मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

(तुम्ही कोण म्हणून काय पुसता ? हिम्मत असेल तर वळा मागे?)

स्पा ·

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 14:33
स्पावड्या इथे तर जमतील भुते.
त्या म्हातारीचं जाऊदया. स्पावडयालाच कुणी एकटयाने रात्रीच्या निरव शांततेत पाहीला तर तो भूत भूत म्हणत ओरडत सुटेल. ;)

बॅटमॅन गुरुवार, 07/31/2014 - 14:37
निरवच कशाला, सरव शांतता असली तरीही हेच म्हणू हाकानाका ;) पायजे तर फॉर अ चेञ्ज वर्तमानही म्हणू ;)

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 14:36
मुविकाका, इतक्या प्रामाणिक अनुभव कथनांवर आपल्यासारख्या जेष्ठ सदस्याने प्रश्नचिन्ह उभे करावे ही खचितच चांगली गोष्ट नाही.

स्पा गुरुवार, 07/31/2014 - 14:41
अगदी अगदी , नास्तिक कुठचे :D

बॅटमॅन गुरुवार, 07/31/2014 - 14:45
नास्तिक कुठचे? अर्थात मध्यवर्ती ठिकाणाकडचे. :D (च्यायला स्मायल्या लौकर सुरू करा राव.)

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 14:55
मी लहानपणी जे काही भूतांबद्दल ऐकले आहे त्यावरुन भूते नास्तिकांना सुद्धा झपाटत असावेत असे मला वाटते. शहरातून आमच्या गावाला जाणारा रस्ता एका वापरात नसलेल्या एका विहीरीच्या बाजूने जातो. या रस्त्यावर विहिरीला चिकटून एक ओढा जातो. पावसाळ्यात जरा पाऊस जास्त झाला की आमच्या काळ नदीला पूर येतो आणि मग हा रस्ता बंद होतो. एकदा पूरात एक प्रेत वाहत आले आणि ते विहिरीला अडकून तिथेच राहीले. गावकरी म्हणतात की त्या विहीरीत आधी जीव दिलेल्या दोन बायांनीच त्या व्यक्तीचा जीव घेतला. खरं खोटं माहिती नाही. मात्र अंधार पडल्यानंतर मी अगदी मोटारसायकलवर असलो तरीही राम राम राम राम म्हणत मोटारसायकल जोरात पळवतो. मोटारसायकल आता इथे बंद पडली तर काय करायचे या भीतीने ती दोन तीन मिनिटे जीव घाबरा होतो. एरव्ही सगळीकडे "देव नाही" असं बेंबीच्या देठापासून बोंबलत फीरणारा मी त्या विहीरीच्या बाजूने जाताना मात्र राम नामाचा जप करतो. राम असेल नसेल, "रामाचे नांव घेतले की भूते दूर पळतात" ही लहानपणाची शिकवण खुप आधार देते तेव्हा.

स्पा गुरुवार, 07/31/2014 - 15:00
अजूनही दिवा आणि ठाणे यामधला पारसिक चा बोगदा हा झपाटलेला म्हणून ओळखला जातो बोगद्यात गाडी शिरली कि दरवाजात उभी असलेली लोक "जय भवानी जय अंबे " असं भोगदा संपेपर्यंत बेंबीच्या देठापासून कोकलत असतात

भिंगरी Sat, 08/02/2014 - 00:23
खरोखरचं मंदा पाटणकर प्रकरणाने घाबरवलेच होते. आता त्याहून भयंकर प्रकार होतात पण मन कोडगे झाल्याने त्याचे काहीच वाटत नाही.

सतीश कुडतरकर Tue, 06/09/2015 - 17:48
अजूनही दिवा आणि ठाणे यामधला पारसिक चा बोगदा हा झपाटलेला म्हणून ओळखला जातो बोगद्यात गाडी शिरली कि दरवाजात उभी असलेली लोक "जय भवानी जय अंबे " असं भोगदा संपेपर्यंत बेंबीच्या देठापासून कोकलत असतात>>>>>>> त्यासाठी नाही. वर मुब्रादेवीच देऊळ आहे म्हणून ओरडत असतात.

बाळ सप्रे गुरुवार, 07/31/2014 - 15:05
प्रश्नचिन्ह उभं करायचा अधिकार काय तुम्हाला?? कधी अनुभव घेतलाय का अमावस्येच्या रात्री करी रोडच्या रस्त्यावर?? उगाच घेतला कळंफलक लागले बडवायला!!

यसवायजी गुरुवार, 07/31/2014 - 14:54
नववारी नेसलेली म्हातारी बाई आली लंगडत होती काय पण स्साला नशीब आहे.. अंधेरी रातोमें, सुनसान सडकोपर आणी म्हातारी बाई? चिकनी हडळ असती तर मजा केली असती की. :))

केदार-मिसळपाव गुरुवार, 07/31/2014 - 15:04
नेहमी भुतिण म्हणुन एखादी नउवार नेसलेलीच बाई का दिसते? आय मीन एखादी मिनी स्कर्ट घातलेली, शॉर्ट घातलेली अथवा बिकिनीवाली नवयौवना का दिसत नाही? तेच भुतबाबा बाबद. नेहमीच पांढरी आकृती, अरे बर्मुडा वाला किंवा स्युट वाला भुत का दिसत नाही कोणाला? पाहायला पाहिजे.

यसवायजी गुरुवार, 07/31/2014 - 15:58
पुणे-मुंबैपण 'सेफ' राहिलं नाही आजकाल. असले स्कर्ट वगैरे घालून हडळी फिरायला लागल्या तर, इथल्या 'पाशवी शक्ती' जीव नकोसा करुन सोडतील की त्यांचा. त्या घाबरतात ह्या भुत्यांना.

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 15:00
यावरुन आमच्या आवडत्या गायक बंधूंचे एक गाणे आठवले:
सांगवी गावात, बामन ढवात, बयाला धरलंय भूतानी बयाला धरलंय भूतानी, तिला नदीत पाडलंय उतानी नदीकाठाची गरम वाळू, भूत खुशाल लागलं खेळू किंचाळी फोडली, तिथंच पडली, खबर दिलिया शीतानी बयाला धरलंय भूतानी, तिला नदीत पाडलंय उतानी
पांडया वाचलास रे बाबा. त्या म्हातारीने तुला करीरोडच्या पुलावर उताणी पाडलं असतं तर रे.

कंजूस गुरुवार, 07/31/2014 - 15:03
म्हातारी भुताने वेळेवरतीच निभावले म्हणतो मी .तरण्या भुताने शेवटची ट्रेन विचारली असती तर काय झाले असते अशी 'कल्पना' सुध्दा करवत नाही .आणि स्टेशनच्या पाट्यांवर छोकरी रोड कसे काय येते ?रात्री असे प्रसंग कुण्या एकट्या तरुणावर येवू नयेत अशी 'आशा' करूया सर्व आस्तिक आणि नास्तिकजनहो .स्पावर तरी नकोच नको .बिचाऱ्याचे चित्त विचलित व्हायचे (टैबमधून हो)एखाद्या रात्री . तसं आम्ही आख्खं रेल्वेटाईमटेबल सांगायच्या तयारीत आहोत कुणी तरूण भूतीणीने रात्री माटुंग्याच्या झेड ब्रिजवर गाठून विचारलं तर .आणि नंतर मागेवळूनही सांगू उद्या वेस्टन झोनचं शिकवेन .

प्रचेतस गुरुवार, 07/31/2014 - 15:06
रायगडावर रात्री १२ च्या पुढे फिरताना आमचे एक मित्र ' ए मला मध्ये येऊ द्या रे, बाजूने जाताना भीती वाटते' असे भेदरलेल्या चेहर्‍याने आम्हास म्हणत होते.

कवितानागेश गुरुवार, 07/31/2014 - 15:59
अशा वेळेसच नविन मित्र भेटतात. कम्पू वाढतो. :) पण, १२च्या आधीदेखिल असे मित्र जवळपास येउ शकतात. फक्त आपल्या या अश्या १२वाजलेल्या अन्धश्रद्धांमुळे आपण त्यांना ओळखत नाही.

प्यारे१ गुरुवार, 07/31/2014 - 16:08
लोक काय काय लक्षात ठेवतात ब्वा! =)) (खरी वाटली ना अ‍ॅक्टींग? ;) ) बाकी हल्ली त्या राणीवशातून येऊ शकणार्‍या भुतांपेक्षा 'ह्या' माणसांचीच भीती जास्त वाटायला लागलीय.

अधिराज गुरुवार, 07/31/2014 - 15:32
येकदा बघा असं झालं, रातीचं दिड वाजलं व्हतं. धोंडूबाबांचं किरतान व्हतं लांब मित्राच्या वस्तीवर ते आयकून आमच्या वस्तीवर परत येत हुतो सायकल दामटत दामटत, अशी मस्त हवा सुटल्याली व्हती, लय रोमन्टेक वाटत व्हतं. म्या बी तोंडानं एक झ्याक गाणं गुणगुणत चाललो व्हतो. थोडा रस्ता कापल्यावर पुढं आलो, तर काय बघतो. एक तरणी पोरगी सायकलच्या दिशेनं बघून हात करत होती, थांबण्यासाठी. आजपत्तूर कुठल्या पोरीनं माझ्याकडं ढुकुन्बी बघितलं नव्हतं आन हि चक्क मला लिफ्ट मागत व्हती! म्या लय म्हणजे लय खुश झालो. तिच्यापर्यंत लवकर पोचण्यासाठी सायकलचा वेग वाढवला. पन बाबौ, जसजसा तिच्याजवळ जायला लागलो तसतशी हवा लईच गार वाटाया लागली आन तिचं रूप बी येगळचं दिसाया लागलं. तिचं तोंड पांढरं फटक दिसत व्हतं, आन हे लांब सुळ्यागत दात भायेर आलेलं. डोळ्यातून हिरवा लाईट येत होता. तेवढ्यात तिच्या पायाकडं लक्ष गेलं तर त्ये बी उलटे ना वो! म्या मनात म्हटलं ह्ये काय साधं परकरण नाय गडया, चला सटका इथनं पटकन. माझी तंतरली व्हती, पन कसचं काय ,सायकल आता लय जड झाली व्हती, पायडल मारायला लई तरास होत व्हता. तिच्यासाठी मी सायकल थांबवत नाय बघून ती लय चिडली आन मला पकडायला सायकलबरुबर पळू लागली. ती लैच भेसूर हासत व्हती. मग मला काय बुद्धी झाली आन मी मनातल्या मनात धोंडूबाबाचा धावा चालू केला, मग ती तशीच हवेत गायब झाली हाळूहाळू. तसाच घरला आलो,त्दोन दिवस तापानं फनफनलो व्हतो. आई म्हनत व्हती बाळा आता तरी शाना हो, पोरी बाळीच्या मागं नगं जात जाऊ.

यशोधरा गुरुवार, 07/31/2014 - 17:08
ओ, देवगणाच्या माणसाला दिसत नाय. राक्षस गणाच्या माणसाला दिसलं तरी भ्या दाखवत नाय आणि माणूस गणाच्या माणसाला भ्या दाखवतं!!!

अधिराज Fri, 08/01/2014 - 14:59
तसं नै ओ तै, देवगनाच्या मानसाला घाबरतं, म्हनून एखाद्या मनुश गनाच्या मानसाच्या बरुबर देवगनाचा मानूस असल तर त्यालाबी काही धोका नस्तो, भूतापासून.

अधिराज Fri, 08/01/2014 - 16:14
आवो मनुश गनाला दिसतंच कि, दिसतय आन तरास बी देतय. पन जर त्याच्या बरुबर देवगनवाल्याची शिकुरिटी आसल तर त्याला भूत दिसू शकल, ,पन तरास नाय देवू शकनार.

पैसा गुरुवार, 07/31/2014 - 16:55
हा लेख पण टॅबवर टाईप केलास का? असो. ज्यांना भुते घाबरतात अशा लोकांची क्याटेगरी कोणती?

