मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

चंद्रायण..!

सत्यजित... ·

अतिशय तरल. उचलून चंद्र-मेणा, र्‍हदयात चंद्र-वेणा... कित्येक चंद्र-वेळा, करतात येरझार! मीटर पण छान मेन्टेन केलाय.

अतिशय तरल. उचलून चंद्र-मेणा, र्‍हदयात चंद्र-वेणा... कित्येक चंद्र-वेळा, करतात येरझार! मीटर पण छान मेन्टेन केलाय.
ही रात निळीशार, ओतीत चंद्र-धार... स्वप्नातल्या कळ्यांना देते नवा आकार! पाण्यात चंद्र-पक्षी, मांडून सौख्य-नक्षी... किरणावरी शशीच्या होतात मंद स्वार!

शहाणी मुलगी....

प्राची अश्विनी ·

राघव 05/11/2020 - 12:08
माय.. तू अगदी स्पर्शणारं लिहितेस! खूप सुंदर, तरल आणि अलवार. :-)

संदीपनी म्हटलंय : दिवानोंकी बातें है, इनको लबतक लाए कौन, इतना गहेरा जाए कौन, खुदको यूं उलझाए कौन ? जो भी समझा अपना था, वो लमहोंका सपना था, हमने दिलको समझाया, अब हमको समझाए कौन ? ________ बस, माहौल बनाए रखिये !

राघव 05/11/2020 - 12:08
माय.. तू अगदी स्पर्शणारं लिहितेस! खूप सुंदर, तरल आणि अलवार. :-)

संदीपनी म्हटलंय : दिवानोंकी बातें है, इनको लबतक लाए कौन, इतना गहेरा जाए कौन, खुदको यूं उलझाए कौन ? जो भी समझा अपना था, वो लमहोंका सपना था, हमने दिलको समझाया, अब हमको समझाए कौन ? ________ बस, माहौल बनाए रखिये !
तुझ्या समोर मी नेहमीच शहाण्यासारखं वागायचं ठरवते. खूप वाटंत असतं तुझ्याकड अनिमिष नेत्रांनी पहावं.. तुझ्या कपाळावर येणारी चुकार बट, तुझे भुरभुरणारे केस, तुझ्या गालावरची खळी, बोलताना हलणारे लोभस ओठ.. पण मी अगदी शहाण्या मुलीसारखी बसते, डोळे झुकवून. झुकलेल्या नजरेला दिसतात तू कोपरापाशी अस्ताव्यस्त दुमडलेल्या बाह्या, तुझी ती लांबसडक कलाकाराची बोटं, शर्टाच्या पहिल्या उघड्या बटणातून खुणावणारी तुझी रुंद छाती. मी नजर अजूनच आवरून घेते. मग दिसतो ऐकू न येणा-या तालावर हलकेच हलणारा तुझा पाय, त्याचा तो देखणा अंगठा, मृगमुखी! मी तिथेच हरवून जाते... भानावर येते तेव्हा तू माझ्या उत्तराची वाट पहात असतोस. "अं?"

कुणीतरी, केव्हातरी, कधीतरी, कुठंतरी ...

प्राची अश्विनी ·
उन्हाच्या सावलीत सावलीतल्या उन्हात कधीतरी वेडं मन भिजतं ना? गप्पांच्या नादात नादावल्या जगात कुणीतरी गोलगोल फिरतं ना? चहाच्या कपात कपातल्या चहात काहीतरी गोडगोड घडतं ना? मनातल्या प्रश्नाचं मनातलं उत्तर केव्हातरी कुठंतरी मिळतं ना? कसंतरी कुठंतरी कुणीतरी केव्हातरी कधीतरी प्रेमात पडतं ना? पडतं ना?

बात हुई ही नही

मिसळलेला काव्यप्रेमी ·

राघव 26/10/2020 - 11:28
आवडलं..! बाकी उर्दू शब्दांचा मझा जरा वेगळाच! :-) अवांतरः शुद्ध हिंदी मधे हे कसं लिहिता येईल असा एक उडता विचार मनात येऊन गेला.

