मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कथा - पोट

केदार पाटणकर ·

Gk 27/08/2020 - 17:07
तो डेली वेजीस वरचा कामगार होता, पण आज काम बंद म्हणून पगार नाही, त्याने पाणी व वडे दिले

In reply to by कपिलमुनी

Gk 29/08/2020 - 23:13
खाऊन राहिलेले देणे , सामान्य माणसासाठी हेच ठीक आहे, खुलभर दुधाची गोष्ट आहे की , आधी घरच्यांना द्या मग उरलेले धर्मकार्याला द्या. आणि कुणी सांगावे , आज भीक मागणारा उद्याचा पंतप्रधानही असेल

Gk 27/08/2020 - 17:07
तो डेली वेजीस वरचा कामगार होता, पण आज काम बंद म्हणून पगार नाही, त्याने पाणी व वडे दिले

In reply to by कपिलमुनी

Gk 29/08/2020 - 23:13
खाऊन राहिलेले देणे , सामान्य माणसासाठी हेच ठीक आहे, खुलभर दुधाची गोष्ट आहे की , आधी घरच्यांना द्या मग उरलेले धर्मकार्याला द्या. आणि कुणी सांगावे , आज भीक मागणारा उद्याचा पंतप्रधानही असेल
हरीश उठला. आज त्याच्या घरी कोणीच नव्हते. आईबाबा दूरच्या नात्यातल्या लग्नाला गेले होते. हरीशची तिथं फार ओळख नव्हती. तो नाही आला तरी हरकत नाही, असं म्हणून फक्त आई-बाबाच लग्नाला गेले. आता हरीशपुढे अख्खा दिवस होता. त्याने रेडिओ मिर्ची लावली. स्वैपाकघरात गेला. हरीशचं घर बैठं. स्वैपाकघराच्या खिडकीतून समोरची बांधकाम सुरु असलेली इमारत दिसत होती. हरीशच्या घराचं कुंपण ओलांडलं की रस्ता. काही अंतर सोडून इमारतीचं काम. आज तिथे सामसूम होती. विटा, सिमेंटची पोती असं साहित्य पडून होतं. आज कामगारांना सुटी दिली की काय, असं हरीशला वाटलं. तेवढ्यात मिलिंदचा फोन वाजला. “मॅच ठरवली आहे रे. ये लवकर.

आली आली गौराई

महासंग्राम ·

Bhakti 25/08/2020 - 22:51
बऱ्याच घरात वंशपरंपरागत चालत आलेले पितळेचे मुखवटे असतात, हल्लीच पिओपी चे मुखवटे मिळतात पण त्या पितळेच्या मुखवट्याना असलेलं तेज निराळंच असतं. *आमच्याकडे मातीचे सुगड ओईल पेंटने रंगवलेले आहेत.६० वर्षांहून जूने, अजूनही अनोखे! *गोष्ट माहित नव्हती.ती समजली.मस्त!

Bhakti 25/08/2020 - 22:51
बऱ्याच घरात वंशपरंपरागत चालत आलेले पितळेचे मुखवटे असतात, हल्लीच पिओपी चे मुखवटे मिळतात पण त्या पितळेच्या मुखवट्याना असलेलं तेज निराळंच असतं. *आमच्याकडे मातीचे सुगड ओईल पेंटने रंगवलेले आहेत.६० वर्षांहून जूने, अजूनही अनोखे! *गोष्ट माहित नव्हती.ती समजली.मस्त!
श्रावण महिन्यातले रिमझिम पावसासोबत केलेले उपास,व्रतवैकल्य, मंगळागौरीचा घातलेला पिंगा, झिम्मा, फुगड्या संपल्या कि सगळ्यांना वेध लागतात ते गौरी-गणपतीचे महाराष्ट्रात बहुतांश घरात महालक्ष्मी-गौरी बसवल्या जातात. गणपती बसल्यानंतर गौरी च्या रूपाने माहेरवाशिणीच घरी येतात. त्या आल्यानंतर त्यांचं स्वागत मोठ्या जल्लोषात केल्या जातं. वऱ्हाडात त्यांना 'महालक्ष्मी' तर उर्वरित महाराष्ट्रात 'गौरी' नावाने ओळखतात, तर कुठे त्याना जेष्ठा-कनिष्ठा सुद्धा म्हंटले जाते. महालक्ष्म्या जेव्हा घरी येतात तेव्हा जेष्ठ घरधनीण सवाष्णी तिला घरात आणते.

गणपतीची लोकगीतं

महासंग्राम ·
यावे नाचत गोरीबाळा हाती घेऊनी पुष्पांच्या माळा सर्वे ठायी मी वंदितो तुला | यावे नाचत गौरीबाळा ट चौदा विधयेचा तूं माता पिता सर्वे ठायी हाय तुजी सत्ता | चार वेदा ध्यावे वेळोवेळा ृ यावे नाचत गोरीबाळा | साही शास्त्रे अठरा पुराण तुझ्यापासून झाले निर्माण | भक्त देव येती मंडपाला यावे नाचत गोरीबाळा | मुळारंभी सत्व धरी पाया | संगे घेत सरस्वती माया.

हरतालिका

महासंग्राम ·
हिमाचल प्रदेशातील हिमवान राजाची पार्वती  ही कन्या. तेव्हा तिचे ऐश्वर्य काय वर्णन करायचे ? सर्वगुणसंपन्न अशी ही कन्या राजाची अत्यंत लाडकी होती. कन्या वर्षाची, दोन वर्षाची, तीन वर्षाची, चार वर्षांची झाली. अशा त-हेने ती वाढत असता राजाला आता तिच्या लग्नाची काळजी वाटू लागली. आपल्या बाळ मैत्रिणींसह खेळताना-हिंडताना-नटताना-मुरडताना तिला पाहून त्याला धन्य वाटायचे आणि हे रत्न दुसऱ्याला द्यायचे याबद्दल दुःखही व्हायचे! अशा परिस्थितीत असतानाच नारदाची स्वारी झाली. राजसिंहासना जवळच हे कन्यारत्न होते. नारदांनी लगेच भविष्य सांगितले, “ही तुझी कन्या एका तपस्व्याचा पती म्हणून स्वीकार करील !

अव्यक्त स्पंदने

तेजल दळवी ·
...आणि मलाच माझी दया आली... इतका जीव लावतो आपण काही माणसांना .. त्यांच्या वागण्यात जरा जरी बदल झाला तरी कळवळून येत मनात.. कधीकधी स्वतःला त्यांच्या जागी ठेवून विचार करायला लागतो आपण.. त्यांना समजून घ्यायचा प्रयत्न करतो ...पण त्रास काही संपत नाही.. असं का वागवस वाटलं असेल त्या व्यक्तीला माझ्याशी हे काही केल्या उमगत नाही.. मग अशावेळी काही हक्काची माणसं आठवतात ... जी कायम सोबत असतात सावलीसारखी ...या अशा काळात त्यांची जास्त आठवण येते.. कधीकधी वाटत खूप गृहीत धरतो आपण त्यांना.. तुम्ही खूप महत्वाचे आहात हे सांगायचंच राहून जातं बऱ्याचदा.. ही माणसं रक्ताच्या नात्यांनी बांधलेली नसतात..