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 07/31/2014 - 17:15
केला की नै चिमित्कार! ;) स्मायल्या मेल्यावत्या..मी त्यांना आत्म-लोकातून उद्धरिले! =))

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 07/31/2014 - 19:39
ह्म्म. आजकाल मला दांभिकतेच्या भुताने झपाटले :ड अवांतर : ह्यावरुन आठवले जेव्हा रानदास स्वामी तब्बल ३६-४० वर्षांच्या साधने नंतर त्यांच्या वृध्द आईला भेटायला आहे , तेव्हा त्यांचे बलदंद शरीरयष्टी तेजस्वी रुपडे पाहुन त्यांची आई अत्यंत आनंदित झाली व त्यांनी विचारले "नारायणा , तुला काही भूत वगैरे वश झाले की काय ?" त्यावर रामदासस्वामींनी उत्तर दिले "हो , मला एक मोठ्ठेच भूतच वश झाले आहे " आणि खालील अभंग रचला
होते वैंकुंठीचे कोनी । शिरले अयोध्याभुवनी । लागे कौसल्येचे स्तनी । तेचि भूत गे माये ॥ जाता कौशिक राऊळी । अवलोकिली तये काळी । ताटिका ते छळूनि मेली । तेचि भूत गे माये ॥ मार्गी जाता वनांतरी । पाय पडला दगडावरी । पाषाणाची जाली नारी । तेचि भूत गे माये ॥ जनकाचे अगंणी गेले । शिवाचे धनु भंगिले । वैदेही अंगे संचारले । तेचि भूत गे माये ॥ जेणे सहस्त्रार्जुन वधिला । तोहि तत्काळचि भ्याला । धनु देऊनि देह रक्षिला । तेचि भूत गे माये ॥ पितयाचे भाकेशी । कैकयीचे वचनासी । मानुनी गेले अरण्यासी । तेचि भूत गे माये ॥ चौदा संवत्सर तापसी । अखंड हिंडे वनवासी । सांगाते भुजंग पोसी । तेचि भूत गे माये ॥ सुग्रीवाचे पालन । वालीचे निर्दालन । तारी पाण्यावरी पाषाण । तेचि भूत गे माये ॥ रक्षी भक्त बिभीषण । मारी रावण कुंभकर्ण । तोडी अमरांचे बंधन । तेचि भूत गे माये ॥ सर्वां भूतांचे हृदय । नाम त्याचे रामराय । रामदास नित्य गाय । तेचि भूत गे माये ॥
 अहाहा *i-m_so_happy*

कंजूस गुरुवार, 07/31/2014 - 20:17
आता मात्र भुते इथून पळ काढणार दुसऱ्या धाग्यावर .मला वाटलं ४४० वेळा घुंगरुं वाजवणार खविस (भुताचा एक प्रकार .अंगावर मोठे केस असतात ,हातातली घुंगरूवाली काठी आपटत जातो ,जाण्यायेण्याच्या वाटेत झोपल्यास उठवतो .बाकी त्रास देत नाही ).

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 07/31/2014 - 20:58
@भूताच्या प्रत्येक प्रकाराबद्दल थोडक्यात माहिती दया.>>> टनाटन परभात च्या साइटवर जा.. ना! =))

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 07/31/2014 - 21:58
काहीका असेना पण एकदा जस्ट फॉर द सेक ऑफ डॉक्युमेन्टेशन , ही लिस्ट काढलीच पाहिजे ! आपल्या पुर्वजांची कल्पना शक्ती किती भन्नाट होती ते पाहु !! बाकी माझी आवडती २ भुते - वेताळ आणि चेटुक ह्यापैकी वेताळ म्हणजे झाँबी सेम टु सेम लूक्स , आणि चेटुक म्हणजे हॅरीपॉटर मधील डॉबी सेम ! बाकी मी लोकांना सांगुन थकलो की हे दोघे मला वश आहेत पण लोक विष्वासच ठेवायला यतार नाहीत , आता अशा सगळ्या अविश्वासु माणसांवरच एकेक करुन सोदावे म्हणतो ह्यांना ! *biggrin*

कंजूस गुरुवार, 07/31/2014 - 21:22
१)कोणाची काही इच्छा बाकी राहिल्यावर ती पुरी करण्यासाठी प्रासंगिक करार भुते होतात .मृत्यूच्या जागी कधीकधी इतरांना दिसतात असे म्हणतात .पण त्यांच्या असण्यामुळे युअरोपात काही वाडे (कासल) आणि राजस्थानातले एक गाव ओस पडले आहे .दिसण्यापलीकडे त्रास नसतो . इतर प्रकार : २)मुंजा . ३)ब्रह्मराक्षस . ४)खवीस . ५)हडळ ६)डाकिण . ७)जखिण . ८)पिराचे भूत ९)वेताळ . हे सर्व ऐकिव प्रकार आहेत आणि असणे आणि मानणे यात नेहमीच शंका निघतात .परंतू वास्तुशास्त्राच्या झटक्याने घरे विकली जात नाहीत तसेच या भुतांच्या झटक्याचे आहे .जनप्रवादापुढे हार मानावी लागते हे मात्र खरे आहे . धनु लग्न ,धनु राशींच्या लोकांस कधीकधी भूत दिसू शकते पण यांना त्रास देत नाही असे म्हणतात . संतमंडळी . पिराच्या जागा रानात कुठे असल्यास आजुबाजूस करंगळी वर करायला जाऊ नये . भूत दिसणे ही देव दिसण्याची अगोदरची पायरी आहे असाही आध्यात्मिक समज आहे .असो . उगाचच बाऊ नको .हलकेच घ्या .:-)

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 22:16
पिराची जागा असलेले रान कसे ओळखावे? मी लहानपणी ज्या रानात गुरे वळायचो, त्या रानात बहूतेक पिराची जागा नसावी. नाही तर वर केलेली करंगळीच काय उरलेली बोटेही देव आणि धर्म यावर वाद घालायला उरली नसती.

बाळ सप्रे Fri, 08/01/2014 - 13:55
भूतांचे आणखी काही प्रकार (विशेषतः सिंधुदुर्गातले)
  • देवचार
  • चकवा
  • राष्ट्रोळी
  • आग्यावेताळ (वेताळाचा उपप्रकार)

अत्रुप्त आत्मा Sat, 08/02/2014 - 00:01
@दुदु नागोबा पिऊन गेला असेल आणि अगोबासाठी शिल्लक राह्यलं नसेल.>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> =)) यमकात मारले..की मारण्यात यमक आले!? *blum3*

सूड Fri, 08/01/2014 - 14:38
>>भूत दिसणे ही देव दिसण्याची अगोदरची पायरी आहे असाही आध्यात्मिक समज आहे . म्हणजे स्पावड्याला आता देव दिसणार? *shok*

कवितानागेश गुरुवार, 07/31/2014 - 22:07
भूतावळीच्या मागोव्यावर सोनेरी हाडं आणि म्हातारा झोंबी कुणा म्हणावे जारण-मारण-८ फेर्‍यात अडकलेला.... भूतबाधा- एक गंडवणे महाराष्ट्रातील भूतांबद्दल माहिती हवी मी केलेली काही प्लॅन्चेट- मधुबाला ......

अधिराज Fri, 08/01/2014 - 15:05
हाकामारी म्हणून एक प्रकार असतो. हाकामारी गोड व प्रेमळ आवाजात एखाद्याला ३ वेळा हाक मारते. त्याला भुलून जर कोणी त्या हाकेला ओ दिली तर झालं मग त्याचं कल्याण. कोणाला आहे का अनुभव हाकामारीचा??

कवितानागेश Sat, 08/02/2014 - 01:09
मला पुषकळ्वेळा आलाय. माझ्या बर्‍याच मित्रमैत्रिणींना पण आलाय. अर्धवट झोपेत असताना अशा हाका ऐकू येतात.

प्रसाद गोडबोले Mon, 08/04/2014 - 15:10
ह्यावरुन , भारतभ्रमणाच्या वेळेस , रामदास स्वामी नक्कीच साऊथ इंडीयात फिरुन आले नसणार असे एक अनुमान काढत आहे *biggrin*

कंजूस Fri, 08/01/2014 - 16:53
लग्नाच्या वेळी चकवा असतो .एक चांगलं भूत मागून हाका मारतं "सावधान ,सावधान !"पण गडी आपला फुडंच धावतो .ही आयुष्यात एकच बरोबर वेळ येते मागे वळून मागेच धावण्याची .मग बसतो टैब बडवत नाही चुकलो कप्पाळ बडवत . बाकी स्पा भूत दिसल्यानंतर येते सिध्दी .तिथे फुरंगटून बसला नाहीस तर दिसतो देव .

स्पा Mon, 08/04/2014 - 15:30
हा एक किस्सा मित्र कसार्याला राहणारा , एके रात्री अचानक त्याचे जवळचे नातेवाईक अपघातात दगावल्याने त्याला नाशिक ला जावे लागले. कसारा घाटातून जाताना ,त्याला काहीतरी साईड मिरर मध्ये हलताना दिसले, त्याने निट पहिले तर एक मळकट कपडे घातलेली व्यक्ती डोकं वेंगावत जवळ जवळ गाडीच्या स्पीड ला (साधारण ६० च्या) धावत येत होती, थोडा वेळाने तो म्हातारा अगदी त्याच्या बाजूला आला , ह्याने गाडी तशी दामटवली ... बराच वेळ तो म्हातारा त्याला दिसत होता , आणि नंतर गायब झाला :)

कंजूस गुरुवार, 08/07/2014 - 03:05
आमचे एक गुरुजी कसारा -इगतपुरी भागातले .त्यांच्याकडे भुतांच्या छान छान ! गोष्टींची पोतडी होती स्पा.त्या सांगण्यावरून एक मजेदार किस्सा झालेला पाचवीत असतांना .सांगेन कधीतरी .कसारा घाटात बरेच अपघात होऊन त्यातली काहींची भुते वाट पाहत असतात आपली वळणावळणावर .त्यांना काहीतरी सांगायचं असतं पण ऐकून कोण घेतोय ? मी जेव्हा गडावरच्या गुहेतून सकाळी खाली गावात येतो तेव्हा गाववाले मला वरपासून खाली पाहतात पाय उलटे वगैरे नाहीत ना ?

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 14:33
स्पावड्या इथे तर जमतील भुते.
त्या म्हातारीचं जाऊदया. स्पावडयालाच कुणी एकटयाने रात्रीच्या निरव शांततेत पाहीला तर तो भूत भूत म्हणत ओरडत सुटेल. ;)

बॅटमॅन गुरुवार, 07/31/2014 - 14:37
निरवच कशाला, सरव शांतता असली तरीही हेच म्हणू हाकानाका ;) पायजे तर फॉर अ चेञ्ज वर्तमानही म्हणू ;)

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 14:36
मुविकाका, इतक्या प्रामाणिक अनुभव कथनांवर आपल्यासारख्या जेष्ठ सदस्याने प्रश्नचिन्ह उभे करावे ही खचितच चांगली गोष्ट नाही.

स्पा गुरुवार, 07/31/2014 - 14:41
अगदी अगदी , नास्तिक कुठचे :D

बॅटमॅन गुरुवार, 07/31/2014 - 14:45
नास्तिक कुठचे? अर्थात मध्यवर्ती ठिकाणाकडचे. :D (च्यायला स्मायल्या लौकर सुरू करा राव.)

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 14:55
मी लहानपणी जे काही भूतांबद्दल ऐकले आहे त्यावरुन भूते नास्तिकांना सुद्धा झपाटत असावेत असे मला वाटते. शहरातून आमच्या गावाला जाणारा रस्ता एका वापरात नसलेल्या एका विहीरीच्या बाजूने जातो. या रस्त्यावर विहिरीला चिकटून एक ओढा जातो. पावसाळ्यात जरा पाऊस जास्त झाला की आमच्या काळ नदीला पूर येतो आणि मग हा रस्ता बंद होतो. एकदा पूरात एक प्रेत वाहत आले आणि ते विहिरीला अडकून तिथेच राहीले. गावकरी म्हणतात की त्या विहीरीत आधी जीव दिलेल्या दोन बायांनीच त्या व्यक्तीचा जीव घेतला. खरं खोटं माहिती नाही. मात्र अंधार पडल्यानंतर मी अगदी मोटारसायकलवर असलो तरीही राम राम राम राम म्हणत मोटारसायकल जोरात पळवतो. मोटारसायकल आता इथे बंद पडली तर काय करायचे या भीतीने ती दोन तीन मिनिटे जीव घाबरा होतो. एरव्ही सगळीकडे "देव नाही" असं बेंबीच्या देठापासून बोंबलत फीरणारा मी त्या विहीरीच्या बाजूने जाताना मात्र राम नामाचा जप करतो. राम असेल नसेल, "रामाचे नांव घेतले की भूते दूर पळतात" ही लहानपणाची शिकवण खुप आधार देते तेव्हा.

