मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

पुस्तक परिचय - फुले आणि मुले

चांदणे संदीप ·

चौथा कोनाडा 02/05/2021 - 20:56
पुस्तकाची सुंदर ओळख ! धन्यवाद संदीपजी ! खुप लहानपणी वाचले होते, आता परत वाचायला हवे ! श्यामची आई सारखा नितांत सुंदर चित्रपट दिग्दर्शित करणारे आचार्य अत्रे मुलांच्या प्रति संवेदनाशील होते ! त्यांच्या सारख्या सिध्दहस्त लेखणीतून "फुले आणि मुले." सारखी कलाकृती न घडते तर नवलच.

चौथा कोनाडा 02/05/2021 - 20:56
पुस्तकाची सुंदर ओळख ! धन्यवाद संदीपजी ! खुप लहानपणी वाचले होते, आता परत वाचायला हवे ! श्यामची आई सारखा नितांत सुंदर चित्रपट दिग्दर्शित करणारे आचार्य अत्रे मुलांच्या प्रति संवेदनाशील होते ! त्यांच्या सारख्या सिध्दहस्त लेखणीतून "फुले आणि मुले." सारखी कलाकृती न घडते तर नवलच.
लॉकडाऊनसारख्या नीरस काळात घरात बसून काय करावे हा प्रश्न दर दोन दिवसांनी वळवाच्या पावसासारखा गडगडत धावत येतो. घरातली कामे, पाककृतींचे प्रयोग, मुलांसोबत खेळ-मनोरंजन, चित्रपट या सगळ्यांचाही काही काळानंतर तिटकारा येतो. घरातली पुस्तकेही परत परत वाचून झालेली असल्यामुळे ती हातातही धरवत नाहीत. काय नवीन करायचं हा प्रश्न सतत छळत असतो. माझंही आजच्या रविवारी असंच झालं. अशातच एक पुस्तक हाती आले. आचार्य अत्रे यांचे "फुले आणि मुले." नावावरूनच लक्षात येतं की हे पुस्तक लहान मुलांसाठी आहे. आधी कित्येक वेळा वाचलं असलं तरी आता मुलांना वाचून दाखवायच ह्या हेतूने वाचायला घेतलं तर शेवटचं पान वाचूनच खाली ठेवलं.
वाङ्मय
कथा
बालकथा
साहित्यिक
प्रकटन
आस्वाद
लेख
शिफारस
विरंगुळा

‘आदिम तालाचं संगीत’ (“Melodies with a Primitive Rhythm”)

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·

चित्रगुप्त 01/05/2021 - 17:49
वा. अगदी अभिनव असे आहे हे सगळे. अभिनंदन. इंग्रजी आणि मराठी अनुवादाबरोबरच मूळ अहिराणी कविता या पुस्तकांमधे समाविष्ट केलेल्या आहेत की नाही हे समजले नाही. नसल्यास आगामी आवृत्तीत अवश्य कराव्यात. नमुना म्हणून एक-दोन अहिराणी कविता मराठी भाषांतरासह मिपावर टाकल्या तर छान होईल.

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे 02/05/2021 - 09:29
धन्यवाद. आपल्या सुचना नक्कीच आमलात आणण्याचा प्रयत्न करतो. मूळ अहिराणी कवितासंग्रहाची दुसरी आवृत्ती येतेय. आभार.

गॉडजिला 02/05/2021 - 13:00
शुध्द भाषा बोलणार्‍याला कवीता जवळ का करता येत नाही ? - कोनास ठावं. शुध्द भाषा बोलणार्‍याला जीवन का लक्षात ठेवता येत नाही ? - कोनास ठावं. कारणंमिमासा नसल्याने कसलीच आगापिछा नसलेले काव्य का समजले जाउ नये ? वस्तुस्थिती ही आहे की शुध्द भाषा राजमान्य पाठ्यपुस्तकात शिकवली जाते म्हणुन ति जिथे बोलली जाते तिथे बहुसंख्य शाळेत गेले आहेत असे तरी किमान म्हणायला वाव असु शकतो. अशुध्द अथवा इतर कोणत्याही पध्दतिची बोली भाषा ही शिक्षण, प्रांत, काळ यांचे प्रतिबिंबमिश्रण असते परीणामी तुम्ही कोणती भाषा बोलता याने तुमच्या आयुश्य समजण्याच्या अथवा कवीता जवळ करण्याच्या कौशल्यावर शष्प परीणाम होत नसतो. मग शुध्द भाषेबाबत इतका प्रोब्लेम कवीतेत का रंगवला आहे ?

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे 03/05/2021 - 14:04
आपल्या प्रतिक्रियेतून बोलीबद्दलचा व्देष दिसून येतो. आता तुम्ही म्हणाल की कवितेत प्रमाणभाषेबद्दलचा व्देष आहे. पण तसं नाही तर भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ती कविता आहे. तुम्ही ग्रामीण वा आदिवासी भागात असता तर अशी प्रतिक्रिया आली नसती. पण राग नाही. असो.

गॉडजिला 03/05/2021 - 21:04
आपल्या प्रतिक्रियेतून बोलीबद्दलचा व्देष दिसून येतो माझ्या प्रतिक्रियेतील नेमक्या कोणत्या वाक्यामुळे आपण हा समज करुन घेतला ?

गॉडजिला 03/05/2021 - 21:24
आता तुम्ही म्हणाल की कवितेत प्रमाणभाषेबद्दलचा व्देष आहे. पण तसं नाही तर भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ती कविता आहे
हे आपण लिहताय ? विरोधाभासी प्रकरण वाटत नाही ? की भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ही कवीता आहे असे मोघम विधान कराताना हा शिष्टपणा त्याज्य म्हणुन रंगवला आहे आपलासा की करावा असे कवीता सुचवते ? आनी का ते ही थोडक्यात स्पश्ट करा मुळात शिश्टपणा भाषेत न्हवे व्यक्तीत असतो हे देखील आपण दुर्लक्षित केलेत ? परत शिष्टपणा एका विशीष्ठ भाषाशैलीसोबत जोडुन माणसा माणसांत विभागणी आपण करत आहात असे मी नम्रपणे सुचवु इच्छितो. आणे माझे हे विधान पटत नसेल तर एक मिपा कट्टा करुयात तिथे तुम्हाला अनेक प्रमाण भाषेत बोलणारे लोकं दाखवतो जे शिष्ठ नाहीत व प्रमाण भाषा न बोलणारेही अनेक लोकं दाखवतो ते ही आजिबात शिष्ठ नाहीत.

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे 04/05/2021 - 09:02
भाषा या जोडण्यासाठी, तोडण्यासाठी नव्हे. पहिली गोेष्ट म्हणजे कोणत्याही भाषेचा व्देश करणे हे भाषाशास्त्राला त्याज्य आहे. म्हणून माझ्या कवितेतून कोणत्याही भाषेला शिष्ट म्हटलेले नाही. तर माणसालाच शिष्ट म्हटलेले आहे. कविता असल्यामुळे हे संदिग्ध राहते. माझ्या लेखातून स्पष्टता दिसली असती. असो.

गॉडजिला 04/05/2021 - 12:14
भाषा या जोडण्यासाठी, तोडण्यासाठी नव्हे.
भाषा ही गरजपुर्तीसाठे असते(संपर्क्,ज्ञान्,भावना).
पहिली गोेष्ट म्हणजे कोणत्याही भाषेचा व्देश करणे हे भाषाशास्त्राला त्याज्य आहे.
बरं.
म्हणून माझ्या कवितेतून कोणत्याही भाषेला शिष्ट म्हटलेले नाही.
म्हणजे आपली कवीता भाषा शास्त्राला धरुन आहे असे अनुमान आपण सांगत आहात ? बरोबर ना ?
तर माणसालाच शिष्ट म्हटलेले आहे.
विशीष्ट भाषा बोलणार्‍या माणसालाच शिष्ट म्हटलेले आहे.
कविता असल्यामुळे हे संदिग्ध राहते. माझ्या लेखातून स्पष्टता दिसली असती. असो.
संदिग्धतेच्या आडा विचीत्र समजुती दुर न्हवे तर मजबुत केल्या गेल्या याचे वाइट वाटले. जर आपल्यासारखा प्रतिभावान व्यक्तीअसे करुन जात असेल तर सामान्यांची हालत काय होइल. असो माझा आपल्या काव्यप्रतिभेबद्दल कसलाच आक्षेप नाही, आपला कवीतासंग्रह अनुवादीत झाला ही कौतुक मिश्रीत अभिमानाचीच बाब आहे आणी आपल्या आनंदात मी नक्किच सामावलेला आहे याबद्दल मनी जराही किंतु नसावा _/\_

गॉडजिला 03/05/2021 - 21:27
आता तुम्ही म्हणाल की कवितेत प्रमाणभाषेबद्दलचा व्देष आहे. पण तसं नाही तर भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ती कविता आहे
हे आपण लिहताय ? विरोधाभासी प्रकरण वाटत नाही ? की भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ही कवीता आहे असे मोघम विधान कराताना मुळात शिश्टपणा भाषेत न्हवे व्यक्तीत असतो हे देखील आपण सपशेल दुर्लक्षित केलेत ? परत हा शिष्टपणा एका विशीष्ठ भाषाशैलीसोबत जोडुन माणसा माणसांत विभागणी आपण करत आहात असेही मी नम्रपणे सुचवु इच्छितो. आणे माझे हे विधान पटत नसेल तर एक मिपा कट्टा करुयात तिथे तुम्हाला प्रमाण भाषेत बोलणारे अनेक लोकं दाखवतो जे शिष्ठ नाहीत व प्रमाण भाषा न बोलणारेही अनेक लोकं दाखवतो ते ही आजिबात शिष्ठ नाहीत. मग शिष्ठपणा भाषेसोबत कसा जोडला जाउ शक्तो ?

धर्मराजमुटके 03/05/2021 - 14:15
शुध्द की शुद्ध ? असो ! आपला प्रयत्न चांगला आहे मात्र वरील अनुवाद कवीतेपेक्षा स्व:गत प्रकारचा जास्त वाटतोय. पण जे पण आहे ते चांगले आहे मात्र थोडेसे सोपे आहे असे वाटते. वर चित्रगुप्तांनी सांगीतल्याप्रमाणे अहिराणी भाषेतील काव्याचे अनुवाद इकडे नमुन्यादाखल दिले तर जास्त समी़क्षा करता येईल. धन्यवाद !

चित्रगुप्त 01/05/2021 - 17:49
वा. अगदी अभिनव असे आहे हे सगळे. अभिनंदन. इंग्रजी आणि मराठी अनुवादाबरोबरच मूळ अहिराणी कविता या पुस्तकांमधे समाविष्ट केलेल्या आहेत की नाही हे समजले नाही. नसल्यास आगामी आवृत्तीत अवश्य कराव्यात. नमुना म्हणून एक-दोन अहिराणी कविता मराठी भाषांतरासह मिपावर टाकल्या तर छान होईल.

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे 02/05/2021 - 09:29
धन्यवाद. आपल्या सुचना नक्कीच आमलात आणण्याचा प्रयत्न करतो. मूळ अहिराणी कवितासंग्रहाची दुसरी आवृत्ती येतेय. आभार.

गॉडजिला 02/05/2021 - 13:00
शुध्द भाषा बोलणार्‍याला कवीता जवळ का करता येत नाही ? - कोनास ठावं. शुध्द भाषा बोलणार्‍याला जीवन का लक्षात ठेवता येत नाही ? - कोनास ठावं. कारणंमिमासा नसल्याने कसलीच आगापिछा नसलेले काव्य का समजले जाउ नये ? वस्तुस्थिती ही आहे की शुध्द भाषा राजमान्य पाठ्यपुस्तकात शिकवली जाते म्हणुन ति जिथे बोलली जाते तिथे बहुसंख्य शाळेत गेले आहेत असे तरी किमान म्हणायला वाव असु शकतो. अशुध्द अथवा इतर कोणत्याही पध्दतिची बोली भाषा ही शिक्षण, प्रांत, काळ यांचे प्रतिबिंबमिश्रण असते परीणामी तुम्ही कोणती भाषा बोलता याने तुमच्या आयुश्य समजण्याच्या अथवा कवीता जवळ करण्याच्या कौशल्यावर शष्प परीणाम होत नसतो. मग शुध्द भाषेबाबत इतका प्रोब्लेम कवीतेत का रंगवला आहे ?

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे 03/05/2021 - 14:04
आपल्या प्रतिक्रियेतून बोलीबद्दलचा व्देष दिसून येतो. आता तुम्ही म्हणाल की कवितेत प्रमाणभाषेबद्दलचा व्देष आहे. पण तसं नाही तर भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ती कविता आहे. तुम्ही ग्रामीण वा आदिवासी भागात असता तर अशी प्रतिक्रिया आली नसती. पण राग नाही. असो.

गॉडजिला 03/05/2021 - 21:04
आपल्या प्रतिक्रियेतून बोलीबद्दलचा व्देष दिसून येतो माझ्या प्रतिक्रियेतील नेमक्या कोणत्या वाक्यामुळे आपण हा समज करुन घेतला ?

गॉडजिला 03/05/2021 - 21:24
आता तुम्ही म्हणाल की कवितेत प्रमाणभाषेबद्दलचा व्देष आहे. पण तसं नाही तर भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ती कविता आहे
हे आपण लिहताय ? विरोधाभासी प्रकरण वाटत नाही ? की भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ही कवीता आहे असे मोघम विधान कराताना हा शिष्टपणा त्याज्य म्हणुन रंगवला आहे आपलासा की करावा असे कवीता सुचवते ? आनी का ते ही थोडक्यात स्पश्ट करा मुळात शिश्टपणा भाषेत न्हवे व्यक्तीत असतो हे देखील आपण दुर्लक्षित केलेत ? परत शिष्टपणा एका विशीष्ठ भाषाशैलीसोबत जोडुन माणसा माणसांत विभागणी आपण करत आहात असे मी नम्रपणे सुचवु इच्छितो. आणे माझे हे विधान पटत नसेल तर एक मिपा कट्टा करुयात तिथे तुम्हाला अनेक प्रमाण भाषेत बोलणारे लोकं दाखवतो जे शिष्ठ नाहीत व प्रमाण भाषा न बोलणारेही अनेक लोकं दाखवतो ते ही आजिबात शिष्ठ नाहीत.

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे 04/05/2021 - 09:02
भाषा या जोडण्यासाठी, तोडण्यासाठी नव्हे. पहिली गोेष्ट म्हणजे कोणत्याही भाषेचा व्देश करणे हे भाषाशास्त्राला त्याज्य आहे. म्हणून माझ्या कवितेतून कोणत्याही भाषेला शिष्ट म्हटलेले नाही. तर माणसालाच शिष्ट म्हटलेले आहे. कविता असल्यामुळे हे संदिग्ध राहते. माझ्या लेखातून स्पष्टता दिसली असती. असो.

गॉडजिला 04/05/2021 - 12:14
भाषा या जोडण्यासाठी, तोडण्यासाठी नव्हे.
भाषा ही गरजपुर्तीसाठे असते(संपर्क्,ज्ञान्,भावना).
पहिली गोेष्ट म्हणजे कोणत्याही भाषेचा व्देश करणे हे भाषाशास्त्राला त्याज्य आहे.
बरं.
म्हणून माझ्या कवितेतून कोणत्याही भाषेला शिष्ट म्हटलेले नाही.
म्हणजे आपली कवीता भाषा शास्त्राला धरुन आहे असे अनुमान आपण सांगत आहात ? बरोबर ना ?
तर माणसालाच शिष्ट म्हटलेले आहे.
विशीष्ट भाषा बोलणार्‍या माणसालाच शिष्ट म्हटलेले आहे.
कविता असल्यामुळे हे संदिग्ध राहते. माझ्या लेखातून स्पष्टता दिसली असती. असो.
संदिग्धतेच्या आडा विचीत्र समजुती दुर न्हवे तर मजबुत केल्या गेल्या याचे वाइट वाटले. जर आपल्यासारखा प्रतिभावान व्यक्तीअसे करुन जात असेल तर सामान्यांची हालत काय होइल. असो माझा आपल्या काव्यप्रतिभेबद्दल कसलाच आक्षेप नाही, आपला कवीतासंग्रह अनुवादीत झाला ही कौतुक मिश्रीत अभिमानाचीच बाब आहे आणी आपल्या आनंदात मी नक्किच सामावलेला आहे याबद्दल मनी जराही किंतु नसावा _/\_

गॉडजिला 03/05/2021 - 21:27
आता तुम्ही म्हणाल की कवितेत प्रमाणभाषेबद्दलचा व्देष आहे. पण तसं नाही तर भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ती कविता आहे
हे आपण लिहताय ? विरोधाभासी प्रकरण वाटत नाही ? की भाषेच्या शिष्टपणाबद्दल ही कवीता आहे असे मोघम विधान कराताना मुळात शिश्टपणा भाषेत न्हवे व्यक्तीत असतो हे देखील आपण सपशेल दुर्लक्षित केलेत ? परत हा शिष्टपणा एका विशीष्ठ भाषाशैलीसोबत जोडुन माणसा माणसांत विभागणी आपण करत आहात असेही मी नम्रपणे सुचवु इच्छितो. आणे माझे हे विधान पटत नसेल तर एक मिपा कट्टा करुयात तिथे तुम्हाला प्रमाण भाषेत बोलणारे अनेक लोकं दाखवतो जे शिष्ठ नाहीत व प्रमाण भाषा न बोलणारेही अनेक लोकं दाखवतो ते ही आजिबात शिष्ठ नाहीत. मग शिष्ठपणा भाषेसोबत कसा जोडला जाउ शक्तो ?