गवि 27/10/2020 - 11:39
क्या बात है मिकाशेठ. हे वाचून फराजच्या या ओळी आठवल्या: मिले जब उनसे तो मुबहमसी गुफ़्तगू करना फिर अपने आपसे सौ सौ वज़ाहतें करनी

In reply to by गवि

मिले जब उनसे तो मुबहमसी गुफ़्तगू करना फिर अपने आपसे सौ सौ वज़ाहतें करना ती भेटते त्या वेळी (मी) काही तरी असंबद्ध बोलत रहातो आणि (ती निघून गेल्यावर)... खूप सुरेखसं स्वतःशीच काही तरी बोलत राहतो !

अशी चारपाच मित्रमंडळी आजूबाजूला गोल करून बसली आहेत. मध्ये एक शेकोटी चांगलीच पेटलीये. रात्रीचा रंग आधिकच गहिरा होत चाललाय आणि गप्पाही रंगत चालल्यात. अशात कोणीतरी एक विचारतो. "कायरे, परवा आली होती ती, भेटली ना तुला? काय बोलली? जरा सांग किस्सा." तेव्हा जे आतून निघेल ते कदाचित हे असेल. सं - दी - प

गणेशा 08/11/2020 - 13:56
ना चांद रुका ना उफ़क पंछि रुका और ना ही बारीशे रुकि रातें बिती, हा हमपे बिती मगर आखिर बात हुई ही नही लाजवाब... मिका is great... only great

राघव 26/10/2020 - 11:28
आवडलं..! बाकी उर्दू शब्दांचा मझा जरा वेगळाच! :-) अवांतरः शुद्ध हिंदी मधे हे कसं लिहिता येईल असा एक उडता विचार मनात येऊन गेला.

गवि 27/10/2020 - 11:39
क्या बात है मिकाशेठ. हे वाचून फराजच्या या ओळी आठवल्या: मिले जब उनसे तो मुबहमसी गुफ़्तगू करना फिर अपने आपसे सौ सौ वज़ाहतें करनी

In reply to by गवि

मिले जब उनसे तो मुबहमसी गुफ़्तगू करना फिर अपने आपसे सौ सौ वज़ाहतें करना ती भेटते त्या वेळी (मी) काही तरी असंबद्ध बोलत रहातो आणि (ती निघून गेल्यावर)... खूप सुरेखसं स्वतःशीच काही तरी बोलत राहतो !

अशी चारपाच मित्रमंडळी आजूबाजूला गोल करून बसली आहेत. मध्ये एक शेकोटी चांगलीच पेटलीये. रात्रीचा रंग आधिकच गहिरा होत चाललाय आणि गप्पाही रंगत चालल्यात. अशात कोणीतरी एक विचारतो. "कायरे, परवा आली होती ती, भेटली ना तुला? काय बोलली? जरा सांग किस्सा." तेव्हा जे आतून निघेल ते कदाचित हे असेल. सं - दी - प

गणेशा 08/11/2020 - 13:56
ना चांद रुका ना उफ़क पंछि रुका और ना ही बारीशे रुकि रातें बिती, हा हमपे बिती मगर आखिर बात हुई ही नही लाजवाब... मिका is great... only great
पिछली चांद की रात तो बरसी बहुत हम फिरभी अपनी तिश्नगी साथ लिये लौटे अजीब है ये वाक़या, मगर बात हुई ही नही दूर उफ़क की लकीर सुर्ख हो चली थी उनके आमद की खबर गर्म हो चली थी सुनते है वो आये तो थे कायनात पे छाये तो थे हम न जाने किस चांद की याद मे मसरूफ़ थे के बात हुई ही नही जो बात रात रात भर बारीशे करते है इस जमी से शायद आसमा के पैगाम हो इस जमी के नाम जैसे ऐसे ही वो बात जो हमे उनसे करनी थी रातें गुजरी मगर बात हुई ही नही ना चांद रुका ना उफ़क पंछि रुका और ना ही बारीशे रुकि रातें बिती, हा हमपे बिती मगर आखिर बात हुई ही नही |-मिसळलेला काव्यप्रेमी-| (२४/१०/२०२०) उफ़क = क्षितिज आमद = येण्या