अनुष्टुप छंद - सोपा करून सांगायचा प्रयत्न

धष्टपुष्ट ·

निनाद 07/08/2020 - 19:16
इतक्या सुलभतेने उलगडून उदाहरणासहीत समजावून दिल्याने खरोखरच हा छंद समजायला मदत झाली. गोष्टी सोप्या करण्याची हातोटी आहे तुमच्याकडे! अनेकानेक धन्यवाद!

In reply to by निनाद

धष्टपुष्ट 07/08/2020 - 23:59
अनुष्टुप छंद किंवा श्लोक याची उदाहरणं बहुशः संस्कृतमध्ये उपलब्ध आहेत. आधीच बर्‍याच लोकांची लघु-गुरुमध्ये गल्लत होते, वरून अनेकांना संस्कृतची भीती, म्हणून भगवद्गीतेची उदाहरणं घेतली नाहीत. प्राकृतात असलेली सोपी उदाहरणं का वापरू नयेत अशा विचारानं हे लिहिलं. खरंतर विनोबांच्या गीताई मध्ये पण खूप रसाळ उदाहरणं आहेत. पण काही लघु अक्षरं उच्चारताना लांबवल्यामुळे गुरू म्हणून वापरली जातात अशी जास्तीची गुंतागुंत आहे. म्हणून भीमरूपी मधली सोपी उदाहरणं घेतली. पवित्रता क्षमा तेज धैर्य अद्रोह नम्रता । या गीताईमधल्या उदाहरणामध्ये तेज हा शब्द तेजऽ असा लांबवल्यामुळे ज हे अक्षर गुरु बनते. याचा खुलासा करता करता लेख आटोपशीर राहिला नसता.

रामदासस्वामींबद्दलचा आदर शतगुणित झाला. मनाचे श्लोक भुजंगप्रयात वृत्तात तर आणि ह्या लेखावरुन समजले कि भीमरुपी स्तोत्र अनुष्टुभ छंदात लिहिले आहे त्यांनी. लेख आवडलाच हे.वे.सां.न.ल.

In reply to by कानडाऊ योगेशु

धष्टपुष्ट 07/08/2020 - 23:38
"न न म य य गणांनी मालिनी वृत्त होते" अशी गण लक्षात ठेवायची ओळ आहे. करुणाष्टकांच्या चालीवरच म्हणायची हे उघडच आहे. पहिली सहा-सात अक्षरे ओळीने लघु असली पाहिजेत या अटीमुळे मालिनी वृत्तामध्ये लिहिणे अजून अवघड आहे.

In reply to by धष्टपुष्ट

अनुदिन अनुतापे तापलो रामराया परमदीन दयाळा नीरसी मोहमाया संतकवींच्या प्रतिभेने अगदी दिग्मूढ व्ह्यायला होते.!

In reply to by कानडाऊ योगेशु

संतकवींच्या प्रतिभेने अगदी दिग्मूढ व्ह्यायला होते.!
सहमत.. काव्य असलं पाहिजे, यमक, गेयता असली पाहिजे, अर्थ असला पाहिजे, भाव असला पाहिजे, आणि एवढं सांभाळून त्यात एका अक्षराची चूक होऊ न देता वृत्त असलं पाहिजे!! कमाल!

चित्रगुप्त 08/08/2020 - 01:50
@धष्टपुष्ट: मराठी साहित्यात जास्त प्रचलित असणार्‍या इतर अनेक वॄत्तांबद्दल अवश्य लिहावे. वाचणाराला अजिबात काही माहिती नाही असे समजून सर्वात आधी एक परिचयात्मक लेख लिहून पुढे एकेका वॄत्ताबद्दल लिहीले तर जास्त उपयोगी होईल. माझ्यासारखे या विषयात रस असणारे, पण प्रत्यक्षात त्यातले फारसे कळत नसणारे अनेक जिज्ञासू इथे असतील, अशी खात्री आहे. तसेच वामन पंडित, रघुनाथ पंडित, मोरोपंत, समर्थ रामदास इत्यादींच्या काव्याबद्दल सोदाहरण रसग्ररहणात्मक लेखही नक्की लिहा. पुढील लेखनाबद्दल अनेक शुभेच्छा.

प्रत्येक चरणामध्ये आठ अक्षरे असतात, पण नेहमीच्या वापरामध्ये आपण दोन चरण एकत्र करून सोळा अक्षरांची एक ओळ घेतो. म्हणजेच वरचा आकृतिबंध असा दिसू शकतो- XXXX लगागागा XXXX लगालगा {1} XXXX लगागागा XXXX लगालगा {2} वरचा आकृतीबंध > १. (लगागागा) लगागागा, (लगागाल) लगालगा २. (गालगागा) लगागागा, (गागागागा) लगालगा ३. (गागालगा) लगागागा, (गालगागा) लगालगा ४. (ललगाल) लगागागा, (गालगाल) लगालगा कुठेच फॉलो होतांना दिसत नाही, फक्त लगालगा शेवटी येतंय. का हे समजून घेण्याचा काही वेगळा प्रकार आहे ?

In reply to by संजय क्षीरसागर

धष्टपुष्ट 08/08/2020 - 08:20
खाली फोड करून दोन उदाहरणे देतोय. (लगागागा) लगागागा, (लगागाल) लगालगा मनासीटा किलेमागे, गतीसीतु लनानसे (गागालगा) लगागागा, (गालगागा) लगालगा आरक्तदे खिलेडोळा, ग्रासिलेसू र्यमंडळा

In reply to by धष्टपुष्ट

पण हा पॅटर्न > XXXX लगागागा XXXX लगालगा {1} XXXX लगागागा XXXX लगालगा {2} कुठे येतो ? ल आणि गा च्या जागा बदलत जातात तुमचा प्रतिसाद बघा : (लगागागा) लगागागा, (लगागाल) लगालगा १. ऑर्डरमधे लगालगा ऐवजी लगागागा आलंय, २. अंडर लाईन केलेला क्रम कुठेही नाही

In reply to by संजय क्षीरसागर

धष्टपुष्ट 08/08/2020 - 10:33
लनानसे हे लगालगा असंच आहे ना. आणि गतीसीतु हे पण लगागाल असंच आहे की. कुठेतरी आपल्या तारा जुळत नाहीयेत काय? :)

In reply to by धष्टपुष्ट

१. लनानसे हे लगालगा असंच आहे ना > हे बरोबरे पण २. गतीसीतु हे पण लगागाल असंच आहे की > हा लगागाल प्रकार लगागागा लगालगा {1} लगागागा लगालगा {2} यात कुठेच नाही शिवाय ते वरील क्रमानंच यायला हवं ना ?

In reply to by संजय क्षीरसागर

धष्टपुष्ट 08/08/2020 - 13:48
XXXX लगागागा XXXX लगालगा. जिथे XXXX असं लिहिलं आहे, तिथे लघु गुरुची कुठलीही चार अक्षरी योजना करता येते. ललगाल, लगागागा, लगागाल, गागालगा, गालगागा असलं काही पण चालतं. त्याचे वेगवेगळे पर्याय कंसामध्ये लिहिले आहेत, आणि या पर्यायांची भीमरूपी मधली उदाहरणं दिली आहेत. आता पहा बरं?

