मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

स्वप्नातलं गाव ... !

संदीप चित्रे ·
लेखनविषय:
कविता
Taxonomy upgrade extras
प्रकटन
स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ? स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव ! समुद्री गाज, पोफळी बाग कलती उन्हं सोनेरी झाक सोनेरी वाळूत हिरवा पडाव स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव ! कौलारू घर, दारी झुलाव पाण्यात दूर डोलतेय नाव ताजी म्हावरं पैशाला पाव स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव ! लाकडी घर, टेकडीवर गाव उतरतं छत .. काचेचा ताव गुलाबी थंडी धवल वर्षाव स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव ! न्हाली दव, ऊबदार सकाळ नेसूनि रंग ये….संध्याकाळ चंदेरी उधळण चांदण्या वाव स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव ! जगती कोण, चुकला धाव? मनी आपलं.. एक जपावं गाव स्वप्नातलं गाव, त्याचं काय नाव ? स्वप्नात असे ज्याचं त्याला ठाव !

एप्रिल फळ (६)

विजुभाऊ ·

धनंजय गुरुवार, 04/17/2008 - 00:16
लेखात द्या की विजुभाऊ. लेख प्रतिसादांसरशी मागे-पुढे पळत आहेत - माझे सर्व मागचेच वाचून नाही झालेत - शोधता नाकी नऊ येत आहेत. छान चालू आहे.

विजुभाऊ गुरुवार, 04/17/2008 - 07:39
बरोबर आहे मी ही सूचना आमलात आणेन त्या अगोदर हे पहा http://misalpav.com/node/1398 = एप्रिल फळ ; http://misalpav.com/node/1403 एप्रिल फळ (२) ; http://misalpav.com/node/1416 = एप्रिल फळ (३) ; http://misalpav.com/node/1424 एप्रिल फळ (४) ; http://misalpav.com/node/1466 = एप्रिल फळ (५)

इनोबा म्हणे गुरुवार, 04/17/2008 - 00:30
डोळे या ईन्द्रियावर सिद्ध गुरुत्वकर्षण काम करत असते याची जाणीव होते डोळे सुस्तावतात. ब्र्हम्हानन्दी टाळी लागुनकेंव्हा झोप लागते तेच कळत नाही . दुपारी अडीच तीन ला डोळा लागतो तो सहा शिवाय उलगडत नाही. या दिवसात संध्याकाळे सहा वाजता देखील बर्‍यापैकी उजेड असतो . थोडेसे सकाळसारखे वातावरण असते त्यामुळे उजाडल्यासारखे वाटुन फसगत होते. हे अगदी बरोबर बोललात. द्राक्ष खाल्ली की आम्हाला एखादा 'स्मॉल पेग' मारल्यासारखे वाटते. भरपूर भूक लागलेली असताना अर्धवट जेवण करुन ताटावरुन उठावे तसे वाटतेय. जरा मोठे भाग लिहा की.... || भले सज्जनाला चारु चिकन अन रोटी | नाठाळाला ठेऊ उपाशी पोटी || -इनोबा म्हणे

शक्तिमान Sat, 03/14/2009 - 13:33
असेच म्हणतो... >>उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड .पुस्तकाचे पान उलटावे आणि द्राक्षाचा एकेक दाणा हळुच तोंडात जावा. आम्हीतर सध्या मि.पा.वरचे लेख वाचता वाचता द्राक्षं खातो... अहाहा...

स्वाती राजेश गुरुवार, 04/17/2008 - 01:01
सुरवात द्राक्षांची छान केलीत. गुरुनाथ नाइक किंवा सुहास शिरवळकर कोणीतरी फुल्ल टाईमपास असे असावे . उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड .पुस्तकाचे पान उलटावे आणि द्राक्षाचा एकेक दाणा हळुच तोंडात जावा. अगदी बरोबर......... पण यावेळी आम्ही झोपत नसू कारण एकदा सुहास शिरवळकरचे पुस्तक हातात आले तर ते संपल्या नंतरच उठायचे. पुढ्च्या भागाच्या प्रतिक्षेत.....

चतुरंग गुरुवार, 04/17/2008 - 01:17
द्राक्षे खात खात सुहास शिरवळकर तर अगदी चोक्कस!;) परत एकदा त्या आमच्या जुन्या घरात मनाने जाऊन आलो, तळमजल्यावरची तीच थंडगार खोली, अंगावर एक पातळशी चादर आणि जाड तक्क्या उशाला घेऊन सतरंजीवर पहुडणे आणि अशीच पुस्तकं वाचत वाचत डुलकी काढणे.....काय काय मागे सुटून गेलंय;(( द्राक्षाचे घड म्हणलात ना विजूभाऊ आणि आमची इंजिनियरिंगची एक आठवण जागी झाली. आमच्या कॉलेजच्या समोर द्राक्षाचे मळे होते. ह्या एप्रिल-मेच्या दिवसात आम्ही तिथे दुपारी जात असू. तिथे मळेवाल्याला पैसे दिले की हवी तेवढी द्राक्षे तिथेच बसून खाता येत, एकच नियम बाहेर घेऊन जायची नाहीत - अहो आम्हाला काय फरक पडतोय? इथे न्यायची आहेत कोणाला? आम्ही मित्रमंडळी दुपारभर तिथे पडीक असू आणि मनमुराद द्राक्षे हादडून संध्याकाळीच बाहेर! वा अजूनही आठवले की डोळ्यांवर धुंदी येते;;)) चतुरंग

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 09:36
उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड
विजुभाऊ, हाही भाग छान झाला आहे.

सहज गुरुवार, 04/17/2008 - 10:06
विजुभाउ तुमचे ही लेखमाला म्हणजे मेजवानी आहे. पण काय राव त्या जांभळांची आठवण करुन दिलीत.. हाय तडपतोय.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 10:07
बी असणारे द्राक्ष पण असते/असायचे हे नविनच कळ्ळे, असाच बिनाकोयीचा आंबा आला तर काय मजा येइल नाही ! दुपारचा आराम एन्जॉय करायच्या आठवणी मस्त, आम्ही अजुनही तो आनंद १५ दिवस- महिनाभरानी घेतोच :)

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/17/2008 - 11:44
बी असणारे द्राक्ष पण असते/असायचे हे नविनच कळ्ळे आजही बीयावाली द्राक्षेच ( हिरवी आणि काळी,लाल )आमच्या इथे जास्त मिळतात,सीडलेस खूप कमी मिळतात. बिनकोयीचा आंबा झकास! विजुभाऊ,द्राक्षांचे वर्णन छान! स्वाती

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 11:30
हिरवे गार द्रक्षाचे मणे, मधेच्य एखाद्या मण्यावर उन्हाने आलेली तांबुस झाक पाहीली की उन्हातुन चालल्यामुळे गोर्‍यापान युवतीच्या गालावर आलेली लाली आठवते.
ओहोहो !!! क्या बात है रसिकलाल विजुभाऊ! आईशप्पथ, चतुरंगराव, काय सॉल्लीड मजा येत असेल ना? भर मळ्यात बसुन पाहिजे तेव्हढी द्राक्षं हादडायची, मित्रांच्या रेवड्या उडवायच्या, आणि बोलता बोलता तिथेच ढेकळांत जागा शोधून लोळत पडायचं....चुकुन दिसलाच एखादा कोल्हा तर दगड-धोंडे घेऊन त्याच्या मागं पळायचं...भर उन्हात पळापळ करुन दमल्यावर कुत्र्यासारखी जीभ बाहेर काढून ल्यॅ-ल्यॅ करत कसं तरी परत बसल्या जागी यायचं आणि पुन्हा द्राक्षं हादडायला सुरुवात करायची! हाय! जुने दिवस आठवले.
थोडे जड जेवण झाले असावे . दुपारभर कोणीही छळायला येणार नसावे. हातात मस्त पैकी गुरुनाथ नाइक किंवा सुहास शिरवळकर कोणीतरी फुल्ल टाईमपास असे असावे . उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड .पुस्तकाचे पान उलटावे आणि द्राक्षाचा एकेक दाणा हळुच तोंडात जावा. काही वेळानन्तर अशी तन्द्री लागते
...और ये लगा चौका ! बाकी, स्वातीताईच्या,
पण यावेळी आम्ही झोपत नसू कारण एकदा सुहास शिरवळकरचे पुस्तक हातात आले तर ते संपल्या नंतरच उठायचे.
ह्या वाक्याशी आपण १०००००००००००% सहमत. -(उन्हाळ्याच्या सुट्टीत 'बरसात चांदण्यांची' वाचताना रडलेला) ध मा ल.

धनंजय गुरुवार, 04/17/2008 - 00:16
लेखात द्या की विजुभाऊ. लेख प्रतिसादांसरशी मागे-पुढे पळत आहेत - माझे सर्व मागचेच वाचून नाही झालेत - शोधता नाकी नऊ येत आहेत. छान चालू आहे.

विजुभाऊ गुरुवार, 04/17/2008 - 07:39
बरोबर आहे मी ही सूचना आमलात आणेन त्या अगोदर हे पहा http://misalpav.com/node/1398 = एप्रिल फळ ; http://misalpav.com/node/1403 एप्रिल फळ (२) ; http://misalpav.com/node/1416 = एप्रिल फळ (३) ; http://misalpav.com/node/1424 एप्रिल फळ (४) ; http://misalpav.com/node/1466 = एप्रिल फळ (५)

इनोबा म्हणे गुरुवार, 04/17/2008 - 00:30
डोळे या ईन्द्रियावर सिद्ध गुरुत्वकर्षण काम करत असते याची जाणीव होते डोळे सुस्तावतात. ब्र्हम्हानन्दी टाळी लागुनकेंव्हा झोप लागते तेच कळत नाही . दुपारी अडीच तीन ला डोळा लागतो तो सहा शिवाय उलगडत नाही. या दिवसात संध्याकाळे सहा वाजता देखील बर्‍यापैकी उजेड असतो . थोडेसे सकाळसारखे वातावरण असते त्यामुळे उजाडल्यासारखे वाटुन फसगत होते. हे अगदी बरोबर बोललात. द्राक्ष खाल्ली की आम्हाला एखादा 'स्मॉल पेग' मारल्यासारखे वाटते. भरपूर भूक लागलेली असताना अर्धवट जेवण करुन ताटावरुन उठावे तसे वाटतेय. जरा मोठे भाग लिहा की.... || भले सज्जनाला चारु चिकन अन रोटी | नाठाळाला ठेऊ उपाशी पोटी || -इनोबा म्हणे

शक्तिमान Sat, 03/14/2009 - 13:33
असेच म्हणतो... >>उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड .पुस्तकाचे पान उलटावे आणि द्राक्षाचा एकेक दाणा हळुच तोंडात जावा. आम्हीतर सध्या मि.पा.वरचे लेख वाचता वाचता द्राक्षं खातो... अहाहा...

स्वाती राजेश गुरुवार, 04/17/2008 - 01:01
सुरवात द्राक्षांची छान केलीत. गुरुनाथ नाइक किंवा सुहास शिरवळकर कोणीतरी फुल्ल टाईमपास असे असावे . उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड .पुस्तकाचे पान उलटावे आणि द्राक्षाचा एकेक दाणा हळुच तोंडात जावा. अगदी बरोबर......... पण यावेळी आम्ही झोपत नसू कारण एकदा सुहास शिरवळकरचे पुस्तक हातात आले तर ते संपल्या नंतरच उठायचे. पुढ्च्या भागाच्या प्रतिक्षेत.....

चतुरंग गुरुवार, 04/17/2008 - 01:17
द्राक्षे खात खात सुहास शिरवळकर तर अगदी चोक्कस!;) परत एकदा त्या आमच्या जुन्या घरात मनाने जाऊन आलो, तळमजल्यावरची तीच थंडगार खोली, अंगावर एक पातळशी चादर आणि जाड तक्क्या उशाला घेऊन सतरंजीवर पहुडणे आणि अशीच पुस्तकं वाचत वाचत डुलकी काढणे.....काय काय मागे सुटून गेलंय;(( द्राक्षाचे घड म्हणलात ना विजूभाऊ आणि आमची इंजिनियरिंगची एक आठवण जागी झाली. आमच्या कॉलेजच्या समोर द्राक्षाचे मळे होते. ह्या एप्रिल-मेच्या दिवसात आम्ही तिथे दुपारी जात असू. तिथे मळेवाल्याला पैसे दिले की हवी तेवढी द्राक्षे तिथेच बसून खाता येत, एकच नियम बाहेर घेऊन जायची नाहीत - अहो आम्हाला काय फरक पडतोय? इथे न्यायची आहेत कोणाला? आम्ही मित्रमंडळी दुपारभर तिथे पडीक असू आणि मनमुराद द्राक्षे हादडून संध्याकाळीच बाहेर! वा अजूनही आठवले की डोळ्यांवर धुंदी येते;;)) चतुरंग

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 09:36
उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड
विजुभाऊ, हाही भाग छान झाला आहे.

सहज गुरुवार, 04/17/2008 - 10:06
विजुभाउ तुमचे ही लेखमाला म्हणजे मेजवानी आहे. पण काय राव त्या जांभळांची आठवण करुन दिलीत.. हाय तडपतोय.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 10:07
बी असणारे द्राक्ष पण असते/असायचे हे नविनच कळ्ळे, असाच बिनाकोयीचा आंबा आला तर काय मजा येइल नाही ! दुपारचा आराम एन्जॉय करायच्या आठवणी मस्त, आम्ही अजुनही तो आनंद १५ दिवस- महिनाभरानी घेतोच :)

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/17/2008 - 11:44
बी असणारे द्राक्ष पण असते/असायचे हे नविनच कळ्ळे आजही बीयावाली द्राक्षेच ( हिरवी आणि काळी,लाल )आमच्या इथे जास्त मिळतात,सीडलेस खूप कमी मिळतात. बिनकोयीचा आंबा झकास! विजुभाऊ,द्राक्षांचे वर्णन छान! स्वाती

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 11:30
हिरवे गार द्रक्षाचे मणे, मधेच्य एखाद्या मण्यावर उन्हाने आलेली तांबुस झाक पाहीली की उन्हातुन चालल्यामुळे गोर्‍यापान युवतीच्या गालावर आलेली लाली आठवते.
ओहोहो !!! क्या बात है रसिकलाल विजुभाऊ! आईशप्पथ, चतुरंगराव, काय सॉल्लीड मजा येत असेल ना? भर मळ्यात बसुन पाहिजे तेव्हढी द्राक्षं हादडायची, मित्रांच्या रेवड्या उडवायच्या, आणि बोलता बोलता तिथेच ढेकळांत जागा शोधून लोळत पडायचं....चुकुन दिसलाच एखादा कोल्हा तर दगड-धोंडे घेऊन त्याच्या मागं पळायचं...भर उन्हात पळापळ करुन दमल्यावर कुत्र्यासारखी जीभ बाहेर काढून ल्यॅ-ल्यॅ करत कसं तरी परत बसल्या जागी यायचं आणि पुन्हा द्राक्षं हादडायला सुरुवात करायची! हाय! जुने दिवस आठवले.
थोडे जड जेवण झाले असावे . दुपारभर कोणीही छळायला येणार नसावे. हातात मस्त पैकी गुरुनाथ नाइक किंवा सुहास शिरवळकर कोणीतरी फुल्ल टाईमपास असे असावे . उजव्या हाताला गार वाळ्याच्या पाण्याचा पितळी लोटा. आणि डाव्या हाताला द्राक्षाचा घड .पुस्तकाचे पान उलटावे आणि द्राक्षाचा एकेक दाणा हळुच तोंडात जावा. काही वेळानन्तर अशी तन्द्री लागते
...और ये लगा चौका ! बाकी, स्वातीताईच्या,
पण यावेळी आम्ही झोपत नसू कारण एकदा सुहास शिरवळकरचे पुस्तक हातात आले तर ते संपल्या नंतरच उठायचे.
ह्या वाक्याशी आपण १०००००००००००% सहमत. -(उन्हाळ्याच्या सुट्टीत 'बरसात चांदण्यांची' वाचताना रडलेला) ध मा ल.
लेखनविषय:
संस्कृती
लेखनप्रकार
आस्वाद
मोघमपणे बोलायचे झाले तर एप्रिल महीना भारतिय कालगणने नुसार चैत्रा चा महीना .वर्षाचा पहीला महीना. नवे वर्ष तुम्हाला आरोग्याचे जावो असे केवळ म्हणुन निसर्ग थांबत नाही तर त्याच्या खजिन्यातली एकसे एक बढकर रत्ने तुम्हाला पेष करतो. नवीन कोवळी पालवी फुटली झाडे , फुलानी बहरलेले गुलमोहोर , जॅकरन्डा , बहावा, बकुळ , शिरिष , मोगरा ,बोगन वेल , लॅबर्नम , लाल ,केशरी , निळा, सोनेरी , हिरवट पांढरा रंगांची , गंधांची रेलचेल असते. रस्त्याने जाताना गुलमोहराचे सडे पाहुन आपले वर्ष खरेच आनन्दाचे जाणार याची खात्रीच पटते. असेच रमत गमत जात असलो तर मधेच एखादे फलांचे दुकान लक्ष्य वेधुन घेते.

(समजून)

चतुरंग ·

तळीराम Wed, 04/16/2008 - 22:20
माझ्या मदिरेचे हाणतो पेले या विडंबनाच्या निमित्ताने झालेली इंटलेक्चुअल चर्चा वाचली नाहीत का चतुरंग? तरी मद्य विषयाला धरुन विडंबन? तुम्ही चतुरंग आहात, चतुररंग नाही.

तळीराम Wed, 04/16/2008 - 22:36
ही चर्चा `नीट' वाचा मिस्टर चतुरंग. विडंबन करताना पाळायचे काही नियम आहेत. ते `समजून' घ्या. गात्या गाण्यांची विडंबने करायची नाहीत. कुणाच्याही वैयक्तिक आदरस्थानांना दु़खवायचे नाही. मी माझी रचना मुद्दामच कविता म्हणून सादर केली होती. पण या सार्‍या तथाकथित विचारवंतांना त्या रचनेचा एक स्वतंत्र रचना म्हणून आस्वाद घेता आला नाही. कशाला आठवायची मूळ कविता? पण गळे काढलेच. असो. ज्ञानेश्वरांच्या पसायदानाचे एखादे दिवशी विडंबन वाचायला लागेल म्हणून मंडळी धास्तावली आहेत. पण एका फार प्रसिद्ध गाण्यांच्या कार्यक्रमात पसायदानाचे कसायदान करुन `आता पैशात्मके देवे' असे विडंबन ऑलरेडी सादर झाले आहे. असो. असो.

तळीराम Wed, 04/16/2008 - 22:20
माझ्या मदिरेचे हाणतो पेले या विडंबनाच्या निमित्ताने झालेली इंटलेक्चुअल चर्चा वाचली नाहीत का चतुरंग? तरी मद्य विषयाला धरुन विडंबन? तुम्ही चतुरंग आहात, चतुररंग नाही.

तळीराम Wed, 04/16/2008 - 22:36
ही चर्चा `नीट' वाचा मिस्टर चतुरंग. विडंबन करताना पाळायचे काही नियम आहेत. ते `समजून' घ्या. गात्या गाण्यांची विडंबने करायची नाहीत. कुणाच्याही वैयक्तिक आदरस्थानांना दु़खवायचे नाही. मी माझी रचना मुद्दामच कविता म्हणून सादर केली होती. पण या सार्‍या तथाकथित विचारवंतांना त्या रचनेचा एक स्वतंत्र रचना म्हणून आस्वाद घेता आला नाही. कशाला आठवायची मूळ कविता? पण गळे काढलेच. असो. ज्ञानेश्वरांच्या पसायदानाचे एखादे दिवशी विडंबन वाचायला लागेल म्हणून मंडळी धास्तावली आहेत. पण एका फार प्रसिद्ध गाण्यांच्या कार्यक्रमात पसायदानाचे कसायदान करुन `आता पैशात्मके देवे' असे विडंबन ऑलरेडी सादर झाले आहे. असो. असो.
लेखनविषय:
कविता
गझल
विडंबन
Taxonomy upgrade extras
विरंगुळा
विक्षिप्त यांची सुंदर गज़ल'समजूत' ही आमची प्रेरणा -------------------------------- कुठल्या दिशेस दडले समजून ओतणारे? ग्लासात पेय 'तसले', समजून ओतणारे 'सोडा'च द्या बरोबर, त्यांना किती विनवले नाही मुळीच बधले समजून ओतणारे रिचवून पेग बसलो ओठात कोरडा मी आणी तहानलेले समजून ओतणारे सर्वांसमक्ष देऊ धूम्रास ओठ कैसे? गेले धुरात गेले समजून ओतणारे येताच चिकन पुढती मजला कसे कळेना झडपून संपविती समजून ओतणारे? पेल्यास टेकवूनी, पेले पिती किती ते शिवराळ भांडतीका समजून ओतणारे जेव्हा मला म्हणाले 'घेऊ' नको आता तू पुढच्याच पेगि रमले समजून ओतणारे 'रंग्या'स हसत

काँबीनात्सिऑन

स्वाती दिनेश ·

सहज Wed, 04/16/2008 - 19:20
स्वाती सान बनवी छान काँबीनात्सिऑन मस्तच दिसतोय. दोन तीन वेगळ्या प्रकारचे चीज घातले तर चालेल ना? जोडीला एक चील्ड वन!!

स्वाती दिनेश Wed, 04/16/2008 - 19:37
दोन तीन वेगळ्या प्रकारचे चीज घातले तर चालेल ना? चालेल ना,गौडा,एमेंटालर,आपेन्त्झेलर,चेडर असे चीजचे काँबीनात्सिऑन केले तरी चालेल. जोडीला एक चील्ड वन!! 'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन चालेल. एकूण काय सगळा काँबो मेन्यु! :-) स्वाती

छोटा डॉन Wed, 04/16/2008 - 22:20
एकंदरित लागणार्‍या सगळे रॉ मटेरिअल व आवश्यक असलेला पेशन्स आमच्याकडे नसल्याने माझ्यासारख्या "हौशी शेफ " हे जमणे कठिण आहे. पण फोटॉ बघून मस्त वाटले.... काहितरी भारी चीज आहे. बाकी तुमच्या देशी आल्यावर आम्हाला "'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन " खिलवा म्हणजे झाले. हा हा हा ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/17/2008 - 00:26
बाकी तुमच्या देशी आल्यावर आम्हाला "'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन " खिलवा म्हणजे झाले. या तर .. आलात की हवे ते खिलवू,पिलवू.:-) स्वाती

छोटा डॉन गुरुवार, 04/17/2008 - 22:13
"या तर .. आलात की हवे ते खिलवू,पिलवू.:-)" वा, तुम्ही असे म्हणालात, आनंद वाटला. आत्ताच "'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन "खाल्ल्याचे सुख मिळाले. छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

विजुभाऊ Wed, 04/16/2008 - 20:32
'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन चालेल. एकूण काय सगळा काँबो मेन्यु! :-) ग्रेट्च

वरदा Wed, 04/16/2008 - 22:15
पाहिला मगाशी पण आरामात वाचला नव्हता....ह्यात बाकीच्या भाज्या पण मिक्स केल्या तर? आणि फॅट फ्री चिझ वापरु का म्हणजे जराशा कॅलरीज कमी जातील्...मी हे सगळे पास्ता वेगवेगळे बनवते आता एकत्र करुन पाहेन्..गौडा चीझ नाही खाल्लं नेहेमी चेडार आणलं जातं आता ते आणून आहाते...सगळे पास्ता चे प्रकार एकढ्याच वेळ बेक करतेस का तू? साधा मरायनरा घालून स्पघेटी केली तर किती वेळ बेक करतेस?

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/17/2008 - 11:08
सगळे पास्ता चे प्रकार एकढ्याच वेळ बेक करतेस का तू? सगळे पास्ताचे प्रकार बेक नाही करत. ज्यांच्यावर चीज घालून खायचे आहे असेच पास्ता बेक करते.उदा- लसानिया,काँबीनात्सिऑन. बाकी चे पास्ता पॅनवर टॉस करते. साधा मरायनरा घालून स्पघेटी केली तर किती वेळ बेक करतेस? मरायनरा घालून स्पॅगेटी केली तर बेक नाही करत. स्पॅगेटी शिजवून घेते,मरायनरा सॉस,थोडे व्हाईट सॉस घालते,मीठ,मिरपूड इ.घालते आणि पॅनवर टॉस करते. स्वाती

चित्रा Wed, 04/16/2008 - 23:51
पाककृती, आणि फोटोही छानच. तिथल्या बायका आपण शिळा भात उरला की जशी त्याला कांदा वगैरे घालून फोडणी घालतो तसे रोज केलेला थोडा थोडा प्रत्येक पद्धतीचा पास्ता उरल्यावर त्यावर आहे नाही त्या वस्तू घालून "काँबीनात्सिऑन" करत असाव्यात असे वाटले!

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 00:20
छान डिश तिथल्या बायका आपण शिळा भात उरला की जशी त्याला कांदा वगैरे घालून फोडणी घालतो तसे रोज केलेला थोडा थोडा प्रत्येक पद्धतीचा पास्ता उरल्यावर त्यावर आहे नाही त्या वस्तू घालून "काँबीनात्सिऑन" करत असाव्यात असे वाटले! आणि हे अर्थघटन तर फ़ारच आवडले...

स्वाती राजेश गुरुवार, 04/17/2008 - 01:08
वरच्या प्रतिक्रियेप्रमाणे हा लसाने चा भाऊ वाटतो, पण छान आहे. फोटो सुंदर आला, विशेषता चीजला गोल्डन ब्राऊन रंग आला कि सुंदर दिसते, चवीला लागते पण छान.......

मैत्र गुरुवार, 04/17/2008 - 21:32
याचा मोठा भाऊ लसान्याची पण कृती कोणी सांगेल काय... बाहेर फार छान मिळतो हॉटेल मध्ये किंवा ऑफिस कॅन्टीन मध्ये...

वरदा गुरुवार, 04/17/2008 - 22:44
कुठे आहात भारतात? ठाण्यात इटालियन फूडचं सगळं सामान मिळतं आणि अगदी इथले ब्रँड्स मिळतात. घरी बनवून पाहू शकता.

स्नेहश्री Sun, 08/10/2008 - 20:47
पुण्र पत्ता दे ना प्लीज......... दुकानाच नाव...अथवा जवळची खुण. --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

वरदा गुरुवार, 04/17/2008 - 22:46
लसाने ची क्रुती दुसर्‍या स्वाती ने दिलेय पहा

विसोबा खेचर Fri, 04/18/2008 - 14:54
स्वाती, तू दिलेला हा प्रकार मी एकदा फोर्टातल्या एका हाटेलात खाल्ल्याचं पुसटसं आठवतंय! तेव्हा एवढा आवडला नव्हता.. तात्या.

केशवसुमार Sun, 08/10/2008 - 13:14
तात्या.. तुम्ही चुकीच्या ठिकाणी खालात... कालच मी तो प्रत्यक्ष स्वाती आणि दिनेश यांनी बनवलेला खल्ला... टूक टूक... :P एकदम अफलातून.. आणि नंतर वॉलनट आईस्क्रिम... पुन्हा टूक टूक... :P (स्वातीदिनेश च्या हातच्या काँबीनात्सिऑन खाल्लेला)केशवसुमार दिनेश ने याचे नाव इटालियन भेळ असं ठेवलय..काँबीनात्सिऑन किती आवघड आहे.. काय खाल्ले हे सांगणे..इथे लिहिताना कॉपी पेस्ट आहे म्हणून बर!!

