सृ ला ताई
मी पण वीकान्तासाठी ह्या मार्जाराप्रमाणेच तयार आहे.
ह्यापी वीकान्त,
सर्किट
पृथ्वीवरील सर्वांत हुशार प्राणी
माणूस असेलही
पण त्यानेही कधी तरी निवांतपणे
म्यँव म्हणायला हरकत नाही.
ता. क. म्याऍव
मांजर अतिशय देखणा प्राणी.
कार्डही मस्त आहे. मला मांजराचा नेहमीच हेवा वाटतो. मालकाच्या गादीवर झोपणे, मालकाने दिलेले आणि चोरूनही दूध पीणे.. आणि काहीही काम न करता.. (कुत्र्याला निदान घराची राखणतरी करावे लागते) आरामत दिवस घालवणे. वा! काय लाईफ आहे..!
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
मला मनीमाउ ची पोझ लई आवडली बघा
विकांताला दोन ऑप्शन्स आहेत....
१. माउसारखे तंगड्या वर करुन अथवा छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा...
किंवा,
२. परत एकदा भ्रमंती... :)
--
ध्रुव
आहाहा...
उद्या झोपणार...झोपणार....झोपणार मी...उशीरापर्य॑त नाही उठणार...उठणार...उठणार मी !!!!
लय भारी!
अवा॑तरः ध्रुवभौ, छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा... म्हणजे नक्की काय करुन रे?
-(आळशी) ध मा ल.
कस॑ काय बॉ? आम्ही झोपत नसतो...डायरेक्ट मरतो ते दुसर्या दिवशी परत जिव॑त होतो ही 'सनसनीखेज' बातमी 'सबसे तेज' 'ब्रेकि॑ग न्युज' म्हणून झळकली की काय?
आवडला शब्दप्रयोग जोरात आवडला. छबो...छबो...छबो !!!!
- (छबो करुन पडणारा) ध मा ल.
कुत्रं ( मालकाकडे कृतज्ञतेनी बघत ) : मी फार भाग्यवान आहे मला ह्याच्या सारखा मायाळू मालक मिळाला.
मांजर ( मालकाकडे तुच्छ्तेने बघत ) : ह्याच नशीब चांगलं की मी ह्याच्या घरी रहाते, पण ह्या मेल्याला बघा काही आहे का त्याचं.
व्यंकट
सृ ला ताई
मी पण वीकान्तासाठी ह्या मार्जाराप्रमाणेच तयार आहे.
ह्यापी वीकान्त,
सर्किट
पृथ्वीवरील सर्वांत हुशार प्राणी
माणूस असेलही
पण त्यानेही कधी तरी निवांतपणे
म्यँव म्हणायला हरकत नाही.
ता. क. म्याऍव
मांजर अतिशय देखणा प्राणी.
कार्डही मस्त आहे. मला मांजराचा नेहमीच हेवा वाटतो. मालकाच्या गादीवर झोपणे, मालकाने दिलेले आणि चोरूनही दूध पीणे.. आणि काहीही काम न करता.. (कुत्र्याला निदान घराची राखणतरी करावे लागते) आरामत दिवस घालवणे. वा! काय लाईफ आहे..!
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
मला मनीमाउ ची पोझ लई आवडली बघा
विकांताला दोन ऑप्शन्स आहेत....
१. माउसारखे तंगड्या वर करुन अथवा छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा...
किंवा,
२. परत एकदा भ्रमंती... :)
--
ध्रुव
आहाहा...
उद्या झोपणार...झोपणार....झोपणार मी...उशीरापर्य॑त नाही उठणार...उठणार...उठणार मी !!!!
लय भारी!
अवा॑तरः ध्रुवभौ, छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा... म्हणजे नक्की काय करुन रे?
-(आळशी) ध मा ल.
कस॑ काय बॉ? आम्ही झोपत नसतो...डायरेक्ट मरतो ते दुसर्या दिवशी परत जिव॑त होतो ही 'सनसनीखेज' बातमी 'सबसे तेज' 'ब्रेकि॑ग न्युज' म्हणून झळकली की काय?
आवडला शब्दप्रयोग जोरात आवडला. छबो...छबो...छबो !!!!
- (छबो करुन पडणारा) ध मा ल.
कुत्रं ( मालकाकडे कृतज्ञतेनी बघत ) : मी फार भाग्यवान आहे मला ह्याच्या सारखा मायाळू मालक मिळाला.
मांजर ( मालकाकडे तुच्छ्तेने बघत ) : ह्याच नशीब चांगलं की मी ह्याच्या घरी रहाते, पण ह्या मेल्याला बघा काही आहे का त्याचं.
व्यंकट
माझ्याकडे एक सुंदर मराठी शुभेच्छापत्र आहे. काय आश्चर्य, त्यातल्या ओळी ह्या चित्राला बिनचूक बसतात. अगदी एका ओळंब्यात. ह्या योगायोगाची गंमत वाटली कारण दोन कुठल्या वेवेगळ्या जगातल्या गोष्टी. एक नेटवरची तर एक छापील कागदावरची. म्हणून हे चित्र आणि त्या ओळी इथे देत आहे.
आम्ही दूध पितो.
मांजरही दूध पिते.
पण मांजराच्या ते अंगी लागते.
अनिरुद्ध,
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
अतिशय सुंदर !!!!
वाहवा !!
दिल दहला देनेवाली गझल !
- सर्किट
मात्र गझलेचा नेमका मूड पकडण्यात मी अयशस्वी झालो. पहिल्या पाच शेरांमधे वैयक्तिक वैफल्याचे , त्यातून येणार्या खिन्नतेचे प्रतिबिंब पडते तर शेवटच्या दोन शेरांमधे भेदक सामाजिक वास्तव मांडले आहे. अर्थात गझल या प्रकाराच्या विविधरंगी आणि सर्वसमावेशक स्वरूपाला लक्षात घेतले तर यात काही वावगे वाटू नयेच. ! उत्तम दर्जाची शायरी !
"काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही" मधे यतिभंग झाल्यासारखे वाटले. चू.भू. द्या. घ्या.
(एक बाळबोध शंका : तुम्हीच केसु काय ? )
हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही
मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही
ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे
निसटून काळ गेला हातात येत नाही
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला
जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही
मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ?
काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
अहाहा क्या बात है केशवा! तोंडं बंद केलीस रे सगळ्यांची....
आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले
परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू.
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
हे विडंबन होतं??????साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू.
'आज तुझी गझल वाचून सुन्न झालो' असे म्हणायचे होते.
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
वा! लै भारी रे अनिरुद्धा!
तात्या.
अनिरुद्ध,
गझल फारच अप्रतिम आहे. एकेक कल्पना खणखणीत आणि सादरीकरणही सहज. प्रासादिकता किंवा लहजा म्हणतात, ते हेच असावे, असे वाटले. छान.
'अद्यापही सुर्याला माझा सराव नाही' चे वृत्त दिसते.
गळफासमुक्तीचा शेर अतिशय प्रासंगिक आणि तो धरून शेवटचे शेर फार मार्मिक आहेत.
इतक्या चांगल्या गझलेस तीट लावावीशी वाटली म्हणून काही तांत्रिक उणिवा दाखवून देण्याचे धाडस करतो आहे, पटल्यास पहा. माझ्या माहितीप्रमाणे पूर्ण गझलेत एकच काफिया किती वेळा चालवावा, याला मर्यादा असते. यात 'शेत' व्यतिरिक्त 'येत' आणि 'नेत' सोडून फार काही दिसत नाही. इतक्या छान कल्पना डोक्यात असताना, चपखल शब्दयोजनेची देणगी लाभली असताना काफियांच्या बाबतीत मारवाडीपणा का बरे? समृद्ध काफिया संच असेल, तर कल्पनावैविध्य आणि त्यायोगे पूर्ण गझलही समृद्ध होते, असा स्वानुभव आहे. चूभूद्याघ्या. कोणीतरी> येत नाही, कुठेतरी/कोणालातरी> नेत नाही यांची पुनरावृत्ती त्यातून टाळता आली असती. 'बेत', 'प्रेत', 'मजेत', 'घेत', 'कवेत' इ. काफिये योजता आले असते. आठवा दादांची गझल -
मनाप्रमाणे जगावयाचे कितीकिती छान बेत होते
कुठेतरी मी उभाच होतो, कुठेतरी दैव नेत होते
असो. जे काही थोडेफार लिहिलेवाचले आहे, अनुभवले आहे, त्यावरून हे सांगावेसे वाटले. तज्ज्ञ असल्याचा दावा करीत नाही; सबब, पटल्यास पहा अन्यथा सोडून द्या.
'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही.
पुढील उत्तम रचनांसाठी अनेक शुभेच्छा.
(आस्वादक)बेसनलाडू
इतर सूचना छान आहेत ( विशेषतः काफियांविषयी), पण
'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही.
हे पटत नाही. मला वाटते, की पुढच्या "आवाज येत नाही" साठी धडकणे हेच योग्य आहे.
स्पंदनांचा तसाही आवाज येत नसतोच.
- सर्किट
हे नवे सुचले. कशाचा म्हणजे धडकण्याचा/ठोक्यांचा वगैरे अध्याहृत म्हणता येईल. सोनिया गांधींचा 'आतला' वगैरे आवाज या गझलेत तरी अपेक्षित नसावा.
नाहीतरी गेयतेतील खडे दूर करून, 'दिल धडकना'ने जन्म दिलेले 'हिंदा'ळलेले काळीज धडकणे पचवायचे असेल तर आम्ही स्पंदनांनाही बोलके करून त्यांचा आवाज ऐकू. पोएटिक लायसन्स यू सी ;)
असो. अंतिम निर्णय मूळ रचनाकाराचा.
(सूचक)बेसनलाडू
काळीज धडकतेच, ते हिंदी असो की मराठी.
"माझ्या काळजातील धडधड वाढली" हे वाक्य समजण्यासाठी सोनियाचा दाखला द्यावा लागत नाही.
आपल्या आवडत्या "भाईकाकांचे" हे वाक्य आहे.
आता गप !
- सर्किट
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य.
त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते.
ही गझलपण वेदनाचा सूर आळवते.
समान बेहेर =मिटर (लांबी ), सारखे रॅडिफ(इथे तो शब्द `नाही` हा आहे) आहे.
काफिया (यमक) मात्र फक्त पहिल्या शेर मधे जुळताना दिसते आहे .
वासतवतेची जाणिव करून देते ही गझल.छान.
मीनल.
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य.
त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते.
काय सांगता ??
तुमच्या प्रतिसादांतून नेहमी नवनवीन माहिती कळत असते बुवा.
आहे की नाही, चित्तर ?
- सर्किट
आपल्याला आवडले बुवा.....
आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले
परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही
आपले नेता लोक,,साले सगळेच चोर.....
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
कुणाला पर्वा आहे का त्याची,, सर्व म्हणतात आपल पोट भरल ना खाऊन. या भ्रष्टाचारी लोकांचीच तिरडीच बांधायला हवी.
(बळीराजाच्या बळींनी व्यथीत)
मदनबाण
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला
जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही
मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ?
काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
क्या बात है अभ्य॑करशेठ ! मार डाला.
अवा॑तरः भेटीमध्ये तुमच्या गझला ऐकवा अशी विन॑ती केली होती, ती अशी पुर्ण होताना बघून आन॑द वाटला. अपनी तबियत एकदम खूष!!! धन्यवाद शेठ :-)
- (मी सुद्धा आस्वादक) ध मा ल.
रूप दिसायला गजलेचेच वाटते. मला वाटते त्यातील तंत्र तपासून पहावे की काय?
माझी आपली एक बालीश शंका. मतल्यात येत आणि नेत नाही आल्यानंतर पुन्हा ते वापरावे का? जर सातत्याने वापरायचे असेल तर रदीफ म्हणून का नाही?
विषय चांगला.
आपला
अ.अ.जोशी
काय जबरदस्त लिहिलेत! मान गये!
प्रत्येक शेर खणखणीत!! कोणताही वेगळा काढता येत नाही.
दुवा पाठवला माझ्या सर्व दोस्तांना. म्हटले वाचा लेको. यास म्हणतात काव्य. कमीत कमी शब्दांत जास्तीत जास्त पोचवलेत.
असेच लिहीत रहा. शुभेच्छा. :)
अनिरुद्ध,
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
अतिशय सुंदर !!!!
वाहवा !!
दिल दहला देनेवाली गझल !