In reply to by धष्टपुष्ट

अनुष्टुप छंदात अशी अक्षर योजना असायला हवी : १,२,३,४ > काहीही ५,६,७,८ > लगागागा ९,१०,११,१२ > काहीही १३,१४,१५,१६ >लगालगा बरोबर ना ? हे स्वप्न की हसे तीचा चेहरा, चैनना मला

Gk 08/08/2020 - 20:29
अनुष्टुभ छंद हा मात्रा छंद आहे की केवळ अक्षर संख्या छंद ? माझ्या मते , अनुष्टुभ छंद अन मात्राचा काही संबंध नाही , 8 वर्ण / अक्षरे घेऊन 4 चरण रचले की अनुष्टुभ छंद होतो. म्हणजे टोटल 32 अक्षरे अनुष्टुभ हा छंद वाल्मिकी ऋषींनी सर्व प्रथम वापरला मा निषाद प्रतिष्ठां त्वमगमः शाश्वतीः समाः । यत्क्रौंचमिथुनादेकमवधी काममोहितम् ।। 8 , 8 , 8 , 8 त्या आधी तो वापरायची पद्धत नव्हती, पण तरीही एका वेगळ्या रुपात तो ऋग्वेदापासून वापरला आहे , तो म्हणजे गायत्री छंद , ज्यात गायत्री मंत्र आहे , यात 8 , 8 , 8 अशा तीनच ओळी असतात ,लिहिताना 3 ओळी , पण प्रत्यक्ष यज्ञ कर्मात तीन ओळी मुख्य ऋषीने म्हटल्या की शेवटची ओळ संपूर्ण टीम पुन्हा म्हणत असे म्हणजे लिहिताना 8,8,8 आणि म्हणताना 8,8,8,8 पण असा 8बाय 4 चा एक नवा छंद वापरून त्यातही काही लिहावे , ही प्रथा नव्हती , म्हणूनच ऋग्वेदात गायत्री छंद विपुल आहे , पण अनुष्टुभ छंद फारसा नाही, वाल्मीकीच्या स्फुरण्याने तो सर्वप्रथम अस्तित्वात आला आणि त्यामुळेच ऋग्वेदातील अनुष्टुभ ऋचा ह्या प्रक्षिप्त किंवा अर्वाचीन मानतात तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात् ( मूळचा ऋग्वेदातील गायत्री मंत्र इतकाच आहे, ते ओम वगैरे नंतर लावले आहे) हा गायत्री छंद , 7,8,8 ( 7 अपवादात्मक आहे, त्यामुळे काही लोक म्हणताना हलकेसे र्वरेSण्यं - रे लांबवून म्हणतात , युपी बिहार वाले हिंदीवाले तर सरळसरळ वरेणियम् म्हणतात , शेवटच्या ओळीतील पाय मोडकी अर्धा त मोजायची पद्धत नव्हती , म्हणून तेही चरण 8 चे) शेवटची ओळ पुन्हा रिपीट केली की , तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात् धियो यो नः प्रचोदयात् हे भीमरूपीच्या चालीत बसेल. दुसरे उदाहरण , ऋग्वेद पहिली ऋचा अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् ॥ हा गायत्री छंद 8 , 8 , 8 म्हणताना तिसरी ओळ रिपीट करून 8 , 8,8,8 केलेत की तोच अनुष्टुभ छंद होईल. धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः । मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय // हापण टिपिकल अनुष्टुभ छंद आहे वर म्हटले तसे गायत्री छंदात एखाद दुसरे अक्षर / मात्रा कमी जास्त असले तर त्या छंदानाही निचृद्-गायत्री छंद वगैरे नावे आहेत , पण ते गायत्रीचेच प्रकार मानतात , गायत्री मंत्र खरे तर ह्यात येतो , पण पहिले चरण ओढूनताणून ते गायत्रीत 'बसवतात'

In reply to by Gk

या अँगलनं पण बघायला हवं. तुम्हाला मोगा खान वगैरे म्हणणार्‍यांनी हा प्रतिसाद आवर्जून वाचायला हवा.

In reply to by Gk

धष्टपुष्ट 09/08/2020 - 10:00
तपशीलवार प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. अनुष्टुप हा छंद आहे आणि वृत्त नाही. वृत्तामध्ये अक्षरगणवृत्त (बंधाग्रही) आणि मात्रावृत्त (थोडा अधिक लवचिक) असे प्रकार असतात, पण माझ्या माहितीप्रमाणे छंद वृत्तापेक्षा अधिक लवचिक असतो. म्हणून ओवी हा एक छंद प्रकार आहे, वृत्त नाही. मला गायत्री आणि त्रिष्टुभ याबद्दल जिज्ञासा आहे; ज्ञान नाही. अनुष्टुभ छंदाचा आकृतिबंध (XXXX लगगागा XXXX लगालगा, XXXX लगगागा XXXX लगालगा) वरकरणी पाहता गायत्री छंदाची शेवटची ओळ पुन्हा गायली असता अनुष्टुभ बनेल असे वाटत नाही. तुम्ही दिलेलं उदाहरण भीमरुपी चालीत मला म्हणता आलं नाही. त्रिष्टुभ व गायत्री या छंदांबद्दल अजून खुलासा करता येईल काय? चर्चेमध्ये खोली आणि रंग आणल्याबद्दल धन्यवाद. वेगळा विषय - कोणाला आर्या वृत्ताची चाल माहिती आहे काय?

In reply to by धष्टपुष्ट

Gk 09/08/2020 - 12:22
अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् ॥ होतारं रत्नधातमम् ॥ भीमरूपीच्या चालीत म्हणून बघा. गायत्री छंदात गायत्री मंत्र आहे , त्याची निर्मिती महर्षी विश्वामित्र ऋषींनी केली असे म्हणतात , सकाळी नदीवर सूर्याला पाहून त्यांना गायत्री मंत्र स्फुरला

निनाद 07/08/2020 - 19:16
इतक्या सुलभतेने उलगडून उदाहरणासहीत समजावून दिल्याने खरोखरच हा छंद समजायला मदत झाली. गोष्टी सोप्या करण्याची हातोटी आहे तुमच्याकडे! अनेकानेक धन्यवाद!

In reply to by निनाद

धष्टपुष्ट 07/08/2020 - 23:59
अनुष्टुप छंद किंवा श्लोक याची उदाहरणं बहुशः संस्कृतमध्ये उपलब्ध आहेत. आधीच बर्‍याच लोकांची लघु-गुरुमध्ये गल्लत होते, वरून अनेकांना संस्कृतची भीती, म्हणून भगवद्गीतेची उदाहरणं घेतली नाहीत. प्राकृतात असलेली सोपी उदाहरणं का वापरू नयेत अशा विचारानं हे लिहिलं. खरंतर विनोबांच्या गीताई मध्ये पण खूप रसाळ उदाहरणं आहेत. पण काही लघु अक्षरं उच्चारताना लांबवल्यामुळे गुरू म्हणून वापरली जातात अशी जास्तीची गुंतागुंत आहे. म्हणून भीमरूपी मधली सोपी उदाहरणं घेतली. पवित्रता क्षमा तेज धैर्य अद्रोह नम्रता । या गीताईमधल्या उदाहरणामध्ये तेज हा शब्द तेजऽ असा लांबवल्यामुळे ज हे अक्षर गुरु बनते. याचा खुलासा करता करता लेख आटोपशीर राहिला नसता.

रामदासस्वामींबद्दलचा आदर शतगुणित झाला. मनाचे श्लोक भुजंगप्रयात वृत्तात तर आणि ह्या लेखावरुन समजले कि भीमरुपी स्तोत्र अनुष्टुभ छंदात लिहिले आहे त्यांनी. लेख आवडलाच हे.वे.सां.न.ल.