धर्मराजमुटके 03/05/2021 - 14:15
शुध्द की शुद्ध ? असो ! आपला प्रयत्न चांगला आहे मात्र वरील अनुवाद कवीतेपेक्षा स्व:गत प्रकारचा जास्त वाटतोय. पण जे पण आहे ते चांगले आहे मात्र थोडेसे सोपे आहे असे वाटते. वर चित्रगुप्तांनी सांगीतल्याप्रमाणे अहिराणी भाषेतील काव्याचे अनुवाद इकडे नमुन्यादाखल दिले तर जास्त समी़क्षा करता येईल. धन्यवाद !
- डॉ. सुधीर रा. देवरे “Melodies with a Primitive Rhythm” व ‘आदिम तालाचं संगीत’ ही दोन्ही पुस्तके चेन्नईच्या नोशन प्रेस प्रकाशनाकडून नुकतीच प्रकाशित झालीत, त्या निमित्ताने हा लेख: सांगायला आनंद होत आहे, की 2000 साली प्रकाशित झालेल्या ‘आदिम तालनं संगीत’ या माझ्या अहिराणी कवितासंग्रहाचं नुकतंच इंग्रजी भाषांतरातलं पुस्तक “Melodies with a Primitive Rhythm” या नावाने चेन्नईच्या नोशन प्रेस प्रकाशनाकडून प्रकाशित झालं आहे. या पुस्तकाचं इंग्रजी भाषांतर पुण्याच्या (आणि आता दिल्लीत वास्तव्य) प्रा. राजीव कुलकर्णी यांनी केलं आहे. मूळ अहिराणी कवितासंग्रह डॉ.
वाङ्मय
लेख

कथा: पोळी शब्दाच्या इतिहासातील उल्लेखाची

पाषाणभेद ·
कथा: पोळी शब्दाच्या इतिहासातील उल्लेखाची चेहरापुस्तकावर पोळी आणि चपाती यापैकी योग्य मराठी शब्द कोणता यावर वाद झडत असतांना इतिहासाची पाने चाळतांना काही ऐतिहासीक पुरावे हाती लागले. त्यातील एक संदर्भ म्हणजे, संस्कृतग्रंथ "भुकंबलीतम: - वेदोपदेश" (प्राकृतातः भुकबळी) . सदर ग्रंथ संत पाषाणभेद ( जन्मसाल: उपलब्ध नाही, मृत्यू: शके १६६१ किंवा ६२) यांनी लिहीलेला आहे. ( "भुकंबलीतम: - वेदोपदेश" ग्रंथ प्राकृतात अनुवाद दगडफोड्या यांनी "भुकबळी" या नावाने केला आहे. (रचनाकालखंड उपलब्ध नाही.) (सदर दोनही ग्रंथांची उपलब्धता अतिशय दुर्मीळ आहे.
संस्कृती
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
भाषा
प्रतिशब्द
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
विनोद
मराठी पाककृती
शाकाहारी
सुकी भाजी
मौजमजा
प्रकटन
प्रतिक्रिया
समीक्षा
लेख
संदर्भ
विरंगुळा

शोध आणि धागेदोरे: Research and References

लेखनवाला ·

मनो 06/04/2021 - 01:03
एखादा गोडगोड प्रतिसाद देऊन पुढे जाणार होतो, पण तुम्ही प्रामाणिक अभिप्राय मागितल्याने आता विचार करून लिहिणे आले. खरं सांगायचं तर कथा आवडली नाही. शेवटपर्यंत न वाचता मध्येच सोडून द्यावी असे अनेकदा वाटले. काही कारणे सांगतो. तुम्ही "......" चा मुक्तहस्ते वापर केलेला आहे, तो काही पटला नाही. त्याच्या अति-वापराने तुटक छोटी वाक्ये बनली आहेत, उदाहरणच द्यायचे झाले तर या एकाच परिच्छेदात तुम्ही नायकाला टीव्ही, इस्पितळ, घर अश्या तीन ठिकाणी फिरवलं आहे. हे तीन वेगळे प्रसंग आहेत. """ 'तो' टीव्हीवर झळकला, "तर आपण आता थेट जोडले गेले आहोत...... सदानंद सोहकर... यांच्याशी..... काय भावना होत्या तुमच्या जेव्हा तुम्ही धाडस दाखवत, स्वत:चा जीव धोक्यात टाकत, त्या लहान मुलाला वाचवलतं...... तुम्ही पाहत आहात एस्क्युलिझिव मुलाखत.........". कानाला एयरफोन लावत मोबाईलच्या मदतीने सुरु असलेला इंटरव्यू एकदाचा संपला, त्या मुलाला वाचवण्याच्या धडपडीत सदानंदच्या हाताला मुका मार बसला होता, त्यामुळे त्याला सरकारी इस्पितळात दाखल केलं होतं आणि तीन-चार तासाच्या सरकारी सोपस्कारानंतर आता तो घरी आला होता, त्याच्या डाव्या हाताला प्लास्टर लावण्यात आलं होतं """ दुसरे उदाहरण - """ फक्त गाठोडं डोक्याशी ऊशी म्हणून घेत साताजन्माची झोप लागल्यासारखं निद्रिस्त झालेलं एक भिकारी जोडपं तेवढं तिथं होतं, ट्रेन येणार असल्याची उद्घोषणा फक्त त्या तिथल्या शांत माहौलाला भेदून काढत होती. त्या जोरदार डोळा लागलेल्या जोडप्यावर या आवाजाचा काही एक परिणाम जाणवत नव्हता, माहित नाही पण त्यांना या आवाजासोबत झोपण्याची सवय असावी कदाचित, ते दोघंही चिरकाल निद्रा अवस्थेतेत असल्यासारखे दिसत होते, एकूण रेल्वेकडचा गोंगाट त्यांच्यासाठी रोजचाच असणार बहुतेक…. पण आजतर रोजच्यासारखी वर्दळ नव्हती, रंगपंचमीची सुटटी असल्याकारणाने असेल, कदाचित म्हणूनच त्याचमुळे त्यांना अशी काळोखी बेफाम झोप भर सकाळी लागली होती का कोण जाणे! """ इतके तपशील खरोखर आवश्यकच आहेत का? कथेचा गाभा काय, याच्याशी ते जोडले गेले आहेत का? जर ही सगळी वाक्ये काढून टाकली तर कथेत फरक पडतो का? एखादा मुरब्बी कथाकार ३-४ शब्दात त्याच्या आईवडिलांचे लक्ष नव्हते (किंवा त्याचे आई-वडीलच त्या जागी नव्हते) ते सांगून जातो. अजून एक खटकलेली गोष्ट म्हणजे कथेतील प्रसंगाची गुंफण. सरळधोपट मार्गाने घडले तसे प्रसंग न सांगता जर अशी सुरुवात केली असती की नायक आपल्या हाताचे प्लास्टर पुन्हा-पुन्हा तपासून पाहत होता, कारण त्याचा विश्वासच बसत नव्हता. तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला. अशी काही जर सुरुवात केली तर वाचकाला उत्कंठा निर्माण होते की नायकाच्या बाबतीत असे का झाले? त्यामुळे पुढचे वाचावे अशी इच्छा निर्माण होते. असो, एकंदर नाउमेद न होता तुम्ही पुन्हा लिहीत राहाल अशी आशा आहे. इतर मंडळी चांगले काय आहे ते सांगतीलच, पण न आवडलेले काय ते सांगावे म्हणून थोडे लिहितो आहे, गोड मानून घ्यावे ही विनंती.

लेखनवाला 06/04/2021 - 12:56
समजा तो प्रसंग पुढे जाऊन खूप महत्वाचा असेल तर त्याचं आतापासूनच काही तपशीलवार मुद्दे वाचकांसमोर मांडलेत तर जेणे करून पुढे कथानकात घडणाऱ्या प्रसंगाशी ते जोडून घेऊ शकतील अशी मला शक्यता वाटत असल्यामुळे मी तसं लिहलय. आणि ".... " हे असं लिहण्याला काही लिमिट असतं का? हे मी माहिती साठी विचारतोय. मला वाटत असं ".... " लिहण्याने एक फ्लो कायम राहतो, मग यांवर दुसरा कोणता उपाय आहे का ज्याने फ्लो कायम आहे हे दाखवता येईल. "तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला" मूळात तो तिकडे जाताच नव्हता, त्यासाठी तुम्हाला कथा पूर्ण वाचायला लागेल.

मनो 07/04/2021 - 04:01
तुम्ही ... बद्दल केलेली गोष्ट माझ्या हातूनही झालेली आहे, त्यामुळं माझा अनुभव सांगतो आहे. लेखकाचा लिहिण्याचा फ्लो त्यामुळे कायम राहतो, पण वाचकाला ... ने जोडलेली वाक्यं तुटक आणि असंबद्ध वाटतात. त्यामुळे जे प्रसंग हळुवारपणे खुलवायचे असतात ते पटापट ३-४ वाक्यात उरकले जातात. अश्या वेळी प्रसंग आवश्यकच असेल तर त्याला जास्त जागा देऊन खुलवावा, किंवा काढून टाकून ते तपशीलच नाहीसे करावेत.

मनो 06/04/2021 - 01:03
एखादा गोडगोड प्रतिसाद देऊन पुढे जाणार होतो, पण तुम्ही प्रामाणिक अभिप्राय मागितल्याने आता विचार करून लिहिणे आले. खरं सांगायचं तर कथा आवडली नाही. शेवटपर्यंत न वाचता मध्येच सोडून द्यावी असे अनेकदा वाटले. काही कारणे सांगतो. तुम्ही "......" चा मुक्तहस्ते वापर केलेला आहे, तो काही पटला नाही. त्याच्या अति-वापराने तुटक छोटी वाक्ये बनली आहेत, उदाहरणच द्यायचे झाले तर या एकाच परिच्छेदात तुम्ही नायकाला टीव्ही, इस्पितळ, घर अश्या तीन ठिकाणी फिरवलं आहे. हे तीन वेगळे प्रसंग आहेत. """ 'तो' टीव्हीवर झळकला, "तर आपण आता थेट जोडले गेले आहोत...... सदानंद सोहकर... यांच्याशी..... काय भावना होत्या तुमच्या जेव्हा तुम्ही धाडस दाखवत, स्वत:चा जीव धोक्यात टाकत, त्या लहान मुलाला वाचवलतं...... तुम्ही पाहत आहात एस्क्युलिझिव मुलाखत.........". कानाला एयरफोन लावत मोबाईलच्या मदतीने सुरु असलेला इंटरव्यू एकदाचा संपला, त्या मुलाला वाचवण्याच्या धडपडीत सदानंदच्या हाताला मुका मार बसला होता, त्यामुळे त्याला सरकारी इस्पितळात दाखल केलं होतं आणि तीन-चार तासाच्या सरकारी सोपस्कारानंतर आता तो घरी आला होता, त्याच्या डाव्या हाताला प्लास्टर लावण्यात आलं होतं """ दुसरे उदाहरण - """ फक्त गाठोडं डोक्याशी ऊशी म्हणून घेत साताजन्माची झोप लागल्यासारखं निद्रिस्त झालेलं एक भिकारी जोडपं तेवढं तिथं होतं, ट्रेन येणार असल्याची उद्घोषणा फक्त त्या तिथल्या शांत माहौलाला भेदून काढत होती. त्या जोरदार डोळा लागलेल्या जोडप्यावर या आवाजाचा काही एक परिणाम जाणवत नव्हता, माहित नाही पण त्यांना या आवाजासोबत झोपण्याची सवय असावी कदाचित, ते दोघंही चिरकाल निद्रा अवस्थेतेत असल्यासारखे दिसत होते, एकूण रेल्वेकडचा गोंगाट त्यांच्यासाठी रोजचाच असणार बहुतेक…. पण आजतर रोजच्यासारखी वर्दळ नव्हती, रंगपंचमीची सुटटी असल्याकारणाने असेल, कदाचित म्हणूनच त्याचमुळे त्यांना अशी काळोखी बेफाम झोप भर सकाळी लागली होती का कोण जाणे! """ इतके तपशील खरोखर आवश्यकच आहेत का? कथेचा गाभा काय, याच्याशी ते जोडले गेले आहेत का? जर ही सगळी वाक्ये काढून टाकली तर कथेत फरक पडतो का? एखादा मुरब्बी कथाकार ३-४ शब्दात त्याच्या आईवडिलांचे लक्ष नव्हते (किंवा त्याचे आई-वडीलच त्या जागी नव्हते) ते सांगून जातो. अजून एक खटकलेली गोष्ट म्हणजे कथेतील प्रसंगाची गुंफण. सरळधोपट मार्गाने घडले तसे प्रसंग न सांगता जर अशी सुरुवात केली असती की नायक आपल्या हाताचे प्लास्टर पुन्हा-पुन्हा तपासून पाहत होता, कारण त्याचा विश्वासच बसत नव्हता. तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला. अशी काही जर सुरुवात केली तर वाचकाला उत्कंठा निर्माण होते की नायकाच्या बाबतीत असे का झाले? त्यामुळे पुढचे वाचावे अशी इच्छा निर्माण होते. असो, एकंदर नाउमेद न होता तुम्ही पुन्हा लिहीत राहाल अशी आशा आहे. इतर मंडळी चांगले काय आहे ते सांगतीलच, पण न आवडलेले काय ते सांगावे म्हणून थोडे लिहितो आहे, गोड मानून घ्यावे ही विनंती.

लेखनवाला 06/04/2021 - 12:56
समजा तो प्रसंग पुढे जाऊन खूप महत्वाचा असेल तर त्याचं आतापासूनच काही तपशीलवार मुद्दे वाचकांसमोर मांडलेत तर जेणे करून पुढे कथानकात घडणाऱ्या प्रसंगाशी ते जोडून घेऊ शकतील अशी मला शक्यता वाटत असल्यामुळे मी तसं लिहलय. आणि ".... " हे असं लिहण्याला काही लिमिट असतं का? हे मी माहिती साठी विचारतोय. मला वाटत असं ".... " लिहण्याने एक फ्लो कायम राहतो, मग यांवर दुसरा कोणता उपाय आहे का ज्याने फ्लो कायम आहे हे दाखवता येईल. "तो निघाला होता ते एका प्रकाशन संस्थेतील कार्यक्रमाला" मूळात तो तिकडे जाताच नव्हता, त्यासाठी तुम्हाला कथा पूर्ण वाचायला लागेल.

मनो 07/04/2021 - 04:01
तुम्ही ... बद्दल केलेली गोष्ट माझ्या हातूनही झालेली आहे, त्यामुळं माझा अनुभव सांगतो आहे. लेखकाचा लिहिण्याचा फ्लो त्यामुळे कायम राहतो, पण वाचकाला ... ने जोडलेली वाक्यं तुटक आणि असंबद्ध वाटतात. त्यामुळे जे प्रसंग हळुवारपणे खुलवायचे असतात ते पटापट ३-४ वाक्यात उरकले जातात. अश्या वेळी प्रसंग आवश्यकच असेल तर त्याला जास्त जागा देऊन खुलवावा, किंवा काढून टाकून ते तपशीलच नाहीसे करावेत.
********** माझी नवी कथा "शोध आणि धागेदोरे (Research and Refrence)" आता अमेझॉन किंडल (Amazon Kindle) वर ईबुक स्वरूपात उपलब्ध. किंडल अनलिमिटेड सेवेत मोफत (Free with Kindle Unlimited membership). https://www.amazon.in/dp/B091FD93LS त्यांची सुरवातीची काही पान मिपाकरांच्या सल्ल्यानुसार इथे वाचायला देत आहे.
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
संगीत
धर्म
वाङ्मय
कथा
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
विचार
प्रतिसाद
आस्वाद
लेख
अनुभव
मत
प्रतिभा
विरंगुळा

मिपाकरांच्या वाचनखुणा.