लिखाळ Tue, 08/12/2008 - 20:12
हे टूकटूक जरा जास्तच झोंबलं :( -- लिखाळ. केसु ष्टाईल स्वगत : आता स्वातीताईला इकडे येताना काय काय बनवून आणायला सागावे ?! तवसाळं आणी काँबि... तर नक्कीच !!

वरदा Fri, 04/18/2008 - 17:49
तुम्हाला माहितेय का ठाण्यातलं दुकान जिथे इटालियन, मेक्सिकन सगळे पदार्थ बनवण्याचं सामान मिळतं? पाच्पाखाडीत आहे आणि तीन हात नाक्याला जाताना लागतं....

विसोबा खेचर Sat, 04/19/2008 - 00:39
काही कल्पना नाही बॉ! खाण्याच्या आणि गाण्याच्या बाबतीत मी पक्का देसी माणूस आहे. मला विदेशी खाण्याचं मुळीच कौतुक नाही. मुंबई आणि दिल्लीच्या काही हाटेलात मी काही इटालियन, मेक्सिकन आदी विदेशी खाद्यप्रकार चाखून पाहिले आहेत, परंतु ते मला मुळीच आवडले नाहीत. भारत-पाकिस्तानाइतकं इतकं चविष्ट आणि जायकेदार जेवण कुठेही मिळत नाही असं माझं वैयक्तिक मत आहे! अगं वरदा, आमच्या जाफरभाईच्या किंवा लखनवी हनीफभीईच्या बिर्याणीपुढे, समर्थ भोजनालयातील माशाच्या आमटीपुढे, इंदौर उज्जैनच्या आटीव दूध, जिलेबी, रबडीपुढे, महाराष्ट्रात अनेक ठिकाणी मिळणार्‍या मिसळ, साबुदाणा खिचडी आदी अल्पोपहाराच्या खाद्यपदार्थापुढे, तुमचे ते इटालियन आणि मेक्सिकन पदार्थ अगदीच बेचव अन् फिके लागतात असंही माझ व्यक्तिगत मत आहे! तेव्हा, तुम्हाला माहितेय का ठाण्यातलं दुकान जिथे इटालियन, मेक्सिकन सगळे पदार्थ बनवण्याचं सामान मिळतं? पाच्पाखाडीत आहे आणि तीन हात नाक्याला जाताना लागतं.... हे तू विचारते आहेस हे ठीकच आहे, परंतु एकतर मला ठाण्यात हे सामान कुठे मिळतं ते ठाऊक नाही आणि माझी देसी खवैय्येगिरी अबाधित राहून अशी दुकानं शोधण्याची वेळ माझ्यावर कधीही येऊ नये असं वाटतं! ;) असो, बाकी पसंद अपनी अपनी हेही शेवटी खरंच! त्यामुळे इटालियन, मेक्सिकन आणि कुठले कुठले खाद्यपदार्थ काही मंडळींना आवडतात, त्यांच्या आवडीचाही मी आदरच करतो..!;) आपला, (देसी दुधा-तुपातला)!) तात्या.

स्वाती दिनेश Sat, 04/19/2008 - 17:28
बाकी पसंद अपनी अपनी हेही शेवटी खरंच! त्यामुळे इटालियन, मेक्सिकन आणि कुठले कुठले खाद्यपदार्थ काही मंडळींना आवडतात, त्यांच्या आवडीचाही मी आदरच करतो..!;) खरं आहे तात्या,इटालियन आणि एकूणच युरोपिय पदार्थ कमी मसालेदार असतात, फ्लॅट असतात.त्यामुळे जिभेला त्यांची सवय व्हायला जरा वेळ लागतो. तसेच आशियामधील सुध्दा चायनीज पदार्थातील सोया सॉस.तोफूचे थायी,चिनी,जपानी,कोरियन इ. पदार्थ ह्यांच्याशी जिभेला रुळवून घ्यायलाही वेळ लागतो.पण एकदा ही टेस्ट डेवलप झाली की त्यांचीही मजा घेता येते. सर्व खवय्यांना मनापासून धन्यवाद, स्वाती

मदनबाण Sat, 04/19/2008 - 17:54
आपला लेख खरेच फार सुंदर आहे !!!!! तात्या,इटालियन आणि एकूणच युरोपिय पदार्थ कमी मसालेदार असतात, फ्लॅट असतात.त्यामुळे जिभेला त्यांची सवय व्हायला जरा वेळ लागतो. हे मात्र खरे आहे.....मी युरोपात असताना माझी झालेली हालत आठवते,,,,, चा मारी इथे घरी असताना आई जेव्हा उपमा किंवा पोहे करायची ते मी कधी सरळ खात नसे.....तिथे गेल्यावर मात्र माझी सगळी मस्ती जिरली. भारतीय खाण्याला जगात तोड नाही. केळीच्या पानावर जेव्यण्याची मजा काही औरच.....पंगतीत बसुन जेवण्याची जी मजा आहे ती टेबलावर बसुन जेवण्यात नहीच. जेवण बनवण्याची आपली संस्कृति आहे..... (रबडी आणि खर्वस प्रेमी.....) मदनबाण

वरदा Mon, 04/21/2008 - 21:23
हे तू विचारते आहेस हे ठीकच आहे, परंतु एकतर मला ठाण्यात हे सामान कुठे मिळतं ते ठाऊक नाही आणि माझी देसी खवैय्येगिरी अबाधित राहून अशी दुकानं शोधण्याची वेळ माझ्यावर कधीही येऊ नये असं वाटतं! ;) अहो तुम्हाला असच चमचमीत जेवण मिळत राहो आणि दुकान शोधायला न लागो...कधी कधी कुणीतरी सांगतं, किंवा कुणाच्यातरी बरोबर जाणं होतं आणि माहित होतं म्हणून विचारलं....आणि भारतीय खाणं म्हणाल तर आम्हालाही आवडतं अगदी साधा वरण भात खाण्यातही खूप समाधान आहे ह्यात वादच नाही पण कधीतरी चें ज म्हणून हेही खायला मजा येते. आणि भारतात जे मेक्सिकन इटालियन तयात मिळतं ना ते खरं ऑथेंटीक नसतं म्हणूनही तुम्हाला ते आवडलं नसेल, इथे खाऊन पाहिलत तर आवडेलही कदाचित्....बरं असो आता नाहि विचारणार....

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/24/2008 - 20:27
६" हो... टंकमिष्टेक समजून घ्या.नंतर संपादन करता येत नाही आणि इतक्याजणांपैकी कोणाच्याच लक्षात आले नाही?:)त्यामुळे मी ही तसेच ठेवले,:)

३_१४ विक्षिप्त अदिती Sun, 08/10/2008 - 18:13
पाककृती मस्त आहे ... आणि चीज घातल्यावर पास्ता काय भारी लागतो! पण गौडाचीज म्हणजे gouda का? ते डच चीज का? ते असेल तर त्याचा उच्चार (खाकरल्यासारखा) खौडा असा काहीसा करतात ... त्यामुळे डोक्यात गोंधळ जाहला.

स्वाती दिनेश Sun, 08/10/2008 - 18:19
तेच ते! आमच्याकडे जर्मनीत गौडाच म्हणतात. अर्थात गौडा नसेल तर चेडर किवा एमेंटालरही घालू शकता. स्वाती

३_१४ विक्षिप्त अदिती Sun, 08/10/2008 - 18:21
नाही ना ... आता कुठे खौडा (/गौडा), छेडर आणि एमेंटाल ... टू लेट ... आमच्या भारतात हे असलं काहिही नाही ना मिळत! मिळतं ते अमूलचं प्लास्टीक चीज! :-(

स्वाती दिनेश Sun, 08/10/2008 - 18:29
बिग बझार सारख्या मॉलमध्ये ह्यापैकी काही चीजे मिळतात. आणि नाहीच मिळाले तर अमूल प्लास्टीक चीज जिंदाबाद! ते ही चालेल कारण शेवटी बेकच तर करायचे आहे. स्वाती

विश्वजीत गुरुवार, 08/14/2008 - 19:35
यमी, पुण्याला दोराबजीमधे बरीच 'चीजे' मिळतात ती पहावीत.

सहज Wed, 04/16/2008 - 19:20
स्वाती सान बनवी छान काँबीनात्सिऑन मस्तच दिसतोय. दोन तीन वेगळ्या प्रकारचे चीज घातले तर चालेल ना? जोडीला एक चील्ड वन!!

स्वाती दिनेश Wed, 04/16/2008 - 19:37
दोन तीन वेगळ्या प्रकारचे चीज घातले तर चालेल ना? चालेल ना,गौडा,एमेंटालर,आपेन्त्झेलर,चेडर असे चीजचे काँबीनात्सिऑन केले तरी चालेल. जोडीला एक चील्ड वन!! 'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन चालेल. एकूण काय सगळा काँबो मेन्यु! :-) स्वाती

छोटा डॉन Wed, 04/16/2008 - 22:20
एकंदरित लागणार्‍या सगळे रॉ मटेरिअल व आवश्यक असलेला पेशन्स आमच्याकडे नसल्याने माझ्यासारख्या "हौशी शेफ " हे जमणे कठिण आहे. पण फोटॉ बघून मस्त वाटले.... काहितरी भारी चीज आहे. बाकी तुमच्या देशी आल्यावर आम्हाला "'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन " खिलवा म्हणजे झाले. हा हा हा ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/17/2008 - 00:26
बाकी तुमच्या देशी आल्यावर आम्हाला "'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन " खिलवा म्हणजे झाले. या तर .. आलात की हवे ते खिलवू,पिलवू.:-) स्वाती

छोटा डॉन गुरुवार, 04/17/2008 - 22:13
"या तर .. आलात की हवे ते खिलवू,पिलवू.:-)" वा, तुम्ही असे म्हणालात, आनंद वाटला. आत्ताच "'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन "खाल्ल्याचे सुख मिळाले. छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

विजुभाऊ Wed, 04/16/2008 - 20:32
'चील्ड वन' मध्ये पण राडलर म्हणजेच बीअर+स्प्राईट चे काँबीनात्सिऑन चालेल. एकूण काय सगळा काँबो मेन्यु! :-) ग्रेट्च

वरदा Wed, 04/16/2008 - 22:15
पाहिला मगाशी पण आरामात वाचला नव्हता....ह्यात बाकीच्या भाज्या पण मिक्स केल्या तर? आणि फॅट फ्री चिझ वापरु का म्हणजे जराशा कॅलरीज कमी जातील्...मी हे सगळे पास्ता वेगवेगळे बनवते आता एकत्र करुन पाहेन्..गौडा चीझ नाही खाल्लं नेहेमी चेडार आणलं जातं आता ते आणून आहाते...सगळे पास्ता चे प्रकार एकढ्याच वेळ बेक करतेस का तू? साधा मरायनरा घालून स्पघेटी केली तर किती वेळ बेक करतेस?

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/17/2008 - 11:08
सगळे पास्ता चे प्रकार एकढ्याच वेळ बेक करतेस का तू? सगळे पास्ताचे प्रकार बेक नाही करत. ज्यांच्यावर चीज घालून खायचे आहे असेच पास्ता बेक करते.उदा- लसानिया,काँबीनात्सिऑन. बाकी चे पास्ता पॅनवर टॉस करते. साधा मरायनरा घालून स्पघेटी केली तर किती वेळ बेक करतेस? मरायनरा घालून स्पॅगेटी केली तर बेक नाही करत. स्पॅगेटी शिजवून घेते,मरायनरा सॉस,थोडे व्हाईट सॉस घालते,मीठ,मिरपूड इ.घालते आणि पॅनवर टॉस करते. स्वाती

चित्रा Wed, 04/16/2008 - 23:51
पाककृती, आणि फोटोही छानच. तिथल्या बायका आपण शिळा भात उरला की जशी त्याला कांदा वगैरे घालून फोडणी घालतो तसे रोज केलेला थोडा थोडा प्रत्येक पद्धतीचा पास्ता उरल्यावर त्यावर आहे नाही त्या वस्तू घालून "काँबीनात्सिऑन" करत असाव्यात असे वाटले!

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 00:20
छान डिश तिथल्या बायका आपण शिळा भात उरला की जशी त्याला कांदा वगैरे घालून फोडणी घालतो तसे रोज केलेला थोडा थोडा प्रत्येक पद्धतीचा पास्ता उरल्यावर त्यावर आहे नाही त्या वस्तू घालून "काँबीनात्सिऑन" करत असाव्यात असे वाटले! आणि हे अर्थघटन तर फ़ारच आवडले...

स्वाती राजेश गुरुवार, 04/17/2008 - 01:08
वरच्या प्रतिक्रियेप्रमाणे हा लसाने चा भाऊ वाटतो, पण छान आहे. फोटो सुंदर आला, विशेषता चीजला गोल्डन ब्राऊन रंग आला कि सुंदर दिसते, चवीला लागते पण छान.......

मैत्र गुरुवार, 04/17/2008 - 21:32
याचा मोठा भाऊ लसान्याची पण कृती कोणी सांगेल काय... बाहेर फार छान मिळतो हॉटेल मध्ये किंवा ऑफिस कॅन्टीन मध्ये...

वरदा गुरुवार, 04/17/2008 - 22:44
कुठे आहात भारतात? ठाण्यात इटालियन फूडचं सगळं सामान मिळतं आणि अगदी इथले ब्रँड्स मिळतात. घरी बनवून पाहू शकता.

स्नेहश्री Sun, 08/10/2008 - 20:47
पुण्र पत्ता दे ना प्लीज......... दुकानाच नाव...अथवा जवळची खुण. --@-- स्नेहश्री रहाळ्कर.--@-- आनंदाचे क्षण असतातच जगण्यासाठी दुःखाचे क्षण असतातच विसरण्यासाठी पण खुप काही देउन जातात हे आयुष्यात पुढे जाण्यासाठी

वरदा गुरुवार, 04/17/2008 - 22:46
लसाने ची क्रुती दुसर्‍या स्वाती ने दिलेय पहा

विसोबा खेचर Fri, 04/18/2008 - 14:54
स्वाती, तू दिलेला हा प्रकार मी एकदा फोर्टातल्या एका हाटेलात खाल्ल्याचं पुसटसं आठवतंय! तेव्हा एवढा आवडला नव्हता.. तात्या.

केशवसुमार Sun, 08/10/2008 - 13:14
तात्या.. तुम्ही चुकीच्या ठिकाणी खालात... कालच मी तो प्रत्यक्ष स्वाती आणि दिनेश यांनी बनवलेला खल्ला... टूक टूक... :P एकदम अफलातून.. आणि नंतर वॉलनट आईस्क्रिम... पुन्हा टूक टूक... :P (स्वातीदिनेश च्या हातच्या काँबीनात्सिऑन खाल्लेला)केशवसुमार दिनेश ने याचे नाव इटालियन भेळ असं ठेवलय..काँबीनात्सिऑन किती आवघड आहे.. काय खाल्ले हे सांगणे..इथे लिहिताना कॉपी पेस्ट आहे म्हणून बर!!

लिखाळ Tue, 08/12/2008 - 20:12
हे टूकटूक जरा जास्तच झोंबलं :( -- लिखाळ. केसु ष्टाईल स्वगत : आता स्वातीताईला इकडे येताना काय काय बनवून आणायला सागावे ?! तवसाळं आणी काँबि... तर नक्कीच !!

वरदा Fri, 04/18/2008 - 17:49
तुम्हाला माहितेय का ठाण्यातलं दुकान जिथे इटालियन, मेक्सिकन सगळे पदार्थ बनवण्याचं सामान मिळतं? पाच्पाखाडीत आहे आणि तीन हात नाक्याला जाताना लागतं....

विसोबा खेचर Sat, 04/19/2008 - 00:39
काही कल्पना नाही बॉ! खाण्याच्या आणि गाण्याच्या बाबतीत मी पक्का देसी माणूस आहे. मला विदेशी खाण्याचं मुळीच कौतुक नाही. मुंबई आणि दिल्लीच्या काही हाटेलात मी काही इटालियन, मेक्सिकन आदी विदेशी खाद्यप्रकार चाखून पाहिले आहेत, परंतु ते मला मुळीच आवडले नाहीत. भारत-पाकिस्तानाइतकं इतकं चविष्ट आणि जायकेदार जेवण कुठेही मिळत नाही असं माझं वैयक्तिक मत आहे! अगं वरदा, आमच्या जाफरभाईच्या किंवा लखनवी हनीफभीईच्या बिर्याणीपुढे, समर्थ भोजनालयातील माशाच्या आमटीपुढे, इंदौर उज्जैनच्या आटीव दूध, जिलेबी, रबडीपुढे, महाराष्ट्रात अनेक ठिकाणी मिळणार्‍या मिसळ, साबुदाणा खिचडी आदी अल्पोपहाराच्या खाद्यपदार्थापुढे, तुमचे ते इटालियन आणि मेक्सिकन पदार्थ अगदीच बेचव अन् फिके लागतात असंही माझ व्यक्तिगत मत आहे! तेव्हा, तुम्हाला माहितेय का ठाण्यातलं दुकान जिथे इटालियन, मेक्सिकन सगळे पदार्थ बनवण्याचं सामान मिळतं? पाच्पाखाडीत आहे आणि तीन हात नाक्याला जाताना लागतं.... हे तू विचारते आहेस हे ठीकच आहे, परंतु एकतर मला ठाण्यात हे सामान कुठे मिळतं ते ठाऊक नाही आणि माझी देसी खवैय्येगिरी अबाधित राहून अशी दुकानं शोधण्याची वेळ माझ्यावर कधीही येऊ नये असं वाटतं! ;) असो, बाकी पसंद अपनी अपनी हेही शेवटी खरंच! त्यामुळे इटालियन, मेक्सिकन आणि कुठले कुठले खाद्यपदार्थ काही मंडळींना आवडतात, त्यांच्या आवडीचाही मी आदरच करतो..!;) आपला, (देसी दुधा-तुपातला)!) तात्या.

स्वाती दिनेश Sat, 04/19/2008 - 17:28
बाकी पसंद अपनी अपनी हेही शेवटी खरंच! त्यामुळे इटालियन, मेक्सिकन आणि कुठले कुठले खाद्यपदार्थ काही मंडळींना आवडतात, त्यांच्या आवडीचाही मी आदरच करतो..!;) खरं आहे तात्या,इटालियन आणि एकूणच युरोपिय पदार्थ कमी मसालेदार असतात, फ्लॅट असतात.त्यामुळे जिभेला त्यांची सवय व्हायला जरा वेळ लागतो. तसेच आशियामधील सुध्दा चायनीज पदार्थातील सोया सॉस.तोफूचे थायी,चिनी,जपानी,कोरियन इ. पदार्थ ह्यांच्याशी जिभेला रुळवून घ्यायलाही वेळ लागतो.पण एकदा ही टेस्ट डेवलप झाली की त्यांचीही मजा घेता येते. सर्व खवय्यांना मनापासून धन्यवाद, स्वाती

मदनबाण Sat, 04/19/2008 - 17:54
आपला लेख खरेच फार सुंदर आहे !!!!! तात्या,इटालियन आणि एकूणच युरोपिय पदार्थ कमी मसालेदार असतात, फ्लॅट असतात.त्यामुळे जिभेला त्यांची सवय व्हायला जरा वेळ लागतो. हे मात्र खरे आहे.....मी युरोपात असताना माझी झालेली हालत आठवते,,,,, चा मारी इथे घरी असताना आई जेव्हा उपमा किंवा पोहे करायची ते मी कधी सरळ खात नसे.....तिथे गेल्यावर मात्र माझी सगळी मस्ती जिरली. भारतीय खाण्याला जगात तोड नाही. केळीच्या पानावर जेव्यण्याची मजा काही औरच.....पंगतीत बसुन जेवण्याची जी मजा आहे ती टेबलावर बसुन जेवण्यात नहीच. जेवण बनवण्याची आपली संस्कृति आहे..... (रबडी आणि खर्वस प्रेमी.....) मदनबाण

वरदा Mon, 04/21/2008 - 21:23
हे तू विचारते आहेस हे ठीकच आहे, परंतु एकतर मला ठाण्यात हे सामान कुठे मिळतं ते ठाऊक नाही आणि माझी देसी खवैय्येगिरी अबाधित राहून अशी दुकानं शोधण्याची वेळ माझ्यावर कधीही येऊ नये असं वाटतं! ;) अहो तुम्हाला असच चमचमीत जेवण मिळत राहो आणि दुकान शोधायला न लागो...कधी कधी कुणीतरी सांगतं, किंवा कुणाच्यातरी बरोबर जाणं होतं आणि माहित होतं म्हणून विचारलं....आणि भारतीय खाणं म्हणाल तर आम्हालाही आवडतं अगदी साधा वरण भात खाण्यातही खूप समाधान आहे ह्यात वादच नाही पण कधीतरी चें ज म्हणून हेही खायला मजा येते. आणि भारतात जे मेक्सिकन इटालियन तयात मिळतं ना ते खरं ऑथेंटीक नसतं म्हणूनही तुम्हाला ते आवडलं नसेल, इथे खाऊन पाहिलत तर आवडेलही कदाचित्....बरं असो आता नाहि विचारणार....

स्वाती दिनेश गुरुवार, 04/24/2008 - 20:27
६" हो... टंकमिष्टेक समजून घ्या.नंतर संपादन करता येत नाही आणि इतक्याजणांपैकी कोणाच्याच लक्षात आले नाही?:)त्यामुळे मी ही तसेच ठेवले,:)

३_१४ विक्षिप्त अदिती Sun, 08/10/2008 - 18:13
पाककृती मस्त आहे ... आणि चीज घातल्यावर पास्ता काय भारी लागतो! पण गौडाचीज म्हणजे gouda का? ते डच चीज का? ते असेल तर त्याचा उच्चार (खाकरल्यासारखा) खौडा असा काहीसा करतात ... त्यामुळे डोक्यात गोंधळ जाहला.

स्वाती दिनेश Sun, 08/10/2008 - 18:19
तेच ते! आमच्याकडे जर्मनीत गौडाच म्हणतात. अर्थात गौडा नसेल तर चेडर किवा एमेंटालरही घालू शकता. स्वाती

३_१४ विक्षिप्त अदिती Sun, 08/10/2008 - 18:21
नाही ना ... आता कुठे खौडा (/गौडा), छेडर आणि एमेंटाल ... टू लेट ... आमच्या भारतात हे असलं काहिही नाही ना मिळत! मिळतं ते अमूलचं प्लास्टीक चीज! :-(

स्वाती दिनेश Sun, 08/10/2008 - 18:29
बिग बझार सारख्या मॉलमध्ये ह्यापैकी काही चीजे मिळतात. आणि नाहीच मिळाले तर अमूल प्लास्टीक चीज जिंदाबाद! ते ही चालेल कारण शेवटी बेकच तर करायचे आहे. स्वाती

विश्वजीत गुरुवार, 08/14/2008 - 19:35
यमी, पुण्याला दोराबजीमधे बरीच 'चीजे' मिळतात ती पहावीत.
Taxonomy upgrade extras
हे ठिकाण
काँबीनात्सिऑन म्हणजे काँबीनेशन.जर्मन मंडळी सोप्या शब्दाला कठीण करतात नाही?

इन्दिरा सन्त.....

उदय ४२ ·

मुक्तसुनीत Wed, 04/16/2008 - 23:23
"कुटुंबवत्सल इथे फणस हा कटिखांद्यावर घेऊन बाळे पुसिते त्याला कुशल मुलांचे गंगाजळिचे बेत आगळे " उदय याना वरील पंक्ति असणारी कविता हवी असावी. चू.भू.द्या.घ्या.

उदय ४२ गुरुवार, 04/17/2008 - 21:08
हो,हो हीच कविता हवी आहे,कुणि देइल का? (मिसळीतला रस्सा भूरकणारा)

वरदा Fri, 04/18/2008 - 01:55
कविता शाळेत होती आता नाही आठवत्..पण खूप सुंदर आहे..

उदय ४२ Fri, 04/18/2008 - 14:33
कुणाला माहित असल्यास इथे सान्गावे. (मिसळीतला रस्सा भूरकणारा)

मुक्तसुनीत Wed, 04/16/2008 - 23:23
"कुटुंबवत्सल इथे फणस हा कटिखांद्यावर घेऊन बाळे पुसिते त्याला कुशल मुलांचे गंगाजळिचे बेत आगळे " उदय याना वरील पंक्ति असणारी कविता हवी असावी. चू.भू.द्या.घ्या.

उदय ४२ गुरुवार, 04/17/2008 - 21:08
हो,हो हीच कविता हवी आहे,कुणि देइल का? (मिसळीतला रस्सा भूरकणारा)

वरदा Fri, 04/18/2008 - 01:55
कविता शाळेत होती आता नाही आठवत्..पण खूप सुंदर आहे..

उदय ४२ Fri, 04/18/2008 - 14:33
कुणाला माहित असल्यास इथे सान्गावे. (मिसळीतला रस्सा भूरकणारा)
इन्दिरा सन्त यान्ची झाडान्चे वणर्नन करणारी एक कविता आहे,ती हवी आहे,ती कोणी देऊ शकेल काय?

आकाश से गिरी मैं, इक बार कट के ऐसे ..

आनंदयात्री ·

धमाल मुलगा Wed, 04/16/2008 - 16:36
आंद्या, छानच रे. क्षणभर वाटलं चोरुन कोणाची तरी डायरी वाचतोय.
तुला आठवतय तु लहानपणी कशी असशील हे पहायची खुप उत्सुकता होती मला, गोल चेहर्‍याचे गोबर्‍या गालांची गोरी गोरी , अगदी लहानपणी तर नाक नसेलच तुला ! असे म्हटले की खुदकन हसायचीस तु.
:-) ही 'तीला' तिच्या लहानपणी कशी दिसत असेल ते पाहण्याची कल्पना आवडली. मस्त.
आणी माझ्या खांद्यावर तुझे डोके अलगद विसावायचे. खाचखळग्यात झटका बसुन तुझे डोके पुढे आदळु नये म्हणुन दुसर्‍या हाताने मी तुझ्या हनुवटीला अलगद आधार देउन ठेवायचो. भुरभुर उडणारे तुझे केस माझ्या कानाला, गालांना गुदगुल्या करायचे आणी मग शेवटी न रहावुन मी त्यांना सावरायचा प्रयत्न करायचो,
चित्रच आलं डोळ्यापुढे.
माझ्या हाताला लागलेली कळ कधी लक्षात आली होती का ग तुझ्या ?
क्या बात है! स्विट अँड सिंपल. हृदयातल्या कळेला हाताच्या कळेचं रुप देऊन विचारलेला प्रश्न ! छोटसंच पण मस्त झालंय ! साला, अंदर दबाया हुआ दर्द क्यों झिंजोडते हो ज़नाब? हम तो खुश थे उसे भूला के, क्यों याद दिलाते हो जनाब? - (लैलेने हाकललेला, हीर पासून दुरावलेला, सोणीला विसरण्याच्या प्रयत्नात) ध मा ल.

मनस्वी Wed, 04/16/2008 - 16:43
चित्र, लेखन, रुपक - सगळंच छान.
एखादा कलमी पतंग अचानक कामटी मोडुन सरळ उलटा खाली यावा अन एखाद्या विजेच्या खांबावर कायमचा अडकुन पडावा, पतंग उडवणार्‍या हिरमुसल्या पोराने हताशपणे नुसताच दोरा ओढुन घ्यावा.
पुढच्या वेळी कामटी आणि मांजा दोन्ही मजबूत घ्या, येवढेच म्हणेन.

