मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

काय जेवलात?

मनस्वी ·

मनस्वी 04/04/2008 - 13:49
बटाटा भाजी (काचर्‍या आणि उकडलेल्या बटाट्याची सोडून तिसरी असते ती - थोडी रश्याची, दाण्याचा थोडा कूट आणि थोडा गरम मसाला टाकलेली), पोळी, लिंबाचं गोड लोणचं.

आनंदयात्री 04/04/2008 - 13:51
फुड कोर्टात जेवलो आम्ही. जेवण आचार्‍याने बनवले असणार. आम्ही हे जेवलो: १. दोन तीन पोळ्या २. फ्लॉवरची भाजी, कशाचीतरी उसळ आणी कशाचेतरी वरण ३. काकडी, टोमॅटो, कांदा याच्या चकत्या

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 13:52
मी आज शेंगा-वांगी-बटाट्याची भाजी आणि गरमागरम ज्वारीची भाकरी जेवलो आहे. त्यांतर ताकभात आणि सोबत माळेतला कांदा! आपला, (तृप्त!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

तात्या ..अरे इथे कुठली रे माळ..आणि कांदा... :( आता मस्त माळेचे कांदे यायला लागले असतील ना,उन्हाळयाची काहिल त्या माळेतल्या कांद्याने जरा शमते नाही.. माळेतला कांदा चौकोनी चिरुन हिरवी मिरची तेल लावून भाजून चुरडून घालून दह्यात कालवायचे आणि चवीला मीठ...अहाहा.. भाकरीबरोबर खाऊन पहाच.. स्वाती

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:09
कशाचीतरी उसळ आणी कशाचेतरी वरण सहमत रे आ॑द्या! मी नेहमीप्रमाणे २-३ वात्तड पोळ्या, व्हेज कोल्हापुरीच्या नावाखाली केलेला काल-परवाच्या उरलेल्या भाज्या॑चा लगदा, आलू मिर्च चटपटा नावाचा बटाट्याच्या फोडी बुळबुळीत करुन केलेला उपद्व्याप, चिकन६५, ३-३ ग्लासभरुन ताक, म्हैसुरपाक आणि चिक्क्कट्ट भात!!!! -(अतृप्त) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

आनंदयात्री 04/04/2008 - 14:15
चामारी त्यांच्या .... ते नुसते अर्धवट उकडवलेले बुळबुळीत बटाटे सगळ्या भाज्यांच्या कॉमन ग्रेव्हीत टाकुन साले आलु मिर्च म्हणतील नाही तर आलु अजुनकाहीतरी म्हणतील ... एखाद्या दिवशी जर गावलं ना बेणं ...

In reply to by धमाल मुलगा

फार वाईट वाटलं वाचून. खाण्या -'पिण्या' बाबतीत कोणाचे हाल झालेले पाहवत नाही. तिन ग्लास ताक म्हणजे नुसते स्वर्गसुख.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:25
तिन ग्लास ताक म्हणजे नुसते स्वर्गसुख.
उदरभरण नोहे, जणिजे यज्ञकर्म.... पोटात काहीतरी भर नको का टाकायला? म्हणून ३ ग्लास ताक, तो हलकट देतच नव्हता, मग भा॑डलो त्याच्याशी. म्हणल॑ "मी भूकेन॑ मेलो तर ब्रम्हहत्येच॑ पातक तुझ्या डो॑बल्यावर!" बाकी आपल्याला ताक लै आवडत॑, म्हणून भागवून नेल॑. -(दुर्दैवी) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

उदरभरण नोहे, जणिजे यज्ञकर्म.... अरे व्वा! हे तर माझ्या व्यवसायाचे ब्रिदवाक्य आहे. 'यज्ञकर्म कॅटरर्स' प्रोप्रा. प्रभाकर पेठकर.

In reply to by धमाल मुलगा

मनस्वी 04/04/2008 - 14:28
मी बेंगलोरला असताना असाच अचाट आणि अजब पाककृती पचवल्यात! मराठी माणसाचे जाम हाल होतात.

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:45
आपल्याला तरी ब॑गळूरात काही वा॑धा झाला नाही बॉ! मस्त आ॑ध्रा-थाळी घ्यायची...आणि मग....दिसल॑ की ओरबाड....दिसल॑ की ओरबाड!!! मला गेली कित्येक वर्ष हाताने भात खाता यायचा नाही, म्हणून मी चमच्याने खायचो. कारण एकच बोट॑ बरबटतात आनि त्याची चारचौघा॑त लाज वाटते. पण ब॑गळूरात गेल्यापासून तिसर्‍या दिवशी माझा भात ओरपायचा सराईतपणा बघून सगळी वेटर॑ माझ्याशी कुडमुडायला लागली होती! ते...गडद चॉकलेटी / काळपट र॑गाच॑ लोणच॑ कुठल॑ ग॑? एकदम मस्त असायच॑. - ध मा ल अण्णा येरकु॑टकर

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 16:48
नक्की नाव आठवत नाहीय्ये. पण आ॑ध्रा-थाळीबरोबर हमखास असत॑च असत॑. कुठच्याशा गवताच॑ केलेल॑ असल्यासारख॑ दिसत॑ पण जब्बरदस्त लागत॑. (आमच्या लेखी गवत हा शब्द 'पालक' सोडून इतर यच्चयावत पालेभाज्या॑पासून कॉ॑ग्रेस गवतापर्य॑त सगळ्यासाठी फिट्ट बसतो! ) - (विसराळू) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

प्राजु 04/04/2008 - 19:01
आंध्रामध्ये, लाल रंगाच्या आंबाडीचं करतात. एक्दम भारीच लागतं. माझी एक मावशी मस्त करते. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

In reply to by धमाल मुलगा

चतुरंग 04/04/2008 - 19:42
प्राजू म्हणते तसं ते अंबाडीच्या भाजीचं करतात. दही - भात - घोंगुरा पिक्कल म्हणजे दुपारी झोपायची तयारी! चतुरंग

In reply to by चतुरंग

मैत्र 04/04/2008 - 21:17
बरोब्बर चतुरंग... मी खात्रीने सांगु शकतो... माझी बायको तेलूगू आहे :) ... खवय्यांसाठी "प्रिया" चे लोणचे उत्तम मिळते ... दुसरे आंध्रात विशेष खाल्ले जाणारे लोणचे म्हणजे "आवकाया" - कैरीचे - आंब्याचे लोणचे ... मुख्य आंध्रा म्हणजे कोस्ट्ल आंध्रामध्ये लोक नुसता भात आणि हे लोणचे खातात...

In reply to by मैत्र

धमाल मुलगा 07/04/2008 - 11:06
माहितीबद्दल धन्यवाद!!! प्राजुताई, चतुर॑गराव, ते लोणच॑ अ॑बाडीच॑ असत॑?????? एव्हढ॑ मस्त? खल्लास !!! च्यामारी, एखाद॑ पोत॑भर आणून ठेवाव॑ म्हणतो :-)) बाकी दही + भात + घो॑गुरा = भर हापिसात माना टाकून पे॑गायचो मी! मैत्र, मजा आहे तुझी! तेलुगु बायको म्हणजे काय...लय भारी! माझी काकूपण तेलुगु आहे. क्काय एकेक पदार्थ बनवते...तिच्यामुळेच खर॑ तर अस्सल 'कापी' प्यायला शिकलो मी. पण ती कट्टर आहे यार. हैद्राबादची आहे तरी बिर्याणीच॑ नावही काढू देत नाही, करण॑ तर दूरच :-(( -(हावरट) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

छोटा डॉन 07/04/2008 - 23:45
"बाकी दही + भात + घो॑गुरा = भर हापिसात माना टाकून पे॑गायचो मी!" अहो शेठ हे काहीच नाही. २ महिन्यापूर्वी आमची पण अशीच भोजनोत्तर विश्रांती ती पण डायरेक्ट डेस्क वर मान टेकवून चाललेली असताना आमचे "मेनेजर" साहेब अवतरले. त्यांना हे सर्व पाहून धक्का बसला [ आणि मला त्याला पाहून धक्का बसला ....] मग नक्की काय झालं हे डिस्कस करण्यासाठी आम्ही "स्मोकिंग झोनमध्ये" गेलो. [ आतल्या गोटातली बातमी म्हणजे हे बेणं माझं 'सिगारेट पार्टनर' आहे ]. मग त्यानं विचारल "काय झालं ?". तोवर विचार करायला भरपूर वेळ मिळाल्याने मी गोष्ट तयार केली होती [ आपण कल्पनाविलास करायला हायगाई करत नसतो ] मग मी सांगितलं की आमच्या "मलिका-ए-हिंदूस्थान' च्या कटकटीमुळे रात्री झोप झाली नाही. मग २ सिगारेट संपूस्तोवरच्या आमच्या डिस्कशन मधून "पोरी ह्या अशाच" हा अभ्यासपूर्ण निष्कर्श काढून आम्ही निघालो व मी सुटलो ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

कोबीची मटार घालून भाजी,गाजराची कोशिंबिर,मूगाचे वरण (लसणीची फोडणी घालून),पोळ्या ,भात आणि दही.. असा काल रात्रीचा बेत होता.(आज रात्री पेठकरांची पावभाजी..:-)) स्वाती राहता राहिलं जेवण कोणी बनवले?--- स्वयं पाक.. दुसरे कोण?

In reply to by प्रभाकर पेठकर

अहो काय लाजवता उगाच? चीज पावभाजी सहीच झाली होती तुमच्या रेसिपीने..फक्त आज चेडर चीज नाही त्याऐवजी हॉलंड-गौडा चीज घालणार ते ही छान लागते, हे तुम्हाला सांगायला विसरले होते..(चेडर संपले आहे,तेवढेच आणायला बाहेर कोण जाणार?) स्वाती अवांतर- ते मिरचीचे भरीत ट्राय करून पहा..मस्त लागते. आणि तुम्हाला काय माळेतले कांदे सहज मिळतील..:-)

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:20
ह्या दुष्ट मनस्वीचा जाहीर निषेध!!!! आमच्या खाण्या-पिण्याची इतकी वाईट्ट आबाळ होते आहे आणि ही क्रूर, असले काहीतरी विषय काढते आहे! आणि तात्या गरमागरम भाकर्‍या काय चापताहेत, ताकभात काय, माळेतला का॑दा काय!! हे कमी म्हणून स्वातीताईने लगेच वर्णी लावायलाच हवी का? कोबीची मटार घालून भाजी मूगाचे वरण (लसणीची फोडणी घालून) तो॑डाला पाणी सुटून टेबलाखाली तळ॑ झाल॑ तळ॑ !!!! गपा ना राव! आम्हाला घरच॑ खायला मिळत नाही म्हणून का अस॑? -(हावरट) ध मा ल.

In reply to by मनस्वी

आनंदयात्री 04/04/2008 - 14:32
आज रातच्याला ये आमच्या गरिबाच्या खोलीवर .. आम्ही बी जमवलीत २-४ बोळकी तिथे .. अन काय जमेल तो डाळ भात शिजवुन खात असतो ... कधी कधी बीटाची कोशींबीर वैगेरे पण करुन बघतो ;) .. बर मुळ मुद्दा असा की तु ये .. थोडा स्वयंपाक करु .. दोन दोन घोट लिंबुपाणी पिउत ... जेवण करुत ... नंतर आंतरजालिय राजकारणावर हलकट्पणे यथेच्छ गजाली करुत... २-४ लोकांना शिव्या देउत .. २-३ गुप्त खबरा एकमेकांना देउत ... बोल काय म्हणतो ?

In reply to by आनंदयात्री

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:54
बेष्टच रे! नक्की... नक्की करु आपण हा 'कारेक्रम' !!! पण माझी मदत तुला फक्त चिराचिरी आणि कापाकापीपुरतीच होईल बर॑! बाकी ते तिखटामिठाच्या अ॑दाजाच॑ आणि आपल॑ जोरात वाकड॑ आहे! हा॑ ! 'इतर तयारी' मध्ये आपण वाघ आहोत हे.वे.सा॑.न.ल. :-)))
नंतर आंतरजालिय राजकारणावर हलकट्पणे यथेच्छ गजाली करुत... २-४ लोकांना शिव्या देउत .. २-३ गुप्त खबरा एकमेकांना देउत ... बोल काय म्हणतो ?
हाण तिच्याआयला, ज ह ब ह र्‍ह्या !!!!

In reply to by आनंदयात्री

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 15:09
नंतर आंतरजालिय राजकारणावर हलकट्पणे यथेच्छ गजाली करुत... २-४ लोकांना शिव्या देउत .. २-३ गुप्त खबरा एकमेकांना देउत ... बोल काय म्हणतो ? कुणाला रे शिव्या देणार आहात? मी पण येऊ का? की मलाच देणार आहात? :))))) आपला, (शंकेखोर!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

आनंदयात्री 04/04/2008 - 15:19
या ना तात्या ... तुम्ही यावे, मोजकीच दोन तीन ज्युनिअर टाळकी असतील, आमच्या पीसी वर तुमच्या आवडीचे एखादे गाणे लागलेले असेल, ग्लासांचा किणकिणाट चालु असेल, धमाल्या भाजी चिरत असेल, मी भात लावायच्या गडबडीत तुम्ही सांगितलेली भा़जी कशी बनवायची याचा विचार करत असेन. नंतर जेवण झाल्यावर तुम्ही मी धमाल्या आमच्या भारती विद्यापीठाच्या हिरवळीवर बसुन सुखा दु:ख्खाच्या २ गप्पा मारुत, तुम्ही आम्हाला २ अनुभवाचे बोल सांगताल, मुड बनलाच तर एखादी जुनी नाजुक आठवण सांगताल अन त्या अनुषंगाने एखादे दर्दभरे गाणे पण म्हणताल !! अहो या तर खरे तात्या तुम्ही !

In reply to by आनंदयात्री

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 17:13
काय वातावरणनिर्मिती केलीस रे गड्या! तात्याबा, आता याच तुम्ही, आपण करुच हा बेष्टेष्ट कारेक्रम !!!!

In reply to by धमाल मुलगा

प्रमोद देव 04/04/2008 - 14:40
धमु अरे संत ज्ञानेश्वरांनी म्हटलंय ना? जो जे वांछिल, तो ते खाओ! मग कुणी काही खाल्लं तर तू असा दु:खी होऊ नकोस. प्रत्येकाचे खायचे प्यायचे(म्हणजे "ते" नाही म्हणत मी..... आपले ताक रे)दिवस असतात तसे न खाण्याचेही दिवस असतात. सद्या न तुझे न खाण्याचे दिवस आहेत. लग्नानंतर आहेच मग नको म्हणशील इतके नवनवे खाणे! तेव्हा धीर धर. आता माझेच बघ ना! मला आज जेवण बनवायचा कंटाळा आला तर मी चक्क पाणी(शुद्ध पाणी बरं का! रंगीत वगैरे आपल्याला चालत नाही) पिऊन मजा करतोय. मजा करो यार! दुसर्‍यांच्या आनंदात आनंद मानायला शिक.(हे जरा अतीच होतंय नाही? )

In reply to by धमाल मुलगा

भाई 07/04/2008 - 11:10
मला ना, किनई, आपण ना, 'शिशुविहारा'त आहोत असे वाटू लागले गडे. तुम्ही मनस्वीतायडी आणि तात्यादाद्या आणि अपर्णातायडी या सगळ्यांना चिमटाच काढा म्हणजे समजेल. - (न लाडावलेला)भाई

तिकडे तात्याने माळेतला कांदा खाल्ला... आणि इकडे मला वडखळ फाट्यावरच्या माळा दिसायला लागल्या.. आता तात्याला सांगितलेली भरताची रेसिपी मी साधा कांदा घेऊन करणार..काय करणार मजबूरीका नाम.. साधा कांदा! तू ही करुन पहा..सोपी आहे आणि सोपी असून चविष्ठ आहे,:) स्वाती

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 14:27
हा काथ्याकूट सुरू केल्याबद्दल मनस्वीचे अभिनंदन! पेठकरसाहेब म्हणतात त्याप्रमाणे यातल्या पदार्थांची नांवे वाचून निदान एक यादी तर करून ठेवता येईल! मला वाटतं, हाच या काथ्याकुटाचा महत्वाचा फायदा! तात्या.

२ पोळ्या, मेथी मटार मिक्स रस्सा भाजी, हराभरा कबाब्, व्हेज बिर्याणी, दाल आणि सफरचंदाची खीर.... सोबत कोशिंबीर ही....... बाकी आमच्या ओफिसच्या कँटीन्चा जेवण झकास असते....... (दाबुन खाल्ल्याने झोप आलेला....) ---तो मी नव्हेच

In reply to by मनस्वी

आलो आलो.... कोनीतरी हाक मारतय अस स्वप्न पडल... नशिब तुम्हीच होता..... मला वाटल माझा मॅनेजर बोलावतोय........ आत्ताच उठलेला... ---तो मी नव्हेच

विजुभाऊ 04/04/2008 - 14:47
मनस्वी का उगाच आमचा जीव जाळतेस्...इथे प्रो़जेक्ट वर काम करताना वेळेवर जेवायची आठवण होत नाही म्हणुन रोज घरच्या शिव्या खातो. डब्यात असले तर थन्ड भाजी आणि पोळ्या...अन कॅन्टीन मधे गेलो तर कसला तरी जाड भात , आणि भाज्यान्चे प्रयोग. त्या दिवशी दम आलू घेतला...कॅन्टीन वाल्याने साध्या बटाट्याची भाजीज यालाच आजपासून दम आलू म्हणायचे असा दम देत वाढली.

विजुभाऊ 04/04/2008 - 14:59
तदुरि रोटि खाउन आलो. हे वाक्य लिहीले आहे तसे म्हंटले की सर्दी झाल्यासारखे वाटते. शरुबाबा शब्दांवर अनुस्वार दे रे बाबा

लिखाळ 04/04/2008 - 15:06
काल रात्री (विवाहित) मित्राच्या घरी जेवण्याचा योग आला. त्यामुळे साग्रसंगीत जेवण झाले :) गेल्या गेल्या 'जिंजर आलं ' मग थोड्या वेळाने झेक रिपब्लिक मध्ये बनलेली बिअर. मग थोड्या वेळाने मुख्य जेवण- - पनीर मसाला : पनीर चे छोटे तुकडे बेसन आणि मक्याच्या पिठात घोळवून तळलेले आणि मग त्याची टोमॅटो इत्यादीसहित भाजी. - आलूमटर : बटाट्याचे मोठे तुकडे उकडलेले + मटार - उत्तरभारतीय पद्धतीची डाळ (आमटी नव्हे ). - भात जेवणानंतर स्ट्रॉबेरीच्या तुकड्यांवर बोरबॉन वॅनीला आईसक्रीम. -- (तृप्त) लिखाळ. जेवणाची आबाळ टाळण्यासाठी स्वयं-पाक हा एक उत्तम पर्याय आहे, मग तुम्ही जगाच्या पाठीवर कोठे ही असा! यावर आमचा ठाम विश्वास आहे. ता.क. आज दुपारी आम्ही केळं आणि काकडी-टोमॅटो-सअँडविच खाणार. रात्री पुन्हा चांगला स्वयंपाक करु ! -- (योजक) लिखाळ. जेवणाची आबाळ टाळण्यासाठी स्वयं-पाक हा एक उत्तम पर्याय आहे, मग तुम्ही जगाच्या पाठीवर कोठे ही असा! यावर आमचा ठाम विश्वास आहे.

आज ज्वारीची भाकरी, डाळींबीची उसळ, पोळी आणि शेंगदाण्याची कच्चे तेल घातलेली चटणी खाल्ले जेवणात. > > आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...

