मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

जुनिपर बॉन्साय आणि माझी मला नव्याने ओळख

शुचि ·

रेवती 06/12/2010 - 00:41
छान छोटे लेखन. नेहमी वेगळ्या गोष्टी करायला हव्यात नाहीतर कंटाळा येतो. मी तर आजकाल थंडीत ग्रोसरीला जायला कंटाळते मग जाडजूड कोट घालून, गाडी वेगळ्या ठिकाणी पार्क करून, चालत जाते. तेवढाच बदल. तुझ्य या बॉन्सायचा फोटो टाकला असतास तर आम्हालाही बघायला मिळाले असते.

शुचि 06/12/2010 - 00:46
अगं रेवती, माझ्याकडे कॅमेरा नाही. खरच वृक्ष आहे चिमुकला. आणि चैतन्यमय, सतेज. त्या बाईने मला काही निगा राखण्याचे नियमदेखील सांगीतले आहेत. जसे दिवसातून ४ तास सूर्यप्रकाश लागतो वगैरे. मी टेक्सास ला असल्याने अद्याप तरी सूर्यप्रकाश भरपूर :) तू चालत जातेस ते छान करतेस.

Pain 06/12/2010 - 06:34
मला बोन्साय हा प्रकार फारसा आवडत नाही. एखाद्या झाडाच्या/ रोपाच्या खोडास/ मुळास तांब्याची तार घट्ट गुन्डाळून त्याची वाढ कृत्रिमरित्या खुंटवतात असे ऐकले/ पाहिले आहे.

शुचि 06/12/2010 - 06:39
माझे बाबा खूप सुंदर बॉन्साय करतात. लहान १० -१२ संत्री लगडलेली १ फूटाची झाडे घरी आहेत. माझ्या आईला ते आवडत नाही. तिचे देखील हेच म्हणणे आहे की एखाद्या झाडाची वाढ अशी दु:खद रीतीने खुंटविणे फार भूषणास्पद नाही. तुम्ही म्हणता ते बरोबर आहे. मूळांना तारा बांधतात. :(

शिल्पा ब 06/12/2010 - 08:04
माझा काका फोरेस्टात ऑफिसर आहे...त्याच्याकडे असले बरेच बोन्साय बघितले आहेत...अगदी मोठ्ठा घेर असणारे प्रचंड वृक्ष यांचे बोन्साय पण होते...फळांनी लगडलेले झाड वगैरे पण होते... किती छान दिसत असले तरी हा एक प्रकारचा क्रूरपणाच आहे असं वाटतं. बाकी मुक्तक छान.

मदनबाण 06/12/2010 - 09:22
मी पारिजातकाचे बोन्साय करायचा प्रयत्न केला होता... अनेकवेळा त्याची मूळे कापावी लागत. नंतर नंतर अशी झाडाची नैसर्गिक वाढ नियंत्रित करणे अयोग्य वाटल्याने,तो उद्योग सोडुन दिला.

स्पंदना 06/12/2010 - 16:07
>>हा रात्री मलूल होऊन लहान बाळासारखा झोपी जातो. तर सकाळी माझ्या आधी ताजातवाना उठून मला "सुप्रभात" करतो. सकाळी अफलातून टवटवीत दिसतो.>> शुची गुंतलीयस तु! नको देउ भेट म्हणुन.

रन्गराव 06/12/2010 - 19:54
एकिकडे त्या झाडाची काळजी आहे म्हणताय दुसरीकड त्याला पाहिजे तस वाढू देत नाही. खरं सांगायच झालं तर त्याच अस खुंटण तुम्हाला आवडत. तो मेला तर तो आनंद तुम्हाला मिळणार नाही. म्हणजे त्याला जपण्याच्या नावाखाली स्वतःच्या आनंदाची काळजी घेताय. लळा लागण आणि पझेसिव्ह असण ह्यात फरक आहे. त्याची खरच काळजी असेल तर त्याला खोलीतून काढून आंगणात आणा, मुळांच्या तारा काढून टाका. तुम्हाला त्याची काळजी तिथही घेता येइल. तिथ जगेल का नाही हे माहित नाही, पण जितके दिवस राहील तेवढा सुखी राहील. आणि खरच काहीही करून जगवायच असेल बोटॅनिस्ट काही कमी नाहीत अमेरिकेत. आणि हे सर्व केल्यावर तुमची तुम्हाला अजून एक ओळख पटेल, जर वरील सर्व आवडल/पटल नाही तर त्या झाडाच्या जागी तुमच्या मुलीला ठेवून बघा. ती जर पाच वर्षाचीच गोड दिसते आणि समजा वय फ्रिझ करण्याचं तंत्र उपल्ब्ध आहेत अस मानुयात. म्हणून तिच वय फ्रिझ कराल का तुम्ही? तुमच्या लेखाची अ‍ॅनालोजी वापरून, तुम्हीच तिची काळजी घेवू शकता, उद्या मोठी होवून घरातून बाहेर पड्ल्यावर काय होणार नाही तिचं? :(

शुचि 06/12/2010 - 20:06
मी विचार करते आहे माळ्याला सांगून ते रोप रुजवायचा. मी दुसर्‍या मजल्यावर रहाते. पण माळी ते रोप अंगणात लावू शकेल आमच्या अपार्टमेंट्च्या. मलाही खूप वाईट वाटतं आहे.

रन्गराव 06/12/2010 - 20:12
वाचून खरच खूप आनंद झाला. मला माहिती होतं की तुम्ही माझ्या क्रूर भाषेतील प्रतिसादाचा राग माननार नाही आणि योग्य तीच गोष्ट कराल. म्हणून इतका मोठा प्रतिसाद लिहायची तसदी घेतली. ही खरी तुमच्या मोठेपणाची ओळख आहे. अभिनंदन :)

प्रियाली 06/12/2010 - 20:38
बागेतल्या झाडावरची भाजी किंवा फळे तोडताना त्या झाडाला किती वेदना होत असतील नाही. आता इथे तुमच्या मुलांना उभे करा. त्यांचे हात, पाय तोडा म्हणजे त्या वेदनेची अनुभूती तुम्हाला येईल आणि ती आली की भाजी, फळे वगैरे खाणे तुम्ही आपसूक बंद कराल. दाणे भिजत घालून त्याला मोड आले की त्यात जीव जगतो असे काही म्हणतात. ते लहान अर्भक उकडून, शिजवून खाणे म्हणजे किती क्रौर्य. कोंबडी, मटण, मासे यांच्याबद्दल न बोललेले बरे. फक्त तिथे तुमच्या मुलीला उभे करा म्हणजे झाले. कुत्र्यांचे (विशेषतः कुत्रीचे स्पेइंग केले जाते, त्यामुळे पिल्लावळ होत नाही) असे करणारे अनेक आहेत. ते आपल्या मुलांना डोळ्यासमोर उभे करत असावेत. किंवा हे उदाहरण सोडून द्या. साधे उदाहरण घेऊ, सीडलेस द्राक्षे, कलिंगडे आवडतात का? आता तुमच्या मुलांना सीडलेस करून वाढवले तर कसे वाटेल? ---- कोंबड्या खाणारे आणि फळे खाणारे स्वतः त्या कोंबड्या मारत नसतील किंवा फळे तोडत नसतील किंवा असतीलही. जे स्वतः प्राणी मारतात त्यांना त्यात क्रौर्य वाटत असेलच असे नाही. किंवा एखाद्याला ते तसे वाटू शकते. हा व्यक्तिगत मामला आहे. त्यासाठी आपल्या पोरांना समोर उभे वगैरे करायची गरज नाही. तुम्हाला पटत असेल तर बोन्साय करा किंवा करू नका. हा तुमच्या आवडीनिवडीचा प्रश्न आहे. ज्या क्रौर्याचा वर विचार सुरु आहे तसे क्रौर्य माणूस अनेकदा दाखवतो त्यासाठी स्वतःला अपराधी मानणे सोडून द्या.

रन्गराव 06/12/2010 - 22:06
>>बागेतल्या झाडावरची भाजी किंवा फळे तोडताना त्या झाडाला किती वेदना होत असतील नाही. तरीच काल रात्री चांदण्या दिसत नव्ह्त्या आभाळात. मला उगाचाच शाळेत शिकवल होत अमावस्या असल्यामुळं दिसत न्हायती म्हणून. आता उमजलं कुठ गेलत्या ते. ;) असो एक मुद्दा इसरलात. भाजीची शेती ही मला भाजीचा लळा लागलाय म्हणून मी ती शेतात लावली आहे अस म्हणणारा शेतकरी अजून दिसला नाही. फरक लक्षात आला का मुळ लेखामागची लेखिकेची भावना आणि तुम्ही त्याची केलेली गफलत ह्यातला? आणि मी अजून स्वतंत्र प्राणी आहे त्यामूळं हात पाय तोडायला पोरं बाळं न्हायती. पर तुमी एवढ प्रेमान सांगताय म्हंटल्यावर प्रयोग करायच पायजे. तुमचीच असत्याल तर द्या धाडून. अन ती नसत्याल तर तुमीच या. तुमचं हात पाय तोडून बघतो. मग भावना का कोण ती येत्या का बघू. काळजी करू नका तोडलेले हातपाय वाया जाणार न्हायती. परवाच एक मैतर म्हनला, आपण कोंबड आन बोकाड कापून खातो मग माणूस का नाय? त्यो आन मी मिळून चांगल मटण बनिवतो गरम मसाला घालून. नाय म्हणजे एका दणक्यात तुमचा प्रयोग होईल आन आमचाबी. बर आमी अस एक बघून हाय, झाडाच फळ तोडल तरी परत नवीन येतय. मानसाच बी तसच असल नाय? आमी काय ईज्ञान का काय म्हणताय ते शिकल्यालो नाय. तुमी लई शिकलायसा. आकाशातल. तारं तुमाला पायजे तिथ नेतायसा. त्यामुळा तुमासनी माहिती असनार.

प्रियाली 06/12/2010 - 22:21
मी शेतकर्‍याबद्दल काहीच लिहिलेलं नाही. बागेतल्या असे लिहिले आहे. ती स्वतःची बागही असू शकते आणि लोक प्रेमाने झाडे वाढवतात आणि फळे, भाजी तोडून खातात. बाकी, आपण जे उर्वरीत लिहिले आहे ते अनावश्यक आहेत. माझा प्रतिसाद लेखिकेला आहे. आपल्याला नाही. तेव्हा स्वतःचे महत्त्व वाढवून घेऊ नका.

गणपा 06/12/2010 - 20:56
लेख आवडला. काहींच्या मते बोन्साय करणे क्रुर आहे. व्यक्तीशः मला बोन्साय आवडतात. (कुणी कितीही इमोशनल ब्लॅकमेल केल तरी) ;) सगळ्यांनाच प्रशस्त अंगण/परस उपलब्ध असतोच अस नाही. जेव्हा कुंड्यांतुन फुलझाडं, शोभेचीझाडं लावता तेव्हा एक प्रकारे एवढ्याश्या जागेत त्यांच्यावर पण अन्याय होतोच ना? पण म्हणुन फुलझाडं शोभेची झाडं लावाणार्‍यांवर कुणी आक्षेप नाही घेत. सिमेंटच्या जंगलात जर कुणी घरात चार झाड लावत असेल तर मला त्यात काही वावग वाटत नाही. मग ते बोन्साय का असेना.

Nile 07/12/2010 - 00:33
सद्ध्या काही धागे अन त्यावरचे प्रतिसाद पाहुन मिपावर आलोय की माबोवर असा संभ्रम पडु लागला आहे. (आता लोक रडतील, ह्याची तुलना त्याच्याशी करणे किती क्रुर आहे वगैरे, साली ही इमोशनल सिस्टीम फार माजलीए सद्ध्या, काय म्हंता गुर्जी? ;-) )

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 10/12/2010 - 02:40
बोन्साय करणे हि शुध्द विकृती आहे . मनुष्याने वा ह्या जगातील कोणत्याही जीवाने स्वताला जगवण्यासाठी त्याला जे जमेल व पचेल ते खाणे हा नैसर्गिक स्थायीभाव आहे .पण स्वताच्या नेत्रसुखासाठी एखाद्या जीवाची वाढ रोखणे व त्यास अनैसर्गिक रूप देण्यात आनंद मानणे हि विकृती आहे . एखादा उच्च शिक्षित माणूस वा युवती जर खुजी असेल (सर्कशीतल्या विदुषका एवढी )तर त्यांच्याशी कोणी सामान्य उंचीचा लग्न करतो का ?(सहजा सहजी ) मला स्मिता तैंचा चौकट राजा व त्यातील बोन्साय चा प्रसंग बालवयात चटका लावून गेला हे बोन्साय इतर सामान्य झाड पाहून म्हणत असतील मी असा कसा असा कसा वेगळा वेगळा येथे इमोशनल होत नाही आहे मी .स्वताच्या जगण्यासाठी दुसर्याला मारणे (मग वनस्पती व प्राणी आले ) हे नैसर्गिक साखळीच आहे (शाळेत शिकलो होतो हि साखळी ) स्वताच्या नेत्रसुखासाठी एखाद्याची वाढ जाणीवपूर्वक थांबवणे हे कधीच शम्य नाही .

धनंजय 10/12/2010 - 04:47
शुचिताईंनी बोन्साय कुंडीतून काढून बाहेर लावले हे छान. कोणी आत ठेवेल तर तेही छान. शुचिताईंचे वडील सुंदर बॉन्साय करतात, तर त्यांच्या कौशल्याचे कौतूकच वाटते. उगाच काहीबाही निरर्थक सांगून कोणी त्यांच्या वडलांच्या छंदाबद्दल शुचिताईंच्या मनात कडवटपणा का कालवावा? भावनांवर दडपण आणायचे हे प्रकार म्हणजे काहीच्याकाही - असे मी का म्हणतो आहे? हो ना - एखादी क्रूर कृती थांबवण्यासाठी भावनिक दडपण आणणे ठीक असू शकते. "दृष्टिसुखासाठी वनस्पतीची जाणीवपूर्वक थांबवणे क्षम्य नाही" हा नैतिक नियम सांगून मग फक्त बोन्सायलाच लागू करणे फारच विचित्र आहे. कित्येक लोक आंगणात शोभेचे गवत लावतात - ("लॉन" म्हणून) - आणि दर आठवड्या-दोन आठवड्यांनी वाढले की कापतात. शनिवार वाड्यातल्या उद्यानातही असे गालिचासारखे सुंदर गवत मी बघून माझी दृष्टी सुखावलेली आठवते. हा गवताची वाढ खुंटवण्याचा अक्षम्य प्रकार मानल्याबद्दल चळवळ कुठे दिसून येत नाही. जे लोक गुलाबांची निगा राखतात, ते अधूनमधून गुलाबाच्या झुडुपाच्या फांद्या खुडतात. खुडलेली रोपे जोमाने वाढतात, त्यांना जास्त फुले येतात... वगैरे. मग हे लोक झुडपे खुडतात ते दृष्टिसुखासाठीच ना? काय वाईट करतात? गुलाब माळ्यांच्या विरोधात मी नाहीच, पण वरील "बोन्साय-क्रूर-वादी" लोक तरी असा विरोध करतात का? बगीचामध्ये फुलांचे वेल कधी कमानीवरती चढवतात, ते तुम्ही बघितले असेलच. वेल कमान सोडून इतस्ततः वाढला तर माळी त्याला पसरू देत नाही, पसारा कापतात. म्हणजे पुन्हा दृष्टिसुखासाठी वाढ खुंटवलीच ना? जर वरील भावनिक दडपणकार गवत कापणे अक्षम्य मानत असतील, गुलाबाचे झुडूप खुडणे अक्षम्य मानत असतील, वेलींचा पसारा आवरणे अक्षम्य मानत असतील, तर मग त्यांनी बोन्सायला अक्षम्य मानावे. त्यांचे तत्त्व अंतर्गत सुसंगत तरी आहे. पण गवत-झुडपे-वेली कापणे क्षम्य मानत असतील, तर त्यांचा "दृष्टिसुखासाठी खुंटवण्याबद्दल" विसंगत नैतिक नियम बाद करून टाकायला पाहिजे. आणि तो नैतिक नियम बाद झाला, तर लोकांवर भावनिक दडपण आणायचा त्यांच्यापाशी कुठलाच अधिकार उरत नाही. "बॉन्साय"चा खुजेपणाशी संबंध मराठीत जसा ऐकला आहे, तसा अन्य भाषांत ऐकलेला नाही. मराठीतही हा केवळ काव्यालंकार आहे. याचे भान सुटून कसे चालेल? काही लोक बोन्साय बागायतीला खरोखरच क्रूर मानू लागले, हा त्या काव्यालंकाराचा अतिशय विकृत परिणाम म्हटला पाहिजे. उद्या "कमळासारखे डोळे" ही उपमा ऐकून कोणी असे केले तर : दृष्टिसुखासाठी कमळे तोडून माळणारी माळीण "तळ्याचे डोळे उचकटून त्याला आंधळे करते..." असा आक्रोश कोणी करू लागेल. तसे करू नये.

पंगा 10/12/2010 - 07:16
"दृष्टिसुखासाठी वनस्पतीची जाणीवपूर्वक थांबवणे क्षम्य नाही" हा नैतिक नियम सांगून मग फक्त बोन्सायलाच लागू करणे फारच विचित्र आहे. कित्येक लोक आंगणात शोभेचे गवत लावतात - ("लॉन" म्हणून) - आणि दर आठवड्या-दोन आठवड्यांनी वाढले की कापतात. शनिवार वाड्यातल्या उद्यानातही असे गालिचासारखे सुंदर गवत मी बघून माझी दृष्टी सुखावलेली आठवते. हा गवताची वाढ खुंटवण्याचा अक्षम्य प्रकार मानल्याबद्दल चळवळ कुठे दिसून येत नाही.
खरे आहे. तसे (इतरांच्या) दृष्टिसुखासाठी मी अधूनमधून (चाळिशीत पिकून पांढरे झाले तरीही अमर्याद वाढणार्‍या) माझ्या केसांनाही कापतो. (इतरांची दृष्टी त्याने खरोखरच सुखावते की नाही ते इतरच जाणोत.) पूर्वी 'हे अनैसर्गिक आहे' हे विचार मला खात असत; आता विचार करायचा कंटाळा करतो. (वेल, डिपेंड्स... कधी केस कापायचा कंटाळा करतो तर कधी विचार करायचा कंटाळा करतो. केस कापायचा कंटाळा केला तर केस न कापल्याने मन खात नाही; विचार करायचा कंटाळा केला तर विचार न केल्याने मन खात नाही.) परिणामी झोप छान लागते. थोडक्यात, एक तर केस तरी कापू नयेत किंवा विचार तरी करू नये. (बोन्सायचेही असेच असावे का?)

शिल्पा ब 10/12/2010 - 07:30
तुम्ही केस कापा नाहीतर नका कापू अन रंगवायचे तर रंगवा पण आम्हाला नका सांगू...अशा गोष्टींचा (झालाच तर ) तुमच्या बायकोला त्रास/आनंद किंवा अजून काय व्हायचं ते होईल... झाडांचं मात्र कापा/ वाढवा, बोन्साय करा किंवा नका करू किंवा झाडं लावा नाहीतर नका लावू याचातील एकाचा पर्यावरणासाठी चांगला तर एकाचा विपरीत परिणाम होतो...

उपास 10/12/2010 - 06:14
बोन्साय म्हटला की मला 'चौकट राजा' आठवतो.. आणि मग वड, पिंपळासारखे डेरेदार वृक्ष असे टीपॉय वर खुजलेले मनाला चटका लावून जातात.. बरोबर असेलही बोन्साय करणार्‍यांच पण मला व्यक्तिशः बघवत नाहीत.. :( शुचि, फोटो नक्की टाक.. तुझ्याकडचा नसेल तर जालावरचा..

रेवती 06/12/2010 - 00:41
छान छोटे लेखन. नेहमी वेगळ्या गोष्टी करायला हव्यात नाहीतर कंटाळा येतो. मी तर आजकाल थंडीत ग्रोसरीला जायला कंटाळते मग जाडजूड कोट घालून, गाडी वेगळ्या ठिकाणी पार्क करून, चालत जाते. तेवढाच बदल. तुझ्य या बॉन्सायचा फोटो टाकला असतास तर आम्हालाही बघायला मिळाले असते.

शुचि 06/12/2010 - 00:46
अगं रेवती, माझ्याकडे कॅमेरा नाही. खरच वृक्ष आहे चिमुकला. आणि चैतन्यमय, सतेज. त्या बाईने मला काही निगा राखण्याचे नियमदेखील सांगीतले आहेत. जसे दिवसातून ४ तास सूर्यप्रकाश लागतो वगैरे. मी टेक्सास ला असल्याने अद्याप तरी सूर्यप्रकाश भरपूर :) तू चालत जातेस ते छान करतेस.