In reply to by कानडाऊ योगेशु

धष्टपुष्ट 07/08/2020 - 23:38
"न न म य य गणांनी मालिनी वृत्त होते" अशी गण लक्षात ठेवायची ओळ आहे. करुणाष्टकांच्या चालीवरच म्हणायची हे उघडच आहे. पहिली सहा-सात अक्षरे ओळीने लघु असली पाहिजेत या अटीमुळे मालिनी वृत्तामध्ये लिहिणे अजून अवघड आहे.

In reply to by धष्टपुष्ट

अनुदिन अनुतापे तापलो रामराया परमदीन दयाळा नीरसी मोहमाया संतकवींच्या प्रतिभेने अगदी दिग्मूढ व्ह्यायला होते.!

In reply to by कानडाऊ योगेशु

संतकवींच्या प्रतिभेने अगदी दिग्मूढ व्ह्यायला होते.!
सहमत.. काव्य असलं पाहिजे, यमक, गेयता असली पाहिजे, अर्थ असला पाहिजे, भाव असला पाहिजे, आणि एवढं सांभाळून त्यात एका अक्षराची चूक होऊ न देता वृत्त असलं पाहिजे!! कमाल!

चित्रगुप्त 08/08/2020 - 01:50
@धष्टपुष्ट: मराठी साहित्यात जास्त प्रचलित असणार्‍या इतर अनेक वॄत्तांबद्दल अवश्य लिहावे. वाचणाराला अजिबात काही माहिती नाही असे समजून सर्वात आधी एक परिचयात्मक लेख लिहून पुढे एकेका वॄत्ताबद्दल लिहीले तर जास्त उपयोगी होईल. माझ्यासारखे या विषयात रस असणारे, पण प्रत्यक्षात त्यातले फारसे कळत नसणारे अनेक जिज्ञासू इथे असतील, अशी खात्री आहे. तसेच वामन पंडित, रघुनाथ पंडित, मोरोपंत, समर्थ रामदास इत्यादींच्या काव्याबद्दल सोदाहरण रसग्ररहणात्मक लेखही नक्की लिहा. पुढील लेखनाबद्दल अनेक शुभेच्छा.

प्रत्येक चरणामध्ये आठ अक्षरे असतात, पण नेहमीच्या वापरामध्ये आपण दोन चरण एकत्र करून सोळा अक्षरांची एक ओळ घेतो. म्हणजेच वरचा आकृतिबंध असा दिसू शकतो- XXXX लगागागा XXXX लगालगा {1} XXXX लगागागा XXXX लगालगा {2} वरचा आकृतीबंध > १. (लगागागा) लगागागा, (लगागाल) लगालगा २. (गालगागा) लगागागा, (गागागागा) लगालगा ३. (गागालगा) लगागागा, (गालगागा) लगालगा ४. (ललगाल) लगागागा, (गालगाल) लगालगा कुठेच फॉलो होतांना दिसत नाही, फक्त लगालगा शेवटी येतंय. का हे समजून घेण्याचा काही वेगळा प्रकार आहे ?

In reply to by संजय क्षीरसागर

धष्टपुष्ट 08/08/2020 - 08:20
खाली फोड करून दोन उदाहरणे देतोय. (लगागागा) लगागागा, (लगागाल) लगालगा मनासीटा किलेमागे, गतीसीतु लनानसे (गागालगा) लगागागा, (गालगागा) लगालगा आरक्तदे खिलेडोळा, ग्रासिलेसू र्यमंडळा

In reply to by धष्टपुष्ट

पण हा पॅटर्न > XXXX लगागागा XXXX लगालगा {1} XXXX लगागागा XXXX लगालगा {2} कुठे येतो ? ल आणि गा च्या जागा बदलत जातात तुमचा प्रतिसाद बघा : (लगागागा) लगागागा, (लगागाल) लगालगा १. ऑर्डरमधे लगालगा ऐवजी लगागागा आलंय, २. अंडर लाईन केलेला क्रम कुठेही नाही

In reply to by संजय क्षीरसागर

धष्टपुष्ट 08/08/2020 - 10:33
लनानसे हे लगालगा असंच आहे ना. आणि गतीसीतु हे पण लगागाल असंच आहे की. कुठेतरी आपल्या तारा जुळत नाहीयेत काय? :)

In reply to by धष्टपुष्ट

१. लनानसे हे लगालगा असंच आहे ना > हे बरोबरे पण २. गतीसीतु हे पण लगागाल असंच आहे की > हा लगागाल प्रकार लगागागा लगालगा {1} लगागागा लगालगा {2} यात कुठेच नाही शिवाय ते वरील क्रमानंच यायला हवं ना ?

In reply to by संजय क्षीरसागर

धष्टपुष्ट 08/08/2020 - 13:48
XXXX लगागागा XXXX लगालगा. जिथे XXXX असं लिहिलं आहे, तिथे लघु गुरुची कुठलीही चार अक्षरी योजना करता येते. ललगाल, लगागागा, लगागाल, गागालगा, गालगागा असलं काही पण चालतं. त्याचे वेगवेगळे पर्याय कंसामध्ये लिहिले आहेत, आणि या पर्यायांची भीमरूपी मधली उदाहरणं दिली आहेत. आता पहा बरं?

In reply to by धष्टपुष्ट

अनुष्टुप छंदात अशी अक्षर योजना असायला हवी : १,२,३,४ > काहीही ५,६,७,८ > लगागागा ९,१०,११,१२ > काहीही १३,१४,१५,१६ >लगालगा बरोबर ना ? हे स्वप्न की हसे तीचा चेहरा, चैनना मला

Gk 08/08/2020 - 20:29
अनुष्टुभ छंद हा मात्रा छंद आहे की केवळ अक्षर संख्या छंद ? माझ्या मते , अनुष्टुभ छंद अन मात्राचा काही संबंध नाही , 8 वर्ण / अक्षरे घेऊन 4 चरण रचले की अनुष्टुभ छंद होतो. म्हणजे टोटल 32 अक्षरे अनुष्टुभ हा छंद वाल्मिकी ऋषींनी सर्व प्रथम वापरला मा निषाद प्रतिष्ठां त्वमगमः शाश्वतीः समाः । यत्क्रौंचमिथुनादेकमवधी काममोहितम् ।। 8 , 8 , 8 , 8 त्या आधी तो वापरायची पद्धत नव्हती, पण तरीही एका वेगळ्या रुपात तो ऋग्वेदापासून वापरला आहे , तो म्हणजे गायत्री छंद , ज्यात गायत्री मंत्र आहे , यात 8 , 8 , 8 अशा तीनच ओळी असतात ,लिहिताना 3 ओळी , पण प्रत्यक्ष यज्ञ कर्मात तीन ओळी मुख्य ऋषीने म्हटल्या की शेवटची ओळ संपूर्ण टीम पुन्हा म्हणत असे म्हणजे लिहिताना 8,8,8 आणि म्हणताना 8,8,8,8 पण असा 8बाय 4 चा एक नवा छंद वापरून त्यातही काही लिहावे , ही प्रथा नव्हती , म्हणूनच ऋग्वेदात गायत्री छंद विपुल आहे , पण अनुष्टुभ छंद फारसा नाही, वाल्मीकीच्या स्फुरण्याने तो सर्वप्रथम अस्तित्वात आला आणि त्यामुळेच ऋग्वेदातील अनुष्टुभ ऋचा ह्या प्रक्षिप्त किंवा अर्वाचीन मानतात तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात् ( मूळचा ऋग्वेदातील गायत्री मंत्र इतकाच आहे, ते ओम वगैरे नंतर लावले आहे) हा गायत्री छंद , 7,8,8 ( 7 अपवादात्मक आहे, त्यामुळे काही लोक म्हणताना हलकेसे र्वरेSण्यं - रे लांबवून म्हणतात , युपी बिहार वाले हिंदीवाले तर सरळसरळ वरेणियम् म्हणतात , शेवटच्या ओळीतील पाय मोडकी अर्धा त मोजायची पद्धत नव्हती , म्हणून तेही चरण 8 चे) शेवटची ओळ पुन्हा रिपीट केली की , तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि धियो यो नः प्रचोदयात् धियो यो नः प्रचोदयात् हे भीमरूपीच्या चालीत बसेल. दुसरे उदाहरण , ऋग्वेद पहिली ऋचा अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् ॥ हा गायत्री छंद 8 , 8 , 8 म्हणताना तिसरी ओळ रिपीट करून 8 , 8,8,8 केलेत की तोच अनुष्टुभ छंद होईल. धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे समवेता युयुत्सवः । मामकाः पाण्डवाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय // हापण टिपिकल अनुष्टुभ छंद आहे वर म्हटले तसे गायत्री छंदात एखाद दुसरे अक्षर / मात्रा कमी जास्त असले तर त्या छंदानाही निचृद्-गायत्री छंद वगैरे नावे आहेत , पण ते गायत्रीचेच प्रकार मानतात , गायत्री मंत्र खरे तर ह्यात येतो , पण पहिले चरण ओढूनताणून ते गायत्रीत 'बसवतात'