स्पा गुरुवार, 07/31/2014 - 15:00
अजूनही दिवा आणि ठाणे यामधला पारसिक चा बोगदा हा झपाटलेला म्हणून ओळखला जातो बोगद्यात गाडी शिरली कि दरवाजात उभी असलेली लोक "जय भवानी जय अंबे " असं भोगदा संपेपर्यंत बेंबीच्या देठापासून कोकलत असतात

भिंगरी Sat, 08/02/2014 - 00:23
खरोखरचं मंदा पाटणकर प्रकरणाने घाबरवलेच होते. आता त्याहून भयंकर प्रकार होतात पण मन कोडगे झाल्याने त्याचे काहीच वाटत नाही.

सतीश कुडतरकर Tue, 06/09/2015 - 17:48
अजूनही दिवा आणि ठाणे यामधला पारसिक चा बोगदा हा झपाटलेला म्हणून ओळखला जातो बोगद्यात गाडी शिरली कि दरवाजात उभी असलेली लोक "जय भवानी जय अंबे " असं भोगदा संपेपर्यंत बेंबीच्या देठापासून कोकलत असतात>>>>>>> त्यासाठी नाही. वर मुब्रादेवीच देऊळ आहे म्हणून ओरडत असतात.

बाळ सप्रे गुरुवार, 07/31/2014 - 15:05
प्रश्नचिन्ह उभं करायचा अधिकार काय तुम्हाला?? कधी अनुभव घेतलाय का अमावस्येच्या रात्री करी रोडच्या रस्त्यावर?? उगाच घेतला कळंफलक लागले बडवायला!!

यसवायजी गुरुवार, 07/31/2014 - 14:54
नववारी नेसलेली म्हातारी बाई आली लंगडत होती काय पण स्साला नशीब आहे.. अंधेरी रातोमें, सुनसान सडकोपर आणी म्हातारी बाई? चिकनी हडळ असती तर मजा केली असती की. :))

केदार-मिसळपाव गुरुवार, 07/31/2014 - 15:04
नेहमी भुतिण म्हणुन एखादी नउवार नेसलेलीच बाई का दिसते? आय मीन एखादी मिनी स्कर्ट घातलेली, शॉर्ट घातलेली अथवा बिकिनीवाली नवयौवना का दिसत नाही? तेच भुतबाबा बाबद. नेहमीच पांढरी आकृती, अरे बर्मुडा वाला किंवा स्युट वाला भुत का दिसत नाही कोणाला? पाहायला पाहिजे.

यसवायजी गुरुवार, 07/31/2014 - 15:58
पुणे-मुंबैपण 'सेफ' राहिलं नाही आजकाल. असले स्कर्ट वगैरे घालून हडळी फिरायला लागल्या तर, इथल्या 'पाशवी शक्ती' जीव नकोसा करुन सोडतील की त्यांचा. त्या घाबरतात ह्या भुत्यांना.

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 15:00
यावरुन आमच्या आवडत्या गायक बंधूंचे एक गाणे आठवले:
सांगवी गावात, बामन ढवात, बयाला धरलंय भूतानी बयाला धरलंय भूतानी, तिला नदीत पाडलंय उतानी नदीकाठाची गरम वाळू, भूत खुशाल लागलं खेळू किंचाळी फोडली, तिथंच पडली, खबर दिलिया शीतानी बयाला धरलंय भूतानी, तिला नदीत पाडलंय उतानी
पांडया वाचलास रे बाबा. त्या म्हातारीने तुला करीरोडच्या पुलावर उताणी पाडलं असतं तर रे.

कंजूस गुरुवार, 07/31/2014 - 15:03
म्हातारी भुताने वेळेवरतीच निभावले म्हणतो मी .तरण्या भुताने शेवटची ट्रेन विचारली असती तर काय झाले असते अशी 'कल्पना' सुध्दा करवत नाही .आणि स्टेशनच्या पाट्यांवर छोकरी रोड कसे काय येते ?रात्री असे प्रसंग कुण्या एकट्या तरुणावर येवू नयेत अशी 'आशा' करूया सर्व आस्तिक आणि नास्तिकजनहो .स्पावर तरी नकोच नको .बिचाऱ्याचे चित्त विचलित व्हायचे (टैबमधून हो)एखाद्या रात्री . तसं आम्ही आख्खं रेल्वेटाईमटेबल सांगायच्या तयारीत आहोत कुणी तरूण भूतीणीने रात्री माटुंग्याच्या झेड ब्रिजवर गाठून विचारलं तर .आणि नंतर मागेवळूनही सांगू उद्या वेस्टन झोनचं शिकवेन .

प्रचेतस गुरुवार, 07/31/2014 - 15:06
रायगडावर रात्री १२ च्या पुढे फिरताना आमचे एक मित्र ' ए मला मध्ये येऊ द्या रे, बाजूने जाताना भीती वाटते' असे भेदरलेल्या चेहर्‍याने आम्हास म्हणत होते.

कवितानागेश गुरुवार, 07/31/2014 - 15:59
अशा वेळेसच नविन मित्र भेटतात. कम्पू वाढतो. :) पण, १२च्या आधीदेखिल असे मित्र जवळपास येउ शकतात. फक्त आपल्या या अश्या १२वाजलेल्या अन्धश्रद्धांमुळे आपण त्यांना ओळखत नाही.

प्यारे१ गुरुवार, 07/31/2014 - 16:08
लोक काय काय लक्षात ठेवतात ब्वा! =)) (खरी वाटली ना अ‍ॅक्टींग? ;) ) बाकी हल्ली त्या राणीवशातून येऊ शकणार्‍या भुतांपेक्षा 'ह्या' माणसांचीच भीती जास्त वाटायला लागलीय.

अधिराज गुरुवार, 07/31/2014 - 15:32
येकदा बघा असं झालं, रातीचं दिड वाजलं व्हतं. धोंडूबाबांचं किरतान व्हतं लांब मित्राच्या वस्तीवर ते आयकून आमच्या वस्तीवर परत येत हुतो सायकल दामटत दामटत, अशी मस्त हवा सुटल्याली व्हती, लय रोमन्टेक वाटत व्हतं. म्या बी तोंडानं एक झ्याक गाणं गुणगुणत चाललो व्हतो. थोडा रस्ता कापल्यावर पुढं आलो, तर काय बघतो. एक तरणी पोरगी सायकलच्या दिशेनं बघून हात करत होती, थांबण्यासाठी. आजपत्तूर कुठल्या पोरीनं माझ्याकडं ढुकुन्बी बघितलं नव्हतं आन हि चक्क मला लिफ्ट मागत व्हती! म्या लय म्हणजे लय खुश झालो. तिच्यापर्यंत लवकर पोचण्यासाठी सायकलचा वेग वाढवला. पन बाबौ, जसजसा तिच्याजवळ जायला लागलो तसतशी हवा लईच गार वाटाया लागली आन तिचं रूप बी येगळचं दिसाया लागलं. तिचं तोंड पांढरं फटक दिसत व्हतं, आन हे लांब सुळ्यागत दात भायेर आलेलं. डोळ्यातून हिरवा लाईट येत होता. तेवढ्यात तिच्या पायाकडं लक्ष गेलं तर त्ये बी उलटे ना वो! म्या मनात म्हटलं ह्ये काय साधं परकरण नाय गडया, चला सटका इथनं पटकन. माझी तंतरली व्हती, पन कसचं काय ,सायकल आता लय जड झाली व्हती, पायडल मारायला लई तरास होत व्हता. तिच्यासाठी मी सायकल थांबवत नाय बघून ती लय चिडली आन मला पकडायला सायकलबरुबर पळू लागली. ती लैच भेसूर हासत व्हती. मग मला काय बुद्धी झाली आन मी मनातल्या मनात धोंडूबाबाचा धावा चालू केला, मग ती तशीच हवेत गायब झाली हाळूहाळू. तसाच घरला आलो,त्दोन दिवस तापानं फनफनलो व्हतो. आई म्हनत व्हती बाळा आता तरी शाना हो, पोरी बाळीच्या मागं नगं जात जाऊ.

यशोधरा गुरुवार, 07/31/2014 - 17:08
ओ, देवगणाच्या माणसाला दिसत नाय. राक्षस गणाच्या माणसाला दिसलं तरी भ्या दाखवत नाय आणि माणूस गणाच्या माणसाला भ्या दाखवतं!!!

अधिराज Fri, 08/01/2014 - 14:59
तसं नै ओ तै, देवगनाच्या मानसाला घाबरतं, म्हनून एखाद्या मनुश गनाच्या मानसाच्या बरुबर देवगनाचा मानूस असल तर त्यालाबी काही धोका नस्तो, भूतापासून.

अधिराज Fri, 08/01/2014 - 16:14
आवो मनुश गनाला दिसतंच कि, दिसतय आन तरास बी देतय. पन जर त्याच्या बरुबर देवगनवाल्याची शिकुरिटी आसल तर त्याला भूत दिसू शकल, ,पन तरास नाय देवू शकनार.

पैसा गुरुवार, 07/31/2014 - 16:55
हा लेख पण टॅबवर टाईप केलास का? असो. ज्यांना भुते घाबरतात अशा लोकांची क्याटेगरी कोणती?

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 07/31/2014 - 17:15
केला की नै चिमित्कार! ;) स्मायल्या मेल्यावत्या..मी त्यांना आत्म-लोकातून उद्धरिले! =))

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 07/31/2014 - 19:39
ह्म्म. आजकाल मला दांभिकतेच्या भुताने झपाटले :ड अवांतर : ह्यावरुन आठवले जेव्हा रानदास स्वामी तब्बल ३६-४० वर्षांच्या साधने नंतर त्यांच्या वृध्द आईला भेटायला आहे , तेव्हा त्यांचे बलदंद शरीरयष्टी तेजस्वी रुपडे पाहुन त्यांची आई अत्यंत आनंदित झाली व त्यांनी विचारले "नारायणा , तुला काही भूत वगैरे वश झाले की काय ?" त्यावर रामदासस्वामींनी उत्तर दिले "हो , मला एक मोठ्ठेच भूतच वश झाले आहे " आणि खालील अभंग रचला
होते वैंकुंठीचे कोनी । शिरले अयोध्याभुवनी । लागे कौसल्येचे स्तनी । तेचि भूत गे माये ॥ जाता कौशिक राऊळी । अवलोकिली तये काळी । ताटिका ते छळूनि मेली । तेचि भूत गे माये ॥ मार्गी जाता वनांतरी । पाय पडला दगडावरी । पाषाणाची जाली नारी । तेचि भूत गे माये ॥ जनकाचे अगंणी गेले । शिवाचे धनु भंगिले । वैदेही अंगे संचारले । तेचि भूत गे माये ॥ जेणे सहस्त्रार्जुन वधिला । तोहि तत्काळचि भ्याला । धनु देऊनि देह रक्षिला । तेचि भूत गे माये ॥ पितयाचे भाकेशी । कैकयीचे वचनासी । मानुनी गेले अरण्यासी । तेचि भूत गे माये ॥ चौदा संवत्सर तापसी । अखंड हिंडे वनवासी । सांगाते भुजंग पोसी । तेचि भूत गे माये ॥ सुग्रीवाचे पालन । वालीचे निर्दालन । तारी पाण्यावरी पाषाण । तेचि भूत गे माये ॥ रक्षी भक्त बिभीषण । मारी रावण कुंभकर्ण । तोडी अमरांचे बंधन । तेचि भूत गे माये ॥ सर्वां भूतांचे हृदय । नाम त्याचे रामराय । रामदास नित्य गाय । तेचि भूत गे माये ॥
 अहाहा *i-m_so_happy*

कंजूस गुरुवार, 07/31/2014 - 20:17
आता मात्र भुते इथून पळ काढणार दुसऱ्या धाग्यावर .मला वाटलं ४४० वेळा घुंगरुं वाजवणार खविस (भुताचा एक प्रकार .अंगावर मोठे केस असतात ,हातातली घुंगरूवाली काठी आपटत जातो ,जाण्यायेण्याच्या वाटेत झोपल्यास उठवतो .बाकी त्रास देत नाही ).