(आणखी काय हवं?) - अच्रत बव्लत

टवाळ कार्टा ·

पण ढिश्क्लेम्र का टाकले? त्याची काही गरज नव्हती. "आणि काय हवं?" ही समाधानाची ढेकर आहे का विचारणा हे कवीने सपशट करावे त्यामूळे वाचकांचा वैचारीक गोंधळ दूर होउन त्यांच्या विचारांना एक स्पष्ट दिशा मिळेल. पैजारबुवा,

In reply to by माम्लेदारचा पन्खा

टवाळ कार्टा 17/10/2020 - 21:42
मिपावर खुलेआम ट्रोलिंग करणारे आयडी ब्लॉक केले जात नाहीत किंवा परत येतात...आतातर आणले जातात असे लिहिणे जास्त बरोबर होईल....असे असताना माझ्या आयडीला काय घंटा होत नाही :D

In reply to by टवाळ कार्टा

टवाळ कार्टा 17/10/2020 - 21:44
आणि वरच्या प्रतिसादामुळे जर माझा आयडी उडवला तर 5-50 डुआयडी बनवून ठेवलेले आहेतच....मी परत येईन...मी परत येईन....मीही परत परत येतंच राहीन =))

राघव 19/10/2020 - 21:30
च्यायला.. कुणाचं काय तर कुणाचं काय!! =)) बादवे, ते अच्रत बव्लत सोबत हल्कत असं सुद्धा म्हणायला हवंय काय? ;-)

पण ढिश्क्लेम्र का टाकले? त्याची काही गरज नव्हती. "आणि काय हवं?" ही समाधानाची ढेकर आहे का विचारणा हे कवीने सपशट करावे त्यामूळे वाचकांचा वैचारीक गोंधळ दूर होउन त्यांच्या विचारांना एक स्पष्ट दिशा मिळेल. पैजारबुवा,

In reply to by माम्लेदारचा पन्खा

टवाळ कार्टा 17/10/2020 - 21:42
मिपावर खुलेआम ट्रोलिंग करणारे आयडी ब्लॉक केले जात नाहीत किंवा परत येतात...आतातर आणले जातात असे लिहिणे जास्त बरोबर होईल....असे असताना माझ्या आयडीला काय घंटा होत नाही :D

In reply to by टवाळ कार्टा

टवाळ कार्टा 17/10/2020 - 21:44
आणि वरच्या प्रतिसादामुळे जर माझा आयडी उडवला तर 5-50 डुआयडी बनवून ठेवलेले आहेतच....मी परत येईन...मी परत येईन....मीही परत परत येतंच राहीन =))

राघव 19/10/2020 - 21:30
च्यायला.. कुणाचं काय तर कुणाचं काय!! =)) बादवे, ते अच्रत बव्लत सोबत हल्कत असं सुद्धा म्हणायला हवंय काय? ;-)
ढिश्क्लेमर - पोगो बघणार्यांसाठी नाही....नंतर बोंब मारु नये :D . . . . . . . . . . . . . . नशिल्या दिवसाची संध्याकाळची वेळ शुभ्र वाळूसोबत गुंजणार्या लाटा खिदळणारे ओठ आणि सूचक नजरा सोनेरी पाणी व शनेलचा सुगंध धुंद संगीताचा मंद आवाज "गरम सोबती" बरोबर आवडती "श्टेपनी" बोला आणखी काय हवं?

प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे ....( आजकालचं)

प्राची अश्विनी ·

Bhakti 01/10/2020 - 09:42
मस्तच काहीतरी वेडं फुलतं, त्याला काही name नसतं.. . वेडाला या नाव नकोच,धागे जुळले म्हणून​ मन झुरत फुललेला फुलोरा,उगाच बडबड कुठलस मौन तोडत ! ..भारी ओ