Pain 06/12/2010 - 06:34
मला बोन्साय हा प्रकार फारसा आवडत नाही. एखाद्या झाडाच्या/ रोपाच्या खोडास/ मुळास तांब्याची तार घट्ट गुन्डाळून त्याची वाढ कृत्रिमरित्या खुंटवतात असे ऐकले/ पाहिले आहे.

शुचि 06/12/2010 - 06:39
माझे बाबा खूप सुंदर बॉन्साय करतात. लहान १० -१२ संत्री लगडलेली १ फूटाची झाडे घरी आहेत. माझ्या आईला ते आवडत नाही. तिचे देखील हेच म्हणणे आहे की एखाद्या झाडाची वाढ अशी दु:खद रीतीने खुंटविणे फार भूषणास्पद नाही. तुम्ही म्हणता ते बरोबर आहे. मूळांना तारा बांधतात. :(

शिल्पा ब 06/12/2010 - 08:04
माझा काका फोरेस्टात ऑफिसर आहे...त्याच्याकडे असले बरेच बोन्साय बघितले आहेत...अगदी मोठ्ठा घेर असणारे प्रचंड वृक्ष यांचे बोन्साय पण होते...फळांनी लगडलेले झाड वगैरे पण होते... किती छान दिसत असले तरी हा एक प्रकारचा क्रूरपणाच आहे असं वाटतं. बाकी मुक्तक छान.

मदनबाण 06/12/2010 - 09:22
मी पारिजातकाचे बोन्साय करायचा प्रयत्न केला होता... अनेकवेळा त्याची मूळे कापावी लागत. नंतर नंतर अशी झाडाची नैसर्गिक वाढ नियंत्रित करणे अयोग्य वाटल्याने,तो उद्योग सोडुन दिला.

स्पंदना 06/12/2010 - 16:07
>>हा रात्री मलूल होऊन लहान बाळासारखा झोपी जातो. तर सकाळी माझ्या आधी ताजातवाना उठून मला "सुप्रभात" करतो. सकाळी अफलातून टवटवीत दिसतो.>> शुची गुंतलीयस तु! नको देउ भेट म्हणुन.

रन्गराव 06/12/2010 - 19:54
एकिकडे त्या झाडाची काळजी आहे म्हणताय दुसरीकड त्याला पाहिजे तस वाढू देत नाही. खरं सांगायच झालं तर त्याच अस खुंटण तुम्हाला आवडत. तो मेला तर तो आनंद तुम्हाला मिळणार नाही. म्हणजे त्याला जपण्याच्या नावाखाली स्वतःच्या आनंदाची काळजी घेताय. लळा लागण आणि पझेसिव्ह असण ह्यात फरक आहे. त्याची खरच काळजी असेल तर त्याला खोलीतून काढून आंगणात आणा, मुळांच्या तारा काढून टाका. तुम्हाला त्याची काळजी तिथही घेता येइल. तिथ जगेल का नाही हे माहित नाही, पण जितके दिवस राहील तेवढा सुखी राहील. आणि खरच काहीही करून जगवायच असेल बोटॅनिस्ट काही कमी नाहीत अमेरिकेत. आणि हे सर्व केल्यावर तुमची तुम्हाला अजून एक ओळख पटेल, जर वरील सर्व आवडल/पटल नाही तर त्या झाडाच्या जागी तुमच्या मुलीला ठेवून बघा. ती जर पाच वर्षाचीच गोड दिसते आणि समजा वय फ्रिझ करण्याचं तंत्र उपल्ब्ध आहेत अस मानुयात. म्हणून तिच वय फ्रिझ कराल का तुम्ही? तुमच्या लेखाची अ‍ॅनालोजी वापरून, तुम्हीच तिची काळजी घेवू शकता, उद्या मोठी होवून घरातून बाहेर पड्ल्यावर काय होणार नाही तिचं? :(

शुचि 06/12/2010 - 20:06
मी विचार करते आहे माळ्याला सांगून ते रोप रुजवायचा. मी दुसर्‍या मजल्यावर रहाते. पण माळी ते रोप अंगणात लावू शकेल आमच्या अपार्टमेंट्च्या. मलाही खूप वाईट वाटतं आहे.

रन्गराव 06/12/2010 - 20:12
वाचून खरच खूप आनंद झाला. मला माहिती होतं की तुम्ही माझ्या क्रूर भाषेतील प्रतिसादाचा राग माननार नाही आणि योग्य तीच गोष्ट कराल. म्हणून इतका मोठा प्रतिसाद लिहायची तसदी घेतली. ही खरी तुमच्या मोठेपणाची ओळख आहे. अभिनंदन :)

प्रियाली 06/12/2010 - 20:38
बागेतल्या झाडावरची भाजी किंवा फळे तोडताना त्या झाडाला किती वेदना होत असतील नाही. आता इथे तुमच्या मुलांना उभे करा. त्यांचे हात, पाय तोडा म्हणजे त्या वेदनेची अनुभूती तुम्हाला येईल आणि ती आली की भाजी, फळे वगैरे खाणे तुम्ही आपसूक बंद कराल. दाणे भिजत घालून त्याला मोड आले की त्यात जीव जगतो असे काही म्हणतात. ते लहान अर्भक उकडून, शिजवून खाणे म्हणजे किती क्रौर्य. कोंबडी, मटण, मासे यांच्याबद्दल न बोललेले बरे. फक्त तिथे तुमच्या मुलीला उभे करा म्हणजे झाले. कुत्र्यांचे (विशेषतः कुत्रीचे स्पेइंग केले जाते, त्यामुळे पिल्लावळ होत नाही) असे करणारे अनेक आहेत. ते आपल्या मुलांना डोळ्यासमोर उभे करत असावेत. किंवा हे उदाहरण सोडून द्या. साधे उदाहरण घेऊ, सीडलेस द्राक्षे, कलिंगडे आवडतात का? आता तुमच्या मुलांना सीडलेस करून वाढवले तर कसे वाटेल? ---- कोंबड्या खाणारे आणि फळे खाणारे स्वतः त्या कोंबड्या मारत नसतील किंवा फळे तोडत नसतील किंवा असतीलही. जे स्वतः प्राणी मारतात त्यांना त्यात क्रौर्य वाटत असेलच असे नाही. किंवा एखाद्याला ते तसे वाटू शकते. हा व्यक्तिगत मामला आहे. त्यासाठी आपल्या पोरांना समोर उभे वगैरे करायची गरज नाही. तुम्हाला पटत असेल तर बोन्साय करा किंवा करू नका. हा तुमच्या आवडीनिवडीचा प्रश्न आहे. ज्या क्रौर्याचा वर विचार सुरु आहे तसे क्रौर्य माणूस अनेकदा दाखवतो त्यासाठी स्वतःला अपराधी मानणे सोडून द्या.

रन्गराव 06/12/2010 - 22:06
>>बागेतल्या झाडावरची भाजी किंवा फळे तोडताना त्या झाडाला किती वेदना होत असतील नाही. तरीच काल रात्री चांदण्या दिसत नव्ह्त्या आभाळात. मला उगाचाच शाळेत शिकवल होत अमावस्या असल्यामुळं दिसत न्हायती म्हणून. आता उमजलं कुठ गेलत्या ते. ;) असो एक मुद्दा इसरलात. भाजीची शेती ही मला भाजीचा लळा लागलाय म्हणून मी ती शेतात लावली आहे अस म्हणणारा शेतकरी अजून दिसला नाही. फरक लक्षात आला का मुळ लेखामागची लेखिकेची भावना आणि तुम्ही त्याची केलेली गफलत ह्यातला? आणि मी अजून स्वतंत्र प्राणी आहे त्यामूळं हात पाय तोडायला पोरं बाळं न्हायती. पर तुमी एवढ प्रेमान सांगताय म्हंटल्यावर प्रयोग करायच पायजे. तुमचीच असत्याल तर द्या धाडून. अन ती नसत्याल तर तुमीच या. तुमचं हात पाय तोडून बघतो. मग भावना का कोण ती येत्या का बघू. काळजी करू नका तोडलेले हातपाय वाया जाणार न्हायती. परवाच एक मैतर म्हनला, आपण कोंबड आन बोकाड कापून खातो मग माणूस का नाय? त्यो आन मी मिळून चांगल मटण बनिवतो गरम मसाला घालून. नाय म्हणजे एका दणक्यात तुमचा प्रयोग होईल आन आमचाबी. बर आमी अस एक बघून हाय, झाडाच फळ तोडल तरी परत नवीन येतय. मानसाच बी तसच असल नाय? आमी काय ईज्ञान का काय म्हणताय ते शिकल्यालो नाय. तुमी लई शिकलायसा. आकाशातल. तारं तुमाला पायजे तिथ नेतायसा. त्यामुळा तुमासनी माहिती असनार.

प्रियाली 06/12/2010 - 22:21
मी शेतकर्‍याबद्दल काहीच लिहिलेलं नाही. बागेतल्या असे लिहिले आहे. ती स्वतःची बागही असू शकते आणि लोक प्रेमाने झाडे वाढवतात आणि फळे, भाजी तोडून खातात. बाकी, आपण जे उर्वरीत लिहिले आहे ते अनावश्यक आहेत. माझा प्रतिसाद लेखिकेला आहे. आपल्याला नाही. तेव्हा स्वतःचे महत्त्व वाढवून घेऊ नका.

गणपा 06/12/2010 - 20:56
लेख आवडला. काहींच्या मते बोन्साय करणे क्रुर आहे. व्यक्तीशः मला बोन्साय आवडतात. (कुणी कितीही इमोशनल ब्लॅकमेल केल तरी) ;) सगळ्यांनाच प्रशस्त अंगण/परस उपलब्ध असतोच अस नाही. जेव्हा कुंड्यांतुन फुलझाडं, शोभेचीझाडं लावता तेव्हा एक प्रकारे एवढ्याश्या जागेत त्यांच्यावर पण अन्याय होतोच ना? पण म्हणुन फुलझाडं शोभेची झाडं लावाणार्‍यांवर कुणी आक्षेप नाही घेत. सिमेंटच्या जंगलात जर कुणी घरात चार झाड लावत असेल तर मला त्यात काही वावग वाटत नाही. मग ते बोन्साय का असेना.

Nile 07/12/2010 - 00:33
सद्ध्या काही धागे अन त्यावरचे प्रतिसाद पाहुन मिपावर आलोय की माबोवर असा संभ्रम पडु लागला आहे. (आता लोक रडतील, ह्याची तुलना त्याच्याशी करणे किती क्रुर आहे वगैरे, साली ही इमोशनल सिस्टीम फार माजलीए सद्ध्या, काय म्हंता गुर्जी? ;-) )

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी 10/12/2010 - 02:40
बोन्साय करणे हि शुध्द विकृती आहे . मनुष्याने वा ह्या जगातील कोणत्याही जीवाने स्वताला जगवण्यासाठी त्याला जे जमेल व पचेल ते खाणे हा नैसर्गिक स्थायीभाव आहे .पण स्वताच्या नेत्रसुखासाठी एखाद्या जीवाची वाढ रोखणे व त्यास अनैसर्गिक रूप देण्यात आनंद मानणे हि विकृती आहे . एखादा उच्च शिक्षित माणूस वा युवती जर खुजी असेल (सर्कशीतल्या विदुषका एवढी )तर त्यांच्याशी कोणी सामान्य उंचीचा लग्न करतो का ?(सहजा सहजी ) मला स्मिता तैंचा चौकट राजा व त्यातील बोन्साय चा प्रसंग बालवयात चटका लावून गेला हे बोन्साय इतर सामान्य झाड पाहून म्हणत असतील मी असा कसा असा कसा वेगळा वेगळा येथे इमोशनल होत नाही आहे मी .स्वताच्या जगण्यासाठी दुसर्याला मारणे (मग वनस्पती व प्राणी आले ) हे नैसर्गिक साखळीच आहे (शाळेत शिकलो होतो हि साखळी ) स्वताच्या नेत्रसुखासाठी एखाद्याची वाढ जाणीवपूर्वक थांबवणे हे कधीच शम्य नाही .

धनंजय 10/12/2010 - 04:47
शुचिताईंनी बोन्साय कुंडीतून काढून बाहेर लावले हे छान. कोणी आत ठेवेल तर तेही छान. शुचिताईंचे वडील सुंदर बॉन्साय करतात, तर त्यांच्या कौशल्याचे कौतूकच वाटते. उगाच काहीबाही निरर्थक सांगून कोणी त्यांच्या वडलांच्या छंदाबद्दल शुचिताईंच्या मनात कडवटपणा का कालवावा? भावनांवर दडपण आणायचे हे प्रकार म्हणजे काहीच्याकाही - असे मी का म्हणतो आहे? हो ना - एखादी क्रूर कृती थांबवण्यासाठी भावनिक दडपण आणणे ठीक असू शकते. "दृष्टिसुखासाठी वनस्पतीची जाणीवपूर्वक थांबवणे क्षम्य नाही" हा नैतिक नियम सांगून मग फक्त बोन्सायलाच लागू करणे फारच विचित्र आहे. कित्येक लोक आंगणात शोभेचे गवत लावतात - ("लॉन" म्हणून) - आणि दर आठवड्या-दोन आठवड्यांनी वाढले की कापतात. शनिवार वाड्यातल्या उद्यानातही असे गालिचासारखे सुंदर गवत मी बघून माझी दृष्टी सुखावलेली आठवते. हा गवताची वाढ खुंटवण्याचा अक्षम्य प्रकार मानल्याबद्दल चळवळ कुठे दिसून येत नाही. जे लोक गुलाबांची निगा राखतात, ते अधूनमधून गुलाबाच्या झुडुपाच्या फांद्या खुडतात. खुडलेली रोपे जोमाने वाढतात, त्यांना जास्त फुले येतात... वगैरे. मग हे लोक झुडपे खुडतात ते दृष्टिसुखासाठीच ना? काय वाईट करतात? गुलाब माळ्यांच्या विरोधात मी नाहीच, पण वरील "बोन्साय-क्रूर-वादी" लोक तरी असा विरोध करतात का? बगीचामध्ये फुलांचे वेल कधी कमानीवरती चढवतात, ते तुम्ही बघितले असेलच. वेल कमान सोडून इतस्ततः वाढला तर माळी त्याला पसरू देत नाही, पसारा कापतात. म्हणजे पुन्हा दृष्टिसुखासाठी वाढ खुंटवलीच ना? जर वरील भावनिक दडपणकार गवत कापणे अक्षम्य मानत असतील, गुलाबाचे झुडूप खुडणे अक्षम्य मानत असतील, वेलींचा पसारा आवरणे अक्षम्य मानत असतील, तर मग त्यांनी बोन्सायला अक्षम्य मानावे. त्यांचे तत्त्व अंतर्गत सुसंगत तरी आहे. पण गवत-झुडपे-वेली कापणे क्षम्य मानत असतील, तर त्यांचा "दृष्टिसुखासाठी खुंटवण्याबद्दल" विसंगत नैतिक नियम बाद करून टाकायला पाहिजे. आणि तो नैतिक नियम बाद झाला, तर लोकांवर भावनिक दडपण आणायचा त्यांच्यापाशी कुठलाच अधिकार उरत नाही. "बॉन्साय"चा खुजेपणाशी संबंध मराठीत जसा ऐकला आहे, तसा अन्य भाषांत ऐकलेला नाही. मराठीतही हा केवळ काव्यालंकार आहे. याचे भान सुटून कसे चालेल? काही लोक बोन्साय बागायतीला खरोखरच क्रूर मानू लागले, हा त्या काव्यालंकाराचा अतिशय विकृत परिणाम म्हटला पाहिजे. उद्या "कमळासारखे डोळे" ही उपमा ऐकून कोणी असे केले तर : दृष्टिसुखासाठी कमळे तोडून माळणारी माळीण "तळ्याचे डोळे उचकटून त्याला आंधळे करते..." असा आक्रोश कोणी करू लागेल. तसे करू नये.

पंगा 10/12/2010 - 07:16
"दृष्टिसुखासाठी वनस्पतीची जाणीवपूर्वक थांबवणे क्षम्य नाही" हा नैतिक नियम सांगून मग फक्त बोन्सायलाच लागू करणे फारच विचित्र आहे. कित्येक लोक आंगणात शोभेचे गवत लावतात - ("लॉन" म्हणून) - आणि दर आठवड्या-दोन आठवड्यांनी वाढले की कापतात. शनिवार वाड्यातल्या उद्यानातही असे गालिचासारखे सुंदर गवत मी बघून माझी दृष्टी सुखावलेली आठवते. हा गवताची वाढ खुंटवण्याचा अक्षम्य प्रकार मानल्याबद्दल चळवळ कुठे दिसून येत नाही.
खरे आहे. तसे (इतरांच्या) दृष्टिसुखासाठी मी अधूनमधून (चाळिशीत पिकून पांढरे झाले तरीही अमर्याद वाढणार्‍या) माझ्या केसांनाही कापतो. (इतरांची दृष्टी त्याने खरोखरच सुखावते की नाही ते इतरच जाणोत.) पूर्वी 'हे अनैसर्गिक आहे' हे विचार मला खात असत; आता विचार करायचा कंटाळा करतो. (वेल, डिपेंड्स... कधी केस कापायचा कंटाळा करतो तर कधी विचार करायचा कंटाळा करतो. केस कापायचा कंटाळा केला तर केस न कापल्याने मन खात नाही; विचार करायचा कंटाळा केला तर विचार न केल्याने मन खात नाही.) परिणामी झोप छान लागते. थोडक्यात, एक तर केस तरी कापू नयेत किंवा विचार तरी करू नये. (बोन्सायचेही असेच असावे का?)

शिल्पा ब 10/12/2010 - 07:30
तुम्ही केस कापा नाहीतर नका कापू अन रंगवायचे तर रंगवा पण आम्हाला नका सांगू...अशा गोष्टींचा (झालाच तर ) तुमच्या बायकोला त्रास/आनंद किंवा अजून काय व्हायचं ते होईल... झाडांचं मात्र कापा/ वाढवा, बोन्साय करा किंवा नका करू किंवा झाडं लावा नाहीतर नका लावू याचातील एकाचा पर्यावरणासाठी चांगला तर एकाचा विपरीत परिणाम होतो...

उपास 10/12/2010 - 06:14
बोन्साय म्हटला की मला 'चौकट राजा' आठवतो.. आणि मग वड, पिंपळासारखे डेरेदार वृक्ष असे टीपॉय वर खुजलेले मनाला चटका लावून जातात.. बरोबर असेलही बोन्साय करणार्‍यांच पण मला व्यक्तिशः बघवत नाहीत.. :( शुचि, फोटो नक्की टाक.. तुझ्याकडचा नसेल तर जालावरचा..
दर वर्षी प्रमाणे, या म्हणजे डिसेंबर महीन्यात ऑफीसमध्ये नाताळ पार्टीचे आयोजन केले आहे. नाताळ म्हटले की एकमेकांना भेटवस्तू देणे आलेच. यावर्षीदेखील, "व्हाईट एलीफंट" हा खेळ आम्ही खेळणार आहोत.यामध्ये प्रत्येक जण आणलेली भेटवस्तू एका मेजावर ठेवतो. मग सगळ्यांना क्रमांकाच्या चिठ्ठ्या वाटल्या जातात आणि अनुक्रमे प्रत्येक जण जाऊन भेटवस्तू उघडतो. २ नंबरपासून २ पर्याय उपलब्ध असतात - (१) नवीन भेटवस्तू उघडणे किंवा (२) आधी उघडलेल्या भेटवस्तूची मागणी करणे. यावर्षी आम्ही खूप कमी बजेट ठेवलं आहे - फक्त $७.
नोकरी
अनुभव

व्हिक्टर माईक सिएरा..

गवि ·

Dhananjay Borgaonkar 26/11/2010 - 12:12
लैययययय भारी गवि. खुप वेगळ्या प्रकारचे लेख लिहितात तुम्ही. तुम्हाला IAF ची काही माहीती असेल तर त्या बद्दल सुद्धा वाचायला आवडेल. सुखोई, मिग, मिराज, सुर्यकिरण फक्त नाव ऐकुन आहोत.

गवि 26/11/2010 - 12:17
एअरफोर्स बेसवर (सिव्हिल एअरलाईन ऑपरेशन्समधे) दीडेक वर्ष काम केलंय. तेव्हा या सर्वांशी जवळून संबंध आला. बघू, जमतंय का त्याविषयी काही..मुळात ते वाचनीय व्हायला पायजेल..

Dhananjay Borgaonkar 26/11/2010 - 12:22
आरे वाह्..मग तर लिहाच. होईल आपोआप वाचनीय. भारतीय बनावटीची विमान, रशियन बनावट, फ्रान्स बनावट सगळ्यांबद्दल लिहा. बरीच माहिती मिळेल.