In reply to by सृष्टीलावण्या

मनस्वी 04/04/2008 - 15:26
ज्वारीची भाकरी आणि शेंगदाण्याची कच्चे तेल घातलेली चटणी म्हणजे जबरा! आणि कांदा पण हवा.

ध्रुव 04/04/2008 - 15:20
मस्त खुसखुशीत सांडगे व बटाटे घातलेली गवारीची भाजी, दही, पोळी, भात..... -- ध्रुव

इनोबा म्हणे 04/04/2008 - 15:37
आज आम्ही 'हवा' खाऊन 'पाणी' पिले...:) रात्री मस्तपैकी थंडगार बियर ढोसायची आणि मग बटर चिकन-तंदुरी रोटी वरपायची.... "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 15:44
धमु अरे संत ज्ञानेश्वरांनी म्हटलंय ना? जो जे वांछिल, तो ते खाओ! मग कुणी काही खाल्लं तर तू असा दु:खी होऊ नकोस.....
च्च...चुकल॑च खर॑! असो, गुरुदेवा॑च्या आज्ञेनुसार मी जरा माझ॑ दु:ख सावरुन (की सावडून) घेतो! काय करणार...स॑दीपशेठ खर्‍या॑च्या कवितेप्रमाणे 'मौनाचेही असतात हजार अर्थ...आयुष्याच्या ह्या वेड्या वेळी कळणार कुठुन' अशी काहीशी अवस्था आहे आपली!
तू ही करुन पहा..सोपी आहे आणि सोपी असून चविष्ठ आहे,:) स्वाती
ह्म्म...करायलाच पाहिजे एकदा. निदान विका॑ताला तरी पोटात काहीतरी चा॑गल॑ जाईल ! - (सम॑जस) ध मा ल.

आणि त्यावर चितळेंचे साजुक तुप अन् लिंबाच्या लोणच्याची फोड.....आहाहा! दुपारी जेवताना गोरा साहेब बैलाच्या मांसाचे लचके तोडणार अन् आम्ही त्यासमोर डब्यात काल बनवलेला वरणभात खाणार. :( (वैतागलेला) टिंग्या :(

सहज 04/04/2008 - 16:16
सॅलेड [एव्होकॅडो, रोमन लेट्युस, लाल सिमला मिर्च, काकडी, टोमॅटो, ] ड्रेसींग - ऑलीव्ह ऑइल, लिंबु लसणाची फोडणीवाली मुगाची डाळ, ब्राउन राईस. कसे हेल्दी "वाटते" पण दोन काजु कतल्या खाउन सगळे पुण्य गमावले......

आर्य 04/04/2008 - 16:22
आपल्याला तरी ब॑गळूरात काही वा॑धा झाला नाही बॉ! मस्त आ॑ध्रा-थाळी घ्यायची..... झकास मजा येतीय ईकडे बेंगळूरात्........मसाला / बेण्णे दोसा, पुळीओगरे, पोंगल.....आणि मस्त फिल्टर कॉफी तिही पावसात...धमाल पाऊस चालू आहे ईथे. आता ऊद्या तर महाराष्ट्रात येणार आम्ही पाड्व्याला..........आधी जाऊन बटाटे वडा चापणार आणि घरी आईला साबूदाणा वडा / खिचडी करायला सांगणार

In reply to by आर्य

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 16:30
काय आठवण करुन दिलीस रे!!! फिल्टर 'कापी' प्यावी तर ब॑गळूरात (इतर कन्नड शहरा॑बद्दल फारशी माहिती नाहीय्ये). एकदम कात्तिल असते! आणि अय्य॑गार (की अय्यर?) बेकरीतली पेस्ट्री !!! - धमालअण्णा येरकु॑टकर

आर्य 04/04/2008 - 16:43
अरे ते सोड.......ईकडे ऐक वारीयार नावाची बेकरी आहे, (राजाजीनगर ४ था ब्लॉक मधे) काय आईट्म असतात स्पेशली - प्लंम केक, फ्रुट केक / ब्रेड, खारी अरे......स्वर्ग .................च फक्त

मदनबाण 04/04/2008 - 16:44
पोळ्या,फ्लॉवरची भाजी,शिक्रण (वेलची केळ्याची),कैर्‍या,मिरची,लिंबु यांचे मिश्र लोणचे(बेडेकर-केप्र),पालक घालुन केलेली आमटी हे सर्व पदार्थ आज सकाळी जेवताना माझ्या पानात आमच्या मातोश्रींनी वाढले होते. अत्ता चहा बटर खात खात प्रतिक्रिया लिहुन मोकळा झालो..... (आईच्या हातच अमृत चाखणारा) मदनबाण

मीनल 04/04/2008 - 17:59
आम्ही काल रात्री - पंमकीन सूप प्याले . नंतर लाल भोपळ्याची भाजी ,लाल भोपळयाचे रायतं,पोळी (साधीच होती गव्हाच्या पीठाची.) डेसर्ट --खीर अर्थातच लाल भोपळ्याची. अगदी `हॅलोविन` पार्टी असल्याचा आनंद मिळाला. काय मोठ्ठा मिळाला होता लाल भोपळा. अजून ही आहे शिल्लक फ्रिज मधे.

In reply to by स्वाती राजेश

मनस्वी 04/04/2008 - 19:48
झालंच तर घरातील लहान मुलांना चल रे भोपळ्या टुणुक टुणुक ची गोष्ट सांगा. भोपळ्यांच्या बियांचा काही पदार्थ असेल तर तो करा (भाजून खातात असे ऐकले आहे). भोपळ्याच्या सालीचा काही पदार्थ असेल.. चटणी वगैरे (जशी दोडक्याच्या सालीची करतात) तर तो करा. राहीलेल्या भोपळ्याच्या भाजीची नाष्ट्याला कटलेट / धिरडी करा. भोपळ्याची कोशिंबीरही उत्तम होते दही घालून. माझी फेव्हरेट आहे. सध्यातरी येवढेच पर्याय आठवले :)

In reply to by एक

निबंध लिहायला हरकत नाही. नीट जमला तर ठीक आहे नाहीतर गुरूजी द्यायचे अजून एक ............'भोपळा'. आणि छडी घेऊन मागे लागले तर म्हणावे लागेल 'अरे! भोऽऽऽ पळा......'

वरदा 04/04/2008 - 19:02
भेंडीची भाजी, पोळ्या, फ्लॉवर बटाटा, कांदा, सिमला मिरची रस्सा.. उरलेल्या पोळ्या आज डब्यात..रात्री काय करावं प्रश्न पडलाय्...एवढ्या रेसिपी दिसतायत एखादी करेन म्हणते...भाकरी खायचा किती मूड आलाय पण इथलं पीठ इतकं जुनं असतं भाकर्‍या तुटतात्..त्यात कणीक पण घालून पाहीली तर्री तेच.... भाकरी, वा.ग्याची भाजी, डाळि.ब्यांची उसळ, खूप वाट्या ताक.... ह्यावर्षी भारतात गेल्यावर खायच्या गोष्टींची यादी करतेय.....इथे तिथल्यासारखं ताक बनवता येईल का घरी? अवांतरः म्हशीच्या गोठ्यातून आणलेल्या दुधाचं आणि गोकुळच्या दुधाचं ताक वेगळं लागतं त्या गोठ्यातल्या दुधाच्या केलेल्या ताकाची चव अप्रतिम ती कशालाच येत नाही....

प्राजु 04/04/2008 - 19:10
मी भारतात गेल्यावर पहिले १० दिवस मस्त पैकी गरम गरम तांदूळाची/ज्वारीची भाकरी आणी घट्ट दही... त्यासोबत लसूण चटणी आणि मस्तपैकी आईच्या हातची भरल्या वांग्याची (हिरव्या)भाजी ... हेच खाणार आहे. नंतरचे काही दिवस.. आमरस आणि पोळी.... पोळी आणि आमरस... सगळ्या परदेशस्थ मिसळपावकरांच्या नावनेही खाईन आमरस. ... आठवण काढत काढ्त. मग कोकणांत जाणार आहे. आणि तिथे आत्याच्या घरच्या डाळींब्यांची उसळ, घरच्या फणसाची .. घरचाच नारळ घालून केलेली भाजी.. घरच्याच कोकमचं सरबत. आणी पुन्हा घरचेच हापूस आंबे...तेव्हाही तुम्हां सगळ्या मंडळींची आठवण काढेन हो...! - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

प्राजु 04/04/2008 - 19:21
खरं तर.. पुण्यात मी १४ एप्रिल ला पोहोचेन. तेव्हा प्रभाकर पंत तुमची गाठ घेण्याचाही विचार आहे.. बघू कसं काय जमतं ते.. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

रामदास 04/04/2008 - 19:56
झासी रस्सा --दुपारचा कमळ काकडिची सुखी भाजी --रतलाम शेव -चविला पराठा .नो भात

आज मस्तपैकी कोंबडीचा रस्सा (थोडा ति़खट) व भात असा मेनू झाला.. आता स्वयंपाक जमायला लागलाय.. प्रशांत.

आम्ही आपले आज कसाबसा टेंपूरा ( पिठीसाखर घातलेली कोलंबीची भजी), सुशी (कच्चा मासा, कुठ्ला होता देव जाणे!) आणि ढिकळं असलेला भात खाल्ला!! नशीब गां* तो क्या करेगा पांडू?:)) -डांबिसकाका

मनस्वी 07/04/2008 - 11:19
केळं घालून शिरा केलेला. आणि शुक्रवारी चिकन शोरबा, चिकन रेशमी कबाब, चिकन ढाबा, मुर्ग मलई. :)

चंबा मुतनाळ 07/04/2008 - 11:53
मी आज एक कप नूडल्स आणि रस्त्यावर बनवलेला अंडा पराठा खाल्ला. इथे चीनमधल्या छोट्या गावात ना Mcdonalds ना ऊडूपी!! आणि मा़झी चिनी हाटेलात जायची हिम्मत नाही होत बाबा! आता पुढच्या रविवारी घरी जाऊन (माझ्या) बायकोच्या हातची भाजी भाकरी खाईन.

नसनखवडी 07/04/2008 - 12:02
खास आग्री पेशल काळ्या खेकड्याचा रस्सा आनी मऊ मऊ तांदळाची भाकरी. प्रियाली

In reply to by नसनखवडी

खास आग्री पेशल काळ्या खेकड्याचा रस्सा .... पाककृती द्या कीऽऽ! आग्री पाकसिद्धीबद्दल मनात बरेच कुतुहल आहे. ठाणे - घोडबंदर रस्त्यावर 'आग्री फुड' अशी पाटी जाता-येता दिसते. पण अजून योग आला नाही. असो. पाककृतींच्या प्रतिक्षेत.

आर्य 09/04/2008 - 13:01
झकास ! मिसळ खाल्ली यंदा कोकणात................ ऐका धरगुती समारंभा करीता रत्नागिरीला जाण्याचा योग आला तेव्हा आमचे खवैये काका आम्हाला सकाळी सकाळी मिसळ खायला घेऊन गेले राधाकृष्ण सिनेमा समोर.........गांधीची मिसळ.........दत्त कॅफे, रत्नागिरी....्ई मिसळ सोडू नकाच बाकी जेवायला म्हणाल तर मोदक, बटाट्याची सुकी भाजी, पुरी आणि........वरण भात (माझे आवडते पदार्थ) बाकी बरचं काही होत आणि खाल्लं पण .............यावर ताव मारला खवैया - आर्य

मनस्वी 04/04/2008 - 13:49
बटाटा भाजी (काचर्‍या आणि उकडलेल्या बटाट्याची सोडून तिसरी असते ती - थोडी रश्याची, दाण्याचा थोडा कूट आणि थोडा गरम मसाला टाकलेली), पोळी, लिंबाचं गोड लोणचं.

आनंदयात्री 04/04/2008 - 13:51
फुड कोर्टात जेवलो आम्ही. जेवण आचार्‍याने बनवले असणार. आम्ही हे जेवलो: १. दोन तीन पोळ्या २. फ्लॉवरची भाजी, कशाचीतरी उसळ आणी कशाचेतरी वरण ३. काकडी, टोमॅटो, कांदा याच्या चकत्या

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 13:52
मी आज शेंगा-वांगी-बटाट्याची भाजी आणि गरमागरम ज्वारीची भाकरी जेवलो आहे. त्यांतर ताकभात आणि सोबत माळेतला कांदा! आपला, (तृप्त!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

तात्या ..अरे इथे कुठली रे माळ..आणि कांदा... :( आता मस्त माळेचे कांदे यायला लागले असतील ना,उन्हाळयाची काहिल त्या माळेतल्या कांद्याने जरा शमते नाही.. माळेतला कांदा चौकोनी चिरुन हिरवी मिरची तेल लावून भाजून चुरडून घालून दह्यात कालवायचे आणि चवीला मीठ...अहाहा.. भाकरीबरोबर खाऊन पहाच.. स्वाती

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:09
कशाचीतरी उसळ आणी कशाचेतरी वरण सहमत रे आ॑द्या! मी नेहमीप्रमाणे २-३ वात्तड पोळ्या, व्हेज कोल्हापुरीच्या नावाखाली केलेला काल-परवाच्या उरलेल्या भाज्या॑चा लगदा, आलू मिर्च चटपटा नावाचा बटाट्याच्या फोडी बुळबुळीत करुन केलेला उपद्व्याप, चिकन६५, ३-३ ग्लासभरुन ताक, म्हैसुरपाक आणि चिक्क्कट्ट भात!!!! -(अतृप्त) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

आनंदयात्री 04/04/2008 - 14:15
चामारी त्यांच्या .... ते नुसते अर्धवट उकडवलेले बुळबुळीत बटाटे सगळ्या भाज्यांच्या कॉमन ग्रेव्हीत टाकुन साले आलु मिर्च म्हणतील नाही तर आलु अजुनकाहीतरी म्हणतील ... एखाद्या दिवशी जर गावलं ना बेणं ...

In reply to by धमाल मुलगा

फार वाईट वाटलं वाचून. खाण्या -'पिण्या' बाबतीत कोणाचे हाल झालेले पाहवत नाही. तिन ग्लास ताक म्हणजे नुसते स्वर्गसुख.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:25
तिन ग्लास ताक म्हणजे नुसते स्वर्गसुख.
उदरभरण नोहे, जणिजे यज्ञकर्म.... पोटात काहीतरी भर नको का टाकायला? म्हणून ३ ग्लास ताक, तो हलकट देतच नव्हता, मग भा॑डलो त्याच्याशी. म्हणल॑ "मी भूकेन॑ मेलो तर ब्रम्हहत्येच॑ पातक तुझ्या डो॑बल्यावर!" बाकी आपल्याला ताक लै आवडत॑, म्हणून भागवून नेल॑. -(दुर्दैवी) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

उदरभरण नोहे, जणिजे यज्ञकर्म.... अरे व्वा! हे तर माझ्या व्यवसायाचे ब्रिदवाक्य आहे. 'यज्ञकर्म कॅटरर्स' प्रोप्रा. प्रभाकर पेठकर.

In reply to by धमाल मुलगा

मनस्वी 04/04/2008 - 14:28
मी बेंगलोरला असताना असाच अचाट आणि अजब पाककृती पचवल्यात! मराठी माणसाचे जाम हाल होतात.

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:45
आपल्याला तरी ब॑गळूरात काही वा॑धा झाला नाही बॉ! मस्त आ॑ध्रा-थाळी घ्यायची...आणि मग....दिसल॑ की ओरबाड....दिसल॑ की ओरबाड!!! मला गेली कित्येक वर्ष हाताने भात खाता यायचा नाही, म्हणून मी चमच्याने खायचो. कारण एकच बोट॑ बरबटतात आनि त्याची चारचौघा॑त लाज वाटते. पण ब॑गळूरात गेल्यापासून तिसर्‍या दिवशी माझा भात ओरपायचा सराईतपणा बघून सगळी वेटर॑ माझ्याशी कुडमुडायला लागली होती! ते...गडद चॉकलेटी / काळपट र॑गाच॑ लोणच॑ कुठल॑ ग॑? एकदम मस्त असायच॑. - ध मा ल अण्णा येरकु॑टकर

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 16:48
नक्की नाव आठवत नाहीय्ये. पण आ॑ध्रा-थाळीबरोबर हमखास असत॑च असत॑. कुठच्याशा गवताच॑ केलेल॑ असल्यासारख॑ दिसत॑ पण जब्बरदस्त लागत॑. (आमच्या लेखी गवत हा शब्द 'पालक' सोडून इतर यच्चयावत पालेभाज्या॑पासून कॉ॑ग्रेस गवतापर्य॑त सगळ्यासाठी फिट्ट बसतो! ) - (विसराळू) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

प्राजु 04/04/2008 - 19:01
आंध्रामध्ये, लाल रंगाच्या आंबाडीचं करतात. एक्दम भारीच लागतं. माझी एक मावशी मस्त करते. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

In reply to by धमाल मुलगा

चतुरंग 04/04/2008 - 19:42
प्राजू म्हणते तसं ते अंबाडीच्या भाजीचं करतात. दही - भात - घोंगुरा पिक्कल म्हणजे दुपारी झोपायची तयारी! चतुरंग

In reply to by चतुरंग

मैत्र 04/04/2008 - 21:17
बरोब्बर चतुरंग... मी खात्रीने सांगु शकतो... माझी बायको तेलूगू आहे :) ... खवय्यांसाठी "प्रिया" चे लोणचे उत्तम मिळते ... दुसरे आंध्रात विशेष खाल्ले जाणारे लोणचे म्हणजे "आवकाया" - कैरीचे - आंब्याचे लोणचे ... मुख्य आंध्रा म्हणजे कोस्ट्ल आंध्रामध्ये लोक नुसता भात आणि हे लोणचे खातात...

In reply to by मैत्र

धमाल मुलगा 07/04/2008 - 11:06
माहितीबद्दल धन्यवाद!!! प्राजुताई, चतुर॑गराव, ते लोणच॑ अ॑बाडीच॑ असत॑?????? एव्हढ॑ मस्त? खल्लास !!! च्यामारी, एखाद॑ पोत॑भर आणून ठेवाव॑ म्हणतो :-)) बाकी दही + भात + घो॑गुरा = भर हापिसात माना टाकून पे॑गायचो मी! मैत्र, मजा आहे तुझी! तेलुगु बायको म्हणजे काय...लय भारी! माझी काकूपण तेलुगु आहे. क्काय एकेक पदार्थ बनवते...तिच्यामुळेच खर॑ तर अस्सल 'कापी' प्यायला शिकलो मी. पण ती कट्टर आहे यार. हैद्राबादची आहे तरी बिर्याणीच॑ नावही काढू देत नाही, करण॑ तर दूरच :-(( -(हावरट) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

छोटा डॉन 07/04/2008 - 23:45
"बाकी दही + भात + घो॑गुरा = भर हापिसात माना टाकून पे॑गायचो मी!" अहो शेठ हे काहीच नाही. २ महिन्यापूर्वी आमची पण अशीच भोजनोत्तर विश्रांती ती पण डायरेक्ट डेस्क वर मान टेकवून चाललेली असताना आमचे "मेनेजर" साहेब अवतरले. त्यांना हे सर्व पाहून धक्का बसला [ आणि मला त्याला पाहून धक्का बसला ....] मग नक्की काय झालं हे डिस्कस करण्यासाठी आम्ही "स्मोकिंग झोनमध्ये" गेलो. [ आतल्या गोटातली बातमी म्हणजे हे बेणं माझं 'सिगारेट पार्टनर' आहे ]. मग त्यानं विचारल "काय झालं ?". तोवर विचार करायला भरपूर वेळ मिळाल्याने मी गोष्ट तयार केली होती [ आपण कल्पनाविलास करायला हायगाई करत नसतो ] मग मी सांगितलं की आमच्या "मलिका-ए-हिंदूस्थान' च्या कटकटीमुळे रात्री झोप झाली नाही. मग २ सिगारेट संपूस्तोवरच्या आमच्या डिस्कशन मधून "पोरी ह्या अशाच" हा अभ्यासपूर्ण निष्कर्श काढून आम्ही निघालो व मी सुटलो ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

कोबीची मटार घालून भाजी,गाजराची कोशिंबिर,मूगाचे वरण (लसणीची फोडणी घालून),पोळ्या ,भात आणि दही.. असा काल रात्रीचा बेत होता.(आज रात्री पेठकरांची पावभाजी..:-)) स्वाती राहता राहिलं जेवण कोणी बनवले?--- स्वयं पाक.. दुसरे कोण?