- सर्किट
मात्र गझलेचा नेमका मूड पकडण्यात मी अयशस्वी झालो. पहिल्या पाच शेरांमधे वैयक्तिक वैफल्याचे , त्यातून येणार्या खिन्नतेचे प्रतिबिंब पडते तर शेवटच्या दोन शेरांमधे भेदक सामाजिक वास्तव मांडले आहे. अर्थात गझल या प्रकाराच्या विविधरंगी आणि सर्वसमावेशक स्वरूपाला लक्षात घेतले तर यात काही वावगे वाटू नयेच. ! उत्तम दर्जाची शायरी !
"काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही" मधे यतिभंग झाल्यासारखे वाटले. चू.भू. द्या. घ्या.
(एक बाळबोध शंका : तुम्हीच केसु काय ? )
हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही
मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही
ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे
निसटून काळ गेला हातात येत नाही
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला
जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही
मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ?
काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
अहाहा क्या बात है केशवा! तोंडं बंद केलीस रे सगळ्यांची....
आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले
परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू.
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
हे विडंबन होतं??????साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू.
'आज तुझी गझल वाचून सुन्न झालो' असे म्हणायचे होते.
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
वा! लै भारी रे अनिरुद्धा!
तात्या.
अनिरुद्ध,
गझल फारच अप्रतिम आहे. एकेक कल्पना खणखणीत आणि सादरीकरणही सहज. प्रासादिकता किंवा लहजा म्हणतात, ते हेच असावे, असे वाटले. छान.
'अद्यापही सुर्याला माझा सराव नाही' चे वृत्त दिसते.
गळफासमुक्तीचा शेर अतिशय प्रासंगिक आणि तो धरून शेवटचे शेर फार मार्मिक आहेत.
इतक्या चांगल्या गझलेस तीट लावावीशी वाटली म्हणून काही तांत्रिक उणिवा दाखवून देण्याचे धाडस करतो आहे, पटल्यास पहा. माझ्या माहितीप्रमाणे पूर्ण गझलेत एकच काफिया किती वेळा चालवावा, याला मर्यादा असते. यात 'शेत' व्यतिरिक्त 'येत' आणि 'नेत' सोडून फार काही दिसत नाही. इतक्या छान कल्पना डोक्यात असताना, चपखल शब्दयोजनेची देणगी लाभली असताना काफियांच्या बाबतीत मारवाडीपणा का बरे? समृद्ध काफिया संच असेल, तर कल्पनावैविध्य आणि त्यायोगे पूर्ण गझलही समृद्ध होते, असा स्वानुभव आहे. चूभूद्याघ्या. कोणीतरी> येत नाही, कुठेतरी/कोणालातरी> नेत नाही यांची पुनरावृत्ती त्यातून टाळता आली असती. 'बेत', 'प्रेत', 'मजेत', 'घेत', 'कवेत' इ. काफिये योजता आले असते. आठवा दादांची गझल -
मनाप्रमाणे जगावयाचे कितीकिती छान बेत होते
कुठेतरी मी उभाच होतो, कुठेतरी दैव नेत होते
असो. जे काही थोडेफार लिहिलेवाचले आहे, अनुभवले आहे, त्यावरून हे सांगावेसे वाटले. तज्ज्ञ असल्याचा दावा करीत नाही; सबब, पटल्यास पहा अन्यथा सोडून द्या.
'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही.
पुढील उत्तम रचनांसाठी अनेक शुभेच्छा.
(आस्वादक)बेसनलाडू
इतर सूचना छान आहेत ( विशेषतः काफियांविषयी), पण
'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही.
हे पटत नाही. मला वाटते, की पुढच्या "आवाज येत नाही" साठी धडकणे हेच योग्य आहे.
स्पंदनांचा तसाही आवाज येत नसतोच.
- सर्किट
हे नवे सुचले. कशाचा म्हणजे धडकण्याचा/ठोक्यांचा वगैरे अध्याहृत म्हणता येईल. सोनिया गांधींचा 'आतला' वगैरे आवाज या गझलेत तरी अपेक्षित नसावा.
नाहीतरी गेयतेतील खडे दूर करून, 'दिल धडकना'ने जन्म दिलेले 'हिंदा'ळलेले काळीज धडकणे पचवायचे असेल तर आम्ही स्पंदनांनाही बोलके करून त्यांचा आवाज ऐकू. पोएटिक लायसन्स यू सी ;)
असो. अंतिम निर्णय मूळ रचनाकाराचा.
(सूचक)बेसनलाडू
काळीज धडकतेच, ते हिंदी असो की मराठी.
"माझ्या काळजातील धडधड वाढली" हे वाक्य समजण्यासाठी सोनियाचा दाखला द्यावा लागत नाही.
आपल्या आवडत्या "भाईकाकांचे" हे वाक्य आहे.
आता गप !
- सर्किट
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य.
त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते.
ही गझलपण वेदनाचा सूर आळवते.
समान बेहेर =मिटर (लांबी ), सारखे रॅडिफ(इथे तो शब्द `नाही` हा आहे) आहे.
काफिया (यमक) मात्र फक्त पहिल्या शेर मधे जुळताना दिसते आहे .
वासतवतेची जाणिव करून देते ही गझल.छान.
मीनल.
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य.
त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते.
काय सांगता ??
तुमच्या प्रतिसादांतून नेहमी नवनवीन माहिती कळत असते बुवा.
आहे की नाही, चित्तर ?
- सर्किट
आपल्याला आवडले बुवा.....
आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले
परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही
आपले नेता लोक,,साले सगळेच चोर.....
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
कुणाला पर्वा आहे का त्याची,, सर्व म्हणतात आपल पोट भरल ना खाऊन. या भ्रष्टाचारी लोकांचीच तिरडीच बांधायला हवी.
(बळीराजाच्या बळींनी व्यथीत)
मदनबाण
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला
जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही
मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ?
काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
क्या बात है अभ्य॑करशेठ ! मार डाला.
अवा॑तरः भेटीमध्ये तुमच्या गझला ऐकवा अशी विन॑ती केली होती, ती अशी पुर्ण होताना बघून आन॑द वाटला. अपनी तबियत एकदम खूष!!! धन्यवाद शेठ :-)
- (मी सुद्धा आस्वादक) ध मा ल.
रूप दिसायला गजलेचेच वाटते. मला वाटते त्यातील तंत्र तपासून पहावे की काय?
माझी आपली एक बालीश शंका. मतल्यात येत आणि नेत नाही आल्यानंतर पुन्हा ते वापरावे का? जर सातत्याने वापरायचे असेल तर रदीफ म्हणून का नाही?
विषय चांगला.
आपला
अ.अ.जोशी
काय जबरदस्त लिहिलेत! मान गये!
प्रत्येक शेर खणखणीत!! कोणताही वेगळा काढता येत नाही.
दुवा पाठवला माझ्या सर्व दोस्तांना. म्हटले वाचा लेको. यास म्हणतात काव्य. कमीत कमी शब्दांत जास्तीत जास्त पोचवलेत.
असेच लिहीत रहा. शुभेच्छा. :)
हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही
मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही
ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे
निसटून काळ गेला हातात येत नाही
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला
जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही
मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ?
काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले
परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा
गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही
आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा
सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही
मारव्याचे तात्याने केलेले वर्णन आणि त्यात आयुष्याच्या संध्याकाळी मारवा आठवणार्या अंतु बर्व्याचे योजलेले रुपक अक्षरशः काळीज कातरून जाते. तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'.
पुण्याचे पेशवे
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे.
कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला.
सोनाली
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे.
कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला.
केशवसुमार
सुंदर लेख. लगे रहो तात्या.
तुमच्या मैत्रिणीने केलेल्या ओळी खासकरून आवडल्या. एखाद्या प्रतिभावान कवीने केल्यासारख्या वाटतात. पण मला त्या मुलतानीच्या वाटल्या नाहीत.
अहो... त्या मुलतानीच्या नहियेत.. त्या धनश्रीच्या आहेत.. :)))
तात्या,
लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली. मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली.
धन्यवाद प्राजू, पण..
मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते.
काय चुकलं ते सांग तरी!
की तुला अचूक म्हणायचं आहे? :)
आपला,
(प्राजूचा आणि जगदीशभावजींचा मित्र!) तात्या.
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
रागदारीतले ** कळत नसणार्या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :)
-कोलबेर
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
रागदारीतले *ट कळत नसणार्या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :)
()बेसनलाडू
तात्या आणि दिगभ्भा, ह्या मेंदूच्या दोन बाजूंच्या प्रतिनिधीत उगाच म्या मेडुला ओबलंगोटाचे काय काम ?
नको रे बुवा ते.
चित्रे छान आहेत तात्या. मागे एकदा, रविशंकर (बहुधा रविशंकरच) वाजवताहेत, आणि हुसेन चित्रे रंगवताहेत, अशी अभिनव जुगलबंदी झाली होती. तसे आता म्युझियम मधल्या प्रत्येक चित्रासमोर तुझे गाणे ठेवावे, असे वाटते.
- सर्किट
उगाच मी कशाला???
चक्क सर्किट राव लाजतायत? अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :)))
आणि मेड्युला ओबलंगोटा शिवाय माणसाची 'मज्जासंस्था' तरी कशी पूर्ण होणार? थोडक्यात तुमच्या सहभागा शिवाय काय 'मज्जा' येणार?? :))
तेव्हा होउन जाऊदेच..
(गेंडास्वामी मज्जातंतू) कोलबेर
अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :)))
ही अशी ??
(आमच्या शेजारचा छोटा कोलबेर किती गोंडस दिसतोय, नाही ?)
- (लाजाळू) सर्किट
हा हा हा.. अहो मी फिकट गुलाबी म्हंटलं होत हो...
असो..तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !!
दोघे मिळून तात्यांना भेटायला चालले आहेत असं वाटत आहे :)))
कृपया भलतेच हलके घ्या रे....
- कोलबेर
तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !!
:-) :-)
वरचे चित्र पाहून मला भैरवीची आठवण झाली...
मंडळी, आमची दमदार भैरवी, अशाच लहान सहान रागांना सोबत घेऊन जाते, बरं का ?
फुल गेंडवा ना मारो...
आहा हा, क्या कहने !!
- सर्किट
शब्दांकन आवडले. शेवटचे चित्र पाहून मारव्यासोबतच अपूर्वाईतले 'पूरिया धनश्री'चे वर्णन आठवले.
मुलतानीचे चित्रही सुरेख आहे. ग्रेसच्या एका कवितेत अशा ओळी आहेत -
कंठांत दिशांचे हार, निळा अभिसार,
वेळूच्या रानी
झाडीत दडे, देऊळ गडे,
येतसे जिथुन मुलतानी
हे असलं काही वाचलं की शास्त्रीय संगीतात आवडलं किंवा नाहीं, अशा बायनरी आवडीपलीकडे काही समजत नसल्याची खंत परत जाणवते.
इतके दिवस साड्यांचीचेच शोरूम माहित होते.
खरे कलासंगम असे असते होय?
संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे.
Simply Great!
मीनल.
तात्यासाहेब,
विवेचनाची सुरूवात वाचून भितीच वाटत होती ; तशीच हुरहुर पण होती. राग आणि चित्रें यांची सांगड घालण्याच्या नावाखाली कधी कधी फार भयंकर प्रकार चालतात , सहनही करावे लागतात. पण आपण कमाल केलीत. 'राग-चित्रें ' अतिशय समर्पक आणि नेमका राग भाव दर्शविणारी आहेत. खास करून ---- 'मारवा'
एक छान मेजवानी मिळाली. कले प्रती आपले मन किती संवेदनशिल आहे याचा प्रत्यय आला.
धन्यवाद. - - - - - - - केशवराव.
चित्र क्र. १ -
.
.
चित्र क्र. २ -चित्र क्र. ३ -सांज ढले गगन तले हम कितने एकाकी हैं, छोड चले नैनों को किरनों के ये पाखी
>
>
आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...
बर्याच दिवसांनी संगितावर लेख वाचुन आनंद झाला. ज्याला शास्त्रीय संगिताची किंमत कळली ना तो सर्वात सुखी..नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? असच मलाही यमन गाताना समोर अक्षरशः प्रकाश दिसायला लागतो आणी मध्यरात्री भलताच आनंद होतो...काय सांगु अवस्था....छान लेख....
'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली!
(ही रेकॉर्डिंग ची प्रत एवढी चांगली नाहीये पण ऐकता येईल...)
'मुलतानी', नावच कसलं भारदस्त आहे!!
मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.)
चतुरंग
रंगा,
'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली!
