सर्व मिपाकरांना विनंती, वारंवार सूचना देऊनही 'चालू घडामोडी' आणि इतरही काही धाग्यांत व्यक्तिगत पातळीवर केली जाणारी टीका दिसून येते. पक्षांचे प्रमुख, पक्ष यांच्यावर केल्या जाणा-या टिकाही संयमित असाव्यात अशी अपेक्षा आहे, नव्या कायद्यांमुळे संकेतस्थळावरील सर्वांचा वावर कायद्यातील नियमाबरोबर, सार्वजनिक संस्थळावरील सभ्यतेचे किमान निकष पाळणारा असावे असे मिपा व्यवस्थापनाचे मत आहे, यापुढे असे आढळून येत राहिल्यास कोणतेही स्पष्टीकरण न देता असे प्रतिसाद, धागे सरसकट अप्रकाशित केल्या जातील किंवा खाते निष्कासित करण्यासारखी कठोर कारवाई केली जाईल याची सर्वांनी नोंद घ्यावी व सहकार्य करावे.

- मिपा व्यवस्थापन


कविता माझी

जल-आशय!

अत्रुप्त आत्मा's picture
अत्रुप्त आत्मा in जे न देखे रवी...
9 Jun 2021 - 11:47 pm

जलाशयाच्या उदरामध्ये, गूढ कहाणि वसते आहे.
मनात माझ्या काही का ही?, म्हणता आतच बसते आहे.

कविताकविता माझीअद्भुतरस

आज जरी

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
11 May 2021 - 11:23 am

चंद्रधगीने रातराणी
उत्फुल्लपणे-
परिमळेल तेव्हा

व्याधविद्ध मृगशीर्ष जरासे
मावळतीवर-
ढळेल तेव्हा

केतकीत नागीण निळी
टाकून कात-
सळसळेल तेव्हा

नि:शब्दांची धून खोलवर
रुजून ओठी-
रुळेल तेव्हा

वास्तवतळिचे अस्फुट अद्भुत
कणाकणाने-
कळेल तेव्हा...

....वीज शिरी
कोसळली तरीही,
सावरेन मी

अद्भुत अवघे विरून, वास्तव
क्षणोक्षणी मग-
छळेल तेव्हा...

....आज जरी
निष्पर्ण तरी
बहरेन उद्या मी

कवितामुक्तककविता माझी

कवितेनंतर

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
23 Apr 2021 - 8:37 pm

कवितेनंतर बाकी उरल्या
शब्दांचे विभ्रम मी बघतो
ऐकून आहे ठिणगीचाही
बघता बघता वणवा होतो

वळीव कोसळता वणव्यावर
राखेची रांगोळी होते
अगणित थेंबांतिल थोड्याश्या
थेंबांची पागोळी होते

सोसून पागोळ्यांचा मारा,
तरारून अंकुर जो फुटतो
वृक्ष होऊनी त्याचा, अनघड
शब्दांनी तो डवरून जातो

पाठशिवणीचा नाद लावुनी
शब्द बीज वळचणीत रुजते
कधीतरी त्यातून अचानक
ओळ नवी कवितेची फुलते

- पण ओळीच्या पैलतिरावर
अनाघ्रातसे काही उरते

कवितामुक्तककविता माझी

श्रीरंग....

Jayagandha Bhatkhande's picture
Jayagandha Bhat... in जे न देखे रवी...
2 Apr 2021 - 8:20 am

श्रीरंग....

सावळ्याचा शाम रंग..
भक्तिमाजी गोपी दंग..
प्रेमाचे उधळुनि रंग..
स्वानंदे भिजले अंग..
ममत्वाचा होई भंग..
अहंतेचा सुटे संग..
वैराग्याचा मनी तरंग..
उजळुन जाई अंतरंग..
जाणिवेत "मी" च गुंग..

"तो" चि "मी" श्रीरंग...
"तो" चि "मी" श्रीरंग...

जयगंधा...
६-३-२०१७.

कविताकविता माझी

तू जीव माझा- तू प्राण माझा - आलीस तू अवचिता

चित्रगुप्त's picture
चित्रगुप्त in जे न देखे रवी...
29 Mar 2021 - 5:55 pm

तू जीव माझा -
तू प्राण माझा -
घ्यावया
नच होतीस आली
मालूम होते मला

शौच्यालयात घुसता
मग सावरून बसता
मोबाइलात रमता
आलीस तू अवचिता

जवळि जवळ येता
मग कडकडून डसता
मम उष्ण रक्त प्रशिता
मेरा चैन-वैन सब लुटिता

वाजवून टाळिका
मी जीव तुझा - मी प्राण तुझा
- हरिला -
अल्विदा मच्छरिनी -
अल्विदा.

.