गवि 26/11/2010 - 12:24
माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी..!! बापरे काही खर नाही तुमच्या मित्रांचे. .................. माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी.. आणि "मित्रांचे"? ... "काही खरे नाही?" संदर्भ लागेना झालाय ताई..

सुधीर काळे 26/11/2010 - 16:35
छिद्रेष्वनर्था: बहुलीभवन्ति.. पाहिजे! 'भवंति' हे अनेकवचनी रूप आहे. 'अनर्थः' हे एकवचनी आहे व 'अनर्था:' हे अनेकवचनी आहे.

गवि 26/11/2010 - 12:39
थँक्स.. बादवे, VT-CMS असं माझ्या त्या सी-१५२ एअरक्राफ्टचं रजिस्ट्रेशन होतं. म्हणून कॉल साईन व्हिक्टर टँगो, चार्ली माईक सिएरा (इंटरनॅशनल फोनेटिक्स प्रमाणे). प्रत्यक्षात इतकी मोठी साईन प्रत्येक वेळी कोणी म्हणत नाहीत. V-MS इतका पार्ट घेऊन व्हिक्टर माईक सिएरा म्हणतात.. हे कदाचित तुम्हाला ऑलरेडी माहीत असेल..तरीही उगीच..

गवि 26/11/2010 - 13:07
मी या सगळ्यातून फार पूर्वी गेलोय. तेव्हा मी सगळे पेपर पास केले होते. ते त्यावेळी तरी खूप अवघड असायचे. ८०% पासिंग मार्क्स होते आणि बरेचजण तिथेच अडकायचे. आता सुलभ झाली असेल असे वाटतं. आर टी आर (रेडिओटेलेफोनी - एअरो) लायसेन्स ही त्यासाठी (कमर्शियल लायसेन्ससाठी) लागतं. त्याची परीक्षा प्रत्येक वेळी बदलत्या ठिकाणी (दिल्ली, कलकत्ता, मुंबई, चेन्नई) असायची. त्यात दोन स्टेप्स असून तिथे पास होणे हे सी.ए. होण्यासारखं अवघड होतं. अजूनही आहे. म्हणून अनेक ट्राय मारून आणि चारीधाम हिंडून निराश झालेली पोरं यू के ला जाऊन (सोपी) परीक्षा देऊन ते लायसेन्स घेऊन येत असत. यू के चं इकडे मान्य आहे. परीक्षा मात्र दसपट सोपी आहे. मी सुदैवाने सर्वच बाबतीत इथेच आणि पहिल्या प्रयत्नातच पास झालो. पण पुढे या फिल्डला इतके वाईट दिवस आले की ज्याचे नाव ते. आता जोरात आहे म्हणेपर्यंत कोसळायला लागतं हे फिल्ड. इकॉनॉमी खूप सेन्सिटिव्ह आहे एअरलाईन बिझनेसची. कोर्स पूर्ण होईपर्यंत गणितं बदलून जातात. पूर्वी कमर्शियल लायसेन्स ५-६ लाखात होऊन जायचं. आता वीस लाख + लगेच नाही लागली नोकरी तर आपल्या खर्चाने ते लायसन्स जिवंत ठेवायला लागतं. क्लबमधेउड्डाण करत राहून.. मध्यमवर्गाचे काम नव्हे. ....

यशोधरा 26/11/2010 - 13:38
धन्यवाद, हे चांगलेच आहे पण असे नाही. सगळी माहिती. कोर्स करण्यासाठी काय पात्रता हवी? शिक्षण किती हवं? किती काळाचा कोर्स आहे? वगैरे वगैरे.

गवि 26/11/2010 - 14:34
स्टुडंट पायलट लायसन्स: (आता ही परीक्षा क्लबचे चीफ इन्स्ट्रक्टरच घेतात आणि लायसेन्स फ्लाईंग क्लबमधेच मिळतं. तोंडी परीक्षा किंवा लेखी, अ‍ॅज पर चीफ्'स चॉईस. कॉकपिट चेक (बसता येणे, सर्व उपकरणांपर्यंत हातपाय पोचणे इ.) | | प्रायव्हेट पायलट लायसन्स: -मेडिकल एक्झाम, पॅअनेलिस्ट डॉक्टरपैकी एकाकडून -पीपीएलचे पेपर्स अ)एअर नॅव्हिगेशन, हवामानशास्त्र, एअर रेग्युलेशन्स (कायदे) यांचा कंबाईन्ड पेपर. (८०% ला पास) ब) टेक्निकल (जनरल आणि स्पेसिफिक [उडवत असलेल्या मॉडेलचा]असे दोन पेपर) (८०% ला पास) क) एफ आर टी ओ एल (रेडिओचे लायसेन्स्. हल्ली परीक्षा क्लबमधेच होते.) ड)पन्नास तास उड्डाण. (सी १५२, सी १७२, पुष्पक, पायपर अ‍ॅझ्टेक किंवा तत्सम विमाने क्लब्जमधे असतात.) ई)तीस तास (लेटेस्ट चेक करावे लागेल) एकट्याने उड्डाण. (सोलो) फ)किमान दोन क्रॉसकंट्री उड्डाणे आणि आपला मूळ एअरपोर्ट सोडून दुसर्‍या एअरपोर्ट वर दोन फुलस्टॉप लँडिंग) ग) प्रत्यक्ष फ्लाईंगची टेस्ट (स्टॉल्स, रिकव्हरी आणी इतर मॅनूव्हर्स) | | कमर्शियल पायलट लायसन्स अ) सीपीएलचे पेपर्स एअर नॅव्हिगेशन, हवामानशास्त्र, एअर रेग्युलेशन्स (कायदे) यांचे सेपरेट पेपर्स (८०% ला पास) टेक्निकल - जनरल आणि स्पेसिफिक दोन पेपर्स ब) आर टी आर (रेडिओ लायसेन्स) वायरलेस प्लॅनिंग अँड को-ओर्डिनेशन विन्ग (दिल्ली) यांकडून. क)पीपीएलच्याच पुढे एकूण १५० तास उड्डाण. (पूर्वी भारतात २५० आवश्यक होते) ड) क्रॉस कंट्री, नाईट फ्लाईंग आणि इन्स्ट्रुमेंट फ्लाईंग (डोळ्यावर हूड लावून पूर्ण कॉकपिट इन्स्ट्रुमेंटस वर विसंबून फ्लाईंग, यांचे ठराविक तास) ई) फ्लाईंग टेस्ट. फ) उच्च दर्जाची मेडिकल टेस्ट (दिल्ली किंवा बेंगलोरच्या एरोस्पेस मेडिसिनच्या स्पेशल फॅसिलिटीत जाऊन्..प्रदीर्घ आणि अवघड..) | | मग बेसिक ट्रेनी पायलट्च्या नोकरीचा शोध. हल्ली मिळते असे ऐकतो. न मिळाल्यास स्वखर्चाने लायसन्स करंट ठेवणे. कार लायसन्ससारखं हे वीस वर्षं चालू राहात नाही. ते व्हॅलिड ठेवण्यासाठी ठराविक फ्लाईंग अवर्स दर वर्षी / सर्व लायसेन्स रिन्यू करत राहणे/ सर्व मेडिकल्स अद्ययावत करत राहणे.. आणि नोकरीत नंबर लागावा म्हणून अ‍ॅडिशनल मल्टिइन्जिन रेटिंग (किमान आवश्यक फ्लाईंग करून, प्रॉपेलरवाले बीचक्राफ्ट पायपर सेनेका आपल्या देशात किंवा एकदम जेट - बोईंग / एअरबस ( अर्थात परदेशात..) रेटिंगचा छाप आपल्या बेसिक सी पी एल वर मिळवणे या सर्वांची रनिंग कॉस्ट फार आहे. हुश्श दमलो टाईप करून..

गांधीवादी 26/11/2010 - 13:03
लेख नेहमीप्रमाणेच मजेदार. अवांतर :
मी आज कार चालवतानाही स्पीडोमीटर, इंजिन टेम्परेचर गेज आणि ऑइल इंडिकेटर आळीपाळीनं बघत राहतो..वेडं साहस करत नाही.. माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी..!!
'मी' आजही देश चालविताना 2G स्पेक्ट्रम, CWG, आर्थिक घोटाळे, गैरव्यवहार, जागतिक भ्रष्टाचार इंडिकेटर यांच्याकडे ढुंकूनही बघण्याचे वेड साहस करत नाही.... माय हायकमांड बिलीव्ह मी..!!

Pearl 26/11/2010 - 13:24
सही.. मस्तच लेख. १दम इन्टरेस्टिंग. वाचायला सुरु केला की सम्पुर्ण वाचल्याशिवाय थांबावेसे वाटत नाही इतका उत्कंठावर्धक. सत्यकथा आहे ना?

इन्द्र्राज पवार 26/11/2010 - 13:44
गगनविहारी यानी 'गगनविहारी' (च) हे नाव ब्लॉग सदस्यत्वासाठी का घेतले त्या मागील इतिहास या धाग्यामध्ये सापडतो. आज ते 'हवा हवाई' करीत आहेत की नाही याची कल्पना नाही पण मनाने ते त्या विश्वात किती रमले आहेत याची झकास प्रचिती त्यांच्या शब्दाशद्बातून येते. मला तर ते 'पायलट' पेक्षा त्या क्षेत्रातील एक चांगले 'लेक्चरर' वाटतात. इंग्रजी विषयाच्या पाचापैकी एकाच निष्णात लेक्चररची आम्ही आतुरतेने वर्गात वाट पाहात असे, इतके सुंदर प्रभुत्व होते त्यांचे इंग्रजी कवितेवर....असे वाटायचे की आता 'बेल' होऊच नये....कविता का शिकलो ते कवितेमुळे की त्या लेक्चररमुळे असे वाटे...त्याच चालीवर श्री.गगनविहारी यांच्यी लेखनीची जादू भासते....अगदी त्यांनी वाचकाला त्या गगनसफरीवर नेले असे म्हटले तरी अतिशयोक्ती होऊ नये. लुधियानाच्या सिव्हिल एरोड्रमशी अ‍ॅफिलिएशन असलेल्या लुधियाना अ‍ॅव्हिएशन क्लबमध्ये तुमच्यासारखाच एक मनोज बात्रा नावाचा माझा मित्र होता. तो SPL आणि PPL दोन्ही प्रमाणपत्रे ए ग्रेडमध्ये मिळवूनही आम्हा मित्रांना पार्टी द्यायला तयार नव्हता...म्हणायचा..."सालो, मन्ने फिक्र है CPL की, और क्रॉस कंट्री टेस्ट की....और तुम लोग बात कर रहे हो ओपनर की !" ~ त्यावेळी हे क्रॉस कंट्री काय समजले नव्हते....पुढे मनोजही ससेक्सला गेला व तो विषयही राहिला. शक्य झाल्यास या पायलट करीअरमधील क्रॉस कंट्री ट्रेंनिंगवरही थोडक्यात माहिती मिळावी...ग.विं.कडून. इन्द्रा (जाताजाता : तुमची सध्याची जी "स्वाक्षरी" ची Signature आहे...तीऐवजी ती "माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी" जास्त सूट होते तुम्हाला...!!)

गवि 26/11/2010 - 14:11
मी पीपीएल वरच थांबलो. नंतर एअरलाईनमधेच ऑपरेशन मॅनेजर टाईप नोकर्‍या केल्या. तेव्हा इन्डस्ट्रीचे वाईट दिवस होते. आता खूप वर्षे दुसर्‍याच फिल्डमधे आहे. आता तर मेडिकलही पास होईन की नाही शंका आहे. रिन्यू करायचं आहे पी पी एल्..छंद म्हणून फ्लाईंगसाठी .. बघू.

नंदू 26/11/2010 - 16:04
अजुन एक सुंदर लेख. हल्ली लॉग ऑन केल्यावर तुमचं काही नविन लिखाण आलंय का ते आधि बघतो.

निशांत५ 26/11/2010 - 16:15
"नो डाऊट" थरारक...........व्हेन देअर इज डाऊट देअर इज नो डाऊट.....रोमांच उभे राहिले अंगावर.

मृदुला 27/11/2010 - 04:43
लेख आवडला. रोचक झाला आहे. स्वमूल आणि गतरस शब्द आवडले. :)

निनाद 27/11/2010 - 05:38
ब्लॉगवर आधीच वाचले होते पण तरीही वाचायला मस्त वाटले. चित्रदर्शी संवाद आणि वाचकाला अलगद फिरवून आणणारेआणणारे... आवडले!

सुधीर काळे 27/11/2010 - 12:13
झकास लेख, गगनविहारी-जी! सांगलीत एक ’काव्यविहारी’ नावाचे कवी आमच्या आजोबांच्या वाड्यात रहायचे. त्यांचे खरे नांव बहुदा ’गद्रे’ असे होते! तुमच्या ’टोपणनाव’वरून त्यांची आठवण झाली.

मी-सौरभ 28/11/2010 - 23:17
सही लेख... त्या म्हातार्‍याच नाव काय होत?

धमाल मुलगा 29/11/2010 - 13:32
मजा आली वाजायला. एकदम कडक आहे हा अनुभव. आम्ही च्यायला, दुचाकीच्या परवान्यासाठीची परिक्षा देताना आरटीओसमोर फाफललो, विमानाची तर काय अवघड गोष्ट असते राव! :)

सखी 29/11/2010 - 22:50
लेख आवडला, वाचायचा कसातरी राहुन गेला होता. अजुन वाचायला, माहीती करुन घ्यायला नक्कीच आवडेल त्यासाठी पुलेशु. इतक्या सगळ्या परीक्षांतुन, सगळे व्याप सांभाळून, तसेच खर्चिक मेळ घालुन - पायलेटला मिळणारे मानधन तुम्हाला योग्य वाटते का?

अमेय६३७७ 25/10/2013 - 15:40
सुंदर लेख. शैली आवडली. फोरसीथ आणि बाख यांचे वैमानिकी लिखाण वाचताना मजा यायची, तशाच धाटणीचे लेखन मराठीत पहिल्यांदाच वाचतोय. "वाचनीय व्हायला पाहिजे " हेही पटले.

Dhananjay Borgaonkar 26/11/2010 - 12:12
लैययययय भारी गवि. खुप वेगळ्या प्रकारचे लेख लिहितात तुम्ही. तुम्हाला IAF ची काही माहीती असेल तर त्या बद्दल सुद्धा वाचायला आवडेल. सुखोई, मिग, मिराज, सुर्यकिरण फक्त नाव ऐकुन आहोत.

गवि 26/11/2010 - 12:17
एअरफोर्स बेसवर (सिव्हिल एअरलाईन ऑपरेशन्समधे) दीडेक वर्ष काम केलंय. तेव्हा या सर्वांशी जवळून संबंध आला. बघू, जमतंय का त्याविषयी काही..मुळात ते वाचनीय व्हायला पायजेल..

Dhananjay Borgaonkar 26/11/2010 - 12:22
आरे वाह्..मग तर लिहाच. होईल आपोआप वाचनीय. भारतीय बनावटीची विमान, रशियन बनावट, फ्रान्स बनावट सगळ्यांबद्दल लिहा. बरीच माहिती मिळेल.

गवि 26/11/2010 - 12:24
माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी..!! बापरे काही खर नाही तुमच्या मित्रांचे. .................. माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी.. आणि "मित्रांचे"? ... "काही खरे नाही?" संदर्भ लागेना झालाय ताई..

सुधीर काळे 26/11/2010 - 16:35
छिद्रेष्वनर्था: बहुलीभवन्ति.. पाहिजे! 'भवंति' हे अनेकवचनी रूप आहे. 'अनर्थः' हे एकवचनी आहे व 'अनर्था:' हे अनेकवचनी आहे.

गवि 26/11/2010 - 12:39
थँक्स.. बादवे, VT-CMS असं माझ्या त्या सी-१५२ एअरक्राफ्टचं रजिस्ट्रेशन होतं. म्हणून कॉल साईन व्हिक्टर टँगो, चार्ली माईक सिएरा (इंटरनॅशनल फोनेटिक्स प्रमाणे). प्रत्यक्षात इतकी मोठी साईन प्रत्येक वेळी कोणी म्हणत नाहीत. V-MS इतका पार्ट घेऊन व्हिक्टर माईक सिएरा म्हणतात.. हे कदाचित तुम्हाला ऑलरेडी माहीत असेल..तरीही उगीच..

गवि 26/11/2010 - 13:07
मी या सगळ्यातून फार पूर्वी गेलोय. तेव्हा मी सगळे पेपर पास केले होते. ते त्यावेळी तरी खूप अवघड असायचे. ८०% पासिंग मार्क्स होते आणि बरेचजण तिथेच अडकायचे. आता सुलभ झाली असेल असे वाटतं. आर टी आर (रेडिओटेलेफोनी - एअरो) लायसेन्स ही त्यासाठी (कमर्शियल लायसेन्ससाठी) लागतं. त्याची परीक्षा प्रत्येक वेळी बदलत्या ठिकाणी (दिल्ली, कलकत्ता, मुंबई, चेन्नई) असायची. त्यात दोन स्टेप्स असून तिथे पास होणे हे सी.ए. होण्यासारखं अवघड होतं. अजूनही आहे. म्हणून अनेक ट्राय मारून आणि चारीधाम हिंडून निराश झालेली पोरं यू के ला जाऊन (सोपी) परीक्षा देऊन ते लायसेन्स घेऊन येत असत. यू के चं इकडे मान्य आहे. परीक्षा मात्र दसपट सोपी आहे. मी सुदैवाने सर्वच बाबतीत इथेच आणि पहिल्या प्रयत्नातच पास झालो. पण पुढे या फिल्डला इतके वाईट दिवस आले की ज्याचे नाव ते. आता जोरात आहे म्हणेपर्यंत कोसळायला लागतं हे फिल्ड. इकॉनॉमी खूप सेन्सिटिव्ह आहे एअरलाईन बिझनेसची. कोर्स पूर्ण होईपर्यंत गणितं बदलून जातात. पूर्वी कमर्शियल लायसेन्स ५-६ लाखात होऊन जायचं. आता वीस लाख + लगेच नाही लागली नोकरी तर आपल्या खर्चाने ते लायसन्स जिवंत ठेवायला लागतं. क्लबमधेउड्डाण करत राहून.. मध्यमवर्गाचे काम नव्हे. ....

यशोधरा 26/11/2010 - 13:38
धन्यवाद, हे चांगलेच आहे पण असे नाही. सगळी माहिती. कोर्स करण्यासाठी काय पात्रता हवी? शिक्षण किती हवं? किती काळाचा कोर्स आहे? वगैरे वगैरे.

गवि 26/11/2010 - 14:34
स्टुडंट पायलट लायसन्स: (आता ही परीक्षा क्लबचे चीफ इन्स्ट्रक्टरच घेतात आणि लायसेन्स फ्लाईंग क्लबमधेच मिळतं. तोंडी परीक्षा किंवा लेखी, अ‍ॅज पर चीफ्'स चॉईस. कॉकपिट चेक (बसता येणे, सर्व उपकरणांपर्यंत हातपाय पोचणे इ.) | | प्रायव्हेट पायलट लायसन्स: -मेडिकल एक्झाम, पॅअनेलिस्ट डॉक्टरपैकी एकाकडून -पीपीएलचे पेपर्स अ)एअर नॅव्हिगेशन, हवामानशास्त्र, एअर रेग्युलेशन्स (कायदे) यांचा कंबाईन्ड पेपर. (८०% ला पास) ब) टेक्निकल (जनरल आणि स्पेसिफिक [उडवत असलेल्या मॉडेलचा]असे दोन पेपर) (८०% ला पास) क) एफ आर टी ओ एल (रेडिओचे लायसेन्स्. हल्ली परीक्षा क्लबमधेच होते.) ड)पन्नास तास उड्डाण. (सी १५२, सी १७२, पुष्पक, पायपर अ‍ॅझ्टेक किंवा तत्सम विमाने क्लब्जमधे असतात.) ई)तीस तास (लेटेस्ट चेक करावे लागेल) एकट्याने उड्डाण. (सोलो) फ)किमान दोन क्रॉसकंट्री उड्डाणे आणि आपला मूळ एअरपोर्ट सोडून दुसर्‍या एअरपोर्ट वर दोन फुलस्टॉप लँडिंग) ग) प्रत्यक्ष फ्लाईंगची टेस्ट (स्टॉल्स, रिकव्हरी आणी इतर मॅनूव्हर्स) | | कमर्शियल पायलट लायसन्स अ) सीपीएलचे पेपर्स एअर नॅव्हिगेशन, हवामानशास्त्र, एअर रेग्युलेशन्स (कायदे) यांचे सेपरेट पेपर्स (८०% ला पास) टेक्निकल - जनरल आणि स्पेसिफिक दोन पेपर्स ब) आर टी आर (रेडिओ लायसेन्स) वायरलेस प्लॅनिंग अँड को-ओर्डिनेशन विन्ग (दिल्ली) यांकडून. क)पीपीएलच्याच पुढे एकूण १५० तास उड्डाण. (पूर्वी भारतात २५० आवश्यक होते) ड) क्रॉस कंट्री, नाईट फ्लाईंग आणि इन्स्ट्रुमेंट फ्लाईंग (डोळ्यावर हूड लावून पूर्ण कॉकपिट इन्स्ट्रुमेंटस वर विसंबून फ्लाईंग, यांचे ठराविक तास) ई) फ्लाईंग टेस्ट. फ) उच्च दर्जाची मेडिकल टेस्ट (दिल्ली किंवा बेंगलोरच्या एरोस्पेस मेडिसिनच्या स्पेशल फॅसिलिटीत जाऊन्..प्रदीर्घ आणि अवघड..) | | मग बेसिक ट्रेनी पायलट्च्या नोकरीचा शोध. हल्ली मिळते असे ऐकतो. न मिळाल्यास स्वखर्चाने लायसन्स करंट ठेवणे. कार लायसन्ससारखं हे वीस वर्षं चालू राहात नाही. ते व्हॅलिड ठेवण्यासाठी ठराविक फ्लाईंग अवर्स दर वर्षी / सर्व लायसेन्स रिन्यू करत राहणे/ सर्व मेडिकल्स अद्ययावत करत राहणे.. आणि नोकरीत नंबर लागावा म्हणून अ‍ॅडिशनल मल्टिइन्जिन रेटिंग (किमान आवश्यक फ्लाईंग करून, प्रॉपेलरवाले बीचक्राफ्ट पायपर सेनेका आपल्या देशात किंवा एकदम जेट - बोईंग / एअरबस ( अर्थात परदेशात..) रेटिंगचा छाप आपल्या बेसिक सी पी एल वर मिळवणे या सर्वांची रनिंग कॉस्ट फार आहे. हुश्श दमलो टाईप करून..