निनाद Wed, 04/16/2008 - 16:56
लेखन छानच आछा. वरचे प्रकाशचित्र मला ऑस्ट्रेलियातील हॉल्स गॅप या ठिकाणाचे वाटले. तिथे असाच एक कडा आहे. आणि खाली खोल दरी. आपल्या लेखना इतकेच सुंदर ठिकाण आहे हे. -निनाद

शितल Wed, 04/16/2008 - 17:41
मनाला हळ्वा करणारा लेख, एकदम ह्यदय पाघळ्वणारा पण, काय मी म्हणते,सरळ सरळ तीला आपल विचारुन टाकुन मग खा॑द्यावर डोके टेवायला द्यायचे होते ना, (just kidding ,don't take it serious) शब्द स॑कलन उत्तम, आणि फोटो पाहुन तर आता खाली पडते की न॑तर असे वाटते. डोळ्यात पाणी आणलत हो आमच्या.

इनोबा म्हणे Wed, 04/16/2008 - 19:53
चित्र आणि लेखन दोन्हीही आवडले. जसा झोकात उडणारा एखादा कलमी पतंग अचानक कामटी मोडुन सरळ उलटा खाली यावा अन एखाद्या विजेच्या खांबावर कायमचा अडकुन पडावा, पतंग उडवणार्‍या हिरमुसल्या पोराने हताशपणे नुसताच दोरा ओढुन घ्यावा. हे रुपक तर खासच.. || भले सज्जनाला चारु चिकन अन रोटी | नाठाळाला ठेऊ उपाशी पोटी || -इनोबा म्हणे

लिखाळ Wed, 10/08/2008 - 00:23
आनंदयात्री, लेख छान आहे. पतंग-लहान मुलाचे रूपक आवडले. पु ले शु --लिखाळ.

छोटा डॉन Wed, 04/16/2008 - 19:57
आता ह्या आंद्याने एवढ्या "कमी शब्दात एवढा भारी लेख" लिहला, त्याला मोठा प्रतिसाद देणे बरोबर नाही .... एकच शब्द " अप्रतिम " ... "तुला आठवतय तु लहानपणी कशी असशील हे पहायची खुप उत्सुकता होती मला, गोल चेहर्‍याचे गोबर्‍या गालांची गोरी गोरी , अगदी लहानपणी तर नाक नसेलच तुला ! असे म्हटले की खुदकन हसायचीस तु." च्यायला, सगळी मंडळी हाच डायलाक मारतात का ? मला वाटलं आमचं राखीव कुरण आहे ते, पोरगी बाकी लै खूष होती असं ऐकल्यावर !!! छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/16/2008 - 20:10
कमी शब्दात अधिक हळवा आशय व्यक्त झालाय. आणि अस्स हळवं करणारं कोणी लिहिलं की मलाही तिचे- ''असेच कितीतरी प्रश्न अनुत्तरीत ठेवुन गेलीस तु, अशाच एका एका प्रवासात अलविदा म्हणालीस अन नव्या प्रवासाला निघुन गेलीस नव्या दिशेला'' आठवते रे !!! आपला, कटलेला एक पतंग

विजुभाऊ Wed, 04/16/2008 - 20:32
"तू बोलताना तुला पहायला आवडते. तुझ्या कानातले डूल हालताना पाहुन मलाच डोलायला होते" आन्द्या माझ्यातला कवी जागृत करु नकोस रे. सहजच छेडुन ;उगाच भूतकाळात रमायला लावु नकोस रे.

शितल गुरुवार, 04/17/2008 - 06:04
क्षणभर वाटलं चोरुन कोणाची तरी डायरी वाचतोय. लहान पणाची सवय जाता जात नाही, काय धमालराव.

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 11:53
लहान पणाची सवय जाता जात नाही, काय धमालराव.
तुम्हाला कोणि सांगितलं शितलताई? -(आचरट, उचापात्या) ध मा ल.

शितल गुरुवार, 04/17/2008 - 18:32
लहान पणाची सवय जाता जात नाही, काय धमालराव. तुम्हाला कोणि सांगितलं शितलताई? -(आचरट, उचापात्या) ध मा ल. अरे, धमाल्या कोणि म्हणुन काय इचारतल्॑स, तु माका ताई मानतल्॑स, म्हणुन सा॑गतेलय माका ठाव हाय लहानग्याच्या उचापात्या.

आनंदयात्री Fri, 04/18/2008 - 10:06
केलेल्या कौतुकाबद्दल, दिलेल्या दादेबद्दल मनापासुन आभारी आहे, ऋणी आहे. धन्यवाद. -आनंदयात्री.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 10/07/2008 - 21:55
आंद्या, काय मस्त लिहिलं आहेस रे! मी आत्ताच पाहिलं! आणि आता कितीतरी महिन्यात लिहिलं नाही आहेस याचीही आठवण झाली. तेव्हा लिहा, नुस्त्या खरडवह्या भरवू नका! अदिती

प्रभाकर पेठकर Tue, 10/07/2008 - 22:04
मी सुद्धा आत्ताच वाचलं. छान आहे प्रकटन. स्मृती पटलावरील भावनांची हळुवार झुळूकच म्हणायची. पण, किंचित त्रासच देणारी.

टारझन Tue, 10/07/2008 - 23:23
जबरा रे आंद्या ... क्लास .. आणि एक णंबर... आणंदयात्री .. आपण आणंदाणे सर्व प्रवास करा .. मुव्ह लगावं (मुव्ह ऑन) आह से आहा तक ... (मणकी बांते : च्यायला टार्‍या तु तर ल्हानपनी नुस्ती लाइन मारून झुरलास .. तुझ्या ना खांद्यावर डोका ठेवला कुणी ना कुणी तुला अलविदा केला ... तु तर फक्त झुरळासारखा झुरलास :) ) -- ( टारझन ऊर्फ खवीस ) आजकाल ... डोकं नापीक झालं आहे ...

अनिल हटेला Wed, 10/08/2008 - 09:16
छान मुक्तक !! आवडले !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

विजुभाऊ Wed, 10/08/2008 - 10:53
तुझे भुरभुरणारे केस माझ्या गालांशी रुंजी घालत होते. तो गुदगुल्या करणारा तो स्पर्ष मला हवाहवासा वाटत होता. तुझ्या चेहेर्‍यावरचा निरागसपणा आणि मधुनच तुझ्या गालावर येणारे ते स्मित; मी त्यात हरवुन गेलो ये गेसुओ़ की लट ; हवासे लहराती है; मै बच्चा बन जाता हुं छुपकर उन लटों का झुला बनाकर मन ही मन थोडासा झूल लेता हुं विजुभाऊ सातारवी

टुकुल Wed, 10/08/2008 - 11:09
आंद्या नि तर जबरा लिहिल आहे आणि त्यात तुम्ही अजुन थोडी भर टाकली विजुभौ, अजुनही येवुद्यात

विजुभाऊ Wed, 10/08/2008 - 12:23
आज होली है लाल नीला पीला हरा गुलाबी कई रंग है गालों पर उनमेसे एक रंग वो भी है; जो तुम्हारे रंगे होने के खयालसे ही उभरा है गालो पर

डोमकावळा Wed, 10/08/2008 - 12:54
मस्तच लिहीलय. आणि चित्रही लेखात अगदी प्रभावीपणे भावना भरतय. ठेवीले अनंते तैसेची राहावे चित्ती असो द्यावे समाधान.

विजुभाऊ Wed, 10/08/2008 - 13:06
ठेवीले अनंते तैसेची राहावे चित्ती असो द्यावे समाधान. काव काव करता तीरपी करुन मान ; माशाचा तुकडा दिसतो कोठे? याचे ठेवावे भान

विजुभाऊ Fri, 10/10/2008 - 11:42
मै तुम्हारी बातों का यकीन तो नही करता पर क्या करु तुम्हारी आंखोने मुझे कही का नही छोडा था.

ऋचा Fri, 10/10/2008 - 12:18
जब्राट लिहिलस रे!! सही चित्र आल डोळ्यासमोर :) "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

चिंचाबोरे Fri, 10/10/2008 - 12:38
केवळ १५-२० ओळित डोळ्यात पाणी आणलंत कि राव तुम्ही!! अरे एवढं हळवं आणि सुंदर लिखाण आम्ही कसं वाचायचं?

धमाल मुलगा Wed, 04/16/2008 - 16:36
आंद्या, छानच रे. क्षणभर वाटलं चोरुन कोणाची तरी डायरी वाचतोय.
तुला आठवतय तु लहानपणी कशी असशील हे पहायची खुप उत्सुकता होती मला, गोल चेहर्‍याचे गोबर्‍या गालांची गोरी गोरी , अगदी लहानपणी तर नाक नसेलच तुला ! असे म्हटले की खुदकन हसायचीस तु.
:-) ही 'तीला' तिच्या लहानपणी कशी दिसत असेल ते पाहण्याची कल्पना आवडली. मस्त.
आणी माझ्या खांद्यावर तुझे डोके अलगद विसावायचे. खाचखळग्यात झटका बसुन तुझे डोके पुढे आदळु नये म्हणुन दुसर्‍या हाताने मी तुझ्या हनुवटीला अलगद आधार देउन ठेवायचो. भुरभुर उडणारे तुझे केस माझ्या कानाला, गालांना गुदगुल्या करायचे आणी मग शेवटी न रहावुन मी त्यांना सावरायचा प्रयत्न करायचो,
चित्रच आलं डोळ्यापुढे.
माझ्या हाताला लागलेली कळ कधी लक्षात आली होती का ग तुझ्या ?
क्या बात है! स्विट अँड सिंपल. हृदयातल्या कळेला हाताच्या कळेचं रुप देऊन विचारलेला प्रश्न ! छोटसंच पण मस्त झालंय ! साला, अंदर दबाया हुआ दर्द क्यों झिंजोडते हो ज़नाब? हम तो खुश थे उसे भूला के, क्यों याद दिलाते हो जनाब? - (लैलेने हाकललेला, हीर पासून दुरावलेला, सोणीला विसरण्याच्या प्रयत्नात) ध मा ल.

मनस्वी Wed, 04/16/2008 - 16:43
चित्र, लेखन, रुपक - सगळंच छान.
एखादा कलमी पतंग अचानक कामटी मोडुन सरळ उलटा खाली यावा अन एखाद्या विजेच्या खांबावर कायमचा अडकुन पडावा, पतंग उडवणार्‍या हिरमुसल्या पोराने हताशपणे नुसताच दोरा ओढुन घ्यावा.
पुढच्या वेळी कामटी आणि मांजा दोन्ही मजबूत घ्या, येवढेच म्हणेन.

निनाद Wed, 04/16/2008 - 16:56
लेखन छानच आछा. वरचे प्रकाशचित्र मला ऑस्ट्रेलियातील हॉल्स गॅप या ठिकाणाचे वाटले. तिथे असाच एक कडा आहे. आणि खाली खोल दरी. आपल्या लेखना इतकेच सुंदर ठिकाण आहे हे. -निनाद

शितल Wed, 04/16/2008 - 17:41
मनाला हळ्वा करणारा लेख, एकदम ह्यदय पाघळ्वणारा पण, काय मी म्हणते,सरळ सरळ तीला आपल विचारुन टाकुन मग खा॑द्यावर डोके टेवायला द्यायचे होते ना, (just kidding ,don't take it serious) शब्द स॑कलन उत्तम, आणि फोटो पाहुन तर आता खाली पडते की न॑तर असे वाटते. डोळ्यात पाणी आणलत हो आमच्या.

इनोबा म्हणे Wed, 04/16/2008 - 19:53
चित्र आणि लेखन दोन्हीही आवडले. जसा झोकात उडणारा एखादा कलमी पतंग अचानक कामटी मोडुन सरळ उलटा खाली यावा अन एखाद्या विजेच्या खांबावर कायमचा अडकुन पडावा, पतंग उडवणार्‍या हिरमुसल्या पोराने हताशपणे नुसताच दोरा ओढुन घ्यावा. हे रुपक तर खासच.. || भले सज्जनाला चारु चिकन अन रोटी | नाठाळाला ठेऊ उपाशी पोटी || -इनोबा म्हणे

लिखाळ Wed, 10/08/2008 - 00:23
आनंदयात्री, लेख छान आहे. पतंग-लहान मुलाचे रूपक आवडले. पु ले शु --लिखाळ.

छोटा डॉन Wed, 04/16/2008 - 19:57
आता ह्या आंद्याने एवढ्या "कमी शब्दात एवढा भारी लेख" लिहला, त्याला मोठा प्रतिसाद देणे बरोबर नाही .... एकच शब्द " अप्रतिम " ... "तुला आठवतय तु लहानपणी कशी असशील हे पहायची खुप उत्सुकता होती मला, गोल चेहर्‍याचे गोबर्‍या गालांची गोरी गोरी , अगदी लहानपणी तर नाक नसेलच तुला ! असे म्हटले की खुदकन हसायचीस तु." च्यायला, सगळी मंडळी हाच डायलाक मारतात का ? मला वाटलं आमचं राखीव कुरण आहे ते, पोरगी बाकी लै खूष होती असं ऐकल्यावर !!! छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/16/2008 - 20:10
कमी शब्दात अधिक हळवा आशय व्यक्त झालाय. आणि अस्स हळवं करणारं कोणी लिहिलं की मलाही तिचे- ''असेच कितीतरी प्रश्न अनुत्तरीत ठेवुन गेलीस तु, अशाच एका एका प्रवासात अलविदा म्हणालीस अन नव्या प्रवासाला निघुन गेलीस नव्या दिशेला'' आठवते रे !!! आपला, कटलेला एक पतंग

विजुभाऊ Wed, 04/16/2008 - 20:32
"तू बोलताना तुला पहायला आवडते. तुझ्या कानातले डूल हालताना पाहुन मलाच डोलायला होते" आन्द्या माझ्यातला कवी जागृत करु नकोस रे. सहजच छेडुन ;उगाच भूतकाळात रमायला लावु नकोस रे.

शितल गुरुवार, 04/17/2008 - 06:04
क्षणभर वाटलं चोरुन कोणाची तरी डायरी वाचतोय. लहान पणाची सवय जाता जात नाही, काय धमालराव.

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 11:53
लहान पणाची सवय जाता जात नाही, काय धमालराव.
तुम्हाला कोणि सांगितलं शितलताई? -(आचरट, उचापात्या) ध मा ल.

शितल गुरुवार, 04/17/2008 - 18:32
लहान पणाची सवय जाता जात नाही, काय धमालराव. तुम्हाला कोणि सांगितलं शितलताई? -(आचरट, उचापात्या) ध मा ल. अरे, धमाल्या कोणि म्हणुन काय इचारतल्॑स, तु माका ताई मानतल्॑स, म्हणुन सा॑गतेलय माका ठाव हाय लहानग्याच्या उचापात्या.

आनंदयात्री Fri, 04/18/2008 - 10:06
केलेल्या कौतुकाबद्दल, दिलेल्या दादेबद्दल मनापासुन आभारी आहे, ऋणी आहे. धन्यवाद. -आनंदयात्री.

३_१४ विक्षिप्त अदिती Tue, 10/07/2008 - 21:55
आंद्या, काय मस्त लिहिलं आहेस रे! मी आत्ताच पाहिलं! आणि आता कितीतरी महिन्यात लिहिलं नाही आहेस याचीही आठवण झाली. तेव्हा लिहा, नुस्त्या खरडवह्या भरवू नका! अदिती

प्रभाकर पेठकर Tue, 10/07/2008 - 22:04
मी सुद्धा आत्ताच वाचलं. छान आहे प्रकटन. स्मृती पटलावरील भावनांची हळुवार झुळूकच म्हणायची. पण, किंचित त्रासच देणारी.

टारझन Tue, 10/07/2008 - 23:23
जबरा रे आंद्या ... क्लास .. आणि एक णंबर... आणंदयात्री .. आपण आणंदाणे सर्व प्रवास करा .. मुव्ह लगावं (मुव्ह ऑन) आह से आहा तक ... (मणकी बांते : च्यायला टार्‍या तु तर ल्हानपनी नुस्ती लाइन मारून झुरलास .. तुझ्या ना खांद्यावर डोका ठेवला कुणी ना कुणी तुला अलविदा केला ... तु तर फक्त झुरळासारखा झुरलास :) ) -- ( टारझन ऊर्फ खवीस ) आजकाल ... डोकं नापीक झालं आहे ...

अनिल हटेला Wed, 10/08/2008 - 09:16
छान मुक्तक !! आवडले !!! बैलोबा चायनीजकर !!! माणसात आणी गाढवात फरक काय ? माणुस गाढव पणा करतो,गाढव कधीच माणुस पणा करत नाही..

विजुभाऊ Wed, 10/08/2008 - 10:53
तुझे भुरभुरणारे केस माझ्या गालांशी रुंजी घालत होते. तो गुदगुल्या करणारा तो स्पर्ष मला हवाहवासा वाटत होता. तुझ्या चेहेर्‍यावरचा निरागसपणा आणि मधुनच तुझ्या गालावर येणारे ते स्मित; मी त्यात हरवुन गेलो ये गेसुओ़ की लट ; हवासे लहराती है; मै बच्चा बन जाता हुं छुपकर उन लटों का झुला बनाकर मन ही मन थोडासा झूल लेता हुं विजुभाऊ सातारवी

टुकुल Wed, 10/08/2008 - 11:09
आंद्या नि तर जबरा लिहिल आहे आणि त्यात तुम्ही अजुन थोडी भर टाकली विजुभौ, अजुनही येवुद्यात

विजुभाऊ Wed, 10/08/2008 - 12:23
आज होली है लाल नीला पीला हरा गुलाबी कई रंग है गालों पर उनमेसे एक रंग वो भी है; जो तुम्हारे रंगे होने के खयालसे ही उभरा है गालो पर

डोमकावळा Wed, 10/08/2008 - 12:54
मस्तच लिहीलय. आणि चित्रही लेखात अगदी प्रभावीपणे भावना भरतय. ठेवीले अनंते तैसेची राहावे चित्ती असो द्यावे समाधान.

विजुभाऊ Wed, 10/08/2008 - 13:06
ठेवीले अनंते तैसेची राहावे चित्ती असो द्यावे समाधान. काव काव करता तीरपी करुन मान ; माशाचा तुकडा दिसतो कोठे? याचे ठेवावे भान

विजुभाऊ Fri, 10/10/2008 - 11:42
मै तुम्हारी बातों का यकीन तो नही करता पर क्या करु तुम्हारी आंखोने मुझे कही का नही छोडा था.

ऋचा Fri, 10/10/2008 - 12:18
जब्राट लिहिलस रे!! सही चित्र आल डोळ्यासमोर :) "No matter how hard the life crashes;Like a Phoenix I will rise from my Ashes"

चिंचाबोरे Fri, 10/10/2008 - 12:38
केवळ १५-२० ओळित डोळ्यात पाणी आणलंत कि राव तुम्ही!! अरे एवढं हळवं आणि सुंदर लिखाण आम्ही कसं वाचायचं?
लेखनविषय:
मुक्तक
तुला आठवतय तु लहानपणी कशी असशील हे पहायची खुप उत्सुकता होती मला, गोल चेहर्‍याचे गोबर्‍या गालांची गोरी गोरी , अगदी लहानपणी तर नाक नसेलच तुला ! असे म्हटले की खुदकन हसायचीस तु. तुला आठवतो का ग आपला एखादा प्रवास ? मला खिडकीचीच जागा हवी म्हणुन हट्ट असायचा तुझा, अन जागा मिळाल्यावर काय तो ओसंडुन वहाणारा आनंद. गाडी हलली - जssरा गार वारा लागला की बोलता बोलता आपसुक डोळे मिटायचे तुझे आणी माझ्या खांद्यावर तुझे डोके अलगद विसावायचे.

आत्मानंदी शिष्य, आत्मज्ञानी गुरु! ;))

विसोबा खेचर ·

धमाल मुलगा Wed, 04/16/2008 - 15:15
हा लेख संत तात्याबा महाराजांच्या आश्रमातर्फे आजच प्रकाशित करत आहोत! ;)
आश्रम !!!! जोरात आहे.
वास्तविक धमाल मुलगा आणि मदनबाण हे थोर पुरुष ऑलरेडी आत्मानंदीच आहेत, तेव्हा त्यांना कुठल्या गुरूबिरुची तशी गरज नाही,
:-))))))))))))))))))))) जोरात फुटलो ! (च्यायला, इथं खरं तर खदाखदा हसणारं आणि ठाप्पकन कपाळावर हात मारुन घेणारं स्मायली टाकायला हवं)
"वा गुरुवर्य! यापुढे जेव्हा कधी आम्ही सुराप्राश्नन करू तेव्हा सिंगलमाल्टच पिऊ! सिंगलमाल्टमुळे आमचा सैरभैर आत्मा आता स्थिर झाला आहे आणि आम्ही आत्मानंदी झालो आहोत!"
ह्ये बाकी खरं हा !!!! काय ब्रम्हानंदी टाळी लागली होती महाराजा...आहाहा...ह्या जगात सर्वत्र आनंदीआनंद पसरलेला आहे, एक उच्च कोटीची शांतता जीवाला आतून गोंजारते आहे...समोरच्या प्लेटीतला हलव्याचा खुसखुशीत तुकडा जिव्हानंदात भर घालतो आहे... जय हो प्रभो !
"बाकी तुम्ही काही म्हणा गुरुवर्य संत तात्याबा, आंब्यांच्या जोडीचे, कैर्‍यांच्या जोडीचे फोटो घ्यायची आणि पाहायची मजाच वेगळी, त्यांचा आस्वादच वेगळा!" असं म्हणून मदनबाणने आम्हाला डोळा मारला तेव्हा सिंगलमाल्टमुळे मदनबाणला आता पुरेसा आत्मानंद झालेला आहे हे आम्ही समजलो! ;)
हि: हा हा हाहाहाहहहहाहहा.....................मदन दा तू गेलास रे !!!!
तर अशी ही आम्हा गुरुशिष्यांची आत्मानंदी भेट आम्हाला खूप सुखावून गेली, आत्मानंद देऊन गेली!
हे तर १००००००००००% पटलं बॉ ! -(आत्मानंदी शिष्यानंद) ध मा लानंद.

बिपिन कार्यकर्ते Wed, 04/16/2008 - 15:15
मनुष्य जन्माला येऊन जीवाचे सर्वात प्रथम कर्तव्य काय असेल तर 'मोक्षप्राप्तिची' आस ठेवणे. म्हणूनच, आम्ही पण त्या मार्गावर सतत राहायचा प्रयत्न करतो. बर्‍याच दिवसांपासून 'सिंगलमाल्ट' ह्या मोक्षप्राप्तिप्रत नेणार्‍या पंथाबद्दल ऐकून आहोत. लवकरच दीक्षा घेऊ. (तात्या, परवाच दुबई ड्युटी फ्री मधे तुमची मैत्रिण 'कु. ग्लेन्फिडिच' भेटलि होति. पण वेळेअभावी मनसोक्त बोलणे झाले नाही. आता पुढच्या वेळी नक्की.) बिपिन.

छोटा डॉन Wed, 04/16/2008 - 18:29
"मध्यंतरी आमचे दोन शिष्य धमाल मुलगा आणि मदनबाण हे आत्मानंदाच्या शोधात भटकत भटकत आम्हाला भेटण्याकरता ठाण्याला आले होते. वास्तविक धमाल मुलगा आणि मदनबाण हे थोर पुरुष ऑलरेडी आत्मानंदीच आहेत, तेव्हा त्यांना कुठल्या गुरूबिरुची तशी गरज नाही, तसेच गुरू या नात्याने काही विद्या त्यांना दान करावी असेही आमच्यापाशी काही नाही, तरीही ते आम्हाला गुरू मानतात हा त्यांचा मोठेपणा! ;)" तात्याबा, आम्ही पण सध्या "गुरुविण कोण दाखवेल वाट ?" असे म्हणत गुरुच्या शोधात आहोत. देताय काय आम्हाला "सिंगल माल्ट परिवाराची दिक्षा" ??? "काय ब्रम्हानंदी टाळी लागली होती महाराजा...आहाहा...ह्या जगात सर्वत्र आनंदीआनंद पसरलेला आहे, एक उच्च कोटीची शांतता जीवाला आतून गोंजारते आहे...समोरच्या प्लेटीतला हलव्याचा खुसखुशीत तुकडा जिव्हानंदात भर घालतो आहे..." आहाहा, याच साठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा विकांत धुंद जावा .... शेवटी मी "हा ची पेग द्यावा तात्यादेवा, तुझा विसर न व्हावा !!!" असे म्हणून आख्यान संपवतो .... तात्यांचा शिष्य छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

विदेश Wed, 04/16/2008 - 19:30
धन्य धन्य मार्गदर्शन हो सद्गुरू तात्याबांचे, आणिक दीक्षाग्रहणहि धमु-मदनबाणाचे! -ओसरीवर लोळत साष्टांग दंडवत आपला, फुल कंट्रीपान्डे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/16/2008 - 19:46
संत तात्याबाच्या आश्रमात दोन नवतरुणांनी जे ज्ञान संपादन केले, त्याच्यामुळे त्यांना जे ज्ञान प्राप्त झाले जो आत्मानंद मिळाला त्याची प्रचिती गुरुच्या आणि शिष्यांच्या चेह-यावर स्पष्ट झळकत आहे. धन्य ते गुरु आणि धन्य ते शिष्य...........!!! :) आपला, अशाच एका आश्रमात भेट व्हावी, मार्गदर्शन व्हावे, यासाठी आसुसलेला. प्रा .डॉ. नचिकेत

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 10:20
आपला, अशाच एका आश्रमात भेट व्हावी, मार्गदर्शन व्हावे, यासाठी आसुसलेला. प्रा .डॉ. नचिकेत ज ह ब ह र्‍ह्या !!! सssर...यु टूsss???? - ज्युलियस ध मा ल.