अगदी खरं आहे. फार सुंदर क्लिप होती ही! त्यातली 'जागी हर दिशा दिशा' य शब्दांवर जी सुरावट आहे ना, तो म्हणजे अगदी टिपिकल भटियार. 'जाग जग सारा...' मधल्या 'जग' या शब्दातला कोमल रिषभ पाहा काय सुरेख आहे!
राशिदखानचा भटियारमधला एक मस्तीभरा तराणा इथे ऐक! राशिदचं गाणं खूप छान आहे. अण्णांचा आणि खास करून आमिरखासाहेबांचा त्याच्या गाण्यावर खूप प्रभाव आहे, परंतु कुठेही नक्कल नाही.
'पिया मिलन की आस' ही भटियारमधली बंदिश आमच्या माणिकताई फार छान गायच्या!
मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.)
हे गाणं मूळात भीमपलास रागात आहे. करिमखासाहेब हे गाणं भीमपलासातच गायचे. भीमण्णाही भीमपलासातच गातात. भीमपलासात हे गाणं छानच वाटतं, परंतु दिनानाथरावांनी ते बदलून मुलतानीत बांधलं आणि समर्थपणे गाऊनही दाखवलं! भाईकाकांचे रावसाहेब म्हणतात ना, "अहो चाल बदला की, पण अधिकार नको काय तेवढा?! :)
परंतु दिनानाथरावांचा अधिकार इतका जबरदस्त होता की संपूर्ण गाण्यावर मुलतानीची छाया ठेवून शिवाय त्यात त्यांनी मुलतानीत वर्ज्य असलेल्या शुद्ध धैवताचाही अतिशय देखणा वापर केला आहे! ही हिंम्मत दिनानाथरावच करू जाणेत. ते येरागबाळ्याचे काम नव्हे! अरे सबंध गाणं तर सोड, एकट्या 'दास' या शब्दाच्या निषादात त्यांनी अक्षरश: संपूर्ण मुलतानीचं दर्शन घडवलंय! क्या बात है!
चला, निघतो आता. तसं खूप काही सांगण्यासारखं आहे, पण बोलत बसलो तर सबंध दिवस जायचा! :)
दिनानाथरावांचं प्रेम सेवा शरण हे पद इथे ऐक!
आपला,
(दिनानाथरावांच्या थोरल्या लेकीचा भक्त!) तात्या.
मस्त मस्त आणि केवळ मस्त लेख :)
हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे :)
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश
तात्या,
संगीत आणि चित्र एकमेकांची जब्रा सांगड घातली आहे. मस्तच झालंय लेखन.
मला अनुक्रमे दोन तीन नंबरचे चित्र आणि त्यावरील भाष्य आवडले.
चित्रांवरुन......रुबाबदार, देखणा, आणि खानदानी राग! म्हणजे 'मुलतानी' राग आणि अनामिक हुरहुर म्हणजे 'मारवा' क्या बात है !!!
पहिल्यांदाच रागदारीची अशी ओळख वाचली या पुर्वी असे लेखन वाचनात नाही.
सही रे सही !!!
आपुलकीने वाचून प्रतिसाद देणार्या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार. आपल्यासारख्यांच्यामुळेच लिहायला उत्साह येतो.
ज्यांना हा लेख, बरा-वाईट कोणताच प्रतिसाद देण्याच्या लायकीचा वाटला नाही, त्या मंडळींचेही आभार...!
काही उत्तरे -
मिराशीबुवा,
तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'.
वसंतराव उत्तमच गायचे परंतु मला आमिरखासाहेबांचा मारवा जास्त भावतो.
दिनेशराव,
केवळ कानांना सुखावणार्या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्या तात्यांना धन्यवाद!
धन्यवाद शेठ! एक प्रयत्न करून पाहिला!
वरूणदेवा,
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
सर्किट वगैरेसारख्या थोर (!) संगीतज्ञासोबत मी काय वाद घालणार? माझी तेवढी पात्रता नाही. मी अजून विद्यार्थी आहे! दिगम्भांसारखी थोर मंडळी मिपावर फारशी येत नाहीत!
मीनल,
संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे.
हा हा हा! धन्यवाद... :)
मुकूलराव,
नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का?
हम्म! खरं आहे...!
ऋषिकेशशेठ,
हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे
धन्यवाद रे सायबा!
-- तात्या.
मारव्याचे तात्याने केलेले वर्णन आणि त्यात आयुष्याच्या संध्याकाळी मारवा आठवणार्या अंतु बर्व्याचे योजलेले रुपक अक्षरशः काळीज कातरून जाते. तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'.
पुण्याचे पेशवे
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे.
कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला.
सोनाली
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे.
कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला.
केशवसुमार
सुंदर लेख. लगे रहो तात्या.
तुमच्या मैत्रिणीने केलेल्या ओळी खासकरून आवडल्या. एखाद्या प्रतिभावान कवीने केल्यासारख्या वाटतात. पण मला त्या मुलतानीच्या वाटल्या नाहीत.
अहो... त्या मुलतानीच्या नहियेत.. त्या धनश्रीच्या आहेत.. :)))
तात्या,
लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली. मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते.
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली.
धन्यवाद प्राजू, पण..
मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते.
काय चुकलं ते सांग तरी!
की तुला अचूक म्हणायचं आहे? :)
आपला,
(प्राजूचा आणि जगदीशभावजींचा मित्र!) तात्या.
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
रागदारीतले ** कळत नसणार्या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :)
-कोलबेर
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
रागदारीतले *ट कळत नसणार्या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :)
()बेसनलाडू
तात्या आणि दिगभ्भा, ह्या मेंदूच्या दोन बाजूंच्या प्रतिनिधीत उगाच म्या मेडुला ओबलंगोटाचे काय काम ?
नको रे बुवा ते.
चित्रे छान आहेत तात्या. मागे एकदा, रविशंकर (बहुधा रविशंकरच) वाजवताहेत, आणि हुसेन चित्रे रंगवताहेत, अशी अभिनव जुगलबंदी झाली होती. तसे आता म्युझियम मधल्या प्रत्येक चित्रासमोर तुझे गाणे ठेवावे, असे वाटते.
- सर्किट
उगाच मी कशाला???
चक्क सर्किट राव लाजतायत? अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :)))
आणि मेड्युला ओबलंगोटा शिवाय माणसाची 'मज्जासंस्था' तरी कशी पूर्ण होणार? थोडक्यात तुमच्या सहभागा शिवाय काय 'मज्जा' येणार?? :))
तेव्हा होउन जाऊदेच..
(गेंडास्वामी मज्जातंतू) कोलबेर
अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :)))
ही अशी ??
(आमच्या शेजारचा छोटा कोलबेर किती गोंडस दिसतोय, नाही ?)
- (लाजाळू) सर्किट
हा हा हा.. अहो मी फिकट गुलाबी म्हंटलं होत हो...
असो..तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !!
दोघे मिळून तात्यांना भेटायला चालले आहेत असं वाटत आहे :)))
कृपया भलतेच हलके घ्या रे....
- कोलबेर
तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !!
:-) :-)
वरचे चित्र पाहून मला भैरवीची आठवण झाली...
मंडळी, आमची दमदार भैरवी, अशाच लहान सहान रागांना सोबत घेऊन जाते, बरं का ?
फुल गेंडवा ना मारो...
आहा हा, क्या कहने !!
- सर्किट
शब्दांकन आवडले. शेवटचे चित्र पाहून मारव्यासोबतच अपूर्वाईतले 'पूरिया धनश्री'चे वर्णन आठवले.
मुलतानीचे चित्रही सुरेख आहे. ग्रेसच्या एका कवितेत अशा ओळी आहेत -
कंठांत दिशांचे हार, निळा अभिसार,
वेळूच्या रानी
झाडीत दडे, देऊळ गडे,
येतसे जिथुन मुलतानी
हे असलं काही वाचलं की शास्त्रीय संगीतात आवडलं किंवा नाहीं, अशा बायनरी आवडीपलीकडे काही समजत नसल्याची खंत परत जाणवते.
इतके दिवस साड्यांचीचेच शोरूम माहित होते.
खरे कलासंगम असे असते होय?
संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे.
Simply Great!
मीनल.
तात्यासाहेब,
विवेचनाची सुरूवात वाचून भितीच वाटत होती ; तशीच हुरहुर पण होती. राग आणि चित्रें यांची सांगड घालण्याच्या नावाखाली कधी कधी फार भयंकर प्रकार चालतात , सहनही करावे लागतात. पण आपण कमाल केलीत. 'राग-चित्रें ' अतिशय समर्पक आणि नेमका राग भाव दर्शविणारी आहेत. खास करून ---- 'मारवा'
एक छान मेजवानी मिळाली. कले प्रती आपले मन किती संवेदनशिल आहे याचा प्रत्यय आला.
धन्यवाद. - - - - - - - केशवराव.
चित्र क्र. १ -
.
.
चित्र क्र. २ -चित्र क्र. ३ -सांज ढले गगन तले हम कितने एकाकी हैं, छोड चले नैनों को किरनों के ये पाखी
>
>
आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...
बर्याच दिवसांनी संगितावर लेख वाचुन आनंद झाला. ज्याला शास्त्रीय संगिताची किंमत कळली ना तो सर्वात सुखी..नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? असच मलाही यमन गाताना समोर अक्षरशः प्रकाश दिसायला लागतो आणी मध्यरात्री भलताच आनंद होतो...काय सांगु अवस्था....छान लेख....
'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली!
(ही रेकॉर्डिंग ची प्रत एवढी चांगली नाहीये पण ऐकता येईल...)
'मुलतानी', नावच कसलं भारदस्त आहे!!
मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.)
चतुरंग
रंगा,
'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली!
अगदी खरं आहे. फार सुंदर क्लिप होती ही! त्यातली 'जागी हर दिशा दिशा' य शब्दांवर जी सुरावट आहे ना, तो म्हणजे अगदी टिपिकल भटियार. 'जाग जग सारा...' मधल्या 'जग' या शब्दातला कोमल रिषभ पाहा काय सुरेख आहे!
राशिदखानचा भटियारमधला एक मस्तीभरा तराणा इथे ऐक! राशिदचं गाणं खूप छान आहे. अण्णांचा आणि खास करून आमिरखासाहेबांचा त्याच्या गाण्यावर खूप प्रभाव आहे, परंतु कुठेही नक्कल नाही.
'पिया मिलन की आस' ही भटियारमधली बंदिश आमच्या माणिकताई फार छान गायच्या!
मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.)
हे गाणं मूळात भीमपलास रागात आहे. करिमखासाहेब हे गाणं भीमपलासातच गायचे. भीमण्णाही भीमपलासातच गातात. भीमपलासात हे गाणं छानच वाटतं, परंतु दिनानाथरावांनी ते बदलून मुलतानीत बांधलं आणि समर्थपणे गाऊनही दाखवलं! भाईकाकांचे रावसाहेब म्हणतात ना, "अहो चाल बदला की, पण अधिकार नको काय तेवढा?! :)
परंतु दिनानाथरावांचा अधिकार इतका जबरदस्त होता की संपूर्ण गाण्यावर मुलतानीची छाया ठेवून शिवाय त्यात त्यांनी मुलतानीत वर्ज्य असलेल्या शुद्ध धैवताचाही अतिशय देखणा वापर केला आहे! ही हिंम्मत दिनानाथरावच करू जाणेत. ते येरागबाळ्याचे काम नव्हे! अरे सबंध गाणं तर सोड, एकट्या 'दास' या शब्दाच्या निषादात त्यांनी अक्षरश: संपूर्ण मुलतानीचं दर्शन घडवलंय! क्या बात है!
चला, निघतो आता. तसं खूप काही सांगण्यासारखं आहे, पण बोलत बसलो तर सबंध दिवस जायचा! :)
दिनानाथरावांचं प्रेम सेवा शरण हे पद इथे ऐक!
आपला,
(दिनानाथरावांच्या थोरल्या लेकीचा भक्त!) तात्या.
मस्त मस्त आणि केवळ मस्त लेख :)
हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे :)
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश
तात्या,
संगीत आणि चित्र एकमेकांची जब्रा सांगड घातली आहे. मस्तच झालंय लेखन.
मला अनुक्रमे दोन तीन नंबरचे चित्र आणि त्यावरील भाष्य आवडले.
चित्रांवरुन......रुबाबदार, देखणा, आणि खानदानी राग! म्हणजे 'मुलतानी' राग आणि अनामिक हुरहुर म्हणजे 'मारवा' क्या बात है !!!
पहिल्यांदाच रागदारीची अशी ओळख वाचली या पुर्वी असे लेखन वाचनात नाही.