अत्रुप्त आत्मा गुरुवार, 07/31/2014 - 20:58
@भूताच्या प्रत्येक प्रकाराबद्दल थोडक्यात माहिती दया.>>> टनाटन परभात च्या साइटवर जा.. ना! =))

प्रसाद गोडबोले गुरुवार, 07/31/2014 - 21:58
काहीका असेना पण एकदा जस्ट फॉर द सेक ऑफ डॉक्युमेन्टेशन , ही लिस्ट काढलीच पाहिजे ! आपल्या पुर्वजांची कल्पना शक्ती किती भन्नाट होती ते पाहु !! बाकी माझी आवडती २ भुते - वेताळ आणि चेटुक ह्यापैकी वेताळ म्हणजे झाँबी सेम टु सेम लूक्स , आणि चेटुक म्हणजे हॅरीपॉटर मधील डॉबी सेम ! बाकी मी लोकांना सांगुन थकलो की हे दोघे मला वश आहेत पण लोक विष्वासच ठेवायला यतार नाहीत , आता अशा सगळ्या अविश्वासु माणसांवरच एकेक करुन सोदावे म्हणतो ह्यांना ! *biggrin*

कंजूस गुरुवार, 07/31/2014 - 21:22
१)कोणाची काही इच्छा बाकी राहिल्यावर ती पुरी करण्यासाठी प्रासंगिक करार भुते होतात .मृत्यूच्या जागी कधीकधी इतरांना दिसतात असे म्हणतात .पण त्यांच्या असण्यामुळे युअरोपात काही वाडे (कासल) आणि राजस्थानातले एक गाव ओस पडले आहे .दिसण्यापलीकडे त्रास नसतो . इतर प्रकार : २)मुंजा . ३)ब्रह्मराक्षस . ४)खवीस . ५)हडळ ६)डाकिण . ७)जखिण . ८)पिराचे भूत ९)वेताळ . हे सर्व ऐकिव प्रकार आहेत आणि असणे आणि मानणे यात नेहमीच शंका निघतात .परंतू वास्तुशास्त्राच्या झटक्याने घरे विकली जात नाहीत तसेच या भुतांच्या झटक्याचे आहे .जनप्रवादापुढे हार मानावी लागते हे मात्र खरे आहे . धनु लग्न ,धनु राशींच्या लोकांस कधीकधी भूत दिसू शकते पण यांना त्रास देत नाही असे म्हणतात . संतमंडळी . पिराच्या जागा रानात कुठे असल्यास आजुबाजूस करंगळी वर करायला जाऊ नये . भूत दिसणे ही देव दिसण्याची अगोदरची पायरी आहे असाही आध्यात्मिक समज आहे .असो . उगाचच बाऊ नको .हलकेच घ्या .:-)

धन्या गुरुवार, 07/31/2014 - 22:16
पिराची जागा असलेले रान कसे ओळखावे? मी लहानपणी ज्या रानात गुरे वळायचो, त्या रानात बहूतेक पिराची जागा नसावी. नाही तर वर केलेली करंगळीच काय उरलेली बोटेही देव आणि धर्म यावर वाद घालायला उरली नसती.

बाळ सप्रे Fri, 08/01/2014 - 13:55
भूतांचे आणखी काही प्रकार (विशेषतः सिंधुदुर्गातले)
  • देवचार
  • चकवा
  • राष्ट्रोळी
  • आग्यावेताळ (वेताळाचा उपप्रकार)

अत्रुप्त आत्मा Sat, 08/02/2014 - 00:01
@दुदु नागोबा पिऊन गेला असेल आणि अगोबासाठी शिल्लक राह्यलं नसेल.>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> =)) यमकात मारले..की मारण्यात यमक आले!? *blum3*

सूड Fri, 08/01/2014 - 14:38
>>भूत दिसणे ही देव दिसण्याची अगोदरची पायरी आहे असाही आध्यात्मिक समज आहे . म्हणजे स्पावड्याला आता देव दिसणार? *shok*

कवितानागेश गुरुवार, 07/31/2014 - 22:07
भूतावळीच्या मागोव्यावर सोनेरी हाडं आणि म्हातारा झोंबी कुणा म्हणावे जारण-मारण-८ फेर्‍यात अडकलेला.... भूतबाधा- एक गंडवणे महाराष्ट्रातील भूतांबद्दल माहिती हवी मी केलेली काही प्लॅन्चेट- मधुबाला ......

अधिराज Fri, 08/01/2014 - 15:05
हाकामारी म्हणून एक प्रकार असतो. हाकामारी गोड व प्रेमळ आवाजात एखाद्याला ३ वेळा हाक मारते. त्याला भुलून जर कोणी त्या हाकेला ओ दिली तर झालं मग त्याचं कल्याण. कोणाला आहे का अनुभव हाकामारीचा??

कवितानागेश Sat, 08/02/2014 - 01:09
मला पुषकळ्वेळा आलाय. माझ्या बर्‍याच मित्रमैत्रिणींना पण आलाय. अर्धवट झोपेत असताना अशा हाका ऐकू येतात.

प्रसाद गोडबोले Mon, 08/04/2014 - 15:10
ह्यावरुन , भारतभ्रमणाच्या वेळेस , रामदास स्वामी नक्कीच साऊथ इंडीयात फिरुन आले नसणार असे एक अनुमान काढत आहे *biggrin*

कंजूस Fri, 08/01/2014 - 16:53
लग्नाच्या वेळी चकवा असतो .एक चांगलं भूत मागून हाका मारतं "सावधान ,सावधान !"पण गडी आपला फुडंच धावतो .ही आयुष्यात एकच बरोबर वेळ येते मागे वळून मागेच धावण्याची .मग बसतो टैब बडवत नाही चुकलो कप्पाळ बडवत . बाकी स्पा भूत दिसल्यानंतर येते सिध्दी .तिथे फुरंगटून बसला नाहीस तर दिसतो देव .

स्पा Mon, 08/04/2014 - 15:30
हा एक किस्सा मित्र कसार्याला राहणारा , एके रात्री अचानक त्याचे जवळचे नातेवाईक अपघातात दगावल्याने त्याला नाशिक ला जावे लागले. कसारा घाटातून जाताना ,त्याला काहीतरी साईड मिरर मध्ये हलताना दिसले, त्याने निट पहिले तर एक मळकट कपडे घातलेली व्यक्ती डोकं वेंगावत जवळ जवळ गाडीच्या स्पीड ला (साधारण ६० च्या) धावत येत होती, थोडा वेळाने तो म्हातारा अगदी त्याच्या बाजूला आला , ह्याने गाडी तशी दामटवली ... बराच वेळ तो म्हातारा त्याला दिसत होता , आणि नंतर गायब झाला :)

कंजूस गुरुवार, 08/07/2014 - 03:05
आमचे एक गुरुजी कसारा -इगतपुरी भागातले .त्यांच्याकडे भुतांच्या छान छान ! गोष्टींची पोतडी होती स्पा.त्या सांगण्यावरून एक मजेदार किस्सा झालेला पाचवीत असतांना .सांगेन कधीतरी .कसारा घाटात बरेच अपघात होऊन त्यातली काहींची भुते वाट पाहत असतात आपली वळणावळणावर .त्यांना काहीतरी सांगायचं असतं पण ऐकून कोण घेतोय ? मी जेव्हा गडावरच्या गुहेतून सकाळी खाली गावात येतो तेव्हा गाववाले मला वरपासून खाली पाहतात पाय उलटे वगैरे नाहीत ना ?
"भुते आहेत की नाही ?" या प्रश्नाचे उत्तर शोधण्या-देण्यात जगभरच्या लोकांत अनंत काळापासून रणकंदन चालू आहे. शतकामागून शतके लोटली तरीपण या प्रश्नाचे नक्की उत्तर मिळण्याचे लक्षण दृष्टिपथात नाही. हे जग " भूत आहे" असे म्हणणारे आस्तिक आणि "भूत नाही" असे म्हणणारे नास्तिक असा दोन गटांत विभागलेले आहे असा सर्वसाधारण समज आहे. पण तो समज खरा आहे का ? कोणाला खरे ज्ञान आहे ? आणि मुख्य म्हणजे तुम्ही नक्की कोण आहात आस्तिक की नास्तिक ? चला पाहूया सापडतात का उत्तरे... जरा खोलवर विचार केला तर आस्तिक-नास्तिक हा प्रकार इतका सरळ-सोपा नाही हेच दिसून येते.

सरकार कुणाचे? श्रीमंतांचे की गरीबांचे?

arunjoshi123 ·

आयुर्हित गुरुवार, 07/31/2014 - 14:07
सरकार हे सर्वांचेच असते, ते फक्त कोणत्याही एका वर्गाचे असूच शकत नाही. म्ह्णुन, सरकार कुणाचे? श्रीमंतांचे की गरीबांचे? च्या ऐवजी योजना कुणासाठी? श्रीमंतांसाठी की गरीबांसाठी? किंवा बजेट कुणासाठी? श्रीमंतांसाठी की गरीबांसाठी? असे हवे.

आयुर्हित गुरुवार, 07/31/2014 - 14:07
सरकार हे सर्वांचेच असते, ते फक्त कोणत्याही एका वर्गाचे असूच शकत नाही. म्ह्णुन, सरकार कुणाचे? श्रीमंतांचे की गरीबांचे? च्या ऐवजी योजना कुणासाठी? श्रीमंतांसाठी की गरीबांसाठी? किंवा बजेट कुणासाठी? श्रीमंतांसाठी की गरीबांसाठी? असे हवे.
लेखनविषय:
अर्थकारण
लेखनप्रकार
प्रकटन
सरकार हे श्रीमंतांवर अन्याय करून गरीबांना फायदे पोहोचवत आहे असा एक आर्थिक युक्तिवाद आहे. म्हणजे करसवलती, दरसवलती, कल्याणकारी योजना, इत्यादीमधून वैगेरे. या मतावर मुद्देसूद अशी चर्चा व्हावी म्हणून हा धागा काढत आहे. ----------------------- १. सर्वसाधारणपणे या चर्चेकरिता गरीब म्हणजे कोण नि श्रीमंत म्हणजे कोण हे सांगावे लागेल. साधारणतः ज्यांना सरकारी प्रत्यक्षाप्रत्यक्ष सवलतींचा, कल्याणकारी योजनांचा थेट फायदा मिळतो ते गरीब अशी व्याख्या पुरेशी ठरावी.

जडण-घडण ८

माधुरी विनायक ·

एस गुरुवार, 07/31/2014 - 15:24
जिथे शेवट केलाय ना, ते म्हणजे क्लास! काय प्रभुत्व आहे तुमचं लिहिण्याच्या तंत्रावरही. मस्त उत्सुकता लागून राहिली आहे. थांबू नका, लिहीत रहा.

mbhosle गुरुवार, 07/31/2014 - 16:47
सगळे भाग एकत्र वाचले, खुप छान लिहलय .

अमित खोजे गुरुवार, 07/31/2014 - 22:49
हा भाग वाचून काहीतरी लिहिल्याशिवाय राहातच नहिये. छान लिहिताय तुम्ही तुमचे अनुभव. आत्मचरीत्रच म्हणाना एका पद्धतीचे. वाचतोय लिहित राहा. शाळांमध्ये चालणारे राजकारण सुद्धा समजतंय. तुम्ही साधारण वर्ष किंवा कालावधी सांगितलात तर जरा बरं होइल. म्हणजे किती वर्षांपूर्वी हे चालायचं, अजून चालतंय कि नाही ते .. नक्कीच तुम्हाला सांगायचं नसेल तर तो हि विकल्प आहेच.

रुपी Sat, 08/02/2014 - 05:42
हाही भाग सुंदर! खूप छान, ओघवती शैली आहे! पण एक शंका आहे - तारीख नसलेला राजीनामा? तो मागाण्याचे नक्की प्रयोजन काय?