In reply to by Gk

या अँगलनं पण बघायला हवं. तुम्हाला मोगा खान वगैरे म्हणणार्‍यांनी हा प्रतिसाद आवर्जून वाचायला हवा.

In reply to by Gk

धष्टपुष्ट 09/08/2020 - 10:00
तपशीलवार प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. अनुष्टुप हा छंद आहे आणि वृत्त नाही. वृत्तामध्ये अक्षरगणवृत्त (बंधाग्रही) आणि मात्रावृत्त (थोडा अधिक लवचिक) असे प्रकार असतात, पण माझ्या माहितीप्रमाणे छंद वृत्तापेक्षा अधिक लवचिक असतो. म्हणून ओवी हा एक छंद प्रकार आहे, वृत्त नाही. मला गायत्री आणि त्रिष्टुभ याबद्दल जिज्ञासा आहे; ज्ञान नाही. अनुष्टुभ छंदाचा आकृतिबंध (XXXX लगगागा XXXX लगालगा, XXXX लगगागा XXXX लगालगा) वरकरणी पाहता गायत्री छंदाची शेवटची ओळ पुन्हा गायली असता अनुष्टुभ बनेल असे वाटत नाही. तुम्ही दिलेलं उदाहरण भीमरुपी चालीत मला म्हणता आलं नाही. त्रिष्टुभ व गायत्री या छंदांबद्दल अजून खुलासा करता येईल काय? चर्चेमध्ये खोली आणि रंग आणल्याबद्दल धन्यवाद. वेगळा विषय - कोणाला आर्या वृत्ताची चाल माहिती आहे काय?

In reply to by धष्टपुष्ट

Gk 09/08/2020 - 12:22
अग्निमीळे पुरोहितं यज्ञस्य देवमृत्विजम् । होतारं रत्नधातमम् ॥ होतारं रत्नधातमम् ॥ भीमरूपीच्या चालीत म्हणून बघा. गायत्री छंदात गायत्री मंत्र आहे , त्याची निर्मिती महर्षी विश्वामित्र ऋषींनी केली असे म्हणतात , सकाळी नदीवर सूर्याला पाहून त्यांना गायत्री मंत्र स्फुरला
जशी मराठीमध्ये ओवी, हिंदीमध्ये दोहा, तसा संस्कृतमध्ये अनुष्टुप छंद मला खूप लवचिक आणि सार्वत्रिक वाटतो. अनुष्टुप संस्कृतमध्येच नव्हे तर मराठीमध्ये लिहिण्यासाठीही खूप सोयीचा आहे. सगळ्यांच्या ओळखीची भीमरूपी वापरून हा सोपा छंद स्पष्ट करायचा हा प्रयत्न. लघु गुरु यांची तोंडओळख आपल्याला असेलच असं मानून पुढचं लिखाण आहे. परंपरेनुसार अशी त्याची लक्षणे दिल्यामुळे तो विनाकारण अवघड वाटतो- श्लोके षष्ठं गुरु ज्ञेयं सर्वत्र लघु पंचमम्। द्विचतुष्पादयोर्ह्रस्वं सप्तमं दीर्घमन्ययोः॥ ह्याचा आकृतिबंध सोपा करून दिला तर असा दिसेल.

संपला फ्रेंडशिप डे......

सुधीर मुतालीक ·

विजुभाऊ 05/08/2020 - 07:45
आहा हाहा मस्तच लिवलय. एकदम झकास. सगळा हिषेब असा एकदम मांडायच्या ऐवजी जरा प्रत्येक एपीसोडवाईज लिहीता का.

हा हा हा ! भारी लिहिले आहे. "फक्त फुकट चेपायला मिळते म्हणून मुली फ्रेंडशिप देतात" अशी बातमी कोठेतरी वाचली होती. खरी कि खोट? याचा अनुभव नाही. पण तुमची कथा वाचून मजा आली. :-)

In reply to by दुर्गविहारी

आनन्दा 05/08/2020 - 18:08
तुमचे वरचे वाक्य वाचून पार उडालो ना मी.. उशिरा कळला अर्थ!! असो. चोराच्या मनात चांदणे, दुसरे काय म्हणायचे याला?

In reply to by आनन्दा

मी पण :) वाक्यात 'चेपायला' ऐवजी 'चापायला' हवे होते का ? असो, असल्या बाबतीत शुद्धलेखनास फाट्यावर मारावे आणि जो काही मनास भावेल तो अर्थ घेऊन 'आनंदा'त रहावे.

In reply to by आनन्दा

अर्रर्रर्र ! गलतीसे लईच मोठी मिस्टेक झाली कि हो ! स्वारी बर का. माझ्या मनात तसे काही नव्हते. :-))))

सौन्दर्य 05/08/2020 - 22:48
नाय म्हणजे रुपये २२५३.८० मध्ये 'काय काय' अपेक्षित होते तुम्हाला ? असाच एक सहज सुचलेला प्रश्न. (हलकेच घ्या, नायतर एक पाव ओल्ड मॉंक झाल्यावर आमची बी वरात काडाल)

त्यामुळे दोनेक दिवसांनी पुनश्च हरीओम.
खरायं. आमचा देखील असाच एक मित्र होता. मात्र चॉईस नावाचा प्रकारच नव्हता. प्रेमात पडायला अगदी कोणतीही मुलगी त्याला चालत असे. आम्ही काही सल्ले दिल्यावर "लोकाच्या लेकराला नावं ठेऊ नयेत" असा ठरलेला डॉयलॉग मारुन आमची बोळवण व्हायची. अर्थात त्याने पैसे देऊन कधीही प्रेम विकत घेतले नाही आणि कोणत्याही मुलीने त्याला प्रेमाचे दान दिले नाही. शेवटपर्यंत मनोव्यापार करुन थकल्यावर आई बापाने आणलेल्या स्थलाबरोबर बोहलस्थ जाहला.