कविता लैच आवडली, म्हणजे थेट भिडलीच म्हणा ना...! बाकी, सारखं डीपी आणि स्टेटस पाहणारे दोन मित्र आठवले. सारखं एकमेकांना अपडेट्स देत असतात ते आठवलं. बाकी, आमची एक आठवण लैच तान द्यायची. लाष्ट सीन तुझं तर यव होतं आणि त्यंव होतं. मेसेज रीड होता. रिप्लाय द्यायला वेळ नव्हता वाटतं. लैच काम असतं वाटतं. अरारा, लै तान असतो तो....आता लाष्ट सीन तीन-चार महिन्यापूर्वीचं दिसतं अशी सोय करुन घेतली आहे. असो. सज्जन माणसांना तान असतातच म्हणा. फक्त त्यांचं आणि आमचं सेम असतं म्हणून सहन करणे आहे. -दिलीप बिरुटे (आठवणीकार)

In reply to by प्राची अश्विनी

थर्डपार्टी अ‍ॅपने हे सर्व करता येते. समजा आत्ता लाष्टसीन ऑफ केलं की ते आजचीवेळ दाखवतं. मग पुढे बंद..... पण, आपलं जसं लास्ट सीन दिसत नै तसं दुस-याचंही पाहता येत नाही. दुसरा कधी ऑनलाइन येतो जातो ते बघायचं असेल तर आपलंही लाष्टसीन सुरु करावे लागते. -दिलीप बिरुटे

गोंधळी 01/10/2020 - 18:14
प्ण 'प्रेम - शृंगार - रोमान्स विशेषांक'! साठी ठेवायला हवी होती.

Bhakti 01/10/2020 - 09:42
मस्तच काहीतरी वेडं फुलतं, त्याला काही name नसतं.. . वेडाला या नाव नकोच,धागे जुळले म्हणून​ मन झुरत फुललेला फुलोरा,उगाच बडबड कुठलस मौन तोडत ! ..भारी ओ

कविता लैच आवडली, म्हणजे थेट भिडलीच म्हणा ना...! बाकी, सारखं डीपी आणि स्टेटस पाहणारे दोन मित्र आठवले. सारखं एकमेकांना अपडेट्स देत असतात ते आठवलं. बाकी, आमची एक आठवण लैच तान द्यायची. लाष्ट सीन तुझं तर यव होतं आणि त्यंव होतं. मेसेज रीड होता. रिप्लाय द्यायला वेळ नव्हता वाटतं. लैच काम असतं वाटतं. अरारा, लै तान असतो तो....आता लाष्ट सीन तीन-चार महिन्यापूर्वीचं दिसतं अशी सोय करुन घेतली आहे. असो. सज्जन माणसांना तान असतातच म्हणा. फक्त त्यांचं आणि आमचं सेम असतं म्हणून सहन करणे आहे. -दिलीप बिरुटे (आठवणीकार)

In reply to by प्राची अश्विनी

थर्डपार्टी अ‍ॅपने हे सर्व करता येते. समजा आत्ता लाष्टसीन ऑफ केलं की ते आजचीवेळ दाखवतं. मग पुढे बंद..... पण, आपलं जसं लास्ट सीन दिसत नै तसं दुस-याचंही पाहता येत नाही. दुसरा कधी ऑनलाइन येतो जातो ते बघायचं असेल तर आपलंही लाष्टसीन सुरु करावे लागते. -दिलीप बिरुटे

गोंधळी 01/10/2020 - 18:14
प्ण 'प्रेम - शृंगार - रोमान्स विशेषांक'! साठी ठेवायला हवी होती.
प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं, तुमचं आणि आमचं अगदी अगदी सेम असतं.. सक्काळी उठल्या उठल्या पहिला मेसेज चेक करता? झोपेतसुद्धा मोबाईल उशीपाशीच ठेवता? काय म्हणता, Last seen चेक करत उशीरापर्यंत जागता?? मिशीतल्या मिशीत किंवा गालातल्या गालात दिवसभर हसत असता? म्हणजे मग झालं तर! घोडं गंगेत न्हालं तर! व्हर्च्युअल जरी असलं, तरी बावनकशी जेम असतं प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम म्हणजे प्रेम असतं ज्या प्रोफाइलला आपण हळूच पहात असतो, तिथे typing दिसणं ...म्हणजेच feeling loved असतं. आणि online दिसूनही blue tick न दिसणं, काय सांगू?