गांधीवादी 26/11/2010 - 13:03
लेख नेहमीप्रमाणेच मजेदार. अवांतर :
मी आज कार चालवतानाही स्पीडोमीटर, इंजिन टेम्परेचर गेज आणि ऑइल इंडिकेटर आळीपाळीनं बघत राहतो..वेडं साहस करत नाही.. माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी..!!
'मी' आजही देश चालविताना 2G स्पेक्ट्रम, CWG, आर्थिक घोटाळे, गैरव्यवहार, जागतिक भ्रष्टाचार इंडिकेटर यांच्याकडे ढुंकूनही बघण्याचे वेड साहस करत नाही.... माय हायकमांड बिलीव्ह मी..!!

Pearl 26/11/2010 - 13:24
सही.. मस्तच लेख. १दम इन्टरेस्टिंग. वाचायला सुरु केला की सम्पुर्ण वाचल्याशिवाय थांबावेसे वाटत नाही इतका उत्कंठावर्धक. सत्यकथा आहे ना?

इन्द्र्राज पवार 26/11/2010 - 13:44
गगनविहारी यानी 'गगनविहारी' (च) हे नाव ब्लॉग सदस्यत्वासाठी का घेतले त्या मागील इतिहास या धाग्यामध्ये सापडतो. आज ते 'हवा हवाई' करीत आहेत की नाही याची कल्पना नाही पण मनाने ते त्या विश्वात किती रमले आहेत याची झकास प्रचिती त्यांच्या शब्दाशद्बातून येते. मला तर ते 'पायलट' पेक्षा त्या क्षेत्रातील एक चांगले 'लेक्चरर' वाटतात. इंग्रजी विषयाच्या पाचापैकी एकाच निष्णात लेक्चररची आम्ही आतुरतेने वर्गात वाट पाहात असे, इतके सुंदर प्रभुत्व होते त्यांचे इंग्रजी कवितेवर....असे वाटायचे की आता 'बेल' होऊच नये....कविता का शिकलो ते कवितेमुळे की त्या लेक्चररमुळे असे वाटे...त्याच चालीवर श्री.गगनविहारी यांच्यी लेखनीची जादू भासते....अगदी त्यांनी वाचकाला त्या गगनसफरीवर नेले असे म्हटले तरी अतिशयोक्ती होऊ नये. लुधियानाच्या सिव्हिल एरोड्रमशी अ‍ॅफिलिएशन असलेल्या लुधियाना अ‍ॅव्हिएशन क्लबमध्ये तुमच्यासारखाच एक मनोज बात्रा नावाचा माझा मित्र होता. तो SPL आणि PPL दोन्ही प्रमाणपत्रे ए ग्रेडमध्ये मिळवूनही आम्हा मित्रांना पार्टी द्यायला तयार नव्हता...म्हणायचा..."सालो, मन्ने फिक्र है CPL की, और क्रॉस कंट्री टेस्ट की....और तुम लोग बात कर रहे हो ओपनर की !" ~ त्यावेळी हे क्रॉस कंट्री काय समजले नव्हते....पुढे मनोजही ससेक्सला गेला व तो विषयही राहिला. शक्य झाल्यास या पायलट करीअरमधील क्रॉस कंट्री ट्रेंनिंगवरही थोडक्यात माहिती मिळावी...ग.विं.कडून. इन्द्रा (जाताजाता : तुमची सध्याची जी "स्वाक्षरी" ची Signature आहे...तीऐवजी ती "माय पॅसेंजर्स बिलीव्ह मी" जास्त सूट होते तुम्हाला...!!)

गवि 26/11/2010 - 14:11
मी पीपीएल वरच थांबलो. नंतर एअरलाईनमधेच ऑपरेशन मॅनेजर टाईप नोकर्‍या केल्या. तेव्हा इन्डस्ट्रीचे वाईट दिवस होते. आता खूप वर्षे दुसर्‍याच फिल्डमधे आहे. आता तर मेडिकलही पास होईन की नाही शंका आहे. रिन्यू करायचं आहे पी पी एल्..छंद म्हणून फ्लाईंगसाठी .. बघू.

नंदू 26/11/2010 - 16:04
अजुन एक सुंदर लेख. हल्ली लॉग ऑन केल्यावर तुमचं काही नविन लिखाण आलंय का ते आधि बघतो.

निशांत५ 26/11/2010 - 16:15
"नो डाऊट" थरारक...........व्हेन देअर इज डाऊट देअर इज नो डाऊट.....रोमांच उभे राहिले अंगावर.

मृदुला 27/11/2010 - 04:43
लेख आवडला. रोचक झाला आहे. स्वमूल आणि गतरस शब्द आवडले. :)

निनाद 27/11/2010 - 05:38
ब्लॉगवर आधीच वाचले होते पण तरीही वाचायला मस्त वाटले. चित्रदर्शी संवाद आणि वाचकाला अलगद फिरवून आणणारेआणणारे... आवडले!

सुधीर काळे 27/11/2010 - 12:13
झकास लेख, गगनविहारी-जी! सांगलीत एक ’काव्यविहारी’ नावाचे कवी आमच्या आजोबांच्या वाड्यात रहायचे. त्यांचे खरे नांव बहुदा ’गद्रे’ असे होते! तुमच्या ’टोपणनाव’वरून त्यांची आठवण झाली.

मी-सौरभ 28/11/2010 - 23:17
सही लेख... त्या म्हातार्‍याच नाव काय होत?

धमाल मुलगा 29/11/2010 - 13:32
मजा आली वाजायला. एकदम कडक आहे हा अनुभव. आम्ही च्यायला, दुचाकीच्या परवान्यासाठीची परिक्षा देताना आरटीओसमोर फाफललो, विमानाची तर काय अवघड गोष्ट असते राव! :)

सखी 29/11/2010 - 22:50
लेख आवडला, वाचायचा कसातरी राहुन गेला होता. अजुन वाचायला, माहीती करुन घ्यायला नक्कीच आवडेल त्यासाठी पुलेशु. इतक्या सगळ्या परीक्षांतुन, सगळे व्याप सांभाळून, तसेच खर्चिक मेळ घालुन - पायलेटला मिळणारे मानधन तुम्हाला योग्य वाटते का?

अमेय६३७७ 25/10/2013 - 15:40
सुंदर लेख. शैली आवडली. फोरसीथ आणि बाख यांचे वैमानिकी लिखाण वाचताना मजा यायची, तशाच धाटणीचे लेखन मराठीत पहिल्यांदाच वाचतोय. "वाचनीय व्हायला पाहिजे " हेही पटले.
3
नोकरी
विचार

मदत

समीरसूर ·

रामदास 23/11/2010 - 12:31
विविध ब्रँडसचा अभ्यास करणे, त्याबद्दल वाचन करणे, जाहिरातींचा अभ्यास करणे, कॉपी लिहिणे, संकल्पनांचा विचार करणे इत्यादी गोष्टी मी आवड म्हणून (स्वतःपुरत्या) करत http://www.afaqs.com/ ही लिंक वापरून बघा .

आनंदयात्री 23/11/2010 - 12:42
ज्या क्षेत्रात डोमेन नॉलेज जास्त आहेत त्यात 'बिझनेस अ‍ॅनॅलिष्ट' म्हणुन शिरा आणि यशस्वी व्हा, तुमचा अनुभव बघता, तुमच्यासाठी हा राजमार्ग ठरावा. तसेही या रेसेशनने इंडस्ट्रीत अजाईलचे वारे आणलेय, आणि अजाईलमधे टेक्निकल राईटप काही स्थान नाही.

अर्धवटराव 25/11/2010 - 08:45
तुम्हाला टॅकरायटींगचा इतका अनुभव आहे... तर तुम्हाला सॉफ्टवेअर क्षेत्राचं आकर्षण नाहि वाटलं का ? टेकरायटींग करता करता सॉफ्टवेअर टेस्टींग ला शीफ्ट होणारे अनेक जण मी बघीतले आहेत. पण सॉफ्टवेअर क्षेत्रात न जाण्याचा निर्णय ठाम असेल तर अभिनंदन :) जर तुम्ही तुमचे टेकरायटींगचे अनुभव व्यवथीत मांडू शकत असाल, तर पहिले एक पुस्तक लिहा त्यावर. व्यवस्थीत कंपाइल्ड इंफोर्मेशनची प्रचंड मागणी आहे आज. इतके नवीन नवीन आणि कॉम्प्लेक्स टूल्स वापरल्या जातात आजघडीला. त्यांचा वापर करुन त्यात मास्टर व्हायला बर्‍याच लोकांना खूप वेळ लागतो. काहि थोडे जण अश्याने लवकर पुढे जातात. तुमचे पुस्तक या "मास कॅटॅगरी"च्या लोकांना साध्या शब्दात त्या टूल्स चा वापर समजावून सांगू शकले तर हवेच असेल. तुम्हाला ज्या बिझनेस एनालिसीस क्षेत्रात जाण्याची इच्छा आहे त्याचा मार्ग सुकर होईल अशाने. तुमच्या पुस्तकातील माहितीला शेंडा आणि बुड मात्र जोडा. म्हणजे ज्या विषयावर लिहीताहात, त्या प्रॉडक्टची गरज कोणाला, का, कशी जाणवली (हा शेंडा)-मध्ये तुमचं टेकराईट्-त्या प्रॉडक्ट च्या वापराने कोणाला कसा, किती फायदा झाला (हे बूड) ब्रँड डेव्हलपमेंटवर मी फारसं काहि सांगू शकत नाहि. पण एक करता येईल... मोठ्या कंपनीजच्या ब्रँडवर लक्ष्य देण्यापेक्षा आज आपल्या भोवती जे हजारो लघु/मध्यम लेव्हलचे उद्योजक नवीन झेप घ्यायला बघताहेत, त्यांना त्यांच्या ब्रँड डेव्हलपमेंटसाठी मदत करा. तसही तुम्हाला या गोष्टीचा शौक आहे. तेंव्हा सुरुवातीला काहि आयडीया विनामुल्य देउ शकता. पाणि किती खोल आहे याचा अंदाज आला कि त्याची किंमत ठरवून वसूल करा. शक्य असल्यास गुजरातला जा. तिथे तुमच्या आवडीच्या व्यवसायाच्या संधी प्रचंड प्रमाणात आहेत सध्या... (वरील पैकी काहिच न करणारा) अर्धवटराव

समीरसूर 27/11/2010 - 20:38
रामदास, आनंदयात्री, आणि अर्धवटराव, आपल्या मार्गदर्शनाबद्दल शतशः धन्यवाद. याचा उपयोग नक्कीच होईल. धन्यवाद, समीर

क्लिंटन 27/11/2010 - 20:51
तुम्हाला जाहिरात क्षेत्रात पुढे जायचे असेल तर अहमदाबादमधील मुद्रा इन्स्टिट्यूट ऑफ कम्युनिकेशन मधून Executive MBA करणे श्रेयस्कर होईल. तो कोर्स १५ महिन्यांचा असतो. त्या कोर्समधून यावर्षीच MBA पूर्ण केलेला माझा एक मित्र आहे. आज जाहिरातींच्या क्षेत्रात mica चे नाव मोठे आहे. तसेच ब्रॅंड मॅनेजमेन्ट मध्ये पुढे करियर करायची असेल तर आय.आय.एम मधून Executive MBA हा एक चांगला पर्याय आहे. हा कोर्सही सुमारे १५ महिन्यांत पूर्ण होतो.त्यात मार्केटिंगचे electives निवडून आपल्याला पाहिजे त्या क्षेत्रात पुढे जाता येऊ शकेल. हे दोन्ही कोर्स कमितकमी ५ वर्षांचा अनुभव असलेल्यांसाठी असतात. mica विषयी अधिक माहिती हवी असल्यास व्य.नि वर संपर्क करावा. मी माझ्या मित्राचा ई-मेल पत्ता देऊ शकेन. क्लिंटन

रामदास 23/11/2010 - 12:31
विविध ब्रँडसचा अभ्यास करणे, त्याबद्दल वाचन करणे, जाहिरातींचा अभ्यास करणे, कॉपी लिहिणे, संकल्पनांचा विचार करणे इत्यादी गोष्टी मी आवड म्हणून (स्वतःपुरत्या) करत http://www.afaqs.com/ ही लिंक वापरून बघा .

आनंदयात्री 23/11/2010 - 12:42
ज्या क्षेत्रात डोमेन नॉलेज जास्त आहेत त्यात 'बिझनेस अ‍ॅनॅलिष्ट' म्हणुन शिरा आणि यशस्वी व्हा, तुमचा अनुभव बघता, तुमच्यासाठी हा राजमार्ग ठरावा. तसेही या रेसेशनने इंडस्ट्रीत अजाईलचे वारे आणलेय, आणि अजाईलमधे टेक्निकल राईटप काही स्थान नाही.

अर्धवटराव 25/11/2010 - 08:45
तुम्हाला टॅकरायटींगचा इतका अनुभव आहे... तर तुम्हाला सॉफ्टवेअर क्षेत्राचं आकर्षण नाहि वाटलं का ? टेकरायटींग करता करता सॉफ्टवेअर टेस्टींग ला शीफ्ट होणारे अनेक जण मी बघीतले आहेत. पण सॉफ्टवेअर क्षेत्रात न जाण्याचा निर्णय ठाम असेल तर अभिनंदन :) जर तुम्ही तुमचे टेकरायटींगचे अनुभव व्यवथीत मांडू शकत असाल, तर पहिले एक पुस्तक लिहा त्यावर. व्यवस्थीत कंपाइल्ड इंफोर्मेशनची प्रचंड मागणी आहे आज. इतके नवीन नवीन आणि कॉम्प्लेक्स टूल्स वापरल्या जातात आजघडीला. त्यांचा वापर करुन त्यात मास्टर व्हायला बर्‍याच लोकांना खूप वेळ लागतो. काहि थोडे जण अश्याने लवकर पुढे जातात. तुमचे पुस्तक या "मास कॅटॅगरी"च्या लोकांना साध्या शब्दात त्या टूल्स चा वापर समजावून सांगू शकले तर हवेच असेल. तुम्हाला ज्या बिझनेस एनालिसीस क्षेत्रात जाण्याची इच्छा आहे त्याचा मार्ग सुकर होईल अशाने. तुमच्या पुस्तकातील माहितीला शेंडा आणि बुड मात्र जोडा. म्हणजे ज्या विषयावर लिहीताहात, त्या प्रॉडक्टची गरज कोणाला, का, कशी जाणवली (हा शेंडा)-मध्ये तुमचं टेकराईट्-त्या प्रॉडक्ट च्या वापराने कोणाला कसा, किती फायदा झाला (हे बूड) ब्रँड डेव्हलपमेंटवर मी फारसं काहि सांगू शकत नाहि. पण एक करता येईल... मोठ्या कंपनीजच्या ब्रँडवर लक्ष्य देण्यापेक्षा आज आपल्या भोवती जे हजारो लघु/मध्यम लेव्हलचे उद्योजक नवीन झेप घ्यायला बघताहेत, त्यांना त्यांच्या ब्रँड डेव्हलपमेंटसाठी मदत करा. तसही तुम्हाला या गोष्टीचा शौक आहे. तेंव्हा सुरुवातीला काहि आयडीया विनामुल्य देउ शकता. पाणि किती खोल आहे याचा अंदाज आला कि त्याची किंमत ठरवून वसूल करा. शक्य असल्यास गुजरातला जा. तिथे तुमच्या आवडीच्या व्यवसायाच्या संधी प्रचंड प्रमाणात आहेत सध्या... (वरील पैकी काहिच न करणारा) अर्धवटराव

समीरसूर 27/11/2010 - 20:38
रामदास, आनंदयात्री, आणि अर्धवटराव, आपल्या मार्गदर्शनाबद्दल शतशः धन्यवाद. याचा उपयोग नक्कीच होईल. धन्यवाद, समीर

क्लिंटन 27/11/2010 - 20:51
तुम्हाला जाहिरात क्षेत्रात पुढे जायचे असेल तर अहमदाबादमधील मुद्रा इन्स्टिट्यूट ऑफ कम्युनिकेशन मधून Executive MBA करणे श्रेयस्कर होईल. तो कोर्स १५ महिन्यांचा असतो. त्या कोर्समधून यावर्षीच MBA पूर्ण केलेला माझा एक मित्र आहे. आज जाहिरातींच्या क्षेत्रात mica चे नाव मोठे आहे. तसेच ब्रॅंड मॅनेजमेन्ट मध्ये पुढे करियर करायची असेल तर आय.आय.एम मधून Executive MBA हा एक चांगला पर्याय आहे. हा कोर्सही सुमारे १५ महिन्यांत पूर्ण होतो.त्यात मार्केटिंगचे electives निवडून आपल्याला पाहिजे त्या क्षेत्रात पुढे जाता येऊ शकेल. हे दोन्ही कोर्स कमितकमी ५ वर्षांचा अनुभव असलेल्यांसाठी असतात. mica विषयी अधिक माहिती हवी असल्यास व्य.नि वर संपर्क करावा. मी माझ्या मित्राचा ई-मेल पत्ता देऊ शकेन. क्लिंटन
नमस्कार मंडळी, आज आपल्या मदतीची, मार्गदर्शनाची, आणि प्रोत्साहनाची मदत प्रकर्षाने जाणवतेय. त्याचसाठी हा पत्रप्रपंच! आधी थोडी पार्श्वभूमी सांगतो. मी गेली ६.५ वर्षे तंत्रलेखन (टेक्निकल रायटिंग) या क्षेत्रात काम करत आहे. पुण्यातील एका नामवंत सॉफ्टवेअर कंपनीमध्ये मी गेली ६.५ वर्षे या क्षेत्रात काम करत असून सध्या मी सीनियर काँटेंट लीड या पदावर कार्यरत आहे. त्या आधी मी जालन्यातील एका कंपनीमध्ये आणि पुण्यातील एका मॅन्युफक्चरिंग कंपनी मध्ये मेंटेनन्स इंजिनीयर म्हणून, नंतर एका छोट्या वितरण कंपनीमध्ये सेल्स इंजिनीयर म्हणून काम केलेले आहे. आतापर्यंत माझा एकूण अनुभव साधारण ९ वर्षे आहे.
नोकरी
मदत

चिरंजीव चिंटू

डावखुरा ·
आजचा "चिंटू" वाचला का !? ह्या प्रश्नाने आमची सकाळ होते... chintoo अहो येत्या रविवारी म्हण्जे २१ तारखेला आपल्या सगळ्यांचा लाडका "चिंटू" एकोणिस वर्षे पूर्ण करून विसाव्या वर्षात पदार्पण करतो आहे. प्रचंड लोकप्रियता लाभलेली ही चित्रमालिका तब्बल १९ वर्षापासुन सकाळच्या वृत्तपत्रम
हे ठिकाण
कला
नृत्य
संगीत
कथा
चारोळ्या
उखाणे
औषधोपचार
अर्थव्यवहार
धोरण
मांडणी
संस्कृती
नाट्य
बालकथा
प्रेमकाव्य
प्रतिशब्द
प्रवास
गुंतवणूक
वावर
कविता
म्हणी
धर्म
देशांतर
पाकक्रिया
गझल
बालगीत
भाषा
वाक्प्रचार
विनोद
राहती जागा
वाङ्मय
मुक्तक
व्याकरण
इतिहास
विडंबन
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
साहित्यिक
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
समाज
नोकरी
सुभाषिते
जीवनमान
तंत्र
राहणी
भूगोल
विज्ञान
फलज्योतिष
क्रीडा
सामुद्रिक
अर्थकारण
कृष्णमुर्ती
राजकारण
ज्योतिष
राशी
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
रेखाटन
छायाचित्रण
स्थिरचित्र
प्रकटन
विचार
सद्भावना
शुभेच्छा
लेख
मत
संदर्भ
प्रतिसाद
अभिनंदन
बातमी
शिफारस
चौकशी
माध्यमवेध
सल्ला
अनुभव
प्रश्नोत्तरे
मदत
माहिती
प्रतिक्रिया
वाद
आस्वाद
समीक्षा
प्रतिभा
भाषांतर
विरंगुळा

कॉर्पोरेट तमाशा १४ : count down

रन्गराव ·

रन्गराव 19/10/2010 - 23:15
http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873 http://misalpav.com/node/14888 http://misalpav.com/node/14987 आणि आते रंजक काय असत. त्याचा एक नमूना- http://misalpav.com/node/14923

शुचि 19/10/2010 - 23:29
मॅनेजरच्या जाचापायी नोकरी सोडली असं म्हणायचय का तुम्हाला? असे ५६ मॅनेजर येणार किती नोकर्‍या सोडणार आपण? दुसरं समोरच्याने कसं वागावं हे आपण ठरवू शकतच नाही पण समोरच्याने आपलं वागणं देखील ठरवता कामा नये अगदी इनडायरे़क्टली देखील. तुम्ही नोकरी नको होती सोडायला रन्गराव. त्या मॅनेजरचा काय सुंठीवाचून खोकला गेला मेल्याचा.

