मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

नवीन नियमावली

अॅस्ट्रोनाट विनय ·

जरा गमतीदार करा. >> आधी गमतीदार पद्धतीने लिहणार होतो. लिहूनही काढलं होतं. पण वाचून बघितल्यावर लक्षात आलं की हे 'गुटखा आणि तंबाखूचे लग्न, प्रेषक: कॅन्सर, लग्नस्थळ: कैलास स्मशान' वगैरे प्रकाराची थोडी बरी आवृत्ती होती. लिखाणाचे कागद मग फाडून टाकले अन भूतमंडळ अध्यक्षाच्या नजरेतून विचार सुरू केला. मग सगळंच बदललं, भुतबांधवांचे वास्तव प्रश्न डोळ्यांसमोर नाचायला लागले. आणि वरील लिखाण सुचलं.

गामा पैलवान 14/03/2017 - 19:29
आ.वि., पहिल्या परिच्छेदातली झाडांची संख्या म्हणजे झपाटण्याजोग्या झाडांची संख्या असं वाटून गेलं. ;-) ती जर खरंच कमी झाली तर भयानक आपत्ती ओढवेल की हो. आ.न., -गा.पै.

जरा गमतीदार करा. >> आधी गमतीदार पद्धतीने लिहणार होतो. लिहूनही काढलं होतं. पण वाचून बघितल्यावर लक्षात आलं की हे 'गुटखा आणि तंबाखूचे लग्न, प्रेषक: कॅन्सर, लग्नस्थळ: कैलास स्मशान' वगैरे प्रकाराची थोडी बरी आवृत्ती होती. लिखाणाचे कागद मग फाडून टाकले अन भूतमंडळ अध्यक्षाच्या नजरेतून विचार सुरू केला. मग सगळंच बदललं, भुतबांधवांचे वास्तव प्रश्न डोळ्यांसमोर नाचायला लागले. आणि वरील लिखाण सुचलं.

गामा पैलवान 14/03/2017 - 19:29
आ.वि., पहिल्या परिच्छेदातली झाडांची संख्या म्हणजे झपाटण्याजोग्या झाडांची संख्या असं वाटून गेलं. ;-) ती जर खरंच कमी झाली तर भयानक आपत्ती ओढवेल की हो. आ.न., -गा.पै.
प्रशासनातर्फे नवीन नियमावली जारी करण्यात येत आहे. ती वाचून ध्यानात घ्यावी. काही अडचण, शंका असल्यास या धाग्यावर चर्चा करावी. बदलत्या काळात टिकून रहायचं असेल, प्रगती साधायची असेल तर बदल आवश्यक असतात. आजकाल सगळ्याच क्षेत्रात झपाट्याने बदल होत आहेत, जुन्या कार्यपद्धती मागे पडून नवनवीन संकल्पना समोर येत आहेत. म्हणून आपणहीआपल्या जुनाट कार्यपद्धतींमध्ये सुधारणा करत आहोत. १. सबंध भारतात झाडांची संख्या कमी होत चालली आहे. त्यातल्या त्यात आपल्या बांधवांना प्रिय वड, पिंपळ, चिंच अशी झाडे तर दुर्मिळच म्हणावी लागतील. त्यामुळे निवाऱ्याचा मोठा प्रश्न निर्माण झाला आहे.

कदाचित (भयगुढ कविता)

अॅस्ट्रोनाट विनय ·

सचिन७३८ 23/02/2017 - 11:51
कदाचित ती आली असेल, रक्त तहान विझवायला, न शमणाऱ्या तृष्णेला, वेदना हुंकारांनी सजवायला! बेसावध देह आपल्या नखांनी लुचायला, आसुसली अंधारी रात्र, मला काळगर्तेत ओढायला!!!

सचिन७३८ 25/02/2017 - 12:31
शांतचित्त भक्ष्य ते एककल्ली निजले, शमविण्या कंडू तीचे हात दोन झेपावले, भ्रम तीचा असा की सहज सावज मिळाले, पण सत्यास सामोरे जाता तीचे अवसान गळाले! सावज शिकाऱ्याच्या जाळ्यात होते, तीला भुलविण्या नाटक रंगले होते, सुटण्याची धडपड व्यर्थ कळून चुकली, ही चकवी रात्र पुन्हा डाव खेळून गेली!