(मन भूत भूत ओरडते..)

ज्ञानोबाचे पैजार ·

प्रचेतस 20/07/2020 - 11:46
=)) तरी ह्यावेळी हे विडंबन तुलनेने उशिरा आलं :)

mrcoolguynice 20/07/2020 - 12:00
(ही भुताटकी खास श्रीयुत थंडमाणूसछान यांच्यासाठी....:))
पैंबुंचे हे विडंबन वाचून, थंडमाणूसछान म्हणाला, पैंबूनाना तुमचं छान-विडंबन नेहमीप्रमाणे पटतंय, पण तुम्ही मौन सोडल्याने हा मी निघालो... असे म्हणून थंडमाणूसछान पुन्हा खफवरील पाराच्या पिंपळाच्या फांदीवर जाऊन उलटा लटकू लागला...

Bhakti 30/07/2020 - 17:30
एकदमच मस्त...ते पारावर लटकलेल्यावरुन मी पूर्वी लिहल..होतं इथं देते. पिंपळाच्या फ़ांद्यांवर लटकतांना झाडांच्या गात्रा गात्रात तु पोहचला आणि सुसाट वारा जेव्हा आला तू पानांच्या सळसळीतून निसटतांना अंगणात सैरभैर धावला तिथे दिवा होता लावलेला -भक्ती

प्रचेतस 20/07/2020 - 11:46
=)) तरी ह्यावेळी हे विडंबन तुलनेने उशिरा आलं :)

mrcoolguynice 20/07/2020 - 12:00
(ही भुताटकी खास श्रीयुत थंडमाणूसछान यांच्यासाठी....:))
पैंबुंचे हे विडंबन वाचून, थंडमाणूसछान म्हणाला, पैंबूनाना तुमचं छान-विडंबन नेहमीप्रमाणे पटतंय, पण तुम्ही मौन सोडल्याने हा मी निघालो... असे म्हणून थंडमाणूसछान पुन्हा खफवरील पाराच्या पिंपळाच्या फांदीवर जाऊन उलटा लटकू लागला...

Bhakti 30/07/2020 - 17:30
एकदमच मस्त...ते पारावर लटकलेल्यावरुन मी पूर्वी लिहल..होतं इथं देते. पिंपळाच्या फ़ांद्यांवर लटकतांना झाडांच्या गात्रा गात्रात तु पोहचला आणि सुसाट वारा जेव्हा आला तू पानांच्या सळसळीतून निसटतांना अंगणात सैरभैर धावला तिथे दिवा होता लावलेला -भक्ती
पेरणा अर्थात प्राची तैंची मन राधा राधा होते... आज दिव्याच्या अमावस्ये निमित्त मिपावरच्या सर्व ब्रम्हराक्षसांना आणि डाकीणिंना सादर नमन करुन

(मन भूत भूत ओरडते..)

तिन्हीसांजेच्या व्याकुळ वेळी का बाहेरची बाधा होते? मळभ दाटते तेव्हा मन भूत भूत ओरडते.. सहावे इंद्रिय जेव्हा शंकांची उडवीते राळ, आवेग जरा वा-याचा भासतो जणू वेताळ.. मिटताच डोळे माझे उभा मज समोर ठाकतो, रोज मला उठवाया तो झोटिंग बनुनी येतो.. लोक म्हणती आहे वेडा दिवस असो वा रात्र, किंचाळत असतो सारखा ताणूनी सर्व ही गात्रं.. (ही भुताटकी

तू

सुमित_सौन्देकर ·
तूला आठवून, तूला गवसणे अन् शब्दांतून तूला सजवणे कधीही न्हवता छंद माझा तरीही मला तू, नकळत सूचणे अंगिकारू पाहील्या काही सवयी तयातून मज तूझी उकल व्हावी काय बरे त्या अद्भूत समयी नशा तूझी मज वरचढ व्हावी आठवणिंच्या प्रवासातले कही क्षण तूझे माझे, विरळ कधी होतच नाही तूझ्या माझ्या नात्याते धागे विरळ कधी ते होतच नाही तूझी कंती, खट्याळ लाजरे हसू, तूझा आवाज प्रितीचा तूझ्या सावळा साज नकारातम्क तूझा होकार नाही रागाला कोणताही आकार घायाळ करती नाजूक नयन अगदी तूझ्या मनाचे दर्पण स्पर्श कोमल तूझ्या हाताचा होता ह्रीदयाचा ठोका चूकतो पटकन मिठीत तूझ्या आगळीच दूनिया तरंग उडती मनी माझीया नको दूरावा, नको विरंगूळा आ

मन राधा राधा होते...