सही रे सही !!!
आपुलकीने वाचून प्रतिसाद देणार्या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार. आपल्यासारख्यांच्यामुळेच लिहायला उत्साह येतो.
ज्यांना हा लेख, बरा-वाईट कोणताच प्रतिसाद देण्याच्या लायकीचा वाटला नाही, त्या मंडळींचेही आभार...!
काही उत्तरे -
मिराशीबुवा,
तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'.
वसंतराव उत्तमच गायचे परंतु मला आमिरखासाहेबांचा मारवा जास्त भावतो.
दिनेशराव,
केवळ कानांना सुखावणार्या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्या तात्यांना धन्यवाद!
धन्यवाद शेठ! एक प्रयत्न करून पाहिला!
वरूणदेवा,
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे.
सर्किट वगैरेसारख्या थोर (!) संगीतज्ञासोबत मी काय वाद घालणार? माझी तेवढी पात्रता नाही. मी अजून विद्यार्थी आहे! दिगम्भांसारखी थोर मंडळी मिपावर फारशी येत नाहीत!
मीनल,
संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे.
हा हा हा! धन्यवाद... :)
मुकूलराव,
नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का?
हम्म! खरं आहे...!
ऋषिकेशशेठ,
हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे
धन्यवाद रे सायबा!
-- तात्या.
राम राम मंडळी,आज मी थोडं तात्विक चित्रविवेचन करणार आहे!
खालील चित्रांत मला काही राग दिसले. या चित्रांना आपण 'ऍब्स्ट्रॅक्ट रागचित्रे' असं म्हणू. आपल्या हिंदुस्थानी अभिजात संगीतातली 'राग', ही पूर्णत: भावनांशी निगडीत असलेली संकल्पना आहे. एकच राग प्रत्येकाला तसाच दिसेल असं नव्हे. रागदारी संगीत किंवा एकंदरीतच कुठलीही कला, ही अनुभवायची गोष्ट आहे.
माझा पण फडतरे मिसळीचा अनुभव असाच काहीसा आहे. माझ्या कोल्हापूरकर मित्राचा फडतरे मिसळीवरचा शेरा म्हणजे ती 'सपक' असते. सपक चा अर्थ थोडक्यात म्हणजे 'अगदीच मिळमिळीत'. :)
पुण्याचे पेशवे
"मी ऐकलयं की फडतरे मिसळमध्ये 'साजुक तुपाची' तर्री घालतात म्हणे ?"
हा हा हा ... चांगलं हाणलयं ...
बाकी माझा पण अशा सर्व प्रसिद्ध " खाद्यपेठांचा अनुभव" नाव मोठे आणि लक्षण खोते असाच आहे ...
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
अगदी थेट अस्साच अनुभव मला पुण्यात बेडेकर मिसळीचा आला. अर्धा-पाऊण तास तिष्ठत राहून शेवटी नंबर लागला. पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले.
पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले
अगदी सहमत आहे.
अलिकडेच मी रामनाथची मिसळ खाल्ली ती मात्र लै भारी होती!
तात्या.
माझ्या पहिल्या लेखास दिलेल्या ऊस्फुर्त प्रतिसादाबद्द्ल आपणा सर्वांचे आभार....
पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर.. नावाचे एक ठिकाण आहे (जनता बॅंकेच्या समोर विपुल स्नॅक्स च्या रांगेत) तेथे अतीशय चवीष्ट 'कोल्हापुरी मिसळ' खायला मिळाते. रामनाथच्या पेक्शाही १०० पटिने जास्त भारी.....
- (गमत्या न॑१)
पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर..
जबर्या!!!
आपल॑ एकदम फेव्हरेट ठिकाण. तिथ॑ जाऊन एकदम तिखट मिसळ घ्यायची आणि तिच्या स॑गतीला मठ्ठ्याचे ग्लासवर ग्लास !!! अरे त्याबरोबर मस्त हिरव्या मिरच्या पण हाणायच्या!!!
बाकी त्या॑च्याकडे मठ्ठा इतका काही खास मिळत नाही :-((
- (मिसळ खाऊन काटा किर्रररर...) ध मा ल.
खालच्या खाली म्हणजे सखोल, खोली असलेले, अभ्यासपूर्वक!
म्हणजे काही खाजगी नई कई -- हेहे.
मिसळपाववर तुम्ही कोणत्याही विषयावर दिलखुलास गप्पा मारू शकता.
असे वरचेवर विचार करू नका दामले काका.
हघ्या
फडतरे मिसळीचा माझा अनुभव वेगळा आहे. मी जवळपास सहा महिन्यांपूर्वी, सकाळी साडेआठाच्या सुमारास, अर्धा तास रांगेत थांबून फ्डतरेंची मिसळ `चापली' होती. त्यानंतर, आजही, मुंबईत कुठेही मिसळ खाताना, त्या मिसळीच्या आठवणीने जिभेला पाणी सुटते. तेव्हा मी सकाळी कोल्हापुरात पाय ठेवताच रिक्षावाल्याला `फडतरे' एवढेच सांगितले, आणि रिक्शावाल्यानं तोंड भरून स्तुती करतच तिथपर्यंत नेऊन सोडले... पाठोपाठ तोही रांगेत उभा होता...
या चर्चेत ठाण्याच्या मामलेदारच्या मिसळीची नोंद झाली नाही, तर `मिसळ्पुराण' पूर्ण होणार नाही.
काटा किर्र् र्र ची मिसळ जितकी छान तितकाच तिथला मठ्ठा पा॑चट ! आताशा मी एक तत्व पाळतो, 'जिथे जी चीज फेमस आहे तीच खावी' अन्यथा निराशा पदरी येते..जेथे पाव-भाजी चा॑गली मिळते असा बोलबाला आहे तेथे जर पिझ्झा मागवाल तर पस्तावायचीच पाळी येते.बाकी उत्कृष्ठ मिसळ (हमखास) मिळण्याची ठिकाणे पाहा..
http://www.misalpav.com/node/683
(बर्याचदा पस्तावलेला) प्रसाद
नाशिकची रविवार पेठेतील लोकमान्यची मिसळही भन्नाट. आठवली तरी पाणी सुटते. कळकट असलेल्या या हॉटेलात मळकट कपड्यातला वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो. पण मिसळ समोर आली की या सगळ्याकडे दुर्लक्ष होतं. नव्हे करावंच लागतं. ती मिसळ खाताना ब्रह्मानंदी टाळी लागणं किंवा समाधी लागणं नावाचं जे काही घडतं ना, तसा काहीसा अनुभव येतो, असं माझं बुवा मत आहे. वगैरे.
वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो.
ह्यावरून एक विनोद आठवला.
एकदा एक वेटर असेच ग्लासात बोटे बुडवून पाण्याचा ग्लास आणतो. गिर्हाईकाला अर्थातच ते आवडत नाही. पण तो डोके शांत ठेवून वेटरला समजावून सांगतो. 'बाबारे! पिण्याच्या पाण्याअशी बोटे बुडवू नये. त्या पेक्षा ग्लास हा असा बाहेरून पकडावा.'
वेटर मान्य करतो आणि त्याहून शांतपणे गिर्हाईकाला समजावतो. ' ठीक आहे हो. मी तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे ग्लास हा असा बाहेरून पकडून आणेन. पण, पाणी देणारा पोर्या पाण्याच्या पिंपात उभा आहे त्याचे काय?'
पुण्यात कोल्हापुरीच्या नावाखाली तिखट-जाळ असं कायबी खपवत्यात . जरा सांगा की त्यांनला, कोल्हापुरी हि एक 'चव' हाय..फकस्त तिखट खाणं म्हंजी कोल्हापुरी न्हवं..
ती ६ व्या गल्लीतली मिसळ मला बी आवडल्याली.. दही टाकुन.. अगायाया..लई भारी..
फार्फार वर्षांपूर्वी बालगंधर्वच्या पाठीमागे (त्याच कँपस्मधे) एक उपहारगृह होते. आता आहे की नाही माहीत नाही. तिथे बरीच गोड अशी 'मस्तानी' मिसळ मिळत असे. मिसळीतले डेझर्ट म्हणता येईल अशी नाजुक डिलिशियस चव असे. गफ्रेंसोबत जाण्यास उत्तम जागा होती ;)
तत्कालीण गफ्रेवंत असल्याने आनंदी (गोपाळ)
माझा पण फडतरे मिसळीचा अनुभव असाच काहीसा आहे. माझ्या कोल्हापूरकर मित्राचा फडतरे मिसळीवरचा शेरा म्हणजे ती 'सपक' असते. सपक चा अर्थ थोडक्यात म्हणजे 'अगदीच मिळमिळीत'. :)
पुण्याचे पेशवे
"मी ऐकलयं की फडतरे मिसळमध्ये 'साजुक तुपाची' तर्री घालतात म्हणे ?"
हा हा हा ... चांगलं हाणलयं ...
बाकी माझा पण अशा सर्व प्रसिद्ध " खाद्यपेठांचा अनुभव" नाव मोठे आणि लक्षण खोते असाच आहे ...
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
अगदी थेट अस्साच अनुभव मला पुण्यात बेडेकर मिसळीचा आला. अर्धा-पाऊण तास तिष्ठत राहून शेवटी नंबर लागला. पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले.
पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले
अगदी सहमत आहे.
अलिकडेच मी रामनाथची मिसळ खाल्ली ती मात्र लै भारी होती!
तात्या.
माझ्या पहिल्या लेखास दिलेल्या ऊस्फुर्त प्रतिसादाबद्द्ल आपणा सर्वांचे आभार....
पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर.. नावाचे एक ठिकाण आहे (जनता बॅंकेच्या समोर विपुल स्नॅक्स च्या रांगेत) तेथे अतीशय चवीष्ट 'कोल्हापुरी मिसळ' खायला मिळाते. रामनाथच्या पेक्शाही १०० पटिने जास्त भारी.....
- (गमत्या न॑१)
पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर..
जबर्या!!!
आपल॑ एकदम फेव्हरेट ठिकाण. तिथ॑ जाऊन एकदम तिखट मिसळ घ्यायची आणि तिच्या स॑गतीला मठ्ठ्याचे ग्लासवर ग्लास !!! अरे त्याबरोबर मस्त हिरव्या मिरच्या पण हाणायच्या!!!
बाकी त्या॑च्याकडे मठ्ठा इतका काही खास मिळत नाही :-((
- (मिसळ खाऊन काटा किर्रररर...) ध मा ल.
खालच्या खाली म्हणजे सखोल, खोली असलेले, अभ्यासपूर्वक!
म्हणजे काही खाजगी नई कई -- हेहे.
मिसळपाववर तुम्ही कोणत्याही विषयावर दिलखुलास गप्पा मारू शकता.
असे वरचेवर विचार करू नका दामले काका.
हघ्या
फडतरे मिसळीचा माझा अनुभव वेगळा आहे. मी जवळपास सहा महिन्यांपूर्वी, सकाळी साडेआठाच्या सुमारास, अर्धा तास रांगेत थांबून फ्डतरेंची मिसळ `चापली' होती. त्यानंतर, आजही, मुंबईत कुठेही मिसळ खाताना, त्या मिसळीच्या आठवणीने जिभेला पाणी सुटते. तेव्हा मी सकाळी कोल्हापुरात पाय ठेवताच रिक्षावाल्याला `फडतरे' एवढेच सांगितले, आणि रिक्शावाल्यानं तोंड भरून स्तुती करतच तिथपर्यंत नेऊन सोडले... पाठोपाठ तोही रांगेत उभा होता...
या चर्चेत ठाण्याच्या मामलेदारच्या मिसळीची नोंद झाली नाही, तर `मिसळ्पुराण' पूर्ण होणार नाही.
काटा किर्र् र्र ची मिसळ जितकी छान तितकाच तिथला मठ्ठा पा॑चट ! आताशा मी एक तत्व पाळतो, 'जिथे जी चीज फेमस आहे तीच खावी' अन्यथा निराशा पदरी येते..जेथे पाव-भाजी चा॑गली मिळते असा बोलबाला आहे तेथे जर पिझ्झा मागवाल तर पस्तावायचीच पाळी येते.बाकी उत्कृष्ठ मिसळ (हमखास) मिळण्याची ठिकाणे पाहा..
http://www.misalpav.com/node/683
(बर्याचदा पस्तावलेला) प्रसाद
नाशिकची रविवार पेठेतील लोकमान्यची मिसळही भन्नाट. आठवली तरी पाणी सुटते. कळकट असलेल्या या हॉटेलात मळकट कपड्यातला वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो. पण मिसळ समोर आली की या सगळ्याकडे दुर्लक्ष होतं. नव्हे करावंच लागतं. ती मिसळ खाताना ब्रह्मानंदी टाळी लागणं किंवा समाधी लागणं नावाचं जे काही घडतं ना, तसा काहीसा अनुभव येतो, असं माझं बुवा मत आहे. वगैरे.
वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो.
ह्यावरून एक विनोद आठवला.
एकदा एक वेटर असेच ग्लासात बोटे बुडवून पाण्याचा ग्लास आणतो. गिर्हाईकाला अर्थातच ते आवडत नाही. पण तो डोके शांत ठेवून वेटरला समजावून सांगतो. 'बाबारे! पिण्याच्या पाण्याअशी बोटे बुडवू नये. त्या पेक्षा ग्लास हा असा बाहेरून पकडावा.'
वेटर मान्य करतो आणि त्याहून शांतपणे गिर्हाईकाला समजावतो. ' ठीक आहे हो. मी तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे ग्लास हा असा बाहेरून पकडून आणेन. पण, पाणी देणारा पोर्या पाण्याच्या पिंपात उभा आहे त्याचे काय?'
पुण्यात कोल्हापुरीच्या नावाखाली तिखट-जाळ असं कायबी खपवत्यात . जरा सांगा की त्यांनला, कोल्हापुरी हि एक 'चव' हाय..फकस्त तिखट खाणं म्हंजी कोल्हापुरी न्हवं..
ती ६ व्या गल्लीतली मिसळ मला बी आवडल्याली.. दही टाकुन.. अगायाया..लई भारी..
फार्फार वर्षांपूर्वी बालगंधर्वच्या पाठीमागे (त्याच कँपस्मधे) एक उपहारगृह होते. आता आहे की नाही माहीत नाही. तिथे बरीच गोड अशी 'मस्तानी' मिसळ मिळत असे. मिसळीतले डेझर्ट म्हणता येईल अशी नाजुक डिलिशियस चव असे. गफ्रेंसोबत जाण्यास उत्तम जागा होती ;)
तत्कालीण गफ्रेवंत असल्याने आनंदी (गोपाळ)
कोल्हापुरी मिसळ......(फसलेला अनुभव)
लेखाच्या नावावरुन अपणास असे वाटले असेल की मी कोल्हापुरी मिसळ बनवण्याचा प्रयत्न केला आणि तो फसला की काय !
पण असे झाले असते तरी मी आनंद मानला असता. पण....... माझा हा अनुभव म्हणजे कुर्हाडीवर पाय मारल्यासारखा आहे.
आता जास्त न ताणता सरळ मुद्याचे बोलतो नाही तर पहिल्या लेखात तुम्हा सर्वांना पकवल्याचे पातक डोक्यावर यायचे.
तर झाले असे कि मागच्या रविवारी कोल्हापुरला जाण्याचा योग आला.
येक सुविचार
निराशावादी म्हणतो , ग्लास अर्धा रिकामा आहे...
...
आशावादी म्हणतो ,
ग्लास अर्धा भरलेला आहे...
वास्तववादी माणूस त्या ग्लासात आपल्याला हवा तो द्रव योग्य त्या प्रमाणात मिसळतो आणि म्हणतो ,
चीअर्स!!!!
किलबिल किलबिल पक्षी बोलती
झुळझुळ झरे वाहती
पानोपानी फुले बहरती
स्वप्नी आले काही
स्वप्नी आले काही एक मी गाव पाहिला बाई
किलबिल किलबिल पक्षी बोलती ऽऽ
===================
ससा तो ससा तो कापूस जसा
त्याने कासवाशी पैज लावीली
वेगेवेगे धाउ नि डोंगरावर जाउ
ही शर्यत रे आपुली
===================
कविता म्हटल्यावर मला एकदम माझी बालवाडीच आठवली.
बाकी पाठ्यपुस्तकात कुसुमाग्रज, पाडगांवकर, शांता शेळके, बहिणाबाई इ.च्या पण उत्तमोत्तम कविता होत्या.
ओळखलत का सर मला ? पावसात आला कोणी..
कपडे होते कर्दमलेले केसांवरती पाणी
क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला वरती पाहून..
गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहून
माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली..
मोकळया हाती जाईल कशी बायको फक्त वाचली
भिंत खचली , चूल विझली, होते न्हवते नेले..
प्रसाद म्हणुन पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले
कारभारणीला घेउन संगे, सर आता लढतो आहे..
पडकी भिंत बांधतो आहे, चिखल गाळ काढतो आहे
खिशाकडे हात जाताच, हसत हसत उठला..
पैसे नकोत सर, पण जरा एकटेपणा वाटला
मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा..
पाठिवरती हात ठेऊन नुसते 'लढ' म्हणा ...
तेंव्हा एक कर !
जेंव्हा मी अस्तित्वाच्या पोकळीत नसेन
तेंव्हा एक कर
तू निःशंक मनाने डोळे पूस
ठीकच आहे, चार दिवस धपापेल जीव गदगदेल!
उतू जाणारे हुंदके आवर
कढ आवर, नवे हिरवे चुडे भर
उगीचच चिरवेदनेच्या नादी लागू नको!
खुशाल; खुशाल तुला आवडेल असे एक नवे घर कर
मला स्मरून कर,
हवे तर विस्मरून कर!
- नारायण सुर्वे.
किलबिल किलबिल पक्षी बोलती
झुळझुळ झरे वाहती
पानोपानी फुले बहरती
स्वप्नी आले काही
स्वप्नी आले काही एक मी गाव पाहिला बाई
किलबिल किलबिल पक्षी बोलती ऽऽ
===================
ससा तो ससा तो कापूस जसा
त्याने कासवाशी पैज लावीली
वेगेवेगे धाउ नि डोंगरावर जाउ
ही शर्यत रे आपुली
===================
कविता म्हटल्यावर मला एकदम माझी बालवाडीच आठवली.
बाकी पाठ्यपुस्तकात कुसुमाग्रज, पाडगांवकर, शांता शेळके, बहिणाबाई इ.च्या पण उत्तमोत्तम कविता होत्या.
ओळखलत का सर मला ? पावसात आला कोणी..
कपडे होते कर्दमलेले केसांवरती पाणी
क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला वरती पाहून..
गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहून
माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली..
मोकळया हाती जाईल कशी बायको फक्त वाचली
भिंत खचली , चूल विझली, होते न्हवते नेले..
प्रसाद म्हणुन पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले
कारभारणीला घेउन संगे, सर आता लढतो आहे..
पडकी भिंत बांधतो आहे, चिखल गाळ काढतो आहे
खिशाकडे हात जाताच, हसत हसत उठला..
पैसे नकोत सर, पण जरा एकटेपणा वाटला
मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा..
पाठिवरती हात ठेऊन नुसते 'लढ' म्हणा ...
तेंव्हा एक कर !
जेंव्हा मी अस्तित्वाच्या पोकळीत नसेन
तेंव्हा एक कर
तू निःशंक मनाने डोळे पूस
ठीकच आहे, चार दिवस धपापेल जीव गदगदेल!
उतू जाणारे हुंदके आवर
कढ आवर, नवे हिरवे चुडे भर
उगीचच चिरवेदनेच्या नादी लागू नको!
खुशाल; खुशाल तुला आवडेल असे एक नवे घर कर
मला स्मरून कर,
हवे तर विस्मरून कर!
- नारायण सुर्वे.
उडत्या पाख्ररांना
परतीची तमा नसावी
नजरेत सदा नवी दिशा असावी
घरटयाचे काय आहे
बांधता येईल केव्हाही
नजरेत सदा क्षिति़ज्यांच्याही
पलिकडे झेप घेण्याची
जिद्द असावी.
हा प्रकार घडतोय, ती शाळा चांगली कशी ? बर झालं अश्या शाळेत प्रवेश मिळत नाहिये ते.
विद्यार्थ्यांना समानतेचा धडा शिकवण्यासाठी गणवेष अनिवार्य असतो.
प्रवेश घेण्यासाठी ज्या कार्यालयात आपण जातो, तेथेही मास्तर, रजिस्ट्रार वैगेरेंना गणवेष अनिवार्य व्हावा.
व्यंकट
ज्या शाळेत असे प्रकार घडतात ती शाळा चांगली कशी ? का मुलगा २ इंग्रजी शब्द बोलला म्हणजे झाली शैक्षणिक इतिकर्तव्यता. त्यापेक्षा आमची गरवारे हायस्कूल एकदम छान. कारण आमच्या शाळेत गणवेश घालणे आणि घरचा अभ्यास रोज करून आणणे याशिवाय विद्यार्थ्यांवर इतर कोणतीही बंधने नव्हती. :)
(भावे हायस्कूल आणि गरवारे शाळेतून शिकलेला)
डॅनी.
पुण्याचे पेशवे
आमच्या सेंट भावे मधे फक्त गणवेष घालण्याचा नियम होता. गणवेष म्हणजे..पांढरा सदृश शर्ट आणि खाकी सदृश पँट..बाकी पट्टा (पँटसाठी), बूट (पायात घालून चालण्यासाठी) वापरणे, शर्ट खोचणे हे वैयक्तिक फॅशन स्टेटमेंटवर अवलंबून..
आम्ही बुटाचा वापर मधल्या सुट्टीत फुटबॉल खेळ्ण्यासाठी करायचो..बॉल म्हणून.. वेळप्रसंगी नारळाची करवंटी पण वापरली आहे. :-)
आपण हे लालुंच्या आणि अमरसिंगांच्या कानावर घालुयात. अबु आझमी ना पण घेउया..ते सांगतील की भारतात कोणालाही कोठे ही जायची खुल्ली छुट आहे.
बाय द वे तुम्हाला मुलाला ख्रिश्चन शाळेतच का घालयाचे आहे? सर्वधर्म समभाव एव्हढाच हवा असेल तर मदरसे ही चांगले असतात.
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले?
डेक्कन एज्युकेशन च्या न्यू इंग्लिश स्कूल या शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.
डॉन बॉस्को मध्ये फक्त ख्रिश्चन लोकांनाच प्रवेश मिळतो हे खरे नाही. तिथे शिकलेले नॉन्-ख्रिश्चन मला माहिती आहेत! फार फार तर लिखिकेच्या (परिचयातील) मराठी मुलांना तिथे प्रवेश मिळाला नाही असे म्हणा! उगाच एका शिक्षणसंस्थेची बदनामी करू नका...
वाटलंच तर संस्थेशी संपर्क करून खात्री करून घ्या, नांवं ठेवण्याआधी...
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले?
चिक्कार, अहो आमच्या सायन्/वरळी कोळीवाड्याला किंवा वसई/ अर्नाळ्याला भेट देऊन पहा!!
शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.
या हिर्याला पैलू आहेत तरी किती? :)))
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले?
अगदी बरोबर. वसईचे फादर फ्रान्सिस दिब्रीटो ही स्वतःला अभिमानाने मराठी म्हणवतात.(काही वर्षांपूर्वी सकाळमध्ये त्यांची लेखमालिका प्रसिद्ध व्हायची)
शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.या हिर्याला पैलू आहेत तरी किती? :)))
मी बी तेच म्हणतोय. रोज कायतरी नविनच ऐकायला मिळतंय. :)
(मराठी शाळेत,मराठी मास्तराकडून मराठी शिकलेला: इनोबा मराठे :)
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
हा प्रकार घडतोय, ती शाळा चांगली कशी ? बर झालं अश्या शाळेत प्रवेश मिळत नाहिये ते.
विद्यार्थ्यांना समानतेचा धडा शिकवण्यासाठी गणवेष अनिवार्य असतो.
प्रवेश घेण्यासाठी ज्या कार्यालयात आपण जातो, तेथेही मास्तर, रजिस्ट्रार वैगेरेंना गणवेष अनिवार्य व्हावा.
व्यंकट
ज्या शाळेत असे प्रकार घडतात ती शाळा चांगली कशी ? का मुलगा २ इंग्रजी शब्द बोलला म्हणजे झाली शैक्षणिक इतिकर्तव्यता. त्यापेक्षा आमची गरवारे हायस्कूल एकदम छान. कारण आमच्या शाळेत गणवेश घालणे आणि घरचा अभ्यास रोज करून आणणे याशिवाय विद्यार्थ्यांवर इतर कोणतीही बंधने नव्हती. :)
(भावे हायस्कूल आणि गरवारे शाळेतून शिकलेला)
डॅनी.