माधुरी विनायक Mon, 08/11/2014 - 14:43
तुम्हां साऱ्यांचे पुन्हा एकदा आभार मंडळी. अमित खोजे यांस - वर्ष १९९७ ते २००० रूपी यांस - तारीख नसलेला राजीनामा अशासाठी की नंतर एखाद्या शिक्षकाने या प्रकाराविरूद्ध आवाज उठवला तर त्याचा राजीनामा त्याच्याच विरोधात हत्यार म्हणून वापरता येईल. (असा माझा अंदाज)

एस गुरुवार, 07/31/2014 - 15:24
जिथे शेवट केलाय ना, ते म्हणजे क्लास! काय प्रभुत्व आहे तुमचं लिहिण्याच्या तंत्रावरही. मस्त उत्सुकता लागून राहिली आहे. थांबू नका, लिहीत रहा.

mbhosle गुरुवार, 07/31/2014 - 16:47
सगळे भाग एकत्र वाचले, खुप छान लिहलय .

अमित खोजे गुरुवार, 07/31/2014 - 22:49
हा भाग वाचून काहीतरी लिहिल्याशिवाय राहातच नहिये. छान लिहिताय तुम्ही तुमचे अनुभव. आत्मचरीत्रच म्हणाना एका पद्धतीचे. वाचतोय लिहित राहा. शाळांमध्ये चालणारे राजकारण सुद्धा समजतंय. तुम्ही साधारण वर्ष किंवा कालावधी सांगितलात तर जरा बरं होइल. म्हणजे किती वर्षांपूर्वी हे चालायचं, अजून चालतंय कि नाही ते .. नक्कीच तुम्हाला सांगायचं नसेल तर तो हि विकल्प आहेच.

रुपी Sat, 08/02/2014 - 05:42
हाही भाग सुंदर! खूप छान, ओघवती शैली आहे! पण एक शंका आहे - तारीख नसलेला राजीनामा? तो मागाण्याचे नक्की प्रयोजन काय?

माधुरी विनायक Mon, 08/11/2014 - 14:43
तुम्हां साऱ्यांचे पुन्हा एकदा आभार मंडळी. अमित खोजे यांस - वर्ष १९९७ ते २००० रूपी यांस - तारीख नसलेला राजीनामा अशासाठी की नंतर एखाद्या शिक्षकाने या प्रकाराविरूद्ध आवाज उठवला तर त्याचा राजीनामा त्याच्याच विरोधात हत्यार म्हणून वापरता येईल. (असा माझा अंदाज)
लेखनविषय:
मुक्तक
लेखनप्रकार
अनुभव
त्या शाळेतली तीन वर्ष जवळपास संपत आली. बहुतेक जानेवारी महिना असावा. शाळेला अनुदान मिळायच्या जोरदार हालचाली सुरू झाल्या. व्यवस्थापनाने एकावेळी एका शिक्षकाबरोबर बोलायला सुरूवात केली. अनुदान मिळवण्यासाठी संस्थेला द्यावे लागलेले पैसे, त्याच्या परतफेडीसाठी अनुदान मिळाल्यानंतर पहिली तीन वर्षं प्रत्येकाच्या पगारातून कापली जाणारी रक्कम आणि सगळ्यात वाईट म्हणजे प्रत्येकाला तारीख न लिहिता लिहून द्यावा लागणारा राजीनामा. मला इतर शिक्षकांकडून समजत होतंच. शेवटी माझीही वेळ आली. एके दिवशी मधली सुट्टी संपल्यानंतर संस्थाचालकांनी मला बोलावून घेतलं. बदली शिक्षिकेकडे वर्ग सोपवून मी निघाले.

यळकोट यळकोट जय मल्हार (जेजुरी)

नांदेडीअन ·

दिपक.कुवेत गुरुवार, 07/31/2014 - 11:41
फोटो वर काहि प्रोसेस केली नसल्यास पहिला आणि शेवटचा फार आवडला....खासकरुन तर शेवट्चा.

चौकटराजा Fri, 08/01/2014 - 08:47
आम्ही नुकत्याच एका धाग्यात म्हटले होते की चान चान फुलपाखरे, सनसेट , झाडातून येणारी किरणे ई विषय १९७० दरम्यान ठिक होते. अमोल पालेकरच्या पिकचर सारखे. आता या कले कडे तंत्र व आशय ( विषय नव्हे ) या दोन्ही बाबतीत पहाण्याचा बर्‍याच जणांचा दृष्टीकोन बदलत आहे. या संदर्भात आपला हा प्रयत्न मला आवडला. असाच प्रयत्न मांढदेवीची यात्रा, जोतिबा , या बाबतीत करता येईल . पंढरीच्या वारीचा यत्न इथे मिपावर झालेला आहे. अ आ यानी पुण्याचा 'जुना बाजार' हा असाच एक धागा इथे टाकलेला होता.

सामान्यनागरिक Sat, 10/11/2014 - 17:25
मीही नुकताच जेजुरीस जाऊन आलो. असे ऐकिवात आले की पूण्यश्लोक अहिल्यादेवींनी हे मंदिर बांढले. खरे मंदिर अजुन वरच्या बाजुला काही पायरया ( संख्या हजारांत ऐकली ) चड्।उन गेल्यावर आहे. ते ओरिजिनल मंदिर आहे असे म्हणतात . जाणकार/ बुजुर्ग खुलासा करु शकतील का?

दिपक.कुवेत गुरुवार, 07/31/2014 - 11:41
फोटो वर काहि प्रोसेस केली नसल्यास पहिला आणि शेवटचा फार आवडला....खासकरुन तर शेवट्चा.

चौकटराजा Fri, 08/01/2014 - 08:47
आम्ही नुकत्याच एका धाग्यात म्हटले होते की चान चान फुलपाखरे, सनसेट , झाडातून येणारी किरणे ई विषय १९७० दरम्यान ठिक होते. अमोल पालेकरच्या पिकचर सारखे. आता या कले कडे तंत्र व आशय ( विषय नव्हे ) या दोन्ही बाबतीत पहाण्याचा बर्‍याच जणांचा दृष्टीकोन बदलत आहे. या संदर्भात आपला हा प्रयत्न मला आवडला. असाच प्रयत्न मांढदेवीची यात्रा, जोतिबा , या बाबतीत करता येईल . पंढरीच्या वारीचा यत्न इथे मिपावर झालेला आहे. अ आ यानी पुण्याचा 'जुना बाजार' हा असाच एक धागा इथे टाकलेला होता.

सामान्यनागरिक Sat, 10/11/2014 - 17:25
मीही नुकताच जेजुरीस जाऊन आलो. असे ऐकिवात आले की पूण्यश्लोक अहिल्यादेवींनी हे मंदिर बांढले. खरे मंदिर अजुन वरच्या बाजुला काही पायरया ( संख्या हजारांत ऐकली ) चड्।उन गेल्यावर आहे. ते ओरिजिनल मंदिर आहे असे म्हणतात . जाणकार/ बुजुर्ग खुलासा करु शकतील का?

सोनेरी फुलं आणि म्हातारा

विवेकपटाईत ·

एस गुरुवार, 07/31/2014 - 11:47
पण मला ही कथा अजिबात समजली नाही. तुम्ही ज्या तरलतेने लिहिलंय त्या पातळीला पोहोचण्याचा प्रयत्न करून मग निवांतपणे वाचेन पुन्हा एकदा. सध्या वाचनखूण साठवलेली आहे.

एस गुरुवार, 07/31/2014 - 11:47
पण मला ही कथा अजिबात समजली नाही. तुम्ही ज्या तरलतेने लिहिलंय त्या पातळीला पोहोचण्याचा प्रयत्न करून मग निवांतपणे वाचेन पुन्हा एकदा. सध्या वाचनखूण साठवलेली आहे.
लेखनविषय:
वाङ्मय
लेखनप्रकार
प्रतिभा
हिरव्यागार गवतावर म्हातारा आडवा पहुडलेला होता. जवळच क्यारीत सोनेरी फुलं डोलत होती. म्हातारा रोज पहाटे बगीच्यात यायचा आणि सोनेरी फुलांबरोबर बोलायचा. फुलांनो कसे आहात तुम्ही? छान न!. बासुरी ऐकायला आवडेल का, चौरसिया यांची आहे. काय मस्त आहे न म्हणत मोबाइल आवाज वाढवायचा. कधी फुलांना गाणे ऐकवायचा, कधी गोष्टी सांगायचा. त्याची स्वत:शीच चाललेली अखंड बडबड ऐकून सकाळी बगीच्यात फिरायला येणारे लोक हसायचे ही. पण म्हात्याराला त्याची परवा नव्हती. तो वेगळ्याच दुनियेत हरवलेला होता. एक दिवस नेहमी प्रमाणे म्हातारा, पहाटे बगीच्यात आला. पाहतो काय, क्यारीतली फुलं कुणी उपटलेली होती. म्हाताऱ्याच्या काळजात धस्स झाल.

अक्कलदाढ - एक काढणे

मंदार दिलीप जोशी ·

खटपट्या गुरुवार, 07/31/2014 - 04:51
मला आधी अक्कलदाढ आलीय का बघावी लागेल (जिभेने चाचपून बघावी लागेल) (अक्कलदाढेचा आणि अकलेचा काही संबंध नसावा बहुतेक) आणि हो - मी पयला

नानासाहेब नेफळे गुरुवार, 07/31/2014 - 08:07
एक साधा अनुभव मांडतानाही शब्दांचे आणि उपमांचे कल्पनादारिद्र्य या लेखात जाणवले, पुलं देशपांडे वुडहाऊसचे कथन ,मग लगेच बघण्याचा कार्यक्रम ,दाढेचे शल्य कशातही कँट्युनीटी वाटली नाही

तिमा गुरुवार, 07/31/2014 - 10:36
यातले विनोद 'ओता केवि' प्रकारचे वाटले.

नानासाहेब नेफळे गुरुवार, 07/31/2014 - 11:36
तुम्ही फार मोठे विनोदी लेखक आहात असा भ्रम झाला आहे काय?, कि पु लं देशपांडेंच्या विनोदाची नक्कल करु पहात आहात? तुमच्या लेखनाला कसलेही साहित्यमुल्य नाही ,काहितरी फार मोठे लिहल्याचा आविर्भाव आणून जमत नाही, तुम्ही ते मोदी भाजप वगैरेची प्रचारकी लेखनं करा ,तिकडे तुमची बुद्धी(?) जास्त चालते.