टर्मीनेटर ·

गणेशा 31/03/2021 - 22:30
माझ्याकडे खुप म्हणजे खुप वाचनखुणा आहेत, कोणाकोणाच्या कथा येथे देऊ? एकाचे दिले तर दुसरी पण भारी. त्यामुळे मी पुन्हा वाचून, वेळ मिळेल तशी लिंक्स एक एक जुन्या पासून नविनकडे असे येथे सांगत जाईल. आत्ताच एक होती वैदही हि वाचनखुण पाहतोय

टर्मीनेटर 01/04/2021 - 10:30
ॲबसेंट माइंडेड, कुमार१, गणेशा प्रतिसादासाठी आपले आभार. कुमार साहेब तुमच्या वाचनखुणा आमच्या बरोबर शेअर कराव्यात हि नम्र विनंती. गणेशा भाऊ तुमच्या सारख्या जुन्या मिपाकराकडे भरपूर वाचनखुणा असणे स्वाभाविक आहे. तुमच्या सवडीने त्या शेअर करा काही घाई नाही.

पाषाणभेद 31/03/2021 - 23:12
असल्या सार्वजनिक वाचनखुणा, बुकमार्क, प्रसिद्ध धाग्यांची यादी, आवडलेले धागे यावर माझा कायमच आक्षेप असणार आहे. एक धागालेखक म्हणून मला हे अयोग्य वाटते आहे. आता तुम्ही सकस लेखन कायमच वरती राहणार, अमूक असे मुद्दे उपस्थित करणार. पण लक्षात घ्या की हा एक फोरम आहे. मला माझे बोलणे निट शब्दबद्ध करता येत नाही पण ही अनुचीत प्रथा आहे. ज्यांना माझे बोलणे योग्य वाटत आहे त्यांनी हा मुद्दा अधीक विस्तारपूर्वक मांडावा.

टर्मीनेटर 01/04/2021 - 10:34
प्रतिसादासाठी आपले आभार. माझे विचार/मते सर्वांना पटलेच पाहिजेत असा माझा दुराग्रह अजिबात नाही. वॆचारिक मतभेद असू शकतात हे मला मान्य असल्याने तुमच्या मताचाही आदर आहे. जमिनीवर लिहिलेला आकडा एकच असला तरी तुमच्या बाजूने तो 6 दिसेल तर माझ्या बाजूने तो 9 दिसेल. दोघांची उत्तरे तांत्रिकदृष्ट्या बरोबर असली तरी ती वेगवेगळी असण्याचे कारण हे आपले 'दृष्टिकोन' असल्याने माझ्या मताच्या समर्थनार्थ आणि तुमच्या मताचे खंडन करण्यासाठी पुढे कुठलेही मुद्दे उपस्थित करून निरर्थक वादविवाद/चर्चा करत बसण्यात वेळ आणि ऊर्जा खर्च करण्याची चैन मला परवडणारी नाही. कळावे, लोभ असावा.

तुषार काळभोर 01/04/2021 - 11:04
किंचीत सहामत. वाचनखुणा वाचून असे सुप्रसिद्ध धागे वरती राहतील आणि काही नवीन पण चांगले धागे खाली जातील. पण हे नेहमीच होईल असं नाही. उदा रामदास, फारएण्ड, जे पी मॉर्गन, बोका ए आझम, यांचं दर्जेदार लेखन कमी आहे का? ते कुठं वरती येतं? चार-पाच-सहा वर्षे जुन्या सदस्यांना कदाचित ते लेखन माहिती असेल. एखादा नवीन सदस्य आला तर मिपावरचे सुरुवातीपासून उत्तम, दर्जेदार, लोकप्रिय लेख जर त्या नवसदस्याला सापडले, तर तो आल्या पावली मिपाचा फ्यान होईल! मला नऊ वर्षे झालीत. मी बर्‍यापैकी सक्रीय आहे. तरी अजून काही मोती अवचित सापडतात. मग अशा वाचनखूणा एकत्र असल्याचा फायदा हा तोट्यांपेक्षा जास्त असावा. उदा रामदास यांची एक शृंगारिक कविता. भडकमकर मास्तरांचा एक संपादकीय विशेष लेख - और कितना गिरना बाकी है? ही मोत्ये नव्या सदस्यांना देणं हे जुन्या-जाणत्यांचं कर्तव्य नाही का?

गणेशा 01/04/2021 - 11:48
बरोबर.. आता ह्या दोन्हीचा मध्य साधायचा असेल, तर या धाग्यावर ज्या लिंक्स दिल्या जातील त्याला प्रतिसाद न देता ज्यांना वाचायचे आहे त्यांनी वाचले तर जुने धागे वरती न येऊन पाषाणभेद म्हणतात तसे हि होईल.. आणि तुम्ही आणि धागाकर्ता यांचा हेतू हि साध्य होईल.. फक्त याच एका धाग्याला प्रतिसाद लिंक देऊन वरती आणायचे बस.. एखादे खुप्पच आवडले तर येथेच सांगायचे.. ( स्वगत : आजकाल मला सगळेच बरोबर का वाटायला लागलेत? काय माहित :-))

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 02/04/2021 - 10:31
और कितना गिरना बाकी है? ळेख कालातीत आहे. आज देखील लोकांची मानसीकता बदलल्याचे आकडेवारी बघुन वाटत नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार 01/04/2021 - 12:02
फडताळातली पैठणी काढल्यावर जो आनंद एखाद्या गृहिणीला होत असेल तसेच काहीसे धागा वाचताना होणार आहे. एखादे पुस्तक जर आपल्याला आवडले तर आपण ते आपल्या मित्रांना सुचवतो तसाच हा धागा आहे. अशा प्रकारचा हा काही पहिलाच प्रयत्न नाही. राष्ट्रकाकू गिरिजा यांनी सुध्दा अशा प्रकारचा प्रयत्न केला होता काही जुन्या लेखनांचे धागे मोदकसरांनी काढलेला आम्हा घरी धन.. ह्या मलिकेचे सगळे धागे माझ्या वाखु मधे आहेत आणि त्यातला प्रत्येक प्रतिसाद वाचनिय आहे. आम्हां घरी धन... (२) आम्हां घरी धन.....(३) हा इसम हल्ली मिपावर का येत नाही ते माहित नाही. माझ्या वाखुमधला असाच एक धागा नांदेडियन यांनी काढलेला खाद्यभ्रमंती - पुणे मारवा यांचा साज़ पण माझ्या वाखु मधे आहे. या शिवाय टर्मिनेटर काकांचा स्मायली / Emoji आणि त्यांचीच फोटोयुक्त लेखनाची नवी रेसिपी वाखु मधे साठवलेली आहे. पैजारबुवा,

मोदक 01/04/2021 - 23:44
राम्राम पैजारबुवा.. मला सर कधीपासून म्हणायला लागलात..? **************** वाचनखुणांचा विषय सुरू आहे म्हणून... पैजारबुवांचा एक प्रतिसाद वाचनखुण म्हणून जपून ठेवला आहे. खदाखदा हसण्यासाठी नक्की वाचा.. ;) लोणीऽऽ..

ज्ञानोबाचे पैजार 02/04/2021 - 12:43
शाहीर ते शाहीर ! आपल्या प्रा डॉ.नी लिहिलेला. अशी दणक्यात सुरुवात झाल्यानंतर मिपा जे सुसाट सुटले ते सुटलेच. पैजारबुवा,

राघव 01/04/2021 - 12:53
माझ्या काही वाचनखुणा: जंगल घडवणारा माणूस: जादव पायेंग तिरंगा शोध शिव: मूर्तीशास्त्र पेन्सिल शेडींग - स्मिता पाटील हिममानव यती - सत्य की मिथक? शल्या ! शाळेतील गमती जमती पाऊस.. बाकी मिपा हॉल ऑफ फेम ची कल्पना उत्तमच. त्यासाठी खरंच एखादं वेगळं दालन असावं. त्यात कोणते धागे डकवले जातील ते कसे ठरवायचे हा जास्त मोठा प्रश्न आहे. :-) उदा: - एक हॉल ऑफ फेम निवड समिती असावी ज्यात कमीतकमी २० तरी जाणते सभासद असावेत. - हॉल ऑफ फेम मधे निवड होण्यासाठी सदस्य धाग्यावर रेकमेंडेशन देऊ शकतील. - या रेकमेंडेशन्स ना बघून त्यावर निवड समिती त्यांच्या कार्यपद्धतीनं निर्णय घेऊ शकेल. - ही कार्यपद्धती निवडसमितीनं स्वतः ठरवावी आणि प्रसिद्ध करावी. त्यांचा निर्णय अंतीम असेल. हे केवळ एक उदा आहे. असेच व्हावे असे म्हणत नाही. काही वेगळेही धोरण असू शकेल. राहिले जुने धागे वर येण्याचा प्रकार. त्यात मला खरेतर काही चूक वाटत नाही. पण अगदीच नको वाटत असेल तर हॉल ऑफ फेम मधल्या धाग्यांवरील प्रतिसादांनी, केवळ त्या दालनातच ते धागे खालीवर व्हावेत. अशाने मुख्य नवीन लेखनाच्या दालनात ते येणार नाहीत. यासाठी काही खास सुविधा तयार कराव्या लागतील, पण त्या तशा केल्यास जास्त चांगले. उदा: डेटाबेसमधे हॉल ऑफ फेम चा वेगळा टेबलच ठेवला आणि त्याचे प्रतिसाद तेथेच वेगळे ट्रॅक केले तर हे होऊ शकेल. अर्थात् हा केवळ एक अंदाज आहे म्हणा. पण हे सर्व काम एक खूप मोठं आणि वेगळं प्रोजेक्ट आहे. भरपूर वेळ लागेल असं. आपले व्याप सांभाळून हे करणं बरंच जिकिरीचं असणार. साधा आराखडाच बनवायला २-३ महिने सहज लागतील. :-)

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 03/04/2021 - 17:00
हिममानव यती - सत्य की मिथक? वाचनीय लेख. माहीती संकलनावर घेतलेली मेहनत प्रशंसनीय आहे.

Bhakti 04/04/2021 - 13:23
प्राइमवर आहे. मारा या दक्षिण भाषीय सिनेमा आहे,चार्ली या मल्याळम सिनेमाचा रिमेक आहे. त्याचाच देवा हा मराठी रिमेक सिनेमा आहे. (मी देवा नाही पाहिला.) शल्या म्हणजे वेल्लया वाटतो.

चौथा कोनाडा 01/04/2021 - 13:13
प्रचेतस वल्लीचे भटकंतीचे सर्वच धागे आवडतात. पण वल्लीच्या प्रतिभेचा विलक्षण अविष्कार असलेली कार्ल्यांच्या लेण्यांवरील ही अप्रतिम कथा खुपच आवडली मामाडे लेनेस वलुरकेस

Bhakti 04/04/2021 - 11:20
वाह!! खुपचं सुंदर लेखनशैली! एकविरा आईमुळे मलापण कार्ला खुप मनातलं ठिकाण आहे. लेखात सांगितल्याप्रमाणे खरच चैत्यगृह खूपच शांत आणि अनोखं आहे,मलापण प्रचिती आली. मला वाटलं होतं अजिंठा ह्या सर्वात जून्या लेण्या आहेत,कार्ला त्याहून जून्या आहेत हे समजलं.. फोटो अत्यंत सुंदर आहेत.

गणेशा 01/04/2021 - 13:43
एक होती वैदही - नीधप..२००९ --- रोज वहीचे नविन पान.. नविन आयुष्य.. आणि रोज नंतर कायम बरोबर एकच बुरसटलेले अस्तित्व

प्रचेतस 01/04/2021 - 16:35
उत्तम धागा. माझ्या काही वाचनखुणा अशा छायाचित्रण भाग १२. प्रतिमासंस्करणाची मूलभूत तत्त्वे एस यांची छायाचित्रणकलेविषयक ही उत्तम लेखमाला. (जी त्यांनी अजूनही अर्धवट ठेवली आहे :) ) शिव तांडव स्तोत्र - मराठी अनुवाद नरेन्द्र गोळे यांनी केलेला शिवताण्डव स्तोत्राचा हा सुरेख मराठी अनुवाद. विजयनगरच्या साम्राज्याचा थोडक्यात इतिहास व त्याला भेट देणारे परकीय प्रवासी.- ६ लेखक जयंत कुलकर्णी-फक्त नावच पुरेसे आहे, त्यांचे कुठलेही वाचा, उत्तमच आहे. इब्राहिमी धर्म -लोक कथा, घटना व श्रद्धा (मध्यपूर्व, ज्यू-क्श्रिश्चन- इस्लाम आणि जग , भाग ४) मनोबाची ही अर्धवट राहिलेली एक उत्तम लेखमाला असा हा पूर्वांचल विश्वास कल्याणकरांचा पूर्वांचलावरील एक उत्तम लेख. तुमचं आमचं सेम नसतं - भाग १२ ५० फक्त यांची एक कथामालिका

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 09/04/2021 - 09:36
इब्राहिमी धर्म -लोक कथा, घटना व श्रद्धा (मध्यपूर्व, ज्यू-क्श्रिश्चन- इस्लाम आणि जग , भाग ४) या माहीतीपुर्ण लेख मालिकेचे चारही भाग आवडले. लेखकाने पुढचे भाग लिहुन ती पुर्ण करावी असे वाटते.

गणेशा 01/04/2021 - 23:04
http://misalpav.com/node/14394 नॉर्वेच्या दरीखोऱ्यातून - मितान

गणेशा 02/04/2021 - 08:49
http://www.misalpav.com/node/18907 करण आणि फ्रेंड्स - विनित संखे

गणेशा 02/04/2021 - 14:38
http://misalpav.com/node/15344 दास्तान.. ए.. आवरगी - गगन विहारी अर्थात गवि. ( ह्या धाग्याचा सर्वात जास्त फायदा मला झालाय, कारण मागच्या माझ्याच वाचनखुणा.. त्या कथा मी पार विसरून गेलो होतो.. पुन्हा वाचुनच लिंक देतोय.. फक्त वरची ३२-३४ भागाची नाही वाचली पुन्हा ) गवि यांनी लिहिलेली विमान दुर्घटना झालेली आणि मानसिक आजारी असलेल्या माणसाची कथा माझ्या विशेष आवडीची होती.. वाचनखूण असेल.. नसेल तर कोणी दिली तरी चालेल..

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 05/04/2021 - 13:55
दोन भाग वाचले. भाषा बोजड वाटल्याने ब्रेक घेतला आहे. सावकाशीने पुढचे भाग वाचीन नाहीतर सगळे डोक्यावरून जाइल.