अर्धवटराव 06/08/2020 - 06:08
बेस्ट फ्रेण्ड नामक पोपटाची 'गाडी किधरको जारी' हे तिला पुरेपुर माहित असतं.... तरी अगदी दरीच्या टोकावर येतपर्यंत 'नो एण्ट्री' चा बोर्ड दाखवत नाहि वो जालिम. पण असे पोपट होण्याची मजाच काहि और आहे (मजा न मानुन सांगतो कोणाला ;) )

विजुभाऊ 05/08/2020 - 07:45
आहा हाहा मस्तच लिवलय. एकदम झकास. सगळा हिषेब असा एकदम मांडायच्या ऐवजी जरा प्रत्येक एपीसोडवाईज लिहीता का.

हा हा हा ! भारी लिहिले आहे. "फक्त फुकट चेपायला मिळते म्हणून मुली फ्रेंडशिप देतात" अशी बातमी कोठेतरी वाचली होती. खरी कि खोट? याचा अनुभव नाही. पण तुमची कथा वाचून मजा आली. :-)

In reply to by दुर्गविहारी

आनन्दा 05/08/2020 - 18:08
तुमचे वरचे वाक्य वाचून पार उडालो ना मी.. उशिरा कळला अर्थ!! असो. चोराच्या मनात चांदणे, दुसरे काय म्हणायचे याला?

In reply to by आनन्दा

मी पण :) वाक्यात 'चेपायला' ऐवजी 'चापायला' हवे होते का ? असो, असल्या बाबतीत शुद्धलेखनास फाट्यावर मारावे आणि जो काही मनास भावेल तो अर्थ घेऊन 'आनंदा'त रहावे.

In reply to by आनन्दा

अर्रर्रर्र ! गलतीसे लईच मोठी मिस्टेक झाली कि हो ! स्वारी बर का. माझ्या मनात तसे काही नव्हते. :-))))

सौन्दर्य 05/08/2020 - 22:48
नाय म्हणजे रुपये २२५३.८० मध्ये 'काय काय' अपेक्षित होते तुम्हाला ? असाच एक सहज सुचलेला प्रश्न. (हलकेच घ्या, नायतर एक पाव ओल्ड मॉंक झाल्यावर आमची बी वरात काडाल)

त्यामुळे दोनेक दिवसांनी पुनश्च हरीओम.
खरायं. आमचा देखील असाच एक मित्र होता. मात्र चॉईस नावाचा प्रकारच नव्हता. प्रेमात पडायला अगदी कोणतीही मुलगी त्याला चालत असे. आम्ही काही सल्ले दिल्यावर "लोकाच्या लेकराला नावं ठेऊ नयेत" असा ठरलेला डॉयलॉग मारुन आमची बोळवण व्हायची. अर्थात त्याने पैसे देऊन कधीही प्रेम विकत घेतले नाही आणि कोणत्याही मुलीने त्याला प्रेमाचे दान दिले नाही. शेवटपर्यंत मनोव्यापार करुन थकल्यावर आई बापाने आणलेल्या स्थलाबरोबर बोहलस्थ जाहला.

अर्धवटराव 06/08/2020 - 06:08
बेस्ट फ्रेण्ड नामक पोपटाची 'गाडी किधरको जारी' हे तिला पुरेपुर माहित असतं.... तरी अगदी दरीच्या टोकावर येतपर्यंत 'नो एण्ट्री' चा बोर्ड दाखवत नाहि वो जालिम. पण असे पोपट होण्याची मजाच काहि और आहे (मजा न मानुन सांगतो कोणाला ;) )
कसला डोंबलाचा फ्रेंडशिप डे. च्येष्टाय गड्या हा डे !!! ‘मी तुला माझा फक्त चांगला मित्र मानते...' या वाक्याची लय भीती वाटायची राव ! कोंच्या क्षणी थोबाडावर हे वाक्य येऊन आदळेल याचा नेम नसायचा. बरं, ते आलंच अंगावर की मेंदू त्यावेळी मात्र सटासट कॅल्क्युलेशन करायचा. तेवढे फास्ट कॅल्क्युलेशन इंजिनियरिंगला असताना झाले असते तर आज कुठच्याकुठं गेलो असतो आपण!

पुस्तकांची मांदियाळी

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·

कंजूस 02/08/2020 - 06:34
पुस्तकं वाचण्याची एक प्राधान्यसूची -काही वाचनालयांत (नपाच्या सार्वजनिक किंवा खासगी) स्वत: एकेक पुस्तक पाहून ,चाळून घेण्याची सोय ठेवतात तेव्हा काम फार सोपे होते. साहित्य संमेलनांत तर प्रचंड पुस्तकं बघण्यासाठी ठेवलेली असतात. ती उघडून पाहता येतात. पुस्तक विकत घेताना ते संदर्भ असणारे, वारंवार पाहावे लागणारे असेल तरच विकत घेतो. बहुसंख्य मराठी कादंबऱ्या विकत घेण्याचा काहीच उपयोग नसतो. कारण चार दिवसांत वाचून झाल्यावर रद्दी. इंग्रजी विकल्या जातात. कोणती पुस्तकं वाचावीत आणि कोणती वाचू नयेत, हे कोणाला विचारावं हे त्यापेक्षा कठीण. वर्तमानपत्रे नव्या पुस्तकांच्या समीक्षा शनिवारी रविवारी देतात. त्यात दोन तीन मोठ्या, आणि दोनतीन उल्लेख असतात. त्यातून विषय आणि वाचावे का नाही कळायला मदत होते.

मनो 02/08/2020 - 09:12
एक सोपा मार्ग वापरतो - पुस्तकांच्या शक्यतो ebook अथवा डिजिटल आवृत्ती घेतो, आणि आधी नमुना पाने वाचून मग घेतो. एकदा वाचून झाले की पुस्तक ठेवण्याची कटकट नाही. तशी शक्यतो गाजलेली पुस्तकेच लोक ebook आवृत्ती म्हणून टाकतात, त्यामुळे पुस्तकांची निवड करण्याची एक पायरी थोडीफार वाचते.

In reply to by कंजूस

राघव 02/08/2020 - 10:22
मी पण. पण बरीचशी पीडीएफ असतात. किंडल अ‍ॅप वर वापरायचे तर त्यांना कन्वर्ट करावे लागते अन् ते दर वेळेस नीट होईलच असे नाही. उदा. फाँट कमी-जास्त केला तर पान स्क्रोल करावे लागते. त्यात मजा नाही. त्यामुळे कोणत्याही पीडीएफ ला किंडल फॉरमॅट मधे योग्य पद्धतीनं कन्वर्ट करून मिळेल, असे कोणते सॉफ्टवेअर माहित असल्यास सांगावे.

In reply to by राघव

शा वि कु 02/08/2020 - 17:13
प्रॉपर इ बुक फॉरमॅट असेल (.azw, .mobi, .epub वगैरे) तर कॅलिबर अत्यंत उपयोगी आहे. किंवा थेट ऑनलाइन कन्व्हर्ट करणाऱ्या बऱ्याच साईट्स आहेत. पीडीएफ असेल तर कन्व्हर्जन पेक्षा रिसायझिंग करायचं, म्हणजे ते विचित्र स्क्रोल करायला लागत नाही. मोबाईल वर वाचण्यासाठी मून रीडर किंवा अडोबे आहेत, त्यात टेक्स्ट रिफ्लो सुविधा असते, काम होऊन जातं. किंडलवर वाचण्यायोग्य पीडीएफ कन्व्हर्जन साठी के2पीडीएफओप्ट नावाचं सॉफ्टवेअर आहे. यात अर्थात स्कॅन पाने असलेल्या पीडीएफ वर काही उपाय नाही. पण टेक्स्ट असलेली कोणतीही फाईल किंडलवर येनकेन प्रकारे किंडलवर निवांतपणे उघडता येते.