रन्गराव 19/10/2010 - 23:35
नक्की कस उत्तर द्यायचा ते माहित नाही. तरी प्रयत्न करतो. पूर्ण मॅनेजमेंट सामील होती त्यात. त्यामुळे राजीनामा दिला नसता तर तो ज्या पदधतीन सांगेल तस वागावा लागल असत. ती कल्पना सहन झाली नाही. आयटी मध्ये तेंव्हा नवीन होतो राजकारणाचे डावपेच माहित नव्हते. मागच्या भागात सांगितल्याप्रमाणे सुरूवात चुकीची झाली होती. आणि राहीली गोष्ट औषधावाचून खोकला जाण्याचा. त्याच कर्म त्याच्या बरोबर.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 19/10/2010 - 23:37
त्या मॅनेजरचा काय सुंठीवाचून खोकला गेला मेल्याचा. ज्ञानेश्वरीतील ओवीवर आधारीत सुविचार - या जगात काही दुर्लभ असेल तर ती आहे सद्वासना.
तुमच्या दोन वाक्यांचा एकत्र अर्थ लावा शुचिताई!

रन्गराव 19/10/2010 - 23:54
तुमच्या सद्भावनेच्या ह्या दुर्लभ खेळापायी मी एवढा टंकल ते वाया जाईल. कारण तुमचा खेळच आता जास्ती ईंटेरेस्टींग होईल अशी भिती वाटायला लागली आहे. ;)

यशवंतकुलकर्णी 19/10/2010 - 23:45
एका शीख जनरल मॅनेजरसोबत माझ्याबाबतीत अशीच खटखट झाली होती.. डोके तापून मी राजीनामा देऊन टाकला; पण घरचे लोक पुढे काय करशील म्हणून काळजी करत होते.. आता घरचेच लोक जास्त आधी राजीनामा दिला असता तर बरं झालं असतं असं म्हणतात... ;-) सेक्युरिटी गमावून बसायला पण मजा येते काही काळ... :)

रन्गराव 19/10/2010 - 23:50
>>सेक्युरिटी गमावून बसायला पण मजा येते काही काळ.. खर आहे. आणि अशावेळी आपण दबावाखाली असल्यामुळे पटापट पावलं उचलतो. आणि हा अनुभव एकदा पाठीशी असला की रेसेशन, मॅनेजर असल्या भुतांची भिती रहात नाही. :)

शुचि 19/10/2010 - 23:51
बाप रे सेक्युरीटी गमावण्यात मजा :O मला तर नोकरी नसताना स्वप्न पडायची की मी रस्त्यावर लोखंदाचे खीळे, पत्रे गोळा करत फिरते आहे आणि भंगाराच्या भावात विकून कुटुंब चालवते आहे =)) आणि हे केव्हा नवरा जहाजावर डॉलर्स कमावत असताना. आता कमकुवत मनाची म्हणा की काहीही पण असुरक्षितता हा विषयच भीतीदायक आहे बुवा.

रन्गराव 19/10/2010 - 23:59
त्याच कस असत. त्यासाठी नर्मदेतला गोट्यासारख असावा लागत. जग कितीही शंख मारो, आम्ही आमचच खर करनार! ह्यात भीती ह्या भावने पेक्षा लाज ही भावना जास्ती आड येतीये तुमच्या. ;) पळतो आता, नाही तर रात्री मला स्वप्न पडेल - रस्त्यावर गोळा करून आणलेले खिळे तुम्ही माझ्या डोक्यात ठोकताय वगैरे ;)

मधुशाला 20/10/2010 - 01:58
तुम्ही राजीनामा दिला?? मी तुमचा मॅनेजर असतो तर केव्हाच हाकलून दिलं असतं. :) ग्रूपमध्ये रहायचं तर ग्रूपच्या नियमानुसार. उठसूठ कुठलाही रंगराव नियम/कायदे/पद्धती बदलायला लागला तर कसं चालेल? तुम्हाला एवढंच पटत नव्हतं तर अगोदरच सरळ बाजूला व्हायचं होतं.

रन्गराव 20/10/2010 - 07:27
>>तुम्हाला एवढंच पटत नव्हतं तर अगोदरच सरळ बाजूला व्हायचं होतं. "I will change the things around me!" असा एक किडा असतो त्याच्यामुळे सगळा तमाशा घडला. >>ग्रूपमध्ये रहायचं तर ग्रूपच्या नियमानुसार. उठसूठ कुठलाही रंगराव नियम/कायदे/पद्धती बदलायला लागला तर कसं चालेल? आपण एक मज्जा करूयात. तुम्ही जिथं कुठ मॅनेजर व्हाल तिथ मला काम करायला बोलवा. मग परत आपण हा खेळ करूयात ;)

llपुण्याचे पेशवेll 20/10/2010 - 09:40
हा हा हा.. म्हणजे तुम्ही चांगले मॅनेजर नाही म्हणायचे. चांगले मॅनेजर असा विरोधी विचार करणार्‍याना आयुष्यातून उठवून ठेवतात. :)

बाहुली 20/10/2010 - 11:37
>>>>ग्रूपमध्ये रहायचं तर ग्रूपच्या नियमानुसार.... इथे नियम ग्रूपने बनवले नव्हते .. त्यामुळे खरेतर मॅनेजरने जायला हवे होते...जो टिमच्या कल्पना समजावुन घेतो तो चान्गला मॅनेजर..

नेत्रेश 20/10/2010 - 04:51
तुमचा गॉडफादर (आर्किटेक्ट) गेला तेव्हाच समजले की आता अजुन कुणीतरी (मॅनेजर किंवा तुम्ही) जाणार. तुम्हीच जाणार असेच जास्त वाटत होते कारण तुम्ही कंपुत सामील झाला नाहीत (ती चुक मि.पा. वर करु नका :) - ह्.घ्या.) पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा. - नेत्रेश.

सूर्य 20/10/2010 - 08:43
पहिलाच जॉब असल्याने (बाकी काही जबाबदारी नाही असे गृहीत धरतो) तुम्ही बरोबर केलेत. अशा अनुभवांमधुन आपण शिकत जातो. तरी परिस्थीती बदलण्यासाठी काहीतरी वेगळे केले पाहीजे होते असे वाटते. पुन्हा, पहिल्याच नोकरीमधे कसे वागावे हा अनुभव आपल्याला नसतो व तो अशा पद्धतीनेच मिळतो, असे मला वाटते. खात्री आहे, की असा मॅनेजर तुम्हाला परत भेटला असेल. तेंव्हा तुम्ही परिस्थीती बदलु शकलात का? कशी? हे वाचण्यास उत्सुक आहे. लिखाणाबद्दल : माझ्या दृष्टीने चांगले लिहीले आहे. काही पॉझिटीव्ह प्रतिसाद येतात तर काही निगेटीव्ह. काही व्यक्तीगत पातळीवर उतरु शकतात. आपण त्या पातळीवर उतरायचे की नाही ते आपण ठरवायचे. - सूर्य

रन्गराव 20/10/2010 - 11:40
पहिलाच जॉब असल्याने (बाकी काही जबाबदारी नाही असे गृहीत धरतो) तुम्ही बरोबर केलेत. अशा अनुभवांमधुन आपण शिकत जातो. तरी परिस्थीती बदलण्यासाठी काहीतरी वेगळे केले पाहीजे होते असे वाटते. पुन्हा, पहिल्याच नोकरीमधे कसे वागावे हा अनुभव आपल्याला नसतो व तो अशा पद्धतीनेच मिळतो, असे मला वाटते. बरोबर आहे :) खात्री आहे, की असा मॅनेजर तुम्हाला परत भेटला असेल. तेंव्हा तुम्ही परिस्थीती बदलु शकलात का? कशी? हे वाचण्यास उत्सुक आहे. दुसर पर्व ह्याच बाबतीत आहे. >>लिखाणाबद्दल : माझ्या दृष्टीने चांगले लिहीले आहे. काही पॉझिटीव्ह प्रतिसाद येतात तर काही निगेटीव्ह. काही व्यक्तीगत पातळीवर उतरु शकतात. आपण त्या पातळीवर उतरायचे की नाही ते आपण ठरवायचे. मान्य आहे. म्हणूनच संयम ठेवला इतके दिवस. पण शिवशिवनार्या हातांना किती दिवस थांबवनार? :)

बाहुली 20/10/2010 - 09:06
मला पण असाच अनुभव आला आहे ..मनाविरुद्ध काम करुन आपण आपलाच अपमान करतो... मी पण असाच तडकाफडकी राजीनामा दिला होता... खुप छान वाटलेले.... ;) छान लिखाण... All the best :)

कानडाऊ योगेशु 20/10/2010 - 09:20
संपूर्ण प्रकरणात सगळ्यात दुबळे पात्र म्हणजे आर्किटेक्ट,रंगरावांचा गॉडफादर.त्याला अनुभव असुनसुध्दा मॅनेजरचे प्रकरण कसे हाताळायचे हे समजले नाही.त्याला राजकारणाचा असलेला तिटकारा समजु शकतो पण बेसिक सर्व्हायल पुरता तरी राजकारणाचा सामना करता आला पाहीजे.तो करता येत नसेल तर तुमची टेक्निकल विद्वत्ता काय कामाची? आणि मॅनेजर जे काही करत होता त्याचे एक कारण म्हणजे वरुन येणारा दबाव पण असु शकतो.कंपनीमध्ये अगदी श्रूड पण कंपनीबाहेर नॉर्मल व्यक्तिमत्व असणारे एक-दोन मॅनेजर मीही पाहीले आहेत. नारायण मूर्तींनी म्हटल्याप्रमाणे " लव्ह युवर वर्क, नॉट युवर कंपनी" ह्याची प्रचिति काही वर्षांच्या अनुभवानंतर येतेच येते. जियो रंगराव जियो.

रन्गराव 20/10/2010 - 11:02
योगेश तुमचे प्रतिसाद विरोधी असूनही मला आवडतात. बहुदा ते मांडताना त्याला भक्कम विचाराची जोडणा असते म्हणून. ;) >>संपूर्ण प्रकरणात सगळ्यात दुबळे पात्र म्हणजे आर्किटेक्ट,रंगरावांचा गॉडफादर.त्याला अनुभव असुनसुध्दा मॅनेजरचे प्रकरण कसे हाताळायचे हे समजले नाही.त्याला राजकारणाचा असलेला तिटकारा समजु शकतो पण बेसिक सर्व्हायल पुरता तरी राजकारणाचा सामना करता आला पाहीजे.तो करता येत नसेल तर तुमची टेक्निकल विद्वत्ता काय कामाची? इथ कदाचित माझीच चुक झाली असेल. त्यांची भुमिका नीट रंगवता आली नाही बहुदा. मला नेहमी वाटायच की आपण ही त्यांच्या सारख व्हावं आणि नेहमी तसा प्रयत्नही करायचो. पण पुढं एक गोष्ट लक्षात आली की अस करणे ही विसंगती आहे. Trying to be like him is a paradox b'coz he never tries to be like anybody else. गीतेतला कर्मयोग म्हणजे काय ह्याच खर उदाहरन होत ते. राजकारण शिकन्याच्या मोह माझ्यासारखे लोक आवरू शकत नाहीत. पण त्या मार्गाला जायचीही गरज पडली नाही असा माणूस आपल्यापेक्षा किती तरी पटीन जास्ती कणखर मनाचा असावा लागतो. आणि त्यांच्या सर्व्हायलच म्हणालात तर ते पुढे ज्या कंपनीत गेले तिथ लवकरच CTO झाले. आणि खूप चांगला काम करतात.

नगरीनिरंजन 20/10/2010 - 09:20
राजीनामा देणे हा पलायनवाद झाला. राजीनामा दिल्यामुळे ज्या गोष्टी तुम्हाला योग्य वाटत होत्या आणि ज्या गोष्टींसाठी तुम्ही भांडलात त्याला काहीच अर्थ राहिला नाही. राजीनामाच द्यायचा होता तर आधीच भांडण करण्यापेक्षा शांतपणे निघून जाता आले असते. पण तुम्ही तिथे राहून झगडणे तर राहिलेच पण इतर सहकार्‍यांच्या मनातही किल्मिष निर्माण करून निघून जायचा निर्णय घेतला. शिवाय राजीनामा देऊन दुसरीकडे असे लोक नसतील याची काहीच खात्री नाही. त्यामानाने तुमचे आर्किटेक्ट बरोबर वागले. मनासारखे काम करता येत नाही म्हणून शांतपणे निघून गेले. इतराना प्रभावित करण्याचा खटाटोप न करता. असो. ही माझी वैयक्तिक मते आहेत. वाद घालण्याचा किंवा चूक बरोबर ठरवण्याचा हेतू नाही.

रन्गराव 20/10/2010 - 11:22
>>राजीनामा देणे हा पलायनवाद झाला. हे खरच मनाला बोचलं. पण ते चुकीच आहे अस म्हणून नव्हे तर कदतचित सत्य पचवायला कठीण असत म्हणून. पण पूर्ण उत्तर खाली लिहितो आहे. >>राजीनामा दिल्यामुळे ज्या गोष्टी तुम्हाला योग्य वाटत होत्या आणि ज्या गोष्टींसाठी तुम्ही भांडलात त्याला काहीच अर्थ राहिला नाही. हा मुद्दा मान्य आहे. त्यावेळी तिथ राहून जे बरोबर आहे ते करयला लावायला सगळ्यांना भाग कस पाडायच हे नवशिख्याला माहीत नव्हत. त्यामुळे तिथून निघून जाण हाच एक पर्याय दिसत होता त्यावेळी. आपल्याला पाहिजे ते करता आलं नाही कमीत कमी जे करायचा नाही ते कराव लागू नये म्हणून राजीनामा दिला होता. >>राजीनामाच द्यायचा होता तर आधीच भांडण करण्यापेक्षा शांतपणे निघून जाता आले असते. पण तुम्ही तिथे राहून झगडणे तर राहिलेच पण इतर सहकार्‍यांच्या मनातही किल्मिष निर्माण करून निघून जायचा निर्णय घेतला. >>त्यामानाने तुमचे आर्किटेक्ट बरोबर वागले. मनासारखे काम करता येत नाही म्हणून शांतपणे निघून गेले. इतराना प्रभावित करण्याचा खटाटोप न करता. हो त्यानी जे केल तेच बरोबर केल. खर तर ज्या वेळी राजीनामा दिला होता तेव्हाच मी ही सोडून जायचा विचार केला होता. त्यावेळी सर म्हणाले होते -" Don't give up until you are assured that its not going to work. Whatever has happened as a architect I'm responsible for that. Just b'coz I could not succeed is not good enough excuse to assume that you will also fail!" आणि शेवटच्या दिवशीही त्यांनी मला हेच सांगितल होत. आता माझ जजमेंट " काहीही करण्यासारखा राहील नाही" हे कदाचित चुकीच असेल! >>शिवाय राजीनामा देऊन दुसरीकडे असे लोक नसतील याची काहीच खात्री नाही. हे सत्य कुणिही नाकारू शकत नाही. पण नवीन जागी नवीन सुधारणा करता येतात मागचे अनुभव वापरून. पुढचा भाग ह्याबद्दलच आहे! >>ही माझी वैयक्तिक मते आहेत. वाद घालण्याचा किंवा चूक बरोबर ठरवण्याचा हेतू नाही. मतभेद हा आयुष्याचा अविभाज्य घटक आहे. तुम्ही जसा योग्य पद्धती मांडलात तस सर्वानी केल तर काहीच अडचण नाही. परखड मत प्रामाणीकपणे मांड्ल्याबद्द्ल धन्यवाद :)

अनिल २७ 20/10/2010 - 11:14
रन्गराव.. तुम्ही ग्रेट आहात.. मला तुमचे लेखन फार्फार आवडते.. तुम्ही राजीनामा देण्याचा निर्णय घेतला अन माझे डोळे पाणावले.. आता हा कार्पोरेट तमाशा आमच्या भेटीस येणार नाही या जाणीवेने जीवघेणा त्रास होत आहे.. कृपा करुन परत तिथे जॉईन व्हा अन तमाशाचे खूप खूप भाग आम्हाला वाचायला द्या.. प्लीज.. :(

रन्गराव 20/10/2010 - 13:39
काय करनार विजूभाऊ? दुर्लक्षित मिपा कर असल्यामुळं अस करावा लागता. त्या निमित्तान आपल्या सारख्या थोरामोठ्यानी इथ पायधूळ झाडली. धागा धन्य झाला ;) वर आता टी आर पी अजून वाढनार तुमच्या ह्या प्रतिसादामूळे. देवबाप्पा कसे फेडणार हे उपकारांच ओझं. आतून दिसतोय का तुला ओझ्याखाली दबलेला मी. का वीजूभाऊंना घाबरून तु तिथून ही पळ काढलास? ;)

रन्गराव 19/10/2010 - 23:15
http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873 http://misalpav.com/node/14888 http://misalpav.com/node/14987 आणि आते रंजक काय असत. त्याचा एक नमूना- http://misalpav.com/node/14923

शुचि 19/10/2010 - 23:29
मॅनेजरच्या जाचापायी नोकरी सोडली असं म्हणायचय का तुम्हाला? असे ५६ मॅनेजर येणार किती नोकर्‍या सोडणार आपण? दुसरं समोरच्याने कसं वागावं हे आपण ठरवू शकतच नाही पण समोरच्याने आपलं वागणं देखील ठरवता कामा नये अगदी इनडायरे़क्टली देखील. तुम्ही नोकरी नको होती सोडायला रन्गराव. त्या मॅनेजरचा काय सुंठीवाचून खोकला गेला मेल्याचा.

रन्गराव 19/10/2010 - 23:35
नक्की कस उत्तर द्यायचा ते माहित नाही. तरी प्रयत्न करतो. पूर्ण मॅनेजमेंट सामील होती त्यात. त्यामुळे राजीनामा दिला नसता तर तो ज्या पदधतीन सांगेल तस वागावा लागल असत. ती कल्पना सहन झाली नाही. आयटी मध्ये तेंव्हा नवीन होतो राजकारणाचे डावपेच माहित नव्हते. मागच्या भागात सांगितल्याप्रमाणे सुरूवात चुकीची झाली होती. आणि राहीली गोष्ट औषधावाचून खोकला जाण्याचा. त्याच कर्म त्याच्या बरोबर.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 19/10/2010 - 23:37
त्या मॅनेजरचा काय सुंठीवाचून खोकला गेला मेल्याचा. ज्ञानेश्वरीतील ओवीवर आधारीत सुविचार - या जगात काही दुर्लभ असेल तर ती आहे सद्वासना.
तुमच्या दोन वाक्यांचा एकत्र अर्थ लावा शुचिताई!