In reply to by प्रभाकर पेठकर

अहो काय लाजवता उगाच? चीज पावभाजी सहीच झाली होती तुमच्या रेसिपीने..फक्त आज चेडर चीज नाही त्याऐवजी हॉलंड-गौडा चीज घालणार ते ही छान लागते, हे तुम्हाला सांगायला विसरले होते..(चेडर संपले आहे,तेवढेच आणायला बाहेर कोण जाणार?) स्वाती अवांतर- ते मिरचीचे भरीत ट्राय करून पहा..मस्त लागते. आणि तुम्हाला काय माळेतले कांदे सहज मिळतील..:-)

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:20
ह्या दुष्ट मनस्वीचा जाहीर निषेध!!!! आमच्या खाण्या-पिण्याची इतकी वाईट्ट आबाळ होते आहे आणि ही क्रूर, असले काहीतरी विषय काढते आहे! आणि तात्या गरमागरम भाकर्‍या काय चापताहेत, ताकभात काय, माळेतला का॑दा काय!! हे कमी म्हणून स्वातीताईने लगेच वर्णी लावायलाच हवी का? कोबीची मटार घालून भाजी मूगाचे वरण (लसणीची फोडणी घालून) तो॑डाला पाणी सुटून टेबलाखाली तळ॑ झाल॑ तळ॑ !!!! गपा ना राव! आम्हाला घरच॑ खायला मिळत नाही म्हणून का अस॑? -(हावरट) ध मा ल.

In reply to by मनस्वी

आनंदयात्री 04/04/2008 - 14:32
आज रातच्याला ये आमच्या गरिबाच्या खोलीवर .. आम्ही बी जमवलीत २-४ बोळकी तिथे .. अन काय जमेल तो डाळ भात शिजवुन खात असतो ... कधी कधी बीटाची कोशींबीर वैगेरे पण करुन बघतो ;) .. बर मुळ मुद्दा असा की तु ये .. थोडा स्वयंपाक करु .. दोन दोन घोट लिंबुपाणी पिउत ... जेवण करुत ... नंतर आंतरजालिय राजकारणावर हलकट्पणे यथेच्छ गजाली करुत... २-४ लोकांना शिव्या देउत .. २-३ गुप्त खबरा एकमेकांना देउत ... बोल काय म्हणतो ?

In reply to by आनंदयात्री

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 14:54
बेष्टच रे! नक्की... नक्की करु आपण हा 'कारेक्रम' !!! पण माझी मदत तुला फक्त चिराचिरी आणि कापाकापीपुरतीच होईल बर॑! बाकी ते तिखटामिठाच्या अ॑दाजाच॑ आणि आपल॑ जोरात वाकड॑ आहे! हा॑ ! 'इतर तयारी' मध्ये आपण वाघ आहोत हे.वे.सा॑.न.ल. :-)))
नंतर आंतरजालिय राजकारणावर हलकट्पणे यथेच्छ गजाली करुत... २-४ लोकांना शिव्या देउत .. २-३ गुप्त खबरा एकमेकांना देउत ... बोल काय म्हणतो ?
हाण तिच्याआयला, ज ह ब ह र्‍ह्या !!!!

In reply to by आनंदयात्री

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 15:09
नंतर आंतरजालिय राजकारणावर हलकट्पणे यथेच्छ गजाली करुत... २-४ लोकांना शिव्या देउत .. २-३ गुप्त खबरा एकमेकांना देउत ... बोल काय म्हणतो ? कुणाला रे शिव्या देणार आहात? मी पण येऊ का? की मलाच देणार आहात? :))))) आपला, (शंकेखोर!) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

आनंदयात्री 04/04/2008 - 15:19
या ना तात्या ... तुम्ही यावे, मोजकीच दोन तीन ज्युनिअर टाळकी असतील, आमच्या पीसी वर तुमच्या आवडीचे एखादे गाणे लागलेले असेल, ग्लासांचा किणकिणाट चालु असेल, धमाल्या भाजी चिरत असेल, मी भात लावायच्या गडबडीत तुम्ही सांगितलेली भा़जी कशी बनवायची याचा विचार करत असेन. नंतर जेवण झाल्यावर तुम्ही मी धमाल्या आमच्या भारती विद्यापीठाच्या हिरवळीवर बसुन सुखा दु:ख्खाच्या २ गप्पा मारुत, तुम्ही आम्हाला २ अनुभवाचे बोल सांगताल, मुड बनलाच तर एखादी जुनी नाजुक आठवण सांगताल अन त्या अनुषंगाने एखादे दर्दभरे गाणे पण म्हणताल !! अहो या तर खरे तात्या तुम्ही !

In reply to by आनंदयात्री

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 17:13
काय वातावरणनिर्मिती केलीस रे गड्या! तात्याबा, आता याच तुम्ही, आपण करुच हा बेष्टेष्ट कारेक्रम !!!!

In reply to by धमाल मुलगा

प्रमोद देव 04/04/2008 - 14:40
धमु अरे संत ज्ञानेश्वरांनी म्हटलंय ना? जो जे वांछिल, तो ते खाओ! मग कुणी काही खाल्लं तर तू असा दु:खी होऊ नकोस. प्रत्येकाचे खायचे प्यायचे(म्हणजे "ते" नाही म्हणत मी..... आपले ताक रे)दिवस असतात तसे न खाण्याचेही दिवस असतात. सद्या न तुझे न खाण्याचे दिवस आहेत. लग्नानंतर आहेच मग नको म्हणशील इतके नवनवे खाणे! तेव्हा धीर धर. आता माझेच बघ ना! मला आज जेवण बनवायचा कंटाळा आला तर मी चक्क पाणी(शुद्ध पाणी बरं का! रंगीत वगैरे आपल्याला चालत नाही) पिऊन मजा करतोय. मजा करो यार! दुसर्‍यांच्या आनंदात आनंद मानायला शिक.(हे जरा अतीच होतंय नाही? )

In reply to by धमाल मुलगा

भाई 07/04/2008 - 11:10
मला ना, किनई, आपण ना, 'शिशुविहारा'त आहोत असे वाटू लागले गडे. तुम्ही मनस्वीतायडी आणि तात्यादाद्या आणि अपर्णातायडी या सगळ्यांना चिमटाच काढा म्हणजे समजेल. - (न लाडावलेला)भाई

तिकडे तात्याने माळेतला कांदा खाल्ला... आणि इकडे मला वडखळ फाट्यावरच्या माळा दिसायला लागल्या.. आता तात्याला सांगितलेली भरताची रेसिपी मी साधा कांदा घेऊन करणार..काय करणार मजबूरीका नाम.. साधा कांदा! तू ही करुन पहा..सोपी आहे आणि सोपी असून चविष्ठ आहे,:) स्वाती

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 14:27
हा काथ्याकूट सुरू केल्याबद्दल मनस्वीचे अभिनंदन! पेठकरसाहेब म्हणतात त्याप्रमाणे यातल्या पदार्थांची नांवे वाचून निदान एक यादी तर करून ठेवता येईल! मला वाटतं, हाच या काथ्याकुटाचा महत्वाचा फायदा! तात्या.

२ पोळ्या, मेथी मटार मिक्स रस्सा भाजी, हराभरा कबाब्, व्हेज बिर्याणी, दाल आणि सफरचंदाची खीर.... सोबत कोशिंबीर ही....... बाकी आमच्या ओफिसच्या कँटीन्चा जेवण झकास असते....... (दाबुन खाल्ल्याने झोप आलेला....) ---तो मी नव्हेच

In reply to by मनस्वी

आलो आलो.... कोनीतरी हाक मारतय अस स्वप्न पडल... नशिब तुम्हीच होता..... मला वाटल माझा मॅनेजर बोलावतोय........ आत्ताच उठलेला... ---तो मी नव्हेच

विजुभाऊ 04/04/2008 - 14:47
मनस्वी का उगाच आमचा जीव जाळतेस्...इथे प्रो़जेक्ट वर काम करताना वेळेवर जेवायची आठवण होत नाही म्हणुन रोज घरच्या शिव्या खातो. डब्यात असले तर थन्ड भाजी आणि पोळ्या...अन कॅन्टीन मधे गेलो तर कसला तरी जाड भात , आणि भाज्यान्चे प्रयोग. त्या दिवशी दम आलू घेतला...कॅन्टीन वाल्याने साध्या बटाट्याची भाजीज यालाच आजपासून दम आलू म्हणायचे असा दम देत वाढली.

विजुभाऊ 04/04/2008 - 14:59
तदुरि रोटि खाउन आलो. हे वाक्य लिहीले आहे तसे म्हंटले की सर्दी झाल्यासारखे वाटते. शरुबाबा शब्दांवर अनुस्वार दे रे बाबा

लिखाळ 04/04/2008 - 15:06
काल रात्री (विवाहित) मित्राच्या घरी जेवण्याचा योग आला. त्यामुळे साग्रसंगीत जेवण झाले :) गेल्या गेल्या 'जिंजर आलं ' मग थोड्या वेळाने झेक रिपब्लिक मध्ये बनलेली बिअर. मग थोड्या वेळाने मुख्य जेवण- - पनीर मसाला : पनीर चे छोटे तुकडे बेसन आणि मक्याच्या पिठात घोळवून तळलेले आणि मग त्याची टोमॅटो इत्यादीसहित भाजी. - आलूमटर : बटाट्याचे मोठे तुकडे उकडलेले + मटार - उत्तरभारतीय पद्धतीची डाळ (आमटी नव्हे ). - भात जेवणानंतर स्ट्रॉबेरीच्या तुकड्यांवर बोरबॉन वॅनीला आईसक्रीम. -- (तृप्त) लिखाळ. जेवणाची आबाळ टाळण्यासाठी स्वयं-पाक हा एक उत्तम पर्याय आहे, मग तुम्ही जगाच्या पाठीवर कोठे ही असा! यावर आमचा ठाम विश्वास आहे. ता.क. आज दुपारी आम्ही केळं आणि काकडी-टोमॅटो-सअँडविच खाणार. रात्री पुन्हा चांगला स्वयंपाक करु ! -- (योजक) लिखाळ. जेवणाची आबाळ टाळण्यासाठी स्वयं-पाक हा एक उत्तम पर्याय आहे, मग तुम्ही जगाच्या पाठीवर कोठे ही असा! यावर आमचा ठाम विश्वास आहे.

आज ज्वारीची भाकरी, डाळींबीची उसळ, पोळी आणि शेंगदाण्याची कच्चे तेल घातलेली चटणी खाल्ले जेवणात. > > आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...

In reply to by सृष्टीलावण्या

मनस्वी 04/04/2008 - 15:26
ज्वारीची भाकरी आणि शेंगदाण्याची कच्चे तेल घातलेली चटणी म्हणजे जबरा! आणि कांदा पण हवा.

ध्रुव 04/04/2008 - 15:20
मस्त खुसखुशीत सांडगे व बटाटे घातलेली गवारीची भाजी, दही, पोळी, भात..... -- ध्रुव

इनोबा म्हणे 04/04/2008 - 15:37
आज आम्ही 'हवा' खाऊन 'पाणी' पिले...:) रात्री मस्तपैकी थंडगार बियर ढोसायची आणि मग बटर चिकन-तंदुरी रोटी वरपायची.... "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 15:44
धमु अरे संत ज्ञानेश्वरांनी म्हटलंय ना? जो जे वांछिल, तो ते खाओ! मग कुणी काही खाल्लं तर तू असा दु:खी होऊ नकोस.....
च्च...चुकल॑च खर॑! असो, गुरुदेवा॑च्या आज्ञेनुसार मी जरा माझ॑ दु:ख सावरुन (की सावडून) घेतो! काय करणार...स॑दीपशेठ खर्‍या॑च्या कवितेप्रमाणे 'मौनाचेही असतात हजार अर्थ...आयुष्याच्या ह्या वेड्या वेळी कळणार कुठुन' अशी काहीशी अवस्था आहे आपली!
तू ही करुन पहा..सोपी आहे आणि सोपी असून चविष्ठ आहे,:) स्वाती
ह्म्म...करायलाच पाहिजे एकदा. निदान विका॑ताला तरी पोटात काहीतरी चा॑गल॑ जाईल ! - (सम॑जस) ध मा ल.

आणि त्यावर चितळेंचे साजुक तुप अन् लिंबाच्या लोणच्याची फोड.....आहाहा! दुपारी जेवताना गोरा साहेब बैलाच्या मांसाचे लचके तोडणार अन् आम्ही त्यासमोर डब्यात काल बनवलेला वरणभात खाणार. :( (वैतागलेला) टिंग्या :(

सहज 04/04/2008 - 16:16
सॅलेड [एव्होकॅडो, रोमन लेट्युस, लाल सिमला मिर्च, काकडी, टोमॅटो, ] ड्रेसींग - ऑलीव्ह ऑइल, लिंबु लसणाची फोडणीवाली मुगाची डाळ, ब्राउन राईस. कसे हेल्दी "वाटते" पण दोन काजु कतल्या खाउन सगळे पुण्य गमावले......

आर्य 04/04/2008 - 16:22
आपल्याला तरी ब॑गळूरात काही वा॑धा झाला नाही बॉ! मस्त आ॑ध्रा-थाळी घ्यायची..... झकास मजा येतीय ईकडे बेंगळूरात्........मसाला / बेण्णे दोसा, पुळीओगरे, पोंगल.....आणि मस्त फिल्टर कॉफी तिही पावसात...धमाल पाऊस चालू आहे ईथे. आता ऊद्या तर महाराष्ट्रात येणार आम्ही पाड्व्याला..........आधी जाऊन बटाटे वडा चापणार आणि घरी आईला साबूदाणा वडा / खिचडी करायला सांगणार

In reply to by आर्य

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 16:30
काय आठवण करुन दिलीस रे!!! फिल्टर 'कापी' प्यावी तर ब॑गळूरात (इतर कन्नड शहरा॑बद्दल फारशी माहिती नाहीय्ये). एकदम कात्तिल असते! आणि अय्य॑गार (की अय्यर?) बेकरीतली पेस्ट्री !!! - धमालअण्णा येरकु॑टकर

आर्य 04/04/2008 - 16:43
अरे ते सोड.......ईकडे ऐक वारीयार नावाची बेकरी आहे, (राजाजीनगर ४ था ब्लॉक मधे) काय आईट्म असतात स्पेशली - प्लंम केक, फ्रुट केक / ब्रेड, खारी अरे......स्वर्ग .................च फक्त

मदनबाण 04/04/2008 - 16:44
पोळ्या,फ्लॉवरची भाजी,शिक्रण (वेलची केळ्याची),कैर्‍या,मिरची,लिंबु यांचे मिश्र लोणचे(बेडेकर-केप्र),पालक घालुन केलेली आमटी हे सर्व पदार्थ आज सकाळी जेवताना माझ्या पानात आमच्या मातोश्रींनी वाढले होते. अत्ता चहा बटर खात खात प्रतिक्रिया लिहुन मोकळा झालो..... (आईच्या हातच अमृत चाखणारा) मदनबाण

मीनल 04/04/2008 - 17:59
आम्ही काल रात्री - पंमकीन सूप प्याले . नंतर लाल भोपळ्याची भाजी ,लाल भोपळयाचे रायतं,पोळी (साधीच होती गव्हाच्या पीठाची.) डेसर्ट --खीर अर्थातच लाल भोपळ्याची. अगदी `हॅलोविन` पार्टी असल्याचा आनंद मिळाला. काय मोठ्ठा मिळाला होता लाल भोपळा. अजून ही आहे शिल्लक फ्रिज मधे.

In reply to by स्वाती राजेश

मनस्वी 04/04/2008 - 19:48
झालंच तर घरातील लहान मुलांना चल रे भोपळ्या टुणुक टुणुक ची गोष्ट सांगा. भोपळ्यांच्या बियांचा काही पदार्थ असेल तर तो करा (भाजून खातात असे ऐकले आहे). भोपळ्याच्या सालीचा काही पदार्थ असेल.. चटणी वगैरे (जशी दोडक्याच्या सालीची करतात) तर तो करा. राहीलेल्या भोपळ्याच्या भाजीची नाष्ट्याला कटलेट / धिरडी करा. भोपळ्याची कोशिंबीरही उत्तम होते दही घालून. माझी फेव्हरेट आहे. सध्यातरी येवढेच पर्याय आठवले :)

In reply to by एक

निबंध लिहायला हरकत नाही. नीट जमला तर ठीक आहे नाहीतर गुरूजी द्यायचे अजून एक ............'भोपळा'. आणि छडी घेऊन मागे लागले तर म्हणावे लागेल 'अरे! भोऽऽऽ पळा......'

वरदा 04/04/2008 - 19:02
भेंडीची भाजी, पोळ्या, फ्लॉवर बटाटा, कांदा, सिमला मिरची रस्सा.. उरलेल्या पोळ्या आज डब्यात..रात्री काय करावं प्रश्न पडलाय्...एवढ्या रेसिपी दिसतायत एखादी करेन म्हणते...भाकरी खायचा किती मूड आलाय पण इथलं पीठ इतकं जुनं असतं भाकर्‍या तुटतात्..त्यात कणीक पण घालून पाहीली तर्री तेच.... भाकरी, वा.ग्याची भाजी, डाळि.ब्यांची उसळ, खूप वाट्या ताक.... ह्यावर्षी भारतात गेल्यावर खायच्या गोष्टींची यादी करतेय.....इथे तिथल्यासारखं ताक बनवता येईल का घरी? अवांतरः म्हशीच्या गोठ्यातून आणलेल्या दुधाचं आणि गोकुळच्या दुधाचं ताक वेगळं लागतं त्या गोठ्यातल्या दुधाच्या केलेल्या ताकाची चव अप्रतिम ती कशालाच येत नाही....

प्राजु 04/04/2008 - 19:10
मी भारतात गेल्यावर पहिले १० दिवस मस्त पैकी गरम गरम तांदूळाची/ज्वारीची भाकरी आणी घट्ट दही... त्यासोबत लसूण चटणी आणि मस्तपैकी आईच्या हातची भरल्या वांग्याची (हिरव्या)भाजी ... हेच खाणार आहे. नंतरचे काही दिवस.. आमरस आणि पोळी.... पोळी आणि आमरस... सगळ्या परदेशस्थ मिसळपावकरांच्या नावनेही खाईन आमरस. ... आठवण काढत काढ्त. मग कोकणांत जाणार आहे. आणि तिथे आत्याच्या घरच्या डाळींब्यांची उसळ, घरच्या फणसाची .. घरचाच नारळ घालून केलेली भाजी.. घरच्याच कोकमचं सरबत. आणी पुन्हा घरचेच हापूस आंबे...तेव्हाही तुम्हां सगळ्या मंडळींची आठवण काढेन हो...! - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

प्राजु 04/04/2008 - 19:21
खरं तर.. पुण्यात मी १४ एप्रिल ला पोहोचेन. तेव्हा प्रभाकर पंत तुमची गाठ घेण्याचाही विचार आहे.. बघू कसं काय जमतं ते.. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

रामदास 04/04/2008 - 19:56
झासी रस्सा --दुपारचा कमळ काकडिची सुखी भाजी --रतलाम शेव -चविला पराठा .नो भात

आज मस्तपैकी कोंबडीचा रस्सा (थोडा ति़खट) व भात असा मेनू झाला.. आता स्वयंपाक जमायला लागलाय.. प्रशांत.