सचिन७३८ 23/02/2017 - 11:51
कदाचित ती आली असेल, रक्त तहान विझवायला, न शमणाऱ्या तृष्णेला, वेदना हुंकारांनी सजवायला! बेसावध देह आपल्या नखांनी लुचायला, आसुसली अंधारी रात्र, मला काळगर्तेत ओढायला!!!

सचिन७३८ 25/02/2017 - 12:31
शांतचित्त भक्ष्य ते एककल्ली निजले, शमविण्या कंडू तीचे हात दोन झेपावले, भ्रम तीचा असा की सहज सावज मिळाले, पण सत्यास सामोरे जाता तीचे अवसान गळाले! सावज शिकाऱ्याच्या जाळ्यात होते, तीला भुलविण्या नाटक रंगले होते, सुटण्याची धडपड व्यर्थ कळून चुकली, ही चकवी रात्र पुन्हा डाव खेळून गेली!
कदाचित ही फक्त हवा असेल जी चाल करून येतीये विव्हळणाऱ्या जीर्ण फांद्यांना खिडक्यांवर फटकारतीये कदाचित हा फक्त पाऊस असेल जो ढगांना प्रसवतोय दाराछतातून टपटपून अंगावर बर्फशहारे आणतोय कदाचित ह्या फक्त सावल्या असतील ज्या श्वापदांसारख्या दिसताहेत सराईत शिकाऱ्यासारख्या मला चारीबाजूंनी घेरताहेत कदाचित हा फक्त कावळा असेल जो आत्ताच खिडकीवर धडकलाय रक्ताळलेली चोच आदळून काचांना तडे देत सुटलाय कदाचित हा फक्त भास असेल कुणीतरी जोरात किंचाळल्याचा आपोआप दिवे विझल्याचा अन मानेवरच्या उष्णगार श्वासांचा कदाचित भासच असेल हा कदाचित स्वप्न असेल कदाचित... ती आली असेल -------------------

एवढं करंच...

अॅस्ट्रोनाट विनय ·

शेवटचं कडवं असं होईल का पाहा तुला पाहून कळेल त्यांना काहीतरी झालायं बदल, ठणकावून सांग संकटांना... मृत्यूला मी दिलीये बगल

शेवटचं कडवं असं होईल का पाहा तुला पाहून कळेल त्यांना काहीतरी झालायं बदल, ठणकावून सांग संकटांना... मृत्यूला मी दिलीये बगल >> हम्म. शेवटचं कडवं वेगळ्या लयीत चाललं होतं. हे बेटर आहे. फक्त मृत्यूला मी दिलीये बगल ऐवजी मृत्यूला तू दिलीये बगल असावं असं वाटतं.

In reply to by अॅस्ट्रोनाट विनय

`मृत्यूला मी दिलीये बगल' असं होईल ते. पण तुझी काव्यकल्पना खरंच सुरेख आहे. आणि तुझ्या प्रत्येक लेखनातून दिसणारा पॉझिटीव अ‍ॅटिट्यूड मला नेहमी भावतो.

शेवटचं कडवं असं होईल का पाहा तुला पाहून कळेल त्यांना काहीतरी झालायं बदल, ठणकावून सांग संकटांना... मृत्यूला मी दिलीये बगल

शेवटचं कडवं असं होईल का पाहा तुला पाहून कळेल त्यांना काहीतरी झालायं बदल, ठणकावून सांग संकटांना... मृत्यूला मी दिलीये बगल >> हम्म. शेवटचं कडवं वेगळ्या लयीत चाललं होतं. हे बेटर आहे. फक्त मृत्यूला मी दिलीये बगल ऐवजी मृत्यूला तू दिलीये बगल असावं असं वाटतं.