पुण्याचे पेशवे
आमच्या सेंट भावे मधे फक्त गणवेष घालण्याचा नियम होता. गणवेष म्हणजे..पांढरा सदृश शर्ट आणि खाकी सदृश पँट..बाकी पट्टा (पँटसाठी), बूट (पायात घालून चालण्यासाठी) वापरणे, शर्ट खोचणे हे वैयक्तिक फॅशन स्टेटमेंटवर अवलंबून..
आम्ही बुटाचा वापर मधल्या सुट्टीत फुटबॉल खेळ्ण्यासाठी करायचो..बॉल म्हणून.. वेळप्रसंगी नारळाची करवंटी पण वापरली आहे. :-)
आपण हे लालुंच्या आणि अमरसिंगांच्या कानावर घालुयात. अबु आझमी ना पण घेउया..ते सांगतील की भारतात कोणालाही कोठे ही जायची खुल्ली छुट आहे.
बाय द वे तुम्हाला मुलाला ख्रिश्चन शाळेतच का घालयाचे आहे? सर्वधर्म समभाव एव्हढाच हवा असेल तर मदरसे ही चांगले असतात.
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले?
डेक्कन एज्युकेशन च्या न्यू इंग्लिश स्कूल या शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.
डॉन बॉस्को मध्ये फक्त ख्रिश्चन लोकांनाच प्रवेश मिळतो हे खरे नाही. तिथे शिकलेले नॉन्-ख्रिश्चन मला माहिती आहेत! फार फार तर लिखिकेच्या (परिचयातील) मराठी मुलांना तिथे प्रवेश मिळाला नाही असे म्हणा! उगाच एका शिक्षणसंस्थेची बदनामी करू नका...
वाटलंच तर संस्थेशी संपर्क करून खात्री करून घ्या, नांवं ठेवण्याआधी...
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले?
चिक्कार, अहो आमच्या सायन्/वरळी कोळीवाड्याला किंवा वसई/ अर्नाळ्याला भेट देऊन पहा!!
शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.
या हिर्याला पैलू आहेत तरी किती? :)))
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले?
अगदी बरोबर. वसईचे फादर फ्रान्सिस दिब्रीटो ही स्वतःला अभिमानाने मराठी म्हणवतात.(काही वर्षांपूर्वी सकाळमध्ये त्यांची लेखमालिका प्रसिद्ध व्हायची)
शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.या हिर्याला पैलू आहेत तरी किती? :)))
मी बी तेच म्हणतोय. रोज कायतरी नविनच ऐकायला मिळतंय. :)
(मराठी शाळेत,मराठी मास्तराकडून मराठी शिकलेला: इनोबा मराठे :)
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
मराटी मुलानी डोन बोस्को म्ध्ये प्रवेश् का नाहि मिळ्त ? फक्त ख्रिच्नन्न मुलाना प्रवेश , हा मराटी आहे म्हणुन आमच्या मुलानि चान्ग्ल्या शाळेत शिकु नाही कि काय ? मुम्बइकर अस्ल्याचा हा एक तोटा कि फायदा
तरीपण आम्ही सांगतो "हा पिक्चर जरूर बघा ...."
हे असे वाचावे ...
तरीपण आम्ही सांगतो "हा पिक्चर थेटरातच जरूर बघा ....".
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
आता प्रथम मी जनरली आपण मराठी "अशा सिनेमाला का जात नाही ?" यासंमंधी थोडे स्पष्टीकरण देतो........
चिमटे..चिमटे..चिमटे !!!
"प्रत्येक मराठी माणसाने मरण्याच्या आधी हा पिक्चर बघावा" असा आदेश देणार्या व परमेश्वरावर विश्वास नसणार्या "श्रीराम लागूंवर" आमचा विश्वास नाही तरीपण आम्ही सांगतो "हा पिक्चर जरूर बघा ....".
पुन्हा एकदा, चिमटे..चिमटे...चिमटे !!!!
काय रे, तुला पण लागली का सवय उठसुठ खवचटपणा करायची?
आता काय स्वाक्षरी करताना क॑सात >>(समिक्षक) अस॑ टाकणार का? :-))))))
मस्त लिहिल॑य! बढिया...और भी लिख्खो मेरे शेर-ए-ब॑गळूरु
- (खवचट) ध मा ल.
डॉन्या भौ सही रे!
साला आपून तर 'फस डे फस शो' बघुन आलो.जाम आवडला. तबीयत खूश झाली.
दिलीपराव आणि निर्मीती सावंतांची जोडी तर लय आवडली बॉ. नवर्याबरोबर तांब्या घेऊन पळणारी बायको! :) याला म्हणत्यात भारतीय नारी.
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
शाळेतल्या मित्राचा (उमेश कुलकर्णी) आहे..
माझ्या वर्गातले सचिन कुंडलकर आणि उमेश दोघेही या क्षेत्रात मस्त यशस्वी झाले आहेत्..जाम अभिमान वाटतो आपल्याला.
बाकी सगळे सिनेमे मी नेटवर किंवा डिव्हीडी आणून बघेन पण हा मात्र थेटरात जावूनच बघणार.. कलाच्या साईटला जायला पाहिजे..
अजेंड्यावर आहे वळू. भारतात गेल्यावर काय काय करायचे ते ठरवले आहे. त्यात अजेंड्यावर आहेच वळू आणि कदाचित सुद्धा...
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
तुझं झक्कास परीक्षण आलं डॉन भाऊ आणि तो इथे ईष्ट कोष्टला कसा मिळवायचा याचे वेध लागले.
अतुल कुलकर्णी तर काम फोडतोच! सध्याचा एकदम जोरात असलेला नट आहे.
(अवांतर - परवाच सुमित्रा भावेचा 'देवराई' बघितला. कोकणाच्या पार्श्वभूमीवर आहे. अतुलने स्किझोफ्रेनिक जीनियसचे काम केले आहे. फक्त बघणे, बघणे आणि बघणे!)
चतुरंग
अफाट काम करतो तो! देवराईत तर खरच बघत रहावं! .. नितांत सुंदर पिक्चर!!
तिकडे नमोगतावर संजोप रावांनी देवराईवर फार सही लिहीलय.. इथे बहुधा टाकलेलं दिसत नाहीय.. पण अप्रतिम परिक्षण!
वळू अजुन नाही पाहीला.. आणि इकडे ऑनलाईनच पाहावा लागेल असं दिसतय.. काय माहीत कधी योग येतो...
तरीपण आम्ही सांगतो "हा पिक्चर जरूर बघा ...."
हे असे वाचावे ...
तरीपण आम्ही सांगतो "हा पिक्चर थेटरातच जरूर बघा ....".
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
आता प्रथम मी जनरली आपण मराठी "अशा सिनेमाला का जात नाही ?" यासंमंधी थोडे स्पष्टीकरण देतो........
चिमटे..चिमटे..चिमटे !!!
"प्रत्येक मराठी माणसाने मरण्याच्या आधी हा पिक्चर बघावा" असा आदेश देणार्या व परमेश्वरावर विश्वास नसणार्या "श्रीराम लागूंवर" आमचा विश्वास नाही तरीपण आम्ही सांगतो "हा पिक्चर जरूर बघा ....".
पुन्हा एकदा, चिमटे..चिमटे...चिमटे !!!!
काय रे, तुला पण लागली का सवय उठसुठ खवचटपणा करायची?
आता काय स्वाक्षरी करताना क॑सात >>(समिक्षक) अस॑ टाकणार का? :-))))))
मस्त लिहिल॑य! बढिया...और भी लिख्खो मेरे शेर-ए-ब॑गळूरु
- (खवचट) ध मा ल.
डॉन्या भौ सही रे!
साला आपून तर 'फस डे फस शो' बघुन आलो.जाम आवडला. तबीयत खूश झाली.
दिलीपराव आणि निर्मीती सावंतांची जोडी तर लय आवडली बॉ. नवर्याबरोबर तांब्या घेऊन पळणारी बायको! :) याला म्हणत्यात भारतीय नारी.
"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे"
-इनोबा म्हणे
शाळेतल्या मित्राचा (उमेश कुलकर्णी) आहे..
माझ्या वर्गातले सचिन कुंडलकर आणि उमेश दोघेही या क्षेत्रात मस्त यशस्वी झाले आहेत्..जाम अभिमान वाटतो आपल्याला.
बाकी सगळे सिनेमे मी नेटवर किंवा डिव्हीडी आणून बघेन पण हा मात्र थेटरात जावूनच बघणार.. कलाच्या साईटला जायला पाहिजे..
अजेंड्यावर आहे वळू. भारतात गेल्यावर काय काय करायचे ते ठरवले आहे. त्यात अजेंड्यावर आहेच वळू आणि कदाचित सुद्धा...
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
तुझं झक्कास परीक्षण आलं डॉन भाऊ आणि तो इथे ईष्ट कोष्टला कसा मिळवायचा याचे वेध लागले.
अतुल कुलकर्णी तर काम फोडतोच! सध्याचा एकदम जोरात असलेला नट आहे.
(अवांतर - परवाच सुमित्रा भावेचा 'देवराई' बघितला. कोकणाच्या पार्श्वभूमीवर आहे. अतुलने स्किझोफ्रेनिक जीनियसचे काम केले आहे. फक्त बघणे, बघणे आणि बघणे!)
चतुरंग
अफाट काम करतो तो! देवराईत तर खरच बघत रहावं! .. नितांत सुंदर पिक्चर!!
तिकडे नमोगतावर संजोप रावांनी देवराईवर फार सही लिहीलय.. इथे बहुधा टाकलेलं दिसत नाहीय.. पण अप्रतिम परिक्षण!
वळू अजुन नाही पाहीला.. आणि इकडे ऑनलाईनच पाहावा लागेल असं दिसतय.. काय माहीत कधी योग येतो...
परवाच्या अतिशय छोट्या पुणे ट्रीप मध्ये "वळू" नावाचा अतिशय मोठा [ महान या अर्थी] सिनेमा बघण्याचा योग आला. त्याआधी "नेटवर" व वॄत्तपत्रातून याविषयी बरेच वाचले होते त्यामुळे सिनेमाबद्दल बर्याच अपेक्षा निर्माण झाल्या होत्या. यामुळेच कदाचित सिनेमाला जाताना तो एकदम तद्दन बकवास निघण्याची शक्यता वाढली होती कारण पुर्वानुभव ... पण नाही "वळू" खरच झकास आहे.
अरे रे !
मला वाटल चायनीज नाही ,गझल नाही ,निदान `मिल्या`ची तरी असेल बातमी तुझ्या करता नविन.
जाउ द्या काय?
एम एस जी--हो -
मीनल संजय गद्रे.
अरे मोठ्ठा ग्रंथ तो .आत्मचरित्र.
लिहीते आहे .लिहून झाला की पहिली कॉपी तुला .प्रॉमिस.
मीनल.
अरे रे !
मला वाटल चायनीज नाही ,गझल नाही ,निदान `मिल्या`ची तरी असेल बातमी तुझ्या करता नविन.
जाउ द्या काय?
एम एस जी--हो -
मीनल संजय गद्रे.
अरे मोठ्ठा ग्रंथ तो .आत्मचरित्र.
लिहीते आहे .लिहून झाला की पहिली कॉपी तुला .प्रॉमिस.
मीनल.
थोर कृषिवल 'अमित'जी हेच आमचे खरे स्फूर्तिस्थान. बाकी दादांच्या मूळ काव्याबद्दल सांगणे न लगे!
आज मावळात दंग 'अमित' हा तरी
जपून जा जरा कशी 'जयू' तुझ्या घरी!
तो लबाड वित्तचोर वाट लावतो
दाम देउनी खुशाल टोपी घालतो
गुंगवूनि संगती दलाल 'फासतो'
'चारतो' अजूनही तिथे खरोखरी!
त्याच 'अमर'सुंदरास हात जोडले
शेती लाटल्याविना कुणा न सोडले
कोणि राव कोणि रंक करुन टाकले!
एकटीच 'बाराबंकी' नाही ती तरी !
भू तिथे करुन दान वाद संपला;
थोर 'अमित' तो बनून काळ लोटला;
कृषक बनुनि आज फिरुनि तोच पातला
हाय! वाजली फिरून गाडी ती खरी!
चतुरंग
मस्त आली आहेत फुलांची चित्रे. मला अशी फुलांची चित्रे काढता आली असती तर फार बरे झाले असते. म्हणजे फुले आणि फुलपाखरे यांची चित्रे उत्तम काढली असती. :)
पुण्याचे पेशवे
शिंच्या कोलबेरा, चित्रं सुंदर आहेत रे!