श्रीगुरुजी Sat, 08/02/2014 - 21:08
नान्या, आता माईसाहेबच्या आयडीने लॉगिन कर आणि लेखाचे कौतुक कर. पूर्वी तू नानासाहेबच्या आयडीने केजरीवालांना शिव्या घालायचास आणि थोड्या वेळाने माईच्या आयडीने येऊन केजरीवालांचे कौतुक करायचास. आताही तसेच कर.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 07/31/2014 - 12:29
लेखनात त्रूटी, तसेच सहजतेचा अभाव नक्कीच जाणवला. पण ठिक आहे, अनुभवकथनाचा प्रयत्न चांगला आहे. दाढदुखी/दातदुखी काय असते अनुभवलेले आहे. त्यामुळे आपली दाढ दुखते आहे, ठणकते आहे, दंतवैद्याकडे जायला हवे, कोण चांगला दंतवैद्य आहे वगैरेची चौकशी, प्रत्यक्ष दंतवैद्याच्या दवाखान्यातील स्वागतकक्षात भितीदायक वाट पाहणे, आपल्या आधीच्या रुग्णाचे आणि दंतवैद्याचे (दरवाजा उघडा असेल तर...) अस्पष्ट ऐकू येणारे बोलणे, प्रतिक्षा संपून आपली वेळ येणे, दंतवैद्याच्या खुर्चीत बसणे, दंतवैद्याने तपासणे, 'दाढ काढावी लागेल' हे अनुभवी बोल, घाबरतच आपण दिलेली संमती, बाजूच्या ट्रे मध्ये हत्यारांची निवड करताना वाढलेला मानसिक तणाव, 'नुसतं इंजेक्शन देतो आहे हं!' (हं उगीच लाथा झाडू नका) ही, त्यावेळी वाटलेली, अमृतवाणी, पुढे १०-१५ मिनिटे प्रतिक्षा, जबडा बधीर आणि वजनदार होणे आणि दाढ काढण्यासाठी दंतवैद्याची आपल्या जबड्याशी होणारी झटापट, कधी दुखणे, कधी कच्कन आवाज येऊन 'तुटली की काय?' असा आपल्या बंद डोळ्यांसमोर विचार, 'झालं...झालं' म्हणत दंतवैद्याचे पोकळ धीर देणं, आणि.... शेवटी एकदाची दाढ निघणं, ती व्यवस्थित (तिच्या ३ पायांसकट) निघाली आहे हे दंतवैद्याने आपल्याला दाखवणं, आपणही अगदी जीवावरच्या दुखण्यातून उठल्यासारखे समाधान मानणं आणि दाढेत गच्च बसवलेल्या आणि सतत 'काढून फेकून द्यायची' अनिवार ईच्छा निर्माण करणार्‍या कापसाच्या बोळ्याला सांभाळत दंतवैद्याचे आभार मानून त्याच्या गुहेतून बाहेर पडणं एवढ्या सर्व प्रवासाचे वर्णन अपेक्षित होते. असो. एकदा एका दंतवैद्याने माझ्या दुखणार्‍या दाताऐवजी बाजूच्या दातालाच बधीर केले. इंजेक्शन नंतर त्याच्या स्वागतकक्षात बसून दुखणार्‍या दाताला, बधीर झाला आहे की नाही हे, चाचपताना तो नाही तर बाजूचा दात बधीर झाला आहे हे जाणवलं. तसे त्या दंतवैद्याला सांगताच त्याने मला 'अजून जरा थांबा' असे सांगितले. असे दोन वेळा सांगितल्यावर, होता तो परिणामही कमी व्हायला लागल्याचे जाणवले. तसे सांगताच त्या दंतवैद्याने मला 'हं! बघूssss!' असे म्हणत खुर्चीवर बसवले आणि आपली पकड घेऊन 'तो' (दुखणाराच) दांत धरला आणि मी 'ऊं..ऊं..' करतोय तोवर तो हलवायला आणि उपटायचा प्रयत्न करायला सुरुवात केली. मला असह्य कळा येऊ लागल्या. मी प्रतिकार करीत राहिलो पण 'अहो, असे काय करता, असे काय करता' म्हणत त्या सद्गृहस्थाने, चांभाराने चपलेतला खिळा उपटून काढावा तसा, माझा दात काढला. शेवटच्या घटकेला मरणप्राय कळा अनुभवून मी डोळे इतके गच्च बंद केले की तेही दुखायला लागले. माझा श्वास पूर्ववत व्हायला ३ मिनिटे लागली. त्याची फी त्याच्या बोडक्यावर मारून जो बाहेर पडलो की पुन्हा त्याच्या दवाखान्यावरूनही कधी गेलो नाही. दात काढणे ह्या विषयावरील अजून २-३ अनुभव आहेत. पण परत कधी तरी. आत्ता वरच्या प्रसंगाच्या आठवणीनेच सुन्न झालो आहे.

प्यारे१ गुरुवार, 07/31/2014 - 13:05
खूप सोसलंय हो तुम्ही. तुम्ही म्हणूनच टिकलात. खरंच. मला वेदना जाणवली तुमची. हिरडीत इन्जेक्शन घेताना डॉक्टरांच्या अक्ख्या कुळाचा उद्धार होतो. -(अ‍ॅक्सिडेण्ट नंतर तोंडावर आपटून तीन + दोन दात नकली असलेला)

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 07/31/2014 - 13:26
सदस्य नांव आणि प्रतिसादाची सांगड घालता 'भावना पोहोचल्या' एव्हढेच म्हणतो. अर्थात, धन्यवाद.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 07/31/2014 - 15:21
तुझ्या असली नकली दातांवर माझा 'दांत' नाही रे. माझा प्रतिसाद तुझ्या प्रतिसादातील पहिल्या वाक्यावर आहे. (हे सांगायला लागून माझा निरागसपणा उघडा पडतोय, पण काय करणार मी तो जपलाय नं.)

प्यारे१ गुरुवार, 07/31/2014 - 15:37
अहो त्या डेन्टीस्टची सुई (देव त्याचं भलं करो) हिरडीत टोचताना कशा शिट्ट्या वाजतात त्याचा दांडगा अनुभव घेतलाय मी पेठकर काका. खरंच सोसणं म्हणण्यासारखाच प्रकार असतोय तो. अजूनही एक दात दोन वेळा रुट कॅनल करुन देखील मेलेला तसाच घेऊन फिरतोय. जास्त अडलं नाही अजून पण बदलून घ्यायचाय.

अनंत छंदी गुरुवार, 07/31/2014 - 16:10
पुण्यात दात काढायचा असेल तर शेंड्येशास्त्रींकडे जावे, भूल न देता, डोक्यावरील बिंदूवर दाब देत अलगद दात काढतात. कधी काढला ते समजतही नाही.

मुक्त विहारि Fri, 08/01/2014 - 09:46
हे शेंडे शास्त्री , पुण्यातील नक्की कुठल्या भागात राहतात? आजकाल पुणे बरेच पसरले आहे, असे ऐकिवात आहे. म्हणजे हडपसर तर पुण्यात आलेच पण पुर्वीचे औंध संस्थान पण पुण्यात विलीन झाले असे पण ऐकिवात आहे.

ऋषिकेश Fri, 08/01/2014 - 09:31
क्या बात है! तुफान जमलाय! खूपच आवड्ला.. खो खो आणि स्मित हास्य यांच्या मधले नेमके हसु चेहर्‍यावर आणणारा हा लेख दुखण्यावरच असावा असा एक विरोधाभास आहेच :)

मंदार दिलीप जोशी Mon, 08/04/2014 - 10:04
पटलं. पुढच्या वेळी (म्हणजे लेखाच्या हां, दाढेच्या नव्हे ;) ) नक्की विस्ताराने लिहेन

बॅटमॅन Mon, 08/04/2014 - 15:43
पण खूपच संक्षिप्त वाटला.
याचा दुसरा अर्थ अभिप्रेत नाही हे माहिती असूनसुद्धा या शब्दाचा दुसरा अर्थ आठवला. ;) =))

खटपट्या गुरुवार, 07/31/2014 - 04:51
मला आधी अक्कलदाढ आलीय का बघावी लागेल (जिभेने चाचपून बघावी लागेल) (अक्कलदाढेचा आणि अकलेचा काही संबंध नसावा बहुतेक) आणि हो - मी पयला

नानासाहेब नेफळे गुरुवार, 07/31/2014 - 08:07
एक साधा अनुभव मांडतानाही शब्दांचे आणि उपमांचे कल्पनादारिद्र्य या लेखात जाणवले, पुलं देशपांडे वुडहाऊसचे कथन ,मग लगेच बघण्याचा कार्यक्रम ,दाढेचे शल्य कशातही कँट्युनीटी वाटली नाही

तिमा गुरुवार, 07/31/2014 - 10:36
यातले विनोद 'ओता केवि' प्रकारचे वाटले.

नानासाहेब नेफळे गुरुवार, 07/31/2014 - 11:36
तुम्ही फार मोठे विनोदी लेखक आहात असा भ्रम झाला आहे काय?, कि पु लं देशपांडेंच्या विनोदाची नक्कल करु पहात आहात? तुमच्या लेखनाला कसलेही साहित्यमुल्य नाही ,काहितरी फार मोठे लिहल्याचा आविर्भाव आणून जमत नाही, तुम्ही ते मोदी भाजप वगैरेची प्रचारकी लेखनं करा ,तिकडे तुमची बुद्धी(?) जास्त चालते.

श्रीगुरुजी Sat, 08/02/2014 - 21:08
नान्या, आता माईसाहेबच्या आयडीने लॉगिन कर आणि लेखाचे कौतुक कर. पूर्वी तू नानासाहेबच्या आयडीने केजरीवालांना शिव्या घालायचास आणि थोड्या वेळाने माईच्या आयडीने येऊन केजरीवालांचे कौतुक करायचास. आताही तसेच कर.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 07/31/2014 - 12:29
लेखनात त्रूटी, तसेच सहजतेचा अभाव नक्कीच जाणवला. पण ठिक आहे, अनुभवकथनाचा प्रयत्न चांगला आहे. दाढदुखी/दातदुखी काय असते अनुभवलेले आहे. त्यामुळे आपली दाढ दुखते आहे, ठणकते आहे, दंतवैद्याकडे जायला हवे, कोण चांगला दंतवैद्य आहे वगैरेची चौकशी, प्रत्यक्ष दंतवैद्याच्या दवाखान्यातील स्वागतकक्षात भितीदायक वाट पाहणे, आपल्या आधीच्या रुग्णाचे आणि दंतवैद्याचे (दरवाजा उघडा असेल तर...) अस्पष्ट ऐकू येणारे बोलणे, प्रतिक्षा संपून आपली वेळ येणे, दंतवैद्याच्या खुर्चीत बसणे, दंतवैद्याने तपासणे, 'दाढ काढावी लागेल' हे अनुभवी बोल, घाबरतच आपण दिलेली संमती, बाजूच्या ट्रे मध्ये हत्यारांची निवड करताना वाढलेला मानसिक तणाव, 'नुसतं इंजेक्शन देतो आहे हं!' (हं उगीच लाथा झाडू नका) ही, त्यावेळी वाटलेली, अमृतवाणी, पुढे १०-१५ मिनिटे प्रतिक्षा, जबडा बधीर आणि वजनदार होणे आणि दाढ काढण्यासाठी दंतवैद्याची आपल्या जबड्याशी होणारी झटापट, कधी दुखणे, कधी कच्कन आवाज येऊन 'तुटली की काय?' असा आपल्या बंद डोळ्यांसमोर विचार, 'झालं...झालं' म्हणत दंतवैद्याचे पोकळ धीर देणं, आणि.... शेवटी एकदाची दाढ निघणं, ती व्यवस्थित (तिच्या ३ पायांसकट) निघाली आहे हे दंतवैद्याने आपल्याला दाखवणं, आपणही अगदी जीवावरच्या दुखण्यातून उठल्यासारखे समाधान मानणं आणि दाढेत गच्च बसवलेल्या आणि सतत 'काढून फेकून द्यायची' अनिवार ईच्छा निर्माण करणार्‍या कापसाच्या बोळ्याला सांभाळत दंतवैद्याचे आभार मानून त्याच्या गुहेतून बाहेर पडणं एवढ्या सर्व प्रवासाचे वर्णन अपेक्षित होते. असो. एकदा एका दंतवैद्याने माझ्या दुखणार्‍या दाताऐवजी बाजूच्या दातालाच बधीर केले. इंजेक्शन नंतर त्याच्या स्वागतकक्षात बसून दुखणार्‍या दाताला, बधीर झाला आहे की नाही हे, चाचपताना तो नाही तर बाजूचा दात बधीर झाला आहे हे जाणवलं. तसे त्या दंतवैद्याला सांगताच त्याने मला 'अजून जरा थांबा' असे सांगितले. असे दोन वेळा सांगितल्यावर, होता तो परिणामही कमी व्हायला लागल्याचे जाणवले. तसे सांगताच त्या दंतवैद्याने मला 'हं! बघूssss!' असे म्हणत खुर्चीवर बसवले आणि आपली पकड घेऊन 'तो' (दुखणाराच) दांत धरला आणि मी 'ऊं..ऊं..' करतोय तोवर तो हलवायला आणि उपटायचा प्रयत्न करायला सुरुवात केली. मला असह्य कळा येऊ लागल्या. मी प्रतिकार करीत राहिलो पण 'अहो, असे काय करता, असे काय करता' म्हणत त्या सद्गृहस्थाने, चांभाराने चपलेतला खिळा उपटून काढावा तसा, माझा दात काढला. शेवटच्या घटकेला मरणप्राय कळा अनुभवून मी डोळे इतके गच्च बंद केले की तेही दुखायला लागले. माझा श्वास पूर्ववत व्हायला ३ मिनिटे लागली. त्याची फी त्याच्या बोडक्यावर मारून जो बाहेर पडलो की पुन्हा त्याच्या दवाखान्यावरूनही कधी गेलो नाही. दात काढणे ह्या विषयावरील अजून २-३ अनुभव आहेत. पण परत कधी तरी. आत्ता वरच्या प्रसंगाच्या आठवणीनेच सुन्न झालो आहे.

