ही रात निळीशार,
ओतीत चंद्र-धार...
स्वप्नातल्या कळ्यांना
देते नवा आकार!
पाण्यात चंद्र-पक्षी,
मांडून सौख्य-नक्षी...
किरणावरी शशीच्या
होतात मंद स्वार!
पाहून चंद्र-मेळा,
क्षितिजास ये उमाळा...
नक्षत्र बांधतात
तारांस एक-तार!
स्वप्नील चंद्र-गाणे
मधु-मीलनी उखाणे...
गातात फूल, वारे
छेडीत गंध-तार!
एकांत चंद्र-वेडा,
वितळून जात थोडा...
देतो अनामिकेला
अलगूजशी पुकार!
उचलून चंद्र-मेणा,
र्हदयात चंद्र-वेणा...
कित्येक चंद्र-वेळा,
करतात येरझार!
— सत्यजित
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
12848
प्रतिक्रिया
16
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
मस्तच.
मस्तच.
पौर्णिमेच्या चंद्रासारखी गोड
पौर्णिमेच्या चंद्रासारखी गोड !
उचलून चंद्र-मेणा,
र्हदयात चंद्र-वेणा...
कित्येक चंद्र-वेळा,
करतात येरझार!
वाह!
अप्रतिम, नितळ!
सं - दी - प
सुरेख
कविता अतिशय आवडली
पैजारबुवा,
+१
मस्त 👍
धन्यवाद!
सर्वांचे मनःपूर्वक धन्यवाद!
अप्रतिम!!!
अप्रतिम!!!
जबरदस्त
जबरदस्त
धन्यवाद!
धन्यवाद प्राची, सनईचौघडा!
आवडली रे!
अलवार रचना! सुंदर. :-)
धन्यवाद!
धन्यवाद राघव!
सुंदर
सुंदर
सुरेख!
सुरेख!
धन्यवाद!
धन्यवाद धनावडे, रुपी!
मस्त!
अतिशय तरल.
उचलून चंद्र-मेणा,
र्हदयात चंद्र-वेणा...
कित्येक चंद्र-वेळा,
करतात येरझार!
मीटर पण छान मेन्टेन केलाय.
_/\_
धन्यवाद तुषार!