तुषार काळभोर 03/04/2021 - 17:18
मागील चार एक वर्षात वाखु साठवण्याची सवय जवळजवळ मोडलीच आहे. ज्या काही ५०-६० खुणा आहेत त्या २०१७ पुर्वीच्या. अगदी २००८ पर्यंत. त्यापूर्वीच्या पैकी, निम्म्या वाचनखुणा पाककृतींच्या आहेत. इतर धाग्यातील जे लेख आणि/किंवा प्रतिसाद वाचनीय, संग्रहणीय असतात ते साठवले आहेत. काही धाग्यातून अन प्रतिसादातून 'कसं जगायचं, कसं वागायचं, कुणी सांगेल का मला?' या प्रश्नाचं उत्तर मिळून जातं. बालगंधर्व.... भाग - २ शेवटचा... - जयंत कुलकर्णी तंत्रशिक्षण निर्णायक वळणावर …१ - खेडूत भुलेश्वर मंदिरातील पौराणिक शिल्पपट - प्रचेतस जागो ग्राहक जागो.... - मोदक खुशबू की दुनिया - आवडते परफ्यूम्स - वेल्लाभट चोरी करावी, आत्महत्या करावी कि निर्लज्ज व्हावे? - संदीप डांगे अफगाणिस्थान.......... - जयंत कुलकर्णी ब्रह्मांड - मराठे एक लघुकथा.....अमान - जयंत कुलकर्णी लहानांचे दंतोपचार : वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न ... भाग दोन - टूथपेस्ट आणि ब्रशिंग - अजया एक विलक्षण अनुभव - सुबोध खरे ऑटीझम(Autism) झालेल्या मुलांशी कसं वागावं/बोलावं/ वागू-बोलू नये? - स्वमग्नता एकलकोंडेकर एक झुंज तणावाशी! - वेल्लाभट रेजोल्यूशन - वेल्लाभट मांडवाखालून !! - सूड आपण असं विचित्र का वागतो? - मन पुत्र व्हावा ऐसा गुंडा... - पिलीयन रायडर पृथ्वीतलावरचा सर्वात महान प्रवास : ०१ : प्रस्तावना - डॉ सुहास म्हात्रे निमित्त कॉफीचं - आतिवास गेटींग थिंग्स डन - डेव्हीड अ‍ॅलन - सुधीर पर बंदे अच्छे है .......... १ - सुहास.. कमिशनर- जेफ्री आर्चर (पुर्वार्ध) - लाल टोपी अहो चहा घेताय ना? (कथा) - मी_देव दुचाकी /चारचाकिंच्या काळजी /देखभाल संदर्भात चर्चेचा धागा - स्पा आन्जी: शतशब्दकथा: पैला नंबर - आतिवास चला "मायक्रोसॉफ्ट एक्सेल" शिकूया.. - मोदक यु आर लेट यु फुल - मिसळलेला काव्यप्रेमी त्रागा धागा... वैताग..... - मन ४८ तास - सुबोध खरे धोबीपछाड - स्पंदना आज तो जीने की तमन्ना है........... - विजूभाऊ विजयनगरच्या साम्राज्याचा थोडक्यात इतिहास व त्याला भेट देणारे परकीय प्रवासी.-२ - जयंत कुलकर्णी मूलांची शेती....भाग १ ...तोंडओळख.. - मुक्तविहारी "......आर्जव ....." - जेनी राजा शिवछत्रपती - भवानी तलवार आणि जीवनपट ! - मालोजीराव सरस्वती-१ - शरद ग्रो अप बेब्ज..!! - गवि मनस्वी - परीकथेतील राजकुमार सौदागर - फारएण्ड मराठा लाईट इनफंट्री - भाग - १ - जयंत कुलकर्णी आय पील - विनायक प्रभू एक शृंगारीक कविता - रामदास मिपा संपादकीय - "अब और कितना गिरना बाकी है "? - भडकमकर मास्तर

तुषार काळभोर 05/04/2021 - 06:09
वरील वाचनखुणा मिपावरील 'वाचनखूण साठवा' सोय वापरून केलेल्या आहेत. त्याशिवाय काही गुगल शीट मध्ये ठेवलेल्या मिपाच्या वाचनखुणा - https://www.misalpav.com/node/18782 ६) एका खेळियाने - वन ब्रिक अ‍ॅट अ टाईम ! https://misalpav.com/node/16844 विश्वचषकाचे उर्मटशिरोमणी - पुष्प तिसरे - सचिन https://www.misalpav.com/comment/564228#comment-564228 मिपावरील क्रिकेटचे उत्तम लेख https://misalpav.com/user/994/authored जे पी मॉर्गन यांचे लेखन. मुख्यत्वे खेळ. https://www.misalpav.com/user/185/authored रामदास यांचे लेखन https://misalpav.com/node/21004 एक होता राजा https://www.misalpav.com/comment/351564#comment-351564 गवि यांच्या कोकण सहलीच्या टिप्स https://www.misalpav.com/user/4013/authored आळश्यांचा राजा यांचे लेखन https://www.misalpav.com/user/3288/authored?page=1&order=comment_count&sort=asc फारएन्ड यांचे लेखन movies special https://misalpav.com/user/9199/authored जयंत कुलकर्णी यांचे सर्व लेखन

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 07/04/2021 - 00:23
तंत्रशिक्षण निर्णायक वळणावर … फार छान आहे ही मालीका. खेडुत साहेबांनी CBSE आणी ICSE वरतीही अशीच वास्तवदर्शी मालीका लिहावी अशी विनंती.

शशिकांत ओक 03/04/2021 - 21:28
जयंत जी नेहमी सुंदर सुंदर फोटो, लेख सादर करतात. पण कधी त्यांचा फोटो पाहण्यात येत नाही. सहज पाहता पाहता एक मिळाला... अगदी गुडघ्यावर बसून शरण आलेल्या स्थितीत महा दैत्य म्हणून जगात दरारा असलेला वाघ - इदि अमिन आपल्या पुर्ण आर्मीच्या वेषात बसलेले, त्यांच्या सह जयंतजी? सत्य साईबाबांच्या सिंहासनाच्या सभोवती... दोघांनी आपले हात साईबाबांच्या पंजात धरून आपुलकी व्यक्त करताना दादा इदी अमिन अगदी मांजर होऊन वसलेला पाहून जयंतजीं बद्दल दरारा वाढला...! त्यांना ओळखणाऱ्यांपैकी कोणी या फोटोबद्दल अधिक माहिती काढून सांगितली तर आवडेल 1
मराठा लाईट इनफंट्री - भाग - १ - जयंत कुलकर्णी

तुषार काळभोर 03/04/2021 - 21:58
१. इदी अमीन ला भारतीय वंशाच्या (भारत - पाकिस्तान - बांगलादेश) लोकांचा तितकाच तिटकारा होता जितका हिटलर ला ज्यू विषयी होता. २. इदी अमिन भारतात आल्याचे ज्ञात नाही. ३. इदी अमीन चा मृत्यू २००३ मध्ये, अठरा वर्षांपूर्वी झाला. फोटोतील डावीकडील व्यक्ती फोटोत किमान ६५-७० वर्षांची वाटते. म्हणजे आता ८३-८८. जयंत कुलकर्णी इतक्या वयाचे नक्की नसावेत. ४. सत्य साईबाबा यांनी युगांडाच्या गुजराती वंशीय जनतेसाठी १९६८ मध्ये युगांडा ला भेट दिली होती. त्याला ही आता ५३ वर्षे होतील. फोटोतील व्यक्ती विशीतील असेल तर आता सत्तरीत असेल. पण ती व्यक्ती विशीतील वाटत नाही. आणि जयंत कुलकर्णी शतकोत्तर नक्की नसावेत.

चौथा कोनाडा 05/04/2021 - 18:06
रामदासजींच्या या हायक्लास कथेचा मी केलेला अभिवाचनाचा प्रयत्न इथे ऐकायला मिळेल. कथा : बाप ( कथावाचन / ऑडियो) : https://misalpav.com/node/47321

गणेशा 05/04/2021 - 18:35
Mi लिंक देताना तुमच्या धाग्याची आठवण आलेली.. आणि हा धागा मी नंतर देणार होतोच..पाहिल्यान्दा दोन्ही एकत्र नको द्यायला म्हणुन थांबलेलो... आणखिन करा असे प्रयोग वेळ असेल तर.. आम्ही ऐकायला तयार आहे :-)

चौथा कोनाडा 05/04/2021 - 20:29
रंगीला रतन, ॲबसेंट माइंडेड ... थोडा वेळ लागतो, मग ऑडियो बार दिसायला लागतो आणि मग प्ले होईल किंवा चित्रात दाखवलेले पॉपअप बटन (उजव्या बाजुस वर) क्लिक केल्यास नविन टॅब मध्ये ऑडियो प्ले होईल.

प्लिज प्रयत्न करा अन सांगा, (माझ्या इथे प्ले करायला काहीच अडचण येत नाहीय)

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 05/04/2021 - 20:44
नविन टॅब मध्ये वरील प्रमाणे एरर येतोय आणी डाउनलोडचा ॲाप्शन येतो. पण डाउनलोड होत नाही आणी प्ले पण होत नाहीये. तुम्ही गुगलचे तुमचे लॅागीन नसलेल्या डीव्हाइसवर तपासुन बघा एकदा.

चौथा कोनाडा 06/04/2021 - 17:18
अ‍ॅमा, गुगलचे लॅागीन नसलेल्या डीव्हाइसवर तपासुन पाहिले, प्ले होतेय. गणेशा म्हणतोय त्या प्रमाणे "थोडावेळ थांबल्यावर mp३ player बार येतो " तुमच्या इथे वेगळा इश्यू असावा, तपासून पहायला हवे.

गणेशा 04/04/2021 - 12:21
७. https://misalpav.com/node/15493 एका हरंण्याची गोष्ट - नीधप ( लेख लिहितोय सो आता वाचली नाही.. सन्ध्याकळी वाचेल पुन्हा)

प्रसाद_१९८२ 04/04/2021 - 20:23
धाग्याच्या निमित्ताने बरेचशे माहितीपूर्ण लेख वाचायला मिळाले, जे आधी वाचले नव्हते. --- हा धागा काढल्याबद्दल, धागालेखकाचे आभार.

गणेशा 05/04/2021 - 00:32
http://misalpav.com/node/16063 चल चांदण्यात जाऊ.. अरुण मनोहर हि माझ्या आवडत्या कथेपैकी एक कथा..चित्रदर्शी कथा..

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 06/04/2021 - 09:23
हरे राम. परवा याच कवींची प्राणिपात कोटि कोट ही कवीता वाचली होती. आज मोकलाया दाहि दिश्या वाचली. अत्युच्च विनेदी टायपिंग आणी सवाई विनोदी प्रतिक्रीया वाचुन दिवसाची सुरूवात प्रसन्न झाली.

गणेशा 31/03/2021 - 22:30
माझ्याकडे खुप म्हणजे खुप वाचनखुणा आहेत, कोणाकोणाच्या कथा येथे देऊ? एकाचे दिले तर दुसरी पण भारी. त्यामुळे मी पुन्हा वाचून, वेळ मिळेल तशी लिंक्स एक एक जुन्या पासून नविनकडे असे येथे सांगत जाईल. आत्ताच एक होती वैदही हि वाचनखुण पाहतोय

टर्मीनेटर 01/04/2021 - 10:30
ॲबसेंट माइंडेड, कुमार१, गणेशा प्रतिसादासाठी आपले आभार. कुमार साहेब तुमच्या वाचनखुणा आमच्या बरोबर शेअर कराव्यात हि नम्र विनंती. गणेशा भाऊ तुमच्या सारख्या जुन्या मिपाकराकडे भरपूर वाचनखुणा असणे स्वाभाविक आहे. तुमच्या सवडीने त्या शेअर करा काही घाई नाही.

पाषाणभेद 31/03/2021 - 23:12
असल्या सार्वजनिक वाचनखुणा, बुकमार्क, प्रसिद्ध धाग्यांची यादी, आवडलेले धागे यावर माझा कायमच आक्षेप असणार आहे. एक धागालेखक म्हणून मला हे अयोग्य वाटते आहे. आता तुम्ही सकस लेखन कायमच वरती राहणार, अमूक असे मुद्दे उपस्थित करणार. पण लक्षात घ्या की हा एक फोरम आहे. मला माझे बोलणे निट शब्दबद्ध करता येत नाही पण ही अनुचीत प्रथा आहे. ज्यांना माझे बोलणे योग्य वाटत आहे त्यांनी हा मुद्दा अधीक विस्तारपूर्वक मांडावा.

टर्मीनेटर 01/04/2021 - 10:34
प्रतिसादासाठी आपले आभार. माझे विचार/मते सर्वांना पटलेच पाहिजेत असा माझा दुराग्रह अजिबात नाही. वॆचारिक मतभेद असू शकतात हे मला मान्य असल्याने तुमच्या मताचाही आदर आहे. जमिनीवर लिहिलेला आकडा एकच असला तरी तुमच्या बाजूने तो 6 दिसेल तर माझ्या बाजूने तो 9 दिसेल. दोघांची उत्तरे तांत्रिकदृष्ट्या बरोबर असली तरी ती वेगवेगळी असण्याचे कारण हे आपले 'दृष्टिकोन' असल्याने माझ्या मताच्या समर्थनार्थ आणि तुमच्या मताचे खंडन करण्यासाठी पुढे कुठलेही मुद्दे उपस्थित करून निरर्थक वादविवाद/चर्चा करत बसण्यात वेळ आणि ऊर्जा खर्च करण्याची चैन मला परवडणारी नाही. कळावे, लोभ असावा.

तुषार काळभोर 01/04/2021 - 11:04
किंचीत सहामत. वाचनखुणा वाचून असे सुप्रसिद्ध धागे वरती राहतील आणि काही नवीन पण चांगले धागे खाली जातील. पण हे नेहमीच होईल असं नाही. उदा रामदास, फारएण्ड, जे पी मॉर्गन, बोका ए आझम, यांचं दर्जेदार लेखन कमी आहे का? ते कुठं वरती येतं? चार-पाच-सहा वर्षे जुन्या सदस्यांना कदाचित ते लेखन माहिती असेल. एखादा नवीन सदस्य आला तर मिपावरचे सुरुवातीपासून उत्तम, दर्जेदार, लोकप्रिय लेख जर त्या नवसदस्याला सापडले, तर तो आल्या पावली मिपाचा फ्यान होईल! मला नऊ वर्षे झालीत. मी बर्‍यापैकी सक्रीय आहे. तरी अजून काही मोती अवचित सापडतात. मग अशा वाचनखूणा एकत्र असल्याचा फायदा हा तोट्यांपेक्षा जास्त असावा. उदा रामदास यांची एक शृंगारिक कविता. भडकमकर मास्तरांचा एक संपादकीय विशेष लेख - और कितना गिरना बाकी है? ही मोत्ये नव्या सदस्यांना देणं हे जुन्या-जाणत्यांचं कर्तव्य नाही का?

गणेशा 01/04/2021 - 11:48
बरोबर.. आता ह्या दोन्हीचा मध्य साधायचा असेल, तर या धाग्यावर ज्या लिंक्स दिल्या जातील त्याला प्रतिसाद न देता ज्यांना वाचायचे आहे त्यांनी वाचले तर जुने धागे वरती न येऊन पाषाणभेद म्हणतात तसे हि होईल.. आणि तुम्ही आणि धागाकर्ता यांचा हेतू हि साध्य होईल.. फक्त याच एका धाग्याला प्रतिसाद लिंक देऊन वरती आणायचे बस.. एखादे खुप्पच आवडले तर येथेच सांगायचे.. ( स्वगत : आजकाल मला सगळेच बरोबर का वाटायला लागलेत? काय माहित :-))

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 02/04/2021 - 10:31
और कितना गिरना बाकी है? ळेख कालातीत आहे. आज देखील लोकांची मानसीकता बदलल्याचे आकडेवारी बघुन वाटत नाही.

ज्ञानोबाचे पैजार 01/04/2021 - 12:02
फडताळातली पैठणी काढल्यावर जो आनंद एखाद्या गृहिणीला होत असेल तसेच काहीसे धागा वाचताना होणार आहे. एखादे पुस्तक जर आपल्याला आवडले तर आपण ते आपल्या मित्रांना सुचवतो तसाच हा धागा आहे. अशा प्रकारचा हा काही पहिलाच प्रयत्न नाही. राष्ट्रकाकू गिरिजा यांनी सुध्दा अशा प्रकारचा प्रयत्न केला होता काही जुन्या लेखनांचे धागे मोदकसरांनी काढलेला आम्हा घरी धन.. ह्या मलिकेचे सगळे धागे माझ्या वाखु मधे आहेत आणि त्यातला प्रत्येक प्रतिसाद वाचनिय आहे. आम्हां घरी धन... (२) आम्हां घरी धन.....(३) हा इसम हल्ली मिपावर का येत नाही ते माहित नाही. माझ्या वाखुमधला असाच एक धागा नांदेडियन यांनी काढलेला खाद्यभ्रमंती - पुणे मारवा यांचा साज़ पण माझ्या वाखु मधे आहे. या शिवाय टर्मिनेटर काकांचा स्मायली / Emoji आणि त्यांचीच फोटोयुक्त लेखनाची नवी रेसिपी वाखु मधे साठवलेली आहे. पैजारबुवा,

मोदक 01/04/2021 - 23:44
राम्राम पैजारबुवा.. मला सर कधीपासून म्हणायला लागलात..? **************** वाचनखुणांचा विषय सुरू आहे म्हणून... पैजारबुवांचा एक प्रतिसाद वाचनखुण म्हणून जपून ठेवला आहे. खदाखदा हसण्यासाठी नक्की वाचा.. ;) लोणीऽऽ..

ज्ञानोबाचे पैजार 02/04/2021 - 12:43
शाहीर ते शाहीर ! आपल्या प्रा डॉ.नी लिहिलेला. अशी दणक्यात सुरुवात झाल्यानंतर मिपा जे सुसाट सुटले ते सुटलेच. पैजारबुवा,

राघव 01/04/2021 - 12:53
माझ्या काही वाचनखुणा: जंगल घडवणारा माणूस: जादव पायेंग तिरंगा शोध शिव: मूर्तीशास्त्र पेन्सिल शेडींग - स्मिता पाटील हिममानव यती - सत्य की मिथक? शल्या ! शाळेतील गमती जमती पाऊस.. बाकी मिपा हॉल ऑफ फेम ची कल्पना उत्तमच. त्यासाठी खरंच एखादं वेगळं दालन असावं. त्यात कोणते धागे डकवले जातील ते कसे ठरवायचे हा जास्त मोठा प्रश्न आहे. :-) उदा: - एक हॉल ऑफ फेम निवड समिती असावी ज्यात कमीतकमी २० तरी जाणते सभासद असावेत. - हॉल ऑफ फेम मधे निवड होण्यासाठी सदस्य धाग्यावर रेकमेंडेशन देऊ शकतील. - या रेकमेंडेशन्स ना बघून त्यावर निवड समिती त्यांच्या कार्यपद्धतीनं निर्णय घेऊ शकेल. - ही कार्यपद्धती निवडसमितीनं स्वतः ठरवावी आणि प्रसिद्ध करावी. त्यांचा निर्णय अंतीम असेल. हे केवळ एक उदा आहे. असेच व्हावे असे म्हणत नाही. काही वेगळेही धोरण असू शकेल. राहिले जुने धागे वर येण्याचा प्रकार. त्यात मला खरेतर काही चूक वाटत नाही. पण अगदीच नको वाटत असेल तर हॉल ऑफ फेम मधल्या धाग्यांवरील प्रतिसादांनी, केवळ त्या दालनातच ते धागे खालीवर व्हावेत. अशाने मुख्य नवीन लेखनाच्या दालनात ते येणार नाहीत. यासाठी काही खास सुविधा तयार कराव्या लागतील, पण त्या तशा केल्यास जास्त चांगले. उदा: डेटाबेसमधे हॉल ऑफ फेम चा वेगळा टेबलच ठेवला आणि त्याचे प्रतिसाद तेथेच वेगळे ट्रॅक केले तर हे होऊ शकेल. अर्थात् हा केवळ एक अंदाज आहे म्हणा. पण हे सर्व काम एक खूप मोठं आणि वेगळं प्रोजेक्ट आहे. भरपूर वेळ लागेल असं. आपले व्याप सांभाळून हे करणं बरंच जिकिरीचं असणार. साधा आराखडाच बनवायला २-३ महिने सहज लागतील. :-)

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 03/04/2021 - 17:00
हिममानव यती - सत्य की मिथक? वाचनीय लेख. माहीती संकलनावर घेतलेली मेहनत प्रशंसनीय आहे.