आनंद Wed, 04/16/2008 - 21:01
भाईकाकाजीं चा फोटो खटकतोय, खाली जे चाललय आणि त्याचा काही संबध लागत नाही. (अल्पमती आनंद)

विसोबा खेचर गुरुवार, 04/17/2008 - 01:28
भाईकाकाजीं चा फोटो खटकतोय, का बरं खटकतोय? सदर लेखनात गुरुशिष्य परंपरेचा उल्लेख आहे आणि भाईकाका आमचे गुरू आहेत म्हणून आम्ही त्यांचाही फोटू वर दिला आहे? आता यात आपल्याला खटकण्यासारखं काय आहे हे कळलं नाही! मंडळी, आता वास्तविक पाहता 'वैराग्य', 'आध्यात्म', 'आत्म्याचे अमरत्व', 'आत्मज्ञान', 'आत्मानंद' यासारखे शब्ददेखील आम्हाला फारसे कळत नाहीत, शिवाय या शब्दांनी चढणारी आध्यात्मिक नशा ही इतर कुठल्याही नशेपेक्षा भयंकर आहे, तेव्हा त्या वाटेला कधीही जाऊ नकोस अशी शिकवण आम्हाला आमचे गुरू पुरुषोत्तम लक्ष्मण देशपांडे यांजकडून मिळाली आहे! हे आम्हाला भाईकाकांनीच शिकवलं आहे! आता वास्तविक पाहता ठणठणपाळांनी नचिकेताची म्हणून जी काही कथा दिली आहे आणि बर्‍याच मंडळींनी मारे त्याला वा छान वगैरे म्हटलं आहे, तर या सर्व मंडळींचा आदर राखून मी एवढंच विचारू इच्छितो की असं काय हो त्या कथेत विशेष कथामूल्य आहे? जळ्ळं आत्म्याच्या अमरत्वाचं फुटकळ तत्वज्ञानच आहे ना? च्यामारी कुणी पाहिला आहे आत्मा? तुम्ही पाहिला आहे का हो आनंदराव? ;) साला, आप मेला जग बुडाला एवढंच खरं! बाकी सगळ्या निव्वळ गप्पा आहेत असं आमचं मत आहे! छ्या, या नचिकेताच्या भुक्कड कथेपेक्षा आमचे द मा मिरासदार, शंकर पाटील, आणि तात्या माडगुळकर यापेक्षा कितीतरी अधिक पटीने निखळ करमणूक करणार्‍या परंतु सशक्त कथा लिहितात! खरं की नाही सांगा पाहू! ;) बरं का आनंदराव, हा सगळा विचार करायला आम्हाला भाईकाकांनी शिकवलं म्हणून त्यांचा फोटू लावला आहे! अर्थात, आपल्याला तो फोटू अजूनही जर खटकत असेल तर अवश्य सांगा, आम्ही तो फोटू काढून टाकू! ;) खाली जे चाललय आणि त्याचा काही संबध लागत नाही. हा हा हा! असं कय मोठं चाल्लंय हो खाली? तुमचा तर असा सूर दिसतो आहे की खाली जे काही चाललं आहे ते काहीतरी भयंकर आहे! ;) असो..! आमच्या गुरुवर्यांचा फोटू खटकत असेल तर अवश्य सांगा अशी पुन्हा एकदा विनंती! आम्ही आपल्या इच्छेला मान देऊन तो फोटू येथून अगदी अवश्य उडवून लावू! नाहीतरी, "आपण सहज म्हणून काहीतरी गंमत करतो आणि नेमका कुणीतरी लांब चेहेर्‍याचा समिक्षक किंवा नसता शंकेखोर भेटतोच!" असं पार्ल्याच्या एका भाषणात भाईकाका म्हणाले होतेच, त्याचा प्रत्यय आला! ;) असो.. आपला, (शून्य जिन्दादिली आणि अत्यल्प समज असलेला एक समिक्षक!) तात्या.

आनंद गुरुवार, 04/17/2008 - 17:44
हा हा हा! असं कय मोठं चाल्लंय हो खाली? तुमचा तर असा सूर दिसतो आहे की खाली जे काही चाललं आहे ते काहीतरी भयंकर आहे! ;) नाही त्यात काही भयंकर नाही ते तर आम्ही ही करत असतो. फोटु काढून टा़कण्याची ही काही आवशक्यता नाही. आपली सहज म्हणून काहीतरी केलेली गंमत आम्हाला कळली नाही, सबब आम्ही अत्यंत अज्ञानी आहोत. हे आम्ही अगदी मनापासुन लिहीत अहोत. ( स्वत: ला आम्ही म्हणायला लागल्या पासुन आपण कुणीतरी वेगळे अहोत असे वाटणारा मी --आनंद)

मदनबाण Fri, 04/18/2008 - 10:21
त्या छानश्या संध्याकाळी आम्हा गुरुशिष्यांची ठाण्याच्या एका मालवणी हाटेलात भेट झाली. धमाल मुलगा आणि मदनबाण या आमच्या प्रिय शिष्यांना आम्ही काही मोलाचे मार्गदर्शन केले. हो ते गुढ आणि बहुमोल मार्गदर्शन खरेच अगदी अनमोल आहे..... सिंगलमाल्टमुळे मदनबाणला आता पुरेसा आत्मानंद झालेला आहे हे आम्ही समजलो! संत तात्याबा महाराजांचा अनुग्रह झालेल्या प्रतेक शिष्याला हा आत्मानंद लगेच प्राप्त होतो हे मात्र खरे..... :):):):):) (सिंगलमाल्टरुपी सोमरसाचा प्रथमच आनंद घेणारा) मदनबाण

धमाल मुलगा Wed, 04/16/2008 - 15:15
हा लेख संत तात्याबा महाराजांच्या आश्रमातर्फे आजच प्रकाशित करत आहोत! ;)
आश्रम !!!! जोरात आहे.
वास्तविक धमाल मुलगा आणि मदनबाण हे थोर पुरुष ऑलरेडी आत्मानंदीच आहेत, तेव्हा त्यांना कुठल्या गुरूबिरुची तशी गरज नाही,
:-))))))))))))))))))))) जोरात फुटलो ! (च्यायला, इथं खरं तर खदाखदा हसणारं आणि ठाप्पकन कपाळावर हात मारुन घेणारं स्मायली टाकायला हवं)
"वा गुरुवर्य! यापुढे जेव्हा कधी आम्ही सुराप्राश्नन करू तेव्हा सिंगलमाल्टच पिऊ! सिंगलमाल्टमुळे आमचा सैरभैर आत्मा आता स्थिर झाला आहे आणि आम्ही आत्मानंदी झालो आहोत!"
ह्ये बाकी खरं हा !!!! काय ब्रम्हानंदी टाळी लागली होती महाराजा...आहाहा...ह्या जगात सर्वत्र आनंदीआनंद पसरलेला आहे, एक उच्च कोटीची शांतता जीवाला आतून गोंजारते आहे...समोरच्या प्लेटीतला हलव्याचा खुसखुशीत तुकडा जिव्हानंदात भर घालतो आहे... जय हो प्रभो !
"बाकी तुम्ही काही म्हणा गुरुवर्य संत तात्याबा, आंब्यांच्या जोडीचे, कैर्‍यांच्या जोडीचे फोटो घ्यायची आणि पाहायची मजाच वेगळी, त्यांचा आस्वादच वेगळा!" असं म्हणून मदनबाणने आम्हाला डोळा मारला तेव्हा सिंगलमाल्टमुळे मदनबाणला आता पुरेसा आत्मानंद झालेला आहे हे आम्ही समजलो! ;)
हि: हा हा हाहाहाहहहहाहहा.....................मदन दा तू गेलास रे !!!!
तर अशी ही आम्हा गुरुशिष्यांची आत्मानंदी भेट आम्हाला खूप सुखावून गेली, आत्मानंद देऊन गेली!
हे तर १००००००००००% पटलं बॉ ! -(आत्मानंदी शिष्यानंद) ध मा लानंद.

बिपिन कार्यकर्ते Wed, 04/16/2008 - 15:15
मनुष्य जन्माला येऊन जीवाचे सर्वात प्रथम कर्तव्य काय असेल तर 'मोक्षप्राप्तिची' आस ठेवणे. म्हणूनच, आम्ही पण त्या मार्गावर सतत राहायचा प्रयत्न करतो. बर्‍याच दिवसांपासून 'सिंगलमाल्ट' ह्या मोक्षप्राप्तिप्रत नेणार्‍या पंथाबद्दल ऐकून आहोत. लवकरच दीक्षा घेऊ. (तात्या, परवाच दुबई ड्युटी फ्री मधे तुमची मैत्रिण 'कु. ग्लेन्फिडिच' भेटलि होति. पण वेळेअभावी मनसोक्त बोलणे झाले नाही. आता पुढच्या वेळी नक्की.) बिपिन.

छोटा डॉन Wed, 04/16/2008 - 18:29
"मध्यंतरी आमचे दोन शिष्य धमाल मुलगा आणि मदनबाण हे आत्मानंदाच्या शोधात भटकत भटकत आम्हाला भेटण्याकरता ठाण्याला आले होते. वास्तविक धमाल मुलगा आणि मदनबाण हे थोर पुरुष ऑलरेडी आत्मानंदीच आहेत, तेव्हा त्यांना कुठल्या गुरूबिरुची तशी गरज नाही, तसेच गुरू या नात्याने काही विद्या त्यांना दान करावी असेही आमच्यापाशी काही नाही, तरीही ते आम्हाला गुरू मानतात हा त्यांचा मोठेपणा! ;)" तात्याबा, आम्ही पण सध्या "गुरुविण कोण दाखवेल वाट ?" असे म्हणत गुरुच्या शोधात आहोत. देताय काय आम्हाला "सिंगल माल्ट परिवाराची दिक्षा" ??? "काय ब्रम्हानंदी टाळी लागली होती महाराजा...आहाहा...ह्या जगात सर्वत्र आनंदीआनंद पसरलेला आहे, एक उच्च कोटीची शांतता जीवाला आतून गोंजारते आहे...समोरच्या प्लेटीतला हलव्याचा खुसखुशीत तुकडा जिव्हानंदात भर घालतो आहे..." आहाहा, याच साठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा विकांत धुंद जावा .... शेवटी मी "हा ची पेग द्यावा तात्यादेवा, तुझा विसर न व्हावा !!!" असे म्हणून आख्यान संपवतो .... तात्यांचा शिष्य छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

विदेश Wed, 04/16/2008 - 19:30
धन्य धन्य मार्गदर्शन हो सद्गुरू तात्याबांचे, आणिक दीक्षाग्रहणहि धमु-मदनबाणाचे! -ओसरीवर लोळत साष्टांग दंडवत आपला, फुल कंट्रीपान्डे

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/16/2008 - 19:46
संत तात्याबाच्या आश्रमात दोन नवतरुणांनी जे ज्ञान संपादन केले, त्याच्यामुळे त्यांना जे ज्ञान प्राप्त झाले जो आत्मानंद मिळाला त्याची प्रचिती गुरुच्या आणि शिष्यांच्या चेह-यावर स्पष्ट झळकत आहे. धन्य ते गुरु आणि धन्य ते शिष्य...........!!! :) आपला, अशाच एका आश्रमात भेट व्हावी, मार्गदर्शन व्हावे, यासाठी आसुसलेला. प्रा .डॉ. नचिकेत

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 10:20
आपला, अशाच एका आश्रमात भेट व्हावी, मार्गदर्शन व्हावे, यासाठी आसुसलेला. प्रा .डॉ. नचिकेत ज ह ब ह र्‍ह्या !!! सssर...यु टूsss???? - ज्युलियस ध मा ल.

आनंद Wed, 04/16/2008 - 21:01
भाईकाकाजीं चा फोटो खटकतोय, खाली जे चाललय आणि त्याचा काही संबध लागत नाही. (अल्पमती आनंद)

विसोबा खेचर गुरुवार, 04/17/2008 - 01:28
भाईकाकाजीं चा फोटो खटकतोय, का बरं खटकतोय? सदर लेखनात गुरुशिष्य परंपरेचा उल्लेख आहे आणि भाईकाका आमचे गुरू आहेत म्हणून आम्ही त्यांचाही फोटू वर दिला आहे? आता यात आपल्याला खटकण्यासारखं काय आहे हे कळलं नाही! मंडळी, आता वास्तविक पाहता 'वैराग्य', 'आध्यात्म', 'आत्म्याचे अमरत्व', 'आत्मज्ञान', 'आत्मानंद' यासारखे शब्ददेखील आम्हाला फारसे कळत नाहीत, शिवाय या शब्दांनी चढणारी आध्यात्मिक नशा ही इतर कुठल्याही नशेपेक्षा भयंकर आहे, तेव्हा त्या वाटेला कधीही जाऊ नकोस अशी शिकवण आम्हाला आमचे गुरू पुरुषोत्तम लक्ष्मण देशपांडे यांजकडून मिळाली आहे! हे आम्हाला भाईकाकांनीच शिकवलं आहे! आता वास्तविक पाहता ठणठणपाळांनी नचिकेताची म्हणून जी काही कथा दिली आहे आणि बर्‍याच मंडळींनी मारे त्याला वा छान वगैरे म्हटलं आहे, तर या सर्व मंडळींचा आदर राखून मी एवढंच विचारू इच्छितो की असं काय हो त्या कथेत विशेष कथामूल्य आहे? जळ्ळं आत्म्याच्या अमरत्वाचं फुटकळ तत्वज्ञानच आहे ना? च्यामारी कुणी पाहिला आहे आत्मा? तुम्ही पाहिला आहे का हो आनंदराव? ;) साला, आप मेला जग बुडाला एवढंच खरं! बाकी सगळ्या निव्वळ गप्पा आहेत असं आमचं मत आहे! छ्या, या नचिकेताच्या भुक्कड कथेपेक्षा आमचे द मा मिरासदार, शंकर पाटील, आणि तात्या माडगुळकर यापेक्षा कितीतरी अधिक पटीने निखळ करमणूक करणार्‍या परंतु सशक्त कथा लिहितात! खरं की नाही सांगा पाहू! ;) बरं का आनंदराव, हा सगळा विचार करायला आम्हाला भाईकाकांनी शिकवलं म्हणून त्यांचा फोटू लावला आहे! अर्थात, आपल्याला तो फोटू अजूनही जर खटकत असेल तर अवश्य सांगा, आम्ही तो फोटू काढून टाकू! ;) खाली जे चाललय आणि त्याचा काही संबध लागत नाही. हा हा हा! असं कय मोठं चाल्लंय हो खाली? तुमचा तर असा सूर दिसतो आहे की खाली जे काही चाललं आहे ते काहीतरी भयंकर आहे! ;) असो..! आमच्या गुरुवर्यांचा फोटू खटकत असेल तर अवश्य सांगा अशी पुन्हा एकदा विनंती! आम्ही आपल्या इच्छेला मान देऊन तो फोटू येथून अगदी अवश्य उडवून लावू! नाहीतरी, "आपण सहज म्हणून काहीतरी गंमत करतो आणि नेमका कुणीतरी लांब चेहेर्‍याचा समिक्षक किंवा नसता शंकेखोर भेटतोच!" असं पार्ल्याच्या एका भाषणात भाईकाका म्हणाले होतेच, त्याचा प्रत्यय आला! ;) असो.. आपला, (शून्य जिन्दादिली आणि अत्यल्प समज असलेला एक समिक्षक!) तात्या.

आनंद गुरुवार, 04/17/2008 - 17:44
हा हा हा! असं कय मोठं चाल्लंय हो खाली? तुमचा तर असा सूर दिसतो आहे की खाली जे काही चाललं आहे ते काहीतरी भयंकर आहे! ;) नाही त्यात काही भयंकर नाही ते तर आम्ही ही करत असतो. फोटु काढून टा़कण्याची ही काही आवशक्यता नाही. आपली सहज म्हणून काहीतरी केलेली गंमत आम्हाला कळली नाही, सबब आम्ही अत्यंत अज्ञानी आहोत. हे आम्ही अगदी मनापासुन लिहीत अहोत. ( स्वत: ला आम्ही म्हणायला लागल्या पासुन आपण कुणीतरी वेगळे अहोत असे वाटणारा मी --आनंद)

मदनबाण Fri, 04/18/2008 - 10:21
त्या छानश्या संध्याकाळी आम्हा गुरुशिष्यांची ठाण्याच्या एका मालवणी हाटेलात भेट झाली. धमाल मुलगा आणि मदनबाण या आमच्या प्रिय शिष्यांना आम्ही काही मोलाचे मार्गदर्शन केले. हो ते गुढ आणि बहुमोल मार्गदर्शन खरेच अगदी अनमोल आहे..... सिंगलमाल्टमुळे मदनबाणला आता पुरेसा आत्मानंद झालेला आहे हे आम्ही समजलो! संत तात्याबा महाराजांचा अनुग्रह झालेल्या प्रतेक शिष्याला हा आत्मानंद लगेच प्राप्त होतो हे मात्र खरे..... :):):):):) (सिंगलमाल्टरुपी सोमरसाचा प्रथमच आनंद घेणारा) मदनबाण
लेखनविषय:
धर्म
वाङ्मय
शिक्षण
मौजमजा
लेखनप्रकार
विचार
सद्भावना
अनुभव
प्रतिभा
हा लेख संत तात्याबा महाराजांच्या आश्रमातर्फे आजच प्रकाशित करत आहोत! ;) राम राम मंडळी, नुकताच मिपाचे एक सन्माननीय सभासद ठणठणपाळ यांची नचिकेत्याचे आख्यान ही ष्टोरी वाचनात आली. नचिकेता नांवाचा एक इसम यमाकडे जातो आणि कथेशेवटी यम नचिकेत्याच्या वैराग्याचे कौतुक करतो आणि त्याला आत्म्याच्या अमरत्वाचे तत्वज्ञान सांगतो, अशी ही कथा आहे. या कथेवरून आमचेही दोन शिष्य मध्यंतरी आत्मानंदाच्या शोधात आम्हाला शोधत शोधत ठाण्याला आले होते आणि आम्हीही त्यांच्यावर अनुग्रह केला होता व आत्मानंदाची अनुभूती दिली होती ती ष्टोरी आठवली!

ये मेरी दुनिया नहीं !

उदय सप्रे ·

विदेश Wed, 04/16/2008 - 20:10
प्रत्येक जण "नोटा-डॉलर-यूरो" छापण्याच्या नादात इतका व्यस्त असायचा की त्यासाठी पोटाला पण पूर्ण खायचा नाही! -म्हणजे काय? ---काही न कळलेला शहाणा.

उदय सप्रे गुरुवार, 04/17/2008 - 08:41
माननीय "शहाणे", म्हणजे असे की, प्रत्येकाला तिकडे आपापला वैयक्तीक खर्च भागविण्यासाठी कंपनी "यूरो" द्यायची आणि महिन्याला अलाऊन्स म्हणून "डॉलर्स" द्यायची , वैयक्तीक "यूरो" मधून खाणे पिणे वगैरे भागविण्याऐवजी कसेतरी अर्धपोटी राहून लोक ते "यूरो" वाचवायचे जेणेकरून भारतात परत आल्यावर त्याचे जास्त "रुपये" होतील !

विदेश गुरुवार, 04/17/2008 - 11:18
यूरो छापण्याच्या नादात -पेक्षा- यूरो वाचवण्याच्या नादात -असे मी वाचावयास पाहिजे होते. क्षमस्व!

विदेश Wed, 04/16/2008 - 20:10
प्रत्येक जण "नोटा-डॉलर-यूरो" छापण्याच्या नादात इतका व्यस्त असायचा की त्यासाठी पोटाला पण पूर्ण खायचा नाही! -म्हणजे काय? ---काही न कळलेला शहाणा.

उदय सप्रे गुरुवार, 04/17/2008 - 08:41
माननीय "शहाणे", म्हणजे असे की, प्रत्येकाला तिकडे आपापला वैयक्तीक खर्च भागविण्यासाठी कंपनी "यूरो" द्यायची आणि महिन्याला अलाऊन्स म्हणून "डॉलर्स" द्यायची , वैयक्तीक "यूरो" मधून खाणे पिणे वगैरे भागविण्याऐवजी कसेतरी अर्धपोटी राहून लोक ते "यूरो" वाचवायचे जेणेकरून भारतात परत आल्यावर त्याचे जास्त "रुपये" होतील !

विदेश गुरुवार, 04/17/2008 - 11:18
यूरो छापण्याच्या नादात -पेक्षा- यूरो वाचवण्याच्या नादात -असे मी वाचावयास पाहिजे होते. क्षमस्व!
लेखनविषय:
कविता
रसिक वाचक हो ,मी माझ्या कंपनी तर्फे गेल्या वर्षी इटाली-मिलान येथे गेलो होतो.सगळेच लोक जे इथे हसतमुख असायचे , ते तिकडे जाऊन अर्ध्या हळकुंडाने पिवळे व्हायचे ! प्रत्येकाच्या चेहेर्‍यावर "मीच शहाणा!" चे भाव असायचे , प्रत्येकाला आपल्याला मिळत असलेल्या २३ यूरो "खर्ची" मधून जास्तीत जास्त यूरो कसे वाचवता येतात याचीच जास्त "चिंता".या जगात प्रत्येक शेरास सव्वा-शेर असतोच हे ह्यांच्या गावीच नाहे जणू !

आभास

सुवर्णमयी ·

धनंजय Wed, 04/16/2008 - 03:08
सर्व सुंदर अशआरांपैकी १, २, ३, ४, ६वे अधिक आवडले. पैकी सर्वाधिक : गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा

चित्रा Wed, 04/16/2008 - 03:32
सुरेख. ५ वे कडवे नसते तर अर्थ वेगळा लागला असता का?

सुवर्णमयी Wed, 04/16/2008 - 16:32
वाघाचे कातडे पांघरून वागणारे गाढव या गोष्टीचा संदर्भ या शेरात आहे.पण अर्थ वेगळा - प्रत्येक व्यक्ती वर सोंग आणून वावरत असली तर आपली कुवत ओळखून असते असे म्हणायचे आहे... ते स्पष्ट झाले नाही .. जरा वेगळे लिहून बघेन

विसोबा खेचर Wed, 04/16/2008 - 08:39
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा क्या बात है सोनाली! अत्यंत दर्जेदार काव्य! जियो....! तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/16/2008 - 09:05
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा वा क्या बात है, एकदम मस्त गझल !!! फक्त पाचव्या शेराचा आस्वाद नाही घेता आला बॉ :(
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धमाल मुलगा Wed, 04/16/2008 - 10:29
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा
हे छानच...गज़ल वाचताना, पटकन लक्ष वेधून घेणार्‍या ओळी !
गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा
आहाहा !!! कसं माझ्या मनातलं उतरवलंय गज़लेत. मस्त. पण शेवटच्या कडव्याचा अर्थ नाही लागला. वैयक्तिक गोष्टींशी संबंधित नसेल तर जरा उकलून सांगणार का? ------- अवांतरः आ.का.का.क.ना.हे.वे.सां.न.ल. अशी झोकात सही ठोकणारा मी, हल्ली आवडीनं कविता बिविता वाचतोय, गज़लेतल्या कडव्यांचे अर्थ विचारतोय....मिपानं पार बिघडवलं बुवा आम्हाला!

आनंदयात्री Wed, 04/16/2008 - 10:48
म्हणतो, बर्‍याच दिवसांनी काहितरी छानसे वाचायला मिळाले. शेवटचे कडव्याचा मात्र वरच्या सगळ्या कडव्यांच्या संदर्भात अर्थ लावता आला नाही. :( होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे ( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा) भारी !! -(गाढव) आनंदयात्री

उदय सप्रे Wed, 04/16/2008 - 16:33
सोनाली जी, अतिशय सुरेख ! या काही ओळी कश्या वाटतात बघा : पाहून आज तुजला, बसले चितेत ताठ असुनी तुझाच "खांदा", सुस्तावले कितीदा? होती सदाच जेंव्हा धुंदावली पहाट, "उदया"विनाच तेंव्हा , अस्तावले कितीदा? सुरेश भट साहेबांची आठवण झाली. माझ्या काही कलाकृती तुम्हाला खाली दिलेल्या २ ब्लॉग्ज वर पहायला मिळतील, वेळ झाल्यास बघून अभिप्राय कळवा. उदय "सप्रे"म http://uday-saprem.blogspot.com/ आणि http://uday-sapre.blogspot.com/

शितल Wed, 04/16/2008 - 18:18
वाचता वाचता काव्य कधी वाचुन स॑पते कळ्त नाही, फक्त आमचे घोडे ही गाढवार आडकले.

धनंजय Wed, 04/16/2008 - 03:08
सर्व सुंदर अशआरांपैकी १, २, ३, ४, ६वे अधिक आवडले. पैकी सर्वाधिक : गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा

चित्रा Wed, 04/16/2008 - 03:32
सुरेख. ५ वे कडवे नसते तर अर्थ वेगळा लागला असता का?

सुवर्णमयी Wed, 04/16/2008 - 16:32
वाघाचे कातडे पांघरून वागणारे गाढव या गोष्टीचा संदर्भ या शेरात आहे.पण अर्थ वेगळा - प्रत्येक व्यक्ती वर सोंग आणून वावरत असली तर आपली कुवत ओळखून असते असे म्हणायचे आहे... ते स्पष्ट झाले नाही .. जरा वेगळे लिहून बघेन

विसोबा खेचर Wed, 04/16/2008 - 08:39
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा क्या बात है सोनाली! अत्यंत दर्जेदार काव्य! जियो....! तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे Wed, 04/16/2008 - 09:05
आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा वा क्या बात है, एकदम मस्त गझल !!! फक्त पाचव्या शेराचा आस्वाद नाही घेता आला बॉ :(
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धमाल मुलगा Wed, 04/16/2008 - 10:29
पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा
हे छानच...गज़ल वाचताना, पटकन लक्ष वेधून घेणार्‍या ओळी !
गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा
आहाहा !!! कसं माझ्या मनातलं उतरवलंय गज़लेत. मस्त. पण शेवटच्या कडव्याचा अर्थ नाही लागला. वैयक्तिक गोष्टींशी संबंधित नसेल तर जरा उकलून सांगणार का? ------- अवांतरः आ.का.का.क.ना.हे.वे.सां.न.ल. अशी झोकात सही ठोकणारा मी, हल्ली आवडीनं कविता बिविता वाचतोय, गज़लेतल्या कडव्यांचे अर्थ विचारतोय....मिपानं पार बिघडवलं बुवा आम्हाला!

आनंदयात्री Wed, 04/16/2008 - 10:48
म्हणतो, बर्‍याच दिवसांनी काहितरी छानसे वाचायला मिळाले. शेवटचे कडव्याचा मात्र वरच्या सगळ्या कडव्यांच्या संदर्भात अर्थ लावता आला नाही. :( होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे ( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा) भारी !! -(गाढव) आनंदयात्री

उदय सप्रे Wed, 04/16/2008 - 16:33
सोनाली जी, अतिशय सुरेख ! या काही ओळी कश्या वाटतात बघा : पाहून आज तुजला, बसले चितेत ताठ असुनी तुझाच "खांदा", सुस्तावले कितीदा? होती सदाच जेंव्हा धुंदावली पहाट, "उदया"विनाच तेंव्हा , अस्तावले कितीदा? सुरेश भट साहेबांची आठवण झाली. माझ्या काही कलाकृती तुम्हाला खाली दिलेल्या २ ब्लॉग्ज वर पहायला मिळतील, वेळ झाल्यास बघून अभिप्राय कळवा. उदय "सप्रे"म http://uday-saprem.blogspot.com/ आणि http://uday-sapre.blogspot.com/

शितल Wed, 04/16/2008 - 18:18
वाचता वाचता काव्य कधी वाचुन स॑पते कळ्त नाही, फक्त आमचे घोडे ही गाढवार आडकले.
लेखनविषय:
हे ठिकाण
गझल
Taxonomy upgrade extras
विचार
आभास आभास फक्त होता, मी थांबले कितीदा माझ्याच सावलीने धास्तावले कितीदा पाने झडून गेली,पक्षी उडून गेले मातीस घट्ट धरूनी मी ठेवले कितीदा गर्दीत माणसांच्या का ओळखू न आला? मी चेहऱ्यास माझ्या धुंडाळले कितीदा पत्ता जुनाच होता, रस्ता तसाच होता मुद्दाम आठवांना त्या टाळले कितीदा होऊन वाघ फिरणे होते तसे नफ्याचे ( गाढव मनात त्याच्या ओशाळले कितीदा) नव्हते म्हणे कुणाच्या यादीत नाव माझे मुद्दाम त्यास त्यांनी डागाळले कितीदा सोनाली जोशी

"टिंग्या" एक ह्रद्यस्पर्श अनुभव.

प्रगती ·

अभिज्ञ Wed, 04/16/2008 - 14:15
फारच गुळमुळित समी़क्षा आहे.तुम्हाला बहुतेक भडकमकरांची शिकवणि घ्यावि लागेल...) ह्.घ्या. प्रगति ताई, फारच थोडक्यात तुम्ही चित्रपटाचि कथा उरकलित..... तरिपण आपल्या परि़क्षणानुसार हा चित्रपट पहायलाच हवा असे वाटले. टिंग्याच्या ओळखीबद्दल धन्यवाद. अबब.