प्राची अश्विनी ·

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

mrcoolguynice 19/07/2020 - 08:10
छान कविता. "मग* आधा आधा होतो", असे विडंबन होऊ शकत, असा विचार आला. परंतु पैबु ते करतीलच असा विचार करून, शांत बसलो. "सांजेच्या व्याकुळ वेळी" वैगरे पोटेंशियल वाक्ये .... *एक प्रकारचे पेयपात्र

माहितगार 17/07/2020 - 10:39
नेहमीप्रमाणेच सुरेख 'प्राची काव्य' आता संग्रह ट्रॅडीशनल पुस्तकाच्या स्वरुपात येऊन जाऊ द्यात. किंवा टेबलटॉप कॅलेंडरच्या स्वरुपातही छान होईल पहा विचार करून.

In reply to by प्राची अश्विनी

माहितगार 22/07/2020 - 08:03
तुमच्या काव्यावर तुटून पडणार्‍या सर्वच काव्यपंख्यांची डिमांड असणार आहे, जे सगुण आहे ते केव्हान केव्हा किर्ती प्राप्त करतेच, चेष्टा आमच्यासारख्या भूछत्रीवाल्यांची होते, तुमचे काव्य दर्जेदार मराठी भारतीय सांस्कृतीक आरसा आबि वारसा आहे आणि ऑनलाईन नसलेल्या रसिकवर्गा पर्यंत तुमची कविता पोहोचलीच पाहीजे असे आग्रहाने म्हणावेसे वाटते.

In reply to by माहितगार

धन्यवाद!! पण संग्रह काढला की तो विकणे आले. मार्केटिंग हा प्रकार अजिबात जमत नाही. त्यामुळे निर्मितीचा आनंद घेते फक्त.

हे
साहवे मला ना जेव्हा काहिली तनूची उष्ण, आवेग असा वा-याचा भासतो जणू की कृष्ण..
आणि हे
भेट होता, सावळी ती जाहली कांती तुझी गं गोरट्या रंगात त्या, आता निळ्याचा वास आहे
सारखं वाटतय का? ऑल डेव्हिल्स थिन्क्स द सेम!! :) :)

चाणक्य 27/07/2020 - 22:50
सुरेख काव्य. खरं सांगतो शीर्षक वाचून ही तुमचीच रचना असणार असं वाटलं आणि तसंच झालं.

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

mrcoolguynice 19/07/2020 - 08:10
छान कविता. "मग* आधा आधा होतो", असे विडंबन होऊ शकत, असा विचार आला. परंतु पैबु ते करतीलच असा विचार करून, शांत बसलो. "सांजेच्या व्याकुळ वेळी" वैगरे पोटेंशियल वाक्ये .... *एक प्रकारचे पेयपात्र

माहितगार 17/07/2020 - 10:39
नेहमीप्रमाणेच सुरेख 'प्राची काव्य' आता संग्रह ट्रॅडीशनल पुस्तकाच्या स्वरुपात येऊन जाऊ द्यात. किंवा टेबलटॉप कॅलेंडरच्या स्वरुपातही छान होईल पहा विचार करून.

In reply to by प्राची अश्विनी

माहितगार 22/07/2020 - 08:03
तुमच्या काव्यावर तुटून पडणार्‍या सर्वच काव्यपंख्यांची डिमांड असणार आहे, जे सगुण आहे ते केव्हान केव्हा किर्ती प्राप्त करतेच, चेष्टा आमच्यासारख्या भूछत्रीवाल्यांची होते, तुमचे काव्य दर्जेदार मराठी भारतीय सांस्कृतीक आरसा आबि वारसा आहे आणि ऑनलाईन नसलेल्या रसिकवर्गा पर्यंत तुमची कविता पोहोचलीच पाहीजे असे आग्रहाने म्हणावेसे वाटते.