Bhakti 04/04/2021 - 13:23
प्राइमवर आहे. मारा या दक्षिण भाषीय सिनेमा आहे,चार्ली या मल्याळम सिनेमाचा रिमेक आहे. त्याचाच देवा हा मराठी रिमेक सिनेमा आहे. (मी देवा नाही पाहिला.) शल्या म्हणजे वेल्लया वाटतो.

चौथा कोनाडा 01/04/2021 - 13:13
प्रचेतस वल्लीचे भटकंतीचे सर्वच धागे आवडतात. पण वल्लीच्या प्रतिभेचा विलक्षण अविष्कार असलेली कार्ल्यांच्या लेण्यांवरील ही अप्रतिम कथा खुपच आवडली मामाडे लेनेस वलुरकेस

Bhakti 04/04/2021 - 11:20
वाह!! खुपचं सुंदर लेखनशैली! एकविरा आईमुळे मलापण कार्ला खुप मनातलं ठिकाण आहे. लेखात सांगितल्याप्रमाणे खरच चैत्यगृह खूपच शांत आणि अनोखं आहे,मलापण प्रचिती आली. मला वाटलं होतं अजिंठा ह्या सर्वात जून्या लेण्या आहेत,कार्ला त्याहून जून्या आहेत हे समजलं.. फोटो अत्यंत सुंदर आहेत.

गणेशा 01/04/2021 - 13:43
एक होती वैदही - नीधप..२००९ --- रोज वहीचे नविन पान.. नविन आयुष्य.. आणि रोज नंतर कायम बरोबर एकच बुरसटलेले अस्तित्व

प्रचेतस 01/04/2021 - 16:35
उत्तम धागा. माझ्या काही वाचनखुणा अशा छायाचित्रण भाग १२. प्रतिमासंस्करणाची मूलभूत तत्त्वे एस यांची छायाचित्रणकलेविषयक ही उत्तम लेखमाला. (जी त्यांनी अजूनही अर्धवट ठेवली आहे :) ) शिव तांडव स्तोत्र - मराठी अनुवाद नरेन्द्र गोळे यांनी केलेला शिवताण्डव स्तोत्राचा हा सुरेख मराठी अनुवाद. विजयनगरच्या साम्राज्याचा थोडक्यात इतिहास व त्याला भेट देणारे परकीय प्रवासी.- ६ लेखक जयंत कुलकर्णी-फक्त नावच पुरेसे आहे, त्यांचे कुठलेही वाचा, उत्तमच आहे. इब्राहिमी धर्म -लोक कथा, घटना व श्रद्धा (मध्यपूर्व, ज्यू-क्श्रिश्चन- इस्लाम आणि जग , भाग ४) मनोबाची ही अर्धवट राहिलेली एक उत्तम लेखमाला असा हा पूर्वांचल विश्वास कल्याणकरांचा पूर्वांचलावरील एक उत्तम लेख. तुमचं आमचं सेम नसतं - भाग १२ ५० फक्त यांची एक कथामालिका

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 09/04/2021 - 09:36
इब्राहिमी धर्म -लोक कथा, घटना व श्रद्धा (मध्यपूर्व, ज्यू-क्श्रिश्चन- इस्लाम आणि जग , भाग ४) या माहीतीपुर्ण लेख मालिकेचे चारही भाग आवडले. लेखकाने पुढचे भाग लिहुन ती पुर्ण करावी असे वाटते.

गणेशा 01/04/2021 - 23:04
http://misalpav.com/node/14394 नॉर्वेच्या दरीखोऱ्यातून - मितान

गणेशा 02/04/2021 - 08:49
http://www.misalpav.com/node/18907 करण आणि फ्रेंड्स - विनित संखे

गणेशा 02/04/2021 - 14:38
http://misalpav.com/node/15344 दास्तान.. ए.. आवरगी - गगन विहारी अर्थात गवि. ( ह्या धाग्याचा सर्वात जास्त फायदा मला झालाय, कारण मागच्या माझ्याच वाचनखुणा.. त्या कथा मी पार विसरून गेलो होतो.. पुन्हा वाचुनच लिंक देतोय.. फक्त वरची ३२-३४ भागाची नाही वाचली पुन्हा ) गवि यांनी लिहिलेली विमान दुर्घटना झालेली आणि मानसिक आजारी असलेल्या माणसाची कथा माझ्या विशेष आवडीची होती.. वाचनखूण असेल.. नसेल तर कोणी दिली तरी चालेल..

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 05/04/2021 - 13:55
दोन भाग वाचले. भाषा बोजड वाटल्याने ब्रेक घेतला आहे. सावकाशीने पुढचे भाग वाचीन नाहीतर सगळे डोक्यावरून जाइल.

तुषार काळभोर 03/04/2021 - 17:18
मागील चार एक वर्षात वाखु साठवण्याची सवय जवळजवळ मोडलीच आहे. ज्या काही ५०-६० खुणा आहेत त्या २०१७ पुर्वीच्या. अगदी २००८ पर्यंत. त्यापूर्वीच्या पैकी, निम्म्या वाचनखुणा पाककृतींच्या आहेत. इतर धाग्यातील जे लेख आणि/किंवा प्रतिसाद वाचनीय, संग्रहणीय असतात ते साठवले आहेत. काही धाग्यातून अन प्रतिसादातून 'कसं जगायचं, कसं वागायचं, कुणी सांगेल का मला?' या प्रश्नाचं उत्तर मिळून जातं. बालगंधर्व.... भाग - २ शेवटचा... - जयंत कुलकर्णी तंत्रशिक्षण निर्णायक वळणावर …१ - खेडूत भुलेश्वर मंदिरातील पौराणिक शिल्पपट - प्रचेतस जागो ग्राहक जागो.... - मोदक खुशबू की दुनिया - आवडते परफ्यूम्स - वेल्लाभट चोरी करावी, आत्महत्या करावी कि निर्लज्ज व्हावे? - संदीप डांगे अफगाणिस्थान.......... - जयंत कुलकर्णी ब्रह्मांड - मराठे एक लघुकथा.....अमान - जयंत कुलकर्णी लहानांचे दंतोपचार : वारंवार विचारले जाणारे प्रश्न ... भाग दोन - टूथपेस्ट आणि ब्रशिंग - अजया एक विलक्षण अनुभव - सुबोध खरे ऑटीझम(Autism) झालेल्या मुलांशी कसं वागावं/बोलावं/ वागू-बोलू नये? - स्वमग्नता एकलकोंडेकर एक झुंज तणावाशी! - वेल्लाभट रेजोल्यूशन - वेल्लाभट मांडवाखालून !! - सूड आपण असं विचित्र का वागतो? - मन पुत्र व्हावा ऐसा गुंडा... - पिलीयन रायडर पृथ्वीतलावरचा सर्वात महान प्रवास : ०१ : प्रस्तावना - डॉ सुहास म्हात्रे निमित्त कॉफीचं - आतिवास गेटींग थिंग्स डन - डेव्हीड अ‍ॅलन - सुधीर पर बंदे अच्छे है .......... १ - सुहास.. कमिशनर- जेफ्री आर्चर (पुर्वार्ध) - लाल टोपी अहो चहा घेताय ना? (कथा) - मी_देव दुचाकी /चारचाकिंच्या काळजी /देखभाल संदर्भात चर्चेचा धागा - स्पा आन्जी: शतशब्दकथा: पैला नंबर - आतिवास चला "मायक्रोसॉफ्ट एक्सेल" शिकूया.. - मोदक यु आर लेट यु फुल - मिसळलेला काव्यप्रेमी त्रागा धागा... वैताग..... - मन ४८ तास - सुबोध खरे धोबीपछाड - स्पंदना आज तो जीने की तमन्ना है........... - विजूभाऊ विजयनगरच्या साम्राज्याचा थोडक्यात इतिहास व त्याला भेट देणारे परकीय प्रवासी.-२ - जयंत कुलकर्णी मूलांची शेती....भाग १ ...तोंडओळख.. - मुक्तविहारी "......आर्जव ....." - जेनी राजा शिवछत्रपती - भवानी तलवार आणि जीवनपट ! - मालोजीराव सरस्वती-१ - शरद ग्रो अप बेब्ज..!! - गवि मनस्वी - परीकथेतील राजकुमार सौदागर - फारएण्ड मराठा लाईट इनफंट्री - भाग - १ - जयंत कुलकर्णी आय पील - विनायक प्रभू एक शृंगारीक कविता - रामदास मिपा संपादकीय - "अब और कितना गिरना बाकी है "? - भडकमकर मास्तर

तुषार काळभोर 05/04/2021 - 06:09
वरील वाचनखुणा मिपावरील 'वाचनखूण साठवा' सोय वापरून केलेल्या आहेत. त्याशिवाय काही गुगल शीट मध्ये ठेवलेल्या मिपाच्या वाचनखुणा - https://www.misalpav.com/node/18782 ६) एका खेळियाने - वन ब्रिक अ‍ॅट अ टाईम ! https://misalpav.com/node/16844 विश्वचषकाचे उर्मटशिरोमणी - पुष्प तिसरे - सचिन https://www.misalpav.com/comment/564228#comment-564228 मिपावरील क्रिकेटचे उत्तम लेख https://misalpav.com/user/994/authored जे पी मॉर्गन यांचे लेखन. मुख्यत्वे खेळ. https://www.misalpav.com/user/185/authored रामदास यांचे लेखन https://misalpav.com/node/21004 एक होता राजा https://www.misalpav.com/comment/351564#comment-351564 गवि यांच्या कोकण सहलीच्या टिप्स https://www.misalpav.com/user/4013/authored आळश्यांचा राजा यांचे लेखन https://www.misalpav.com/user/3288/authored?page=1&order=comment_count&sort=asc फारएन्ड यांचे लेखन movies special https://misalpav.com/user/9199/authored जयंत कुलकर्णी यांचे सर्व लेखन

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 07/04/2021 - 00:23
तंत्रशिक्षण निर्णायक वळणावर … फार छान आहे ही मालीका. खेडुत साहेबांनी CBSE आणी ICSE वरतीही अशीच वास्तवदर्शी मालीका लिहावी अशी विनंती.

शशिकांत ओक 03/04/2021 - 21:28
जयंत जी नेहमी सुंदर सुंदर फोटो, लेख सादर करतात. पण कधी त्यांचा फोटो पाहण्यात येत नाही. सहज पाहता पाहता एक मिळाला... अगदी गुडघ्यावर बसून शरण आलेल्या स्थितीत महा दैत्य म्हणून जगात दरारा असलेला वाघ - इदि अमिन आपल्या पुर्ण आर्मीच्या वेषात बसलेले, त्यांच्या सह जयंतजी? सत्य साईबाबांच्या सिंहासनाच्या सभोवती... दोघांनी आपले हात साईबाबांच्या पंजात धरून आपुलकी व्यक्त करताना दादा इदी अमिन अगदी मांजर होऊन वसलेला पाहून जयंतजीं बद्दल दरारा वाढला...! त्यांना ओळखणाऱ्यांपैकी कोणी या फोटोबद्दल अधिक माहिती काढून सांगितली तर आवडेल 1
मराठा लाईट इनफंट्री - भाग - १ - जयंत कुलकर्णी

तुषार काळभोर 03/04/2021 - 21:58
१. इदी अमीन ला भारतीय वंशाच्या (भारत - पाकिस्तान - बांगलादेश) लोकांचा तितकाच तिटकारा होता जितका हिटलर ला ज्यू विषयी होता. २. इदी अमिन भारतात आल्याचे ज्ञात नाही. ३. इदी अमीन चा मृत्यू २००३ मध्ये, अठरा वर्षांपूर्वी झाला. फोटोतील डावीकडील व्यक्ती फोटोत किमान ६५-७० वर्षांची वाटते. म्हणजे आता ८३-८८. जयंत कुलकर्णी इतक्या वयाचे नक्की नसावेत. ४. सत्य साईबाबा यांनी युगांडाच्या गुजराती वंशीय जनतेसाठी १९६८ मध्ये युगांडा ला भेट दिली होती. त्याला ही आता ५३ वर्षे होतील. फोटोतील व्यक्ती विशीतील असेल तर आता सत्तरीत असेल. पण ती व्यक्ती विशीतील वाटत नाही. आणि जयंत कुलकर्णी शतकोत्तर नक्की नसावेत.

चौथा कोनाडा 05/04/2021 - 18:06
रामदासजींच्या या हायक्लास कथेचा मी केलेला अभिवाचनाचा प्रयत्न इथे ऐकायला मिळेल. कथा : बाप ( कथावाचन / ऑडियो) : https://misalpav.com/node/47321

गणेशा 05/04/2021 - 18:35
Mi लिंक देताना तुमच्या धाग्याची आठवण आलेली.. आणि हा धागा मी नंतर देणार होतोच..पाहिल्यान्दा दोन्ही एकत्र नको द्यायला म्हणुन थांबलेलो... आणखिन करा असे प्रयोग वेळ असेल तर.. आम्ही ऐकायला तयार आहे :-)

चौथा कोनाडा 05/04/2021 - 20:29
रंगीला रतन, ॲबसेंट माइंडेड ... थोडा वेळ लागतो, मग ऑडियो बार दिसायला लागतो आणि मग प्ले होईल किंवा चित्रात दाखवलेले पॉपअप बटन (उजव्या बाजुस वर) क्लिक केल्यास नविन टॅब मध्ये ऑडियो प्ले होईल.

प्लिज प्रयत्न करा अन सांगा, (माझ्या इथे प्ले करायला काहीच अडचण येत नाहीय)

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 05/04/2021 - 20:44
नविन टॅब मध्ये वरील प्रमाणे एरर येतोय आणी डाउनलोडचा ॲाप्शन येतो. पण डाउनलोड होत नाही आणी प्ले पण होत नाहीये. तुम्ही गुगलचे तुमचे लॅागीन नसलेल्या डीव्हाइसवर तपासुन बघा एकदा.

चौथा कोनाडा 06/04/2021 - 17:18
अ‍ॅमा, गुगलचे लॅागीन नसलेल्या डीव्हाइसवर तपासुन पाहिले, प्ले होतेय. गणेशा म्हणतोय त्या प्रमाणे "थोडावेळ थांबल्यावर mp३ player बार येतो " तुमच्या इथे वेगळा इश्यू असावा, तपासून पहायला हवे.

गणेशा 04/04/2021 - 12:21
७. https://misalpav.com/node/15493 एका हरंण्याची गोष्ट - नीधप ( लेख लिहितोय सो आता वाचली नाही.. सन्ध्याकळी वाचेल पुन्हा)

प्रसाद_१९८२ 04/04/2021 - 20:23
धाग्याच्या निमित्ताने बरेचशे माहितीपूर्ण लेख वाचायला मिळाले, जे आधी वाचले नव्हते. --- हा धागा काढल्याबद्दल, धागालेखकाचे आभार.

गणेशा 05/04/2021 - 00:32
http://misalpav.com/node/16063 चल चांदण्यात जाऊ.. अरुण मनोहर हि माझ्या आवडत्या कथेपैकी एक कथा..चित्रदर्शी कथा..