In reply to by अॅस्ट्रोनाट विनय

`मृत्यूला मी दिलीये बगल' असं होईल ते. पण तुझी काव्यकल्पना खरंच सुरेख आहे. आणि तुझ्या प्रत्येक लेखनातून दिसणारा पॉझिटीव अ‍ॅटिट्यूड मला नेहमी भावतो.
अविचार करण्याआधी एक काम कर कृत्रिम जगाच्या चौकटीतून एकदातरी बाहेर पड दऱ्याखोऱ्या कडेकपारीतून पाखरासारखं उडून बघ खळाळणाऱ्या नदीमध्ये मासोळीसारखं पोहून बघ फेसाळ धबधब्याखाली निमुट उभा रहा पावलं थकेपर्यंत बेलगाम धावून पहा रस्ता हरवलेल्या पावलांना खोलवर जंगलात ने गळा फाटेपर्यंत ओरड आसवं संपेपर्यंत रडून घे संध्याकाळ झाली की डोंगरमाथ्यावर जा सावल्या लांबताना अन सुर्य हरवतांना पहा शक्य झाल्यास रात्रीही थांब तिथं जंगल अंगावर येईल, रातकिड्यांचे आवाज ओरबाडतील हरवलेल्या दाही दिशा, गळा दाबायला सरसावतील पण लवकरच जिवंतपणा घेऊन पहाटकिरणं उगवतील अंधाररस्ता उजळेल पक्षी आशेचं गीत गा

प्रेम

पराग देशमुख ·
प्रेम म्हणजे साला , अंधार झालाय अंधार . अब्रू वेशींवर टांगलेली नि, भावनांचा चाललेला व्यापार . नजर वखवखणारी असूनही येथे, कोवळ्या कळ्यांना धुमारे फुटू लागतात. अन प्रेमाचा पाऊस पडला तरी कुजण्याइतकी, नात्यांची बीजे भिकार असतात. पैशाच चामडं पांघरून इथ , वा

१०० नंबरी प्रेम

अॅस्ट्रोनाट विनय ·

सतिश गावडे 15/02/2017 - 21:31
हे ही भारीच आहे. अक्षरांच्या मर्यादेवरून मागे एकदा मिपावरील समूह व्यनिमधील सदस्य नामांच्या अक्षराच्या मर्यादेमुळे बरेच जणांनी आपले आयडी छोटे केले होते ते आठवलं.

अक्षरांच्या मर्यादेवरून मागे एकदा मिपावरील समूह व्यनिमधील सदस्य नामांच्या अक्षराच्या मर्यादेमुळे बरेच जणांनी आपले आयडी छोटे केले होते ते आठवलं. >> हायला हे माहितच नव्हतं

सतिश गावडे 15/02/2017 - 21:31
हे ही भारीच आहे. अक्षरांच्या मर्यादेवरून मागे एकदा मिपावरील समूह व्यनिमधील सदस्य नामांच्या अक्षराच्या मर्यादेमुळे बरेच जणांनी आपले आयडी छोटे केले होते ते आठवलं.

अक्षरांच्या मर्यादेवरून मागे एकदा मिपावरील समूह व्यनिमधील सदस्य नामांच्या अक्षराच्या मर्यादेमुळे बरेच जणांनी आपले आयडी छोटे केले होते ते आठवलं. >> हायला हे माहितच नव्हतं
--------------------------------------------- बायकांच्या बडबडीने जेव्हा इच अँड एव्हरीजण कंटाळला 'रोज शंभरच शब्द बोलायचे' सरकारने नियम काढला मला फारसा त्रास नव्हता नेहमीच मी कमी बोलायचो गप्पा,भांडण,उपदेश मोजक्या शब्दांत मांडायचो नियम लागू व्हायच्या थोडं आधी मला भलताच नाद लागला एका गोग्गोड बडबड्या पोरीवर नकळंत जीव जडला व्हॅलेंटाईन डे च्या दिवशी तिला प्रपोज करायचं ठरवलं शंभर शब्द काय बोलायचे गणित मांडायला घेतलं "हॅपी व्हॅलेंटाईन डे" ऐवजी "हॅपी व्हॅलेंटाईन" पण चालून जाईल "माझं तुझ्यावर प्रेम आहे" पेक्षा "आय लव्ह यू" त कमी शब्दहानी होईल "तुझं हसणं, रुसणं, सत्तत बडबडणं मला आव

तुझ्या अंतरीची (चारोळी)

पराग देशमुख ·

अभ्या.. 06/02/2017 - 18:39
यमक कशे पाह्यजे. हे बघा ;) पदरी पडली निर्भत्सना आपलेच करती अवहेलना असा एकटा पडलाय राजा चांगुलपणाची कसली सजा गड वाचवायला हात द्या तुमच्या राजाला साथ द्या

