Skip to main content

माझी कविता

जागतिक महिला दिन विशेष कविता: 'अक्षरांचे पंख'

लेखक श्वेता२४ यांनी शनिवार, 07/03/2026 21:12 या दिवशी प्रकाशित केले.

अक्षरांचे पंख 

होऊनी परकी मला मी प्रश्न आज विचारते

 बेहिशेबी जीवनाचा ताळमेळच मांडते

 

 का कला साहित्य सारे ठेविले वेशीवरी 

अन् कुणाची पत्नी होऊन माप हे ओलांडते 

 

त्या नळाचे गीत सोबत ताल साधे भाकरी

 तान्हुल्याचा गोड चेहरा चंद्र म्हणूनी पाहते 

 

चांदण्यांचे शब्दमोती विखुरले दारी सडा 

कल्पना सारूनीही घर लख्ख माझे झाडते 

 

सोडुनी मज अन्य सर्वांना इथे प्राधान्य पण

 मीच मजला उचलूनी मग अग्रस्थानी ठेवते! 

 

तरीही....(विडंबन)

लेखक श्वेता२४ यांनी शनिवार, 07/02/2026 19:17 या दिवशी प्रकाशित केले.

प्रेरणा असलेली मूळ गझल इथे वाचून शकता... 

तरीही.... 

 

नाजूक उंड्याचा सावरते मी तोल, तरीही 

का होईना पोळी माझी गोल तरीही....

 

 पिठी घातली घट्ट कराया पूरण थोडे.. 

अजून का ही पूरणामध्ये ओल तरीही.... 

 

काठाकाठाने लाटतसे, यत्न न सोडी...

 तव्यावरी जाता, मी मारी शीळ तरीही....

 

 भेटत नाहीत सख्या मला या 'कीटी' शिवाय 

म्हणूनी खास हा त्यांच्यासाठी घोळ तरीही....

काही आठवणी शब्दांत अडकतात… ❤️ | Marathi Kavita | Truptis Kavita

लेखक तृप्ति २३ यांनी रविवार, 18/01/2026 17:29 या दिवशी प्रकाशित केले.
आठवणी आठव्याला गेलं की खरंच खूप आठवणी आठवतात काही आठवणी गाण्यांमध्ये रमतात तर काही शब्दांमध्ये अडकतात काही आठवणी चेहऱ्यावर उगाच हसू आणतात तर काही आठवणी उगाच मनास छळू पाहतात काही आठवणी पुन्हा आठवणी मध्ये गुंतवतात तर काही आठवणी आठवणींचा गुंता सोडवू पाहतात काही आठवणी आयुष्य सुंदर बनवतात तर काही आठवणी आयुष्य जगायला शिकवतात. ही कविता तुमच्या हृदयाला स्पर्श करून जाईल. ❤️ व्हिडिओला LIKE, SHARE आणि SUBSCRIBE करायला विसरू नका! Written By: Trupti S. Tilloo https://www.youtube.com/@truptiskavita

नरो वा कुंजरो वा

लेखक चांदणे संदीप यांनी बुधवार, 14/01/2026 12:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
पोटाची खळगी भरणे कारणी स्वार्थें, वैऱ्याची हो मनधरणी हसणे होईल पातक घोर भवती मूर्खांचा वाढेल जोर सत्य नित्य नको ओठी वाचेत मुग्धतेची पराकोटी आणि... मती निकामी होय तेधवा म्हणावे, नरो वा कुंजरो वा - संदीप भानुदास चांदणे

कळलं च नाई

लेखक सुखी यांनी बुधवार, 22/10/2025 08:20 या दिवशी प्रकाशित केले.
इवले इवले डोळे, खूप खूप खेळले, दमून झोपी कधी गेले, कळलं च नाई. इवले इवले डोळे, खेळता खेळता रडले, रडता रडता कधी हसले, कळलं च नाई. इवले इवले डोळे, छोटे छोटे डोळे, मोठे कधी झाले, कळलं च नाई. इवले इवले डोळे, दूर निघून गेले, कधी परत येतात, कळलं च नाई. इवले इवले डोळे, परत फिरून आले, नवीन इवले डोळे, सोबत कधी आले कळलं च नाई.

