मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना,

प्राची अश्विनी · · जे न देखे रवी...
काव्यरस
जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना, आणि तुला माझी खूप खूप आठवण येईल ना, आणि तेव्हा जेव्हा आपण भेटू ना, तू म्हणशील, "नमस्कार मॅडम!" मी तुझ्याकडे एक लुक देईन अन् मग तुझ्या बाजूला गाडीत बसेन. "अगं, बेल्ट!" मी मग चिडून बेल्ट लावेन. "बोला!", तू म्हणशील. मग मात्र मला रहावणार नाही. मी तुझा गीअरवरचा हात हातात घेईन. गालापाशी नेईन. तू हसशील..म्हणशील, लोक बघतील मी म्हणेन बघुदेत. रहावणार नाहीच मला.. बेल्ट काढेन, अशी अख्खी झुकून मी तुझ्या जवळ पोचेन. तुझ्या छातीवर डोक ठेवेन.. मान वर करून तुझ्याकडे पाहीन. तू एवढा ताडमाड उंच, कशी पोचू तुझ्या ओठांकडे?? तू आता गाडी कशी चालवू या चिंतेत असशील.. मी हसून पुन्हा डोकं तुझ्या रुंद छातीवर ठेवेन, विश्वासाने.. तुझा गंध भरून घेईन श्वासांमध्ये.. बघेन ठोके वाढतायत का.. आणि मग... ..... पण जेव्हा खूप खूप पाऊस पडेल ना, तेव्हा तुला माझी आठवण येईल ना? खूप खूप आठवण येईल ना?????

वाचने 10024 वाचनखूण प्रतिक्रिया 20

सुंदर कविता ! ही कविता , हा क्षण जगलोय मी ... यवतेश्वरच्या पठारावर. आठवण येते अगदीच नाही असं नाही, पण अगदी खुप प्रकर्षाने येते असंही नाही . फॅक्टय , खोटं नाय बोलत. दर वेळी जुन्या पावसाची आठवण काढत बसलं की हाताशी असलेल्या पावसात मनसोक्त चिंब भिजता येतं नाही, आत्ता आहे ह्या क्षणात राहुन , अत्ता आहे तो पाऊस स्वतंत्रपणे एन्जोय करता येणं ह्यात खरी मजा आहे ;)