पेरणा अर्थात प्राची तैंची मन राधा राधा होते...
आज दिव्याच्या अमावस्ये निमित्त मिपावरच्या सर्व ब्रम्हराक्षसांना आणि डाकीणिंना सादर नमन करुन
(मन भूत भूत ओरडते..)
तिन्हीसांजेच्या व्याकुळ वेळी
का बाहेरची बाधा होते?
मळभ दाटते तेव्हा
मन भूत भूत ओरडते..
सहावे इंद्रिय जेव्हा
शंकांची उडवीते राळ,
आवेग जरा वा-याचा
भासतो जणू वेताळ..
मिटताच डोळे माझे
उभा मज समोर ठाकतो,
रोज मला उठवाया
तो झोटिंग बनुनी येतो..
लोक म्हणती आहे वेडा
दिवस असो वा रात्र,
किंचाळत असतो सारखा
ताणूनी सर्व ही गात्रं..
(ही भुताटकी खास श्रीयुत थंडमाणूसछान यांच्यासाठी....:))
पैजारबुवा,
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
6901
प्रतिक्रिया
8
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
=))
=))
तरी ह्यावेळी हे विडंबन तुलनेने उशिरा आलं :)
(ही भुताटकी खास श्रीयुत
पैंबुंचे हे विडंबन वाचून, थंडमाणूसछान म्हणाला, पैंबूनाना तुमचं छान-विडंबन नेहमीप्रमाणे पटतंय,
पण तुम्ही मौन सोडल्याने हा मी निघालो...
असे म्हणून थंडमाणूसछान पुन्हा खफवरील पाराच्या पिंपळाच्या फांदीवर जाऊन उलटा लटकू लागला...
मजेशीर :D
मजेशीर :D
हा .... हा .... हा ......
हा .... हा .... हा ......
भूत भूत, वेताळ, झोटिंग ..... भीतीच वाटायला लागली ना राव !
पैजारबुवा _/\__
भारी आहे हे .
खूप मजेशीर
:) :)
:) :)
एकदमच मस्त...ते पारावर
एकदमच मस्त...ते पारावर लटकलेल्यावरुन मी पूर्वी लिहल..होतं इथं देते.
पिंपळाच्या फ़ांद्यांवर लटकतांना
झाडांच्या गात्रा गात्रात तु पोहचला
आणि सुसाट वारा जेव्हा आला
तू पानांच्या सळसळीतून निसटतांना
अंगणात सैरभैर धावला
तिथे दिवा होता लावलेला
-भक्ती
:):)
:):)