रन्गराव 19/10/2010 - 23:54
तुमच्या सद्भावनेच्या ह्या दुर्लभ खेळापायी मी एवढा टंकल ते वाया जाईल. कारण तुमचा खेळच आता जास्ती ईंटेरेस्टींग होईल अशी भिती वाटायला लागली आहे. ;)

यशवंतकुलकर्णी 19/10/2010 - 23:45
एका शीख जनरल मॅनेजरसोबत माझ्याबाबतीत अशीच खटखट झाली होती.. डोके तापून मी राजीनामा देऊन टाकला; पण घरचे लोक पुढे काय करशील म्हणून काळजी करत होते.. आता घरचेच लोक जास्त आधी राजीनामा दिला असता तर बरं झालं असतं असं म्हणतात... ;-) सेक्युरिटी गमावून बसायला पण मजा येते काही काळ... :)

रन्गराव 19/10/2010 - 23:50
>>सेक्युरिटी गमावून बसायला पण मजा येते काही काळ.. खर आहे. आणि अशावेळी आपण दबावाखाली असल्यामुळे पटापट पावलं उचलतो. आणि हा अनुभव एकदा पाठीशी असला की रेसेशन, मॅनेजर असल्या भुतांची भिती रहात नाही. :)

शुचि 19/10/2010 - 23:51
बाप रे सेक्युरीटी गमावण्यात मजा :O मला तर नोकरी नसताना स्वप्न पडायची की मी रस्त्यावर लोखंदाचे खीळे, पत्रे गोळा करत फिरते आहे आणि भंगाराच्या भावात विकून कुटुंब चालवते आहे =)) आणि हे केव्हा नवरा जहाजावर डॉलर्स कमावत असताना. आता कमकुवत मनाची म्हणा की काहीही पण असुरक्षितता हा विषयच भीतीदायक आहे बुवा.

रन्गराव 19/10/2010 - 23:59
त्याच कस असत. त्यासाठी नर्मदेतला गोट्यासारख असावा लागत. जग कितीही शंख मारो, आम्ही आमचच खर करनार! ह्यात भीती ह्या भावने पेक्षा लाज ही भावना जास्ती आड येतीये तुमच्या. ;) पळतो आता, नाही तर रात्री मला स्वप्न पडेल - रस्त्यावर गोळा करून आणलेले खिळे तुम्ही माझ्या डोक्यात ठोकताय वगैरे ;)

मधुशाला 20/10/2010 - 01:58
तुम्ही राजीनामा दिला?? मी तुमचा मॅनेजर असतो तर केव्हाच हाकलून दिलं असतं. :) ग्रूपमध्ये रहायचं तर ग्रूपच्या नियमानुसार. उठसूठ कुठलाही रंगराव नियम/कायदे/पद्धती बदलायला लागला तर कसं चालेल? तुम्हाला एवढंच पटत नव्हतं तर अगोदरच सरळ बाजूला व्हायचं होतं.

रन्गराव 20/10/2010 - 07:27
>>तुम्हाला एवढंच पटत नव्हतं तर अगोदरच सरळ बाजूला व्हायचं होतं. "I will change the things around me!" असा एक किडा असतो त्याच्यामुळे सगळा तमाशा घडला. >>ग्रूपमध्ये रहायचं तर ग्रूपच्या नियमानुसार. उठसूठ कुठलाही रंगराव नियम/कायदे/पद्धती बदलायला लागला तर कसं चालेल? आपण एक मज्जा करूयात. तुम्ही जिथं कुठ मॅनेजर व्हाल तिथ मला काम करायला बोलवा. मग परत आपण हा खेळ करूयात ;)

llपुण्याचे पेशवेll 20/10/2010 - 09:40
हा हा हा.. म्हणजे तुम्ही चांगले मॅनेजर नाही म्हणायचे. चांगले मॅनेजर असा विरोधी विचार करणार्‍याना आयुष्यातून उठवून ठेवतात. :)

बाहुली 20/10/2010 - 11:37
>>>>ग्रूपमध्ये रहायचं तर ग्रूपच्या नियमानुसार.... इथे नियम ग्रूपने बनवले नव्हते .. त्यामुळे खरेतर मॅनेजरने जायला हवे होते...जो टिमच्या कल्पना समजावुन घेतो तो चान्गला मॅनेजर..

नेत्रेश 20/10/2010 - 04:51
तुमचा गॉडफादर (आर्किटेक्ट) गेला तेव्हाच समजले की आता अजुन कुणीतरी (मॅनेजर किंवा तुम्ही) जाणार. तुम्हीच जाणार असेच जास्त वाटत होते कारण तुम्ही कंपुत सामील झाला नाहीत (ती चुक मि.पा. वर करु नका :) - ह्.घ्या.) पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा. - नेत्रेश.

सूर्य 20/10/2010 - 08:43
पहिलाच जॉब असल्याने (बाकी काही जबाबदारी नाही असे गृहीत धरतो) तुम्ही बरोबर केलेत. अशा अनुभवांमधुन आपण शिकत जातो. तरी परिस्थीती बदलण्यासाठी काहीतरी वेगळे केले पाहीजे होते असे वाटते. पुन्हा, पहिल्याच नोकरीमधे कसे वागावे हा अनुभव आपल्याला नसतो व तो अशा पद्धतीनेच मिळतो, असे मला वाटते. खात्री आहे, की असा मॅनेजर तुम्हाला परत भेटला असेल. तेंव्हा तुम्ही परिस्थीती बदलु शकलात का? कशी? हे वाचण्यास उत्सुक आहे. लिखाणाबद्दल : माझ्या दृष्टीने चांगले लिहीले आहे. काही पॉझिटीव्ह प्रतिसाद येतात तर काही निगेटीव्ह. काही व्यक्तीगत पातळीवर उतरु शकतात. आपण त्या पातळीवर उतरायचे की नाही ते आपण ठरवायचे. - सूर्य

रन्गराव 20/10/2010 - 11:40
पहिलाच जॉब असल्याने (बाकी काही जबाबदारी नाही असे गृहीत धरतो) तुम्ही बरोबर केलेत. अशा अनुभवांमधुन आपण शिकत जातो. तरी परिस्थीती बदलण्यासाठी काहीतरी वेगळे केले पाहीजे होते असे वाटते. पुन्हा, पहिल्याच नोकरीमधे कसे वागावे हा अनुभव आपल्याला नसतो व तो अशा पद्धतीनेच मिळतो, असे मला वाटते. बरोबर आहे :) खात्री आहे, की असा मॅनेजर तुम्हाला परत भेटला असेल. तेंव्हा तुम्ही परिस्थीती बदलु शकलात का? कशी? हे वाचण्यास उत्सुक आहे. दुसर पर्व ह्याच बाबतीत आहे. >>लिखाणाबद्दल : माझ्या दृष्टीने चांगले लिहीले आहे. काही पॉझिटीव्ह प्रतिसाद येतात तर काही निगेटीव्ह. काही व्यक्तीगत पातळीवर उतरु शकतात. आपण त्या पातळीवर उतरायचे की नाही ते आपण ठरवायचे. मान्य आहे. म्हणूनच संयम ठेवला इतके दिवस. पण शिवशिवनार्या हातांना किती दिवस थांबवनार? :)

बाहुली 20/10/2010 - 09:06
मला पण असाच अनुभव आला आहे ..मनाविरुद्ध काम करुन आपण आपलाच अपमान करतो... मी पण असाच तडकाफडकी राजीनामा दिला होता... खुप छान वाटलेले.... ;) छान लिखाण... All the best :)

कानडाऊ योगेशु 20/10/2010 - 09:20
संपूर्ण प्रकरणात सगळ्यात दुबळे पात्र म्हणजे आर्किटेक्ट,रंगरावांचा गॉडफादर.त्याला अनुभव असुनसुध्दा मॅनेजरचे प्रकरण कसे हाताळायचे हे समजले नाही.त्याला राजकारणाचा असलेला तिटकारा समजु शकतो पण बेसिक सर्व्हायल पुरता तरी राजकारणाचा सामना करता आला पाहीजे.तो करता येत नसेल तर तुमची टेक्निकल विद्वत्ता काय कामाची? आणि मॅनेजर जे काही करत होता त्याचे एक कारण म्हणजे वरुन येणारा दबाव पण असु शकतो.कंपनीमध्ये अगदी श्रूड पण कंपनीबाहेर नॉर्मल व्यक्तिमत्व असणारे एक-दोन मॅनेजर मीही पाहीले आहेत. नारायण मूर्तींनी म्हटल्याप्रमाणे " लव्ह युवर वर्क, नॉट युवर कंपनी" ह्याची प्रचिति काही वर्षांच्या अनुभवानंतर येतेच येते. जियो रंगराव जियो.

रन्गराव 20/10/2010 - 11:02
योगेश तुमचे प्रतिसाद विरोधी असूनही मला आवडतात. बहुदा ते मांडताना त्याला भक्कम विचाराची जोडणा असते म्हणून. ;) >>संपूर्ण प्रकरणात सगळ्यात दुबळे पात्र म्हणजे आर्किटेक्ट,रंगरावांचा गॉडफादर.त्याला अनुभव असुनसुध्दा मॅनेजरचे प्रकरण कसे हाताळायचे हे समजले नाही.त्याला राजकारणाचा असलेला तिटकारा समजु शकतो पण बेसिक सर्व्हायल पुरता तरी राजकारणाचा सामना करता आला पाहीजे.तो करता येत नसेल तर तुमची टेक्निकल विद्वत्ता काय कामाची? इथ कदाचित माझीच चुक झाली असेल. त्यांची भुमिका नीट रंगवता आली नाही बहुदा. मला नेहमी वाटायच की आपण ही त्यांच्या सारख व्हावं आणि नेहमी तसा प्रयत्नही करायचो. पण पुढं एक गोष्ट लक्षात आली की अस करणे ही विसंगती आहे. Trying to be like him is a paradox b'coz he never tries to be like anybody else. गीतेतला कर्मयोग म्हणजे काय ह्याच खर उदाहरन होत ते. राजकारण शिकन्याच्या मोह माझ्यासारखे लोक आवरू शकत नाहीत. पण त्या मार्गाला जायचीही गरज पडली नाही असा माणूस आपल्यापेक्षा किती तरी पटीन जास्ती कणखर मनाचा असावा लागतो. आणि त्यांच्या सर्व्हायलच म्हणालात तर ते पुढे ज्या कंपनीत गेले तिथ लवकरच CTO झाले. आणि खूप चांगला काम करतात.

नगरीनिरंजन 20/10/2010 - 09:20
राजीनामा देणे हा पलायनवाद झाला. राजीनामा दिल्यामुळे ज्या गोष्टी तुम्हाला योग्य वाटत होत्या आणि ज्या गोष्टींसाठी तुम्ही भांडलात त्याला काहीच अर्थ राहिला नाही. राजीनामाच द्यायचा होता तर आधीच भांडण करण्यापेक्षा शांतपणे निघून जाता आले असते. पण तुम्ही तिथे राहून झगडणे तर राहिलेच पण इतर सहकार्‍यांच्या मनातही किल्मिष निर्माण करून निघून जायचा निर्णय घेतला. शिवाय राजीनामा देऊन दुसरीकडे असे लोक नसतील याची काहीच खात्री नाही. त्यामानाने तुमचे आर्किटेक्ट बरोबर वागले. मनासारखे काम करता येत नाही म्हणून शांतपणे निघून गेले. इतराना प्रभावित करण्याचा खटाटोप न करता. असो. ही माझी वैयक्तिक मते आहेत. वाद घालण्याचा किंवा चूक बरोबर ठरवण्याचा हेतू नाही.

रन्गराव 20/10/2010 - 11:22
>>राजीनामा देणे हा पलायनवाद झाला. हे खरच मनाला बोचलं. पण ते चुकीच आहे अस म्हणून नव्हे तर कदतचित सत्य पचवायला कठीण असत म्हणून. पण पूर्ण उत्तर खाली लिहितो आहे. >>राजीनामा दिल्यामुळे ज्या गोष्टी तुम्हाला योग्य वाटत होत्या आणि ज्या गोष्टींसाठी तुम्ही भांडलात त्याला काहीच अर्थ राहिला नाही. हा मुद्दा मान्य आहे. त्यावेळी तिथ राहून जे बरोबर आहे ते करयला लावायला सगळ्यांना भाग कस पाडायच हे नवशिख्याला माहीत नव्हत. त्यामुळे तिथून निघून जाण हाच एक पर्याय दिसत होता त्यावेळी. आपल्याला पाहिजे ते करता आलं नाही कमीत कमी जे करायचा नाही ते कराव लागू नये म्हणून राजीनामा दिला होता. >>राजीनामाच द्यायचा होता तर आधीच भांडण करण्यापेक्षा शांतपणे निघून जाता आले असते. पण तुम्ही तिथे राहून झगडणे तर राहिलेच पण इतर सहकार्‍यांच्या मनातही किल्मिष निर्माण करून निघून जायचा निर्णय घेतला. >>त्यामानाने तुमचे आर्किटेक्ट बरोबर वागले. मनासारखे काम करता येत नाही म्हणून शांतपणे निघून गेले. इतराना प्रभावित करण्याचा खटाटोप न करता. हो त्यानी जे केल तेच बरोबर केल. खर तर ज्या वेळी राजीनामा दिला होता तेव्हाच मी ही सोडून जायचा विचार केला होता. त्यावेळी सर म्हणाले होते -" Don't give up until you are assured that its not going to work. Whatever has happened as a architect I'm responsible for that. Just b'coz I could not succeed is not good enough excuse to assume that you will also fail!" आणि शेवटच्या दिवशीही त्यांनी मला हेच सांगितल होत. आता माझ जजमेंट " काहीही करण्यासारखा राहील नाही" हे कदाचित चुकीच असेल! >>शिवाय राजीनामा देऊन दुसरीकडे असे लोक नसतील याची काहीच खात्री नाही. हे सत्य कुणिही नाकारू शकत नाही. पण नवीन जागी नवीन सुधारणा करता येतात मागचे अनुभव वापरून. पुढचा भाग ह्याबद्दलच आहे! >>ही माझी वैयक्तिक मते आहेत. वाद घालण्याचा किंवा चूक बरोबर ठरवण्याचा हेतू नाही. मतभेद हा आयुष्याचा अविभाज्य घटक आहे. तुम्ही जसा योग्य पद्धती मांडलात तस सर्वानी केल तर काहीच अडचण नाही. परखड मत प्रामाणीकपणे मांड्ल्याबद्द्ल धन्यवाद :)

अनिल २७ 20/10/2010 - 11:14
रन्गराव.. तुम्ही ग्रेट आहात.. मला तुमचे लेखन फार्फार आवडते.. तुम्ही राजीनामा देण्याचा निर्णय घेतला अन माझे डोळे पाणावले.. आता हा कार्पोरेट तमाशा आमच्या भेटीस येणार नाही या जाणीवेने जीवघेणा त्रास होत आहे.. कृपा करुन परत तिथे जॉईन व्हा अन तमाशाचे खूप खूप भाग आम्हाला वाचायला द्या.. प्लीज.. :(

रन्गराव 20/10/2010 - 13:39
काय करनार विजूभाऊ? दुर्लक्षित मिपा कर असल्यामुळं अस करावा लागता. त्या निमित्तान आपल्या सारख्या थोरामोठ्यानी इथ पायधूळ झाडली. धागा धन्य झाला ;) वर आता टी आर पी अजून वाढनार तुमच्या ह्या प्रतिसादामूळे. देवबाप्पा कसे फेडणार हे उपकारांच ओझं. आतून दिसतोय का तुला ओझ्याखाली दबलेला मी. का वीजूभाऊंना घाबरून तु तिथून ही पळ काढलास? ;)
3
नोकरी
अनुभव

कॉर्पोरेट तमाशा १३- नशा आणि हँगओव्हर

रन्गराव ·

रन्गराव 18/10/2010 - 21:00
http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873 http://misalpav.com/node/14888

अडगळ 18/10/2010 - 21:10
>>गांधींना पार्श्वभागावर लाथ घालून आगगाडीतून हाकलल्यावर देशभक्तीचा पाझर फुटला >>>> हे जरा खटकलं . बाकी चालू द्या.

रन्गराव 18/10/2010 - 21:56
असो. तरी तुम्हाला फक्त एक वाक्यच खटकलं! लोकांना पूर्ण धागाच खटकतोय! :) असतात आपपली मत. मग मतभेद होणारच. तुम्हाला जे आवडल नाही ते प्रामाणिकपणे सांगितला त्याबद्द्ल धन्यवाद्.

रन्गराव 18/10/2010 - 21:00
http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873 http://misalpav.com/node/14888

अडगळ 18/10/2010 - 21:10
>>गांधींना पार्श्वभागावर लाथ घालून आगगाडीतून हाकलल्यावर देशभक्तीचा पाझर फुटला >>>> हे जरा खटकलं . बाकी चालू द्या.

रन्गराव 18/10/2010 - 21:56
असो. तरी तुम्हाला फक्त एक वाक्यच खटकलं! लोकांना पूर्ण धागाच खटकतोय! :) असतात आपपली मत. मग मतभेद होणारच. तुम्हाला जे आवडल नाही ते प्रामाणिकपणे सांगितला त्याबद्द्ल धन्यवाद्.
सकाळी ऑफिसमध्ये पोहचलो तर काय आश्चर्य - पूर्ण टीम आज गायब होती. मनात विचार आला " लढाई सुरु होनेस अजून काही क्षण आहेत तेंव्हा थोडा कॉफी घ्यायला काही हरकत नाही!" कॅफेमध्ये गेलो तर तिथ पूर्ण संसद भरली होती. मला तिथं पहताक्षणीच बळीचा बकरा दिसावा तसा हूरूप सगळ्यांच्या चेहर्यावर होता! गीता- " कॉफी राहू द्या. या इथं आधी. आज चांगली हजेरी घ्यायची आहे!" मी मला काहीच कल्पना नाही अशा अविर्भावात "वा, आज चांगल्याच खूष दिसताय! आदीनं काही गिफ्ट दिलं की पगार अजून वाढ्वून मिळाला?" खरं तर तिचे डोळे चांगलेच सुजले होते, काल चांगलीच रड्ली असणार आहे! तिला पाहिजे तर शिव्यांची लोखोली वाहू दे पण आज परत रडारड नको!
नोकरी
अनुभव

युगलगीतः बाई इथंच ठोकू का हा खिळा?

पाषाणभेद ·

अवलिया 15/10/2010 - 14:26
>>>>बाई इथंच ठोकू का हा खिळा? बाई इथंच ठोकू का हा हिला ? असं वाचलं .. दचकलो... !! ठोकू म्हणजे मार या अर्थाने आहे.. उगाच वेगळे विचार मनात आणु नये ही विनंती.

रन्गराव 15/10/2010 - 14:37
>>ठोकू म्हणजे मार या अर्थाने आहे.. उगाच वेगळे विचार मनात आणु नये ही विनंती. ह्या तुमच्या नम्र विनंती मुळे आता उगाचाच वेगळा विचार करनण्यास प्रवृत्त केले आहे :) नवीन दृष्टीकोन समोर ठेवून पून्हा एकदा कविता वाचली. मज्जाच मज्जा ;)

मेघवेडा 15/10/2010 - 14:31
=)) =)) पाषाण्या पाषाण्या.. लै भारी रे बाबा! हा दगडफोड्या एक.. काय कशावर गाणी लिहील सांगता यायचं नाही!

नितिन थत्ते 15/10/2010 - 14:53
माझे आवडते शाहीर दादा कोंडके यांची प्रकर्षाने आठवण झाली. (काही कडवी वाचताना). ;)

अवलिया 15/10/2010 - 14:26
>>>>बाई इथंच ठोकू का हा खिळा? बाई इथंच ठोकू का हा हिला ? असं वाचलं .. दचकलो... !! ठोकू म्हणजे मार या अर्थाने आहे.. उगाच वेगळे विचार मनात आणु नये ही विनंती.

रन्गराव 15/10/2010 - 14:37
>>ठोकू म्हणजे मार या अर्थाने आहे.. उगाच वेगळे विचार मनात आणु नये ही विनंती. ह्या तुमच्या नम्र विनंती मुळे आता उगाचाच वेगळा विचार करनण्यास प्रवृत्त केले आहे :) नवीन दृष्टीकोन समोर ठेवून पून्हा एकदा कविता वाचली. मज्जाच मज्जा ;)

मेघवेडा 15/10/2010 - 14:31
=)) =)) पाषाण्या पाषाण्या.. लै भारी रे बाबा! हा दगडफोड्या एक.. काय कशावर गाणी लिहील सांगता यायचं नाही!