अभ्या.. 06/02/2017 - 18:39
यमक कशे पाह्यजे. हे बघा ;) पदरी पडली निर्भत्सना आपलेच करती अवहेलना असा एकटा पडलाय राजा चांगुलपणाची कसली सजा गड वाचवायला हात द्या तुमच्या राजाला साथ द्या
तुझ्या अंतरीची, मला जाण आहे; जरी गीत माझे, तुला ताण आहे. जरी ना निथळली, कधी कांत माझी; तुझे पावसाळे, मला रोष आहे. ..............................................मुकुंद

रंगपंचमी

पराग देशमुख ·
रंग मनाचा,रंग क्षणाचा, क्षणाक्षणाला विरघळणारा. क्षणात हसरा,क्षणात हळवा, डाव्या गाली ओघळणारा. पुसता अश्रू आवेगाने, रंग काजळी विस्कटणारा. अंमळ उसासे स्फुंदत असता, रंग बोचरा गहिवरणारा. मित्रांची ती चौकट जमता, रंग खुशीचा खळखळणारा. कातरवेळी काहुरणारा, पिंग गुलाबी रंग बावरा. रंग कोणता शौर्येन्द्राचा, निधड्या छाती वार झेलता? रंग कांतीचा गौर वेगळा, चाहुलीसरशी थरथरणारा. अवखळ,चंचल,शुद्ध-कांचनी

म्हणून हा पाऊस मला आवडत नाही.....

पराग देशमुख ·

पराग देशमुख 30/01/2017 - 19:11
संजय क्षीरसागर, अनन्त्_यात्री, पाटीलभाऊ... स्पष्ट प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभार... मी नवकवी आहे सुधारणेला चिक्कार वाव आहे. परकाया प्रवेश करताना मनात येणारी प्रत्येक भावना शब्दात उतरवण्याचा मोह यापुढे नक्की आवरेन

पराग देशमुख 30/01/2017 - 19:11
संजय क्षीरसागर, अनन्त्_यात्री, पाटीलभाऊ... स्पष्ट प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभार... मी नवकवी आहे सुधारणेला चिक्कार वाव आहे. परकाया प्रवेश करताना मनात येणारी प्रत्येक भावना शब्दात उतरवण्याचा मोह यापुढे नक्की आवरेन
अजून एक काव्यकथा घेऊन आलोय, अजून एक हृदयव्यथा घेऊन आलोय. वेदना जुनीच..., पावसामुळे पुन्हा फुललेली, कॉफीच्या वादळासह, पुन्हा मनात सललेली. अंगणभर पसरलेला पाऊस, कुंपणाशी गुंतलेला गारवा, उंच भिंतीच्या आडोशाला, गारठलेला पारवा | गारठलेला मी, अन् थिजलेल्या स्मृती, जुन्या जखमा पालवण्याच्या, पावसाच्या या जुन्याच रिती || म्हणून हा पाऊस मला आवडत नाही..... रेडिओवर लागलेला मल्हार, नि स्वयंपाकघरातील खमंग वास ऊबदार शालीत लपेटलेला मी, पण आठवणींच्या हुद्क्यांनी विखुरलेला श्वास | निरवलेले डोळे, अन् मनात पावसाच्या सरींचे मंथन भिजण्याच्या भीतीने धावणारी पावले, अन् हळूच किणकिणणारी पैंजण|| त्या दिवशी सार आभा

शतजन्म शोधिताना.....

पराग देशमुख ·

पराग देशमुख 28/01/2017 - 19:54
धन्यवाद...!!! आत्मबंध,कवि मानव, पैसा आणि हतोळकरांचा प्रसाद...धन्यवाद कवितेचं शीर्षक एका महाकवीच्या लिखाणातून उसण घेतलेलं आहे त्यामुळे कोणाला आवडेल कि नाही अशी धाकधूक होती आता हायस वाटतंय.