संस्कृतीनाट्यवाङ्मयकवितामुक्तकसमाजजीवनमानमिसळमेक्सिकनराहणीराहती जागाविज्ञानव्यक्तिचित्रमौजमजाअनर्थशास्त्रअभय-काव्यआठवणीआयुष्याच्या वाटेवरइशाराकविता माझीकाहीच्या काही कविताकैच्याकैकविताघे भरारीचाहूलजिलबीजीवनप्रेम कविताफ्री स्टाइलभावकवितामाझी कवितारतीबाच्या कवितारोमांचकारी.लाल कानशीलवाङ्मयशेतीविराणीहझलभयानककरुणरौद्ररस

हाक......

Jayagandha Bhatkhande's picture
Jayagandha Bhat... in जे न देखे रवी...
26 Mar 2021 - 11:53 am

हाक........

देवा, मारु कशी रे तुजला हाक...
किती संबोधने कामी आली..
मम प्रतिभाही इथे निमाली..
तरी म्हणसी मजला तू रे..
अजुनी करुणा भाक...
ईश्वरा, मारु कशी रे तुजला हाक..

संग तुझा नित मजला असुनी..
कधी वाटते एकाकी मी..
पसरुनी बाहु पुन्हा मागते..
तुझीच केवळ साथ..
प्रभो, मारु कशी रे तुजला हाक..

आयुष्याच्या अवघड वळणी..
देवदूताची साथ घेऊनी..
पुढती आले कशीबशी मी..
संमुख आहे ही वैतरणी..
गाठू कसा रे काठ..
कृष्णा, मारु कशी रे तुजला हाक..

कविताकविता माझी

ठिपके

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
2 Mar 2021 - 9:19 am

शहरदिव्यांचे पिवळट ठिपके
काळ्याकरड्या रस्त्यांवरच्या
धुरात भेसुर
चमचमण्याच्या
थोडे आधी
तिथून निघूया,

पाखरठिपक्यांच्या नक्षीला
भगव्यापिवळ्या मावळतीशी
किलबिलणारा
कंठ फुटेतो
जरा थांबूया
मग बोलूया,

चांदणठिपक्यांची रांगोळी
गारूड पाडून विस्कटण्याच्या
थोडी आधी
चंद्रधगीने
जरा वितळू दे
मग थांबूया.

कवितामुक्तककविता माझी

भगवंत....

Jayagandha Bhatkhande's picture
Jayagandha Bhat... in जे न देखे रवी...
26 Feb 2021 - 9:17 am

भगवंत..!!

भुकेल्यास देई अन्न,
दुर्बलास धीर,
आंधळ्याची काठी होई,
तोच खरा थोर...

दीनजन सेवेसाठी,
झिजवी "तो" शरीर,
याचकासि कर्ण होई,
तोच खरा थोर...

तान्हुल्यास क्षीर देई,
तृषार्तास नीर,
कुणा द्रौपदीस चीर देई,
तोच खरा थोर...

अनाथांची होई माय,
शत्रुपुढे वीर,
पतितांना उद्धरुन नेई,
तोच खरा थोर...

कुणी म्हणती गुरु त्याला,
कुणी म्हणे संत,
सर्वांतरी तोच आहे,
माझा भगवंत.....!!!

जयगंधा..
२४-२-२०२१.

कविताकविता माझी

आतल्या आत

अनन्त्_यात्री's picture
अनन्त्_यात्री in जे न देखे रवी...
21 Feb 2021 - 8:33 pm

संदर्भचौकटी मोडून पडल्या तेव्हा
मी अधांतराचा धरला अलगद हात
मग रिक्तपणाने भरलो काठोकाठ
अन् ओसंडून सांडलो आतल्या आत

धगधगून निखारे विझून गेले तेव्हा
मी हिमपातावर कसून केली मात
मग पलित्यातळिच्या अंधारात बुडालो
अन् लखलख तेजाळलो आतल्या आत

भ्रमनिरास बनले जगणे सगळे तेव्हा
मी सुखस्वप्नांचा सहज सोडला हात
जरी भोवतालच्या कोलाहली विस्कटलो
उलगडलो अवघा पुन्हा आतल्या आत

कवितामुक्तककविता माझी

मुक्त

सरीवर सरी's picture
सरीवर सरी in जे न देखे रवी...
14 Feb 2021 - 11:25 pm

आभाळातून बरसून ही
पानावरच्या दवासम अस्तित्व
मिसळायच नाही वाहायच नाही..

अनाहूतपणे भेटून ही
स्वप्नांचा कापसासम स्पर्श
बांधून नाही हूरहूर नाही..

भेटीची ओढ असूनही
अनवट वाटेसम गूढ
टाळणार नाही विसरणार नाही..

कवितामुक्तककविता माझी