प्यारे१ गुरुवार, 07/31/2014 - 13:05
खूप सोसलंय हो तुम्ही. तुम्ही म्हणूनच टिकलात. खरंच. मला वेदना जाणवली तुमची. हिरडीत इन्जेक्शन घेताना डॉक्टरांच्या अक्ख्या कुळाचा उद्धार होतो. -(अ‍ॅक्सिडेण्ट नंतर तोंडावर आपटून तीन + दोन दात नकली असलेला)

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 07/31/2014 - 13:26
सदस्य नांव आणि प्रतिसादाची सांगड घालता 'भावना पोहोचल्या' एव्हढेच म्हणतो. अर्थात, धन्यवाद.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 07/31/2014 - 15:21
तुझ्या असली नकली दातांवर माझा 'दांत' नाही रे. माझा प्रतिसाद तुझ्या प्रतिसादातील पहिल्या वाक्यावर आहे. (हे सांगायला लागून माझा निरागसपणा उघडा पडतोय, पण काय करणार मी तो जपलाय नं.)

प्यारे१ गुरुवार, 07/31/2014 - 15:37
अहो त्या डेन्टीस्टची सुई (देव त्याचं भलं करो) हिरडीत टोचताना कशा शिट्ट्या वाजतात त्याचा दांडगा अनुभव घेतलाय मी पेठकर काका. खरंच सोसणं म्हणण्यासारखाच प्रकार असतोय तो. अजूनही एक दात दोन वेळा रुट कॅनल करुन देखील मेलेला तसाच घेऊन फिरतोय. जास्त अडलं नाही अजून पण बदलून घ्यायचाय.

अनंत छंदी गुरुवार, 07/31/2014 - 16:10
पुण्यात दात काढायचा असेल तर शेंड्येशास्त्रींकडे जावे, भूल न देता, डोक्यावरील बिंदूवर दाब देत अलगद दात काढतात. कधी काढला ते समजतही नाही.

मुक्त विहारि Fri, 08/01/2014 - 09:46
हे शेंडे शास्त्री , पुण्यातील नक्की कुठल्या भागात राहतात? आजकाल पुणे बरेच पसरले आहे, असे ऐकिवात आहे. म्हणजे हडपसर तर पुण्यात आलेच पण पुर्वीचे औंध संस्थान पण पुण्यात विलीन झाले असे पण ऐकिवात आहे.

ऋषिकेश Fri, 08/01/2014 - 09:31
क्या बात है! तुफान जमलाय! खूपच आवड्ला.. खो खो आणि स्मित हास्य यांच्या मधले नेमके हसु चेहर्‍यावर आणणारा हा लेख दुखण्यावरच असावा असा एक विरोधाभास आहेच :)

मंदार दिलीप जोशी Mon, 08/04/2014 - 10:04
पटलं. पुढच्या वेळी (म्हणजे लेखाच्या हां, दाढेच्या नव्हे ;) ) नक्की विस्ताराने लिहेन

बॅटमॅन Mon, 08/04/2014 - 15:43
पण खूपच संक्षिप्त वाटला.
याचा दुसरा अर्थ अभिप्रेत नाही हे माहिती असूनसुद्धा या शब्दाचा दुसरा अर्थ आठवला. ;) =))
लेखनविषय:
विनोद
लेखनप्रकार
प्रकटन
विचार
लेख
अनुभव
विरंगुळा
सगळ्यात वर असलेली तळटीपः यातली अक्कलदाढ काढणे, सुरवातीला शिकाऊ आणि पकाऊ आणि मग योग्य डॉक्टरांकडे जाणे इत्यादी भाग वगळता लेख फुगवायला अनेक काल्पनिक गोष्टी घातल्या आहेत हे आधीच अतीचाणाक्ष वाचकांनी ध्यानात घ्यावे ही विनंती. तसेच महिला वर्ग, शेतकरी किंवा कामगार वर्ग, प्राणीपक्षीप्रेमी संघटना इत्यादींचा कोणत्याही प्रकारे अवमान करण्याचा हेतू नाही हे ही लक्षात घ्यावे. डिड आय लीव्ह आउट एनिबडी? हा विनोदी लेख आहे हे तुमच्या लक्षात आले असेलच. तर आता वाचा... अक्कलदाढ - एक काढणे तर, झालं असं की वुडहाऊसचं 'लाफिंग गॅस' वाचणे सुरु आहे.

स्टर फ्राइड चायनिज चिकन

स्वाती दिनेश ·

बालगंधर्व Fri, 08/01/2014 - 12:54
स्वति तै, तुमने मुजे बिहि मर डला. कुहुप दिव्सनी तोनडाला पानि सुतेल असे रेसिपि पहिलि. धेउरोडल्ला कुथे अस चिनिज भेतेल का? कुनि मला सनगु शकील क?

मुक्त विहारि Wed, 07/30/2014 - 22:25
झक्कास.. आमचे गुरुजी म्ह्णतात... काय वाट्टेल ते पाळा पण खाण्याचे आणि पिण्याचे बंधन पाळू नका... त्यामुळे हे असे पदार्थ बिंधास्त टाका...

एस गुरुवार, 07/31/2014 - 13:10
तुम्ही, वरच्या सानिकातै, ते मधल्या आळीतले पेठकरकाका आणि दिपकभौ, तो गायबलेला गणपा, अजून त्या भिंगरीमॅम, जागुतै, अजून कोण राहिलं ते सर्वजण, तर तुम्हां सर्वांना प्राणिपात! (सतिशरावांकडून शब्द उधार). कारण असं की, तुमच्यामुळे माझं वजन कमी होण्यास जाम फायदा होतोय. इतक्या सुंदर सुंदर डिशेस आणि तोंपासु फोटो पाहिले की नेहमीचं जेवण मिळमिळीत वाटू लागतं. मग आम्ही कमी जेवतो. मग ह्या पाकृ करून पाहायचा अंगभूत कंटाळा येतो. मग आम्ही हेही खात नाही. मग आमचं वजन कमी होत जातं. मग लोक आमच्या घेरा देहगडाकडे कौतुकाने बघू लागतात. मग आम्हीही ठोकून देतो, "मिपावलकरांचं प्याकेज घेतलंय क्र्याश कोर्साचं. मग!" तर मग पुन्हा एकदा आभार. अशाच एकसे एक पाकृ टाकत रहा.

पिलीयन रायडर गुरुवार, 07/31/2014 - 16:35
मस्त फोटो.. चिकनच्या ऐवजी पनीर वगैरे घालुन करायचा नुसताच विचार करु.. किंवा मग हाटिलात जाऊन हादडु.. (तिथे पण एवढं सुंदर दिसत नाही..) इतकं निगुतीनं करायचं कुठलंच काम आपल्याकडुन होणार नाही..

प्रभाकर पेठकर Fri, 08/01/2014 - 12:09
आकर्षक छायाचित्र आणि तपशिलवार पाककृती. चीनी पाककृत्या आवडतातच. त्यात माझा श्रावण-बिवण नसल्याने पहिली संधी मिळताच करून पाहणार/खाणार आहे.

पैसा Fri, 08/01/2014 - 12:27
किती आकर्षक फोटो ते! आणि कृती पण अगदी तपशीलवार! झक्कास!

बालगंधर्व Fri, 08/01/2014 - 12:54
स्वति तै, तुमने मुजे बिहि मर डला. कुहुप दिव्सनी तोनडाला पानि सुतेल असे रेसिपि पहिलि. धेउरोडल्ला कुथे अस चिनिज भेतेल का? कुनि मला सनगु शकील क?

मुक्त विहारि Wed, 07/30/2014 - 22:25
झक्कास.. आमचे गुरुजी म्ह्णतात... काय वाट्टेल ते पाळा पण खाण्याचे आणि पिण्याचे बंधन पाळू नका... त्यामुळे हे असे पदार्थ बिंधास्त टाका...

एस गुरुवार, 07/31/2014 - 13:10
तुम्ही, वरच्या सानिकातै, ते मधल्या आळीतले पेठकरकाका आणि दिपकभौ, तो गायबलेला गणपा, अजून त्या भिंगरीमॅम, जागुतै, अजून कोण राहिलं ते सर्वजण, तर तुम्हां सर्वांना प्राणिपात! (सतिशरावांकडून शब्द उधार). कारण असं की, तुमच्यामुळे माझं वजन कमी होण्यास जाम फायदा होतोय. इतक्या सुंदर सुंदर डिशेस आणि तोंपासु फोटो पाहिले की नेहमीचं जेवण मिळमिळीत वाटू लागतं. मग आम्ही कमी जेवतो. मग ह्या पाकृ करून पाहायचा अंगभूत कंटाळा येतो. मग आम्ही हेही खात नाही. मग आमचं वजन कमी होत जातं. मग लोक आमच्या घेरा देहगडाकडे कौतुकाने बघू लागतात. मग आम्हीही ठोकून देतो, "मिपावलकरांचं प्याकेज घेतलंय क्र्याश कोर्साचं. मग!" तर मग पुन्हा एकदा आभार. अशाच एकसे एक पाकृ टाकत रहा.

पिलीयन रायडर गुरुवार, 07/31/2014 - 16:35
मस्त फोटो.. चिकनच्या ऐवजी पनीर वगैरे घालुन करायचा नुसताच विचार करु.. किंवा मग हाटिलात जाऊन हादडु.. (तिथे पण एवढं सुंदर दिसत नाही..) इतकं निगुतीनं करायचं कुठलंच काम आपल्याकडुन होणार नाही..

प्रभाकर पेठकर Fri, 08/01/2014 - 12:09
आकर्षक छायाचित्र आणि तपशिलवार पाककृती. चीनी पाककृत्या आवडतातच. त्यात माझा श्रावण-बिवण नसल्याने पहिली संधी मिळताच करून पाहणार/खाणार आहे.

पैसा Fri, 08/01/2014 - 12:27
किती आकर्षक फोटो ते! आणि कृती पण अगदी तपशीलवार! झक्कास!
.
साहित्य- ५०० ग्राम बोनलेस चिकन ब्रेस्ट पिसेस हिरवी, पिवळी, लाल भोपळी मिरची १/२ वाटी प्रत्येकी- चौकोनी तुकडे.

"कळसुबाई" एका वेगळ्या वाटेने

जय२७८१ ·

जय२७८१ Sat, 08/02/2014 - 12:25
pqrhttps://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/v/t1.0-9/10513522_786369708060436_7026305360850096102_n.jpg?oh=1f92ef8792e5f6bc202f0ebf81238c22&oe=544130BE&__gda__=1414455508_b2079e8a948147034b0d11d550c0f3bcstuvxyzaa

पैसा Sun, 08/03/2014 - 22:10
छान लिहिलंत! एवढे उंच चढून जाताना पायाने कितीसा त्रास दिला? फोटो छान आहेत. फेसबुक किंवा ब्लॉगवर असतील तर त्यांची लिंक द्या म्हणजे बाकीचे तिथे पहाता येतील.

जय२७८१ Tue, 08/05/2014 - 10:23
https://www.facebook.com/jaydeep.v.patil/media_set?set=a.786369138060493.1073741837.100000622431470&type=1 हि घ्या face book लिंक. धन्यवाद....!

जय२७८१ Sat, 08/02/2014 - 12:25
pqrhttps://fbcdn-sphotos-b-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/v/t1.0-9/10513522_786369708060436_7026305360850096102_n.jpg?oh=1f92ef8792e5f6bc202f0ebf81238c22&oe=544130BE&__gda__=1414455508_b2079e8a948147034b0d11d550c0f3bcstuvxyzaa

पैसा Sun, 08/03/2014 - 22:10
छान लिहिलंत! एवढे उंच चढून जाताना पायाने कितीसा त्रास दिला? फोटो छान आहेत. फेसबुक किंवा ब्लॉगवर असतील तर त्यांची लिंक द्या म्हणजे बाकीचे तिथे पहाता येतील.

जय२७८१ Tue, 08/05/2014 - 10:23
https://www.facebook.com/jaydeep.v.patil/media_set?set=a.786369138060493.1073741837.100000622431470&type=1 हि घ्या face book लिंक. धन्यवाद....!
१० वी च्या मे महिन्याच्या रजेतच मी झाडावरून पडून पाय मोडून घेतला. आता या घटनेला १९ वर्षे होऊन गेली. या दरम्यान माझ्या पायावर तीन शस्त्रक्रिया हि झाल्या तरीही माझे क्रिकेट, कबड्डी , बाईक टूर असे अनेक उद्योग आजतागायत चालू आहेत पण आता "कळसुबाई" म्हणजे ............अबब........ "कळसुबाई" महाराष्ट्रातील सर्वोच्य शिखर समुद्रसपाटी पासून ५४०० फुट म्हणजे माझ्यासाठी हे दिव्यच होते पण आमच्या १८ डॉल्फिन ट्रेककिंग आणि बाईकिंग ग्रुप ( 18 Dolphins trekking & biking group ) साथीला असल्याने मी कळसुबाई नक्की सर करीन असा मला विश्वास होता. बऱ्याच मिटिंग नंतर १२ / १३ जुलै २०१४ हा मुहूर्त ठरला.