सहा कोवळे पाय

लेखक चांदणे संदीप यांनी सोमवार, 21/07/2025 18:58 या दिवशी प्रकाशित केले.
नादमय सरसर कोवळ्याशा वाटेवर कोवळ्या सहा पायांची चाल होई भरभर एकामागे दुजा चाले पुढचे न पाहताना पुढच्याचे ध्यान नाही पुढे पुढे चालताना कधीतरी भांबावून पुढचा जागी थिजतो हरवल्या मागच्याला चार दिशांत शोधतो मागलाही नकळत गेलेला पुढे जरासा थबकून तोही टाके पुढच्यासाठी उसासा क्षणातच पुन्हा होई नजरेत त्यांची भेट हुश्श मनात करूनि चालू पुढे त्यांची वाट - संदीप भानुदास चांदणे (मंगळवार, १५/०७/२०२५) (प्रेरणा)

यंदाचा पाऊस .

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी शुक्रवार, 20/06/2025 11:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
पाऊस यंदा खरच माझ्या, मनासारखा पडतोय . इकडे तिकडे पळता पळता मध्येच . . , आंगणात थबकतोय ! बराच चिखल मग बरेच उन्ह मग मधेच रिपरिप , टाकते नाहवून निसरडा कधी , गच्च ओला क्षणात रस्ता भिजवतोय ! पाऊस यंदा खरच माझ्या ,मनासारखा पडतोय . ॥ १ ॥ गच्चीत कधी तोच एकटा , मी मोठा तो धाकटा , तरिही अंगावर आणवून काटा मोठ्या भावासारखा घाबरतोय ! पाऊस यंदा खरच माझ्या , मनासारखा पडतोय . ॥ २ ॥ पाऊस कधी छपरावर नाहीतर गटारातल्या डुकरावर त्याची मर्जी फिरेल तसा हवं त्याच्या नशिबावर स्वतःची शक्ती पाऊस दाखवून "मीच परमेश्वर" , म्हणतोय पाऊस यंदा खरच माझ्या, मनासारखा पडतोय .

जरासे दोन घोट घेऊन लिहावे .. ..

लेखक माहितगार यांनी शनिवार, 14/06/2025 08:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
जरासे ............ दोन घोट घेऊन लिहावे मिसळपावच्या तर्रीचे गुणगान करावे. जरासे ............ दोन घोट घेऊन लिहावे पादावे पण मिसळपाव खाऊन नांदावे जरासे, दोन घोट घेऊन हवे ते लिहावे कवितांची प्रेर्ना नमुद करणे कविला अवघडावे असे लिहावे मिसळपावच्या तर्रीचे गुणगान करत लिहावे जरासे ............ दोन घोट घेऊन लिहावे.

भय इथले संपत नाही (विडंबन- काम इथले संपत नाही)

लेखक OBAMA80 यांनी रविवार, 27/10/2024 14:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
भय इथले संपत नाही (मूळ कवी - ग्रेस) ***************************************** भय इथले संपत नाही, भय इथले संपत नाही मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकविली गीते भय इथले संपत नाही, भय इथले संपत नाही ते झरे चंद्र सजणांचे ते झरे चंद्र सजणांचे, ती धरती भगवी माया झाडांशी निजलो आपण झाडांशी निजलो आपण, झाडात पुन्हा उगवाया भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते भय इथले संपत नाही तो बोल मंद, हळवासा तो बोल मंद, हळवासा, आयुष्य स्पर्शुनी गेला सीतेच्या वनवासातील सीतेच्या

मी आणि तू (प्रणय कविता)

लेखक OBAMA80 यांनी रविवार, 27/10/2024 13:39 या दिवशी प्रकाशित केले.
रेखीव भृकुटी तुझ्या ललाटी मी चंद्रकोर सुबक नेटकी वसतो तुझ्या मृगनयनी मी गोड आनंदाश्रू मिलनी रसरशीत तुज गोड ओठात मी ऐन मोरपिशी यौवनात रेशमी तुझ्या धुंद श्वासात मी जन्मतो नव्याने सतत शिंपूनी लाली तुझ्या गाली मी विणतो तारूण्य मलमली मन माझे तुझ्या पावली जसा नाद नाजूक पैंजणी गुंफूनी गजरा तव कुंतलात मी रंगवितो बेधुंद रात गुंतूनी तुझ्या मादक यौवनी मी चेतवतो प्रणय अनादी पोर्णिमेचा चन्द्र मी आणि शुक्राची तू ग चांदणी