प्रेमकाव्य

भास ***************** चाहुल लागुनि का मी जागे? पा‍उल नव्हते तव ते मागे - शेजार्‍यांच्या खोल्यांमधुनी कुणी फिरकते रात्री उठुनी * भिंतीवरती एक सावली कशी उमटली, कुठे धावली नसे आकृती तव जी आली टाकुनि झोता गाडी गेली * मस्तकावरि स्पर्श कसा हा गोंजारे मज हात तुझा का? छे! तो अभ्रा केस हलवितो पंखा वारा जसा फिरवितो * जीभ चटावे काय कारणा? फुका शोधते तुझ्या चुंबना जशी लागली सहज ती जरा सुकलेल्या या बधीर अधरा * भास तुझे हे अवतीभवती क्षणभंगुर तरी भ्रम हे असती निरसे ना परि, छळे गंध हा ओतप्रोत तव भिने मंद सा *****************

- १ - वसंतातल्या पालवी-कळ्या मोठ्या खट्याळ असतात छकुल्या आसुसलेल्या डोळ्यांना, दडून, हळूच आडून करतात वाकुल्या -*- - २ - व्याकूळ दुपारची ऊन झुळूक तहानेला करते त्राही त्राही मिळता तोकडी तुझी चिठ्ठी तळमळ होते लाही लाही -*- - ३ - शिशिराच्या शिवेवर जर्द झाडं फारच दिलदार नाही वाटत? शिलंगणाचं सोनं काही दसऱ्यालाच नाही वाटत -*- - ४ - परवा पडलेला शुभ्र बर्फ आज कसा दिसतो रटाळ गतप्रेमाच्या पत्रामधले अक्षर देखील दिसते गचाळ -*-