घोडा का अड(क)ला?

चतुरंग ·

मृत्युन्जय Wed, 07/30/2014 - 16:36
आनंदने घोड्यासाठी उत्तम सापळा लावला यात काही वाद नाही. पण एकुण डाव थोडा अमेच्युअर नाही का वाटला (आनंदचा असा नाही. एकुणच. खुप सरधोपट चाली वाटल्या)

चतुरंग Wed, 07/30/2014 - 17:48
कारण कोणतीही टॅक्टिकल काँबिनेशन्स नाहीयेत त्यामुळे चमकदार वाटत नाही डाव, जसा 'उंटांची चालच तिरकी' हा डाव वाटतो. परंतु पोझीशनल सटलिटी ज्याला अभ्यासायची आहे त्याच्यासाठी हा डाव खासच आहे. 'काहीच घडत नाही पण तो डाव मात्र जिंकतो' हे जे फीलिंग आहे ते फारच अस्वस्थ करुन टाकणारं असतं. कार्लसनच्या बर्‍याचशा डावात नेमकं असंच फीलिंग येतं आणि म्ह्णूनच हा डाव मला वेगळा वाटला. अमेच्युअर नक्कीच नाहीये कारण साध्या वाटणार्‍या चालीच डाव पुढे नेतात हे सत्य उमगायला बरंच खोल पाण्यात जायला लागतं. आनंदनं स्वतःच म्हणून ठेवलंय You could say that both Fischer and Carlsen had or have the ability to let chess look simple.

मृत्युन्जय Wed, 07/30/2014 - 17:50
अमेच्युअर नक्कीच नाहीये कारण साध्या वाटणार्‍या चालीच डाव पुढे नेतात हे सत्य उमगायला बरंच खोल पाण्यात जायला लागतं. हे मात्र खरे. चेस चांगला येणे सोप्पे आहे. त्यात पारंगत व्हायला मात्र कसोटी लागते,

उन्मेष दिक्षीत Wed, 07/30/2014 - 18:55
मस्त डाव आणि तितकच सही विश्लेषण ! मला वाटतं चेस मध्ये दोन्ही खेळाडू स्वतःविरुद्धच खेळत असतात. त्यामधे ज्याला डावाच्या पोझीशन प्रमाणे कोणत्या मोहर्‍या कशा वेरिएशन मधे जिंकु शकतात हे थोडं आधीच कळतं, तो शेवटी जिंकतो. मी तुमची आधीचीही विश्लेषणं आणि खेळाडुंबद्दलचे सर्व लेख वाचलेत. मजा येते वाचायला !

चतुरंग Fri, 08/01/2014 - 05:32
असं म्हणता येईल की नाही माहीत नाही. टॅक्टिकल (काँबिनेशनल), पोझीशनल असे दोन मुख्य प्रकार ढोबळ मानाने असतात. पोझीशनल प्रकारात प्रतिस्पर्ध्याच्या चांगल्या खेळ्या आटवत नेणं आणि शेवटी वाईट खेळी करायला भाग पाडणं असा साधारण प्रकार दिसतो यात बराच वेळ चालणारे डाव असतात आणि आतषबाजी फारशी असत नाही. पेट्रोशान, कारपोव, निम्झोविच हे या प्रकारातले खेळाडू गणले जातील. टॅक्टिकल प्रकारात मोहोर्‍यांची काँबिनेशन्स, बलिदाने, सापळे हे जास्त असू शकतात आणि असे डाव बघायला मजा येते. त्यात थ्रिल एलेमेंट जास्त असतं. ताल, कास्पारोव, आनंद हे या प्रकारात मोडतात. कार्लसन प्रामुख्याने हा पोझीशनल खेळाडू आहे. परंतु त्याचे अतिशय महत्त्वाचे वैशिष्ठ्य (निदान मला जाणवलेले) असे की तो कोणत्याच नियमात, किंवा थिअरीमधे स्वतःला साचेबद्ध करत नाही. थिअरी काहीही सांगत असली तरी त्या क्षणी डावात काय सुरु आहे आणि त्याची इंट्यूशन त्याला काय सुचवते आहे त्याप्रमाणे तो अगदी नाविन्यपूर्ण चाली करायला मागेपुढे बघत नाही. शिवाय तो अतिशय चिवट आहे त्यामुळे शेवटपर्यंत खेळत राहतो ज्यामुळे प्रतिस्पर्धी टेकीला येऊ शकतो.

मृत्युन्जय Wed, 07/30/2014 - 16:36
आनंदने घोड्यासाठी उत्तम सापळा लावला यात काही वाद नाही. पण एकुण डाव थोडा अमेच्युअर नाही का वाटला (आनंदचा असा नाही. एकुणच. खुप सरधोपट चाली वाटल्या)

चतुरंग Wed, 07/30/2014 - 17:48
कारण कोणतीही टॅक्टिकल काँबिनेशन्स नाहीयेत त्यामुळे चमकदार वाटत नाही डाव, जसा 'उंटांची चालच तिरकी' हा डाव वाटतो. परंतु पोझीशनल सटलिटी ज्याला अभ्यासायची आहे त्याच्यासाठी हा डाव खासच आहे. 'काहीच घडत नाही पण तो डाव मात्र जिंकतो' हे जे फीलिंग आहे ते फारच अस्वस्थ करुन टाकणारं असतं. कार्लसनच्या बर्‍याचशा डावात नेमकं असंच फीलिंग येतं आणि म्ह्णूनच हा डाव मला वेगळा वाटला. अमेच्युअर नक्कीच नाहीये कारण साध्या वाटणार्‍या चालीच डाव पुढे नेतात हे सत्य उमगायला बरंच खोल पाण्यात जायला लागतं. आनंदनं स्वतःच म्हणून ठेवलंय You could say that both Fischer and Carlsen had or have the ability to let chess look simple.

मृत्युन्जय Wed, 07/30/2014 - 17:50
अमेच्युअर नक्कीच नाहीये कारण साध्या वाटणार्‍या चालीच डाव पुढे नेतात हे सत्य उमगायला बरंच खोल पाण्यात जायला लागतं. हे मात्र खरे. चेस चांगला येणे सोप्पे आहे. त्यात पारंगत व्हायला मात्र कसोटी लागते,

उन्मेष दिक्षीत Wed, 07/30/2014 - 18:55
मस्त डाव आणि तितकच सही विश्लेषण ! मला वाटतं चेस मध्ये दोन्ही खेळाडू स्वतःविरुद्धच खेळत असतात. त्यामधे ज्याला डावाच्या पोझीशन प्रमाणे कोणत्या मोहर्‍या कशा वेरिएशन मधे जिंकु शकतात हे थोडं आधीच कळतं, तो शेवटी जिंकतो. मी तुमची आधीचीही विश्लेषणं आणि खेळाडुंबद्दलचे सर्व लेख वाचलेत. मजा येते वाचायला !

चतुरंग Fri, 08/01/2014 - 05:32
असं म्हणता येईल की नाही माहीत नाही. टॅक्टिकल (काँबिनेशनल), पोझीशनल असे दोन मुख्य प्रकार ढोबळ मानाने असतात. पोझीशनल प्रकारात प्रतिस्पर्ध्याच्या चांगल्या खेळ्या आटवत नेणं आणि शेवटी वाईट खेळी करायला भाग पाडणं असा साधारण प्रकार दिसतो यात बराच वेळ चालणारे डाव असतात आणि आतषबाजी फारशी असत नाही. पेट्रोशान, कारपोव, निम्झोविच हे या प्रकारातले खेळाडू गणले जातील. टॅक्टिकल प्रकारात मोहोर्‍यांची काँबिनेशन्स, बलिदाने, सापळे हे जास्त असू शकतात आणि असे डाव बघायला मजा येते. त्यात थ्रिल एलेमेंट जास्त असतं. ताल, कास्पारोव, आनंद हे या प्रकारात मोडतात. कार्लसन प्रामुख्याने हा पोझीशनल खेळाडू आहे. परंतु त्याचे अतिशय महत्त्वाचे वैशिष्ठ्य (निदान मला जाणवलेले) असे की तो कोणत्याच नियमात, किंवा थिअरीमधे स्वतःला साचेबद्ध करत नाही. थिअरी काहीही सांगत असली तरी त्या क्षणी डावात काय सुरु आहे आणि त्याची इंट्यूशन त्याला काय सुचवते आहे त्याप्रमाणे तो अगदी नाविन्यपूर्ण चाली करायला मागेपुढे बघत नाही. शिवाय तो अतिशय चिवट आहे त्यामुळे शेवटपर्यंत खेळत राहतो ज्यामुळे प्रतिस्पर्धी टेकीला येऊ शकतो.
लेखनविषय:
क्रीडा
लेखनप्रकार
आस्वाद
लेवॉन अरोनिअन आणि आनंद यांच्यातल्या डावांचं स्टॅटिस्टिक्स अरोनिअनच्या बाजूने आहे (६-२) पण आनंदने त्याला हरवलेले जे डाव आहेत ते दोन्ही अफलातून आहेत. २०१३ सालच्या विक अ‍ॅन झी स्पर्धेतल्या डावाबद्दल मी उंटांची चालच तिरकी! हे रसग्रहण लिहिले होते. तो डाव भन्नाटच होता म्हणजे त्यातली काँबिनेशन्स अशी काही तुफान जमवली होती आनंदने की काही विचारता सोय नाही. मॅग्नुस कार्लसन सुद्धा अवाक झाला होता तो डाव बघून! या वर्षीच्या कँडिडेट स्पर्धेत आनंद जिंकला आणि कार्लसनचा आव्हानवीर म्हणून आता तो नोवेंबरमध्ये खेळेल.

माझे सरकार

आतिवास ·

आतिवास Wed, 07/30/2014 - 14:47
कृपया राजेंद्र मेहेंदळे यांनी लक्षात आणून दिलेला कंस काढून दुवा दुरुस्त करावा. तसेच 'सहा गट कार्यरत आहेत' या वाक्यात 'डिजीटल इंडिया' हा सहावा गट जोडायचा आहे. आभार. धन्यवाद, राजेंद्र मेहेंदळे.

पोटे Wed, 07/30/2014 - 17:31
आपले राजकीय विचार या धाग्यापासून आपण दूर ठेवावेत अशी सर्वांना विनंती, माझ्या दृष्टीने हा समाजकारणाचा उपक्रम आहे भाजपा विरोधी पक्षात होती तेंव्हा हे तत्व पाळत होती का ?

आतिवास Wed, 07/30/2014 - 14:47
कृपया राजेंद्र मेहेंदळे यांनी लक्षात आणून दिलेला कंस काढून दुवा दुरुस्त करावा. तसेच 'सहा गट कार्यरत आहेत' या वाक्यात 'डिजीटल इंडिया' हा सहावा गट जोडायचा आहे. आभार. धन्यवाद, राजेंद्र मेहेंदळे.

पोटे Wed, 07/30/2014 - 17:31
आपले राजकीय विचार या धाग्यापासून आपण दूर ठेवावेत अशी सर्वांना विनंती, माझ्या दृष्टीने हा समाजकारणाचा उपक्रम आहे भाजपा विरोधी पक्षात होती तेंव्हा हे तत्व पाळत होती का ?
नवं सरकार सत्तेवर येतं तेव्हा लोकांच्या त्याच्याकडून खूप अपेक्षा असतात – मग ते सरकार कोणत्याही पक्षाचं असो. लोकांच्या आशा-आकांक्षांशी नाळ जोडलेली असणं हे खरं तर सरकारला लोकाभिमुख कारभारासाठी आवश्यक आहे याबाबत मतभेद असू नयेत. असा प्रयत्न होत असतो; त्याला मर्यादा असतात आणि तरीही काही प्रमाणात त्याचा उपयोगही असतो. नुकतीच पंतप्रधान श्री नरेन्द्र मोदी यांच्या सरकारने माहिती तंत्रज्ञानाचा वापर करून लोकसहभाग वाढवण्याचा एक प्रयत्न सुरु केला आहे.
Subscribe to