आम्ही आपले आज कसाबसा टेंपूरा ( पिठीसाखर घातलेली कोलंबीची भजी), सुशी (कच्चा मासा, कुठ्ला होता देव जाणे!) आणि ढिकळं असलेला भात खाल्ला!! नशीब गां* तो क्या करेगा पांडू?:)) -डांबिसकाका

मनस्वी 07/04/2008 - 11:19
केळं घालून शिरा केलेला. आणि शुक्रवारी चिकन शोरबा, चिकन रेशमी कबाब, चिकन ढाबा, मुर्ग मलई. :)

चंबा मुतनाळ 07/04/2008 - 11:53
मी आज एक कप नूडल्स आणि रस्त्यावर बनवलेला अंडा पराठा खाल्ला. इथे चीनमधल्या छोट्या गावात ना Mcdonalds ना ऊडूपी!! आणि मा़झी चिनी हाटेलात जायची हिम्मत नाही होत बाबा! आता पुढच्या रविवारी घरी जाऊन (माझ्या) बायकोच्या हातची भाजी भाकरी खाईन.

नसनखवडी 07/04/2008 - 12:02
खास आग्री पेशल काळ्या खेकड्याचा रस्सा आनी मऊ मऊ तांदळाची भाकरी. प्रियाली

In reply to by नसनखवडी

खास आग्री पेशल काळ्या खेकड्याचा रस्सा .... पाककृती द्या कीऽऽ! आग्री पाकसिद्धीबद्दल मनात बरेच कुतुहल आहे. ठाणे - घोडबंदर रस्त्यावर 'आग्री फुड' अशी पाटी जाता-येता दिसते. पण अजून योग आला नाही. असो. पाककृतींच्या प्रतिक्षेत.

आर्य 09/04/2008 - 13:01
झकास ! मिसळ खाल्ली यंदा कोकणात................ ऐका धरगुती समारंभा करीता रत्नागिरीला जाण्याचा योग आला तेव्हा आमचे खवैये काका आम्हाला सकाळी सकाळी मिसळ खायला घेऊन गेले राधाकृष्ण सिनेमा समोर.........गांधीची मिसळ.........दत्त कॅफे, रत्नागिरी....्ई मिसळ सोडू नकाच बाकी जेवायला म्हणाल तर मोदक, बटाट्याची सुकी भाजी, पुरी आणि........वरण भात (माझे आवडते पदार्थ) बाकी बरचं काही होत आणि खाल्लं पण .............यावर ताव मारला खवैया - आर्य
काहीतरी विचित्र विषय वाटतोय ना? तर सांगायचे आहे की आज सकाळी / रात्री तुम्ही काय जेवलात. जेवण कोणी बनविले / कुठे जेवलात हे सांगायचं की नाही ही तुमची मर्जी. त्यायोगे कळेल, मिसळपावकरी पौष्टीक आहार घेतात की नाही. किंवा आपल्यालाही निरनिराळे पर्याय माहित होतील.

(मोजणी)

केशवसुमार ·

धोंडोपंत 04/04/2008 - 10:32
वा वा केशवसुमार, तुम्ही लिहिते झालात ही आनंदाची बाब आहे. विडंबन आवडले. पण मूळ रचनेचा दुवा उघडत नसल्यामुळे मूळ रचना डोक्यात ठेऊन विडंबन वाचण्याची तौलनिक मजा घेता आली नाही. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (चाहता) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 11:09
सांगून "केशवा"ला काहीच फायदा ना शाबूत हाड कुठले ह्याच्या जिभेत नाही चालू द्या केशवशेठ! :) तात्या.

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 11:19
केशवसुमार हा मनुष्य अशक्य कोटीतला (की कोट्यातला म्हणाव॑?) आहे. कशा-कशाच॑ कस॑-कस॑ विड॑बन करेल नेम नाही! अरे! ह्या माणसाला काह्हीही द्या..कि॑वा कशाला देता, तो नाहीच काही मिळाल॑ तर स्वतःच काहीतरी लिहून त्याच॑ विड॑बन करु शकतो.. ज्याला दिली त्याला भरभरुन प्रतिभा आणि आमच्यासारख्याला 'ठेविले प्रतिक्रियेपुरते' देवी सरस्वती असा दुजाभाव का करते कळत नाही बॉ!
हल्ली घरात कोणा वस्तीस नेत नाही मी ही चुकून सुद्धा जोखीम घेत नाही आश्वासने जरी ती देऊन काल गेली मी खातरी तिची पण कोणास देत नाही
:-)))) मस्त...आम्ही जोरात सहमत! (न असुन सा॑गतो कोणाला..बोल हे अनुभवा॑चे !!!) - (प्रतिक्रियेपुरता) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

केशवसुमार 04/04/2008 - 17:17
कोट्याच्या ऐवजी कोठ्याचा वाचलन भै. हा प्रतिसाद वाचून खुर्ची वर नाही हरभर्‍याच्या झाडावर बसल्यागत वाटतय.. लवकरच पार्श्व अमुचे शेकले जाणार असे वाटू लागले आहे.. केशवसुमार

In reply to by केशवसुमार

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 17:24
कोठ्याचा? अशक्य कोठ्याचा??? ह.ह.पु.वा. देवा, देवा अजुन कशाकशाच॑ इड॑बन करणार आपण?

ऋषिकेश 04/04/2008 - 23:24
सांगून "केशवा"ला काहीच फायदा ना शाबूत हाड कुठले ह्याच्या जिभेत नाही हे लई आवडले.. बाकी विडंबन पण झ्याक :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

वरदा 04/04/2008 - 23:32
कविता आणि स्वतःचच विडंबन ....मानलं तुम्हाला...ग्रेट आहात एकदम.. गजल आणि विडंबन दोन्ही मस्त!!!

धोंडोपंत 04/04/2008 - 10:32
वा वा केशवसुमार, तुम्ही लिहिते झालात ही आनंदाची बाब आहे. विडंबन आवडले. पण मूळ रचनेचा दुवा उघडत नसल्यामुळे मूळ रचना डोक्यात ठेऊन विडंबन वाचण्याची तौलनिक मजा घेता आली नाही. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (चाहता) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 11:09
सांगून "केशवा"ला काहीच फायदा ना शाबूत हाड कुठले ह्याच्या जिभेत नाही चालू द्या केशवशेठ! :) तात्या.

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 11:19
केशवसुमार हा मनुष्य अशक्य कोटीतला (की कोट्यातला म्हणाव॑?) आहे. कशा-कशाच॑ कस॑-कस॑ विड॑बन करेल नेम नाही! अरे! ह्या माणसाला काह्हीही द्या..कि॑वा कशाला देता, तो नाहीच काही मिळाल॑ तर स्वतःच काहीतरी लिहून त्याच॑ विड॑बन करु शकतो.. ज्याला दिली त्याला भरभरुन प्रतिभा आणि आमच्यासारख्याला 'ठेविले प्रतिक्रियेपुरते' देवी सरस्वती असा दुजाभाव का करते कळत नाही बॉ!
हल्ली घरात कोणा वस्तीस नेत नाही मी ही चुकून सुद्धा जोखीम घेत नाही आश्वासने जरी ती देऊन काल गेली मी खातरी तिची पण कोणास देत नाही
:-)))) मस्त...आम्ही जोरात सहमत! (न असुन सा॑गतो कोणाला..बोल हे अनुभवा॑चे !!!) - (प्रतिक्रियेपुरता) ध मा ल.

In reply to by धमाल मुलगा

केशवसुमार 04/04/2008 - 17:17
कोट्याच्या ऐवजी कोठ्याचा वाचलन भै. हा प्रतिसाद वाचून खुर्ची वर नाही हरभर्‍याच्या झाडावर बसल्यागत वाटतय.. लवकरच पार्श्व अमुचे शेकले जाणार असे वाटू लागले आहे.. केशवसुमार

In reply to by केशवसुमार

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 17:24
कोठ्याचा? अशक्य कोठ्याचा??? ह.ह.पु.वा. देवा, देवा अजुन कशाकशाच॑ इड॑बन करणार आपण?

ऋषिकेश 04/04/2008 - 23:24
सांगून "केशवा"ला काहीच फायदा ना शाबूत हाड कुठले ह्याच्या जिभेत नाही हे लई आवडले.. बाकी विडंबन पण झ्याक :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

वरदा 04/04/2008 - 23:32
कविता आणि स्वतःचच विडंबन ....मानलं तुम्हाला...ग्रेट आहात एकदम.. गजल आणि विडंबन दोन्ही मस्त!!!
लेखनविषय:
आमची प्रेरणा अनिरुद्ध अभ्यंकर यांची कविता मोजणी हल्ली घरात कोणा वस्तीस नेत नाही मी ही चुकून सुद्धा जोखीम घेत नाही आश्वासने जरी ती देऊन काल गेली मी खातरी तिची पण कोणास देत नाही सारे तिचे पुरावे जाळून काल आलो फसलो तरी कसा मी लक्षात येत नाही 'सत्कार' 'खास' अमुचा झाला कशा कशाने मज मोजदाद त्याची अजिबात येत नाही देहास पार अमुच्या सुजवून ठेवले की ऐन्या पुढे स्वतःला इतक्यात नेत नाही मी श्वास घेतला की मज वास येत नाही माझा सुगंध आता इथल्या हवेत नाही सांगून "केशवा"ला काहीच फायदा ना शाबूत हाड कुठले ह्याच्या जिभेत नाही

शब्द नाहीत!

विसोबा खेचर ·

गोट्या 06/04/2008 - 09:19
निरागस.... बघताच क्षणी मनातील राग, द्वेष निघून जावा असे डोळे ! राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

In reply to by गोट्या (verified= न पडताळणी केलेला)

इनोबा म्हणे 06/04/2008 - 12:05
या पोरीच्या डोळ्यात काहीतरी जादू आहे नक्कीच... एकटक बघत रहावसं वाटतंय. अवांतरः तात्या ही रौशनीची पोरगी नाय ना :) || भले सज्जनाला चारु चिकन अन रोटी | नाठाळाला ठेऊ उपाशी पोटी || -इनोबा म्हणे

अतीसु॑दर, अप्रतीम. असे वाटत॑ एकटक बघत रहाव॑ हिच्याकडे. माझे लहान मुला॑वर भरपुर प्रेम आहे. शेवटचा बाजीराव.

गोट्या 06/04/2008 - 09:19
निरागस.... बघताच क्षणी मनातील राग, द्वेष निघून जावा असे डोळे ! राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

In reply to by गोट्या (verified= न पडताळणी केलेला)

इनोबा म्हणे 06/04/2008 - 12:05
या पोरीच्या डोळ्यात काहीतरी जादू आहे नक्कीच... एकटक बघत रहावसं वाटतंय. अवांतरः तात्या ही रौशनीची पोरगी नाय ना :) || भले सज्जनाला चारु चिकन अन रोटी | नाठाळाला ठेऊ उपाशी पोटी || -इनोबा म्हणे

अतीसु॑दर, अप्रतीम. असे वाटत॑ एकटक बघत रहाव॑ हिच्याकडे. माझे लहान मुला॑वर भरपुर प्रेम आहे. शेवटचा बाजीराव.
लेखनविषय:
ग्रेसफूल? अमेझिंग? सुरेख? सुंदर? गोड? त्या निळी छत्रीवाल्याच्या चित्रकलेकरता माझ्याकडे तरी शब्द नाहीत!!

योगायोग

सृष्टीलावण्या ·

सर्किट 04/04/2008 - 08:37
सृ ला ताई मी पण वीकान्तासाठी ह्या मार्जाराप्रमाणेच तयार आहे. ह्यापी वीकान्त, सर्किट पृथ्वीवरील सर्वांत हुशार प्राणी माणूस असेलही पण त्यानेही कधी तरी निवांतपणे म्यँव म्हणायला हरकत नाही. ता. क. म्याऍव

प्राजु 04/04/2008 - 08:40
मांजर अतिशय देखणा प्राणी. कार्डही मस्त आहे. मला मांजराचा नेहमीच हेवा वाटतो. मालकाच्या गादीवर झोपणे, मालकाने दिलेले आणि चोरूनही दूध पीणे.. आणि काहीही काम न करता.. (कुत्र्याला निदान घराची राखणतरी करावे लागते) आरामत दिवस घालवणे. वा! काय लाईफ आहे..! - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

In reply to by मदनबाण

ध्रुव 04/04/2008 - 14:52
मला मनीमाउ ची पोझ लई आवडली बघा विकांताला दोन ऑप्शन्स आहेत.... १. माउसारखे तंगड्या वर करुन अथवा छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा... किंवा, २. परत एकदा भ्रमंती... :) -- ध्रुव

In reply to by ध्रुव

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 15:57
आहाहा... उद्या झोपणार...झोपणार....झोपणार मी...उशीरापर्य॑त नाही उठणार...उठणार...उठणार मी !!!! लय भारी! अवा॑तरः ध्रुवभौ, छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा... म्हणजे नक्की काय करुन रे? -(आळशी) ध मा ल.

In reply to by ध्रुव

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 16:20
ज ह ब ह र्‍ह्या !!!! ह.ह.मु.व. आयला तूपण एकदम वल्लीच आहेस बॉ!
मला वाटलच... तुला महित नसणार..
कस॑ काय बॉ? आम्ही झोपत नसतो...डायरेक्ट मरतो ते दुसर्‍या दिवशी परत जिव॑त होतो ही 'सनसनीखेज' बातमी 'सबसे तेज' 'ब्रेकि॑ग न्युज' म्हणून झळकली की काय? आवडला शब्दप्रयोग जोरात आवडला. छबो...छबो...छबो !!!! - (छबो करुन पडणारा) ध मा ल.

व्यंकट 04/04/2008 - 19:15
कुत्रं ( मालकाकडे कृतज्ञतेनी बघत ) : मी फार भाग्यवान आहे मला ह्याच्या सारखा मायाळू मालक मिळाला. मांजर ( मालकाकडे तुच्छ्तेने बघत ) : ह्याच नशीब चांगलं की मी ह्याच्या घरी रहाते, पण ह्या मेल्याला बघा काही आहे का त्याचं. व्यंकट

सर्किट 04/04/2008 - 08:37
सृ ला ताई मी पण वीकान्तासाठी ह्या मार्जाराप्रमाणेच तयार आहे. ह्यापी वीकान्त, सर्किट पृथ्वीवरील सर्वांत हुशार प्राणी माणूस असेलही पण त्यानेही कधी तरी निवांतपणे म्यँव म्हणायला हरकत नाही. ता. क. म्याऍव

प्राजु 04/04/2008 - 08:40
मांजर अतिशय देखणा प्राणी. कार्डही मस्त आहे. मला मांजराचा नेहमीच हेवा वाटतो. मालकाच्या गादीवर झोपणे, मालकाने दिलेले आणि चोरूनही दूध पीणे.. आणि काहीही काम न करता.. (कुत्र्याला निदान घराची राखणतरी करावे लागते) आरामत दिवस घालवणे. वा! काय लाईफ आहे..! - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

In reply to by मदनबाण

ध्रुव 04/04/2008 - 14:52
मला मनीमाउ ची पोझ लई आवडली बघा विकांताला दोन ऑप्शन्स आहेत.... १. माउसारखे तंगड्या वर करुन अथवा छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा... किंवा, २. परत एकदा भ्रमंती... :) -- ध्रुव

In reply to by ध्रुव

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 15:57
आहाहा... उद्या झोपणार...झोपणार....झोपणार मी...उशीरापर्य॑त नाही उठणार...उठणार...उठणार मी !!!! लय भारी! अवा॑तरः ध्रुवभौ, छबो करून घरी पडुन आराम करायाचा... म्हणजे नक्की काय करुन रे? -(आळशी) ध मा ल.

In reply to by ध्रुव

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 16:20
ज ह ब ह र्‍ह्या !!!! ह.ह.मु.व. आयला तूपण एकदम वल्लीच आहेस बॉ!
मला वाटलच... तुला महित नसणार..
कस॑ काय बॉ? आम्ही झोपत नसतो...डायरेक्ट मरतो ते दुसर्‍या दिवशी परत जिव॑त होतो ही 'सनसनीखेज' बातमी 'सबसे तेज' 'ब्रेकि॑ग न्युज' म्हणून झळकली की काय? आवडला शब्दप्रयोग जोरात आवडला. छबो...छबो...छबो !!!! - (छबो करुन पडणारा) ध मा ल.

व्यंकट 04/04/2008 - 19:15
कुत्रं ( मालकाकडे कृतज्ञतेनी बघत ) : मी फार भाग्यवान आहे मला ह्याच्या सारखा मायाळू मालक मिळाला. मांजर ( मालकाकडे तुच्छ्तेने बघत ) : ह्याच नशीब चांगलं की मी ह्याच्या घरी रहाते, पण ह्या मेल्याला बघा काही आहे का त्याचं. व्यंकट
लेखनविषय:
माझ्याकडे एक सुंदर मराठी शुभेच्छापत्र आहे. काय आश्चर्य, त्यातल्या ओळी ह्या चित्राला बिनचूक बसतात. अगदी एका ओळंब्यात. ह्या योगायोगाची गंमत वाटली कारण दोन कुठल्या वेवेगळ्या जगातल्या गोष्टी. एक नेटवरची तर एक छापील कागदावरची. म्हणून हे चित्र आणि त्या ओळी इथे देत आहे. weekend आम्ही दूध पितो. मांजरही दूध पिते. पण मांजराच्या ते अंगी लागते.

मोजणी

अनिरुद्ध अभ्यंकर ·

चतुरंग 03/04/2008 - 23:50
सुंदर गजल, अनिरुध्द! आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही हे एकदमच टिपेला पोचवलेस! चतुरंग

सर्किट 03/04/2008 - 23:59
अनिरुद्ध, माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही अतिशय सुंदर !!!! वाहवा !! दिल दहला देनेवाली गझल ! - सर्किट

मुक्तसुनीत 04/04/2008 - 00:08
मात्र गझलेचा नेमका मूड पकडण्यात मी अयशस्वी झालो. पहिल्या पाच शेरांमधे वैयक्तिक वैफल्याचे , त्यातून येणार्‍या खिन्नतेचे प्रतिबिंब पडते तर शेवटच्या दोन शेरांमधे भेदक सामाजिक वास्तव मांडले आहे. अर्थात गझल या प्रकाराच्या विविधरंगी आणि सर्वसमावेशक स्वरूपाला लक्षात घेतले तर यात काही वावगे वाटू नयेच. ! उत्तम दर्जाची शायरी ! "काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही" मधे यतिभंग झाल्यासारखे वाटले. चू.भू. द्या. घ्या. (एक बाळबोध शंका : तुम्हीच केसु काय ? )

प्राजु 04/04/2008 - 00:18
सुंदर गझल... बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही हे अतिशय सुंदर.. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

इनोबा म्हणे 04/04/2008 - 01:27
हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे निसटून काळ गेला हातात येत नाही बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ? काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही अहाहा क्या बात है केशवा! तोंडं बंद केलीस रे सगळ्यांची.... आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

In reply to by व्यंकट

इनोबा म्हणे 04/04/2008 - 01:37
हे विडंबन होतं?????? साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू. 'आज तुझी गझल वाचून सुन्न झालो' असे म्हणायचे होते. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 01:31
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही वा! लै भारी रे अनिरुद्धा! तात्या.