सन्जोप राव Wed, 04/16/2008 - 14:16
'टिंग्या' पहाण्याची जबरदस्त इच्छा आहे. 'लाईफ इज बीईंग मिसस्पेंट इन परस्यूट ऑफ कॉमर्स...' सन्जोप राव

भडकमकर मास्तर Wed, 04/16/2008 - 23:11
व्ही सी डी किंवा डीवीडी वर मिळतो का ? उत्सुकता म्हणून ठीक आहे, आणि बाहेरच्या देशात तर मराठी थिएटर्ला लागणे अशक्य आहे ., या सर्व गोष्टी मान्य आहेत......अहो पण फक्त चार दिवसांपूर्वी रिलीज झालाय हो हा सिनेमा... जेव्हा रिलीजच्या दिवशीच लोक हे प्रश्न विचारतात ,तेव्हा एका प्रोड्यूसर आणि डिरेक्टर ला फार यातना होतात म्हणे , .... ( सिनेमा थिएटरमध्ये पाहणारा) स भडकमकर

मुक्तसुनीत Wed, 04/16/2008 - 23:19
तुमच्या भावना समजू शकतो. मी इतकेच सांगतो की जेव्हा जेव्हा एखादा चांगला चित्रपट लागतो - मग तो कुठल्याही भाषेतला असो - तो आवर्जून हॉलमधे जाऊनच पहातो. अलिकडची उदाहरणे : तारे जमीं पर , चक दे इंडिया. "श्वास" चा खे़ळ येथल्या मराठी मंडळींनी हॉलमधे लावला होता तिथे आम्हा सर्वांचा उत्तम प्रतिसाद होता. पण हे शक्य नसेल तेव्हा पायरेटेड कॉपी न खरेदी करता, योग्य तीच कॉपी घरी पहाणे म्हणजे त्या त्या कलाकृतीला आर्थिक मदतच नव्हे काय ?

भडकमकर मास्तर Wed, 04/16/2008 - 23:46
परदेशात एक वेळ ठीक आहे हो तुमचं...पण अहो देशावर अगदी महाराष्ट्रात राहूनही लोक हाच प्रश्न विचारतात.... (परवा आय बी एन लोकमत वाहिनीवर वळूच्या गँगची मुलाखत होती...त्यात दिग्दर्शक उमेश कुलकर्णी एका प्रेक्षकाच्या याच प्रश्नाने वैतागला....).... "अहो थिएटरला बघा हो, "अशी विनन्ती केली त्याने.... "सिनेमा जोपर्यंत चालतोय, तोपर्यंत तरी डी व्हीडी वगैरे काढायचा अजिबात विचार नाही" असेही म्हणाला.... आता रिलीजच्या आठवड्यात तुम्ही हा डीव्हीडीचा प्रश्न विचारत आहात म्हणजे दोन शक्यता...एकतर तुम्ही पायरेटेड कॉपीबद्दल बोलत आहात किंवा दुसरं म्हणजे सिनेमा प्रचंड आपटला तर उत्पन्नचं अजून एक साधन म्हणून निर्माता योग्य ती डीव्हीडी काढतो, त्याबद्दल बोलत आहात...... दोन्ही शक्यता दिग्दर्शकाला दु:खदायकच... योग्य तीच कॉपी घरी पहाणे म्हणजे त्या त्या कलाकृतीला आर्थिक मदतच नव्हे काय ? आहे की.... सिनेमा आत्ताच रिलीज होत आहे...मग योग्य ती कॉपी ( म्हणजे प्रोड्यूसरने काढलेली ) कशी असेल?? अर्थातच ती नाही.... त्यामुळे जर सिनेमा चालला तर योग्य ती कॉपी लवकर येणार नाही... त्यासाठी वाट पाहणे योग्य...

मुक्तसुनीत गुरुवार, 04/17/2008 - 00:30
तुमच्या स्पष्टीकरणामधे जो अध्याहृत आरोप आहे त्याचे निराकरण करणे योग्य होईल. आता रिलीजच्या आठवड्यात तुम्ही हा डीव्हीडीचा प्रश्न विचारत आहात म्हणजे दोन शक्यता...एकतर तुम्ही पायरेटेड कॉपीबद्दल बोलत आहात किंवा दुसरं म्हणजे सिनेमा प्रचंड आपटला तर उत्पन्नचं अजून एक साधन म्हणून निर्माता योग्य ती डीव्हीडी काढतो, त्याबद्दल बोलत आहात...... यापैकी दोन्ही गोष्टी माझ्या मनात नव्हत्या. सिनेमा कधी प्रदर्शित झाला , प्रदर्शित झाल्या झाल्या त्याची सीडी निघाली का ? सीडी मुळात निघते का नाही ? याबद्दल मला अजिबात कल्पना नाही. परंतु वरील विधाने करताना तुमचा लांच्छन लावण्याचा जो प्रकार केला आहे त्याचा मी निषेध नोंदवतो. स्पष्टीकरण ऐकूनही परत तुम्ही घालून पाडून बोललात. हा प्रकार अश्लाघ्य आहे.

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 00:56
प्रदर्शित झाल्या झाल्या त्याची सीडी निघाली का ? सीडी मुळात निघते का नाही ? याबद्दल मला अजिबात कल्पना नाही. या वाक्याने सगळेच क्लिअर झाले आम्हाला....सीडी मुळात निघते का नाही ? याबद्दल अजिबात कल्पना नसणे, ही एक तिसरी शक्यता... आम्ही गृहित धरले हो...ते चुकले.... ... आम्ही बोललो हेच चुकले..सॉरी स्पष्टीकरण ऐकूनही परत तुम्ही घालून पाडून बोललात. हा प्रकार अश्लाघ्य आहे. सोडून द्या, परत सॉरी म्हणतो..

बगाराम गुरुवार, 04/17/2008 - 07:34
पण हे शक्य नसेल तेव्हा पायरेटेड कॉपी न खरेदी करता, योग्य तीच कॉपी घरी पहाणे म्हणजे त्या त्या कलाकृतीला आर्थिक मदतच नव्हे काय ? आणि तेही शक्य नसेल तेव्हा पायरेटेड कॉपी बघीतली तर चालते का? पण त्यातही मी एक तत्व पाळतो "पायरटेड कॉपी कधीही विकत घ्यायची नाही!"... इंटरनेटावर फुकट बघायची -बगाराम

अभिज्ञ Wed, 04/16/2008 - 23:50
तेव्हा एका प्रोड्यूसर आणि डिरेक्टर ला फार यातना होतात म्हणे , .... मी तरी,असे मानत नाहि. एखाद्या कलेतून प्रोडयुसर/डायरे़क्टरला कितपत उत्पन्न असावे ह्याला काहि मर्यादा आहेत का? ही मंडळि ,ऩक्कि किति खर्चात सिनेमे बनवतात? ह्याचि खरी माहिती कधी बाहेर आलि आहे? एखादा सिनेमा ९० कोटि रुपयात बनतो?????? आइला कमाल आहे!!!! मी तरी अद्याप कुठल्याहि चित्रपट निर्मात्या कडुन ह्या किमतिचा ब्रेक अप दिलेला ऐकला नाहिये. आणि एवढे पैशे ह्यांच्या कडे येतातच कुठुन्?शाहरुख खान आय पी एल ची अक्खि टिमच विकत घेतो ती सुध्दा काहि करोड रुपयांना. बाकि मी पायरसि चे समर्थन करत नाहिये,पण यातना होतात वगैरे शी पुर्णतः सहमत नाहि. अबब.

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 00:07
साहेब, सन्दर्भ मराठी सिनेमांचा आहे.... ते पुढचं सगळं (९० कोटि,एवढे पैशे ह्यांच्या कडे येतातच कुठुन्?शाहरुख खान आय पी एल ची अक्खि टिमच )गैरलागू आहे... ९० कोटींमध्ये किमान २०० मराठी सिनेमे बनतील... ...मन्गेशाने जुन्नरजवळच्या खेड्यातून एक स्वप्न घेऊन येऊन एफ टी आय आय मध्ये दिग्दर्शनाची पदवी घेऊन मग एक फिल्म लिहिली, त्याला प्रोड्यूसर अर्थात मिळत नाही म्हणून खूप भटकन्ती झाली, काही वर्षे मध्ये गेली.......... लइ कष्टांनी एक प्रोड्यूसर मिळवले आहेत, रवि राय नावाचे...आणि मग बनवलेला आहे सिनेमा...सिनेमा चांगला बनलेला आहे, कुठे कुठे बक्षिसे घेऊन आला आहे, आणि आता रिलीज होत आहे... त्याच दिवशी डीव्हीडी मिळते का ही चर्चा होणे , नक्कीच वेदनादायक आहे.... आता बघा पटते का.... हे म्हणजे लग्नाच्या दिवशी हॉलवर येऊन घटस्फोटाच्या वकिलाने आपले कार्ड दिल्यासारखे आहे, ....

अभिज्ञ गुरुवार, 04/17/2008 - 00:34
आपले "यातना होतात" हे विधान मी तरि जनरल संदर्भात धरले होते/आहे. हि चर्चा जर मराठी सिनेमांबद्दल असेल तर ह्या बाबत आपण दिलेले स्पष्टीकरण पटते. परंतु आपण मी आधि विचारलेल्या मुद्यांवर काहिच प्रतिसाद दिलेला नाहि. १.प्रोड्युसर चित्रपट बनवतो तो काहि व्यावसायिक फायदा पाहुनच.(अर्थातच आर्थिक.) २.दिग्दर्शक/अभिनेते स्वतःची किंमत (ती काहि विचारु नका) वसुल करतातच. ३.तो वितरित करणारे पण त्यांचा आर्थिक फायदाच पाहतात. ४.चित्रपट दाखवणारे सुध्दा ,आजकालचे मल्टिप्लेक्स, त्यांचा आर्थिक फायदाच पाहतात. आता ह्या चारहि प्रकारात मला तरि कोणि समाजसेवा करताना दिसत नाहि.(फारच क्वचित ..) मग राहतो कोण? तो ति़किट काढणारा सामान्य प्रे़क्षकच. सगळि बंधने त्याच्यावरच का? त्याने जर त्याचा आर्थिक फायदा बघितला तर कुठे बिघडते? हे म्हणजे लग्नाच्या दिवशी हॉलवर येऊन घटस्फोटाच्या वकिलाने आपले कार्ड दिल्यासारखे आहे, .... आता उद्या लग्नाला पण तिकिट लावलेत अन घटस्फोटाचा वकिल आला तरि त्याचे अप्रूप वाटणार नाहि. अबब

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 01:15
नाही नाही म्हटलात तरी तुमचा बेसिक मुद्दा पायरसीचे समर्थन असा दिसतो.... आता सिमिलर उदाहरण... १. शेतकरी भाजी पिकवतो.( फायदा घेउन विकतो..) २. होलसेलवाला फायदा घेउन आणखी एका रिटेलर ला विकतो. ३. मंडईत भाजीवाला अजून फायदा घेऊन विकतो... आता मध्येच कोणीतरी चोर त्यातली भाजी चोरून चोरताना खराब झालेली भाजी स्वस्तात विकतो...कोणीतरी घेतेच.... सडकी भाजी गोड मानून खाणारे आहेतच्....त्यात आर्थिक फायदाही होतोच....आता कसली भाजी कशी खायची तो ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे...पण भाजी चोरीची आहे आणि बेकायदेशीर आहे हे नक्की..... सगळि बंधने त्याच्यावरच का? त्याने जर त्याचा आर्थिक फायदा बघितला तर कुठे बिघडते? आता चित्रपट बघणे म्हणजे नक्की काय , ते आधी मनाशी पक्के पाहिजे... पायरेटेड सीडीवरती संवाद ऐकू न येता चित्रांचा आनंद न घेता फक्त गोष्ट कळणे म्हणजे चित्रपट पाहणे असे ज्यांना वाटते त्यांनी सीडीवरती पहावा... भरपूर आर्थिक फायदा होईल...

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 09:58
आता उद्या लग्नाला पण तिकिट लावलेत अन घटस्फोटाचा वकिल आला तरि त्याचे अप्रूप वाटणार नाहि. तुमचा हजरजवाबी पणा आवडला ! :)))

आंबोळी गुरुवार, 04/17/2008 - 14:58
आता उद्या लग्नाला पण तिकिट लावलेत अन घटस्फोटाचा वकिल आला तरि त्याचे अप्रूप वाटणार नाहि. सहमत... उद्या नवरा-नवरी चे पालक(प्रोडुसर) भरपूर पैसे कमावण्यासाठी पोरांची लग्ने ठरवणार, नवरा , नवरी भरमसाठ बिदागी घेउन लग्नाला उभे राहिले...भटजी (मग तो प्रस्थापीत असो किंवा खेडेगावातून स्वप्न घेउन आलेला असो) स्वत:चा फायदा बघून लग्न लावणार. कार्यालयवाला स्वत:चा फायदा बघुन त्या लग्नाची तिकीटे विकणार. मग स्वत:चा फायदा बघायला घटस्फोटाचा वकिल जर तिथे पोचला तर त्याचे काय चुकले? त्याला पोट नाही? त्याला यातना नाहीत? आणि तिकीटे काढून गेलेल्या सामान्य प्रेक्षकाचे काय? त्याच्या पानात जर जिलबीचा फक्त एक तुकडा येणार आसेल किंवा पोटभर जेवायला मिळणार नसेल तर त्याने कुणाकडे दाद मागायची? त्याने कमी पैशात जास्त जिलब्या मिळवायचा प्रयत्न केला तर काय चुकले? शेवटी कन्या वरयते रुपं माता वित्तं पिता श्रुतम् बान्धवा: कुलमिच्छन्ति मिष्टान्ने इतरेजना: हेच खरे. अवांतर : मला ह्या विषयावर प्रतिसाद दिला गेला तरि आम्हि तो वैयक्तिक न घेता चर्चेचा भागच समजु/समजतो. (मिष्टान्ने चापणारा)आंबोळी

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 18:22
अहो आम्बोळी.... एका लग्नाची गोष्ट झकास... अप्रतिम प्रतिसाद... आवडला.... पण हा चर्चेचा भाग समजा....आम्ही केलेले कौतुक वैयक्तिक घेऊ नका... :):)

तात्या विंचू गुरुवार, 04/17/2008 - 10:36
पतिंग्या नव्हे.... बैलाचे नाव "चितंग्या" असे आहे.... "तुझं आभाळ मला माझं आभाळ तुला" नव्हे... माझं आभाळ तुला घे..तुझं आभाळ मला...असे हवे.... टिंग्या सुरेख आहे...जरूर बघा.... -सो कॉल्ल्ड समीक्षक तो मी नव्हेच.. (भडकमकर तुमचा करस्पाँडन्स कोर्स आहे का हो???)

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 10:52
मुक्तसुनितराव, बहुधा आपण भडकमकरांचं बोलणं व्यक्तिशः घेतलं असावं असा माझा कयास आहे. परंतु जर आपण एका बराच काळ अभिनयक्षेत्राशी निगडीत असलेल्या व्यक्तिच्या जागी स्वतःला ठेऊन हा विचार केला तर नक्की भडकमकरांची तळमळ आपल्याला जाणवेल. हा जो काही सर्वसाधारण राग आहे डिव्हीडी आणि पायरसीबाबत, त्यापायी कदाचित त्यांच्याकडून आपल्याला दुखावणारी काही वाक्यं आलेली असु शकतात. जसं भ्रष्टाचार, आणि सवंग राजकारणाबाबत बोलताना आपोआप आपल्या तोंडून नेहमीपेक्षा जास्त कडक विचार निघतात तसंच आहे हे. जोपर्यंत मोठ्या हौसेने आणि अपेक्षेने उभे केलेले नाटक्/चित्रपट केवळ वर उल्लेखात आलेल्या कारणांपायी चालत नाही ना, तोपर्यंत ही अशी तळमळ, चिडचिड मनाच्या गाभ्यापासून नाही हो येत. अबबशेठ, आपण हिंदी चित्रपटांचा मुद्दा सरळ बाजुलाच ठेऊया. मराठी सिनेमे हे बर्‍याचदा सरकारच्या मदतीवर आणि प्रोड्युसर्सच्या हाता-पाया पडून उभे राहतात. इथं दुबईचा पैसा येत नाही. प्रसंगी निर्माता-दिग्दर्शक पदरमोड करुन पैसा उभारतात. श्वास सारखा अप्रतिम चित्रपट जेंव्हा ऑस्करला जाणार असतो तेंव्हा दिग्दर्शकापासून ते कलाकारांपर्यंत सगळ्यांना हातात पत्र्याची डबडी घेऊन रस्त्यातून 'ऑस्कर-निधी' साठी भिका मागत फिरावं लागतं. ही अवस्था 'सुवर्णकमळ' विजेत्या चित्रपटाची...तर इतरांची काय कथा हो? आता सगळि बंधने त्याच्यावरच का? त्याने जर त्याचा आर्थिक फायदा बघितला तर कुठे बिघडते? ह्यामध्ये आर्थिक फायदा ही 'रिलेटिव्ह कॉन्सेप्ट' वाटते. निर्माता-दिग्दर्शक त्याच्या आर्थिक फायद्यासाठी सिनेमा काढतो, अभिनेते त्यांचा फायदा बघून काम करतात, चित्रपटगृहं त्यांचा फायदा बघतात, ब्लॅकवाले त्यांचा फायदा बघतात (मराठीसाठी ब्लॅक?), पण म्हणून आपला आर्थिक फायदा बघताना आपण ओरिजनल नव्हे तर नक्कल खरेदी करतो आहोत असं नाहीय्ये का? म्हणजे पुडा ही पिवळा, त्यावरच्या मुलाचं चित्रही तसंच, आणि नावात मात्र 'पारले-जी' चं 'पाले-जी' करायचं आणि रद्दी बिस्किटं आठ आणे-रुपया कमी किंमतीनं विकायचं असं नाही का होतय? बिस्किटं दोन्ही पुड्यात आहेत. पुडेही दिसायला जवळपास सारखे आहेत. पण पारलेच्या बिस्किटाची चव, दर्जा 'पाले'च्या बिस्किटाला आहे का? बरं हे कोण कुठले 'पाले', त्यानी मानकांचं पालन केलं आहे का? त्यांना ब्रँड मार्केटींगचा खर्च आला का? 'पारले'ला हे सगळं आहे, म्हणून त्यांची किंमत थोडी जास्त ! आता मला सांगा, ४ पैसे कमी देऊन टुकार प्रिंट आणायची आणि चित्रपटात काय वाक्यं आहेत, काय बोलताहेत हे कान ताणून ऐकण्याचा प्रयत्न करायचा, चित्रही तेव्हढं योग्य दर्जाचं नसतं. चित्रपट बघितल्याच्या समाधानाची पार काशी होऊन नाही जात काहो? असो, राग नसावा. माझं बोलणं खटकलं असल्यास मोठ्या दिलानं माफ करुन टाका! अहो, बोलुनचालुन टवाळ आम्ही! आमचं म्हणणं काय मनावर घेता? -(श्वासच्या ऑस्कर-निधीसाठी भिका मागत हिंडलेला) ध मा ल.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 11:21
वा धम्या, सुंदर अन संयत प्रतिसाद. पायरसीबद्दलची कळ्कळ पोचली. आता ओरिजनलच खरेदी करणार अन एटलिष्ट मराठी तरी थेटरातच बघणार. भडकमकरांनी अशा तर्‍हेने वाकडे न बोलता प्रतिसाद द्यायला हरकत नव्हती असे वाटले, असो, भडकमकर साहेब नो ऑफेन्स मिन्ट बरका !

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 11:40
आता ओरिजनलच खरेदी करणार अन एटलिष्ट मराठी तरी थेटरातच बघणार. आनंदयात्रीशेठ, शतशः आभार ! असेच आपण सगळ्यांनी ठरवलं तर नक्कीच मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल. -(आभारी) ध मा ल.

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 12:48
मी नेहेमी थेटरातच बघणे पसंत करते. आणि खूपच प्रेक्षणीय आणि मनोरंजक वाटला तरच बाजारात चकती आल्यावर चकती घेते. अवांतर :
तर नक्कीच मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल.
म्हणजे पायरटेड न घेता ओरीजनल व्हीसीडी घेतल्यास मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल? हम्म्म्म.. हे विधान जरा विचारमंथनीय आहे. अहो कोणाला वाटणार नाही मराठी रंगपट दणदणून निघावा. पण काय आजचे ते चित्रपट, काय ती गाणी, काय ते विनोद (हसू ही रडू!), काय ते नाच (शाळेतल्या गॅदरींगमध्ये तरी चांगले). (१-२% अपवाद वगळता.जसे उत्तरायण, श्वास, वळू, टिंग्या, डोंबिवली फास्ट, तू तिथं मी इ.) बनवाबनवी, गंमत जंमत, नवरी मिळे नवर्‍याला, एकापेक्षा एक, भूताचा भाऊ इ. मनोरंजक चित्रपट देणारा सचिन नवरा माझा नवसाचा देतो, धुमधडाका, थरथराट, दे दणा दण, झपाटलेला महेश कोठारे 'क्यू की मै झूठ नही बोलता' चे मराठीकरण - नाव पण आठवत नाही. पूर्वीच्या लावण्या बघायला अजूनही मस्त वाटते आणि आत्ताच्या - न बोललेलेच बरे. हिंदी रंगपटातील कलाकारांना ५-१० मिनिटे झळकवण्याचा अट्टहास, हिंदी गायकांकडून गाणी गाऊन घेण्याचा अट्टहास, वेस्टर्न नाचण्याचा अट्टहास.. का? किती मराठी चित्रपट संगीताच्या ध्वनीफिती निघतात आज? चांगली गाणी कोणाला आवडत नाहीत. फिटे अंधाराचे जाळे का हाऊसफुल्ल जातो? नव्या पिढीच्या राहुल देशपांडेचे बगळ्यांची माळफुले, दाटून कंठ येतो का वन्स मोअर घेते? सांगा बरं काल परवा निघालेल्या चित्रपटांची नावे, लक्षात राहिलेले कलाकार, लक्षात राहिलेली गाणी, लक्षात राहिलेले विनोद? मराठी रंगपटाचा प्रेक्षकवर्ग म्हणाल तर त्याला जे हिंदीत बघायला मिळतेय आणि तो बघतोय, म्हणजेच मराठी, घरच्या चित्रपटांकडून नक्कीच त्याच्या वेगळ्या अपेक्षा आहेत. श्यामची आई, गोरा कुंभार, शिवाजी महाराज, पिंजरा, दादा कोंडके, राजा गोसावी, दामुअण्णा, दिलीप प्रभावळकर, अशोक सराफ, रंजना, सुलोचना, जयश्री, साधी माणसं, आत्मविश्वास, दोघी, सरकारनामा रुचणारी माणसं पळालेली कोंबडी धरायला का म्हणून जातील. दर्जा दाखवा पावती मिळेल. * वरील मत हे वैयक्तिक आहे.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 12:57
म्हणजे पायरटेड न घेता ओरीजनल व्हीसीडी घेतल्यास मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल? असहमत .. धम्याला म्हणायचे आहे की थेटरात पाहिल्याने मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल. बाकी सर्व मुद्द्यांशी अगदी तंतोतंत सहमत. बहुतांशी पिक्चर भुक्कड असतात, काय तो "नाना मामा","नाथा पुरे आता" .. भरत जाधव ने तर आधी चांगले कमावलेले नाव गमावलेय आता .. वात आणतो तो आता अगदी त्या होममिनिष्टर पेक्षाही ..

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 13:04
भरत जाधव?.. मला नाव आठवलेही नाही!
थेटरात पाहिल्याने मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल.
टुकार पिक्चर बघायला कोण जाईल थेटरात? वेळ खर्च, पैसा खर्च, स्टोरी समजून घेता घेता डोक्याची मंडई. आजचा सामान्य मराठी माणूस त्यापेक्षा मिसळपाव / वडापाव / भेळ खाईल, ताम्हिणीच्या घाटात फिरायला जाईल.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 13:14
>>टुकार पिक्चर बघायला कोण जाईल थेटरात? खरे आहे, जत्रा मधले ह्यालागाड त्यालागाड पाहुन त्या भरत जाधवला गाडावे वाटत होते, अर्ध्यातुन उठुन आलो, पैसे गेले मनस्ताप झाला अन "सांगितले होते मराठी पिक्चर नको ! कोणत्या भुक्कड पिक्चरला घेउन आलास !" असे बोलने खाल्ले ते वेगळेच. पण श्वास, डोंबिवली फास्ट, डोह, सरीवर सरी अशीच काही चांगली चित्र पण येतात ती पहायला मात्र थेटरातच जायला पाहिजे, धम्या म्हणतो तसा खरच या लोकांकडे दुबइचा पैसा नाही. खारीचा वाटा तर उचलला जाइल.

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 14:06
श्वास, डोंबिवली फास्ट, डोह, सरीवर सरी अशीच काही चांगली चित्र पण येतात ती पहायला मात्र थेटरातच जायला पाहिजे,
मान्य.
खरच या लोकांकडे दुबइचा पैसा नाही.
म्हणजे उत्तम कलाकृती बघायला ५०-१०० करोड लागतातच? पूर्वीच्या लोकांकडे होता का हो दुबईचा पैसा? श्यामची आई पठडीतला पिक्चर दाखवायला लागतात का करोडोंचे सेट्स, फॉरेन लोकेशन्स आणि स्पेशल इफेक्ट्स? आम्हाला मराठी माणसाला बांधून ठेवणारे कथा, कलाकार आणि संवाद (डायलॉग्ज्) हवे आहेत.