नितिन थत्ते 15/10/2010 - 14:53
माझे आवडते शाहीर दादा कोंडके यांची प्रकर्षाने आठवण झाली. (काही कडवी वाचताना). ;)
बाई इथंच ठोकू का हा खिळा?
मास्तरः ठोकू का ठोकू का, बाई इथंच ठोकू का हा खिळा? मास्तरीणबाई: चला लावूया, सर लावूया, इथेच काळा फळा मास्तरः ह्या वर्गात आडवे बेंचेस ठेवू उभं रहायला उंच प्लॅटफॉर्म करू मास्तरीणबाई: समोर टेबल अन आहे खुर्ची बसायला डस्टर द्या मला, नाही वापरत कापडी बोळा मास्तरः ठोकू का ठोकू का, बाई इथंच ठोकू का हा खिळा? मास्तरीणबाई: चला लावूया, सर लावूया, इथेच काळा फळा मास्तरः दरतासाला मी हो हजेरी मुलांची घेईन सार्‍या मुलांना मी लाईनीनं उभं करीन मास्तरीणबाई: भरलेली शाळा खुपच आवडते मला वर्ग
कविता
नोकरी
शिक्षण
शांतरस

कॉर्पोरेट तमाशा १३- फुल्ल टू फिल्मी

रन्गराव ·

रन्गराव 14/10/2010 - 20:57
http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873 http://misalpav.com/node/14888

३_१४ विक्षिप्त अदिती 14/10/2010 - 21:30
का हो श्रामो, कोमल गंधार लावताना तीव्र रिषभ* लावला आहे काय? आणि शार्दूलविक्रीडीत पिडीत झालाय का?** *तीव्र ऋषभ नसतो हे मला माहित आहे, तो जोक आहे, हसा! **नेहेमीप्रमाणे अमराठी धागा वाचला नाहीच!

श्रावण मोडक 14/10/2010 - 22:31
हिंदुस्थानी शास्त्रीय संगीत आणि त्यात जीव ओतणाऱ्या साऱ्या कलाकारांविषयी पूर्ण आदर ठेवून...
कोमल गंधार लावताना तीव्र रिषभ* लावला आहे काय? आणि शार्दूलविक्रीडीत पिडीत झालाय का?**
हा कोमल गंधार आणि तीव्र रिषभ विचार करायला लावणारा.. क्षणात अंतर्मुख करणारा..! यातल्या सारेगमप संगतीबद्दल काय बोलायचं? किती अन् काय काय सांगून जाते ही संगती! कळ्ळं? आता यातल्या विचार करायला लावणे, अंतर्मुख करणे किंवा काय, किती आणि काय काय असे प्रश्न विचारायचे नाहीत. कळ्ळं? :)

परिकथेतील राजकुमार 15/10/2010 - 11:59
तुम्ही लोक दुसर्‍याच्या प्रायव्हेट चाट विंडो मध्ये घुसखोरी का करता ? का? का? का? क ?

मिसळभोक्ता 14/10/2010 - 22:37
तीव्र ऋषभ नसतो हे मला माहित आहे, तो जोक आहे, हसा! नाही हसणार. जेव्हा डॉन्राव गातात, तेव्हा तीव्र ऋषभच लावतात !

इन्द्र्राज पवार 15/10/2010 - 12:39
......असे असेल तर मग झाल्यावर वरचा 'सा...' ते स्वतःच स्वतःला देत असणार. तेवढ्यासाठी त्या बिच्यार्‍या जोशीबाईंना कशाला बोलावतील ते? फुकटचा टीए/डीए ! इन्द्रा

टिउ 14/10/2010 - 21:38
मी आक्खा लेख वाचला...माझ्यासाठी एकदा जोरदार टाळ्या व्हायलाच पाहीजे! आणी QA वाले कधीपासुन बग प्रायॉरीटी ठरवायला लागले? बाकी चालू द्या!!

आदिजोशी 14/10/2010 - 21:44
आणी QA वाले कधीपासुन बग प्रायॉरीटी ठरवायला लागले? फुल्ल टू फिल्मी असल्याचं खुद्द लेखरावांनीच सांगितल्यावर असले प्रश्न गैरलागू आहेत. रजनी जर पॄथ्वीवर आदळण्याच्या बेतात असलेला ग्रह फुंकर मारून उडवू शकतो तर QA वाले बग प्रायॉरीटी का नाही ठरवू शकत?

रन्गराव 14/10/2010 - 21:48
फिल्मी असलाकी अस होत. मग काहीही चालत. ;) जे लिहिल त्याला खर तर काही एक अर्थ नाही आहे. फिल्मी कस फेल होत तेवढ फक्त दाखवून द्यायाचा होत. असो पुढच्या भागात गाडी रूळावर येइल परत :) तुमच्यासाठी जोर्दार टाळ्या :)

रन्गराव 15/10/2010 - 11:54
इथ फुकटात काम होतय तेवढ्यावर भागवून घ्या! शनिवारवाडा वगैरे असल्या मोठ्या बढाया नकोत! आजकाल पेशव्यांना पण तिथ जायला लै हापिसात चपला झिजवाव्या लागतात. आणि एवढ करून तिकिट परवड्त नाही. आपण मध्यमवर्गीय की नाही? मग अंथरून पाहून पाय पसरावेत! प्रतिसाद फिल्मी आहे ह्याची नोंद घेणे :)

रन्गराव 15/10/2010 - 12:28
आता यू. पी मानसाच्या तोंडी मराठी वाक्य कोंबायला बर वाटलं नाही म्हणून हिंदी लिहिलं आणि ऑफिस पॉलिटिक्सचं म्हणाल तर आवडो वा न आवडो तो आपल्या जीवानाचा एक भाग बनला आहे. आलेला अनूभव वाटून टाकणे इतकाच उद्देश ठेवून लिहिला होतं!

रन्गराव 14/10/2010 - 20:57
http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873 http://misalpav.com/node/14888

३_१४ विक्षिप्त अदिती 14/10/2010 - 21:30
का हो श्रामो, कोमल गंधार लावताना तीव्र रिषभ* लावला आहे काय? आणि शार्दूलविक्रीडीत पिडीत झालाय का?** *तीव्र ऋषभ नसतो हे मला माहित आहे, तो जोक आहे, हसा! **नेहेमीप्रमाणे अमराठी धागा वाचला नाहीच!

श्रावण मोडक 14/10/2010 - 22:31
हिंदुस्थानी शास्त्रीय संगीत आणि त्यात जीव ओतणाऱ्या साऱ्या कलाकारांविषयी पूर्ण आदर ठेवून...
कोमल गंधार लावताना तीव्र रिषभ* लावला आहे काय? आणि शार्दूलविक्रीडीत पिडीत झालाय का?**
हा कोमल गंधार आणि तीव्र रिषभ विचार करायला लावणारा.. क्षणात अंतर्मुख करणारा..! यातल्या सारेगमप संगतीबद्दल काय बोलायचं? किती अन् काय काय सांगून जाते ही संगती! कळ्ळं? आता यातल्या विचार करायला लावणे, अंतर्मुख करणे किंवा काय, किती आणि काय काय असे प्रश्न विचारायचे नाहीत. कळ्ळं? :)

परिकथेतील राजकुमार 15/10/2010 - 11:59
तुम्ही लोक दुसर्‍याच्या प्रायव्हेट चाट विंडो मध्ये घुसखोरी का करता ? का? का? का? क ?

मिसळभोक्ता 14/10/2010 - 22:37
तीव्र ऋषभ नसतो हे मला माहित आहे, तो जोक आहे, हसा! नाही हसणार. जेव्हा डॉन्राव गातात, तेव्हा तीव्र ऋषभच लावतात !

इन्द्र्राज पवार 15/10/2010 - 12:39
......असे असेल तर मग झाल्यावर वरचा 'सा...' ते स्वतःच स्वतःला देत असणार. तेवढ्यासाठी त्या बिच्यार्‍या जोशीबाईंना कशाला बोलावतील ते? फुकटचा टीए/डीए ! इन्द्रा

टिउ 14/10/2010 - 21:38
मी आक्खा लेख वाचला...माझ्यासाठी एकदा जोरदार टाळ्या व्हायलाच पाहीजे! आणी QA वाले कधीपासुन बग प्रायॉरीटी ठरवायला लागले? बाकी चालू द्या!!

आदिजोशी 14/10/2010 - 21:44
आणी QA वाले कधीपासुन बग प्रायॉरीटी ठरवायला लागले? फुल्ल टू फिल्मी असल्याचं खुद्द लेखरावांनीच सांगितल्यावर असले प्रश्न गैरलागू आहेत. रजनी जर पॄथ्वीवर आदळण्याच्या बेतात असलेला ग्रह फुंकर मारून उडवू शकतो तर QA वाले बग प्रायॉरीटी का नाही ठरवू शकत?

रन्गराव 14/10/2010 - 21:48
फिल्मी असलाकी अस होत. मग काहीही चालत. ;) जे लिहिल त्याला खर तर काही एक अर्थ नाही आहे. फिल्मी कस फेल होत तेवढ फक्त दाखवून द्यायाचा होत. असो पुढच्या भागात गाडी रूळावर येइल परत :) तुमच्यासाठी जोर्दार टाळ्या :)

रन्गराव 15/10/2010 - 11:54
इथ फुकटात काम होतय तेवढ्यावर भागवून घ्या! शनिवारवाडा वगैरे असल्या मोठ्या बढाया नकोत! आजकाल पेशव्यांना पण तिथ जायला लै हापिसात चपला झिजवाव्या लागतात. आणि एवढ करून तिकिट परवड्त नाही. आपण मध्यमवर्गीय की नाही? मग अंथरून पाहून पाय पसरावेत! प्रतिसाद फिल्मी आहे ह्याची नोंद घेणे :)

रन्गराव 15/10/2010 - 12:28
आता यू. पी मानसाच्या तोंडी मराठी वाक्य कोंबायला बर वाटलं नाही म्हणून हिंदी लिहिलं आणि ऑफिस पॉलिटिक्सचं म्हणाल तर आवडो वा न आवडो तो आपल्या जीवानाचा एक भाग बनला आहे. आलेला अनूभव वाटून टाकणे इतकाच उद्देश ठेवून लिहिला होतं!
3
नोकरी
विचार

कॉर्पोरेट तमाशा १२ : फसवलं पण कुणी कुणाला?

रन्गराव ·

रन्गराव 12/10/2010 - 22:55
वर नीट लिंक टाकने जमला नाही म्हणून इथ लिहित आहे. http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873

शुचि 12/10/2010 - 23:01
मी तरी वेळेआधी पूर्ण झालेला प्रकल्प अजून तरी पाहीलेला नाही आहे. वेळेआधी काम पूर्ण करायचा अजून एक तोटा हा असतो की नंतर बगस हे येतातच आणि तेव्हा कोणीही हा ठपका ठेऊ शकतं की तुम्ही घिसाडघाई केलीत, कशाला वेळेआधी पूर्ण करायचा शहाणपणा केलात? Why were you not thorough? ___ असो, तुमचा अनुभव वेगळा दिसतो आहे.

रन्गराव 12/10/2010 - 23:11
काम तर व्यवस्थित पूर्ण झालच नव्हता. शॉर्ट्कट मारले गेले होते. फक्त दिखावा असा करायचा होता की ते पूर्ण झाला आहे. मग टेस्टींग मधला टाईम आणि बिटा मधला वेळ वापरून कसा तरी करून गुंडाळायच होत. त्यातून ही नाहि झाल तर पॅच पाठवायची सोय असतेच! ह्यात अमेरिकनही गप्प बसनार होते कारण भारतात काम पाठवल तर ते लवकर आणि स्वस्तात होत हे सिद्धा होणार होत. काही चूकिच्या निर्णायामुळ कंपनीची अर्थिक नुक्सान झाला होत. कमी वेळात फायदा दाखवन्यचा एक उपाय म्हनून वर झालेला रामायण घडल. त्यात आमच्या मॅनेजर ने चांगलाच हात मारला. हे सगळे लोक सामील असल्यांमुळे सर काही करू शकले नाहित.

अनिल २७ 13/10/2010 - 11:28
रन्गरावांच्या लेखमालेचे पहिले ३-४ भाग वाचले, पण नंतर नंतर वाचायचं सोडून दिले.. सगळ्या लेखांचे सार एकच.. रन्गरावाने कशी जिरवली !! पार फिल्मी आहे बुवा.. चालू द्या...

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 10:34
आयटीतल्या लोकांनी आयटीतल्या लोकांसाठी लिहीलेली तद्दन फिल्मी कहाणी! तरीही वाचायचा प्रयत्न केला पण (अ)शुद्धलेखन आणि हजारभर भाषांच्या मिश्रणामुळे दोन-चार ओळींतच धागा सोडून दिला आणि प्रतिसाद वाचले. तिथेही हीच ऐटीतली कंपूबाजी दिसली. सर्व प्रतिसादकांनी ह. घेणे (क्रमशः)

रन्गराव 13/10/2010 - 11:06
>>आयटीतल्या लोकांनी आयटीतल्या लोकांसाठी लिहीलेली तद्दन फिल्मी कहाणी! तरीही वाचायचा प्रयत्न केला फार उपकार झाले आपले! >>पण (अ)शुद्धलेखन आणि हजारभर भाषांच्या मिश्रणामुळे दोन-चार ओळींतच धागा सोडून दिला पहिल आणि तिसर वाक्य जरी अति शुद्ध भाषेत लिहिल असला तरी विसंगत आहे ह्याचा भान राहिलेल नाहि आपल्याला. दोन चार वाक्यात निष्कर्श काढून आपण आपला नाव सार्थकी लावला आहे. अपसंती किंवा अमान्यता ह्याआधी बर्याच जणानी दर्शवला. पण त्याला विचार, अनुभव अशी कारण दिली होते. ही आपली म. न.से. गिरी मिपावर नवीनच दिसली! आपण हे हळू घ्या किंवा ज्याच्या पाहीजे त्याच्या नावाने शिमगा करा. ;)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 11:33
ही आपली म. न.से. गिरी मिपावर नवीनच दिसली!
आपण हे आधी पाहिलं नव्हतंत याचा अर्थ एवढाच की आपला अभ्यास कमी पडतो आहे, बाकी काही नाही. अवांतरः अस्सल मराठीतून अभिव्यक्तीसाठी, सहज सोपं आणि मराठमोळं असं हे संकेतस्थळ. येथे तुम्हा सर्व मराठीप्रेमींचं मनापासून स्वागत आहे.

परिकथेतील राजकुमार 13/10/2010 - 13:44
काय ग अदिती, एक तर लोकांच्या 'प्रायव्हेट चाट विंडो' मध्ये घुसतेस आणि वर त्यांच्याच चुका काढतेस होय ?
काम तर व्यवस्थित पूर्ण झालच नव्हता. शॉर्ट्कट मारले गेले होते. फक्त दिखावा असा करायचा होता की ते पूर्ण झाला आहे. मग टेस्टींग मधला टाईम आणि बिटा मधला वेळ वापरून कसा तरी करून गुंडाळायच होत. त्यातून ही नाहि झाल तर पॅच पाठवायची सोय असतेच!
अतिशय सुंदर वाक्य. पण ह्या वाक्यात थोडासा शुद्ध अथवा कोमल गंधार लावुन वाक्याचा शेवट जर शार्दुलविक्रिडितने केला असता तर जे आयटी मध्ये नाहीत त्यांना देखील वरिल वाक्यांचा अर्थ पटकन लक्षात आला असता.

रन्गराव 13/10/2010 - 13:54
आयटी वाल्यांचा वाङमय थोडा कच्च असल्यामुळे वरील शब्दाचा अर्थ समजला नाही. तरी स्पष्टीकरण द्यावे ही नम्र विनंती!

विश्वनाथ मेहेंदळे 13/10/2010 - 22:18
रन्गराव घाबरू नका, परासाहेब तुम्हाला शार्दुलविक्रीडीत चा अर्थ तर सांगतीलच पण मराठी संकेतस्थळांवर कसे लिहावे याचा परिपाठ घालून देताना वरील वाक्याचे (काम तर व्यवस्थित.... पाठवायची सोय असतेच) शुद्ध आणि सहजसोप्या मराठीत भाषांतर पण सांगतील. (वाक्याचा शेवट शार्दुलविक्रीडीत ने कसा करायचा हे जाणण्यास उत्सुक असलेला) वि. मे.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 22:20
>> (वाक्याचा शेवट शार्दुलविक्रीडीत ने कसा करायचा हे जाणण्यास उत्सुक असलेला) वि. मे. जसं काही वाक्यात शुद्ध किंवा कोमल गंधार कसा लावायचा हे समजलंच आहे! ;-)

विश्वनाथ मेहेंदळे 14/10/2010 - 00:25
खरे तर तेही नाही कळले, पण मुद्दलातले शुद्ध किंवा कोमल गंधार म्हणजे काय हेच माहित नसल्याने तो वाक्यात कसा लावायचा हे कळण्याची शक्यता शून्य. संगीतातले काहीही कळत नाही हो. मी तर बरेच दिवस यमन हा यमक चा भाऊ आहे असे समजत होतो. शार्दुलविक्रीडीत वगैरे भानगडी म्हणजे काय हे माहित असल्याने निदान तेवढे कळू शकते. (परीकथेतील राज्यात सूर्योदय होण्याच्या प्रतीक्षेत) वि. मे.

परिकथेतील राजकुमार 14/10/2010 - 17:21
(परीकथेतील राज्यात सूर्योदय होण्याच्या प्रतीक्षेत) वि. मे.
आमच्या राज्यात सूर्य कधीच मावळत नाही हो वि. मे. :) बाकी राहिला प्रश्न तुमच्या शंकांचा तर आता त्या तुम्हाला सूर्योदय दिसला की मग सोडवु ;)

रन्गराव 14/10/2010 - 17:32
परा भाऊ आपण संयम दाखवताय आणि कुणीतरी उगाच आपल्यावर पाळत ठेवून आहे. "किसीकी दुखती रग का सवाल है" अशी शंका यायला लागली आहे आता ;)

रन्गराव 14/10/2010 - 17:33
परा भाऊ आपण संयम दाखवताय आणि कुणीतरी उगाच आपल्यावर पाळत ठेवून आहे. "किसीकी दुखती रग का सवाल है" अशी शंका यायला लागली आहे आता ;)

विश्वनाथ मेहेंदळे 14/10/2010 - 22:12
उगाच विषय भरकटतो आहे. ते शार्दुलविक्रीडीत वगैरे सगळे सोडा हो भाऊ. त्या वाक्याच्या मराठी भाषांतराचे तेवढे सांगा. मला खरच उत्सुकता आहे. कसे आहे की, अशुद्ध लिहिले अशी टीका करणे सोपे असते पर्यायी शुद्ध वाक्य सांगा. विशेषत: टेस्टींग, बिटा, पॅच इत्यादी शब्द सामान्यांना कळतील अशा मराठी भाषेत कसे लिहायचे ते कळले तर बरे होईल. आधीच खूप अवांतर झाले असल्यामुळे या मुद्द्यावर हा शेवटचा प्रतिसाद :-)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 14/10/2010 - 22:29
बिटामधला वेळ कसा काय असतो? मला बिटातली जीवनसत्त्व माहित होती. ;-)
काम तर व्यवस्थित पूर्ण झालच नव्हता. शॉर्ट्कट मारले गेले होते. फक्त दिखावा असा करायचा होता की ते पूर्ण झाला आहे. मग टेस्टींग मधला टाईम आणि बिटा मधला वेळ वापरून कसा तरी करून गुंडाळायच होत. त्यातून ही नाहि झाल तर पॅच पाठवायची सोय असतेच!
काम पूर्ण झालं नव्हतं. दिखावा करायचा -> देखावा निर्माण करायचा नव्हता. टाईम -> वेळ त्यातून अनेक ठिकाणी, विशेषतः क्रियापदांंच्या रूपात मात्रा वगळली आहे आणि त्याजागी अनुस्वारही नाहीयेत. एकदा-दोनदा झालं ठीक आहे, पण किती वेळा हे खडे येणार? >> टेस्टींग, बिटा, पॅच इत्यादी शब्द सामान्यांना कळतील अशा मराठी भाषेत कसे लिहायचे ते कळले तर बरे होईल. टेस्टींग मधला टाईम -> चाचणी काळ पॅच -> सुधारणा हे शब्द सहज सुचले आहेत आणि सुधरण्यासारखेही वाटतात. बीटाला मराठीत बीट म्हणतात; पण बीटा (व्हर्जन)ला तात्पुरतं असा शब्द वापरता येईल.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 14:08
एक तर लोकांच्या 'प्रायव्हेट चाट विंडो' मध्ये घुसतेस आणि वर त्यांच्याच चुका काढतेस होय ?
चुकून चूक झाली, पुन्हा नाही असं होणार शक्तीमान!
.. थोडासा शुद्ध अथवा कोमल गंधार लावुन वाक्याचा शेवट जर शार्दुलविक्रिडितने केला असता ...
पराला हलकटशिरोमणी या किताबाने मी आज सन्मानित करत आहे.