नाही नाही कोणत्याही गाण्याचे रसग्रहण नाही हे! तेवढी (चौफेर) प्रतिभा आमच्या असती तर आम्ही 'विसोबा खेचर' नावाने नसते का लिहिले? :)
हा हा हा! करतोच थांब आता जाईन विचारीत चं रसग्रहण! :)
आमच्या इथे गॅलरीत वाळत घातलेल्या चड्ड्यां खेरीज फुलांची चित्रे देखिल काढून मिळतील :)
ओक्के! मला काही वाळत घातलेल्या राजापुरी पंच्यांची आणि कळकट नी भोकं पडलेल्या गंजीफ्रॉकांची चित्रं हवी होती! आमची ऑर्डर लिहून ठेवा शेठ, पैशे नंतर पाठवतो! :)
असो, मला शेवटचं चित्रं सर्वात जास्त आवडलं रे कोलबेरा!
आपला,
(रानफुलांचा प्रेमी) तात्या.
वाह! क्या केहने!!!!
कोलबेरशेठ, मस्त.
ते दुसर्या क्रमा॑काचा फोटो असलेल॑ कोणत॑ फूल आहे हो? एकदम चिकण॑ आहे! माझ्या आवडत्या र॑गाच॑!!!!!
आमच्या इथे गॅलरीत वाळत घातलेल्या चड्ड्यां खेरीज फुलांची चित्रे देखिल काढून मिळतील :)
फुटलो रे...फुटलो रे मी !!!! ज ह ब ह र्ह्या
- ध मा ल.
सगळीच चित्रे अप्रतीम आहेत.
शेवटल्या चित्रातला वसंतागमनाने आलेला मोहोर तर इतका आसुसलेला आलाय की काय बिशाद आहे फुलपाखरु सोंड वाकडी करुन मध प्यायला अलगदणार नाही!
अभिनंदन वरुणा!
चतुरंग
इंदिरा संत म्हणतात...
गवतफुला रे गवतफुला, कसा लागला तुझा लळा...
चित्रे पाहून डोळ्याचे पारणे फिटले. पण तुम्ही वरूण वैद्यांची चित्रे ढापायचे कारणच काय?
>
>
बा आनंदी पक्ष्या देई, प्रसाद अपुला मजला काही, जेणे मन हे गुंगून जाई प्रेमाच्या डोई...
मला तर बुवा कोलबेर = काळंबेरं वाटले...
असले दुष्ट विचार पैदा करणार्या ह्या मनावर काहीतरी इलाज केला पाहिजे.
>
>
बा आनंदी पक्ष्या देई, प्रसाद अपुला मजला काही, जेणे मन हे गुंगून जाई प्रेमाच्या डोई...
पण तुम्ही वरूण वैद्यांची चित्रे ढापायचे कारणच काय?
हा हा हा !!!!
तुम्ही "विसोबा खेचरांविरुद्ध" जनरल डायरकडे तक्रार केली होती, असे ऐकिवात आहे.
पण हे तर खूपच मस्त !!
- सर्किट
तुम्ही "विसोबा खेचरांविरुद्ध" जनरल डायरकडे तक्रार केली होती, असे ऐकिवात आहे.
त्याचं काय आहे माझा स्वभाव मुळातच तोंडात खडिसाखर आणि डोक्यावर बर्फाची
लादी असा आहे. कोणी सारखं सारखं चिडून आणि चिडवून दाखवलं तरी आपण काय आपला शांत स्वभाव मुळीच सोडत नाही.
पण हा जमाना भेसळीचा आहे. कधीतरी खडिसाखरेत पादेलोण निघते आणि बर्फाची लादी लौकर विरघळते. त्यामुळे होतात असे प्रमाद आपल्या हातून. चालायचंच. त्यात माझा काही दोष नाही.
>
>
आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...
अतिशय सुंदर फोटो आहेत हे रानफुलांचे. अभिनंदन.
मला अजून आश्चर्य वाटतं की तुम्ही फोटोग्राफर लोकं फोटोंची टेक्निकल डिटेल्स लपवून का ठेवता? सुंदर फोटोंबद्दन नुसतेच कौतुक मिळविण्यापेक्षा थोडे 'ज्ञानदाना'चे पुण्यही पदरी पडू शकेल. कुठली लेन्स, किती ऍपरचर, किती स्पीड इत्यादी माहिती दिलीत तर जास्त चांगले होईल.
बघितलं ह्याला म्हणतात प्रतिसाद [ वि.सू . = यात कोणाला चिमटा काढायचा हेतू नाही.]
मस्त . सहज आणि कोलबेर, दोघांनी दिल खूष कर दिया ...
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
वरूणशेठ आणि सहजशेठ आपल्या दोघांची छाया-चित्रणकला आवडली.
झकास !!!!!!
मला अजून आश्चर्य वाटतं की तुम्ही फोटोग्राफर लोकं फोटोंची टेक्निकल डिटेल्स लपवून का ठेवता? सुंदर फोटोंबद्दन नुसतेच कौतुक मिळविण्यापेक्षा थोडे 'ज्ञानदाना'चे पुण्यही पदरी पडू शकेल. कुठली लेन्स, किती ऍपरचर, किती स्पीड इत्यादी माहिती दिलीत तर जास्त चांगले होईल.
ह्या बाबतीत पेठकर साहेबांशी सहमत आहे.
कोलबेर आणि सहज,
दोघांनीही लावलेली चित्रे मस्तच आहेत.
कोलबेरशेठ, आता "फक्त गॅलरीत वाळत घातलेल्या चड्ड्यांची चित्रे "दाखवण्याबाबतच्या तुमच्यावरील आरोपातून तुमची मुक्तता!!!:))
बाकी #१ चित्रातलं फूल माझं #१ दुश्मन आहे. ते डॅन्डेलियन आहे ना! ते एकदा बॅकयार्डमध्ये आलं की काही दिवसांत सगळ्या लॉनची वाट लावतं!!! दिसायला गोंडस दिसतं म्हणून जाऊ नका...
पेठकर काका आणि प्रमोदकाका,
हि घ्या ह्या चित्रांची रेसेपी ;
चित्र १
लेन्स - कॅनन १८-५५ @ ५५ मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/१२५
चित्र २
लेन्स - टॅमरॉन ७५-३०० टेलेफोटो @ २६० मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/१००
चित्र ३
लेन्स - टॅमरॉन ७५-३०० टेलेफोटो @ ३०० मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/८००
चित्र ४
लेन्स - टॅमरॉन ७५-३०० टेलेफोटो @ ३०० मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/३००
सर्व चित्रांसाठी आय एस ओ = २०० आणि अल्ट्रा व्हायोलेट फिल्टर.
अधिक टिपा : शक्यतो पावसाची एखादी सर येउन गेलेली असताना आणि थोडेसे ढगाळ वातावरण असताना फुलांची चित्रे काढावीत. फुले टवटवीत दिसतात आणि रंग खुलुन येतात. थेट सुर्यप्रकाश (डायरेक्ट सनलाईट) एखाद्या पातळश्या (फार गडद नको) ढगाआडून फुलावर पडत असेल तर आपोआप नैसर्गिक डिफ्युज्ड लाईट तयार होतो जो अश्या चित्रांसठी सर्वोत्तम.
प्रोत्सहना बद्दल सर्वांचे आभार!
-(वरूण वैद्य) कोलबेर ;)
धन्यवाद श्री. कोलबेर......
चित्र क्रमांक ३ साठी एवढा हाय शटर स्पीड काय उद्देशाने? आय्. एस्. ओ. १०० ठेवून किंवा एपरचर थोडे बंद करून चालले नसते का? जसे, ८ किंवा ११?
खरं आहे तुमचं म्हणणं.. पण मला ट्रायपॉड उपलब्ध नसल्याने जितका वेगवान शटर स्पीड शक्य असेल तेवढा हवाच होता.
आय. एस. ओ. मी सहसा २०० वरच ठेवतो (इनडोअर प्रकाशचित्रां व्यतीरिक्त) लख्ख प्रकाशात १०० ठेवायला काही हरकत नाही पण कधी कधी ते विसरले जाते आणि प्रकाश जरासा कमी असेल तर चित्रावर नॉइज येऊ शकतो .. म्हणून (माझ्या विसरभोळे पणा मुळे) मी शक्यतो तो २०० वर सेट करुन ठेवतो.
अरे प्रमोदकाकांना आणि पेठकरकाकांना उत्तर दिलेस, परंतु मला हव्या असलेल्या राजापुरी पंच्याचं आणि कळकट व भोकं पडलेल्या वाळत घातलेल्या गंजिफ्रॉकच्या ऑर्डरचं काय झालं?
अशी काही चित्रं मिळतील का? :)
घाबरू नकोस, ती चित्रं पाहून मी काही लगेच कुठलं ऍब्स्ट्रॅक रागचित्र रंगवणार नाहीये! :)
तात्या.
तात्या,
ऑर्डर नोंदवुन घेतलीय.. पुढच्या भारत भेटीत नक्की काढतो :)
आणि पैशाचं नंतर बघू वगैरे चालणार नाय बरंका.. समर्थ भोजनालयात मस्त पार्टी द्यावी लागेल! :))
कोलबेरपंत आणि सहजराव,
आपण इतकी सुंदर चित्रे टिपली आहेत.. काय सांगू?
कोलबेर पंत,
मी आपल्या या चित्रांमधील १-२ चित्रे माझ्या कडे कॉपी करून घेतली तर चालतील का? आपली काही हरकत नाही ना?
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
मी आपल्या या चित्रांमधील १-२ चित्रे माझ्या कडे कॉपी करून घेतली तर चालतील का? आपली काही हरकत नाही ना?
अगं पण त्याला कुठे काय कळणार आहे? हळूच राईट क्लिक करून सेव्ह करून टाक! हां, आता सेव्ह करताना कुठलाही मोठा आवाज वगैरे होणार नाही याची काळजी घे. नायतर वरूणला ऐकू जायचं! :)
सुंदर चित्रे.
(अवांतर : फुले म्हणजे अंगावरील रंगीबेरंगी अंतर्वस्त्रे हळूहळू काढणारे स्त्रीकेसर आणि पुंकेसरच. म्हणजे फर्माइशी वाळत घातलेल्या लंगोट्याच!)
अवांतर : फुले म्हणजे अंगावरील रंगीबेरंगी अंतर्वस्त्रे हळूहळू काढणारे स्त्रीकेसर आणि पुंकेसरच. म्हणजे फर्माइशी वाळत घातलेल्या लंगोट्याच!)
माझ्या मते हे या शतकातलं सर्वात जबरदस्त वाक्य ठरावं! :))
धन्याशेठ, तुझ्यापुढे साष्टांग नमस्कार रे बाबा!!!
आपला,
(लंगोटी लावून ठाण्याच्या खाडीत मच्छी पकडणारा!) तात्या कोळी.
तुला बरे कळले...
चीन मध्ये अशा फुलपाखरांचे सगळे केसर काढून टाकतात ना ?
उगाच हम दो फुलपाखरू, हमारा एक.
ह्याल बाधा यायला नको ना ?
- (मनस्वी फुलपाखरू) सर्किट
वसंतागमन होताच मिपावर उत्तमोत्तम प्रकाशचित्रांचा बहर आलेला आहे.
सुर्योदयानंतर ही नितांतसुंदर फुले पाहून दिल खूश हो गया.. चित्र#१ फारच आवडले
कोलबेरराव आणि सहजराव दोघांचेही उत्तम प्रकाशचित्रांपद्द्ल अभिनंदन आणि इथे दिल्याबद्द्ल धन्यु!!
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश
मस्त आली आहेत फुलांची चित्रे. मला अशी फुलांची चित्रे काढता आली असती तर फार बरे झाले असते. म्हणजे फुले आणि फुलपाखरे यांची चित्रे उत्तम काढली असती. :)
पुण्याचे पेशवे
शिंच्या कोलबेरा, चित्रं सुंदर आहेत रे!
नाही नाही कोणत्याही गाण्याचे रसग्रहण नाही हे! तेवढी (चौफेर) प्रतिभा आमच्या असती तर आम्ही 'विसोबा खेचर' नावाने नसते का लिहिले? :)
हा हा हा! करतोच थांब आता जाईन विचारीत चं रसग्रहण! :)
आमच्या इथे गॅलरीत वाळत घातलेल्या चड्ड्यां खेरीज फुलांची चित्रे देखिल काढून मिळतील :)
ओक्के! मला काही वाळत घातलेल्या राजापुरी पंच्यांची आणि कळकट नी भोकं पडलेल्या गंजीफ्रॉकांची चित्रं हवी होती! आमची ऑर्डर लिहून ठेवा शेठ, पैशे नंतर पाठवतो! :)
असो, मला शेवटचं चित्रं सर्वात जास्त आवडलं रे कोलबेरा!