पराग देशमुख 28/01/2017 - 19:54
धन्यवाद...!!! आत्मबंध,कवि मानव, पैसा आणि हतोळकरांचा प्रसाद...धन्यवाद कवितेचं शीर्षक एका महाकवीच्या लिखाणातून उसण घेतलेलं आहे त्यामुळे कोणाला आवडेल कि नाही अशी धाकधूक होती आता हायस वाटतंय.
ठरवून मुलुख सारा,भिजवून परतलो मी कळ आतल्या जीवाची,चेतवून परतलो मी | अतृप्त आर्त वारा,त्रासून प्राशिला मी मर्जी नसे मनाची,भिजवून चाललो मी || बेरंग या जगाला, रंगून टाकताना रुधीरार्त आर्त माझे हलकेच सांडताना | तुज रंग रंजीताचा,रक्तरंज हा दिसेना मनी माझिया सखी हे,काहूर हासवेना || न्हावून घे बरे तू ,आसुसल्या सुखाने दुखवू कसा पुन्हा मी बोलू कुण्या मुखाने? कोंडून दुःख सारे,विस्फोट आज व्हावे हे देह संचिताचे,भेदून लखलखावे || येशील का जगी तू,बनुनी पुन्हा धरा ती मी मूक (कि मुक्त )मेघ नभीचा,बरसेल बेहीसाबी | सोसून वेड सारे,रुजूदे पुन्हा मलाही समजू नकोस काटा,मी पुष्प ते गुलाबी || रुजुनि तुझ्या ऊराश

{मोस्ट एलिजिबल संपादक...२०१७ }

अभ्या.. ·

In reply to by यशोधरा

नाखु 01/11/2016 - 13:17
आणि पिंचितलयाही कट्ट्याला अनुमोदन.. बाकी काही धोतरांना (असेच)सोडून का दिलेय? दिवाळी बोनस म्हणून (ता.क.काही फटाके दिवाळी नंतर फुटतात ह्या वचनाचा अर्थ बुवांकडून विचारून घ्यावा की काय? फराळा ते धुराळा साक्षीदार नाखु

In reply to by यशोधरा

टवाळ कार्टा 01/11/2016 - 13:19
खिक्क...नीलकांत अण्णा आलेले कि पुण्याच्या (३ धागेवाल्या) ऐतिहासिक कट्ट्याला :)...अभ्याने चटणी नसेल दिली तेव्हा नैतर लग्गेच संपादक झाला असता =)) बाकी असे धागे काढावेत तर अभ्यानेच

In reply to by सतिश गावडे

नाखु 02/11/2016 - 08:48
सूचना चितळे शाखा अता चिंचवडात (चाफेकर चौक) आणि प्राधिकरणात (नाय्डू बेकरी समोर व बेरकी माणसाच्या परिसरात आहे) दोन्ही पर्यंत घेञ्न जायची जिम्मेदारी माझी. तत्पर मदतनीस मित्रमंडळ पिंचि शाखा

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अभ्या.. 01/11/2016 - 13:31
(मी ठरवलं आहे, अभ्याचं कौतुक बंद)
ब्येस्ट. आता कोण? संजयजी का? येनीवे आताच कुणीतरी आपलंच माणूस म्हणलं ब्वा. "आपलं भांडन आचा-याच्या जिल्बीशी की आचा-याशी एकदा ठरवलं पाहिजे." :)

जयू कर्णिक 01/11/2016 - 17:02
प्रिय 'अभ्या'सक, "क्या बात है!" वाचून मजा आली. 'मिपा'चा रिफ्रेशर कोर्स केल्यासारखा वाटला. जबरा कमांड आहे आपली. ह्यवेळी दिवाळीच्या फराळात अनारसे खायचे राहीलेच होते.तेही खुसखुशीत मिळाले. धन्यवाद.