In reply to by माहितगार

धन्यवाद!! पण संग्रह काढला की तो विकणे आले. मार्केटिंग हा प्रकार अजिबात जमत नाही. त्यामुळे निर्मितीचा आनंद घेते फक्त.

हे
साहवे मला ना जेव्हा काहिली तनूची उष्ण, आवेग असा वा-याचा भासतो जणू की कृष्ण..
आणि हे
भेट होता, सावळी ती जाहली कांती तुझी गं गोरट्या रंगात त्या, आता निळ्याचा वास आहे
सारखं वाटतय का? ऑल डेव्हिल्स थिन्क्स द सेम!! :) :)

चाणक्य 27/07/2020 - 22:50
सुरेख काव्य. खरं सांगतो शीर्षक वाचून ही तुमचीच रचना असणार असं वाटलं आणि तसंच झालं.
सांजेच्या व्याकुळ वेळी का गोकुळ बाधा होते? आभाळ दाटते तेव्हा मन राधा राधा होते.. साहवे मला ना जेव्हा काहिली तनूची उष्ण, आवेग असा वा-याचा भासतो जणू की कृष्ण.. मिटताना डोळे माझे कुशीत मजला घेतो, रोज मला उठवाया पाऊस होउनी येतो.. घनघोर बरसतो वेडा दिवस असो वा रात्र, रुजवात सुखांची नवथर भिजवुनी सारी गात्रं.. (ही राधा खास रातराणीसाठी....:))

जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना,

प्राची अश्विनी ·

सुंदर कविता ! ही कविता , हा क्षण जगलोय मी ... यवतेश्वरच्या पठारावर. आठवण येते अगदीच नाही असं नाही, पण अगदी खुप प्रकर्षाने येते असंही नाही . फॅक्टय , खोटं नाय बोलत. दर वेळी जुन्या पावसाची आठवण काढत बसलं की हाताशी असलेल्या पावसात मनसोक्त चिंब भिजता येतं नाही, आत्ता आहे ह्या क्षणात राहुन , अत्ता आहे तो पाऊस स्वतंत्रपणे एन्जोय करता येणं ह्यात खरी मजा आहे ;)

सुंदर कविता ! ही कविता , हा क्षण जगलोय मी ... यवतेश्वरच्या पठारावर. आठवण येते अगदीच नाही असं नाही, पण अगदी खुप प्रकर्षाने येते असंही नाही . फॅक्टय , खोटं नाय बोलत. दर वेळी जुन्या पावसाची आठवण काढत बसलं की हाताशी असलेल्या पावसात मनसोक्त चिंब भिजता येतं नाही, आत्ता आहे ह्या क्षणात राहुन , अत्ता आहे तो पाऊस स्वतंत्रपणे एन्जोय करता येणं ह्यात खरी मजा आहे ;)
जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना, आणि तुला माझी खूप खूप आठवण येईल ना, आणि तेव्हा जेव्हा आपण भेटू ना, तू म्हणशील, "नमस्कार मॅडम!" मी तुझ्याकडे एक लुक देईन अन् मग तुझ्या बाजूला गाडीत बसेन. "अगं, बेल्ट!" मी मग चिडून बेल्ट लावेन. "बोला!", तू म्हणशील. मग मात्र मला रहावणार नाही. मी तुझा गीअरवरचा हात हातात घेईन. गालापाशी नेईन. तू हसशील..म्हणशील, लोक बघतील मी म्हणेन बघुदेत. रहावणार नाहीच मला.. बेल्ट काढेन, अशी अख्खी झुकून मी तुझ्या जवळ पोचेन. तुझ्या छातीवर डोक ठेवेन.. मान वर करून तुझ्याकडे पाहीन. तू एवढा ताडमाड उंच, कशी पोचू तुझ्या ओठांकडे?? तू आता गाडी कशी चालवू या चिंतेत असशील.. मी हसून पुन्हा डोकं तुझ्