विजुभाऊ 02/08/2020 - 14:06
मध्यंतरी एक वर्कशॉप केले यात त्यांनी एका महिन्यात पुस्तक कसे लिहून प्रकाशीत करायची याचे शिक्षण दिले होते. बहुतेक वेळा सेल्फ हेल्प बुक्स अशा पद्धतीने लिहीली आणि प्रकाशीत केली जातात. इंटरनेट मुळे माहिती मिळवण्यात बरीच सुलभता आलेली आहे.

रीडर 02/08/2020 - 16:12
PDF पुस्तकांसाठी कृपया लिंक देऊ शकाल का? ही कॉपीराईट संपलेली पुस्तके असतात न?

कंजूस 02/08/2020 - 06:34
पुस्तकं वाचण्याची एक प्राधान्यसूची -काही वाचनालयांत (नपाच्या सार्वजनिक किंवा खासगी) स्वत: एकेक पुस्तक पाहून ,चाळून घेण्याची सोय ठेवतात तेव्हा काम फार सोपे होते. साहित्य संमेलनांत तर प्रचंड पुस्तकं बघण्यासाठी ठेवलेली असतात. ती उघडून पाहता येतात. पुस्तक विकत घेताना ते संदर्भ असणारे, वारंवार पाहावे लागणारे असेल तरच विकत घेतो. बहुसंख्य मराठी कादंबऱ्या विकत घेण्याचा काहीच उपयोग नसतो. कारण चार दिवसांत वाचून झाल्यावर रद्दी. इंग्रजी विकल्या जातात. कोणती पुस्तकं वाचावीत आणि कोणती वाचू नयेत, हे कोणाला विचारावं हे त्यापेक्षा कठीण. वर्तमानपत्रे नव्या पुस्तकांच्या समीक्षा शनिवारी रविवारी देतात. त्यात दोन तीन मोठ्या, आणि दोनतीन उल्लेख असतात. त्यातून विषय आणि वाचावे का नाही कळायला मदत होते.

मनो 02/08/2020 - 09:12
एक सोपा मार्ग वापरतो - पुस्तकांच्या शक्यतो ebook अथवा डिजिटल आवृत्ती घेतो, आणि आधी नमुना पाने वाचून मग घेतो. एकदा वाचून झाले की पुस्तक ठेवण्याची कटकट नाही. तशी शक्यतो गाजलेली पुस्तकेच लोक ebook आवृत्ती म्हणून टाकतात, त्यामुळे पुस्तकांची निवड करण्याची एक पायरी थोडीफार वाचते.

In reply to by कंजूस

राघव 02/08/2020 - 10:22
मी पण. पण बरीचशी पीडीएफ असतात. किंडल अ‍ॅप वर वापरायचे तर त्यांना कन्वर्ट करावे लागते अन् ते दर वेळेस नीट होईलच असे नाही. उदा. फाँट कमी-जास्त केला तर पान स्क्रोल करावे लागते. त्यात मजा नाही. त्यामुळे कोणत्याही पीडीएफ ला किंडल फॉरमॅट मधे योग्य पद्धतीनं कन्वर्ट करून मिळेल, असे कोणते सॉफ्टवेअर माहित असल्यास सांगावे.

In reply to by राघव

शा वि कु 02/08/2020 - 17:13
प्रॉपर इ बुक फॉरमॅट असेल (.azw, .mobi, .epub वगैरे) तर कॅलिबर अत्यंत उपयोगी आहे. किंवा थेट ऑनलाइन कन्व्हर्ट करणाऱ्या बऱ्याच साईट्स आहेत. पीडीएफ असेल तर कन्व्हर्जन पेक्षा रिसायझिंग करायचं, म्हणजे ते विचित्र स्क्रोल करायला लागत नाही. मोबाईल वर वाचण्यासाठी मून रीडर किंवा अडोबे आहेत, त्यात टेक्स्ट रिफ्लो सुविधा असते, काम होऊन जातं. किंडलवर वाचण्यायोग्य पीडीएफ कन्व्हर्जन साठी के2पीडीएफओप्ट नावाचं सॉफ्टवेअर आहे. यात अर्थात स्कॅन पाने असलेल्या पीडीएफ वर काही उपाय नाही. पण टेक्स्ट असलेली कोणतीही फाईल किंडलवर येनकेन प्रकारे किंडलवर निवांतपणे उघडता येते.

विजुभाऊ 02/08/2020 - 14:06
मध्यंतरी एक वर्कशॉप केले यात त्यांनी एका महिन्यात पुस्तक कसे लिहून प्रकाशीत करायची याचे शिक्षण दिले होते. बहुतेक वेळा सेल्फ हेल्प बुक्स अशा पद्धतीने लिहीली आणि प्रकाशीत केली जातात. इंटरनेट मुळे माहिती मिळवण्यात बरीच सुलभता आलेली आहे.

रीडर 02/08/2020 - 16:12
PDF पुस्तकांसाठी कृपया लिंक देऊ शकाल का? ही कॉपीराईट संपलेली पुस्तके असतात न?
- डॉ. सुधीर रा. देवरे अलीकडे प्रचंड प्रमाणात पुस्तकं प्रकाशित होत असतात. अगदी तालुक्याच्या ठिकाणी आणि गावागावातही रोज अनेक प्रका‍शन संस्था स्थापन होत असूनही त्या कमी पडतात म्हणून अनेक लेखक (लिहिणारा तो लेखक या अर्थाने) स्वखर्चाने आणि स्वत: स्थापन केलेल्या प्रकाशनाच्या नावाने पुस्तकं प्रकाशित करत आहेत. नक्की आकडा सांगता येत नसला तरी महाराष्ट्रात रोज कमीतकमी पंचवीस पुस्तकं प्रकाशित होत असावीत. या हिशोबाने महिण्याला सातशे पन्नास तर वर्षाला नऊ हजार पुस्तकं प्रकाशित होत असावीत. इतकी पुस्तकं कोणताही एक वाचक वाचू शकत नाही.

पाप आणि पुण्य

डॉ. सुधीर राजाराम देवरे ·

सोत्रि 15/07/2020 - 19:34
म्हणून पाप- पुण्याची परिमाणं जोपर्यंत वैश्विक दृष्टीकोनातून बदलत नाहीत
वैश्विक दृष्टीकोनातून म्हणजे नेमकं का आणि हा दृष्टीकोन कोण ठरवतं? तोपर्यंत पुण्य म्हणजेच देवत्व, संतत्व आणि मनुष्यत्वही आपल्यापासून कित्येक कोस दूर असेल तुम्हीच म्हणलात तसं जर पाप आणि पुण्य या संकल्पना केव्हाही सापेक्ष ठरतात तर हा वरचा निष्कर्ष तुमच्यासापेक्ष आहे असं म्हणता येईल ना? लेख खुपच गोल-गोल वाटला (Beating around bush). - (पाप-पुण्याच्या पलीकडचा) सोकाजी

सुबोध खरे 15/07/2020 - 19:56
मला अध्यात्म समजत नाही किंवा त्यात रस सुद्धा नाही परंतु एक साधं संस्कृत सुवचन आहे. त्यात या सगळ्याचं सार आहे असे मला वाटते. अष्टादश पुराणेषु व्यासस्य वचन द्वयं परोपकार: पुण्य : पापाय: परपीडनम! अठरा पुराणांचे सार एकच आहे. दुसऱ्याला मदत करणे हे पुण्य आहे. दुसऱ्याला त्रास देणे हे पाप आहे.