बेसनलाडू 04/04/2008 - 02:04
अनिरुद्ध, गझल फारच अप्रतिम आहे. एकेक कल्पना खणखणीत आणि सादरीकरणही सहज. प्रासादिकता किंवा लहजा म्हणतात, ते हेच असावे, असे वाटले. छान. 'अद्यापही सुर्‍याला माझा सराव नाही' चे वृत्त दिसते. गळफासमुक्तीचा शेर अतिशय प्रासंगिक आणि तो धरून शेवटचे शेर फार मार्मिक आहेत. इतक्या चांगल्या गझलेस तीट लावावीशी वाटली म्हणून काही तांत्रिक उणिवा दाखवून देण्याचे धाडस करतो आहे, पटल्यास पहा. माझ्या माहितीप्रमाणे पूर्ण गझलेत एकच काफिया किती वेळा चालवावा, याला मर्यादा असते. यात 'शेत' व्यतिरिक्त 'येत' आणि 'नेत' सोडून फार काही दिसत नाही. इतक्या छान कल्पना डोक्यात असताना, चपखल शब्दयोजनेची देणगी लाभली असताना काफियांच्या बाबतीत मारवाडीपणा का बरे? समृद्ध काफिया संच असेल, तर कल्पनावैविध्य आणि त्यायोगे पूर्ण गझलही समृद्ध होते, असा स्वानुभव आहे. चूभूद्याघ्या. कोणीतरी> येत नाही, कुठेतरी/कोणालातरी> नेत नाही यांची पुनरावृत्ती त्यातून टाळता आली असती. 'बेत', 'प्रेत', 'मजेत', 'घेत', 'कवेत' इ. काफिये योजता आले असते. आठवा दादांची गझल - मनाप्रमाणे जगावयाचे कितीकिती छान बेत होते कुठेतरी मी उभाच होतो, कुठेतरी दैव नेत होते असो. जे काही थोडेफार लिहिलेवाचले आहे, अनुभवले आहे, त्यावरून हे सांगावेसे वाटले. तज्ज्ञ असल्याचा दावा करीत नाही; सबब, पटल्यास पहा अन्यथा सोडून द्या. 'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही. पुढील उत्तम रचनांसाठी अनेक शुभेच्छा. (आस्वादक)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट 04/04/2008 - 04:02
इतर सूचना छान आहेत ( विशेषतः काफियांविषयी), पण 'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही. हे पटत नाही. मला वाटते, की पुढच्या "आवाज येत नाही" साठी धडकणे हेच योग्य आहे. स्पंदनांचा तसाही आवाज येत नसतोच. - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू 04/04/2008 - 04:55
हे नवे सुचले. कशाचा म्हणजे धडकण्याचा/ठोक्यांचा वगैरे अध्याहृत म्हणता येईल. सोनिया गांधींचा 'आतला' वगैरे आवाज या गझलेत तरी अपेक्षित नसावा. नाहीतरी गेयतेतील खडे दूर करून, 'दिल धडकना'ने जन्म दिलेले 'हिंदा'ळलेले काळीज धडकणे पचवायचे असेल तर आम्ही स्पंदनांनाही बोलके करून त्यांचा आवाज ऐकू. पोएटिक लायसन्स यू सी ;) असो. अंतिम निर्णय मूळ रचनाकाराचा. (सूचक)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट 04/04/2008 - 07:08
काळीज धडकतेच, ते हिंदी असो की मराठी. "माझ्या काळजातील धडधड वाढली" हे वाक्य समजण्यासाठी सोनियाचा दाखला द्यावा लागत नाही. आपल्या आवडत्या "भाईकाकांचे" हे वाक्य आहे. आता गप ! - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू 04/04/2008 - 09:12
धडकणे आणि धडधड वाढणे यात सट्ल डिफ्रन्सेस आहेत. शेरात अपेक्षित धडकणे आहे, धडधडणे नाही. धडकणे वेगळे, (कदाचित) स्पंदने वेगळी. असो. (सपष्ट)बेसनलाडू

मीनल 04/04/2008 - 04:31
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य. त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते. ही गझलपण वेदनाचा सूर आळवते. समान बेहेर =मिटर (लांबी ), सारखे रॅडिफ(इथे तो शब्द `नाही` हा आहे) आहे. काफिया (यमक) मात्र फक्त पहिल्या शेर मधे जुळताना दिसते आहे . वासतवतेची जाणिव करून देते ही गझल.छान. मीनल.

In reply to by मीनल

सर्किट 04/04/2008 - 07:10
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य. त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते. काय सांगता ?? तुमच्या प्रतिसादांतून नेहमी नवनवीन माहिती कळत असते बुवा. आहे की नाही, चित्तर ? - सर्किट

मदनबाण 04/04/2008 - 05:29
आपल्याला आवडले बुवा..... आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही आपले नेता लोक,,साले सगळेच चोर..... माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही कुणाला पर्वा आहे का त्याची,, सर्व म्हणतात आपल पोट भरल ना खाऊन. या भ्रष्टाचारी लोकांचीच तिरडीच बांधायला हवी. (बळीराजाच्या बळींनी व्यथीत) मदनबाण

ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे निसटून काळ गेला हातात येत नाही आणि बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही एकदम मस्त !!!

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 10:12
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ? काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
क्या बात है अभ्य॑करशेठ ! मार डाला. अवा॑तरः भेटीमध्ये तुमच्या गझला ऐकवा अशी विन॑ती केली होती, ती अशी पुर्ण होताना बघून आन॑द वाटला. अपनी तबियत एकदम खूष!!! धन्यवाद शेठ :-) - (मी सुद्धा आस्वादक) ध मा ल.

विसुनाना 04/04/2008 - 15:15
गजल जबराच झाली आहे. हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही वा! मतल्यातच बोल्ड झालो. अजून अशाच याव्यात!

In reply to by गिरीराज

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 15:44
तात्या,गझल खूप आवडली! तो मी नव्हेच! :)) एनीवेज, अभ्यंकर खानदानाचा विजय असो...! :) तात्या.

अजय जोशी 05/04/2008 - 21:10
रूप दिसायला गजलेचेच वाटते. मला वाटते त्यातील तंत्र तपासून पहावे की काय? माझी आपली एक बालीश शंका. मतल्यात येत आणि नेत नाही आल्यानंतर पुन्हा ते वापरावे का? जर सातत्याने वापरायचे असेल तर रदीफ म्हणून का नाही? विषय चांगला. आपला अ.अ.जोशी

फटू 06/04/2008 - 00:20
एव्हधच म्हणता येईल या रचनेबद्दल... नव्हे रचना म्हणणं सुद्धा चुक ठरेल... ही तर वास्तवाच्या जाणिवेतून आलेली प्रेरणा आहे....

राघव१ 08/08/2008 - 17:32
काय जबरदस्त लिहिलेत! मान गये! प्रत्येक शेर खणखणीत!! कोणताही वेगळा काढता येत नाही. दुवा पाठवला माझ्या सर्व दोस्तांना. म्हटले वाचा लेको. यास म्हणतात काव्य. कमीत कमी शब्दांत जास्तीत जास्त पोचवलेत. असेच लिहीत रहा. शुभेच्छा. :)

चतुरंग 03/04/2008 - 23:50
सुंदर गजल, अनिरुध्द! आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही हे एकदमच टिपेला पोचवलेस! चतुरंग

सर्किट 03/04/2008 - 23:59
अनिरुद्ध, माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही अतिशय सुंदर !!!! वाहवा !! दिल दहला देनेवाली गझल ! - सर्किट

मुक्तसुनीत 04/04/2008 - 00:08
मात्र गझलेचा नेमका मूड पकडण्यात मी अयशस्वी झालो. पहिल्या पाच शेरांमधे वैयक्तिक वैफल्याचे , त्यातून येणार्‍या खिन्नतेचे प्रतिबिंब पडते तर शेवटच्या दोन शेरांमधे भेदक सामाजिक वास्तव मांडले आहे. अर्थात गझल या प्रकाराच्या विविधरंगी आणि सर्वसमावेशक स्वरूपाला लक्षात घेतले तर यात काही वावगे वाटू नयेच. ! उत्तम दर्जाची शायरी ! "काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही" मधे यतिभंग झाल्यासारखे वाटले. चू.भू. द्या. घ्या. (एक बाळबोध शंका : तुम्हीच केसु काय ? )

प्राजु 04/04/2008 - 00:18
सुंदर गझल... बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही हे अतिशय सुंदर.. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

इनोबा म्हणे 04/04/2008 - 01:27
हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे निसटून काळ गेला हातात येत नाही बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ? काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही अहाहा क्या बात है केशवा! तोंडं बंद केलीस रे सगळ्यांची.... आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

In reply to by व्यंकट

इनोबा म्हणे 04/04/2008 - 01:37
हे विडंबन होतं?????? साला आजपर्यंत तुझी विडंबने वाचून खो खो हसलो रे! आज मात्र सुन्न करुन टाकलंस तू. 'आज तुझी गझल वाचून सुन्न झालो' असे म्हणायचे होते. "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 01:31
माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही वा! लै भारी रे अनिरुद्धा! तात्या.

बेसनलाडू 04/04/2008 - 02:04
अनिरुद्ध, गझल फारच अप्रतिम आहे. एकेक कल्पना खणखणीत आणि सादरीकरणही सहज. प्रासादिकता किंवा लहजा म्हणतात, ते हेच असावे, असे वाटले. छान. 'अद्यापही सुर्‍याला माझा सराव नाही' चे वृत्त दिसते. गळफासमुक्तीचा शेर अतिशय प्रासंगिक आणि तो धरून शेवटचे शेर फार मार्मिक आहेत. इतक्या चांगल्या गझलेस तीट लावावीशी वाटली म्हणून काही तांत्रिक उणिवा दाखवून देण्याचे धाडस करतो आहे, पटल्यास पहा. माझ्या माहितीप्रमाणे पूर्ण गझलेत एकच काफिया किती वेळा चालवावा, याला मर्यादा असते. यात 'शेत' व्यतिरिक्त 'येत' आणि 'नेत' सोडून फार काही दिसत नाही. इतक्या छान कल्पना डोक्यात असताना, चपखल शब्दयोजनेची देणगी लाभली असताना काफियांच्या बाबतीत मारवाडीपणा का बरे? समृद्ध काफिया संच असेल, तर कल्पनावैविध्य आणि त्यायोगे पूर्ण गझलही समृद्ध होते, असा स्वानुभव आहे. चूभूद्याघ्या. कोणीतरी> येत नाही, कुठेतरी/कोणालातरी> नेत नाही यांची पुनरावृत्ती त्यातून टाळता आली असती. 'बेत', 'प्रेत', 'मजेत', 'घेत', 'कवेत' इ. काफिये योजता आले असते. आठवा दादांची गझल - मनाप्रमाणे जगावयाचे कितीकिती छान बेत होते कुठेतरी मी उभाच होतो, कुठेतरी दैव नेत होते असो. जे काही थोडेफार लिहिलेवाचले आहे, अनुभवले आहे, त्यावरून हे सांगावेसे वाटले. तज्ज्ञ असल्याचा दावा करीत नाही; सबब, पटल्यास पहा अन्यथा सोडून द्या. 'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही. पुढील उत्तम रचनांसाठी अनेक शुभेच्छा. (आस्वादक)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट 04/04/2008 - 04:02
इतर सूचना छान आहेत ( विशेषतः काफियांविषयी), पण 'काळीज धडकल्याचा' गुणगुणण्यात अंमळ अडखळायला होते आहे. त्यापेक्षा सोपे काही योजता आले तर पहा. मला 'हृदयात स्पंदनांचा' असे सुचले. हृदयात स्पंदनांचा आवाज होत नाही. हे पटत नाही. मला वाटते, की पुढच्या "आवाज येत नाही" साठी धडकणे हेच योग्य आहे. स्पंदनांचा तसाही आवाज येत नसतोच. - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू 04/04/2008 - 04:55
हे नवे सुचले. कशाचा म्हणजे धडकण्याचा/ठोक्यांचा वगैरे अध्याहृत म्हणता येईल. सोनिया गांधींचा 'आतला' वगैरे आवाज या गझलेत तरी अपेक्षित नसावा. नाहीतरी गेयतेतील खडे दूर करून, 'दिल धडकना'ने जन्म दिलेले 'हिंदा'ळलेले काळीज धडकणे पचवायचे असेल तर आम्ही स्पंदनांनाही बोलके करून त्यांचा आवाज ऐकू. पोएटिक लायसन्स यू सी ;) असो. अंतिम निर्णय मूळ रचनाकाराचा. (सूचक)बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट 04/04/2008 - 07:08
काळीज धडकतेच, ते हिंदी असो की मराठी. "माझ्या काळजातील धडधड वाढली" हे वाक्य समजण्यासाठी सोनियाचा दाखला द्यावा लागत नाही. आपल्या आवडत्या "भाईकाकांचे" हे वाक्य आहे. आता गप ! - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

बेसनलाडू 04/04/2008 - 09:12
धडकणे आणि धडधड वाढणे यात सट्ल डिफ्रन्सेस आहेत. शेरात अपेक्षित धडकणे आहे, धडधडणे नाही. धडकणे वेगळे, (कदाचित) स्पंदने वेगळी. असो. (सपष्ट)बेसनलाडू

मीनल 04/04/2008 - 04:31
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य. त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते. ही गझलपण वेदनाचा सूर आळवते. समान बेहेर =मिटर (लांबी ), सारखे रॅडिफ(इथे तो शब्द `नाही` हा आहे) आहे. काफिया (यमक) मात्र फक्त पहिल्या शेर मधे जुळताना दिसते आहे . वासतवतेची जाणिव करून देते ही गझल.छान. मीनल.

In reply to by मीनल

सर्किट 04/04/2008 - 07:10
गझल हा अरेबिक शब्द आहे. ते म्हणजे काही शेर एकत्रीत केलेले काव्य. त्यात नेहमी ट्रॅजिडी असते. काय सांगता ?? तुमच्या प्रतिसादांतून नेहमी नवनवीन माहिती कळत असते बुवा. आहे की नाही, चित्तर ? - सर्किट

मदनबाण 04/04/2008 - 05:29
आपल्याला आवडले बुवा..... आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही आपले नेता लोक,,साले सगळेच चोर..... माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही कुणाला पर्वा आहे का त्याची,, सर्व म्हणतात आपल पोट भरल ना खाऊन. या भ्रष्टाचारी लोकांचीच तिरडीच बांधायला हवी. (बळीराजाच्या बळींनी व्यथीत) मदनबाण

ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे निसटून काळ गेला हातात येत नाही आणि बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही एकदम मस्त !!!

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 10:12
बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ? काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही
क्या बात है अभ्य॑करशेठ ! मार डाला. अवा॑तरः भेटीमध्ये तुमच्या गझला ऐकवा अशी विन॑ती केली होती, ती अशी पुर्ण होताना बघून आन॑द वाटला. अपनी तबियत एकदम खूष!!! धन्यवाद शेठ :-) - (मी सुद्धा आस्वादक) ध मा ल.

विसुनाना 04/04/2008 - 15:15
गजल जबराच झाली आहे. हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही वा! मतल्यातच बोल्ड झालो. अजून अशाच याव्यात!

In reply to by गिरीराज

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 15:44
तात्या,गझल खूप आवडली! तो मी नव्हेच! :)) एनीवेज, अभ्यंकर खानदानाचा विजय असो...! :) तात्या.

अजय जोशी 05/04/2008 - 21:10
रूप दिसायला गजलेचेच वाटते. मला वाटते त्यातील तंत्र तपासून पहावे की काय? माझी आपली एक बालीश शंका. मतल्यात येत आणि नेत नाही आल्यानंतर पुन्हा ते वापरावे का? जर सातत्याने वापरायचे असेल तर रदीफ म्हणून का नाही? विषय चांगला. आपला अ.अ.जोशी

फटू 06/04/2008 - 00:20
एव्हधच म्हणता येईल या रचनेबद्दल... नव्हे रचना म्हणणं सुद्धा चुक ठरेल... ही तर वास्तवाच्या जाणिवेतून आलेली प्रेरणा आहे....

राघव१ 08/08/2008 - 17:32
काय जबरदस्त लिहिलेत! मान गये! प्रत्येक शेर खणखणीत!! कोणताही वेगळा काढता येत नाही. दुवा पाठवला माझ्या सर्व दोस्तांना. म्हटले वाचा लेको. यास म्हणतात काव्य. कमीत कमी शब्दांत जास्तीत जास्त पोचवलेत. असेच लिहीत रहा. शुभेच्छा. :)
लेखनविषय:
हल्ली मनात कोणी वस्तीस येत नाही मीही चुकून तेथे कोणास नेत नाही ऐन्यात शोधतो मी सारे जुने पुरावे निसटून काळ गेला हातात येत नाही बाजार वेदनेचा आहे भरात आला जखमा जुन्या तरी मी विक्रीस नेत नाही मी श्वास घेत आहे की भास होत आहे ? काळीज धडकल्याचा आवाज येत नाही आश्वासने जरी ते देऊन काल गेले परतून भेटण्याला कोणीच येत नाही माफी मिळून आता कोणास फायदा हा गळफासमुक्त येथे कुठलेच शेत नाही आपापले कलेवर सजवून आज ठेवा सरकार मोजणीला हे रोज येत नाही

काही ऍब्स्ट्रॅक्ट रागचित्रे!

विसोबा खेचर ·

मारव्याचे तात्याने केलेले वर्णन आणि त्यात आयुष्याच्या संध्याकाळी मारवा आठवणार्‍या अंतु बर्व्याचे योजलेले रुपक अक्षरशः काळीज कातरून जाते. तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'. पुण्याचे पेशवे

सुवर्णमयी 03/04/2008 - 20:08
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे. कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला. सोनाली

In reply to by सुवर्णमयी

केशवसुमार 03/04/2008 - 22:31
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे. कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला. केशवसुमार

ठणठणपाळ 03/04/2008 - 21:12
सुंदर लेख. लगे रहो तात्या. तुमच्या मैत्रिणीने केलेल्या ओळी खासकरून आवडल्या. एखाद्या प्रतिभावान कवीने केल्यासारख्या वाटतात. पण मला त्या मुलतानीच्या वाटल्या नाहीत.

In reply to by ठणठणपाळ

प्राजु 04/04/2008 - 00:44
अहो... त्या मुलतानीच्या नहियेत.. त्या धनश्रीच्या आहेत.. :))) तात्या, लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली. मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 00:49
लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली. धन्यवाद प्राजू, पण.. मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते. काय चुकलं ते सांग तरी! की तुला अचूक म्हणायचं आहे? :) आपला, (प्राजूचा आणि जगदीशभावजींचा मित्र!) तात्या.

दिनेश५७ 03/04/2008 - 23:02
अतिशय सुंदर... केवळ कानांना सुखावणार्‍या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्‍या तात्यांना धन्यवाद!