चौथा कोनाडा 01/11/2016 - 18:13
लैच जबरी विडंबन आस्तयं की बे अभ्या ! म्हंजे आगदी गस्टेल की लगा !
कारण आमच्या बे ची इतकी चेष्टा पच्चिम महाराष्ट्रातील नातेवाईकात झालीय की पाव्हण्याराव्हळ्यात म्युटच व्हायला होतं.
एका सुपर्सिध्द गावातील कट्ट्याला भेटण्यापूर्वी माझी आख्खी कुंडली त्यांना पाठ होती.
सुपर्सिध्द गावातील.. :-))))
पण हल्ली स्वतःचे हपिस असल्याने दुसर्‍याच्या मनातले ओळखण्याचा गुण जरा बोथटच झालाय.
हा.... हा.... हा... !
कारण मिपाचे संस्कार झालेली व्यक्ती मनाने आयुष्यभर मिपा परिवाराचीच असते असं मला वाटतं. ते संस्कार असे सहजासहजी पुसता येतील असं मला वाटतं नाही.
आता या कोट बद्द्ल येगळं काय ल्हायचं ?
हो, एक वर्षांपूर्वी मी घेतलेले आहे अन स्वतः रंगवलेले आहे
ह्ये क्लासिकच !
कां, फ्लेक्स लावून, टिशर्ट छापून दुसर्‍यांची मापं काढायची, त्याचं काय?
आणि आताही तसं बघितलं तर तुझं चांगल्या धाग्याचा खरडफळा करण्याचं कसब, अंगात असलेला टवाळपणा, पूर्वग्रह न बाळगता कुणाची टर उडवण्याचा असलेला खत्रुडपणा हेच दर्शवते की माझ्या बोलण्यात तथ्य आहे. तेंव्हा मिपा संस्काराचा वारसा जपणाऱ्या, त्याची पताका कालानुरूप पुढे नेण्याचा वसा घेतलेल्या तुझ्यासारख्याचं आयुष्य म्हणजे एक अखंड दिंडी आहे. ',
टाळया...... टाळ्या ...... अखडं टाळ्या !
तू नुकत्याच काही प्रतिसादात केलेला कंपूबाजपणा मी आवर्जून पाह्यला. तुझी खुन्नस आणि नीचपणा त्यातून दिसतो. मिपासाठी तू अजूनही खूप काही करू शकतो असा मला विश्वास वाटतो.
क्या बात, क्या बात, जी नाईन बात !
पुण्यातल्या कट्ट्याला नको, जवळ पिंचीत कट्टा करु. वाटल्यास सोलापूर रोडला मध्येच इंदापूरला करु पण भेटूच.
या, या भावी संपादकशेठ, तुमचे पिंचिंवाडीत सहर्ष स्वागत ! आणि शेवटी

वटवट 01/11/2016 - 20:36
आत्ताच हाती आलेल्या माहितीनुसार... अर्णब गोस्वामी सुद्धा मिपाचा संपादक होण्यासाठी उत्सुक आहे... उगाच नाही त्याने टाइम्स नाऊच्या संपादक पदाचा राजीनामा दिला..... तगडी स्पर्धा...

In reply to by यशोधरा

नाखु 01/11/2016 - 13:17
आणि पिंचितलयाही कट्ट्याला अनुमोदन.. बाकी काही धोतरांना (असेच)सोडून का दिलेय? दिवाळी बोनस म्हणून (ता.क.काही फटाके दिवाळी नंतर फुटतात ह्या वचनाचा अर्थ बुवांकडून विचारून घ्यावा की काय? फराळा ते धुराळा साक्षीदार नाखु

In reply to by यशोधरा

टवाळ कार्टा 01/11/2016 - 13:19
खिक्क...नीलकांत अण्णा आलेले कि पुण्याच्या (३ धागेवाल्या) ऐतिहासिक कट्ट्याला :)...अभ्याने चटणी नसेल दिली तेव्हा नैतर लग्गेच संपादक झाला असता =)) बाकी असे धागे काढावेत तर अभ्यानेच

In reply to by सतिश गावडे

नाखु 02/11/2016 - 08:48
सूचना चितळे शाखा अता चिंचवडात (चाफेकर चौक) आणि प्राधिकरणात (नाय्डू बेकरी समोर व बेरकी माणसाच्या परिसरात आहे) दोन्ही पर्यंत घेञ्न जायची जिम्मेदारी माझी. तत्पर मदतनीस मित्रमंडळ पिंचि शाखा

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अभ्या.. 01/11/2016 - 13:31
(मी ठरवलं आहे, अभ्याचं कौतुक बंद)
ब्येस्ट. आता कोण? संजयजी का? येनीवे आताच कुणीतरी आपलंच माणूस म्हणलं ब्वा. "आपलं भांडन आचा-याच्या जिल्बीशी की आचा-याशी एकदा ठरवलं पाहिजे." :)

जयू कर्णिक 01/11/2016 - 17:02
प्रिय 'अभ्या'सक, "क्या बात है!" वाचून मजा आली. 'मिपा'चा रिफ्रेशर कोर्स केल्यासारखा वाटला. जबरा कमांड आहे आपली. ह्यवेळी दिवाळीच्या फराळात अनारसे खायचे राहीलेच होते.तेही खुसखुशीत मिळाले. धन्यवाद.