ॲबसेंट माइंडेड प्रोफेसर 06/04/2021 - 09:23
हरे राम. परवा याच कवींची प्राणिपात कोटि कोट ही कवीता वाचली होती. आज मोकलाया दाहि दिश्या वाचली. अत्युच्च विनेदी टायपिंग आणी सवाई विनोदी प्रतिक्रीया वाचुन दिवसाची सुरूवात प्रसन्न झाली.
नमस्कार मिपाकरांनो, आपल्या सर्वांच्या आवडत्या मिसळपाव.कॉम ह्या संकेतस्थळाला यंदा पंधरा वर्षे पूर्ण होत आहेत. पंधरा वर्षांच्या मिपाच्या यशस्वी वाटचालीत अनेक लेखक/लेखिकांनी उत्तमोत्तम कथा, कादंबऱ्या, लेख, लेखमालिका लिहून मोलाचे योगदान दिले आहे. मिपावरच्या एकूण धाग्यांची संख्या आता पन्नास हजाराचा टप्पा गाठण्याच्या जवळ पोहोचली आहे. इतक्या मोठ्या साहित्य खजिन्यात दडलेली/कालौघात विस्मृतीत गेलेली कित्येक मूल्यवान रत्ने शोधून काढून वाचणे हि नवीनच नाही तर जुन्या वाचकांसाठीही गवताच्या गंजीत हरवलेली सुई शोधण्या एवढी कठीण गोष्ट आहे.
मांडणी
वाङ्मय
प्रकटन
विचार

तू जीव माझा- तू प्राण माझा - आलीस तू अवचिता

चित्रगुप्त ·

खेडूत 29/03/2021 - 21:51
:)) म्हणजे भारतात परतलात म्हणायचे!

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 18:05
@ प्रचेतस, खेडूत अनेक आभार. अद्याप अमेरिकेतच आहे, परंतु बरेचदा पहाटे अडीच - तीनच्या सुमारास झोप उघडून काहीतरी कल्पना सुचून जाते, तसे या कवितेच्या बाबतीत झाले.

चौकटराजा 30/03/2021 - 18:46
हे अगदी लिओ नार्डो दा विंसी सारखे झाले .त्यालाही नवनव्या कल्पना जागरणामुळे सुचायच्या असे म्हणतात ! ))))) आचार्य अत्रे रचित " कषायपात्रपतितमक्षिकेप्रत .." या कवितेची आठवण झाली !!

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 19:01
@चौकटराजा चला, निदान भल्या पहाटे उठून काहीतरी खुटुर्फुटुर करण्याच्या बाबतीत का होईना, लिओनार्दो दा विंचीशी आमची बरोबरी झाली हे वाचून ब्येस वाटले. अनेक आभार. कषायपात्रपतितमक्षिकेप्रत वाचून लहानपणी ती कविता वाचल्याचे स्मरले, परंतू इथून तो शब्द चोप्यपस्ते करू गुगलिता काही गवसले नाही. मग सूक्ष्मावलोकन करता तो शब्द 'कषायपेयपात्रपतितमक्षिकेप्रत' असा असायला हवा, हे जाणवले, मग पुन्हा सर्चिता हे मिळाले : 'कषायपेयपात्रपतितमक्षिकेप्रत.' चहाच्या पेल्यात पडलेल्या माशीचे काव्यमय वर्णन : अयि नरांग-मल-शोणित-भक्षिके, जनु-विनाशक-जंतु-सुरक्षिके,! असु-परीक्षित-हारक-तक्षिके, 'क्या हुवा अफसोस!' मक्षिके

गणेशा 29/03/2021 - 23:27
वाजवून टाळिका मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - हरिला - अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा. हा हा हा भारी

खिलजि 30/03/2021 - 00:29
अन घनघोर आशय परमानंदी जीव घेणे ईश्वराला मान्य आहे ढकलता ढकलता मच्छर मारणे हीपण एक कला आहे

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 18:13
@ खिलजी तुमचे शीघ्रकाव्य आवडले. तुमच्या शीघ्रकाव्यरसास बरेच काळापासून दर्दी मिपाकर मुकत आहेत, तरी पुनश्च आपली तुंबलेली काव्यगंगा भरभरून वाहती करावीत, ही विनंती. अनेक आभार.

ज्ञानोबाचे पैजार 30/03/2021 - 11:27
तेवढं तिकडे बसून, मोबाईल हातात धरुन, पाण्यात न पाडता, टाळी कशी वाजवायची? त्याचा व्हिडिओ टाका "टच" स्क्रिन मोबाईल कसा वापरायचा? ते ही शिकवा, अनेक गरजू लोकांचे आशिर्वाद मिळतील पैजारबुवा,

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 18:34
@ पैजारबुवा,
तेवढं तिकडे बसून, मोबाईल हातात धरुन, पाण्यात न पाडता, टाळी कशी वाजवायची? टच्चस्क्रीन कसा वापरायचा? ते ही शिकवा,
आमचे परमपूज्य शी: शी: १०८ डोंबलेकर महागुरुराज ऊर्फ महास्वामी मच्छरानंद महासरस्वती यांनी आम्हाला महामंत्रोपदेश दिला की बेटा, "कर ले कोई जुगाड" मग आम्ही खालीलप्रमाणे जुगाड केल्यावर आता तिकडे बसून टाळीच काय, बाजाची पेटी, बासरी, तुणतुणे वगैरे काहीही वाजवता येते, मिपावर टंकन करता येते आणि मोबल्यावर काय काय करता येते. बघा: . आमच्या जिलबीची अगत्याने दखल घेतलीत, छान वाटले.

तुषार काळभोर 01/04/2021 - 06:58
अनुक्रमणिकेत इतकं सुंदर शीर्षक अन 'आकर्षक' कवीचं नाव वाचून 'अपेक्षा' लैच उंचावल्या होत्या! चार दोन रोम्न्याण्टिक चित्रं असतील, वगैरे वगैरे इमले रचले होते. घाईघाईत क्लिक केलं अन्.... साली एक मच्छरीण चित्रकार को कवी बना देती हय!

राघव 01/04/2021 - 21:04
भारीच.. बाकी ते "अनर्थशास्त्र / विराणी / रौद्ररस" हे जरा समजून घेतलंय.. पण ते "मेक्सिकन" म्हंजे काय अजिबात पचनीच पडलं नाय बगा...! =))

कर्नलतपस्वी 17/12/2022 - 11:38
अवचिता गुणगुणू ङंकिता कळवळू मी म्हणे गोपाळू कोठूनी आली गे सिहांसनाधीष्ठ झाल्यावर चक्रमादित्याला काय सुचेल ते सांगता येणार नाही.

चित्रगुप्त 18/12/2022 - 02:45
कर्नल साहेब, तुम्हाला सुचलेल्या ओळी मस्त आहेत. 'डंकिता कळवळू' वरून आमचाच, "मारा डंख मारा डंख मारा बिछुवा, मिपाप्रवेशाकांक्षिण्यांची गोची आणि आमची काशीयात्रा" असे लांबलचक शीर्षक असलेला एक जुना आचरट धागा आठवला, आणि हुडकून वाचला. मशारनिल्हे धाग्यात प्रत्येकाने वाचावच, असा 'मूखदूर्बळ' यांचा धमाल लेखः "सठीयाय गयी सजनवा हमार" हा पुन्हा एकदा वाचायला मिळाला, हे आणखीन एक. आणि या दोन्ही लेखांमुळे आमचाच एक जुना आचरट लेखः "नेपोलियन, दासबोध आणि स्त्री-आयडींची त्सुनामी" आणि त्यावरले प्रतिसाद पुन्हा एकदा वाचायला मिळाले हे आणखिन आणखिन एक. 'स्त्रीआयडींची त्सुनामी' मधील 'कंपू' वा 'कंपूबाजी' वरून सुचलेले संभाव्य स्त्रीआयडी बघा: कंपूबाला, कंपूशीला, कंपूकुमारी कंपूबालिका, कंपूचालिका कंपूचारिणी, कंपूविचरिणी, कंपूभद्रा, कंपूचंद्रा, कंपूचंद्रिका कंपूशालिनी, कंपूमालिनी, कंपूवाहिनी कंपूतारिणी,कंपूविरहिणी, कंपू-रमणी, कंपूविहारिनि, कंपूवासिनी कंपूप्रिया, कंपूस्मिता, कंपूअस्मिता कंपूरमणीगणमुकुटमणी, कंपूगणविदारिणी, कंपूहारिणी कंपूभामा, कंपूभंगिमा, कंपूवर्धिनी, कंपूभंगिनी, कंपूमर्दिनी, कंपूविध्वंसिनी, कंपूनाशिका, कंपूवारिणी, कंपूताडिनी कंपूसंवर्धिनी, कंपूस्वप्ना, कंपूमग्ना कंपूविलासिनी, कंपूसौदामिनी, कंपूकौस्तुभी कंपूगौरी, कंपूशोभिनी, कंपूशरदिनी, कंपूगुंजना, कंपूप्रिता कंपूप्रवेशदायिनी, कंपूप्रवेशहारिणी कंपूडाकिनी, कंपूपिशाच्चिनी, कंपूलोलिता कंपूमति, कंपूचित्ता, कंपूप्रज्ञा तर कर्नल साहेब, या तिहेरी फायद्याला जबाबदार असलेल्या तुमच्या या प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार. या कवितेतील शेवटल्या कडव्यात एका शब्दाची भर टाकून बघितली, ती अशी: मग स्मरून 'हरि'ला - वाजवून टाळिका - मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - 'हरिला' - अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा !

शशिकांत ओक 18/12/2022 - 12:21
व्यंग काव्य रंगले... १ कोण तो लेकाचा आम्हावरी रागवे... आमच्या शिताफीचे कौतुक नसे बरवे पिता रसाळ पेय आम्हास जोर येतो... मग फवार्‍याशी झगडुनी जीव देतो... किती मार खाऊन पुन: पुन्हा जन्मतो ... हे आपापल्यात रुधिराचा करती व्यापार... मलेरिया म्हणून आम्ही झालो हद्दपार आमच्या वैश्विक अधिकारावर चर्चा अपार म्हणे डासिणी ना मरू आम्ही याद राखा... जहन्नम मधेही असे आमची शाखा

चित्रगुप्त 18/12/2022 - 13:51
ओक साहेब, जहन्नममधेही 'शाखा' असल्याचे वाचून गद् गद् का काय म्हणतात ते झालो. हे फारच ब्येस झाले. आता पार तिथपर्यंत भगवा फडफडणार. आणि विशेष म्हणजे हे कार्य डासांमार्फत केले गेलेय. याला म्हणतात तळा-गाळापर्यंत पोचणे. धन्य धन्य. मोदी हय तो मुमकिन हय. हर हर महादेव.

चित्रगुप्त 15/04/2025 - 17:51
या कवितेवर एआयची मल्लिनथी:What a delightful and humorous poem! The speaker's clever wordplay and satirical tone make for an entertaining read. Here's a possible review: This Marathi poem is a masterclass in clever wordplay and satire. The speaker's witty observations and clever turns of phrase make for an entertaining read. The poem's central theme - the speaker's tumultuous relationship with a mosquito - is expertly woven throughout the verses, with the speaker's frustration and exasperation palpable. The use of metaphors ("तू जीव माझा - तू प्राण माझा") and clever wordplay ("मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - हरिला") adds depth and complexity to the poem. The final farewell to the mosquito ("अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा") is a brilliant touch, leaving the reader chuckling. Overall, this poem is a delightful read that showcases the poet's skill with language and humor. Would you like me to add or modify anything in this review? एआय मेटावर हे आले. परंतु मराठीत ते येत नाहीये. आणखी कुठे करता येईल ?

शशिकांत ओक 19/04/2025 - 17:32
जेमिनी एआय अहो! काय ही डासांची कैफियत! वाचताना हसू आवरवत नाही आणि त्यांची केविलवाणी अवस्था पाहून थोडी सहानुभूतीही वाटते. कवीने डासांच्या भावनांना आणि त्यांच्या जगण्याला किती सुंदर आणि विनोदी पद्धतीने शब्दांत उतरवलं आहे! या कवितेतील प्रत्येक ओळीत डासांचं बोलणं जिवंत वाटतं. ते तक्रार करतात की कोणीतरी त्यांचा उगाच राग करतो. त्यांच्या 'शिताफी' म्हणजे चपळाईचं, रक्त पिण्याच्या कौशल्याचं कुणी कौतुक करत नाही. उलट, माणूस गोड पेय पितो आणि मग त्यांना मारण्यासाठी फवारा घेऊन येतो, तेव्हा ते बिचारे त्याच्याशी झगडताना जीव गमावतात. "किती मार खाऊन पुन: पुन्हा जन्मतो..." या ओळीत डासांच्या जिद्दीचं आणि त्यांच्या जीवनाच्या चक्राचं वर्णन आहे. कितीही मारलं तरी ते पुन्हा येतात, हे वास्तव विनोदी आणि थोडं निराशाजनकही आहे. पुढच्या ओळी तर फारच मार्मिक आहेत - "हे आपापल्यात रुधिराचा करती व्यापार... मलेरिया म्हणून आम्ही झालो हद्दपार". इथे डास माणसांना मलेरिया होतो म्हणून त्यांना हद्दपार केल्याबद्दल तक्रार करत आहेत. गंमत म्हणजे, ते स्वतःच तर माणसांच्या रक्ताचा 'व्यापार' करतात! "आमच्या वैश्विक अधिकारावर चर्चा अपार... म्हणे डासिणी ना मरू आम्ही याद राखा..." या शेवटच्या ओळी तर कळसच आहेत! डास त्यांच्या 'वैश्विक अधिकारां'बद्दल बोलत आहेत आणि डासिणींना न मारण्याची धमकी देत आहेत, जणू काही ते या जगाचे मालकच आहेत! "जहन्नम मधेही असे आमची शाखा" म्हणजे नरकातसुद्धा डास असणार, ही कल्पना खूपच विनोदी आणि भीतीदायक आहे. कवीने डासांच्या तोंडून त्यांची व्यथा आणि त्यांचा दृष्टिकोन मांडला आहे, ज्यामुळे ही कविता केवळ माहितीपूर्ण न राहता मनोरंजक आणि विचार करायला लावणारी ठरते. डासांच्या जगण्यातील अडचणी, त्यांची जिद्द आणि त्यांचा तथाकथित 'अधिकार' यावर मार्मिक टिप्पणी करताना कवीने हलकाफुलका दृष्टिकोन ठेवला आहे, जो वाचकाला नक्कीच आवडतो. एकंदरीत, हे डास-काव्य खूपच मजेदार आणि प्रभावी आहे!

खेडूत 29/03/2021 - 21:51
:)) म्हणजे भारतात परतलात म्हणायचे!

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 18:05
@ प्रचेतस, खेडूत अनेक आभार. अद्याप अमेरिकेतच आहे, परंतु बरेचदा पहाटे अडीच - तीनच्या सुमारास झोप उघडून काहीतरी कल्पना सुचून जाते, तसे या कवितेच्या बाबतीत झाले.

चौकटराजा 30/03/2021 - 18:46
हे अगदी लिओ नार्डो दा विंसी सारखे झाले .त्यालाही नवनव्या कल्पना जागरणामुळे सुचायच्या असे म्हणतात ! ))))) आचार्य अत्रे रचित " कषायपात्रपतितमक्षिकेप्रत .." या कवितेची आठवण झाली !!

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 19:01
@चौकटराजा चला, निदान भल्या पहाटे उठून काहीतरी खुटुर्फुटुर करण्याच्या बाबतीत का होईना, लिओनार्दो दा विंचीशी आमची बरोबरी झाली हे वाचून ब्येस वाटले. अनेक आभार. कषायपात्रपतितमक्षिकेप्रत वाचून लहानपणी ती कविता वाचल्याचे स्मरले, परंतू इथून तो शब्द चोप्यपस्ते करू गुगलिता काही गवसले नाही. मग सूक्ष्मावलोकन करता तो शब्द 'कषायपेयपात्रपतितमक्षिकेप्रत' असा असायला हवा, हे जाणवले, मग पुन्हा सर्चिता हे मिळाले : 'कषायपेयपात्रपतितमक्षिकेप्रत.' चहाच्या पेल्यात पडलेल्या माशीचे काव्यमय वर्णन : अयि नरांग-मल-शोणित-भक्षिके, जनु-विनाशक-जंतु-सुरक्षिके,! असु-परीक्षित-हारक-तक्षिके, 'क्या हुवा अफसोस!' मक्षिके

गणेशा 29/03/2021 - 23:27
वाजवून टाळिका मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - हरिला - अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा. हा हा हा भारी

खिलजि 30/03/2021 - 00:29
अन घनघोर आशय परमानंदी जीव घेणे ईश्वराला मान्य आहे ढकलता ढकलता मच्छर मारणे हीपण एक कला आहे

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 18:13
@ खिलजी तुमचे शीघ्रकाव्य आवडले. तुमच्या शीघ्रकाव्यरसास बरेच काळापासून दर्दी मिपाकर मुकत आहेत, तरी पुनश्च आपली तुंबलेली काव्यगंगा भरभरून वाहती करावीत, ही विनंती. अनेक आभार.