अभिज्ञ Fri, 04/18/2008 - 03:40
मला वाटते कि हि चर्चा फ़ारच भरकटलि आहे. मुळात माझा आक्षेप हा "निर्माता दिग्दर्शक ह्यांना फ़ार यातना होतात हो" ह्या वाक्यावर आहे/होता. श्री भडकमकर आणि धमाल मुलगा ह्यांनि सांगितलेले बरेचसे विचार पटले. परंतु काहि मुद्यांवर मी तरी सहमत नाहि. नाहि नाहि म्हंटले तरी तुम्हि पायरसिचे समर्थन करताय....... भडकमकरांनि आम्हाला या पायरसिच्या वादात शेवटि ओढलेच.) नुसतेच मराठी चित्रपट चालत नाहित हि बोंब मारत सुटायचे,हे गेले कित्येक वर्षे मी पाहतोय, ऐकतोय.....वरील चर्चांमधुनहि हाच सुर ऐकायला मिळाला. आपल्याला असेच म्हणायचे आहे ना......कि "एकतर चित्रग्रुह नाहित,वर सांगितल्याप्रमाणे प्रेक्षकवर्ग नाहि.त्यात परत हि पायरसिची भानगड...म्हणजे निर्माता/दिग्दर्शक झोपलाच की. मग निर्माता शेवटि कंटाळून चित्रपटाचे हक्क एखाद्या टी.व्हि.चॆनेलला विकून स्वत:चा खर्च काढून घेतो.............मग काय घरबसल्याच जाहिराती पहात पहात तो बघायचा.तोच एक शेवटचा नैतिक मार्ग." डी.व्हि.डी............... मुळात मराठी चित्रपटाचि डी.व्हि.डी निघते का हो?(चोथी शक्यता...) बर हि डि.व्हि.डि. प्रत्येक वेळेस पायरेटेडच असेल कशावरून? मग ती ख्ररेदि केली तर बिघड्ले कुठे? किंवा लोकांनि त्या चित्रपटाचा भर ओसरुन तो चित्रपट डि.व्हि.डि वर येइ पर्यंत वाट पहायचि? मराठि चित्रपटांना ह्या बाबी लागु होताना दिसतच नाहीत. मराठी चित्रपटाचि डी.व्हि.डी मी तर फ़ार क्वचित वेळा पाहिलि असेन. महाराष्ट्रात अशा किति चित्रग्रूहात मराठी चित्रपट लागतात हो? आणि लागले तर किती दिवस चालतात?एकुणच पहायच्या संधि कमीच..... मग माणुस जर ह्या माध्यमाकडे जर वळाला तर त्यात नवल ते काय?किंबहुना अशा वेळि तो प्रामुख्याने हिंदि चित्रपटाकडे वळतो.आणि खुद्द महाराष्ट्रात जर ही अवस्था तर बाहेर हा प्रश्नच येत नाहि. (ह्याच पुण्या मुंम्बैत भोजपुरी चित्रपट मात्र जोरात चालतात.) आता वळुयात पायरसिकडे.... मुळात पायरसि वाइट हेच विधान मी चुकीचे मानतो.किंवा पायरसि हि सुद्धा relative concept आहे. आश्चर्य वाटून घेउ नका.भडकमकर आणि ध.मु. ह्यांनि दिलेली उदाहरणॆ अजिबात पटत नाहित. आपण सांगितलेली सडकि भाजी आणि पारले-पाले उदाहरणे दिशाभुल करणारी आहेत. ती पायरसिच्या व्याख्येत जरी बसत असलि तरी ती इथे लागु होत नाहीत. आमच्या मतानुसार चित्रपटाचि डी.व्हि.डि. आणि सि.डि. हे दोन्हि प्रकार मुळ चित्रपटच दाखवतात. त्यात सडकि भाजी किंवा पाले जी असला प्रकार नसतो.(इथे बनावट आहे.) अबबशेठ, आपण हिंदी चित्रपटांचा मुद्दा सरळ बाजुलाच ठेऊया. मराठी सिनेमे हे बर्‍याचदा सरकारच्या मदतीवर आणि प्रोड्युसर्सच्या हाता-पाया पडून उभे राहतात. इथं दुबईचा पैसा येत नाही. प्रसंगी निर्माता-दिग्दर्शक पदरमोड करुन पैसा उभारतात. श्वास सारखा अप्रतिम चित्रपट जेंव्हा ऑस्करला जाणार असतो तेंव्हा दिग्दर्शकापासून ते कलाकारांपर्यंत सगळ्यांना हातात पत्र्याची डबडी घेऊन रस्त्यातून 'ऑस्कर-निधी' साठी भिका मागत फिरावं लागतं. ही अवस्था 'सुवर्णकमळ' विजेत्या चित्रपटाची...तर इतरांची काय कथा हो? मान्य........... आता फ़क्त मराठी सिनेमांनाच पायरसिचा धोका का हो? तामिळ,तेलुगु,कन्नड सर्वच भाषांच्या चित्रपटांच्या पायरेटेड डी.व्हि.डी. पोत्याने मिळतात, तरीहि तिथली थेअटर्स हाउसफ़ुल्लच दिसतात. मग चुकतेय कुठे? मला वाटते कि मराठी चित्रपटांची अधोगति होण्यास ही पायरसि जबाबदार नसुन बाकी बरेचसे प्रकार मुख्यत: जबाबदार आहेत. १.बॉलिवूड........मुख्य धोका तोच आहे.मराठी चित्रपटांच्या अधोगतिस हाच एक जबाबदार असा भाग आहे. मराठी चित्रपटस्रुष्टि घ्या किंवा मराठी भाषाच घ्या....अस्तित्वासाठी जेवढा संघर्ष ह्यांना करावा लागतो तेवढा संघर्ष कुठ्ल्याही भाषेला करावा लागत असेल असे माझ्या पाहण्यात तरी नाहि. मराठी सिनेमाला जगवायचे असेल तर हि बॉलिवूडची घाण प्रथम इथून बाहेर काढलि पाहिजे. २.मराठी चित्रपटांचि जास्त जाहिरात होताना दिसत नाहि. ३.आर्थिक अभाव,प्रदर्शनाकरिता उपलब्ध संधि नाहित.... ४.एकंदरीत मराठी समाजाचि उदासिनता..................... आणिक बरेच काहि देता येइल.... तर मुद्दा हा पायरसि संदर्भात होता........... या पायरसि संदर्भात मी इथे काहि उदाहरणे देउ इच्छितो. १.मायक्रोसॉफ़्ट विन्डोज चे उदाहरण तर सर्वश्रुत आहे. आपल्या पैकि किति जणांनि आजपर्यंत हा प्रकार कधिहि पायरेटेड वापरलेला नाहि? ह्याचे उत्तर जवळपास ० असेच असेल. बाजारात ह्या सॉफ़्टवेअरचे पायरेटेड वर्जन बहुत करून मायक्रोसॉफ्ट्च आणते अशीच धारणा आहे. २.आमच्या व्यावसायिक अंगात autocad नावाचे एक सॉफ़्टवेअर आहे. माझ्या माहिति प्रमाणे हे बनवणारी कंपनीच ह्याचे पायरेटेड वर्जन बाजारात आणते. आता ह्या दोन्हिहि अतिशय प्रस्थापित अशा कंपन्या आहेत.तरीहि दोन्ही हा प्रकार करतात. कारण सोप्पे आहे.बाजारावर पकड. माणसाला आपल्या उत्पादनाचि सवयच लावून टाकतात.माणसाला त्या प्रणालीचा गुलाम करुन टाकतात. मग हळूहळू माणूस एक का होइना ओरिजिनल वर्जन घेतोच. समजा ,विण्डॊज हि वर्जन जर पहिल्यापासुनच फ़क्त पैशे देणा-यालाच मिळेल ह्या तत्वावर त्यांनी जगात राबवली असति तर आजपर्यंत एवढि हीट झाली असति का? आधि मला विंडोज हे काय आहे हे जो पर्यंत कळ्त नाहि तो पर्यंत मी तरी ती कशी काय विकत घेउ? ३.आपण टि.व्हि.,वर्तमानपत्र ह्यात ब-याच वेळा ऐकले/वाचले असेल,कि अफ़गाणिस्तान,पाकिस्तान येथे हिंदि चित्रपट फ़ारच हिट आहेत.तेथे ते officially प्रदर्शित होत नाहित तरिहि ते तेथे पायरेटेड सी.डी. वगैरे प्रकाराने उपलब्ध असतात. त्या बद्दल एकाहि बॉलिवूडकराला मी गळे काढताना पाहिलेले नाहि.उलट ह्याचे आपल्या सर्वांना कौतुकच असते, नाहि का? मग मला तरी हाच प्रश्न पडतो कि च्याइला आपणच का एवढे कर्मदरिद्रि? का नाहि आपले चित्रपट चालत,ते हि आपल्याच राज्यात!!!!!!!!!! मुळात आपली कला/अविष्कार लोकांपर्यंत पोहोचतोय का?लोकांना ते माहिति आहे का? लोकांपर्यंत आपले काम कसे पोहचोवता येइल? लोक येउन माझे काम पाहणार का मी स्वत:हा ते लोकांना दाखवायला पाहिजे? हे विचार कोणि करतेय?????? खरि गोम तर मला इथेच आढळते. लोकांनि येउन माझे काम पहावे.ते हि पैशे देउन (अर्थातच).मी कशाला लोकांना दाखवायला जाउ? आधि माझा झालेला खर्च काढा.............हि असलि व्रुत्ति............. अरे मित्रा, जर तुझ्या सिनेमाच्या पाय़रेटेड सि.डि. बाजारात आल्या तर त्यातूनहि तुलाच प्रसिद्धि मिळते. लोकांना नाहि.त्याप्रसिद्धिवर तुलाच पूढचे चित्रपट जास्त फ़ायदा करतिल. आज संदिप खरे,सलील कुलकर्णि हे का एवढे प्रसिध्द आहेत?त्यांचि गाणिहि नेटवर मिळतातच कि फ़ुकट. तरिहि लोक त्यांच्या शोजना गर्दि करतातच ना. का? तर तिथे दर्जा तर आहेच,पण तो लोकांपर्यंत पोहोचवण्यात ते यशस्वी झालेत. आणि हा प्रकार फ़क्त चित्रपटांच्या बाबतीत आहे असे नाहि. नाटक घ्या.पुणे मुंबई सोडले तर नाटकाचा प्रोडुयुसर मराठवाडा,विदर्भ अशा लांबच्या ठिकाणि जायला नाखुशच असतो. का तर तिथे नाटकाला कितपत प्रतिसाद मिळेल अशि शंका. पुण्यात तर कानडि,तेलुगु वगैरे बहुभाषिक वर्तमानपत्रे मिळतात.पण बेळगाव सोड्ल कि महाराष्ट्राबाहेर मराठी व्रुत्तपत्रे का मिळत नाहित? सगळी कडे आर्थिक गणितेच पहायचि.नाहि का? आत्ता खरि गरज आहे ती "मराठी चित्रपट बघा" हे सांगायचि.मग तो तुम्हि थेटरात बघा किंवा पायरेटेड सी.डि. वर बघा. कसाहि बघा ,अरे पण बघा.उगाच नसत्या झुलि पांघरुन बसु नका. बाकि, मुळात तुम्हाला "श्रीमंत झालेला मराठी" पहायचाय की "श्रीमंत झालेली मराठी" पहायचि आहे? पहा, दोन्हित खुप फ़रक आहे.पहिल्या प्रकार घडल्याने दुसरी गोष्ट घडेलच असे नाहि,पण दुसरा प्रकार घडला तर पहिले प्रकार लाखोंनि पहायला मिळतिल. (मराठी सिनेमाप्रेमी) अबब अवांतर-असो, राग नसावा. माझं बोलणं खटकलं असल्यास मोठ्या दिलानं माफ करुन टाका! अहो, बोलुनचालुन टवाळ आम्ही! आमचं म्हणणं काय मनावर घेता? हे कोणाकरिता होते?

भोचक गुरुवार, 04/17/2008 - 14:07
माझं आभाळ तुला घे तुझं आभाळ मला आठवांच्या पारंबीला बांधू एक झुला ही प्रकाश होळकरांची एक छान कविता आहे. त्याचेच टिंग्यामध्ये गाणे केले आहे. होळकर मुळचे लासलगाव (जि.नाशिक) येथील कवी आहेत. नव्या पिढीतील होळकर एक सशक्त कवी आहे. त्यांच्या कविता आशयघन आहेत. कोरडे नक्षत्र हा त्यांचा काव्यसंग्रह प्रसिद्ध झाला आहे.

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 04/17/2008 - 15:54
बघितला पाहिजे टिंग्या..... अवांतर - चामारी आमच्या नावाचा शिणेमा???? अन् आमाला त्याचं आवतान बी नाय...... आयला कमीत कमी रॉयल्टी तरी द्या राव....... आपला, (वरिजनल) टिंग्या ;)

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 18:10
सर्वप्रथम आनंदयात्री माझ्या म्हणण्याशी सहमत झालात, आणि माझ्या अनुपस्थितीत किल्ला लढवलात त्याबद्दल आभार! मनस्वी, अगदी बिनतोड आहेत तुझे मुद्दे.
काय आजचे ते चित्रपट, काय ती गाणी, काय ते विनोद (हसू ही रडू!), काय ते नाच (शाळेतल्या गॅदरींगमध्ये तरी चांगले). ...न बोललेलेच बरे. हिंदी रंगपटातील कलाकारांना ५-१० मिनिटे झळकवण्याचा अट्टहास, हिंदी गायकांकडून गाणी गाऊन घेण्याचा अट्टहास, वेस्टर्न नाचण्याचा अट्टहास.. का? किती मराठी चित्रपट संगीताच्या ध्वनीफिती निघतात आज?
अगदी मान्य! पण ह्याच्या मुळाशी दुष्टचक्र आहे. 'प्रेक्षकांची अशी आवड/मागणी असते म्हणून आम्ही असं बनवतो'...आणि 'दुसरं काही नाही म्हणून हेच बघतो' सास-बहू इ.इ. प्रकार आधी बघायचे, नंतर चटक लागली की टाळता येत नाहीत! लोक बघताहेत म्हणून बदाबदा सगळ्या असल्याच मालिका काढायच्या...असाच प्रकार आहे मराठीतही. बरं, काही वेळा दर्जेदार देणार्‍यांनाही सवंग देणं भाग असतं... प्रत्येक प्रकारची लाट येत असते, इनोदी की इनोदीच....बांगड्या आणि तंगड्या की तेच ते...रोमँटीक आले की फटाफट तसलेच आणखी चित्रपट. इथं अस्तित्व टिकवणं हे देखील एक कारण असतं. शेवटी वाहत्या गंगेत हात धूणं कोणाला नकोय? फिटे अंधाराचे जाळे का हाऊसफुल्ल जातो? नव्या पिढीच्या राहुल देशपांडेचे बगळ्यांची माळफुले, दाटून कंठ येतो का वन्स मोअर घेते? अभिरुचीसंपन्न प्रेक्षक/रसिक नक्कीच चांगलं तेच उचलतात...पण हेच रसिक नक्की आपल्या कलाकृतीला पहायला येतीलच, ह्याची खात्री वाटली नाही की मग असं व्हायला होतं! आजही चांगले चित्रपट निघत आहेत. आता, नाण्याच्या बाजूप्रमाणे चांगल्याबरोबर वाईटही येणारच. फरक एव्हढाच आहे की वाईट जास्त आहे, चांगलं कमी. कारण सोपं आहे, चांगल्या कलाकृतीसाठी जास्त मेहनत घ्यावी लागते, विषयाचा योग्य अभ्यास करावा लागतो. त्यात वेळा खर्ची पडतो, पैसाही लागतो...एव्हढ्या वेळात जर आलेली लाट परत गेली तर? म्हणून बरेच जण आपली पोळी ह्या तापल्या तव्यावर भाजून घेतात! परिणामः तद्दन भिकार चित्रपट. मला खात्री आहे, परिस्थिती नक्की सुधारेल. गजेंद्र, मंगेश, किंचित संतोष ही आणि अशी मंडळी नक्की मराठी रंगपटाला वर आणतील. हळू हळू प्रेक्षकांच्या अपेक्षा बदलतील...सातत्याने असे दर्जेदार चित्रपट आल्यानंतर त्यांची सवय लागून फालतू प्रकार प्रेक्षकांकडून नाकारले जातील. पण..थोडा धीर धरायला हवा, पुन्हा बाळसं धरायला जरा वेळ लागेलच की. काय?
म्हणजे उत्तम कलाकृती बघायला ५०-१०० करोड लागतातच? पूर्वीच्या लोकांकडे होता का हो दुबईचा पैसा?
दोन्ही प्रश्नांचे उत्तर एकच : 'नाही' आणि कोण म्हणतं करोडोंनी पैसा ओतले की चित्रपट चांगले बनतात? लो-बजेट वाले नागेश कुकनुरचे चित्रपट आहेत साक्षीला.. आणि भव्य-दिव्य सेट्सवाले गर्भश्रीमंत चित्रपटही...जे सडकून आपटले आहेत. अर्थात हा नियम सार्वत्रीक नाही. दुबईचा संदर्भ मी अबबशेठच्या हिंदी-मराठी चित्रपट तुलनेशी बोलताना दिला होता.
आम्हाला मराठी माणसाला बांधून ठेवणारे कथा, कलाकार आणि संवाद (डायलॉग्ज्) हवे आहेत.
त्यासाठी गरज आहे ती उत्तम लेखकांची, दिग्दर्शकांची आणि सकस अभिनयक्षमतेच्या अभिनेत्यांची...हे सगळं येतं ते पैसा ओतूनच. मग त्यांनी केलेल्या कष्टाचं चीज नको व्हायला? त्यांना योग्य तो मोबदला नको मिळायला? हाच माझा सूर आहे...चित्रपटगृहात जाऊन चित्रपट पहा म्हणण्यामागे.

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 18:45
'प्रेक्षकांची अशी आवड/मागणी असते म्हणून आम्ही असं बनवतो'
हे विधान चुकीचे वाटते (तुझे नाही, जो करतो त्याचे.) ही प्रेक्षकांची आवड अजिबात नसते, म्हणूनच गर्दी खेचत नाही.
लोक बघताहेत म्हणून बदाबदा सगळ्या असल्याच मालिका काढायच्या...असाच प्रकार आहे मराठीतही.
बरोबर आहे. पण सिनेमा, नाटक, मालिका हे समाजाशी संवाद साधण्याचे एक माध्यम आहे असे मी समजते. आजच्या मालिका बघणार्‍या बहुसंख्य महिला वर्गाची सायकोलॉजी बदलण्याची शक्ती त्यांच्यात असते आणि त्यांनी ती सत्कारणी लावावी असे मला वाटते. आज विचारले तुला टिपरे आवडेल की या सुखांनो - तर पटकन टिपरे हेच उत्तर येईल. रडुबाई, हतबल, काळी जादू, जळुबाई, खलनायकी विचार न येता आधीच टेन्शनमध्ये असलेल्या बायकांच्या मनात हलकेफुलके, प्रगल्भ, विनोदी, खंबीर असे विचार यावेत असे मला वाटते.
पण हेच रसिक नक्की आपल्या कलाकृतीला पहायला येतीलच,
हवाय कशाला तोच रसिक. आपापला प्रेक्षकवर्ग तयार करा पण तो तरी कायम ठेवा. जसे दादा कोंडके.
एव्हढ्या वेळात जर आलेली लाट परत गेली तर? म्हणून बरेच जण आपली पोळी ह्या तापल्या तव्यावर भाजून घेतात! परिणामः तद्दन भिकार चित्रपट.
बरोब्बर. म्हणून पोळी भाजून घेणार्‍याने भाजावी पोळी. पण ती पोळी त्यांची त्यांनाच खावी लागणार आहे हे विसरू नये. असे म्हणू नये मराठी प्रेक्षकाने पाठ फिरवली वगैरे.
मला खात्री आहे, परिस्थिती नक्की सुधारेल. थोडा धीर धरायला हवा.
मान्य आहे.
पुन्हा बाळसं धरायला जरा वेळ लागेलच की. काय?
बाळसं धरता धरता २० वर्ष सरली हो. बाळाचा बाळ्या झाला.
मग त्यांनी केलेल्या कष्टाचं चीज नको व्हायला? त्यांना योग्य तो मोबदला नको मिळायला?
हो, मी सहमत आहे. म्हणूनच म्हटलं, चांगला मराठी सिनेमा चित्रपटगृहात जाउनच बघावा. आणि त्याची सीडी / व्हीसीडी पण ओरीजनलच घ्यावी. टुकार चित्रपटांची पायरटेड तरी कोण घेणारेय?

मुक्तसुनीत गुरुवार, 04/17/2008 - 19:47
भडकमकर आणि धमु यांना थोडे स्पष्टीकरण देणे योग्य होईल. मी नोंदवलेला निषेध हा भडकमकरांच्या एका विधानाचा निषेध होता. त्याबाबत मी व्यक्तिगत आकस किंवा अनादर दाखविलेला नाही. त्यांचे विधान मी व्यक्तिशः घेतले असे धमु म्हणतात. तसे ते सरळसरळ व्यक्तिगत निर्देश करणारे होतेच. भडकमकरांची तळमळ मी समजतो असे मी याधीच म्हण्टले आहे. या निमित्ताने त्यानी हा महत्त्वाचा मुद्दा प्रकाशात आणला, लावून धरला हे स्पृहणीय आहे. धमु आणि आनंदयात्री यांचे प्रतिसाद विशेष उल्लेखनीय, समंजस आहेत. त्यांचे अभिनंदन.

धमाल मुलगा Fri, 04/18/2008 - 11:41
मुळात तुम्हाला "श्रीमंत झालेला मराठी" पहायचाय की "श्रीमंत झालेली मराठी" पहायचि आहे? पहा, दोन्हित खुप फ़रक आहे.पहिल्या प्रकार घडल्याने दुसरी गोष्ट घडेलच असे नाहि,पण दुसरा प्रकार घडला तर पहिले प्रकार लाखोंनि पहायला मिळतिल.
क्या बात है! नक्कीच!
पण हेच रसिक नक्की आपल्या कलाकृतीला पहायला येतीलच, हवाय कशाला तोच रसिक. आपापला प्रेक्षकवर्ग तयार करा पण तो तरी कायम ठेवा. जसे दादा कोंडके.
तेच रसिक मी अश्या अर्थानं म्हणालो, की जे कलेसाठी गर्दी करतात..जीव टाकतात.
पुन्हा बाळसं धरायला जरा वेळ लागेलच की. काय? बाळसं धरता धरता २० वर्ष सरली हो. बाळाचा बाळ्या झाला.
सुरुवात झालेली आहे... निव्वळ इनोदी चित्रपटांचा रतीब घालून तेच ते दाखवणं कमी झालं असून सुधारित दर्जाची निर्मीती चढत्या भाजणीने निदर्शनास येऊ लागलेली आहे.
मग मला तरी हाच प्रश्न पडतो कि च्याइला आपणच का एवढे कर्मदरिद्रि? का नाहि आपले चित्रपट चालत,ते हि आपल्याच राज्यात!!!!!!!!!!
:-)) जेव्हा एक देशपांडा एका जोश्याशी सार्वजनीक ठिकाणी बोलताना देखील मायमराठीचा वापर करायला लाजतो तेव्हा हा प्रश्न विचारणंच चूकीचं ठरतं. सर्वसाधारण मनोवृत्ती म्हणजे, "थेटरात जाऊन तिकीट काढून पिक्चर बघायचं आणि तेही मराठी? काय येडा झालास का तू?"
अरे मित्रा, जर तुझ्या सिनेमाच्या पाय़रेटेड सि.डि. बाजारात आल्या तर त्यातूनहि तुलाच प्रसिद्धि मिळते. लोकांना नाहि.त्याप्रसिद्धिवर तुलाच पूढचे चित्रपट जास्त फ़ायदा करतिल.
काही प्रमाणात असहमत. प्रसिद्धी नक्कीच मिळते, कित्येकांची अशीही उदाहरणं आहेतच की, ज्यांचे चित्रपट सडकून आपटले, कुत्रंही गेलं नाही बघायला, पण त्यांना पुढे कामं मिळत गेली...यशस्वीही झाले.
सगळी कडे आर्थिक गणितेच पहायचि.नाहि का?
का नाही? मायबाप प्रेक्षक, कलेची सेवा इ.इ. सगळ्या गोष्टी मनाला समाधान देतात, पण त्या समाधानाच्या जोरावर मुलांना चांगल्या शाळेत प्रवेश नाही घेता येत, त्यासाठी मोजावा लागतो तो पैसाच. दोन वेळचं जेवण-खाण, औषध-पाणी हे समाधानाने नाही विकत घेता येत. पुर्वीचे मराठी अभिनेते आर्थिक गणितं पहायचे नाहीत, काही अपवाद वगळता काय झालं त्यांच्या आयुष्याच्या शेवटी?
नाटक घ्या.पुणे मुंबई सोडले तर नाटकाचा प्रोडुयुसर मराठवाडा,विदर्भ अशा लांबच्या ठिकाणि जायला नाखुशच असतो. का तर तिथे नाटकाला कितपत प्रतिसाद मिळेल अशि शंका.
शेठ, एके काळी आम्हीही व्यावसायीक नाटकं केली आहेत. एका दौर्‍याचा खर्च किती येतो, काय त्रास पडतो हे चांगलं ठाऊक आहे. स्थळाप्रमाणे आवड बदलते. पुणे-मुंबई सोडलं तर इतर ठिकाणी फार्सिकल शिवाय फारसं काहीच चालत नाही. पुण्या-मुंबईत 'गोलपीठा' चाललं(!) म्हणून ते इतर ठिकाणी चालेलच ह्याची वेडी आशा बाळगणं योग्य नाही. तिथे 'मोरुची मावशी' आणि 'वासुची सासु' च न्यायला हवं. असो, बरंच पुराण चालवलं मी. आता थांबतो. मुक्तसुनीतराव, अभिनंदनाबद्दल आणि विशेष दखल घेतल्याबद्दल आभारी आहे. -ध मा ल.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 04/24/2008 - 08:44
पायरसी थांबविण्याच्या उद्देशाबाबत खुद्द निर्माते किती उदासीन आहेत हे खालील लिंक वर वाचता येईल. http://www.loksatta.com/daily/20080424/mp06.htm

डॉ. श्लोक _भातखंडे गुरुवार, 04/24/2008 - 15:11
आता निर्मात्यांनाच उत्साह नाही पायरसी थांबवायसाठी तर आम्हाला का असावा? ... मी अबब साहेबांशी सहमत आहे, पायरेटेड प्रिंट पाहायचे त्यांचे लॉजिक आम्हाला आवडले.

मनस्वी गुरुवार, 04/24/2008 - 15:17
डॉक्टर.. तुम्हीसुद्धा..?? :)

डॉ. श्लोक _भातखंडे गुरुवार, 04/24/2008 - 15:48
आम्हाला फक्त लॉजिक आवडले....पायरेटेड प्रिंट संवाद ऐकू येत नाहीत त्यामुळे अजिबात आवडत नाहीत... केबलवाला लावतो तेव्हा मी ती प्रिंट पाहत नाही....एक अक्षर कळत नाही...आपल्याच भाषेतला पिक्चर तमिळ किंवा मल्याळी सिनेमासारखा पहावा लागतो , ते मला आवडत नाही.....

प्रमोद देव Mon, 04/28/2008 - 23:46
टिंग्या हा चित्रपट बर्‍याच लोकांना आवडला तो त्यातल्या कथेमुळे आणि त्यातील कलाकारांच्या अभिनयामुळे. विशेषतः टिंग्याच्या भूमिकेतील बालकलाकाराच्या अभिनयामुळे. मी स्वतः चित्रपट पाहात नसल्यामुळे माझे स्वतःचे असे ह्याबाबत काहीच मत नाही.आत्तापर्यंत इतरांकडून ऐकलेल्या मतांमध्ये जरा वेगळे वाटलेले आणि विचारप्रवृत्त करणारे हे मत वाचल्यावर ते आपल्यासमोर मांडावे असे वाटले. त्या चित्रपटाच्या कथेसंबंधात आणि एकूणच आपल्या प्रेक्षक मंडळींबद्दल एक गमतीदार तरीही वास्तववादी वाटणारा हा अभिप्राय वाचा. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

प्रभाकर पेठकर Tue, 04/29/2008 - 13:50
प्रमोदकाका, अभिप्राय वाचला. अंतर्मुख करायला लावणारा आहे. आवडला. श्री. स _भडकमकर प्रमोदकाक? प्रमोदकाकांना तुम्ही अगदीच कावळा करून टाकलेत हो... असे करू नका. प्लीज...

अभिज्ञ Wed, 04/16/2008 - 14:15
फारच गुळमुळित समी़क्षा आहे.तुम्हाला बहुतेक भडकमकरांची शिकवणि घ्यावि लागेल...) ह्.घ्या. प्रगति ताई, फारच थोडक्यात तुम्ही चित्रपटाचि कथा उरकलित..... तरिपण आपल्या परि़क्षणानुसार हा चित्रपट पहायलाच हवा असे वाटले. टिंग्याच्या ओळखीबद्दल धन्यवाद. अबब.