समंजस 13/10/2010 - 11:02
छान रंगराव, मस्त कथा!! खरी असल्यास आश्चर्य नाही. असं होताना बघितलंय मी, एखाद वेळेस भागीदार सुद्धा व्हावं लागलंय :( ज्यांनी नाही बघितलंय त्यांना अविश्वसनीय वाटणे साहजीकच आहे :) परंतू या पेक्षाही बरंच जास्त राजकारण(अर्थकारण) चालतं वरच्या पातळीवर ज्यात दोन्ही बाजूंचे अधिकारी/प्रबंधक (ग्राहक आणि सेवादाता) सामील असतात. येउद्यात आणखीही असेच कॉर्पोरेट अनुभव. बाकी तुम्ही नशिबवान पहिल्याच नोकरीत अतिशय महत्त्वाचा आणि पुढे उपयोग होईल असा अनुभव मिळाला :) [अवांतरः शेवटी ग्राहक काय आणि सेवादाता काय दोन्ही बाजूला माणसेच असतात आणि प्रत्येकाच्या काही गरजा, काही मर्यादा असतात. काहींना नोकरी वाचवायची असते तर काहींना बढती मिळवायची असते तर काहींना स्वतःचा निर्णय योग्य होता हे सिद्ध करणे आवश्यक असते. ]

रन्गराव 13/10/2010 - 11:10
>>[अवांतरः शेवटी ग्राहक काय आणि सेवादाता काय दोन्ही बाजूला माणसेच असतात आणि प्रत्येकाच्या काही गरजा, काही मर्यादा असतात. काहींना नोकरी वाचवायची असते तर काहींना बढती मिळवायची असते तर काहींना स्वतःचा निर्णय योग्य होता हे सिद्ध करणे आवश्यक असते. ] हे खूप छान लिहलत आपण! जीवनाच सार दोन वाक्यात! मानल तुम्हाला! :)

llपुण्याचे पेशवेll 13/10/2010 - 11:46
सहमत. आमच्या कुंपणीत आयटीवाले अ‍ॅप्रेझल न झाल्यामुळे पेटलेले पाहीले आहेत. पेटण्याची परिसीमा म्हणजे रेटिंग येताच रिझाईन करणे. :) रडणारे आयटीवाले मी कधीच पाहीलेले नाहीत. असो. आमच्या एका मित्राने टपरीवर सिगारेट ओढताना तिथे सिगारेट ओढायला आलेल्या आमच्या मॅनेजरला त्याने (मॅनेजरने) भाषण द्यायला सुरुवात केल्यावर "तू मॅनेजर आहेस म्हणून मी तुला कधीच तू माद**द आहेस असे म्हणणार नाही पण म्हणून तू नसशील ही शक्यताही नाकारता येत नाही" असे बोलता बोलता कसलेतरी उदाहरण म्हणून सजमावले होते. ;)

रन्गराव 13/10/2010 - 12:38
पेशवे लई भारी लिवताय तुमी. पण एक बोंब हाय! नाव पुण्याचे पेशवे पण लिवलय कोल्हपूरच्या छत्रपतिंसारख. काय भानगड्स!? ;)

परिकथेतील राजकुमार 13/10/2010 - 14:13
पेशवे लई भारी लिवताय तुमी. पण एक बोंब हाय! नाव पुण्याचे पेशवे पण लिवलय कोल्हपूरच्या छत्रपतिंसारख. काय भानगड्स!?
ऑ ? पुप्या घसरगुंडीवर बसुन प्रतिसाद टंकलास का काय ?

परिकथेतील राजकुमार 13/10/2010 - 19:06
तपशीलात थोडी चूक होतेय परा. पायथ्याशी म्हणायचंय का तुम्हाला?
बहुदा चूक असु शकते. कारण मी दोन्ही पोझिशन्सबद्दल ऐकले होते. जास्ती लोकांनी वरची पोझिशन सांगितली होती म्हणुन मी तीच ग्राह्य धरली येवढेच ;)

रन्गराव 13/10/2010 - 21:05
परा आणि नगरी निरंजन इथ ह्याविषयी लेख लिहिण्यास आपल्या इतक समर्थ कोणी नाही. होऊन जावू द्या एक एक ;)

रन्गराव 12/10/2010 - 22:55
वर नीट लिंक टाकने जमला नाही म्हणून इथ लिहित आहे. http://www.misalpav.com/node/14540 http://www.misalpav.com/node/14560 http://www.misalpav.com/node/14575 http://www.misalpav.com/node/14584 http://www.misalpav.com/node/14592 http://www.misalpav.com/node/14623 http://www.misalpav.com/node/14625 http://www.misalpav.com/node/14706 http://misalpav.com/node/14839 http://misalpav.com/node/14852 http://misalpav.com/node/14873

शुचि 12/10/2010 - 23:01
मी तरी वेळेआधी पूर्ण झालेला प्रकल्प अजून तरी पाहीलेला नाही आहे. वेळेआधी काम पूर्ण करायचा अजून एक तोटा हा असतो की नंतर बगस हे येतातच आणि तेव्हा कोणीही हा ठपका ठेऊ शकतं की तुम्ही घिसाडघाई केलीत, कशाला वेळेआधी पूर्ण करायचा शहाणपणा केलात? Why were you not thorough? ___ असो, तुमचा अनुभव वेगळा दिसतो आहे.

रन्गराव 12/10/2010 - 23:11
काम तर व्यवस्थित पूर्ण झालच नव्हता. शॉर्ट्कट मारले गेले होते. फक्त दिखावा असा करायचा होता की ते पूर्ण झाला आहे. मग टेस्टींग मधला टाईम आणि बिटा मधला वेळ वापरून कसा तरी करून गुंडाळायच होत. त्यातून ही नाहि झाल तर पॅच पाठवायची सोय असतेच! ह्यात अमेरिकनही गप्प बसनार होते कारण भारतात काम पाठवल तर ते लवकर आणि स्वस्तात होत हे सिद्धा होणार होत. काही चूकिच्या निर्णायामुळ कंपनीची अर्थिक नुक्सान झाला होत. कमी वेळात फायदा दाखवन्यचा एक उपाय म्हनून वर झालेला रामायण घडल. त्यात आमच्या मॅनेजर ने चांगलाच हात मारला. हे सगळे लोक सामील असल्यांमुळे सर काही करू शकले नाहित.

अनिल २७ 13/10/2010 - 11:28
रन्गरावांच्या लेखमालेचे पहिले ३-४ भाग वाचले, पण नंतर नंतर वाचायचं सोडून दिले.. सगळ्या लेखांचे सार एकच.. रन्गरावाने कशी जिरवली !! पार फिल्मी आहे बुवा.. चालू द्या...

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 10:34
आयटीतल्या लोकांनी आयटीतल्या लोकांसाठी लिहीलेली तद्दन फिल्मी कहाणी! तरीही वाचायचा प्रयत्न केला पण (अ)शुद्धलेखन आणि हजारभर भाषांच्या मिश्रणामुळे दोन-चार ओळींतच धागा सोडून दिला आणि प्रतिसाद वाचले. तिथेही हीच ऐटीतली कंपूबाजी दिसली. सर्व प्रतिसादकांनी ह. घेणे (क्रमशः)

रन्गराव 13/10/2010 - 11:06
>>आयटीतल्या लोकांनी आयटीतल्या लोकांसाठी लिहीलेली तद्दन फिल्मी कहाणी! तरीही वाचायचा प्रयत्न केला फार उपकार झाले आपले! >>पण (अ)शुद्धलेखन आणि हजारभर भाषांच्या मिश्रणामुळे दोन-चार ओळींतच धागा सोडून दिला पहिल आणि तिसर वाक्य जरी अति शुद्ध भाषेत लिहिल असला तरी विसंगत आहे ह्याचा भान राहिलेल नाहि आपल्याला. दोन चार वाक्यात निष्कर्श काढून आपण आपला नाव सार्थकी लावला आहे. अपसंती किंवा अमान्यता ह्याआधी बर्याच जणानी दर्शवला. पण त्याला विचार, अनुभव अशी कारण दिली होते. ही आपली म. न.से. गिरी मिपावर नवीनच दिसली! आपण हे हळू घ्या किंवा ज्याच्या पाहीजे त्याच्या नावाने शिमगा करा. ;)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 11:33
ही आपली म. न.से. गिरी मिपावर नवीनच दिसली!
आपण हे आधी पाहिलं नव्हतंत याचा अर्थ एवढाच की आपला अभ्यास कमी पडतो आहे, बाकी काही नाही. अवांतरः अस्सल मराठीतून अभिव्यक्तीसाठी, सहज सोपं आणि मराठमोळं असं हे संकेतस्थळ. येथे तुम्हा सर्व मराठीप्रेमींचं मनापासून स्वागत आहे.

परिकथेतील राजकुमार 13/10/2010 - 13:44
काय ग अदिती, एक तर लोकांच्या 'प्रायव्हेट चाट विंडो' मध्ये घुसतेस आणि वर त्यांच्याच चुका काढतेस होय ?
काम तर व्यवस्थित पूर्ण झालच नव्हता. शॉर्ट्कट मारले गेले होते. फक्त दिखावा असा करायचा होता की ते पूर्ण झाला आहे. मग टेस्टींग मधला टाईम आणि बिटा मधला वेळ वापरून कसा तरी करून गुंडाळायच होत. त्यातून ही नाहि झाल तर पॅच पाठवायची सोय असतेच!
अतिशय सुंदर वाक्य. पण ह्या वाक्यात थोडासा शुद्ध अथवा कोमल गंधार लावुन वाक्याचा शेवट जर शार्दुलविक्रिडितने केला असता तर जे आयटी मध्ये नाहीत त्यांना देखील वरिल वाक्यांचा अर्थ पटकन लक्षात आला असता.

रन्गराव 13/10/2010 - 13:54
आयटी वाल्यांचा वाङमय थोडा कच्च असल्यामुळे वरील शब्दाचा अर्थ समजला नाही. तरी स्पष्टीकरण द्यावे ही नम्र विनंती!

विश्वनाथ मेहेंदळे 13/10/2010 - 22:18
रन्गराव घाबरू नका, परासाहेब तुम्हाला शार्दुलविक्रीडीत चा अर्थ तर सांगतीलच पण मराठी संकेतस्थळांवर कसे लिहावे याचा परिपाठ घालून देताना वरील वाक्याचे (काम तर व्यवस्थित.... पाठवायची सोय असतेच) शुद्ध आणि सहजसोप्या मराठीत भाषांतर पण सांगतील. (वाक्याचा शेवट शार्दुलविक्रीडीत ने कसा करायचा हे जाणण्यास उत्सुक असलेला) वि. मे.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 22:20
>> (वाक्याचा शेवट शार्दुलविक्रीडीत ने कसा करायचा हे जाणण्यास उत्सुक असलेला) वि. मे. जसं काही वाक्यात शुद्ध किंवा कोमल गंधार कसा लावायचा हे समजलंच आहे! ;-)

विश्वनाथ मेहेंदळे 14/10/2010 - 00:25
खरे तर तेही नाही कळले, पण मुद्दलातले शुद्ध किंवा कोमल गंधार म्हणजे काय हेच माहित नसल्याने तो वाक्यात कसा लावायचा हे कळण्याची शक्यता शून्य. संगीतातले काहीही कळत नाही हो. मी तर बरेच दिवस यमन हा यमक चा भाऊ आहे असे समजत होतो. शार्दुलविक्रीडीत वगैरे भानगडी म्हणजे काय हे माहित असल्याने निदान तेवढे कळू शकते. (परीकथेतील राज्यात सूर्योदय होण्याच्या प्रतीक्षेत) वि. मे.

परिकथेतील राजकुमार 14/10/2010 - 17:21
(परीकथेतील राज्यात सूर्योदय होण्याच्या प्रतीक्षेत) वि. मे.
आमच्या राज्यात सूर्य कधीच मावळत नाही हो वि. मे. :) बाकी राहिला प्रश्न तुमच्या शंकांचा तर आता त्या तुम्हाला सूर्योदय दिसला की मग सोडवु ;)

रन्गराव 14/10/2010 - 17:32
परा भाऊ आपण संयम दाखवताय आणि कुणीतरी उगाच आपल्यावर पाळत ठेवून आहे. "किसीकी दुखती रग का सवाल है" अशी शंका यायला लागली आहे आता ;)

रन्गराव 14/10/2010 - 17:33
परा भाऊ आपण संयम दाखवताय आणि कुणीतरी उगाच आपल्यावर पाळत ठेवून आहे. "किसीकी दुखती रग का सवाल है" अशी शंका यायला लागली आहे आता ;)

विश्वनाथ मेहेंदळे 14/10/2010 - 22:12
उगाच विषय भरकटतो आहे. ते शार्दुलविक्रीडीत वगैरे सगळे सोडा हो भाऊ. त्या वाक्याच्या मराठी भाषांतराचे तेवढे सांगा. मला खरच उत्सुकता आहे. कसे आहे की, अशुद्ध लिहिले अशी टीका करणे सोपे असते पर्यायी शुद्ध वाक्य सांगा. विशेषत: टेस्टींग, बिटा, पॅच इत्यादी शब्द सामान्यांना कळतील अशा मराठी भाषेत कसे लिहायचे ते कळले तर बरे होईल. आधीच खूप अवांतर झाले असल्यामुळे या मुद्द्यावर हा शेवटचा प्रतिसाद :-)

३_१४ विक्षिप्त अदिती 14/10/2010 - 22:29
बिटामधला वेळ कसा काय असतो? मला बिटातली जीवनसत्त्व माहित होती. ;-)
काम तर व्यवस्थित पूर्ण झालच नव्हता. शॉर्ट्कट मारले गेले होते. फक्त दिखावा असा करायचा होता की ते पूर्ण झाला आहे. मग टेस्टींग मधला टाईम आणि बिटा मधला वेळ वापरून कसा तरी करून गुंडाळायच होत. त्यातून ही नाहि झाल तर पॅच पाठवायची सोय असतेच!
काम पूर्ण झालं नव्हतं. दिखावा करायचा -> देखावा निर्माण करायचा नव्हता. टाईम -> वेळ त्यातून अनेक ठिकाणी, विशेषतः क्रियापदांंच्या रूपात मात्रा वगळली आहे आणि त्याजागी अनुस्वारही नाहीयेत. एकदा-दोनदा झालं ठीक आहे, पण किती वेळा हे खडे येणार? >> टेस्टींग, बिटा, पॅच इत्यादी शब्द सामान्यांना कळतील अशा मराठी भाषेत कसे लिहायचे ते कळले तर बरे होईल. टेस्टींग मधला टाईम -> चाचणी काळ पॅच -> सुधारणा हे शब्द सहज सुचले आहेत आणि सुधरण्यासारखेही वाटतात. बीटाला मराठीत बीट म्हणतात; पण बीटा (व्हर्जन)ला तात्पुरतं असा शब्द वापरता येईल.

३_१४ विक्षिप्त अदिती 13/10/2010 - 14:08
एक तर लोकांच्या 'प्रायव्हेट चाट विंडो' मध्ये घुसतेस आणि वर त्यांच्याच चुका काढतेस होय ?
चुकून चूक झाली, पुन्हा नाही असं होणार शक्तीमान!
.. थोडासा शुद्ध अथवा कोमल गंधार लावुन वाक्याचा शेवट जर शार्दुलविक्रिडितने केला असता ...
पराला हलकटशिरोमणी या किताबाने मी आज सन्मानित करत आहे.

समंजस 13/10/2010 - 11:02
छान रंगराव, मस्त कथा!! खरी असल्यास आश्चर्य नाही. असं होताना बघितलंय मी, एखाद वेळेस भागीदार सुद्धा व्हावं लागलंय :( ज्यांनी नाही बघितलंय त्यांना अविश्वसनीय वाटणे साहजीकच आहे :) परंतू या पेक्षाही बरंच जास्त राजकारण(अर्थकारण) चालतं वरच्या पातळीवर ज्यात दोन्ही बाजूंचे अधिकारी/प्रबंधक (ग्राहक आणि सेवादाता) सामील असतात. येउद्यात आणखीही असेच कॉर्पोरेट अनुभव. बाकी तुम्ही नशिबवान पहिल्याच नोकरीत अतिशय महत्त्वाचा आणि पुढे उपयोग होईल असा अनुभव मिळाला :) [अवांतरः शेवटी ग्राहक काय आणि सेवादाता काय दोन्ही बाजूला माणसेच असतात आणि प्रत्येकाच्या काही गरजा, काही मर्यादा असतात. काहींना नोकरी वाचवायची असते तर काहींना बढती मिळवायची असते तर काहींना स्वतःचा निर्णय योग्य होता हे सिद्ध करणे आवश्यक असते. ]

रन्गराव 13/10/2010 - 11:10
>>[अवांतरः शेवटी ग्राहक काय आणि सेवादाता काय दोन्ही बाजूला माणसेच असतात आणि प्रत्येकाच्या काही गरजा, काही मर्यादा असतात. काहींना नोकरी वाचवायची असते तर काहींना बढती मिळवायची असते तर काहींना स्वतःचा निर्णय योग्य होता हे सिद्ध करणे आवश्यक असते. ] हे खूप छान लिहलत आपण! जीवनाच सार दोन वाक्यात! मानल तुम्हाला! :)

llपुण्याचे पेशवेll 13/10/2010 - 11:46
सहमत. आमच्या कुंपणीत आयटीवाले अ‍ॅप्रेझल न झाल्यामुळे पेटलेले पाहीले आहेत. पेटण्याची परिसीमा म्हणजे रेटिंग येताच रिझाईन करणे. :) रडणारे आयटीवाले मी कधीच पाहीलेले नाहीत. असो. आमच्या एका मित्राने टपरीवर सिगारेट ओढताना तिथे सिगारेट ओढायला आलेल्या आमच्या मॅनेजरला त्याने (मॅनेजरने) भाषण द्यायला सुरुवात केल्यावर "तू मॅनेजर आहेस म्हणून मी तुला कधीच तू माद**द आहेस असे म्हणणार नाही पण म्हणून तू नसशील ही शक्यताही नाकारता येत नाही" असे बोलता बोलता कसलेतरी उदाहरण म्हणून सजमावले होते. ;)

रन्गराव 13/10/2010 - 12:38
पेशवे लई भारी लिवताय तुमी. पण एक बोंब हाय! नाव पुण्याचे पेशवे पण लिवलय कोल्हपूरच्या छत्रपतिंसारख. काय भानगड्स!? ;)

परिकथेतील राजकुमार 13/10/2010 - 14:13
पेशवे लई भारी लिवताय तुमी. पण एक बोंब हाय! नाव पुण्याचे पेशवे पण लिवलय कोल्हपूरच्या छत्रपतिंसारख. काय भानगड्स!?
ऑ ? पुप्या घसरगुंडीवर बसुन प्रतिसाद टंकलास का काय ?

परिकथेतील राजकुमार 13/10/2010 - 19:06
तपशीलात थोडी चूक होतेय परा. पायथ्याशी म्हणायचंय का तुम्हाला?
बहुदा चूक असु शकते. कारण मी दोन्ही पोझिशन्सबद्दल ऐकले होते. जास्ती लोकांनी वरची पोझिशन सांगितली होती म्हणुन मी तीच ग्राह्य धरली येवढेच ;)

रन्गराव 13/10/2010 - 21:05
परा आणि नगरी निरंजन इथ ह्याविषयी लेख लिहिण्यास आपल्या इतक समर्थ कोणी नाही. होऊन जावू द्या एक एक ;)
3
नोकरी
अनुभव

माझा नवरा पैसं खातो

पाषाणभेद ·
माझा नवरा पैसं खातो
खातो खातो माझा दाद्ला रोजरोज पैसं खातो अहो खातो माझा नवरा पैसं खातो जातो जातो माझा नवरा मुन्शिपाल्टीत कामाला जातो ||धृ|| आठवड्याला नवी साडी घेई पोराबाळांना खावू रोज देई पण दारू लई जास्त पितो खातो खातो माझा दाद्ला रोजरोज पैसं खातो जातो जातो नवरा पोलीस श्टेशनात कामाला जातो ||१|| रस्त्यावर तो उभा राहतो शिट्टी मारून लायसन पाहतो पावतीचं पैसं खिशात टाकतो खातो खातो माझा दाद्ला रोजरोज पैसं खातो जातो जातो नवरा ट्र
कविता
नोकरी
जीवनमान
शांतरस
Subscribe to नोकरी
© 2026 मिसळपाव