कोलबेर 03/04/2008 - 23:03
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे. रागदारीतले ** कळत नसणार्‍या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :) -कोलबेर

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू 03/04/2008 - 23:23
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे. रागदारीतले *ट कळत नसणार्‍या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :) ()बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट 04/04/2008 - 00:05
तात्या आणि दिगभ्भा, ह्या मेंदूच्या दोन बाजूंच्या प्रतिनिधीत उगाच म्या मेडुला ओबलंगोटाचे काय काम ? नको रे बुवा ते. चित्रे छान आहेत तात्या. मागे एकदा, रविशंकर (बहुधा रविशंकरच) वाजवताहेत, आणि हुसेन चित्रे रंगवताहेत, अशी अभिनव जुगलबंदी झाली होती. तसे आता म्युझियम मधल्या प्रत्येक चित्रासमोर तुझे गाणे ठेवावे, असे वाटते. - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर 04/04/2008 - 00:56
उगाच मी कशाला??? चक्क सर्किट राव लाजतायत? अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :))) आणि मेड्युला ओबलंगोटा शिवाय माणसाची 'मज्जासंस्था' तरी कशी पूर्ण होणार? थोडक्यात तुमच्या सहभागा शिवाय काय 'मज्जा' येणार?? :)) तेव्हा होउन जाऊदेच.. (गेंडास्वामी मज्जातंतू) कोलबेर

In reply to by कोलबेर

सर्किट 04/04/2008 - 01:05
अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :))) ही अशी ?? (आमच्या शेजारचा छोटा कोलबेर किती गोंडस दिसतोय, नाही ?) - (लाजाळू) सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर 04/04/2008 - 01:09
हा हा हा.. अहो मी फिकट गुलाबी म्हंटलं होत हो... असो..तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !! दोघे मिळून तात्यांना भेटायला चालले आहेत असं वाटत आहे :))) कृपया भलतेच हलके घ्या रे.... - कोलबेर

In reply to by कोलबेर

सर्किट 04/04/2008 - 01:11
तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !! :-) :-) वरचे चित्र पाहून मला भैरवीची आठवण झाली... मंडळी, आमची दमदार भैरवी, अशाच लहान सहान रागांना सोबत घेऊन जाते, बरं का ? फुल गेंडवा ना मारो... आहा हा, क्या कहने !! - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

मुक्तसुनीत 04/04/2008 - 03:24
माझा वाचताना गोंधळ उडाला. ओबामाच्या भाषणाची आणि "अंतर्पटाची " एकदम आठवण झाली. "फ्रॉइडीयन स्लीप" का कायशीशी ती हीच असावी ! ;-)

नंदन 04/04/2008 - 03:05
शब्दांकन आवडले. शेवटचे चित्र पाहून मारव्यासोबतच अपूर्वाईतले 'पूरिया धनश्री'चे वर्णन आठवले. मुलतानीचे चित्रही सुरेख आहे. ग्रेसच्या एका कवितेत अशा ओळी आहेत - कंठांत दिशांचे हार, निळा अभिसार, वेळूच्या रानी झाडीत दडे, देऊळ गडे, येतसे जिथुन मुलतानी हे असलं काही वाचलं की शास्त्रीय संगीतात आवडलं किंवा नाहीं, अशा बायनरी आवडीपलीकडे काही समजत नसल्याची खंत परत जाणवते.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

मदनबाण 04/04/2008 - 04:46
तात्या सुंदर लेख. मला रागदारीतले काहीच कळत नाही,पण ऐकावयास मात्र आवडते. (स्वरभास्करांचा अफाट चाहता) मदनबाण

मीनल 04/04/2008 - 04:48
इतके दिवस साड्यांचीचेच शोरूम माहित होते. खरे कलासंगम असे असते होय? संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे. Simply Great! मीनल.

केशवराव 04/04/2008 - 07:22
तात्यासाहेब, विवेचनाची सुरूवात वाचून भितीच वाटत होती ; तशीच हुरहुर पण होती. राग आणि चित्रें यांची सांगड घालण्याच्या नावाखाली कधी कधी फार भयंकर प्रकार चालतात , सहनही करावे लागतात. पण आपण कमाल केलीत. 'राग-चित्रें ' अतिशय समर्पक आणि नेमका राग भाव दर्शविणारी आहेत. खास करून ---- 'मारवा' एक छान मेजवानी मिळाली. कले प्रती आपले मन किती संवेदनशिल आहे याचा प्रत्यय आला. धन्यवाद. - - - - - - - केशवराव.

चित्र क्र. १ - greet1 . . greet3 चित्र क्र. २ - greet9 चित्र क्र. ३ - सांज ढले गगन तले हम कितने एकाकी हैं, छोड चले नैनों को किरनों के ये पाखी > > आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...

वाटाड्या... 05/04/2008 - 01:04
बर्याच दिवसांनी संगितावर लेख वाचुन आनंद झाला. ज्याला शास्त्रीय संगिताची किंमत कळली ना तो सर्वात सुखी..नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? असच मलाही यमन गाताना समोर अक्षरशः प्रकाश दिसायला लागतो आणी मध्यरात्री भलताच आनंद होतो...काय सांगु अवस्था....छान लेख....

चतुरंग 05/04/2008 - 02:29
'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली! (ही रेकॉर्डिंग ची प्रत एवढी चांगली नाहीये पण ऐकता येईल...) 'मुलतानी', नावच कसलं भारदस्त आहे!! मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.) चतुरंग

In reply to by चतुरंग

विसोबा खेचर 05/04/2008 - 09:38
रंगा, 'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली! अगदी खरं आहे. फार सुंदर क्लिप होती ही! त्यातली 'जागी हर दिशा दिशा' य शब्दांवर जी सुरावट आहे ना, तो म्हणजे अगदी टिपिकल भटियार. 'जाग जग सारा...' मधल्या 'जग' या शब्दातला कोमल रिषभ पाहा काय सुरेख आहे! राशिदखानचा भटियारमधला एक मस्तीभरा तराणा इथे ऐक! राशिदचं गाणं खूप छान आहे. अण्णांचा आणि खास करून आमिरखासाहेबांचा त्याच्या गाण्यावर खूप प्रभाव आहे, परंतु कुठेही नक्कल नाही. 'पिया मिलन की आस' ही भटियारमधली बंदिश आमच्या माणिकताई फार छान गायच्या! मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.) हे गाणं मूळात भीमपलास रागात आहे. करिमखासाहेब हे गाणं भीमपलासातच गायचे. भीमण्णाही भीमपलासातच गातात. भीमपलासात हे गाणं छानच वाटतं, परंतु दिनानाथरावांनी ते बदलून मुलतानीत बांधलं आणि समर्थपणे गाऊनही दाखवलं! भाईकाकांचे रावसाहेब म्हणतात ना, "अहो चाल बदला की, पण अधिकार नको काय तेवढा?! :) परंतु दिनानाथरावांचा अधिकार इतका जबरदस्त होता की संपूर्ण गाण्यावर मुलतानीची छाया ठेवून शिवाय त्यात त्यांनी मुलतानीत वर्ज्य असलेल्या शुद्ध धैवताचाही अतिशय देखणा वापर केला आहे! ही हिंम्मत दिनानाथरावच करू जाणेत. ते येरागबाळ्याचे काम नव्हे! अरे सबंध गाणं तर सोड, एकट्या 'दास' या शब्दाच्या निषादात त्यांनी अक्षरश: संपूर्ण मुलतानीचं दर्शन घडवलंय! क्या बात है! चला, निघतो आता. तसं खूप काही सांगण्यासारखं आहे, पण बोलत बसलो तर सबंध दिवस जायचा! :) दिनानाथरावांचं प्रेम सेवा शरण हे पद इथे ऐक! आपला, (दिनानाथरावांच्या थोरल्या लेकीचा भक्त!) तात्या.

ऋषिकेश 05/04/2008 - 08:50
मस्त मस्त आणि केवळ मस्त लेख :) हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्‍यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

तात्या, संगीत आणि चित्र एकमेकांची जब्रा सांगड घातली आहे. मस्तच झालंय लेखन. मला अनुक्रमे दोन तीन नंबरचे चित्र आणि त्यावरील भाष्य आवडले. चित्रांवरुन......रुबाबदार, देखणा, आणि खानदानी राग! म्हणजे 'मुलतानी' राग आणि अनामिक हुरहुर म्हणजे 'मारवा' क्या बात है !!! पहिल्यांदाच रागदारीची अशी ओळख वाचली या पुर्वी असे लेखन वाचनात नाही. सही रे सही !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर 07/04/2008 - 07:42
आपुलकीने वाचून प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार. आपल्यासारख्यांच्यामुळेच लिहायला उत्साह येतो. ज्यांना हा लेख, बरा-वाईट कोणताच प्रतिसाद देण्याच्या लायकीचा वाटला नाही, त्या मंडळींचेही आभार...! काही उत्तरे - मिराशीबुवा, तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'. वसंतराव उत्तमच गायचे परंतु मला आमिरखासाहेबांचा मारवा जास्त भावतो. दिनेशराव, केवळ कानांना सुखावणार्‍या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्‍या तात्यांना धन्यवाद! धन्यवाद शेठ! एक प्रयत्न करून पाहिला! वरूणदेवा, कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे. सर्किट वगैरेसारख्या थोर (!) संगीतज्ञासोबत मी काय वाद घालणार? माझी तेवढी पात्रता नाही. मी अजून विद्यार्थी आहे! दिगम्भांसारखी थोर मंडळी मिपावर फारशी येत नाहीत! मीनल, संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे. हा हा हा! धन्यवाद... :) मुकूलराव, नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? हम्म! खरं आहे...! ऋषिकेशशेठ, हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्‍यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे धन्यवाद रे सायबा! -- तात्या.

पण चित्र क्र. ३ मला पूरिया व सोहनीच्या जास्त जवळचे वाटले. अर्थात व्यक्ती तितक्या प्रकृती या नात्याने मतभिन्नता असू शकते. सुधीर कांदळकर.

मारव्याचे तात्याने केलेले वर्णन आणि त्यात आयुष्याच्या संध्याकाळी मारवा आठवणार्‍या अंतु बर्व्याचे योजलेले रुपक अक्षरशः काळीज कातरून जाते. तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'. पुण्याचे पेशवे

सुवर्णमयी 03/04/2008 - 20:08
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे. कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला. सोनाली

In reply to by सुवर्णमयी

केशवसुमार 03/04/2008 - 22:31
तात्या शब्दांकन मस्त झाले आहे. कलेच्या अभिव्यक्ती एकमेकींशी निगडित असतात किंवा त्यात परस्परसंबंध शोधता येतो/ दिसू शकतो असे मी वाचले होते. त्याचे प्रत्यय आला. केशवसुमार

ठणठणपाळ 03/04/2008 - 21:12
सुंदर लेख. लगे रहो तात्या. तुमच्या मैत्रिणीने केलेल्या ओळी खासकरून आवडल्या. एखाद्या प्रतिभावान कवीने केल्यासारख्या वाटतात. पण मला त्या मुलतानीच्या वाटल्या नाहीत.

In reply to by ठणठणपाळ

प्राजु 04/04/2008 - 00:44
अहो... त्या मुलतानीच्या नहियेत.. त्या धनश्रीच्या आहेत.. :))) तात्या, लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली. मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते. - (सर्वव्यापी)प्राजु www.praaju.blogspot.com

In reply to by प्राजु

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 00:49
लेख केवळ सुंदर. आणि हुरहुरणारी सांज मला जास्ती भावली. धन्यवाद प्राजू, पण.. मारव्याचा मूड दाखवणारे चूक चित्र आहे ते. काय चुकलं ते सांग तरी! की तुला अचूक म्हणायचं आहे? :) आपला, (प्राजूचा आणि जगदीशभावजींचा मित्र!) तात्या.

दिनेश५७ 03/04/2008 - 23:02
अतिशय सुंदर... केवळ कानांना सुखावणार्‍या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्‍या तात्यांना धन्यवाद!

कोलबेर 03/04/2008 - 23:03
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे. रागदारीतले ** कळत नसणार्‍या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :) -कोलबेर

In reply to by कोलबेर

बेसनलाडू 03/04/2008 - 23:23
कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे. रागदारीतले *ट कळत नसणार्‍या आमच्या सारख्यांना त्यातुन बरीच माहिती मिळते :) ()बेसनलाडू

In reply to by बेसनलाडू

सर्किट 04/04/2008 - 00:05
तात्या आणि दिगभ्भा, ह्या मेंदूच्या दोन बाजूंच्या प्रतिनिधीत उगाच म्या मेडुला ओबलंगोटाचे काय काम ? नको रे बुवा ते. चित्रे छान आहेत तात्या. मागे एकदा, रविशंकर (बहुधा रविशंकरच) वाजवताहेत, आणि हुसेन चित्रे रंगवताहेत, अशी अभिनव जुगलबंदी झाली होती. तसे आता म्युझियम मधल्या प्रत्येक चित्रासमोर तुझे गाणे ठेवावे, असे वाटते. - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर 04/04/2008 - 00:56
उगाच मी कशाला??? चक्क सर्किट राव लाजतायत? अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :))) आणि मेड्युला ओबलंगोटा शिवाय माणसाची 'मज्जासंस्था' तरी कशी पूर्ण होणार? थोडक्यात तुमच्या सहभागा शिवाय काय 'मज्जा' येणार?? :)) तेव्हा होउन जाऊदेच.. (गेंडास्वामी मज्जातंतू) कोलबेर

In reply to by कोलबेर

सर्किट 04/04/2008 - 01:05
अरेच्या.. गेंड्याच्या कातडीवर चक्क फिकट गुलाबी रंगाची छटा आल्याचा भास होतो आहे आम्हाला! :))) ही अशी ?? (आमच्या शेजारचा छोटा कोलबेर किती गोंडस दिसतोय, नाही ?) - (लाजाळू) सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

कोलबेर 04/04/2008 - 01:09
हा हा हा.. अहो मी फिकट गुलाबी म्हंटलं होत हो... असो..तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !! दोघे मिळून तात्यांना भेटायला चालले आहेत असं वाटत आहे :))) कृपया भलतेच हलके घ्या रे.... - कोलबेर

In reply to by कोलबेर

सर्किट 04/04/2008 - 01:11
तुम्ही पाठवलेल्या चित्राचे नाव तर 'संजोपराव आणि अजानुकर्ण' असं दिसतय !! :-) :-) वरचे चित्र पाहून मला भैरवीची आठवण झाली... मंडळी, आमची दमदार भैरवी, अशाच लहान सहान रागांना सोबत घेऊन जाते, बरं का ? फुल गेंडवा ना मारो... आहा हा, क्या कहने !! - सर्किट

In reply to by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)

मुक्तसुनीत 04/04/2008 - 03:24
माझा वाचताना गोंधळ उडाला. ओबामाच्या भाषणाची आणि "अंतर्पटाची " एकदम आठवण झाली. "फ्रॉइडीयन स्लीप" का कायशीशी ती हीच असावी ! ;-)

नंदन 04/04/2008 - 03:05
शब्दांकन आवडले. शेवटचे चित्र पाहून मारव्यासोबतच अपूर्वाईतले 'पूरिया धनश्री'चे वर्णन आठवले. मुलतानीचे चित्रही सुरेख आहे. ग्रेसच्या एका कवितेत अशा ओळी आहेत - कंठांत दिशांचे हार, निळा अभिसार, वेळूच्या रानी झाडीत दडे, देऊळ गडे, येतसे जिथुन मुलतानी हे असलं काही वाचलं की शास्त्रीय संगीतात आवडलं किंवा नाहीं, अशा बायनरी आवडीपलीकडे काही समजत नसल्याची खंत परत जाणवते.

नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी

मदनबाण 04/04/2008 - 04:46
तात्या सुंदर लेख. मला रागदारीतले काहीच कळत नाही,पण ऐकावयास मात्र आवडते. (स्वरभास्करांचा अफाट चाहता) मदनबाण

मीनल 04/04/2008 - 04:48
इतके दिवस साड्यांचीचेच शोरूम माहित होते. खरे कलासंगम असे असते होय? संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे. Simply Great! मीनल.

केशवराव 04/04/2008 - 07:22
तात्यासाहेब, विवेचनाची सुरूवात वाचून भितीच वाटत होती ; तशीच हुरहुर पण होती. राग आणि चित्रें यांची सांगड घालण्याच्या नावाखाली कधी कधी फार भयंकर प्रकार चालतात , सहनही करावे लागतात. पण आपण कमाल केलीत. 'राग-चित्रें ' अतिशय समर्पक आणि नेमका राग भाव दर्शविणारी आहेत. खास करून ---- 'मारवा' एक छान मेजवानी मिळाली. कले प्रती आपले मन किती संवेदनशिल आहे याचा प्रत्यय आला. धन्यवाद. - - - - - - - केशवराव.

चित्र क्र. १ - greet1 . . greet3 चित्र क्र. २ - greet9 चित्र क्र. ३ - सांज ढले गगन तले हम कितने एकाकी हैं, छोड चले नैनों को किरनों के ये पाखी > > आले देवाजीच्या मना, तेथे कोणाचे चालेना, हरिश्चंद्र ताराराणी डोम्बाघरी भरती पाणी...

वाटाड्या... 05/04/2008 - 01:04
बर्याच दिवसांनी संगितावर लेख वाचुन आनंद झाला. ज्याला शास्त्रीय संगिताची किंमत कळली ना तो सर्वात सुखी..नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? असच मलाही यमन गाताना समोर अक्षरशः प्रकाश दिसायला लागतो आणी मध्यरात्री भलताच आनंद होतो...काय सांगु अवस्था....छान लेख....

चतुरंग 05/04/2008 - 02:29
'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली! (ही रेकॉर्डिंग ची प्रत एवढी चांगली नाहीये पण ऐकता येईल...) 'मुलतानी', नावच कसलं भारदस्त आहे!! मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.) चतुरंग

In reply to by चतुरंग

विसोबा खेचर 05/04/2008 - 09:38
रंगा, 'भटियार' म्हणाल तर मला ती दूरदर्शनवर राष्ट्रीय साक्षरता मिशन अंतर्गत पूर्वी एक धून लागायची बघा 'पूऽऽरब से सूर्य उगा, ढलाऽऽ उजियारा| जागेऽ हर दिशा दिशा, जागाऽऽ जग सारा' त्याचीच आठवण झाली! अगदी खरं आहे. फार सुंदर क्लिप होती ही! त्यातली 'जागी हर दिशा दिशा' य शब्दांवर जी सुरावट आहे ना, तो म्हणजे अगदी टिपिकल भटियार. 'जाग जग सारा...' मधल्या 'जग' या शब्दातला कोमल रिषभ पाहा काय सुरेख आहे! राशिदखानचा भटियारमधला एक मस्तीभरा तराणा इथे ऐक! राशिदचं गाणं खूप छान आहे. अण्णांचा आणि खास करून आमिरखासाहेबांचा त्याच्या गाण्यावर खूप प्रभाव आहे, परंतु कुठेही नक्कल नाही. 'पिया मिलन की आस' ही भटियारमधली बंदिश आमच्या माणिकताई फार छान गायच्या! मला वाटतं आशाबाईंचं मानापमान मधलं 'प्रेमसेवा शरण', हे ह्याच रागातलं (चू.भू.दे.घे.) हे गाणं मूळात भीमपलास रागात आहे. करिमखासाहेब हे गाणं भीमपलासातच गायचे. भीमण्णाही भीमपलासातच गातात. भीमपलासात हे गाणं छानच वाटतं, परंतु दिनानाथरावांनी ते बदलून मुलतानीत बांधलं आणि समर्थपणे गाऊनही दाखवलं! भाईकाकांचे रावसाहेब म्हणतात ना, "अहो चाल बदला की, पण अधिकार नको काय तेवढा?! :) परंतु दिनानाथरावांचा अधिकार इतका जबरदस्त होता की संपूर्ण गाण्यावर मुलतानीची छाया ठेवून शिवाय त्यात त्यांनी मुलतानीत वर्ज्य असलेल्या शुद्ध धैवताचाही अतिशय देखणा वापर केला आहे! ही हिंम्मत दिनानाथरावच करू जाणेत. ते येरागबाळ्याचे काम नव्हे! अरे सबंध गाणं तर सोड, एकट्या 'दास' या शब्दाच्या निषादात त्यांनी अक्षरश: संपूर्ण मुलतानीचं दर्शन घडवलंय! क्या बात है! चला, निघतो आता. तसं खूप काही सांगण्यासारखं आहे, पण बोलत बसलो तर सबंध दिवस जायचा! :) दिनानाथरावांचं प्रेम सेवा शरण हे पद इथे ऐक! आपला, (दिनानाथरावांच्या थोरल्या लेकीचा भक्त!) तात्या.