सन्जोप राव Wed, 04/16/2008 - 14:16
'टिंग्या' पहाण्याची जबरदस्त इच्छा आहे. 'लाईफ इज बीईंग मिसस्पेंट इन परस्यूट ऑफ कॉमर्स...' सन्जोप राव

भडकमकर मास्तर Wed, 04/16/2008 - 23:11
व्ही सी डी किंवा डीवीडी वर मिळतो का ? उत्सुकता म्हणून ठीक आहे, आणि बाहेरच्या देशात तर मराठी थिएटर्ला लागणे अशक्य आहे ., या सर्व गोष्टी मान्य आहेत......अहो पण फक्त चार दिवसांपूर्वी रिलीज झालाय हो हा सिनेमा... जेव्हा रिलीजच्या दिवशीच लोक हे प्रश्न विचारतात ,तेव्हा एका प्रोड्यूसर आणि डिरेक्टर ला फार यातना होतात म्हणे , .... ( सिनेमा थिएटरमध्ये पाहणारा) स भडकमकर

मुक्तसुनीत Wed, 04/16/2008 - 23:19
तुमच्या भावना समजू शकतो. मी इतकेच सांगतो की जेव्हा जेव्हा एखादा चांगला चित्रपट लागतो - मग तो कुठल्याही भाषेतला असो - तो आवर्जून हॉलमधे जाऊनच पहातो. अलिकडची उदाहरणे : तारे जमीं पर , चक दे इंडिया. "श्वास" चा खे़ळ येथल्या मराठी मंडळींनी हॉलमधे लावला होता तिथे आम्हा सर्वांचा उत्तम प्रतिसाद होता. पण हे शक्य नसेल तेव्हा पायरेटेड कॉपी न खरेदी करता, योग्य तीच कॉपी घरी पहाणे म्हणजे त्या त्या कलाकृतीला आर्थिक मदतच नव्हे काय ?

भडकमकर मास्तर Wed, 04/16/2008 - 23:46
परदेशात एक वेळ ठीक आहे हो तुमचं...पण अहो देशावर अगदी महाराष्ट्रात राहूनही लोक हाच प्रश्न विचारतात.... (परवा आय बी एन लोकमत वाहिनीवर वळूच्या गँगची मुलाखत होती...त्यात दिग्दर्शक उमेश कुलकर्णी एका प्रेक्षकाच्या याच प्रश्नाने वैतागला....).... "अहो थिएटरला बघा हो, "अशी विनन्ती केली त्याने.... "सिनेमा जोपर्यंत चालतोय, तोपर्यंत तरी डी व्हीडी वगैरे काढायचा अजिबात विचार नाही" असेही म्हणाला.... आता रिलीजच्या आठवड्यात तुम्ही हा डीव्हीडीचा प्रश्न विचारत आहात म्हणजे दोन शक्यता...एकतर तुम्ही पायरेटेड कॉपीबद्दल बोलत आहात किंवा दुसरं म्हणजे सिनेमा प्रचंड आपटला तर उत्पन्नचं अजून एक साधन म्हणून निर्माता योग्य ती डीव्हीडी काढतो, त्याबद्दल बोलत आहात...... दोन्ही शक्यता दिग्दर्शकाला दु:खदायकच... योग्य तीच कॉपी घरी पहाणे म्हणजे त्या त्या कलाकृतीला आर्थिक मदतच नव्हे काय ? आहे की.... सिनेमा आत्ताच रिलीज होत आहे...मग योग्य ती कॉपी ( म्हणजे प्रोड्यूसरने काढलेली ) कशी असेल?? अर्थातच ती नाही.... त्यामुळे जर सिनेमा चालला तर योग्य ती कॉपी लवकर येणार नाही... त्यासाठी वाट पाहणे योग्य...

मुक्तसुनीत गुरुवार, 04/17/2008 - 00:30
तुमच्या स्पष्टीकरणामधे जो अध्याहृत आरोप आहे त्याचे निराकरण करणे योग्य होईल. आता रिलीजच्या आठवड्यात तुम्ही हा डीव्हीडीचा प्रश्न विचारत आहात म्हणजे दोन शक्यता...एकतर तुम्ही पायरेटेड कॉपीबद्दल बोलत आहात किंवा दुसरं म्हणजे सिनेमा प्रचंड आपटला तर उत्पन्नचं अजून एक साधन म्हणून निर्माता योग्य ती डीव्हीडी काढतो, त्याबद्दल बोलत आहात...... यापैकी दोन्ही गोष्टी माझ्या मनात नव्हत्या. सिनेमा कधी प्रदर्शित झाला , प्रदर्शित झाल्या झाल्या त्याची सीडी निघाली का ? सीडी मुळात निघते का नाही ? याबद्दल मला अजिबात कल्पना नाही. परंतु वरील विधाने करताना तुमचा लांच्छन लावण्याचा जो प्रकार केला आहे त्याचा मी निषेध नोंदवतो. स्पष्टीकरण ऐकूनही परत तुम्ही घालून पाडून बोललात. हा प्रकार अश्लाघ्य आहे.

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 00:56
प्रदर्शित झाल्या झाल्या त्याची सीडी निघाली का ? सीडी मुळात निघते का नाही ? याबद्दल मला अजिबात कल्पना नाही. या वाक्याने सगळेच क्लिअर झाले आम्हाला....सीडी मुळात निघते का नाही ? याबद्दल अजिबात कल्पना नसणे, ही एक तिसरी शक्यता... आम्ही गृहित धरले हो...ते चुकले.... ... आम्ही बोललो हेच चुकले..सॉरी स्पष्टीकरण ऐकूनही परत तुम्ही घालून पाडून बोललात. हा प्रकार अश्लाघ्य आहे. सोडून द्या, परत सॉरी म्हणतो..

बगाराम गुरुवार, 04/17/2008 - 07:34
पण हे शक्य नसेल तेव्हा पायरेटेड कॉपी न खरेदी करता, योग्य तीच कॉपी घरी पहाणे म्हणजे त्या त्या कलाकृतीला आर्थिक मदतच नव्हे काय ? आणि तेही शक्य नसेल तेव्हा पायरेटेड कॉपी बघीतली तर चालते का? पण त्यातही मी एक तत्व पाळतो "पायरटेड कॉपी कधीही विकत घ्यायची नाही!"... इंटरनेटावर फुकट बघायची -बगाराम

अभिज्ञ Wed, 04/16/2008 - 23:50
तेव्हा एका प्रोड्यूसर आणि डिरेक्टर ला फार यातना होतात म्हणे , .... मी तरी,असे मानत नाहि. एखाद्या कलेतून प्रोडयुसर/डायरे़क्टरला कितपत उत्पन्न असावे ह्याला काहि मर्यादा आहेत का? ही मंडळि ,ऩक्कि किति खर्चात सिनेमे बनवतात? ह्याचि खरी माहिती कधी बाहेर आलि आहे? एखादा सिनेमा ९० कोटि रुपयात बनतो?????? आइला कमाल आहे!!!! मी तरी अद्याप कुठल्याहि चित्रपट निर्मात्या कडुन ह्या किमतिचा ब्रेक अप दिलेला ऐकला नाहिये. आणि एवढे पैशे ह्यांच्या कडे येतातच कुठुन्?शाहरुख खान आय पी एल ची अक्खि टिमच विकत घेतो ती सुध्दा काहि करोड रुपयांना. बाकि मी पायरसि चे समर्थन करत नाहिये,पण यातना होतात वगैरे शी पुर्णतः सहमत नाहि. अबब.

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 00:07
साहेब, सन्दर्भ मराठी सिनेमांचा आहे.... ते पुढचं सगळं (९० कोटि,एवढे पैशे ह्यांच्या कडे येतातच कुठुन्?शाहरुख खान आय पी एल ची अक्खि टिमच )गैरलागू आहे... ९० कोटींमध्ये किमान २०० मराठी सिनेमे बनतील... ...मन्गेशाने जुन्नरजवळच्या खेड्यातून एक स्वप्न घेऊन येऊन एफ टी आय आय मध्ये दिग्दर्शनाची पदवी घेऊन मग एक फिल्म लिहिली, त्याला प्रोड्यूसर अर्थात मिळत नाही म्हणून खूप भटकन्ती झाली, काही वर्षे मध्ये गेली.......... लइ कष्टांनी एक प्रोड्यूसर मिळवले आहेत, रवि राय नावाचे...आणि मग बनवलेला आहे सिनेमा...सिनेमा चांगला बनलेला आहे, कुठे कुठे बक्षिसे घेऊन आला आहे, आणि आता रिलीज होत आहे... त्याच दिवशी डीव्हीडी मिळते का ही चर्चा होणे , नक्कीच वेदनादायक आहे.... आता बघा पटते का.... हे म्हणजे लग्नाच्या दिवशी हॉलवर येऊन घटस्फोटाच्या वकिलाने आपले कार्ड दिल्यासारखे आहे, ....

अभिज्ञ गुरुवार, 04/17/2008 - 00:34
आपले "यातना होतात" हे विधान मी तरि जनरल संदर्भात धरले होते/आहे. हि चर्चा जर मराठी सिनेमांबद्दल असेल तर ह्या बाबत आपण दिलेले स्पष्टीकरण पटते. परंतु आपण मी आधि विचारलेल्या मुद्यांवर काहिच प्रतिसाद दिलेला नाहि. १.प्रोड्युसर चित्रपट बनवतो तो काहि व्यावसायिक फायदा पाहुनच.(अर्थातच आर्थिक.) २.दिग्दर्शक/अभिनेते स्वतःची किंमत (ती काहि विचारु नका) वसुल करतातच. ३.तो वितरित करणारे पण त्यांचा आर्थिक फायदाच पाहतात. ४.चित्रपट दाखवणारे सुध्दा ,आजकालचे मल्टिप्लेक्स, त्यांचा आर्थिक फायदाच पाहतात. आता ह्या चारहि प्रकारात मला तरि कोणि समाजसेवा करताना दिसत नाहि.(फारच क्वचित ..) मग राहतो कोण? तो ति़किट काढणारा सामान्य प्रे़क्षकच. सगळि बंधने त्याच्यावरच का? त्याने जर त्याचा आर्थिक फायदा बघितला तर कुठे बिघडते? हे म्हणजे लग्नाच्या दिवशी हॉलवर येऊन घटस्फोटाच्या वकिलाने आपले कार्ड दिल्यासारखे आहे, .... आता उद्या लग्नाला पण तिकिट लावलेत अन घटस्फोटाचा वकिल आला तरि त्याचे अप्रूप वाटणार नाहि. अबब

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 01:15
नाही नाही म्हटलात तरी तुमचा बेसिक मुद्दा पायरसीचे समर्थन असा दिसतो.... आता सिमिलर उदाहरण... १. शेतकरी भाजी पिकवतो.( फायदा घेउन विकतो..) २. होलसेलवाला फायदा घेउन आणखी एका रिटेलर ला विकतो. ३. मंडईत भाजीवाला अजून फायदा घेऊन विकतो... आता मध्येच कोणीतरी चोर त्यातली भाजी चोरून चोरताना खराब झालेली भाजी स्वस्तात विकतो...कोणीतरी घेतेच.... सडकी भाजी गोड मानून खाणारे आहेतच्....त्यात आर्थिक फायदाही होतोच....आता कसली भाजी कशी खायची तो ज्याचा त्याचा प्रश्न आहे...पण भाजी चोरीची आहे आणि बेकायदेशीर आहे हे नक्की..... सगळि बंधने त्याच्यावरच का? त्याने जर त्याचा आर्थिक फायदा बघितला तर कुठे बिघडते? आता चित्रपट बघणे म्हणजे नक्की काय , ते आधी मनाशी पक्के पाहिजे... पायरेटेड सीडीवरती संवाद ऐकू न येता चित्रांचा आनंद न घेता फक्त गोष्ट कळणे म्हणजे चित्रपट पाहणे असे ज्यांना वाटते त्यांनी सीडीवरती पहावा... भरपूर आर्थिक फायदा होईल...

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 09:58
आता उद्या लग्नाला पण तिकिट लावलेत अन घटस्फोटाचा वकिल आला तरि त्याचे अप्रूप वाटणार नाहि. तुमचा हजरजवाबी पणा आवडला ! :)))

आंबोळी गुरुवार, 04/17/2008 - 14:58
आता उद्या लग्नाला पण तिकिट लावलेत अन घटस्फोटाचा वकिल आला तरि त्याचे अप्रूप वाटणार नाहि. सहमत... उद्या नवरा-नवरी चे पालक(प्रोडुसर) भरपूर पैसे कमावण्यासाठी पोरांची लग्ने ठरवणार, नवरा , नवरी भरमसाठ बिदागी घेउन लग्नाला उभे राहिले...भटजी (मग तो प्रस्थापीत असो किंवा खेडेगावातून स्वप्न घेउन आलेला असो) स्वत:चा फायदा बघून लग्न लावणार. कार्यालयवाला स्वत:चा फायदा बघुन त्या लग्नाची तिकीटे विकणार. मग स्वत:चा फायदा बघायला घटस्फोटाचा वकिल जर तिथे पोचला तर त्याचे काय चुकले? त्याला पोट नाही? त्याला यातना नाहीत? आणि तिकीटे काढून गेलेल्या सामान्य प्रेक्षकाचे काय? त्याच्या पानात जर जिलबीचा फक्त एक तुकडा येणार आसेल किंवा पोटभर जेवायला मिळणार नसेल तर त्याने कुणाकडे दाद मागायची? त्याने कमी पैशात जास्त जिलब्या मिळवायचा प्रयत्न केला तर काय चुकले? शेवटी कन्या वरयते रुपं माता वित्तं पिता श्रुतम् बान्धवा: कुलमिच्छन्ति मिष्टान्ने इतरेजना: हेच खरे. अवांतर : मला ह्या विषयावर प्रतिसाद दिला गेला तरि आम्हि तो वैयक्तिक न घेता चर्चेचा भागच समजु/समजतो. (मिष्टान्ने चापणारा)आंबोळी

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 04/17/2008 - 18:22
अहो आम्बोळी.... एका लग्नाची गोष्ट झकास... अप्रतिम प्रतिसाद... आवडला.... पण हा चर्चेचा भाग समजा....आम्ही केलेले कौतुक वैयक्तिक घेऊ नका... :):)

तात्या विंचू गुरुवार, 04/17/2008 - 10:36
पतिंग्या नव्हे.... बैलाचे नाव "चितंग्या" असे आहे.... "तुझं आभाळ मला माझं आभाळ तुला" नव्हे... माझं आभाळ तुला घे..तुझं आभाळ मला...असे हवे.... टिंग्या सुरेख आहे...जरूर बघा.... -सो कॉल्ल्ड समीक्षक तो मी नव्हेच.. (भडकमकर तुमचा करस्पाँडन्स कोर्स आहे का हो???)

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 10:52
मुक्तसुनितराव, बहुधा आपण भडकमकरांचं बोलणं व्यक्तिशः घेतलं असावं असा माझा कयास आहे. परंतु जर आपण एका बराच काळ अभिनयक्षेत्राशी निगडीत असलेल्या व्यक्तिच्या जागी स्वतःला ठेऊन हा विचार केला तर नक्की भडकमकरांची तळमळ आपल्याला जाणवेल. हा जो काही सर्वसाधारण राग आहे डिव्हीडी आणि पायरसीबाबत, त्यापायी कदाचित त्यांच्याकडून आपल्याला दुखावणारी काही वाक्यं आलेली असु शकतात. जसं भ्रष्टाचार, आणि सवंग राजकारणाबाबत बोलताना आपोआप आपल्या तोंडून नेहमीपेक्षा जास्त कडक विचार निघतात तसंच आहे हे. जोपर्यंत मोठ्या हौसेने आणि अपेक्षेने उभे केलेले नाटक्/चित्रपट केवळ वर उल्लेखात आलेल्या कारणांपायी चालत नाही ना, तोपर्यंत ही अशी तळमळ, चिडचिड मनाच्या गाभ्यापासून नाही हो येत. अबबशेठ, आपण हिंदी चित्रपटांचा मुद्दा सरळ बाजुलाच ठेऊया. मराठी सिनेमे हे बर्‍याचदा सरकारच्या मदतीवर आणि प्रोड्युसर्सच्या हाता-पाया पडून उभे राहतात. इथं दुबईचा पैसा येत नाही. प्रसंगी निर्माता-दिग्दर्शक पदरमोड करुन पैसा उभारतात. श्वास सारखा अप्रतिम चित्रपट जेंव्हा ऑस्करला जाणार असतो तेंव्हा दिग्दर्शकापासून ते कलाकारांपर्यंत सगळ्यांना हातात पत्र्याची डबडी घेऊन रस्त्यातून 'ऑस्कर-निधी' साठी भिका मागत फिरावं लागतं. ही अवस्था 'सुवर्णकमळ' विजेत्या चित्रपटाची...तर इतरांची काय कथा हो? आता सगळि बंधने त्याच्यावरच का? त्याने जर त्याचा आर्थिक फायदा बघितला तर कुठे बिघडते? ह्यामध्ये आर्थिक फायदा ही 'रिलेटिव्ह कॉन्सेप्ट' वाटते. निर्माता-दिग्दर्शक त्याच्या आर्थिक फायद्यासाठी सिनेमा काढतो, अभिनेते त्यांचा फायदा बघून काम करतात, चित्रपटगृहं त्यांचा फायदा बघतात, ब्लॅकवाले त्यांचा फायदा बघतात (मराठीसाठी ब्लॅक?), पण म्हणून आपला आर्थिक फायदा बघताना आपण ओरिजनल नव्हे तर नक्कल खरेदी करतो आहोत असं नाहीय्ये का? म्हणजे पुडा ही पिवळा, त्यावरच्या मुलाचं चित्रही तसंच, आणि नावात मात्र 'पारले-जी' चं 'पाले-जी' करायचं आणि रद्दी बिस्किटं आठ आणे-रुपया कमी किंमतीनं विकायचं असं नाही का होतय? बिस्किटं दोन्ही पुड्यात आहेत. पुडेही दिसायला जवळपास सारखे आहेत. पण पारलेच्या बिस्किटाची चव, दर्जा 'पाले'च्या बिस्किटाला आहे का? बरं हे कोण कुठले 'पाले', त्यानी मानकांचं पालन केलं आहे का? त्यांना ब्रँड मार्केटींगचा खर्च आला का? 'पारले'ला हे सगळं आहे, म्हणून त्यांची किंमत थोडी जास्त ! आता मला सांगा, ४ पैसे कमी देऊन टुकार प्रिंट आणायची आणि चित्रपटात काय वाक्यं आहेत, काय बोलताहेत हे कान ताणून ऐकण्याचा प्रयत्न करायचा, चित्रही तेव्हढं योग्य दर्जाचं नसतं. चित्रपट बघितल्याच्या समाधानाची पार काशी होऊन नाही जात काहो? असो, राग नसावा. माझं बोलणं खटकलं असल्यास मोठ्या दिलानं माफ करुन टाका! अहो, बोलुनचालुन टवाळ आम्ही! आमचं म्हणणं काय मनावर घेता? -(श्वासच्या ऑस्कर-निधीसाठी भिका मागत हिंडलेला) ध मा ल.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 11:21
वा धम्या, सुंदर अन संयत प्रतिसाद. पायरसीबद्दलची कळ्कळ पोचली. आता ओरिजनलच खरेदी करणार अन एटलिष्ट मराठी तरी थेटरातच बघणार. भडकमकरांनी अशा तर्‍हेने वाकडे न बोलता प्रतिसाद द्यायला हरकत नव्हती असे वाटले, असो, भडकमकर साहेब नो ऑफेन्स मिन्ट बरका !

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 11:40
आता ओरिजनलच खरेदी करणार अन एटलिष्ट मराठी तरी थेटरातच बघणार. आनंदयात्रीशेठ, शतशः आभार ! असेच आपण सगळ्यांनी ठरवलं तर नक्कीच मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल. -(आभारी) ध मा ल.

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 12:48
मी नेहेमी थेटरातच बघणे पसंत करते. आणि खूपच प्रेक्षणीय आणि मनोरंजक वाटला तरच बाजारात चकती आल्यावर चकती घेते. अवांतर :
तर नक्कीच मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल.
म्हणजे पायरटेड न घेता ओरीजनल व्हीसीडी घेतल्यास मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल? हम्म्म्म.. हे विधान जरा विचारमंथनीय आहे. अहो कोणाला वाटणार नाही मराठी रंगपट दणदणून निघावा. पण काय आजचे ते चित्रपट, काय ती गाणी, काय ते विनोद (हसू ही रडू!), काय ते नाच (शाळेतल्या गॅदरींगमध्ये तरी चांगले). (१-२% अपवाद वगळता.जसे उत्तरायण, श्वास, वळू, टिंग्या, डोंबिवली फास्ट, तू तिथं मी इ.) बनवाबनवी, गंमत जंमत, नवरी मिळे नवर्‍याला, एकापेक्षा एक, भूताचा भाऊ इ. मनोरंजक चित्रपट देणारा सचिन नवरा माझा नवसाचा देतो, धुमधडाका, थरथराट, दे दणा दण, झपाटलेला महेश कोठारे 'क्यू की मै झूठ नही बोलता' चे मराठीकरण - नाव पण आठवत नाही. पूर्वीच्या लावण्या बघायला अजूनही मस्त वाटते आणि आत्ताच्या - न बोललेलेच बरे. हिंदी रंगपटातील कलाकारांना ५-१० मिनिटे झळकवण्याचा अट्टहास, हिंदी गायकांकडून गाणी गाऊन घेण्याचा अट्टहास, वेस्टर्न नाचण्याचा अट्टहास.. का? किती मराठी चित्रपट संगीताच्या ध्वनीफिती निघतात आज? चांगली गाणी कोणाला आवडत नाहीत. फिटे अंधाराचे जाळे का हाऊसफुल्ल जातो? नव्या पिढीच्या राहुल देशपांडेचे बगळ्यांची माळफुले, दाटून कंठ येतो का वन्स मोअर घेते? सांगा बरं काल परवा निघालेल्या चित्रपटांची नावे, लक्षात राहिलेले कलाकार, लक्षात राहिलेली गाणी, लक्षात राहिलेले विनोद? मराठी रंगपटाचा प्रेक्षकवर्ग म्हणाल तर त्याला जे हिंदीत बघायला मिळतेय आणि तो बघतोय, म्हणजेच मराठी, घरच्या चित्रपटांकडून नक्कीच त्याच्या वेगळ्या अपेक्षा आहेत. श्यामची आई, गोरा कुंभार, शिवाजी महाराज, पिंजरा, दादा कोंडके, राजा गोसावी, दामुअण्णा, दिलीप प्रभावळकर, अशोक सराफ, रंजना, सुलोचना, जयश्री, साधी माणसं, आत्मविश्वास, दोघी, सरकारनामा रुचणारी माणसं पळालेली कोंबडी धरायला का म्हणून जातील. दर्जा दाखवा पावती मिळेल. * वरील मत हे वैयक्तिक आहे.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 12:57
म्हणजे पायरटेड न घेता ओरीजनल व्हीसीडी घेतल्यास मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल? असहमत .. धम्याला म्हणायचे आहे की थेटरात पाहिल्याने मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल. बाकी सर्व मुद्द्यांशी अगदी तंतोतंत सहमत. बहुतांशी पिक्चर भुक्कड असतात, काय तो "नाना मामा","नाथा पुरे आता" .. भरत जाधव ने तर आधी चांगले कमावलेले नाव गमावलेय आता .. वात आणतो तो आता अगदी त्या होममिनिष्टर पेक्षाही ..

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 13:04
भरत जाधव?.. मला नाव आठवलेही नाही!
थेटरात पाहिल्याने मराठी रंगपट पुर्वीसारखा दिमाखानं उभा राहिल.
टुकार पिक्चर बघायला कोण जाईल थेटरात? वेळ खर्च, पैसा खर्च, स्टोरी समजून घेता घेता डोक्याची मंडई. आजचा सामान्य मराठी माणूस त्यापेक्षा मिसळपाव / वडापाव / भेळ खाईल, ताम्हिणीच्या घाटात फिरायला जाईल.

आनंदयात्री गुरुवार, 04/17/2008 - 13:14
>>टुकार पिक्चर बघायला कोण जाईल थेटरात? खरे आहे, जत्रा मधले ह्यालागाड त्यालागाड पाहुन त्या भरत जाधवला गाडावे वाटत होते, अर्ध्यातुन उठुन आलो, पैसे गेले मनस्ताप झाला अन "सांगितले होते मराठी पिक्चर नको ! कोणत्या भुक्कड पिक्चरला घेउन आलास !" असे बोलने खाल्ले ते वेगळेच. पण श्वास, डोंबिवली फास्ट, डोह, सरीवर सरी अशीच काही चांगली चित्र पण येतात ती पहायला मात्र थेटरातच जायला पाहिजे, धम्या म्हणतो तसा खरच या लोकांकडे दुबइचा पैसा नाही. खारीचा वाटा तर उचलला जाइल.

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 14:06
श्वास, डोंबिवली फास्ट, डोह, सरीवर सरी अशीच काही चांगली चित्र पण येतात ती पहायला मात्र थेटरातच जायला पाहिजे,
मान्य.
खरच या लोकांकडे दुबइचा पैसा नाही.
म्हणजे उत्तम कलाकृती बघायला ५०-१०० करोड लागतातच? पूर्वीच्या लोकांकडे होता का हो दुबईचा पैसा? श्यामची आई पठडीतला पिक्चर दाखवायला लागतात का करोडोंचे सेट्स, फॉरेन लोकेशन्स आणि स्पेशल इफेक्ट्स? आम्हाला मराठी माणसाला बांधून ठेवणारे कथा, कलाकार आणि संवाद (डायलॉग्ज्) हवे आहेत.