जानु 15/07/2020 - 20:19
आजचा सुविचार - नेहमी खरे बोलावे. प्रत्यक्ष असते का? हेच पाप पुण्य याबाबत. विचार करणे सोडून द्यावे, की सत्य सत्य म्हणून व्यावहारिक सहसंबंध बिघडून घ्यायचे? मुळात काही लोकांना नैतिकता, शास्त्रीय दृष्टीकोन, मानवता या नावाखाली काहीही अपेक्षा कराव्यात का?

सोत्रि 15/07/2020 - 19:34
म्हणून पाप- पुण्याची परिमाणं जोपर्यंत वैश्विक दृष्टीकोनातून बदलत नाहीत
वैश्विक दृष्टीकोनातून म्हणजे नेमकं का आणि हा दृष्टीकोन कोण ठरवतं? तोपर्यंत पुण्य म्हणजेच देवत्व, संतत्व आणि मनुष्यत्वही आपल्यापासून कित्येक कोस दूर असेल तुम्हीच म्हणलात तसं जर पाप आणि पुण्य या संकल्पना केव्हाही सापेक्ष ठरतात तर हा वरचा निष्कर्ष तुमच्यासापेक्ष आहे असं म्हणता येईल ना? लेख खुपच गोल-गोल वाटला (Beating around bush). - (पाप-पुण्याच्या पलीकडचा) सोकाजी

सुबोध खरे 15/07/2020 - 19:56
मला अध्यात्म समजत नाही किंवा त्यात रस सुद्धा नाही परंतु एक साधं संस्कृत सुवचन आहे. त्यात या सगळ्याचं सार आहे असे मला वाटते. अष्टादश पुराणेषु व्यासस्य वचन द्वयं परोपकार: पुण्य : पापाय: परपीडनम! अठरा पुराणांचे सार एकच आहे. दुसऱ्याला मदत करणे हे पुण्य आहे. दुसऱ्याला त्रास देणे हे पाप आहे.

जानु 15/07/2020 - 20:19
आजचा सुविचार - नेहमी खरे बोलावे. प्रत्यक्ष असते का? हेच पाप पुण्य याबाबत. विचार करणे सोडून द्यावे, की सत्य सत्य म्हणून व्यावहारिक सहसंबंध बिघडून घ्यायचे? मुळात काही लोकांना नैतिकता, शास्त्रीय दृष्टीकोन, मानवता या नावाखाली काहीही अपेक्षा कराव्यात का?
- डॉ. सुधीर रा. देवरे देवाला आपण माणसासारखं उभं केलं. म्हणजे देवाची मूर्ती आपण माणसाच्या रूपासारखी बनवतो. आपल्याच रूपात आपण त्याला पहात आलोत. राग, लोभ, प्रेम, काही प्रमाणात दोषही माणसासारखेच आपण त्याला बहाल केले. माणूस आनंद व्यक्‍त करतो वा रागावतो तसा देवही प्रसन्न होतो वा कोपतो. याचा अर्थ माणसाच्या रूपातच सर्व देव आहेत. सगळ्या देवांवर आपण माणसासारख्या नाना तर्‍हा आरोपीत केल्या. काही देवांना आपण आपल्या वासना सुध्दा बहाल केल्या. माणसापासून आपण देवाला खूप दूर जाऊ दिलं नाही. माणुसकी हे मानवी समाजाचं मूल्य आहे. संस्कृती सोबत अधिक प्रगल्भ होत गेलेलं तत्व म्हणजे माणुसकी.

(सकाळी सकाळी)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

एस 25/06/2020 - 14:20
मूळ कवितेचे शीर्षक वाचूनच कच्चा माल आला असे उद्गार निघाले आणि तुमचं फायनल प्रॉडक्ट आलं पण बोर्डावर! जय हो प्रभू! आता मूळ कविता वाचतो.

In reply to by एस

मूळ कवितेचे शीर्षक वाचूनच कच्चा माल आला
मला तर शीर्षक वाचून आधी "पैजारबुवा" असेच्च डोक्यात आले. ह्याला म्हणतात कीर्ती. =)) सं - दी - प

राघव 25/06/2020 - 15:26
द्येवा.. एकदम थोबाडीत चप्पल पडण्याचा सीन उभा राहिला डोळ्यांसमोर.. काय चित्रदर्शीपणा म्हणावा तो! ;-)

श्या पैजारबुवा. इतका सुंदर कच्चामाल, आणि टायटल ही "सकाळी सकाळी" असे पाहुन तांब्या सांप्रदायिक विडंबन येईल अशी अपेक्षा होती. एकुणच तांबीय परंपरेचे मिपावर झालेले अधःपत्तन पाहुन एक मिपाकर म्हणुन शरम वाटली =))))

एस 25/06/2020 - 14:20
मूळ कवितेचे शीर्षक वाचूनच कच्चा माल आला असे उद्गार निघाले आणि तुमचं फायनल प्रॉडक्ट आलं पण बोर्डावर! जय हो प्रभू! आता मूळ कविता वाचतो.

In reply to by एस

मूळ कवितेचे शीर्षक वाचूनच कच्चा माल आला
मला तर शीर्षक वाचून आधी "पैजारबुवा" असेच्च डोक्यात आले. ह्याला म्हणतात कीर्ती. =)) सं - दी - प

राघव 25/06/2020 - 15:26
द्येवा.. एकदम थोबाडीत चप्पल पडण्याचा सीन उभा राहिला डोळ्यांसमोर.. काय चित्रदर्शीपणा म्हणावा तो! ;-)

श्या पैजारबुवा. इतका सुंदर कच्चामाल, आणि टायटल ही "सकाळी सकाळी" असे पाहुन तांब्या सांप्रदायिक विडंबन येईल अशी अपेक्षा होती. एकुणच तांबीय परंपरेचे मिपावर झालेले अधःपत्तन पाहुन एक मिपाकर म्हणुन शरम वाटली =))))
पेरणा अर्थात मनोज यांची सकाळी सकाळी घाण उग्र भपकारा लांबूनच आला क्वार्टर टाकून आला सकाळी सकाळी फेसाळत्या सोड्यात बर्फाचा मनोरा लिंबू जाउन बसले जरासे बुडाशी पाय जड झाले दृष्टी नाही डोळी अवस्था ही झाली सकाळी सकाळी किती पेग गेले घशातून भरारा म्हणे आठवांचा सुटण्या येरझारा घरचे निष्ठुर म्हणती पितो देशी विदेशी न मिळता सकाळी सकाळी रिकामी बाटली अन पुडी फरसाणाची जणू साक्ष देती नादान पणाची दिसे उभे घेउन कुणी हाती जोडे का भास व्हावा सकाळी सकाळी क्षणात डोळे खाडकन उघडावे कुणी तरी खाडकन थोबाडी हाणावे पैजारबुवा,