ऋषिकेश 05/04/2008 - 08:50
मस्त मस्त आणि केवळ मस्त लेख :) हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्‍यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे :) -('मिसळ'लेला) ऋषिकेश

तात्या, संगीत आणि चित्र एकमेकांची जब्रा सांगड घातली आहे. मस्तच झालंय लेखन. मला अनुक्रमे दोन तीन नंबरचे चित्र आणि त्यावरील भाष्य आवडले. चित्रांवरुन......रुबाबदार, देखणा, आणि खानदानी राग! म्हणजे 'मुलतानी' राग आणि अनामिक हुरहुर म्हणजे 'मारवा' क्या बात है !!! पहिल्यांदाच रागदारीची अशी ओळख वाचली या पुर्वी असे लेखन वाचनात नाही. सही रे सही !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विसोबा खेचर 07/04/2008 - 07:42
आपुलकीने वाचून प्रतिसाद देणार्‍या सर्व मंडळींचे मनापासून आभार. आपल्यासारख्यांच्यामुळेच लिहायला उत्साह येतो. ज्यांना हा लेख, बरा-वाईट कोणताच प्रतिसाद देण्याच्या लायकीचा वाटला नाही, त्या मंडळींचेही आभार...! काही उत्तरे - मिराशीबुवा, तात्या, वसंतराव मारवा फार सुंदर गायचे हो वेड लागते तो मारवा ऐकून. जेव्हा वसंतराव गेले तेव्हा 'भीमण्णा' पण म्हटले होते की 'महाराष्ट्रातला मारवा गेला'. वसंतराव उत्तमच गायचे परंतु मला आमिरखासाहेबांचा मारवा जास्त भावतो. दिनेशराव, केवळ कानांना सुखावणार्‍या संगीताचे डोळ्यांना सुखावणारे रंग रसिकतेने उलगडणार्‍या तात्यांना धन्यवाद! धन्यवाद शेठ! एक प्रयत्न करून पाहिला! वरूणदेवा, कल्पना भन्नाट आहे. ह्यावर आता सर्किट दिगम्भा तात्या आणि जाणकार मंडळींचा एक जोरदार वाद विवाद घडू दे. सर्किट वगैरेसारख्या थोर (!) संगीतज्ञासोबत मी काय वाद घालणार? माझी तेवढी पात्रता नाही. मी अजून विद्यार्थी आहे! दिगम्भांसारखी थोर मंडळी मिपावर फारशी येत नाहीत! मीनल, संगिता ,चित्रा , लिखिता आणि कला सगळ्या एकत्र जमून वायफळ बडबड नकरता काही तरी प्रॉडक्टिव्ह केलेले दिसते आहे. हा हा हा! धन्यवाद... :) मुकूलराव, नाही तर मतांची भीक मागणारे कधी सुखी दिसलेत का? हम्म! खरं आहे...! ऋषिकेशशेठ, हा लेख म्हणजे रागदारी, गद्य, पद्य आणि प्रकाशचित्रे आवडणारे अश्या सार्‍यांनाच काहि ना काहि देणारा आहे धन्यवाद रे सायबा! -- तात्या.

पण चित्र क्र. ३ मला पूरिया व सोहनीच्या जास्त जवळचे वाटले. अर्थात व्यक्ती तितक्या प्रकृती या नात्याने मतभिन्नता असू शकते. सुधीर कांदळकर.
II स्वरभास्कर पंडित भीमसेन जोशी प्रसन्न II
राम राम मंडळी, आज मी थोडं तात्विक चित्रविवेचन करणार आहे! खालील चित्रांत मला काही राग दिसले. या चित्रांना आपण 'ऍब्स्ट्रॅक्ट रागचित्रे' असं म्हणू. आपल्या हिंदुस्थानी अभिजात संगीतातली 'राग', ही पूर्णत: भावनांशी निगडीत असलेली संकल्पना आहे. एकच राग प्रत्येकाला तसाच दिसेल असं नव्हे. रागदारी संगीत किंवा एकंदरीतच कुठलीही कला, ही अनुभवायची गोष्ट आहे.

कोल्हापुरी मिसळ......(फसलेला अनुभव)

गमत्या ·

माझा पण फडतरे मिसळीचा अनुभव असाच काहीसा आहे. माझ्या कोल्हापूरकर मित्राचा फडतरे मिसळीवरचा शेरा म्हणजे ती 'सपक' असते. सपक चा अर्थ थोडक्यात म्हणजे 'अगदीच मिळमिळीत'. :) पुण्याचे पेशवे

मी ऐकलयं की फडतरे मिसळमध्ये 'साजुक तुपाची' तर्री घालतात म्हणे ? असो, कधी खाण्याचा योग मात्र नाही आला. आपला, (रामनाथप्रेमी) टिंग्या ;)

In reply to by ब्रिटिश टिंग्या

छोटा डॉन 04/04/2008 - 18:20
"मी ऐकलयं की फडतरे मिसळमध्ये 'साजुक तुपाची' तर्री घालतात म्हणे ?" हा हा हा ... चांगलं हाणलयं ... बाकी माझा पण अशा सर्व प्रसिद्ध " खाद्यपेठांचा अनुभव" नाव मोठे आणि लक्षण खोते असाच आहे ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

अगदी थेट अस्साच अनुभव मला पुण्यात बेडेकर मिसळीचा आला. अर्धा-पाऊण तास तिष्ठत राहून शेवटी नंबर लागला. पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 01:12
पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले अगदी सहमत आहे. अलिकडेच मी रामनाथची मिसळ खाल्ली ती मात्र लै भारी होती! तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

माझी तर अगदी खास आवडती मिसळ आहे. आणि मिसळीच्या बोर्डावार तिथे लिहीलेले असते 'जवामर्द कोल्हापूरी मिसळ'. पुण्याचे पेशवे

In reply to by प्रभाकर पेठकर

मनस्वी 04/04/2008 - 10:09
सहमत. कोल्हापूरात मंदिराच्या २ चौक सोडून डावीकडे चोरग्यांची मिसळ चांगली वाटली. मला श्री उपहार गृहाची आवडते. आता रामनाथची पण ट्राय करायलाच हवी!

आनंदयात्री 04/04/2008 - 11:01
पण रिक्षावाल्या काकांच्या कृपेने का होइना 'कोल्हापुरी मिसळ' खायला मिळाली, हे ही नसे थोडके. :)

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 11:46
मनस्वी, तू म्हणजे ना... असो, शैलेश भाऊ, असे अनुभव वरचेवर लिहा म्हणताय म्हणजे? त्या गमत्यान॑ बिचार्‍यान॑ अस॑ उठसुठ फसवुन घेत, स्वतःचा पोपट करुन घेत फिरायच॑ का? (गम्मत करतोय मी! टेक इट ईझी) - (गमत्या न॑२) ध मा ल.

गमत्या 04/04/2008 - 11:59
माझ्या पहिल्या लेखास दिलेल्या ऊस्फुर्त प्रतिसादाबद्द्ल आपणा सर्वांचे आभार.... पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर.. नावाचे एक ठिकाण आहे (जनता बॅंकेच्या समोर विपुल स्नॅक्स च्या रांगेत) तेथे अतीशय चवीष्ट 'कोल्हापुरी मिसळ' खायला मिळाते. रामनाथच्या पेक्शाही १०० पटिने जास्त भारी..... - (गमत्या न॑१)

In reply to by गमत्या

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 12:22
पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर.. जबर्‍या!!! आपल॑ एकदम फेव्हरेट ठिकाण. तिथ॑ जाऊन एकदम तिखट मिसळ घ्यायची आणि तिच्या स॑गतीला मठ्ठ्याचे ग्लासवर ग्लास !!! अरे त्याबरोबर मस्त हिरव्या मिरच्या पण हाणायच्या!!! बाकी त्या॑च्याकडे मठ्ठा इतका काही खास मिळत नाही :-(( - (मिसळ खाऊन काटा किर्रररर...) ध मा ल.

शैलेश दामले 04/04/2008 - 14:49
खालच्या खाली का नको कारण त्या खासगी असतात. मिसळ्पाव हे खालच्या गोष्टी करण्याचे व सान्गायचे स्थान नाही.

मनस्वी 04/04/2008 - 14:55
खालच्या खाली म्हणजे सखोल, खोली असलेले, अभ्यासपूर्वक! म्हणजे काही खाजगी नई कई -- हेहे. मिसळपाववर तुम्ही कोणत्याही विषयावर दिलखुलास गप्पा मारू शकता. असे वरचेवर विचार करू नका दामले काका. हघ्या

दिनेश५७ 04/04/2008 - 16:48
फडतरे मिसळीचा माझा अनुभव वेगळा आहे. मी जवळपास सहा महिन्यांपूर्वी, सकाळी साडेआठाच्या सुमारास, अर्धा तास रांगेत थांबून फ्डतरेंची मिसळ `चापली' होती. त्यानंतर, आजही, मुंबईत कुठेही मिसळ खाताना, त्या मिसळीच्या आठवणीने जिभेला पाणी सुटते. तेव्हा मी सकाळी कोल्हापुरात पाय ठेवताच रिक्षावाल्याला `फडतरे' एवढेच सांगितले, आणि रिक्शावाल्यानं तोंड भरून स्तुती करतच तिथपर्यंत नेऊन सोडले... पाठोपाठ तोही रांगेत उभा होता... या चर्चेत ठाण्याच्या मामलेदारच्या मिसळीची नोंद झाली नाही, तर `मिसळ्पुराण' पूर्ण होणार नाही.

काटा किर्र् र्र ची मिसळ जितकी छान तितकाच तिथला मठ्ठा पा॑चट ! आताशा मी एक तत्व पाळतो, 'जिथे जी चीज फेमस आहे तीच खावी' अन्यथा निराशा पदरी येते..जेथे पाव-भाजी चा॑गली मिळते असा बोलबाला आहे तेथे जर पिझ्झा मागवाल तर पस्तावायचीच पाळी येते.बाकी उत्कृष्ठ मिसळ (हमखास) मिळण्याची ठिकाणे पाहा.. http://www.misalpav.com/node/683 (बर्‍याचदा पस्तावलेला) प्रसाद

भोचक 04/04/2008 - 17:59
नाशिकची रविवार पेठेतील लोकमान्यची मिसळही भन्नाट. आठवली तरी पाणी सुटते. कळकट असलेल्या या हॉटेलात मळकट कपड्यातला वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो. पण मिसळ समोर आली की या सगळ्याकडे दुर्लक्ष होतं. नव्हे करावंच लागतं. ती मिसळ खाताना ब्रह्मानंदी टाळी लागणं किंवा समाधी लागणं नावाचं जे काही घडतं ना, तसा काहीसा अनुभव येतो, असं माझं बुवा मत आहे. वगैरे.

In reply to by भोचक

वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो. ह्यावरून एक विनोद आठवला. एकदा एक वेटर असेच ग्लासात बोटे बुडवून पाण्याचा ग्लास आणतो. गिर्‍हाईकाला अर्थातच ते आवडत नाही. पण तो डोके शांत ठेवून वेटरला समजावून सांगतो. 'बाबारे! पिण्याच्या पाण्याअशी बोटे बुडवू नये. त्या पेक्षा ग्लास हा असा बाहेरून पकडावा.' वेटर मान्य करतो आणि त्याहून शांतपणे गिर्‍हाईकाला समजावतो. ' ठीक आहे हो. मी तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे ग्लास हा असा बाहेरून पकडून आणेन. पण, पाणी देणारा पोर्‍या पाण्याच्या पिंपात उभा आहे त्याचे काय?'

यसवायजी 07/12/2012 - 21:19
पुण्यात कोल्हापुरीच्या नावाखाली तिखट-जाळ असं कायबी खपवत्यात . जरा सांगा की त्यांनला, कोल्हापुरी हि एक 'चव' हाय..फकस्त तिखट खाणं म्हंजी कोल्हापुरी न्हवं.. ती ६ व्या गल्लीतली मिसळ मला बी आवडल्याली.. दही टाकुन.. अगायाया..लई भारी..

आनंदी गोपाळ 07/12/2012 - 22:50
फार्फार वर्षांपूर्वी बालगंधर्वच्या पाठीमागे (त्याच कँपस्मधे) एक उपहारगृह होते. आता आहे की नाही माहीत नाही. तिथे बरीच गोड अशी 'मस्तानी' मिसळ मिळत असे. मिसळीतले डेझर्ट म्हणता येईल अशी नाजुक डिलिशियस चव असे. गफ्रेंसोबत जाण्यास उत्तम जागा होती ;) तत्कालीण गफ्रेवंत असल्याने आनंदी (गोपाळ)

माझा पण फडतरे मिसळीचा अनुभव असाच काहीसा आहे. माझ्या कोल्हापूरकर मित्राचा फडतरे मिसळीवरचा शेरा म्हणजे ती 'सपक' असते. सपक चा अर्थ थोडक्यात म्हणजे 'अगदीच मिळमिळीत'. :) पुण्याचे पेशवे

मी ऐकलयं की फडतरे मिसळमध्ये 'साजुक तुपाची' तर्री घालतात म्हणे ? असो, कधी खाण्याचा योग मात्र नाही आला. आपला, (रामनाथप्रेमी) टिंग्या ;)

In reply to by ब्रिटिश टिंग्या

छोटा डॉन 04/04/2008 - 18:20
"मी ऐकलयं की फडतरे मिसळमध्ये 'साजुक तुपाची' तर्री घालतात म्हणे ?" हा हा हा ... चांगलं हाणलयं ... बाकी माझा पण अशा सर्व प्रसिद्ध " खाद्यपेठांचा अनुभव" नाव मोठे आणि लक्षण खोते असाच आहे ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

अगदी थेट अस्साच अनुभव मला पुण्यात बेडेकर मिसळीचा आला. अर्धा-पाऊण तास तिष्ठत राहून शेवटी नंबर लागला. पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 01:12
पण जी चिंच - गुळाची मिसळ समोर आली ती खाल्ल्यावर बेडेकर मिसळ हे नांव माझ्या, Eating Out, ह्या लिस्ट मधून कायमचे बाद झाले अगदी सहमत आहे. अलिकडेच मी रामनाथची मिसळ खाल्ली ती मात्र लै भारी होती! तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

माझी तर अगदी खास आवडती मिसळ आहे. आणि मिसळीच्या बोर्डावार तिथे लिहीलेले असते 'जवामर्द कोल्हापूरी मिसळ'. पुण्याचे पेशवे

In reply to by प्रभाकर पेठकर

मनस्वी 04/04/2008 - 10:09
सहमत. कोल्हापूरात मंदिराच्या २ चौक सोडून डावीकडे चोरग्यांची मिसळ चांगली वाटली. मला श्री उपहार गृहाची आवडते. आता रामनाथची पण ट्राय करायलाच हवी!

आनंदयात्री 04/04/2008 - 11:01
पण रिक्षावाल्या काकांच्या कृपेने का होइना 'कोल्हापुरी मिसळ' खायला मिळाली, हे ही नसे थोडके. :)

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 11:46
मनस्वी, तू म्हणजे ना... असो, शैलेश भाऊ, असे अनुभव वरचेवर लिहा म्हणताय म्हणजे? त्या गमत्यान॑ बिचार्‍यान॑ अस॑ उठसुठ फसवुन घेत, स्वतःचा पोपट करुन घेत फिरायच॑ का? (गम्मत करतोय मी! टेक इट ईझी) - (गमत्या न॑२) ध मा ल.

गमत्या 04/04/2008 - 11:59
माझ्या पहिल्या लेखास दिलेल्या ऊस्फुर्त प्रतिसादाबद्द्ल आपणा सर्वांचे आभार.... पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर.. नावाचे एक ठिकाण आहे (जनता बॅंकेच्या समोर विपुल स्नॅक्स च्या रांगेत) तेथे अतीशय चवीष्ट 'कोल्हापुरी मिसळ' खायला मिळाते. रामनाथच्या पेक्शाही १०० पटिने जास्त भारी..... - (गमत्या न॑१)

In reply to by गमत्या

धमाल मुलगा 04/04/2008 - 12:22
पुण्यात कर्वे रोड वर कोल्हापुरी काटा किर्ररर.. जबर्‍या!!! आपल॑ एकदम फेव्हरेट ठिकाण. तिथ॑ जाऊन एकदम तिखट मिसळ घ्यायची आणि तिच्या स॑गतीला मठ्ठ्याचे ग्लासवर ग्लास !!! अरे त्याबरोबर मस्त हिरव्या मिरच्या पण हाणायच्या!!! बाकी त्या॑च्याकडे मठ्ठा इतका काही खास मिळत नाही :-(( - (मिसळ खाऊन काटा किर्रररर...) ध मा ल.

शैलेश दामले 04/04/2008 - 14:49
खालच्या खाली का नको कारण त्या खासगी असतात. मिसळ्पाव हे खालच्या गोष्टी करण्याचे व सान्गायचे स्थान नाही.

मनस्वी 04/04/2008 - 14:55
खालच्या खाली म्हणजे सखोल, खोली असलेले, अभ्यासपूर्वक! म्हणजे काही खाजगी नई कई -- हेहे. मिसळपाववर तुम्ही कोणत्याही विषयावर दिलखुलास गप्पा मारू शकता. असे वरचेवर विचार करू नका दामले काका. हघ्या

दिनेश५७ 04/04/2008 - 16:48
फडतरे मिसळीचा माझा अनुभव वेगळा आहे. मी जवळपास सहा महिन्यांपूर्वी, सकाळी साडेआठाच्या सुमारास, अर्धा तास रांगेत थांबून फ्डतरेंची मिसळ `चापली' होती. त्यानंतर, आजही, मुंबईत कुठेही मिसळ खाताना, त्या मिसळीच्या आठवणीने जिभेला पाणी सुटते. तेव्हा मी सकाळी कोल्हापुरात पाय ठेवताच रिक्षावाल्याला `फडतरे' एवढेच सांगितले, आणि रिक्शावाल्यानं तोंड भरून स्तुती करतच तिथपर्यंत नेऊन सोडले... पाठोपाठ तोही रांगेत उभा होता... या चर्चेत ठाण्याच्या मामलेदारच्या मिसळीची नोंद झाली नाही, तर `मिसळ्पुराण' पूर्ण होणार नाही.

काटा किर्र् र्र ची मिसळ जितकी छान तितकाच तिथला मठ्ठा पा॑चट ! आताशा मी एक तत्व पाळतो, 'जिथे जी चीज फेमस आहे तीच खावी' अन्यथा निराशा पदरी येते..जेथे पाव-भाजी चा॑गली मिळते असा बोलबाला आहे तेथे जर पिझ्झा मागवाल तर पस्तावायचीच पाळी येते.बाकी उत्कृष्ठ मिसळ (हमखास) मिळण्याची ठिकाणे पाहा.. http://www.misalpav.com/node/683 (बर्‍याचदा पस्तावलेला) प्रसाद

भोचक 04/04/2008 - 17:59
नाशिकची रविवार पेठेतील लोकमान्यची मिसळही भन्नाट. आठवली तरी पाणी सुटते. कळकट असलेल्या या हॉटेलात मळकट कपड्यातला वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो. पण मिसळ समोर आली की या सगळ्याकडे दुर्लक्ष होतं. नव्हे करावंच लागतं. ती मिसळ खाताना ब्रह्मानंदी टाळी लागणं किंवा समाधी लागणं नावाचं जे काही घडतं ना, तसा काहीसा अनुभव येतो, असं माझं बुवा मत आहे. वगैरे.