ज्ञानोबाचे पैजार 30/03/2021 - 11:27
तेवढं तिकडे बसून, मोबाईल हातात धरुन, पाण्यात न पाडता, टाळी कशी वाजवायची? त्याचा व्हिडिओ टाका "टच" स्क्रिन मोबाईल कसा वापरायचा? ते ही शिकवा, अनेक गरजू लोकांचे आशिर्वाद मिळतील पैजारबुवा,

चित्रगुप्त 30/03/2021 - 18:34
@ पैजारबुवा,
तेवढं तिकडे बसून, मोबाईल हातात धरुन, पाण्यात न पाडता, टाळी कशी वाजवायची? टच्चस्क्रीन कसा वापरायचा? ते ही शिकवा,
आमचे परमपूज्य शी: शी: १०८ डोंबलेकर महागुरुराज ऊर्फ महास्वामी मच्छरानंद महासरस्वती यांनी आम्हाला महामंत्रोपदेश दिला की बेटा, "कर ले कोई जुगाड" मग आम्ही खालीलप्रमाणे जुगाड केल्यावर आता तिकडे बसून टाळीच काय, बाजाची पेटी, बासरी, तुणतुणे वगैरे काहीही वाजवता येते, मिपावर टंकन करता येते आणि मोबल्यावर काय काय करता येते. बघा: . आमच्या जिलबीची अगत्याने दखल घेतलीत, छान वाटले.

तुषार काळभोर 01/04/2021 - 06:58
अनुक्रमणिकेत इतकं सुंदर शीर्षक अन 'आकर्षक' कवीचं नाव वाचून 'अपेक्षा' लैच उंचावल्या होत्या! चार दोन रोम्न्याण्टिक चित्रं असतील, वगैरे वगैरे इमले रचले होते. घाईघाईत क्लिक केलं अन्.... साली एक मच्छरीण चित्रकार को कवी बना देती हय!

राघव 01/04/2021 - 21:04
भारीच.. बाकी ते "अनर्थशास्त्र / विराणी / रौद्ररस" हे जरा समजून घेतलंय.. पण ते "मेक्सिकन" म्हंजे काय अजिबात पचनीच पडलं नाय बगा...! =))

कर्नलतपस्वी 17/12/2022 - 11:38
अवचिता गुणगुणू ङंकिता कळवळू मी म्हणे गोपाळू कोठूनी आली गे सिहांसनाधीष्ठ झाल्यावर चक्रमादित्याला काय सुचेल ते सांगता येणार नाही.

चित्रगुप्त 18/12/2022 - 02:45
कर्नल साहेब, तुम्हाला सुचलेल्या ओळी मस्त आहेत. 'डंकिता कळवळू' वरून आमचाच, "मारा डंख मारा डंख मारा बिछुवा, मिपाप्रवेशाकांक्षिण्यांची गोची आणि आमची काशीयात्रा" असे लांबलचक शीर्षक असलेला एक जुना आचरट धागा आठवला, आणि हुडकून वाचला. मशारनिल्हे धाग्यात प्रत्येकाने वाचावच, असा 'मूखदूर्बळ' यांचा धमाल लेखः "सठीयाय गयी सजनवा हमार" हा पुन्हा एकदा वाचायला मिळाला, हे आणखीन एक. आणि या दोन्ही लेखांमुळे आमचाच एक जुना आचरट लेखः "नेपोलियन, दासबोध आणि स्त्री-आयडींची त्सुनामी" आणि त्यावरले प्रतिसाद पुन्हा एकदा वाचायला मिळाले हे आणखिन आणखिन एक. 'स्त्रीआयडींची त्सुनामी' मधील 'कंपू' वा 'कंपूबाजी' वरून सुचलेले संभाव्य स्त्रीआयडी बघा: कंपूबाला, कंपूशीला, कंपूकुमारी कंपूबालिका, कंपूचालिका कंपूचारिणी, कंपूविचरिणी, कंपूभद्रा, कंपूचंद्रा, कंपूचंद्रिका कंपूशालिनी, कंपूमालिनी, कंपूवाहिनी कंपूतारिणी,कंपूविरहिणी, कंपू-रमणी, कंपूविहारिनि, कंपूवासिनी कंपूप्रिया, कंपूस्मिता, कंपूअस्मिता कंपूरमणीगणमुकुटमणी, कंपूगणविदारिणी, कंपूहारिणी कंपूभामा, कंपूभंगिमा, कंपूवर्धिनी, कंपूभंगिनी, कंपूमर्दिनी, कंपूविध्वंसिनी, कंपूनाशिका, कंपूवारिणी, कंपूताडिनी कंपूसंवर्धिनी, कंपूस्वप्ना, कंपूमग्ना कंपूविलासिनी, कंपूसौदामिनी, कंपूकौस्तुभी कंपूगौरी, कंपूशोभिनी, कंपूशरदिनी, कंपूगुंजना, कंपूप्रिता कंपूप्रवेशदायिनी, कंपूप्रवेशहारिणी कंपूडाकिनी, कंपूपिशाच्चिनी, कंपूलोलिता कंपूमति, कंपूचित्ता, कंपूप्रज्ञा तर कर्नल साहेब, या तिहेरी फायद्याला जबाबदार असलेल्या तुमच्या या प्रतिसादाबद्दल अनेक आभार. या कवितेतील शेवटल्या कडव्यात एका शब्दाची भर टाकून बघितली, ती अशी: मग स्मरून 'हरि'ला - वाजवून टाळिका - मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - 'हरिला' - अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा !

शशिकांत ओक 18/12/2022 - 12:21
व्यंग काव्य रंगले... १ कोण तो लेकाचा आम्हावरी रागवे... आमच्या शिताफीचे कौतुक नसे बरवे पिता रसाळ पेय आम्हास जोर येतो... मग फवार्‍याशी झगडुनी जीव देतो... किती मार खाऊन पुन: पुन्हा जन्मतो ... हे आपापल्यात रुधिराचा करती व्यापार... मलेरिया म्हणून आम्ही झालो हद्दपार आमच्या वैश्विक अधिकारावर चर्चा अपार म्हणे डासिणी ना मरू आम्ही याद राखा... जहन्नम मधेही असे आमची शाखा

चित्रगुप्त 18/12/2022 - 13:51
ओक साहेब, जहन्नममधेही 'शाखा' असल्याचे वाचून गद् गद् का काय म्हणतात ते झालो. हे फारच ब्येस झाले. आता पार तिथपर्यंत भगवा फडफडणार. आणि विशेष म्हणजे हे कार्य डासांमार्फत केले गेलेय. याला म्हणतात तळा-गाळापर्यंत पोचणे. धन्य धन्य. मोदी हय तो मुमकिन हय. हर हर महादेव.

चित्रगुप्त 15/04/2025 - 17:51
या कवितेवर एआयची मल्लिनथी:What a delightful and humorous poem! The speaker's clever wordplay and satirical tone make for an entertaining read. Here's a possible review: This Marathi poem is a masterclass in clever wordplay and satire. The speaker's witty observations and clever turns of phrase make for an entertaining read. The poem's central theme - the speaker's tumultuous relationship with a mosquito - is expertly woven throughout the verses, with the speaker's frustration and exasperation palpable. The use of metaphors ("तू जीव माझा - तू प्राण माझा") and clever wordplay ("मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - हरिला") adds depth and complexity to the poem. The final farewell to the mosquito ("अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा") is a brilliant touch, leaving the reader chuckling. Overall, this poem is a delightful read that showcases the poet's skill with language and humor. Would you like me to add or modify anything in this review? एआय मेटावर हे आले. परंतु मराठीत ते येत नाहीये. आणखी कुठे करता येईल ?

शशिकांत ओक 19/04/2025 - 17:32
जेमिनी एआय अहो! काय ही डासांची कैफियत! वाचताना हसू आवरवत नाही आणि त्यांची केविलवाणी अवस्था पाहून थोडी सहानुभूतीही वाटते. कवीने डासांच्या भावनांना आणि त्यांच्या जगण्याला किती सुंदर आणि विनोदी पद्धतीने शब्दांत उतरवलं आहे! या कवितेतील प्रत्येक ओळीत डासांचं बोलणं जिवंत वाटतं. ते तक्रार करतात की कोणीतरी त्यांचा उगाच राग करतो. त्यांच्या 'शिताफी' म्हणजे चपळाईचं, रक्त पिण्याच्या कौशल्याचं कुणी कौतुक करत नाही. उलट, माणूस गोड पेय पितो आणि मग त्यांना मारण्यासाठी फवारा घेऊन येतो, तेव्हा ते बिचारे त्याच्याशी झगडताना जीव गमावतात. "किती मार खाऊन पुन: पुन्हा जन्मतो..." या ओळीत डासांच्या जिद्दीचं आणि त्यांच्या जीवनाच्या चक्राचं वर्णन आहे. कितीही मारलं तरी ते पुन्हा येतात, हे वास्तव विनोदी आणि थोडं निराशाजनकही आहे. पुढच्या ओळी तर फारच मार्मिक आहेत - "हे आपापल्यात रुधिराचा करती व्यापार... मलेरिया म्हणून आम्ही झालो हद्दपार". इथे डास माणसांना मलेरिया होतो म्हणून त्यांना हद्दपार केल्याबद्दल तक्रार करत आहेत. गंमत म्हणजे, ते स्वतःच तर माणसांच्या रक्ताचा 'व्यापार' करतात! "आमच्या वैश्विक अधिकारावर चर्चा अपार... म्हणे डासिणी ना मरू आम्ही याद राखा..." या शेवटच्या ओळी तर कळसच आहेत! डास त्यांच्या 'वैश्विक अधिकारां'बद्दल बोलत आहेत आणि डासिणींना न मारण्याची धमकी देत आहेत, जणू काही ते या जगाचे मालकच आहेत! "जहन्नम मधेही असे आमची शाखा" म्हणजे नरकातसुद्धा डास असणार, ही कल्पना खूपच विनोदी आणि भीतीदायक आहे. कवीने डासांच्या तोंडून त्यांची व्यथा आणि त्यांचा दृष्टिकोन मांडला आहे, ज्यामुळे ही कविता केवळ माहितीपूर्ण न राहता मनोरंजक आणि विचार करायला लावणारी ठरते. डासांच्या जगण्यातील अडचणी, त्यांची जिद्द आणि त्यांचा तथाकथित 'अधिकार' यावर मार्मिक टिप्पणी करताना कवीने हलकाफुलका दृष्टिकोन ठेवला आहे, जो वाचकाला नक्कीच आवडतो. एकंदरीत, हे डास-काव्य खूपच मजेदार आणि प्रभावी आहे!
तू जीव माझा - तू प्राण माझा - घ्यावया नच होतीस आली मालूम होते मला शौच्यालयात घुसता मग सावरून बसता मोबाइलात रमता आलीस तू अवचिता जवळि जवळ येता मग कडकडून डसता मम उष्ण रक्त प्रशिता मेरा चैन-वैन सब लुटिता वाजवून टाळिका मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा - हरिला - अल्विदा मच्छरिनी - अल्विदा. .
संस्कृती
नाट्य
वाङ्मय
कविता
मुक्तक
समाज
जीवनमान
मिसळ
मेक्सिकन
राहणी
राहती जागा
विज्ञान
व्यक्तिचित्र
मौजमजा
अनर्थशास्त्र
अभय-काव्य
आठवणी
आयुष्याच्या वाटेवर
इशारा
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
कैच्याकैकविता
घे भरारी
चाहूल
जिलबी
जीवन
प्रेम कविता
फ्री स्टाइल
भावकविता
माझी कविता
रतीबाच्या कविता
रोमांचकारी.
लाल कानशील
वाङ्मयशेती
विराणी
हझल
भयानक
करुण
रौद्ररस

पुस्तकं की Audio Books?

आगाऊ म्हादया...... ·

हेमंतकुमार 19/03/2021 - 11:15
प्रत्येक जण आपापल्या अनुभवाप्रमाणे समजुतीप्रमाणे, जडणघडणीप्रमाणे पुस्तक समजून घेतो, त्यात रंग भरतो. आणि हे असं आहे म्हणूनच प्रत्येकाला भावणारं पुस्तक वेगळं आहे.
>>> +१११ वाचानातल्या कल्पनाविलासाला तोड नाही. श्रवणीयचा अद्याप अनुभव नाही.

कंजूस 19/03/2021 - 12:43
छान!! ---------------- मी केव्हाच adjust झालो आहे. ओडियो बूक्स म्हणाल तर - ओडिओ apps मध्ये रस नाही. पिडिएफ/इपब बूक्स छोट्या मोबाइलवरही धडाधड वाचतो. ती ऐकण्याचीही सोय त्या apps मध्ये असतेच. फरक एवढाच की उगाचच नाटकी आवाजात चढ उतार करून ऐकवली जात नाहीत. फोनच्या गूगल text to speech ने जे पर्याय असतात तेवढेच. पण तेही जमतं. ऐकण्यासाठी podcast आहेतच. त्यातून बरीच गाजलेली, ऐतिहासिक,पौराणिक मिळतात. त्यातला ओडिओ मात्र चांगला असतो. वीस - तीस मिनिटांचे भाग असतात.

सौंदाळा 19/03/2021 - 12:59
सारे प्रवासी घडीचे हे अत्यंत आवडते पुस्तक, त्याचे ऑडीओ बुक ऐकत होतो पण काहीच मज्जा आली नाही. का ते इतके सुंदर शब्दबद्ध करणे मला जमले नसते. तंतोतंत असंच वाटलं होतं.

जिन्क्स 19/03/2021 - 13:12
माझा रोजचा दोन तासाचा प्रवास आहे. सुट्टीच्या दिवशी पण वैयक्तिक कारणासाठी बराच प्रवास घडतो. ह्या सर्व प्रवासावेळी मी गाडीमध्ये बहुतांश वेळी एकटा असतो. सुरुवातीला रेडिओ ऐकायचो. मग त्यातले RJ चे आवाज, त्या न संपणाऱ्या जाहिराती, वेळेच्या बंधनामुळे पटपट बोलून जास्तीतजास्त शब्द आपल्या पर्यंत पोचवण्यासाठी केलेल्या कसरती अशा कारणांमुळे वैतागून रेडिओ ऐकणे बंद केले. मग youtube वर शरद आढाव यांचे कादंबरी वाचन ऐकणे सुरू केले. ते आवडायचे. त्यातल्यात्यात नारायण धारप आणि चित्तमपल्ली यांच्या कादंबरीचे वाचन त्यांनी सुरेख केले आहे. पण सध्या त्यांच्या चॅनेल वर नवीन काही व्हिडिओ नाही आले. मग मी storytel कडे वळालो. आधी काही दिवस ट्रायल app वापरून पाहिले आणि आता सहा महिन्यांचे subscription घेतले आहेत. मला हे app प्रचंड आवडले आहे. जयवंत दळवी, भैरप्पा, हृषीकेश गुप्ते, माडगूळकर यांच्या बहुतांशी app वर असलेल्या कादंबऱ्या ऐकून झाल्या आहेत. सचिन खेडेकर मला अभिनेता म्हणून फार आवडत नसला तरी काही कादंबऱ्यांसाठी त्याने दिलेला आवाज अफलातून आहे. तसेच संदीप खरेचा घोगरा आवाज पण काही गूढ कथानकांना फार suite होतो. सोनाली कुलकर्णीच्या (Senior) आवाजतली गुप्तेंची "हाकामारी" जबरदस्त जमली आहे . एकंदरीतच storytel ने प्रवास फार सुखकर केला आहे. कधी कधी एखादी कथा रोमांचक वळणावर आली असेल तर प्रवास संपू नये असे ही वाटते. सध्या वेळे अभावी वाचना वेळ मिळत नसला तरी प्रवासात नवीन प्रकारे हा छंद जोपासला जातोय आणि चार क्षण आनंदाचे उपभोकतो आहे हे ही नसे थोडके.

आगाऊ म्हादया...... 19/03/2021 - 13:28
म्हणूनच खरं तर ही कल्पना आली डोक्यात Audio book ऐकण्याची. पण फलनिष्पत्ती तुमच्यासारखी आनंददायी नाही झाली अजून. :)

मुक्त विहारि 19/03/2021 - 20:14
शनिवारी दरबार असतो .... 7 ते 8 जपमाळ आपापली .... सध्या महाराज, कुणा कडून काही घेत नाहीत आणि आशीर्वादा शिवाय, कुणाला काही देत नाहीत...