आपला,
(रानफुलांचा प्रेमी) तात्या.
वाह! क्या केहने!!!!
कोलबेरशेठ, मस्त.
ते दुसर्या क्रमा॑काचा फोटो असलेल॑ कोणत॑ फूल आहे हो? एकदम चिकण॑ आहे! माझ्या आवडत्या र॑गाच॑!!!!!
आमच्या इथे गॅलरीत वाळत घातलेल्या चड्ड्यां खेरीज फुलांची चित्रे देखिल काढून मिळतील :)
फुटलो रे...फुटलो रे मी !!!! ज ह ब ह र्ह्या
- ध मा ल.
सगळीच चित्रे अप्रतीम आहेत.
शेवटल्या चित्रातला वसंतागमनाने आलेला मोहोर तर इतका आसुसलेला आलाय की काय बिशाद आहे फुलपाखरु सोंड वाकडी करुन मध प्यायला अलगदणार नाही!
अभिनंदन वरुणा!
चतुरंग
इंदिरा संत म्हणतात...
गवतफुला रे गवतफुला, कसा लागला तुझा लळा...
चित्रे पाहून डोळ्याचे पारणे फिटले. पण तुम्ही वरूण वैद्यांची चित्रे ढापायचे कारणच काय?
>
>
बा आनंदी पक्ष्या देई, प्रसाद अपुला मजला काही, जेणे मन हे गुंगून जाई प्रेमाच्या डोई...
मला तर बुवा कोलबेर = काळंबेरं वाटले...
असले दुष्ट विचार पैदा करणार्या ह्या मनावर काहीतरी इलाज केला पाहिजे.
>
>
बा आनंदी पक्ष्या देई, प्रसाद अपुला मजला काही, जेणे मन हे गुंगून जाई प्रेमाच्या डोई...
पण तुम्ही वरूण वैद्यांची चित्रे ढापायचे कारणच काय?
हा हा हा !!!!
तुम्ही "विसोबा खेचरांविरुद्ध" जनरल डायरकडे तक्रार केली होती, असे ऐकिवात आहे.
पण हे तर खूपच मस्त !!
- सर्किट
तुम्ही "विसोबा खेचरांविरुद्ध" जनरल डायरकडे तक्रार केली होती, असे ऐकिवात आहे.
त्याचं काय आहे माझा स्वभाव मुळातच तोंडात खडिसाखर आणि डोक्यावर बर्फाची
लादी असा आहे. कोणी सारखं सारखं चिडून आणि चिडवून दाखवलं तरी आपण काय आपला शांत स्वभाव मुळीच सोडत नाही.
पण हा जमाना भेसळीचा आहे. कधीतरी खडिसाखरेत पादेलोण निघते आणि बर्फाची लादी लौकर विरघळते. त्यामुळे होतात असे प्रमाद आपल्या हातून. चालायचंच. त्यात माझा काही दोष नाही.
>
>
आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...
अतिशय सुंदर फोटो आहेत हे रानफुलांचे. अभिनंदन.
मला अजून आश्चर्य वाटतं की तुम्ही फोटोग्राफर लोकं फोटोंची टेक्निकल डिटेल्स लपवून का ठेवता? सुंदर फोटोंबद्दन नुसतेच कौतुक मिळविण्यापेक्षा थोडे 'ज्ञानदाना'चे पुण्यही पदरी पडू शकेल. कुठली लेन्स, किती ऍपरचर, किती स्पीड इत्यादी माहिती दिलीत तर जास्त चांगले होईल.
बघितलं ह्याला म्हणतात प्रतिसाद [ वि.सू . = यात कोणाला चिमटा काढायचा हेतू नाही.]
मस्त . सहज आणि कोलबेर, दोघांनी दिल खूष कर दिया ...
छोटा डॉन
[ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ]
बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....
वरूणशेठ आणि सहजशेठ आपल्या दोघांची छाया-चित्रणकला आवडली.
झकास !!!!!!
मला अजून आश्चर्य वाटतं की तुम्ही फोटोग्राफर लोकं फोटोंची टेक्निकल डिटेल्स लपवून का ठेवता? सुंदर फोटोंबद्दन नुसतेच कौतुक मिळविण्यापेक्षा थोडे 'ज्ञानदाना'चे पुण्यही पदरी पडू शकेल. कुठली लेन्स, किती ऍपरचर, किती स्पीड इत्यादी माहिती दिलीत तर जास्त चांगले होईल.
ह्या बाबतीत पेठकर साहेबांशी सहमत आहे.
कोलबेर आणि सहज,
दोघांनीही लावलेली चित्रे मस्तच आहेत.
कोलबेरशेठ, आता "फक्त गॅलरीत वाळत घातलेल्या चड्ड्यांची चित्रे "दाखवण्याबाबतच्या तुमच्यावरील आरोपातून तुमची मुक्तता!!!:))
बाकी #१ चित्रातलं फूल माझं #१ दुश्मन आहे. ते डॅन्डेलियन आहे ना! ते एकदा बॅकयार्डमध्ये आलं की काही दिवसांत सगळ्या लॉनची वाट लावतं!!! दिसायला गोंडस दिसतं म्हणून जाऊ नका...
पेठकर काका आणि प्रमोदकाका,
हि घ्या ह्या चित्रांची रेसेपी ;
चित्र १
लेन्स - कॅनन १८-५५ @ ५५ मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/१२५
चित्र २
लेन्स - टॅमरॉन ७५-३०० टेलेफोटो @ २६० मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/१००
चित्र ३
लेन्स - टॅमरॉन ७५-३०० टेलेफोटो @ ३०० मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/८००
चित्र ४
लेन्स - टॅमरॉन ७५-३०० टेलेफोटो @ ३०० मी.मी.
ऍपर्चर : ५.६
शटर स्पीड : १/३००
सर्व चित्रांसाठी आय एस ओ = २०० आणि अल्ट्रा व्हायोलेट फिल्टर.
अधिक टिपा : शक्यतो पावसाची एखादी सर येउन गेलेली असताना आणि थोडेसे ढगाळ वातावरण असताना फुलांची चित्रे काढावीत. फुले टवटवीत दिसतात आणि रंग खुलुन येतात. थेट सुर्यप्रकाश (डायरेक्ट सनलाईट) एखाद्या पातळश्या (फार गडद नको) ढगाआडून फुलावर पडत असेल तर आपोआप नैसर्गिक डिफ्युज्ड लाईट तयार होतो जो अश्या चित्रांसठी सर्वोत्तम.
प्रोत्सहना बद्दल सर्वांचे आभार!
-(वरूण वैद्य) कोलबेर ;)
धन्यवाद श्री. कोलबेर......
चित्र क्रमांक ३ साठी एवढा हाय शटर स्पीड काय उद्देशाने? आय्. एस्. ओ. १०० ठेवून किंवा एपरचर थोडे बंद करून चालले नसते का? जसे, ८ किंवा ११?
खरं आहे तुमचं म्हणणं.. पण मला ट्रायपॉड उपलब्ध नसल्याने जितका वेगवान शटर स्पीड शक्य असेल तेवढा हवाच होता.
आय. एस. ओ. मी सहसा २०० वरच ठेवतो (इनडोअर प्रकाशचित्रां व्यतीरिक्त) लख्ख प्रकाशात १०० ठेवायला काही हरकत नाही पण कधी कधी ते विसरले जाते आणि प्रकाश जरासा कमी असेल तर चित्रावर नॉइज येऊ शकतो .. म्हणून (माझ्या विसरभोळे पणा मुळे) मी शक्यतो तो २०० वर सेट करुन ठेवतो.
अरे प्रमोदकाकांना आणि पेठकरकाकांना उत्तर दिलेस, परंतु मला हव्या असलेल्या राजापुरी पंच्याचं आणि कळकट व भोकं पडलेल्या वाळत घातलेल्या गंजिफ्रॉकच्या ऑर्डरचं काय झालं?
अशी काही चित्रं मिळतील का? :)
घाबरू नकोस, ती चित्रं पाहून मी काही लगेच कुठलं ऍब्स्ट्रॅक रागचित्र रंगवणार नाहीये! :)
तात्या.
तात्या,
ऑर्डर नोंदवुन घेतलीय.. पुढच्या भारत भेटीत नक्की काढतो :)
आणि पैशाचं नंतर बघू वगैरे चालणार नाय बरंका.. समर्थ भोजनालयात मस्त पार्टी द्यावी लागेल! :))
कोलबेरपंत आणि सहजराव,
आपण इतकी सुंदर चित्रे टिपली आहेत.. काय सांगू?
कोलबेर पंत,
मी आपल्या या चित्रांमधील १-२ चित्रे माझ्या कडे कॉपी करून घेतली तर चालतील का? आपली काही हरकत नाही ना?
- (सर्वव्यापी)प्राजु
www.praaju.blogspot.com
मी आपल्या या चित्रांमधील १-२ चित्रे माझ्या कडे कॉपी करून घेतली तर चालतील का? आपली काही हरकत नाही ना?
अगं पण त्याला कुठे काय कळणार आहे? हळूच राईट क्लिक करून सेव्ह करून टाक! हां, आता सेव्ह करताना कुठलाही मोठा आवाज वगैरे होणार नाही याची काळजी घे. नायतर वरूणला ऐकू जायचं! :)
सुंदर चित्रे.
(अवांतर : फुले म्हणजे अंगावरील रंगीबेरंगी अंतर्वस्त्रे हळूहळू काढणारे स्त्रीकेसर आणि पुंकेसरच. म्हणजे फर्माइशी वाळत घातलेल्या लंगोट्याच!)
अवांतर : फुले म्हणजे अंगावरील रंगीबेरंगी अंतर्वस्त्रे हळूहळू काढणारे स्त्रीकेसर आणि पुंकेसरच. म्हणजे फर्माइशी वाळत घातलेल्या लंगोट्याच!)
माझ्या मते हे या शतकातलं सर्वात जबरदस्त वाक्य ठरावं! :))
धन्याशेठ, तुझ्यापुढे साष्टांग नमस्कार रे बाबा!!!
आपला,
(लंगोटी लावून ठाण्याच्या खाडीत मच्छी पकडणारा!) तात्या कोळी.
तुला बरे कळले...
चीन मध्ये अशा फुलपाखरांचे सगळे केसर काढून टाकतात ना ?
उगाच हम दो फुलपाखरू, हमारा एक.
ह्याल बाधा यायला नको ना ?
- (मनस्वी फुलपाखरू) सर्किट
वसंतागमन होताच मिपावर उत्तमोत्तम प्रकाशचित्रांचा बहर आलेला आहे.
सुर्योदयानंतर ही नितांतसुंदर फुले पाहून दिल खूश हो गया.. चित्र#१ फारच आवडले
कोलबेरराव आणि सहजराव दोघांचेही उत्तम प्रकाशचित्रांपद्द्ल अभिनंदन आणि इथे दिल्याबद्द्ल धन्यु!!
-('मिसळ'लेला) ऋषिकेश
...नाही नाही कोणत्याही गाण्याचे रसग्रहण नाही हे! तेवढी (चौफेर) प्रतिभा आमच्या असती तर आम्ही 'विसोबा खेचर' नावाने नसते का लिहिले? :)
तेव्हा आता तुमच्या उपसलेल्या तलवारी म्यान करा आणि शांतपणे ही प्रकाशचित्रे बघा...
नुकतेच येशु ख्रिस्ताची पुण्यतीथी जोडून आलेल्या विकांताला थोडीशी भटकंती केली आणि वसंत आगमना बरोबर येणारी हे रानफुले टिपाविशी वाटली..
ही अशी ??
(आमच्या शेजारचा छोटा कोलबेर किती गोंडस दिसतोय, नाही ?)
- (लाजाळू) सर्किट
फरगेट-मी-नॉट असे म्हणे ह्या फुलाचे नाव.
मी टू
मस्त आहे..
खरच सुंदर मराठी शुभेच्छापत्र !!!!!
In reply to खरच सुंदर मराठी शुभेच्छापत्र !!!!! by मदनबाण
मनीमाउ ची पोझ
In reply to मनीमाउ ची पोझ by ध्रुव
आहाहा... उद्
In reply to आहाहा... उद् by धमाल मुलगा
मला वाटलच...
In reply to मला वाटलच... by ध्रुव
आईच्चा घो रे !!!!!
मस्तच!
म्यँव
व्वा... मस्तच.....
१००% सहमत
मांजरी आणि कुत्री