In reply to by भोचक

वेटर ग्लासमध्ये हात बुडवून समोर आणून ठेवतो. ह्यावरून एक विनोद आठवला. एकदा एक वेटर असेच ग्लासात बोटे बुडवून पाण्याचा ग्लास आणतो. गिर्‍हाईकाला अर्थातच ते आवडत नाही. पण तो डोके शांत ठेवून वेटरला समजावून सांगतो. 'बाबारे! पिण्याच्या पाण्याअशी बोटे बुडवू नये. त्या पेक्षा ग्लास हा असा बाहेरून पकडावा.' वेटर मान्य करतो आणि त्याहून शांतपणे गिर्‍हाईकाला समजावतो. ' ठीक आहे हो. मी तुमच्या म्हणण्याप्रमाणे ग्लास हा असा बाहेरून पकडून आणेन. पण, पाणी देणारा पोर्‍या पाण्याच्या पिंपात उभा आहे त्याचे काय?'

यसवायजी 07/12/2012 - 21:19
पुण्यात कोल्हापुरीच्या नावाखाली तिखट-जाळ असं कायबी खपवत्यात . जरा सांगा की त्यांनला, कोल्हापुरी हि एक 'चव' हाय..फकस्त तिखट खाणं म्हंजी कोल्हापुरी न्हवं.. ती ६ व्या गल्लीतली मिसळ मला बी आवडल्याली.. दही टाकुन.. अगायाया..लई भारी..

आनंदी गोपाळ 07/12/2012 - 22:50
फार्फार वर्षांपूर्वी बालगंधर्वच्या पाठीमागे (त्याच कँपस्मधे) एक उपहारगृह होते. आता आहे की नाही माहीत नाही. तिथे बरीच गोड अशी 'मस्तानी' मिसळ मिळत असे. मिसळीतले डेझर्ट म्हणता येईल अशी नाजुक डिलिशियस चव असे. गफ्रेंसोबत जाण्यास उत्तम जागा होती ;) तत्कालीण गफ्रेवंत असल्याने आनंदी (गोपाळ)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कोल्हापुरी मिसळ......(फसलेला अनुभव) लेखाच्या नावावरुन अपणास असे वाटले असेल की मी कोल्हापुरी मिसळ बनवण्याचा प्रयत्न केला आणि तो फसला की काय ! पण असे झाले असते तरी मी आनंद मानला असता. पण....... माझा हा अनुभव म्हणजे कुर्‍हाडीवर पाय मारल्यासारखा आहे. आता जास्त न ताणता सरळ मुद्याचे बोलतो नाही तर पहिल्या लेखात तुम्हा सर्वांना पकवल्याचे पातक डोक्यावर यायचे. तर झाले असे कि मागच्या रविवारी कोल्हापुरला जाण्याचा योग आला.

येक सुविचार

शरुबाबा ·

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 09:56
वास्तववादी माणूस त्या ग्लासात आपल्याला हवा तो द्रव योग्य त्या प्रमाणात मिसळतो आणि म्हणतो , चीअर्स!!!! क्लास! :) चीअर्स!!!! आपला, (वास्तववादी) तात्या.

विसोबा खेचर 04/04/2008 - 09:56
वास्तववादी माणूस त्या ग्लासात आपल्याला हवा तो द्रव योग्य त्या प्रमाणात मिसळतो आणि म्हणतो , चीअर्स!!!! क्लास! :) चीअर्स!!!! आपला, (वास्तववादी) तात्या.
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
येक सुविचार निराशावादी म्हणतो , ग्लास अर्धा रिकामा आहे... ... आशावादी म्हणतो , ग्लास अर्धा भरलेला आहे... वास्तववादी माणूस त्या ग्लासात आपल्याला हवा तो द्रव योग्य त्या प्रमाणात मिसळतो आणि म्हणतो , चीअर्स!!!!

मला आवडलेली कविता

प्रगती ·

मनस्वी 03/04/2008 - 17:56
किलबिल किलबिल पक्षी बोलती झुळझुळ झरे वाहती पानोपानी फुले बहरती स्वप्नी आले काही स्वप्नी आले काही एक मी गाव पाहिला बाई किलबिल किलबिल पक्षी बोलती ऽऽ =================== ससा तो ससा तो कापूस जसा त्याने कासवाशी पैज लावीली वेगेवेगे धाउ नि डोंगरावर जाउ ही शर्यत रे आपुली =================== कविता म्हटल्यावर मला एकदम माझी बालवाडीच आठवली. बाकी पाठ्यपुस्तकात कुसुमाग्रज, पाडगांवकर, शांता शेळके, बहिणाबाई इ.च्या पण उत्तमोत्तम कविता होत्या.

सोम 05/04/2008 - 07:44
कोणी तरी माझ्या आवडत्या पण स॑ग्रहात नसलेल्या कविता पाठवाल का? तेव्हा एक कर ... नारायण सुर्वे कणा ... कुसुमाग्र्ज. (आगाऊ) धन्यवाद. ललितप्रेमी सोम.

मानस 05/04/2008 - 12:14
ओळखलत का सर मला ? पावसात आला कोणी.. कपडे होते कर्दमलेले केसांवरती पाणी… क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला वरती पाहून.. गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहून… माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली.. मोकळया हाती जाईल कशी बायको फक्त वाचली… भिंत खचली , चूल विझली, होते न्हवते नेले.. प्रसाद म्हणुन पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले… कारभारणीला घेउन संगे, सर आता लढतो आहे.. पडकी भिंत बांधतो आहे, चिखल गाळ काढतो आहे… खिशाकडे हात जाताच, हसत हसत उठला.. पैसे नकोत सर, पण जरा एकटेपणा वाटला… मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा.. पाठिवरती हात ठेऊन नुसते 'लढ' म्हणा ...…

पंकज 05/04/2008 - 12:45
तेंव्हा एक कर ! जेंव्हा मी अस्तित्वाच्या पोकळीत नसेन तेंव्हा एक कर तू निःशंक मनाने डोळे पूस ठीकच आहे, चार दिवस धपापेल जीव गदगदेल! उतू जाणारे हुंदके आवर कढ आवर, नवे हिरवे चुडे भर उगीचच चिरवेदनेच्या नादी लागू नको! खुशाल; खुशाल तुला आवडेल असे एक नवे घर कर मला स्मरून कर, हवे तर विस्मरून कर! - नारायण सुर्वे.

मदनबाण 05/04/2008 - 17:12
नजरेत सदा क्षिति़ज्यांच्याही पलिकडे झेप घेण्याची जिद्द असावी. मस्तच !!!!! मि.पा वर तुझे स्वागत..... (तात्याबा महारांजाच्या पंथातील नवीन वारकरी) मदनबाण

नसनखवडी 07/04/2008 - 11:54
घरटयाचे काय आहे बांधता येईल केव्हाही असे प्रत्यक्शात होते का? प्रियाली

मनस्वी 03/04/2008 - 17:56
किलबिल किलबिल पक्षी बोलती झुळझुळ झरे वाहती पानोपानी फुले बहरती स्वप्नी आले काही स्वप्नी आले काही एक मी गाव पाहिला बाई किलबिल किलबिल पक्षी बोलती ऽऽ =================== ससा तो ससा तो कापूस जसा त्याने कासवाशी पैज लावीली वेगेवेगे धाउ नि डोंगरावर जाउ ही शर्यत रे आपुली =================== कविता म्हटल्यावर मला एकदम माझी बालवाडीच आठवली. बाकी पाठ्यपुस्तकात कुसुमाग्रज, पाडगांवकर, शांता शेळके, बहिणाबाई इ.च्या पण उत्तमोत्तम कविता होत्या.

सोम 05/04/2008 - 07:44
कोणी तरी माझ्या आवडत्या पण स॑ग्रहात नसलेल्या कविता पाठवाल का? तेव्हा एक कर ... नारायण सुर्वे कणा ... कुसुमाग्र्ज. (आगाऊ) धन्यवाद. ललितप्रेमी सोम.

मानस 05/04/2008 - 12:14
ओळखलत का सर मला ? पावसात आला कोणी.. कपडे होते कर्दमलेले केसांवरती पाणी… क्षणभर बसला, नंतर हसला, बोलला वरती पाहून.. गंगामाई पाहुणी आली गेली घरट्यात राहून… माहेरवाशीण पोरीसारखी चार भिंतीत नाचली.. मोकळया हाती जाईल कशी बायको फक्त वाचली… भिंत खचली , चूल विझली, होते न्हवते नेले.. प्रसाद म्हणुन पापण्यांमध्ये पाणी थोडे ठेवले… कारभारणीला घेउन संगे, सर आता लढतो आहे.. पडकी भिंत बांधतो आहे, चिखल गाळ काढतो आहे… खिशाकडे हात जाताच, हसत हसत उठला.. पैसे नकोत सर, पण जरा एकटेपणा वाटला… मोडून पडला संसार तरी मोडला नाही कणा.. पाठिवरती हात ठेऊन नुसते 'लढ' म्हणा ...…

पंकज 05/04/2008 - 12:45
तेंव्हा एक कर ! जेंव्हा मी अस्तित्वाच्या पोकळीत नसेन तेंव्हा एक कर तू निःशंक मनाने डोळे पूस ठीकच आहे, चार दिवस धपापेल जीव गदगदेल! उतू जाणारे हुंदके आवर कढ आवर, नवे हिरवे चुडे भर उगीचच चिरवेदनेच्या नादी लागू नको! खुशाल; खुशाल तुला आवडेल असे एक नवे घर कर मला स्मरून कर, हवे तर विस्मरून कर! - नारायण सुर्वे.

मदनबाण 05/04/2008 - 17:12
नजरेत सदा क्षिति़ज्यांच्याही पलिकडे झेप घेण्याची जिद्द असावी. मस्तच !!!!! मि.पा वर तुझे स्वागत..... (तात्याबा महारांजाच्या पंथातील नवीन वारकरी) मदनबाण

नसनखवडी 07/04/2008 - 11:54
घरटयाचे काय आहे बांधता येईल केव्हाही असे प्रत्यक्शात होते का? प्रियाली
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
उडत्या पाख्ररांना परतीची तमा नसावी नजरेत सदा नवी दिशा असावी घरटयाचे काय आहे बांधता येईल केव्हाही नजरेत सदा क्षिति़ज्यांच्याही पलिकडे झेप घेण्याची जिद्द असावी.

प्रतिसाद

धनश्रीदिनेश ·

व्यंकट 03/04/2008 - 18:37
हा प्रकार घडतोय, ती शाळा चांगली कशी ? बर झालं अश्या शाळेत प्रवेश मिळत नाहिये ते. विद्यार्थ्यांना समानतेचा धडा शिकवण्यासाठी गणवेष अनिवार्य असतो. प्रवेश घेण्यासाठी ज्या कार्यालयात आपण जातो, तेथेही मास्तर, रजिस्ट्रार वैगेरेंना गणवेष अनिवार्य व्हावा. व्यंकट

In reply to by व्यंकट

ज्या शाळेत असे प्रकार घडतात ती शाळा चांगली कशी ? का मुलगा २ इंग्रजी शब्द बोलला म्हणजे झाली शैक्षणिक इतिकर्तव्यता. त्यापेक्षा आमची गरवारे हायस्कूल एकदम छान. कारण आमच्या शाळेत गणवेश घालणे आणि घरचा अभ्यास रोज करून आणणे याशिवाय विद्यार्थ्यांवर इतर कोणतीही बंधने नव्हती. :) (भावे हायस्कूल आणि गरवारे शाळेतून शिकलेला) डॅनी. पुण्याचे पेशवे

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

एक 03/04/2008 - 23:00
आमच्या सेंट भावे मधे फक्त गणवेष घालण्याचा नियम होता. गणवेष म्हणजे..पांढरा सदृश शर्ट आणि खाकी सदृश पँट..बाकी पट्टा (पँटसाठी), बूट (पायात घालून चालण्यासाठी) वापरणे, शर्ट खोचणे हे वैयक्तिक फॅशन स्टेटमेंटवर अवलंबून.. आम्ही बुटाचा वापर मधल्या सुट्टीत फुटबॉल खेळ्ण्यासाठी करायचो..बॉल म्हणून.. वेळप्रसंगी नारळाची करवंटी पण वापरली आहे. :-)

विजुभाऊ 03/04/2008 - 20:24
आपण हे लालुंच्या आणि अमरसिंगांच्या कानावर घालुयात. अबु आझमी ना पण घेउया..ते सांगतील की भारतात कोणालाही कोठे ही जायची खुल्ली छुट आहे. बाय द वे तुम्हाला मुलाला ख्रिश्चन शाळेतच का घालयाचे आहे? सर्वधर्म समभाव एव्हढाच हवा असेल तर मदरसे ही चांगले असतात. आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले? डेक्कन एज्युकेशन च्या न्यू इंग्लिश स्कूल या शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.

In reply to by विजुभाऊ

डॉन बॉस्को मध्ये फक्त ख्रिश्चन लोकांनाच प्रवेश मिळतो हे खरे नाही. तिथे शिकलेले नॉन्-ख्रिश्चन मला माहिती आहेत! फार फार तर लिखिकेच्या (परिचयातील) मराठी मुलांना तिथे प्रवेश मिळाला नाही असे म्हणा! उगाच एका शिक्षणसंस्थेची बदनामी करू नका... वाटलंच तर संस्थेशी संपर्क करून खात्री करून घ्या, नांवं ठेवण्याआधी... आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले? चिक्कार, अहो आमच्या सायन्/वरळी कोळीवाड्याला किंवा वसई/ अर्नाळ्याला भेट देऊन पहा!! शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ. या हिर्‍याला पैलू आहेत तरी किती? :)))

In reply to by पिवळा डांबिस

इनोबा म्हणे 03/04/2008 - 22:40
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले? अगदी बरोबर. वसईचे फादर फ्रान्सिस दिब्रीटो ही स्वतःला अभिमानाने मराठी म्हणवतात.(काही वर्षांपूर्वी सकाळमध्ये त्यांची लेखमालिका प्रसिद्ध व्हायची) शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ. या हिर्‍याला पैलू आहेत तरी किती? :))) मी बी तेच म्हणतोय. रोज कायतरी नविनच ऐकायला मिळतंय. :) (मराठी शाळेत,मराठी मास्तराकडून मराठी शिकलेला: इनोबा मराठे :) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

शितल 12/04/2008 - 03:04
इनोबा म्हणे (मराठी शाळेत,मराठी मास्तराकडून मराठी शिकलेला: इनोबा मराठे :) हे छानच ! मराठी ठासुन भरलेला - इनोबा मजा आली तुमचे वाक्य वाचुन.

व्यंकट 03/04/2008 - 18:37
हा प्रकार घडतोय, ती शाळा चांगली कशी ? बर झालं अश्या शाळेत प्रवेश मिळत नाहिये ते. विद्यार्थ्यांना समानतेचा धडा शिकवण्यासाठी गणवेष अनिवार्य असतो. प्रवेश घेण्यासाठी ज्या कार्यालयात आपण जातो, तेथेही मास्तर, रजिस्ट्रार वैगेरेंना गणवेष अनिवार्य व्हावा. व्यंकट

In reply to by व्यंकट

ज्या शाळेत असे प्रकार घडतात ती शाळा चांगली कशी ? का मुलगा २ इंग्रजी शब्द बोलला म्हणजे झाली शैक्षणिक इतिकर्तव्यता. त्यापेक्षा आमची गरवारे हायस्कूल एकदम छान. कारण आमच्या शाळेत गणवेश घालणे आणि घरचा अभ्यास रोज करून आणणे याशिवाय विद्यार्थ्यांवर इतर कोणतीही बंधने नव्हती. :) (भावे हायस्कूल आणि गरवारे शाळेतून शिकलेला) डॅनी. पुण्याचे पेशवे

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

एक 03/04/2008 - 23:00
आमच्या सेंट भावे मधे फक्त गणवेष घालण्याचा नियम होता. गणवेष म्हणजे..पांढरा सदृश शर्ट आणि खाकी सदृश पँट..बाकी पट्टा (पँटसाठी), बूट (पायात घालून चालण्यासाठी) वापरणे, शर्ट खोचणे हे वैयक्तिक फॅशन स्टेटमेंटवर अवलंबून.. आम्ही बुटाचा वापर मधल्या सुट्टीत फुटबॉल खेळ्ण्यासाठी करायचो..बॉल म्हणून.. वेळप्रसंगी नारळाची करवंटी पण वापरली आहे. :-)

विजुभाऊ 03/04/2008 - 20:24
आपण हे लालुंच्या आणि अमरसिंगांच्या कानावर घालुयात. अबु आझमी ना पण घेउया..ते सांगतील की भारतात कोणालाही कोठे ही जायची खुल्ली छुट आहे. बाय द वे तुम्हाला मुलाला ख्रिश्चन शाळेतच का घालयाचे आहे? सर्वधर्म समभाव एव्हढाच हवा असेल तर मदरसे ही चांगले असतात. आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले? डेक्कन एज्युकेशन च्या न्यू इंग्लिश स्कूल या शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ.

In reply to by विजुभाऊ

डॉन बॉस्को मध्ये फक्त ख्रिश्चन लोकांनाच प्रवेश मिळतो हे खरे नाही. तिथे शिकलेले नॉन्-ख्रिश्चन मला माहिती आहेत! फार फार तर लिखिकेच्या (परिचयातील) मराठी मुलांना तिथे प्रवेश मिळाला नाही असे म्हणा! उगाच एका शिक्षणसंस्थेची बदनामी करू नका... वाटलंच तर संस्थेशी संपर्क करून खात्री करून घ्या, नांवं ठेवण्याआधी... आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले? चिक्कार, अहो आमच्या सायन्/वरळी कोळीवाड्याला किंवा वसई/ अर्नाळ्याला भेट देऊन पहा!! शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ. या हिर्‍याला पैलू आहेत तरी किती? :)))

In reply to by पिवळा डांबिस

इनोबा म्हणे 03/04/2008 - 22:40
आणि मराठी मुम्बैकर ख्रिश्चन नसतात हे कोणी सांगतले? अगदी बरोबर. वसईचे फादर फ्रान्सिस दिब्रीटो ही स्वतःला अभिमानाने मराठी म्हणवतात.(काही वर्षांपूर्वी सकाळमध्ये त्यांची लेखमालिका प्रसिद्ध व्हायची) शुद्ध मराठी शाळेत शिकलेला गुजराती ख्रिश्चन्.......विजुभाऊ शॉ. या हिर्‍याला पैलू आहेत तरी किती? :))) मी बी तेच म्हणतोय. रोज कायतरी नविनच ऐकायला मिळतंय. :) (मराठी शाळेत,मराठी मास्तराकडून मराठी शिकलेला: इनोबा मराठे :) "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा म्हणे

शितल 12/04/2008 - 03:04
इनोबा म्हणे (मराठी शाळेत,मराठी मास्तराकडून मराठी शिकलेला: इनोबा मराठे :) हे छानच ! मराठी ठासुन भरलेला - इनोबा मजा आली तुमचे वाक्य वाचुन.
मराटी मुलानी डोन बोस्को म्ध्ये प्रवेश् का नाहि मिळ्त ? फक्त ख्रिच्नन्न मुलाना प्रवेश , हा मराटी आहे म्हणुन आमच्या मुलानि चान्ग्ल्या शाळेत शिकु नाही कि काय ? मुम्बइकर अस्ल्याचा हा एक तोटा कि फायदा