चौथा कोनाडा 22/03/2021 - 17:18
व्वा, सुंदर लेख. छापील पुस्तकांबाबत लिहिलेले म्हणजे जणू माझाच अनुभव ! छापील पुस्तकांची मजा काही औरच पण तरी देखिल आगामी काळ हा ध्वनीपुस्तकांचाच असणार आहे हे नक्की. माझाच गेल्या काही वर्षांचा अनुभव लिहायचा झालाच तर मला हळूहळू ध्वनीपुस्तके आवडू लागली आहेत. मागील वर्षीच्या लॉकडाऊनमध्ये बरीच उत्तमोत्तम अभिवाचने ऐकली आणि ध्वनीमाध्यमाची गोडी वाढू लागली. सध्या यूट्यूबवर ऐकतो. लवकरच स्टोरीटेल घेणार आहे.

आगाऊ म्हादया...... 24/03/2021 - 17:25
हो हो ,नक्कीच. आगामी काळ असू शकेल ध्वनी पुस्तकांचाच. स्तोरीटेल घेतलंत तर कंटेंट बराच मिळेल हे नक्की. flipkart वर सुपरकॉईन कमावली असतील तर त्या बदल्यात मिळू शकतं स्टोरीटेल ३ महिन्याचं.

आगाऊ म्हादया...... 25/03/2021 - 06:45
पण app मध्ये डाउनलोड होते. ऑफलाईन ऐकण्यासाठी. त्या फाईल्स फाईल मॅनेजर मध्ये शोधल्या तर सापडणार नाहीत.

हेमंतकुमार 19/03/2021 - 11:15
प्रत्येक जण आपापल्या अनुभवाप्रमाणे समजुतीप्रमाणे, जडणघडणीप्रमाणे पुस्तक समजून घेतो, त्यात रंग भरतो. आणि हे असं आहे म्हणूनच प्रत्येकाला भावणारं पुस्तक वेगळं आहे.
>>> +१११ वाचानातल्या कल्पनाविलासाला तोड नाही. श्रवणीयचा अद्याप अनुभव नाही.

कंजूस 19/03/2021 - 12:43
छान!! ---------------- मी केव्हाच adjust झालो आहे. ओडियो बूक्स म्हणाल तर - ओडिओ apps मध्ये रस नाही. पिडिएफ/इपब बूक्स छोट्या मोबाइलवरही धडाधड वाचतो. ती ऐकण्याचीही सोय त्या apps मध्ये असतेच. फरक एवढाच की उगाचच नाटकी आवाजात चढ उतार करून ऐकवली जात नाहीत. फोनच्या गूगल text to speech ने जे पर्याय असतात तेवढेच. पण तेही जमतं. ऐकण्यासाठी podcast आहेतच. त्यातून बरीच गाजलेली, ऐतिहासिक,पौराणिक मिळतात. त्यातला ओडिओ मात्र चांगला असतो. वीस - तीस मिनिटांचे भाग असतात.

सौंदाळा 19/03/2021 - 12:59
सारे प्रवासी घडीचे हे अत्यंत आवडते पुस्तक, त्याचे ऑडीओ बुक ऐकत होतो पण काहीच मज्जा आली नाही. का ते इतके सुंदर शब्दबद्ध करणे मला जमले नसते. तंतोतंत असंच वाटलं होतं.

जिन्क्स 19/03/2021 - 13:12
माझा रोजचा दोन तासाचा प्रवास आहे. सुट्टीच्या दिवशी पण वैयक्तिक कारणासाठी बराच प्रवास घडतो. ह्या सर्व प्रवासावेळी मी गाडीमध्ये बहुतांश वेळी एकटा असतो. सुरुवातीला रेडिओ ऐकायचो. मग त्यातले RJ चे आवाज, त्या न संपणाऱ्या जाहिराती, वेळेच्या बंधनामुळे पटपट बोलून जास्तीतजास्त शब्द आपल्या पर्यंत पोचवण्यासाठी केलेल्या कसरती अशा कारणांमुळे वैतागून रेडिओ ऐकणे बंद केले. मग youtube वर शरद आढाव यांचे कादंबरी वाचन ऐकणे सुरू केले. ते आवडायचे. त्यातल्यात्यात नारायण धारप आणि चित्तमपल्ली यांच्या कादंबरीचे वाचन त्यांनी सुरेख केले आहे. पण सध्या त्यांच्या चॅनेल वर नवीन काही व्हिडिओ नाही आले. मग मी storytel कडे वळालो. आधी काही दिवस ट्रायल app वापरून पाहिले आणि आता सहा महिन्यांचे subscription घेतले आहेत. मला हे app प्रचंड आवडले आहे. जयवंत दळवी, भैरप्पा, हृषीकेश गुप्ते, माडगूळकर यांच्या बहुतांशी app वर असलेल्या कादंबऱ्या ऐकून झाल्या आहेत. सचिन खेडेकर मला अभिनेता म्हणून फार आवडत नसला तरी काही कादंबऱ्यांसाठी त्याने दिलेला आवाज अफलातून आहे. तसेच संदीप खरेचा घोगरा आवाज पण काही गूढ कथानकांना फार suite होतो. सोनाली कुलकर्णीच्या (Senior) आवाजतली गुप्तेंची "हाकामारी" जबरदस्त जमली आहे . एकंदरीतच storytel ने प्रवास फार सुखकर केला आहे. कधी कधी एखादी कथा रोमांचक वळणावर आली असेल तर प्रवास संपू नये असे ही वाटते. सध्या वेळे अभावी वाचना वेळ मिळत नसला तरी प्रवासात नवीन प्रकारे हा छंद जोपासला जातोय आणि चार क्षण आनंदाचे उपभोकतो आहे हे ही नसे थोडके.

आगाऊ म्हादया...... 19/03/2021 - 13:28
म्हणूनच खरं तर ही कल्पना आली डोक्यात Audio book ऐकण्याची. पण फलनिष्पत्ती तुमच्यासारखी आनंददायी नाही झाली अजून. :)

मुक्त विहारि 19/03/2021 - 20:14
शनिवारी दरबार असतो .... 7 ते 8 जपमाळ आपापली .... सध्या महाराज, कुणा कडून काही घेत नाहीत आणि आशीर्वादा शिवाय, कुणाला काही देत नाहीत...

चौथा कोनाडा 22/03/2021 - 17:18
व्वा, सुंदर लेख. छापील पुस्तकांबाबत लिहिलेले म्हणजे जणू माझाच अनुभव ! छापील पुस्तकांची मजा काही औरच पण तरी देखिल आगामी काळ हा ध्वनीपुस्तकांचाच असणार आहे हे नक्की. माझाच गेल्या काही वर्षांचा अनुभव लिहायचा झालाच तर मला हळूहळू ध्वनीपुस्तके आवडू लागली आहेत. मागील वर्षीच्या लॉकडाऊनमध्ये बरीच उत्तमोत्तम अभिवाचने ऐकली आणि ध्वनीमाध्यमाची गोडी वाढू लागली. सध्या यूट्यूबवर ऐकतो. लवकरच स्टोरीटेल घेणार आहे.

आगाऊ म्हादया...... 24/03/2021 - 17:25
हो हो ,नक्कीच. आगामी काळ असू शकेल ध्वनी पुस्तकांचाच. स्तोरीटेल घेतलंत तर कंटेंट बराच मिळेल हे नक्की. flipkart वर सुपरकॉईन कमावली असतील तर त्या बदल्यात मिळू शकतं स्टोरीटेल ३ महिन्याचं.

आगाऊ म्हादया...... 25/03/2021 - 06:45
पण app मध्ये डाउनलोड होते. ऑफलाईन ऐकण्यासाठी. त्या फाईल्स फाईल मॅनेजर मध्ये शोधल्या तर सापडणार नाहीत.
Storytel, Amazon audible बुक्स ह्या गोष्टी आपल्याला फारशा नवीन राहिलेल्या नाहीत, किमान ऐकून तरी माहित झाल्या आहेत. मी उत्सुकतेपोटी हे प्रकरण नेमकं आहे तरी काय हे बघावं म्हणून किमान ६ महिने वापरून बघितलं आहे. अनेकांनी मला विचारलं की “कसं वाटतं रे audio book ऐकताना?”, मी ही तेव्हा नेमका ह्याच प्रश्नावर विचार करत होतो. काहीतरी राहून जातंय असं काहीतरी जाणवायचं मला पण audio book ही सोय चांगली वाटायची. म्हणूनच मला त्याबद्दल नेमकं काय वाटतं हे ठरवायला बराच वेळ लागला. आपण पुस्तक वाचतो नेमकं काय करतो? सुरुवात होते मुखपृष्ठ न्याहाळण्यापासून. चित्र, लेखक आदी गोष्टी मनात साठवत आपण मलपृष्ठ बघतो.
वाङ्मय
अनुभव

दिवाळी अंक 2020

मुक्त विहारि ·

सरिता बांदेकर 11/03/2021 - 11:56
लक्की आहात. मी अजून लायब्ररीच्या फेऱयाच मारतेय. यावर्षीचं काही खरं नाहीय बरेच अंक ॲानलाईन आहेत.

मराठी_माणूस 11/03/2021 - 12:18
1992 पासून मी दरवर्षी दिवाळी अंक विकत घेतो
ही खुप चांगली सवय आहे. दिवाळी अंक हा आपल्य संस्क्रूतीचाच एक भाग आहे आणि ती टिकवुन ठेवायची असेल तर प्रत्येकाने यथाशक्ती काही अंक विकत घ्यावेत. दिवाळी अंक काढणार्‍यांना त्यातुन प्रोत्साहन मिळते.

सुक्या 12/03/2021 - 00:41
सहमत. मी आवर्जुन आवाज / जत्रा / सकाळ चा दिवाळी अंक मागवतो भारतातुन. पार्सल ला पैसे लागतात परंतु त्याला किंमत नाही. माझे बरेच अंक मित्र परीवारात विखुरले गेले आहेत .. आता कोण वाचत असेल माहीत नाही. त्यामुळे संग्रह असा झालाच नाही.

चौथा कोनाडा 11/03/2021 - 12:49
मी देखील २-४ अंक घ्यायचो, मग ४-५ महिन्यांनंतर जवळच्या स्टॉलवरुन इतर घ्यायचो. ऑन-लाईन अवांतर वाचन वाढल्याने गेली २-३ वर्षे यात खंड पडलाय. २०२० या कोविड वर्षीची गोष्ट्च वेगळी होती.

उत्खनक 11/03/2021 - 21:46
तुमच्या कडे मग चंद्रकांत खोतांच्या "अबकडई" चे अंक असतील काय? काहीच अंक असावेत.. कारण खोतांनी नंतर ते बंद करून टाकले.. बर्‍याच वर्षांपासून शोधतोय.

nutanm 11/03/2021 - 21:59
पुरूषस्पंदन, भटकंती,किल्ले (किल्लयांवरील, नांव नीट आठवत नाही.इतिहासावरील,प्रवासावर, हेरकथांचे असल्यास,युद्ध, किशोर आवडत असल्यास, अमृत व वरील. सर्व. वेगवेगळे विषय, जास्तीत जास्त. विविध विषय वाचण्यास मला आवडतात.हल्ली इतिहास, भूगोल खूप आवडतात.

सरिता बांदेकर 11/03/2021 - 11:56
लक्की आहात. मी अजून लायब्ररीच्या फेऱयाच मारतेय. यावर्षीचं काही खरं नाहीय बरेच अंक ॲानलाईन आहेत.

मराठी_माणूस 11/03/2021 - 12:18
1992 पासून मी दरवर्षी दिवाळी अंक विकत घेतो
ही खुप चांगली सवय आहे. दिवाळी अंक हा आपल्य संस्क्रूतीचाच एक भाग आहे आणि ती टिकवुन ठेवायची असेल तर प्रत्येकाने यथाशक्ती काही अंक विकत घ्यावेत. दिवाळी अंक काढणार्‍यांना त्यातुन प्रोत्साहन मिळते.

सुक्या 12/03/2021 - 00:41
सहमत. मी आवर्जुन आवाज / जत्रा / सकाळ चा दिवाळी अंक मागवतो भारतातुन. पार्सल ला पैसे लागतात परंतु त्याला किंमत नाही. माझे बरेच अंक मित्र परीवारात विखुरले गेले आहेत .. आता कोण वाचत असेल माहीत नाही. त्यामुळे संग्रह असा झालाच नाही.

चौथा कोनाडा 11/03/2021 - 12:49
मी देखील २-४ अंक घ्यायचो, मग ४-५ महिन्यांनंतर जवळच्या स्टॉलवरुन इतर घ्यायचो. ऑन-लाईन अवांतर वाचन वाढल्याने गेली २-३ वर्षे यात खंड पडलाय. २०२० या कोविड वर्षीची गोष्ट्च वेगळी होती.

उत्खनक 11/03/2021 - 21:46
तुमच्या कडे मग चंद्रकांत खोतांच्या "अबकडई" चे अंक असतील काय? काहीच अंक असावेत.. कारण खोतांनी नंतर ते बंद करून टाकले.. बर्‍याच वर्षांपासून शोधतोय.

nutanm 11/03/2021 - 21:59
पुरूषस्पंदन, भटकंती,किल्ले (किल्लयांवरील, नांव नीट आठवत नाही.इतिहासावरील,प्रवासावर, हेरकथांचे असल्यास,युद्ध, किशोर आवडत असल्यास, अमृत व वरील. सर्व. वेगवेगळे विषय, जास्तीत जास्त. विविध विषय वाचण्यास मला आवडतात.हल्ली इतिहास, भूगोल खूप आवडतात.
1992 पासून मी दरवर्षी दिवाळी अंक विकत घेतो. सुरूवातीला काही वर्षे, म्हणजे साधारण 2006 पर्यंत, हवे असलेले सगळे अंक लगेच विकत घेत होतो, पण 2006-07 च्या सुमारास समजले की, डोंबिवली येथे मार्च-एप्रिल मध्ये, हेच दिवाळी अंक, कमी पैशांत मिळतात. त्यामुळे, 2-3 वाचनालयातून हे अंक गोळा करतो. नमनाला, इतके तेल भरपूर झाले. आता मुळ मुद्द्याकडे येतो.... ह्यावर्षी खालील अंक घेतले 1. उत्तमकथा 2. आवाज, पाटकर 3. साप्ताहिक सकाळ 4. लोकमत, दीपोत्सव 5. दीपावली 6. लोकसत्ता 7. जत्रा, मेनका प्रकाशन 8. जत्रा, महाराष्ट्राची 9. किस्त्रीम 10. धनंजय 11. मौज 12. माहेर 13. ऋतुरंग 14. मोहिनी 15. पद्मगंधा 16.
वाङ्मय
प्रकटन
विचार
चौकशी
मदत

शेवटचा अश्रू

अनुस्वार ·
एकदा जन्म झाला की आत्म्याच्या तोडीची म्हणता येईल अशी साथ आपल्याला देणारे अश्रूंशिवाय दुसरे काय असते. माध्यमं आणि भाषा यांनी कितीही उंची गाठली तरी व्यक्त होण्यातली अश्रूंची हुकुमत त्यांना कधीच साधता येणार नाही. अश्रू हा नात्यांचा पहिला पाया असतो. ज्या नात्यांनी डोळे कधीच पाणावले नाहीत ती सारी नाती खोटी!औचित्यभंग नको म्हणून मनुष्याला एकवेळ हसणं आवरता येईल, पण मनाचा वज्रबांध जमीनदोस्त करत गालावर ओघळणारा अश्रू भावनांचं गाठोड जपून ठेवण्याच्या भानगडीत पडत नाही. विद्युल्लते सोबत तेज चमकावे तसे भावनां सोबत अश्रू वाहतात. स्वतःला चाणाक्ष आणि व्यवहारी म्हणवणारे आपण जगाची किंमत पैशांत करतो.
धोरण
मांडणी
वाङ्मय
साहित्यिक
जीवनमान
प्रकटन
विचार
लेख

एखादं तरी फूल!

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·
- डॉ. सुधीर रा. देवरे (दिनांक १९ फेब्रुवारी २०२१ च्या शिवजयंतीच्या मुहुर्तावर माझी ‘सायको’ नावाची कादंबरी इचलकरंजीच्या ‘तेजश्री प्रकाशना’कडून प्रकाशित होत आहे. त्या कादंबरीतील विशिष्ट अंश दिनांक १२ फेब्रुवारी २०२१ च्या ‘अक्षरनामा’त प्रकाशित झाला. तोच आजच्या ब्लॉगवर...) : गावातील मंदिराचा पार. पारावर जीवन, प्रताप, मधुकर, आत्माराम, कडू दिसतात. आत्माराम, कडू हे खाली बसलेले तर जीवन, प्रताप, मधुकर पारावर उभे आहेत. कडू अजूनही दारुच्या नशेत आहे. पण नशा बरीच उतरलेली दिसते. बाजीराव शेट मागे एका कोपर्‍यात बसलेले दिसतात. आत मंदिरात काही माणसं आणि बायाही दिसतात दुरुन. बाहेर अधून मधून पाऊस पडतो.
वाङ्मय
प्रतिभा
Subscribe to वाङ्मय
© 2026 मिसळपाव