ह्रुदयी तव ठेवुनी माथा,हलकेच मी विसावता
भिनली ही नीज नयनी,शांत झाली आर्तता !
अवचित मग जाग येता,तुझ्या ह्रुदय्-स्पन्दनी
मिटले नेत्र जाणती रे,व्यथा ज्या तुझ्या मनी !
मिठी तुझी का घट्ट झाली,हालता मी उगा जरी
जाईन मी कुठे कशाला,स्वर्गसुख हे तुझ्या उरी !
वाटे साद घाली, मज रातराणीचा सुगंध
की सुवास हा तव तनुचा,नशीला अन मंद-धुंद !
बघ कसे बिलगुनी जाती,मोरपंखी लुब्ध वारे
की श्वास हे तुझेच सखया,केसांतुन मम सळसळणारे !
राहु दे एकांत आपुला,शांत सुंदर अन स्तब्ध
मौन हे राहु दे उशाशी,नको बोलबाला अन शब्द !
चांद बघ डोकावला, घ्याया निरोप आपुला
पहाटराणी अल्लड आली,मौनखेळ हा संपला !
~ पल्लवी ~
स्वागत..
काय गं ए..
आणखी येऊ द्या हो!!
पनीर
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
In reply to पनीर by नंदन
वॉव..
In reply to पनीर by नंदन
वा वा!
In reply to पनीर by नंदन
:)
नंदन
मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी
बार्बेक्यू
बार्बेक्यू
बार्बेक्यू
अरे वा