अभिज्ञ Fri, 04/18/2008 - 03:40
मला वाटते कि हि चर्चा फ़ारच भरकटलि आहे. मुळात माझा आक्षेप हा "निर्माता दिग्दर्शक ह्यांना फ़ार यातना होतात हो" ह्या वाक्यावर आहे/होता. श्री भडकमकर आणि धमाल मुलगा ह्यांनि सांगितलेले बरेचसे विचार पटले. परंतु काहि मुद्यांवर मी तरी सहमत नाहि. नाहि नाहि म्हंटले तरी तुम्हि पायरसिचे समर्थन करताय....... भडकमकरांनि आम्हाला या पायरसिच्या वादात शेवटि ओढलेच.) नुसतेच मराठी चित्रपट चालत नाहित हि बोंब मारत सुटायचे,हे गेले कित्येक वर्षे मी पाहतोय, ऐकतोय.....वरील चर्चांमधुनहि हाच सुर ऐकायला मिळाला. आपल्याला असेच म्हणायचे आहे ना......कि "एकतर चित्रग्रुह नाहित,वर सांगितल्याप्रमाणे प्रेक्षकवर्ग नाहि.त्यात परत हि पायरसिची भानगड...म्हणजे निर्माता/दिग्दर्शक झोपलाच की. मग निर्माता शेवटि कंटाळून चित्रपटाचे हक्क एखाद्या टी.व्हि.चॆनेलला विकून स्वत:चा खर्च काढून घेतो.............मग काय घरबसल्याच जाहिराती पहात पहात तो बघायचा.तोच एक शेवटचा नैतिक मार्ग." डी.व्हि.डी............... मुळात मराठी चित्रपटाचि डी.व्हि.डी निघते का हो?(चोथी शक्यता...) बर हि डि.व्हि.डि. प्रत्येक वेळेस पायरेटेडच असेल कशावरून? मग ती ख्ररेदि केली तर बिघड्ले कुठे? किंवा लोकांनि त्या चित्रपटाचा भर ओसरुन तो चित्रपट डि.व्हि.डि वर येइ पर्यंत वाट पहायचि? मराठि चित्रपटांना ह्या बाबी लागु होताना दिसतच नाहीत. मराठी चित्रपटाचि डी.व्हि.डी मी तर फ़ार क्वचित वेळा पाहिलि असेन. महाराष्ट्रात अशा किति चित्रग्रूहात मराठी चित्रपट लागतात हो? आणि लागले तर किती दिवस चालतात?एकुणच पहायच्या संधि कमीच..... मग माणुस जर ह्या माध्यमाकडे जर वळाला तर त्यात नवल ते काय?किंबहुना अशा वेळि तो प्रामुख्याने हिंदि चित्रपटाकडे वळतो.आणि खुद्द महाराष्ट्रात जर ही अवस्था तर बाहेर हा प्रश्नच येत नाहि. (ह्याच पुण्या मुंम्बैत भोजपुरी चित्रपट मात्र जोरात चालतात.) आता वळुयात पायरसिकडे.... मुळात पायरसि वाइट हेच विधान मी चुकीचे मानतो.किंवा पायरसि हि सुद्धा relative concept आहे. आश्चर्य वाटून घेउ नका.भडकमकर आणि ध.मु. ह्यांनि दिलेली उदाहरणॆ अजिबात पटत नाहित. आपण सांगितलेली सडकि भाजी आणि पारले-पाले उदाहरणे दिशाभुल करणारी आहेत. ती पायरसिच्या व्याख्येत जरी बसत असलि तरी ती इथे लागु होत नाहीत. आमच्या मतानुसार चित्रपटाचि डी.व्हि.डि. आणि सि.डि. हे दोन्हि प्रकार मुळ चित्रपटच दाखवतात. त्यात सडकि भाजी किंवा पाले जी असला प्रकार नसतो.(इथे बनावट आहे.) अबबशेठ, आपण हिंदी चित्रपटांचा मुद्दा सरळ बाजुलाच ठेऊया. मराठी सिनेमे हे बर्‍याचदा सरकारच्या मदतीवर आणि प्रोड्युसर्सच्या हाता-पाया पडून उभे राहतात. इथं दुबईचा पैसा येत नाही. प्रसंगी निर्माता-दिग्दर्शक पदरमोड करुन पैसा उभारतात. श्वास सारखा अप्रतिम चित्रपट जेंव्हा ऑस्करला जाणार असतो तेंव्हा दिग्दर्शकापासून ते कलाकारांपर्यंत सगळ्यांना हातात पत्र्याची डबडी घेऊन रस्त्यातून 'ऑस्कर-निधी' साठी भिका मागत फिरावं लागतं. ही अवस्था 'सुवर्णकमळ' विजेत्या चित्रपटाची...तर इतरांची काय कथा हो? मान्य........... आता फ़क्त मराठी सिनेमांनाच पायरसिचा धोका का हो? तामिळ,तेलुगु,कन्नड सर्वच भाषांच्या चित्रपटांच्या पायरेटेड डी.व्हि.डी. पोत्याने मिळतात, तरीहि तिथली थेअटर्स हाउसफ़ुल्लच दिसतात. मग चुकतेय कुठे? मला वाटते कि मराठी चित्रपटांची अधोगति होण्यास ही पायरसि जबाबदार नसुन बाकी बरेचसे प्रकार मुख्यत: जबाबदार आहेत. १.बॉलिवूड........मुख्य धोका तोच आहे.मराठी चित्रपटांच्या अधोगतिस हाच एक जबाबदार असा भाग आहे. मराठी चित्रपटस्रुष्टि घ्या किंवा मराठी भाषाच घ्या....अस्तित्वासाठी जेवढा संघर्ष ह्यांना करावा लागतो तेवढा संघर्ष कुठ्ल्याही भाषेला करावा लागत असेल असे माझ्या पाहण्यात तरी नाहि. मराठी सिनेमाला जगवायचे असेल तर हि बॉलिवूडची घाण प्रथम इथून बाहेर काढलि पाहिजे. २.मराठी चित्रपटांचि जास्त जाहिरात होताना दिसत नाहि. ३.आर्थिक अभाव,प्रदर्शनाकरिता उपलब्ध संधि नाहित.... ४.एकंदरीत मराठी समाजाचि उदासिनता..................... आणिक बरेच काहि देता येइल.... तर मुद्दा हा पायरसि संदर्भात होता........... या पायरसि संदर्भात मी इथे काहि उदाहरणे देउ इच्छितो. १.मायक्रोसॉफ़्ट विन्डोज चे उदाहरण तर सर्वश्रुत आहे. आपल्या पैकि किति जणांनि आजपर्यंत हा प्रकार कधिहि पायरेटेड वापरलेला नाहि? ह्याचे उत्तर जवळपास ० असेच असेल. बाजारात ह्या सॉफ़्टवेअरचे पायरेटेड वर्जन बहुत करून मायक्रोसॉफ्ट्च आणते अशीच धारणा आहे. २.आमच्या व्यावसायिक अंगात autocad नावाचे एक सॉफ़्टवेअर आहे. माझ्या माहिति प्रमाणे हे बनवणारी कंपनीच ह्याचे पायरेटेड वर्जन बाजारात आणते. आता ह्या दोन्हिहि अतिशय प्रस्थापित अशा कंपन्या आहेत.तरीहि दोन्ही हा प्रकार करतात. कारण सोप्पे आहे.बाजारावर पकड. माणसाला आपल्या उत्पादनाचि सवयच लावून टाकतात.माणसाला त्या प्रणालीचा गुलाम करुन टाकतात. मग हळूहळू माणूस एक का होइना ओरिजिनल वर्जन घेतोच. समजा ,विण्डॊज हि वर्जन जर पहिल्यापासुनच फ़क्त पैशे देणा-यालाच मिळेल ह्या तत्वावर त्यांनी जगात राबवली असति तर आजपर्यंत एवढि हीट झाली असति का? आधि मला विंडोज हे काय आहे हे जो पर्यंत कळ्त नाहि तो पर्यंत मी तरी ती कशी काय विकत घेउ? ३.आपण टि.व्हि.,वर्तमानपत्र ह्यात ब-याच वेळा ऐकले/वाचले असेल,कि अफ़गाणिस्तान,पाकिस्तान येथे हिंदि चित्रपट फ़ारच हिट आहेत.तेथे ते officially प्रदर्शित होत नाहित तरिहि ते तेथे पायरेटेड सी.डी. वगैरे प्रकाराने उपलब्ध असतात. त्या बद्दल एकाहि बॉलिवूडकराला मी गळे काढताना पाहिलेले नाहि.उलट ह्याचे आपल्या सर्वांना कौतुकच असते, नाहि का? मग मला तरी हाच प्रश्न पडतो कि च्याइला आपणच का एवढे कर्मदरिद्रि? का नाहि आपले चित्रपट चालत,ते हि आपल्याच राज्यात!!!!!!!!!! मुळात आपली कला/अविष्कार लोकांपर्यंत पोहोचतोय का?लोकांना ते माहिति आहे का? लोकांपर्यंत आपले काम कसे पोहचोवता येइल? लोक येउन माझे काम पाहणार का मी स्वत:हा ते लोकांना दाखवायला पाहिजे? हे विचार कोणि करतेय?????? खरि गोम तर मला इथेच आढळते. लोकांनि येउन माझे काम पहावे.ते हि पैशे देउन (अर्थातच).मी कशाला लोकांना दाखवायला जाउ? आधि माझा झालेला खर्च काढा.............हि असलि व्रुत्ति............. अरे मित्रा, जर तुझ्या सिनेमाच्या पाय़रेटेड सि.डि. बाजारात आल्या तर त्यातूनहि तुलाच प्रसिद्धि मिळते. लोकांना नाहि.त्याप्रसिद्धिवर तुलाच पूढचे चित्रपट जास्त फ़ायदा करतिल. आज संदिप खरे,सलील कुलकर्णि हे का एवढे प्रसिध्द आहेत?त्यांचि गाणिहि नेटवर मिळतातच कि फ़ुकट. तरिहि लोक त्यांच्या शोजना गर्दि करतातच ना. का? तर तिथे दर्जा तर आहेच,पण तो लोकांपर्यंत पोहोचवण्यात ते यशस्वी झालेत. आणि हा प्रकार फ़क्त चित्रपटांच्या बाबतीत आहे असे नाहि. नाटक घ्या.पुणे मुंबई सोडले तर नाटकाचा प्रोडुयुसर मराठवाडा,विदर्भ अशा लांबच्या ठिकाणि जायला नाखुशच असतो. का तर तिथे नाटकाला कितपत प्रतिसाद मिळेल अशि शंका. पुण्यात तर कानडि,तेलुगु वगैरे बहुभाषिक वर्तमानपत्रे मिळतात.पण बेळगाव सोड्ल कि महाराष्ट्राबाहेर मराठी व्रुत्तपत्रे का मिळत नाहित? सगळी कडे आर्थिक गणितेच पहायचि.नाहि का? आत्ता खरि गरज आहे ती "मराठी चित्रपट बघा" हे सांगायचि.मग तो तुम्हि थेटरात बघा किंवा पायरेटेड सी.डि. वर बघा. कसाहि बघा ,अरे पण बघा.उगाच नसत्या झुलि पांघरुन बसु नका. बाकि, मुळात तुम्हाला "श्रीमंत झालेला मराठी" पहायचाय की "श्रीमंत झालेली मराठी" पहायचि आहे? पहा, दोन्हित खुप फ़रक आहे.पहिल्या प्रकार घडल्याने दुसरी गोष्ट घडेलच असे नाहि,पण दुसरा प्रकार घडला तर पहिले प्रकार लाखोंनि पहायला मिळतिल. (मराठी सिनेमाप्रेमी) अबब अवांतर-असो, राग नसावा. माझं बोलणं खटकलं असल्यास मोठ्या दिलानं माफ करुन टाका! अहो, बोलुनचालुन टवाळ आम्ही! आमचं म्हणणं काय मनावर घेता? हे कोणाकरिता होते?

भोचक गुरुवार, 04/17/2008 - 14:07
माझं आभाळ तुला घे तुझं आभाळ मला आठवांच्या पारंबीला बांधू एक झुला ही प्रकाश होळकरांची एक छान कविता आहे. त्याचेच टिंग्यामध्ये गाणे केले आहे. होळकर मुळचे लासलगाव (जि.नाशिक) येथील कवी आहेत. नव्या पिढीतील होळकर एक सशक्त कवी आहे. त्यांच्या कविता आशयघन आहेत. कोरडे नक्षत्र हा त्यांचा काव्यसंग्रह प्रसिद्ध झाला आहे.

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 04/17/2008 - 15:54
बघितला पाहिजे टिंग्या..... अवांतर - चामारी आमच्या नावाचा शिणेमा???? अन् आमाला त्याचं आवतान बी नाय...... आयला कमीत कमी रॉयल्टी तरी द्या राव....... आपला, (वरिजनल) टिंग्या ;)

धमाल मुलगा गुरुवार, 04/17/2008 - 18:10
सर्वप्रथम आनंदयात्री माझ्या म्हणण्याशी सहमत झालात, आणि माझ्या अनुपस्थितीत किल्ला लढवलात त्याबद्दल आभार! मनस्वी, अगदी बिनतोड आहेत तुझे मुद्दे.
काय आजचे ते चित्रपट, काय ती गाणी, काय ते विनोद (हसू ही रडू!), काय ते नाच (शाळेतल्या गॅदरींगमध्ये तरी चांगले). ...न बोललेलेच बरे. हिंदी रंगपटातील कलाकारांना ५-१० मिनिटे झळकवण्याचा अट्टहास, हिंदी गायकांकडून गाणी गाऊन घेण्याचा अट्टहास, वेस्टर्न नाचण्याचा अट्टहास.. का? किती मराठी चित्रपट संगीताच्या ध्वनीफिती निघतात आज?
अगदी मान्य! पण ह्याच्या मुळाशी दुष्टचक्र आहे. 'प्रेक्षकांची अशी आवड/मागणी असते म्हणून आम्ही असं बनवतो'...आणि 'दुसरं काही नाही म्हणून हेच बघतो' सास-बहू इ.इ. प्रकार आधी बघायचे, नंतर चटक लागली की टाळता येत नाहीत! लोक बघताहेत म्हणून बदाबदा सगळ्या असल्याच मालिका काढायच्या...असाच प्रकार आहे मराठीतही. बरं, काही वेळा दर्जेदार देणार्‍यांनाही सवंग देणं भाग असतं... प्रत्येक प्रकारची लाट येत असते, इनोदी की इनोदीच....बांगड्या आणि तंगड्या की तेच ते...रोमँटीक आले की फटाफट तसलेच आणखी चित्रपट. इथं अस्तित्व टिकवणं हे देखील एक कारण असतं. शेवटी वाहत्या गंगेत हात धूणं कोणाला नकोय? फिटे अंधाराचे जाळे का हाऊसफुल्ल जातो? नव्या पिढीच्या राहुल देशपांडेचे बगळ्यांची माळफुले, दाटून कंठ येतो का वन्स मोअर घेते? अभिरुचीसंपन्न प्रेक्षक/रसिक नक्कीच चांगलं तेच उचलतात...पण हेच रसिक नक्की आपल्या कलाकृतीला पहायला येतीलच, ह्याची खात्री वाटली नाही की मग असं व्हायला होतं! आजही चांगले चित्रपट निघत आहेत. आता, नाण्याच्या बाजूप्रमाणे चांगल्याबरोबर वाईटही येणारच. फरक एव्हढाच आहे की वाईट जास्त आहे, चांगलं कमी. कारण सोपं आहे, चांगल्या कलाकृतीसाठी जास्त मेहनत घ्यावी लागते, विषयाचा योग्य अभ्यास करावा लागतो. त्यात वेळा खर्ची पडतो, पैसाही लागतो...एव्हढ्या वेळात जर आलेली लाट परत गेली तर? म्हणून बरेच जण आपली पोळी ह्या तापल्या तव्यावर भाजून घेतात! परिणामः तद्दन भिकार चित्रपट. मला खात्री आहे, परिस्थिती नक्की सुधारेल. गजेंद्र, मंगेश, किंचित संतोष ही आणि अशी मंडळी नक्की मराठी रंगपटाला वर आणतील. हळू हळू प्रेक्षकांच्या अपेक्षा बदलतील...सातत्याने असे दर्जेदार चित्रपट आल्यानंतर त्यांची सवय लागून फालतू प्रकार प्रेक्षकांकडून नाकारले जातील. पण..थोडा धीर धरायला हवा, पुन्हा बाळसं धरायला जरा वेळ लागेलच की. काय?
म्हणजे उत्तम कलाकृती बघायला ५०-१०० करोड लागतातच? पूर्वीच्या लोकांकडे होता का हो दुबईचा पैसा?
दोन्ही प्रश्नांचे उत्तर एकच : 'नाही' आणि कोण म्हणतं करोडोंनी पैसा ओतले की चित्रपट चांगले बनतात? लो-बजेट वाले नागेश कुकनुरचे चित्रपट आहेत साक्षीला.. आणि भव्य-दिव्य सेट्सवाले गर्भश्रीमंत चित्रपटही...जे सडकून आपटले आहेत. अर्थात हा नियम सार्वत्रीक नाही. दुबईचा संदर्भ मी अबबशेठच्या हिंदी-मराठी चित्रपट तुलनेशी बोलताना दिला होता.
आम्हाला मराठी माणसाला बांधून ठेवणारे कथा, कलाकार आणि संवाद (डायलॉग्ज्) हवे आहेत.
त्यासाठी गरज आहे ती उत्तम लेखकांची, दिग्दर्शकांची आणि सकस अभिनयक्षमतेच्या अभिनेत्यांची...हे सगळं येतं ते पैसा ओतूनच. मग त्यांनी केलेल्या कष्टाचं चीज नको व्हायला? त्यांना योग्य तो मोबदला नको मिळायला? हाच माझा सूर आहे...चित्रपटगृहात जाऊन चित्रपट पहा म्हणण्यामागे.

मनस्वी गुरुवार, 04/17/2008 - 18:45
'प्रेक्षकांची अशी आवड/मागणी असते म्हणून आम्ही असं बनवतो'
हे विधान चुकीचे वाटते (तुझे नाही, जो करतो त्याचे.) ही प्रेक्षकांची आवड अजिबात नसते, म्हणूनच गर्दी खेचत नाही.
लोक बघताहेत म्हणून बदाबदा सगळ्या असल्याच मालिका काढायच्या...असाच प्रकार आहे मराठीतही.
बरोबर आहे. पण सिनेमा, नाटक, मालिका हे समाजाशी संवाद साधण्याचे एक माध्यम आहे असे मी समजते. आजच्या मालिका बघणार्‍या बहुसंख्य महिला वर्गाची सायकोलॉजी बदलण्याची शक्ती त्यांच्यात असते आणि त्यांनी ती सत्कारणी लावावी असे मला वाटते. आज विचारले तुला टिपरे आवडेल की या सुखांनो - तर पटकन टिपरे हेच उत्तर येईल. रडुबाई, हतबल, काळी जादू, जळुबाई, खलनायकी विचार न येता आधीच टेन्शनमध्ये असलेल्या बायकांच्या मनात हलकेफुलके, प्रगल्भ, विनोदी, खंबीर असे विचार यावेत असे मला वाटते.
पण हेच रसिक नक्की आपल्या कलाकृतीला पहायला येतीलच,
हवाय कशाला तोच रसिक. आपापला प्रेक्षकवर्ग तयार करा पण तो तरी कायम ठेवा. जसे दादा कोंडके.
एव्हढ्या वेळात जर आलेली लाट परत गेली तर? म्हणून बरेच जण आपली पोळी ह्या तापल्या तव्यावर भाजून घेतात! परिणामः तद्दन भिकार चित्रपट.
बरोब्बर. म्हणून पोळी भाजून घेणार्‍याने भाजावी पोळी. पण ती पोळी त्यांची त्यांनाच खावी लागणार आहे हे विसरू नये. असे म्हणू नये मराठी प्रेक्षकाने पाठ फिरवली वगैरे.
मला खात्री आहे, परिस्थिती नक्की सुधारेल. थोडा धीर धरायला हवा.
मान्य आहे.
पुन्हा बाळसं धरायला जरा वेळ लागेलच की. काय?
बाळसं धरता धरता २० वर्ष सरली हो. बाळाचा बाळ्या झाला.
मग त्यांनी केलेल्या कष्टाचं चीज नको व्हायला? त्यांना योग्य तो मोबदला नको मिळायला?
हो, मी सहमत आहे. म्हणूनच म्हटलं, चांगला मराठी सिनेमा चित्रपटगृहात जाउनच बघावा. आणि त्याची सीडी / व्हीसीडी पण ओरीजनलच घ्यावी. टुकार चित्रपटांची पायरटेड तरी कोण घेणारेय?

मुक्तसुनीत गुरुवार, 04/17/2008 - 19:47
भडकमकर आणि धमु यांना थोडे स्पष्टीकरण देणे योग्य होईल. मी नोंदवलेला निषेध हा भडकमकरांच्या एका विधानाचा निषेध होता. त्याबाबत मी व्यक्तिगत आकस किंवा अनादर दाखविलेला नाही. त्यांचे विधान मी व्यक्तिशः घेतले असे धमु म्हणतात. तसे ते सरळसरळ व्यक्तिगत निर्देश करणारे होतेच. भडकमकरांची तळमळ मी समजतो असे मी याधीच म्हण्टले आहे. या निमित्ताने त्यानी हा महत्त्वाचा मुद्दा प्रकाशात आणला, लावून धरला हे स्पृहणीय आहे. धमु आणि आनंदयात्री यांचे प्रतिसाद विशेष उल्लेखनीय, समंजस आहेत. त्यांचे अभिनंदन.

धमाल मुलगा Fri, 04/18/2008 - 11:41
मुळात तुम्हाला "श्रीमंत झालेला मराठी" पहायचाय की "श्रीमंत झालेली मराठी" पहायचि आहे? पहा, दोन्हित खुप फ़रक आहे.पहिल्या प्रकार घडल्याने दुसरी गोष्ट घडेलच असे नाहि,पण दुसरा प्रकार घडला तर पहिले प्रकार लाखोंनि पहायला मिळतिल.
क्या बात है! नक्कीच!
पण हेच रसिक नक्की आपल्या कलाकृतीला पहायला येतीलच, हवाय कशाला तोच रसिक. आपापला प्रेक्षकवर्ग तयार करा पण तो तरी कायम ठेवा. जसे दादा कोंडके.
तेच रसिक मी अश्या अर्थानं म्हणालो, की जे कलेसाठी गर्दी करतात..जीव टाकतात.
पुन्हा बाळसं धरायला जरा वेळ लागेलच की. काय? बाळसं धरता धरता २० वर्ष सरली हो. बाळाचा बाळ्या झाला.
सुरुवात झालेली आहे... निव्वळ इनोदी चित्रपटांचा रतीब घालून तेच ते दाखवणं कमी झालं असून सुधारित दर्जाची निर्मीती चढत्या भाजणीने निदर्शनास येऊ लागलेली आहे.
मग मला तरी हाच प्रश्न पडतो कि च्याइला आपणच का एवढे कर्मदरिद्रि? का नाहि आपले चित्रपट चालत,ते हि आपल्याच राज्यात!!!!!!!!!!
:-)) जेव्हा एक देशपांडा एका जोश्याशी सार्वजनीक ठिकाणी बोलताना देखील मायमराठीचा वापर करायला लाजतो तेव्हा हा प्रश्न विचारणंच चूकीचं ठरतं. सर्वसाधारण मनोवृत्ती म्हणजे, "थेटरात जाऊन तिकीट काढून पिक्चर बघायचं आणि तेही मराठी? काय येडा झालास का तू?"
अरे मित्रा, जर तुझ्या सिनेमाच्या पाय़रेटेड सि.डि. बाजारात आल्या तर त्यातूनहि तुलाच प्रसिद्धि मिळते. लोकांना नाहि.त्याप्रसिद्धिवर तुलाच पूढचे चित्रपट जास्त फ़ायदा करतिल.
काही प्रमाणात असहमत. प्रसिद्धी नक्कीच मिळते, कित्येकांची अशीही उदाहरणं आहेतच की, ज्यांचे चित्रपट सडकून आपटले, कुत्रंही गेलं नाही बघायला, पण त्यांना पुढे कामं मिळत गेली...यशस्वीही झाले.
सगळी कडे आर्थिक गणितेच पहायचि.नाहि का?
का नाही? मायबाप प्रेक्षक, कलेची सेवा इ.इ. सगळ्या गोष्टी मनाला समाधान देतात, पण त्या समाधानाच्या जोरावर मुलांना चांगल्या शाळेत प्रवेश नाही घेता येत, त्यासाठी मोजावा लागतो तो पैसाच. दोन वेळचं जेवण-खाण, औषध-पाणी हे समाधानाने नाही विकत घेता येत. पुर्वीचे मराठी अभिनेते आर्थिक गणितं पहायचे नाहीत, काही अपवाद वगळता काय झालं त्यांच्या आयुष्याच्या शेवटी?
नाटक घ्या.पुणे मुंबई सोडले तर नाटकाचा प्रोडुयुसर मराठवाडा,विदर्भ अशा लांबच्या ठिकाणि जायला नाखुशच असतो. का तर तिथे नाटकाला कितपत प्रतिसाद मिळेल अशि शंका.
शेठ, एके काळी आम्हीही व्यावसायीक नाटकं केली आहेत. एका दौर्‍याचा खर्च किती येतो, काय त्रास पडतो हे चांगलं ठाऊक आहे. स्थळाप्रमाणे आवड बदलते. पुणे-मुंबई सोडलं तर इतर ठिकाणी फार्सिकल शिवाय फारसं काहीच चालत नाही. पुण्या-मुंबईत 'गोलपीठा' चाललं(!) म्हणून ते इतर ठिकाणी चालेलच ह्याची वेडी आशा बाळगणं योग्य नाही. तिथे 'मोरुची मावशी' आणि 'वासुची सासु' च न्यायला हवं. असो, बरंच पुराण चालवलं मी. आता थांबतो. मुक्तसुनीतराव, अभिनंदनाबद्दल आणि विशेष दखल घेतल्याबद्दल आभारी आहे. -ध मा ल.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 04/24/2008 - 08:44
पायरसी थांबविण्याच्या उद्देशाबाबत खुद्द निर्माते किती उदासीन आहेत हे खालील लिंक वर वाचता येईल. http://www.loksatta.com/daily/20080424/mp06.htm

डॉ. श्लोक _भातखंडे गुरुवार, 04/24/2008 - 15:11
आता निर्मात्यांनाच उत्साह नाही पायरसी थांबवायसाठी तर आम्हाला का असावा? ... मी अबब साहेबांशी सहमत आहे, पायरेटेड प्रिंट पाहायचे त्यांचे लॉजिक आम्हाला आवडले.

मनस्वी गुरुवार, 04/24/2008 - 15:17
डॉक्टर.. तुम्हीसुद्धा..?? :)

डॉ. श्लोक _भातखंडे गुरुवार, 04/24/2008 - 15:48
आम्हाला फक्त लॉजिक आवडले....पायरेटेड प्रिंट संवाद ऐकू येत नाहीत त्यामुळे अजिबात आवडत नाहीत... केबलवाला लावतो तेव्हा मी ती प्रिंट पाहत नाही....एक अक्षर कळत नाही...आपल्याच भाषेतला पिक्चर तमिळ किंवा मल्याळी सिनेमासारखा पहावा लागतो , ते मला आवडत नाही.....

प्रमोद देव Mon, 04/28/2008 - 23:46
टिंग्या हा चित्रपट बर्‍याच लोकांना आवडला तो त्यातल्या कथेमुळे आणि त्यातील कलाकारांच्या अभिनयामुळे. विशेषतः टिंग्याच्या भूमिकेतील बालकलाकाराच्या अभिनयामुळे. मी स्वतः चित्रपट पाहात नसल्यामुळे माझे स्वतःचे असे ह्याबाबत काहीच मत नाही.आत्तापर्यंत इतरांकडून ऐकलेल्या मतांमध्ये जरा वेगळे वाटलेले आणि विचारप्रवृत्त करणारे हे मत वाचल्यावर ते आपल्यासमोर मांडावे असे वाटले. त्या चित्रपटाच्या कथेसंबंधात आणि एकूणच आपल्या प्रेक्षक मंडळींबद्दल एक गमतीदार तरीही वास्तववादी वाटणारा हा अभिप्राय वाचा. मराठी भाषा हा माझा प्राणवायू आहे

प्रभाकर पेठकर Tue, 04/29/2008 - 13:50
प्रमोदकाका, अभिप्राय वाचला. अंतर्मुख करायला लावणारा आहे. आवडला. श्री. स _भडकमकर प्रमोदकाक? प्रमोदकाकांना तुम्ही अगदीच कावळा करून टाकलेत हो... असे करू नका. प्लीज...
लेखनविषय:
चित्रपट
लेखनप्रकार
प्रतिक्रिया
आजच "टिंग्या" हा प्रकाश हाडवळे यांचा चित्रपट पाहिला. खेडेगावाचं व तेथिल ग्रामिण जीवनाचं नितांतसुंदर चित्रण केलं आहे. एक सरळ साधी कथा आहे टिंग्या व त्याचा बैल पतिंग्या याची, बरोबरोनी आजच्या शेतकर्‍याचं दाहक वास्तव आपल्या समोर येतं. ओतुर जवळच्या मांडवा या खेडेगावात ही कथा घडते, लावणी चे दिवस असताना अचानक टिंग्याच्या दोन बैलांपैकी एक बैल (पतिंग्या) बसतो म्हणजेच कामाला निरुपयोगी होतो.
Subscribe to