पेर्णा पाभे सरांची तू http://misalpav.com/node/50075

थू -१

तू चालते अशी वटवृक्षाचे जणू खोड ग अंगावरती भले दांडगे ओंडके जणू ल्याले ग तू हसते अशी छाती माझी धडधडे ग गडगडाटाने त्या माझ हासणं सारें लोपते ग तुझ्या नुसत्या हालचालीनेही वारा वादळी वाहतो ग येता येता तुझ्या घामाचा गंधही संगे आणतो ग तू बघते तेव्हा अंगावरती शहारा माझ्या येतो ग बघून तुला मीच कधीकधी थिजल्यासारखा होतो ग तू स्वत:ला चंचला सुरेखा चतूरा रेखीव सरिता समजते ग बलाढ्य तुझ्या पुढे नाजूक माझा जीव घाबरुन जातो ग

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

तू चालते अशी झाडावरची वेल ग अंगावरती पानं फुलं ल्यायते ग तू हसते अशी झरा वाहतो ग खळखळाटानं हासणं पिकतं ग तुझ्या येण्यानं वारा वाहतो ग येता येता सुगंघ आणतो ग तू बघते तेव्हा अंगावर रोमांच येतो ग बघून तुला मीच लाजल्यागत होतो ग तू चंचला सुरेखा चतूरा रेखीव सरिता ग तुझ्या ठाई प्रगती हर्ष आनंद वसतो ग - पाषाणभेद २९/०४/२०२२

कळले मला न काही हा रुसवा कशास सजणी डोळ्यात दाटले का हे आता तुझ्या ग पाणी. कसला म्हणू अबोला तू गुमसुम कशास असशी सांगून टाक आता जे सलते मनात राणी. येता धुके असे हे बघ दाटून प्राक्तनाचे जवळी असून सारे ते अपुले असे न कोणी. ही रात चांदण्याची बघ भिजली दवात सारी या चांदण्या क्षणात कुणी गाते उदास गाणी.

भरून येईल आभाळ दाटून येतील मेघ बुडून जाईल अंधारात जेव्हा सारं जग तेव्हा तू एक कर....... माझा हाती हात धर....... चिंब चिंब पावसात बीज भिजून जातं झाड बनून मातीतून रुजून येतं तसंच.... अगदी तसंच मलासुद्धा तुझ्या मायेत चिंब चिंब भिजू दे तुझ्या छायेत रुजू दे फक्त तू एक कर...... बरसून येऊ दे...... तुझ्या मायेची सर.. वैशाखात तुझं प्रेम सावली होतं.... पानझडीत तुझं प्रेम पालवी होतं.... उधाणलेल्या सागरात ही जीवन नौका तरून जाते..... वळण वेडी वाट सुद्धा क्षणामध्ये सरून जाते..... जर तुझी सोबत असेल तर.... म्हणून तू एक कर माझा हात हाती धर..... दीपक पवार.

मेघ भरूनी येताना रिमझिम धारा झरताना मज तुझी आठवण येते पावसात भिजताना. रिमझिमती असते बरसात चिंब चिंब भिजलेली रात कोंब प्रीतीचे मनात माझ्या हळुवार रुजताना मज तुझी आठवण येते पावसात भिजताना. मृदगंध भारला वारा भारी गंधाने गगन धरा वार्‍यात मिसळल्या मातीच्या गंधावर झुलताना मज तुझी आठवण येते पावसात भिजताना. हे तरूवर सर्व स्तब्ध शांत सभोती उदास हा एकांत अंतरात या तव स्मृतींचा दिप हा जळताना मज तुझी आठवण येते पावसात भिजताना.

नीज भरते दिशांत माझे रिते नीजपात्र उतरूनि ये अंगणी जरी हळुवार रात्र रात्र रात्र जागते गोड स्वप्नातूनि धुंद गात राहते अबोल मौनातूनि येती कानी दुरून सूर सारंगीचे छान मन खाई हेलकावे वाऱ्यावर जसे पान पान पान जागते पाचूच्या बनातूनि शुभ्र सोनसकाळी झळाळते दवातूनि - संदीप चांदणे

अवखळ वारा रिमझिम धारा हळूहळू सांजावता वाटतं ... तू येशील आता. पावसानं झालंय ओलंचिंब रान मातीलाही सुचलंय दरवळणारं गाणं. मन माझं हेलकावतंय विरहाच्या लाटेवर नजर लावून बसलंय तुझ्या नेहमीच्या वाटेवर. असेच एकदा आठवणींचे मेघ भरून आलेले नकळत डोळ्यातून झरुन गेलेले. तुझी वाट पाहत तिथे भिजलो होतो चिंब म्हणून कुणा दिसले नाहीत आसवांचे थेंब. नाहीतर मित्रांना हे गुपित कळलं असतं खरं सांगतो त्यांनी मला खूप-खूप छळलं असतं. आता हळूहळू होऊ लागलेय रात मंद मंद जळते आहे दिव्यामधील वात. झोपलीत पाखरं गाणं गात गात मन माझं सैरभैर तुझी वाट पाहत.

रिमझिमत्या धारातून आलीस होऊनिया चिंब मला वाटले फुलावरती जणू जलाचे थेंब. मातीस स्पर्शती धारा गंधात नाहते धरा तुझ्या तनुचा तसा दाटला, मनात मृदगंध. पापण्या मिटून दूर लाजून जाहली चूर थरथरत्या ओठावर देशी तू दातांचा दाब. दाटले मनी काहूर डोळ्यात साठला पूर उगा बावरी होऊ नको, का घाबरशी सांग?

कोणे एके काळी व्हॅलेंटाईन दिनी मोठ्या उत्सुकतेने मी आणली होती साडी होती जरी साधी ती खुश मात्र झाली प्रयत्न केला खूप तिने पण नीट नेसता नाही आली गोंधळली क्षणभर हसली ती म्हणे हे ध्यान माझ्या भाळी पण गोड आठवण प्रेमाची तिने अजूनही जपून ठेवली आता एवढ्या वर्षांनी सुचतील कशा प्रेम ओळी पण मला पाहायची असते तिच्या गालावरील सुंदर खळी त्यासाठी कविता विनोदी ऐकून म्हणे अजून नाही जमली मला वाटलं कविता तिला म्हणायचं होतं साडी (सौं साठी!)

वेड असो वा प्रिती वसंतात मने जुळती पण, प्रणय उचंबळून येता हा दोष कुणाचा साथी? हरखुन सळसळणारे हास्य आपुल्या गाली अलवार सांगते तेव्हा संगित नाचते ताली नवनीत क्षण सरण्यापूर्वी पाकळी पाकळी मखमली रूतलेल्या हुंकारांना अंधारात सुलगव खुशाली खुलती सुगंध कायेचे कोवळी फुले सु'मनाची स्वप्नांचे पंख पांखरुनी सजणूक दे फुलोर्‍याची * येथून सु'डंबण प्रेर्ना