चौथा कोनाडा 01/11/2016 - 18:13
लैच जबरी विडंबन आस्तयं की बे अभ्या ! म्हंजे आगदी गस्टेल की लगा !
कारण आमच्या बे ची इतकी चेष्टा पच्चिम महाराष्ट्रातील नातेवाईकात झालीय की पाव्हण्याराव्हळ्यात म्युटच व्हायला होतं.
एका सुपर्सिध्द गावातील कट्ट्याला भेटण्यापूर्वी माझी आख्खी कुंडली त्यांना पाठ होती.
सुपर्सिध्द गावातील.. :-))))
पण हल्ली स्वतःचे हपिस असल्याने दुसर्‍याच्या मनातले ओळखण्याचा गुण जरा बोथटच झालाय.
हा.... हा.... हा... !
कारण मिपाचे संस्कार झालेली व्यक्ती मनाने आयुष्यभर मिपा परिवाराचीच असते असं मला वाटतं. ते संस्कार असे सहजासहजी पुसता येतील असं मला वाटतं नाही.
आता या कोट बद्द्ल येगळं काय ल्हायचं ?
हो, एक वर्षांपूर्वी मी घेतलेले आहे अन स्वतः रंगवलेले आहे
ह्ये क्लासिकच !
कां, फ्लेक्स लावून, टिशर्ट छापून दुसर्‍यांची मापं काढायची, त्याचं काय?
आणि आताही तसं बघितलं तर तुझं चांगल्या धाग्याचा खरडफळा करण्याचं कसब, अंगात असलेला टवाळपणा, पूर्वग्रह न बाळगता कुणाची टर उडवण्याचा असलेला खत्रुडपणा हेच दर्शवते की माझ्या बोलण्यात तथ्य आहे. तेंव्हा मिपा संस्काराचा वारसा जपणाऱ्या, त्याची पताका कालानुरूप पुढे नेण्याचा वसा घेतलेल्या तुझ्यासारख्याचं आयुष्य म्हणजे एक अखंड दिंडी आहे. ',
टाळया...... टाळ्या ...... अखडं टाळ्या !
तू नुकत्याच काही प्रतिसादात केलेला कंपूबाजपणा मी आवर्जून पाह्यला. तुझी खुन्नस आणि नीचपणा त्यातून दिसतो. मिपासाठी तू अजूनही खूप काही करू शकतो असा मला विश्वास वाटतो.
क्या बात, क्या बात, जी नाईन बात !
पुण्यातल्या कट्ट्याला नको, जवळ पिंचीत कट्टा करु. वाटल्यास सोलापूर रोडला मध्येच इंदापूरला करु पण भेटूच.
या, या भावी संपादकशेठ, तुमचे पिंचिंवाडीत सहर्ष स्वागत ! आणि शेवटी

वटवट 01/11/2016 - 20:36
आत्ताच हाती आलेल्या माहितीनुसार... अर्णब गोस्वामी सुद्धा मिपाचा संपादक होण्यासाठी उत्सुक आहे... उगाच नाही त्याने टाइम्स नाऊच्या संपादक पदाचा राजीनामा दिला..... तगडी स्पर्धा...
पेर्णा "याड लागलं, याड लागलं" अशा फॉरिन ऑर्केस्ट्रासहीत मोबाइलची रिंग वाजली. नंबर कोणाचा असावा असा विचार करीत असतानाच लक्षात आलं, सुरवातीला‘०७१५२’ आणि शेवटी डबल झीरो… अरे हा तर वर्ध्यावरुन आलेला, म्हणजे विदर्भातील दिसतोय. सोन्याबापू तर आला नाही ना सुट्टीवर? का कुणा विदर्भवासीवर अन्याव झाला आता? ‘हॅलो…’ आता कुणा टिपिकल वर्‍हाडी हेल कानावर पडणार म्हणून आनंद झाला. ‘हॅलो, आभ्या बोलून राह्यला का बे?’ – नावाची एवढी वाट लावली म्हणजे रिलेटिव्हपैकी कोणीच नाही.