चित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण २४ ते २८

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
6 Mar 2018 - 1:04 pm

प्रकरण 24

राजेश सोबतच्या दु:खद ब्रेकपनंतर जीवनाला अचानक मिळालेली सुखद कलाटणी तिला आठवली. तिने मुद्दाम राजेशला असे सांगितले होते की ती यापुढे प्रोफेशनल रिलेशन कायम ठेवेल म्हणजे राजेश बेसावध राहील आणि तिच्याशी संपर्क करण्याचा प्रयत्न करणार नाही.

राजेशकडून नकार आला तर असे सांगायचे हे तिने आधीच ठरवले होते. नंतर सोनी बनकरला राजेशसोबत झालेल्या ब्रेकपची कल्पना दिल्यानंतर ती काही दिवसांनी हॉस्टेल सोडून गेली होती. तिने मॅडम अकॅडमीच्या फायनल इयरच्या असाईनमेन्ट बऱ्याच आधी संपवल्या होत्या आणि रीतसर "मॅडम" चे प्रोव्हीजनल सर्टिफिकेट मिळवले.

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १९ ते २३

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
1 Mar 2018 - 8:32 am

प्रकरण १७ आणि १८ ची लिंक: http://www.misalpav.com/node/42104

---
(आज पाच प्रकरणे १९ ते २३ एकदम टाकतो आहे. मग २४ वे प्रकरण ६ मार्चला प्रसिद्ध होईल!)

प्रकरण 19

बस ड्राइवरने अचानक जोरात ब्रेक दाबल्याने राजेशची तंद्री भंग पावली. बसमध्ये बाजूच्या सीटवरचा रा. म. मालवणकर यांचे “जीवनाचे शिल्पवृक्ष” हे पुस्तक वाचणारा आधीच्या स्टँडवर केव्हाच उतरून गेला होता. धर्मापूरला जाऊन तो जे करणार होता त्याद्वारे त्याच्या प्रतिशोधाच्या शोधार्थ एक पाऊल तो टाकणार होता.

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १७ आणि १८

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
28 Feb 2018 - 9:23 am

प्रकरण १६ ची लिंक: http://www.misalpav.com/node/42100

प्रकरण 17

सकाळी दहा वाजता आईने बनवलेलं भाजणीचं थालीपीठ हिरव्या मिरच्यांच्या ठेच्यासोबत खातांना राजेश आईला म्हणाला, “मस्त झालंय थालीपीठ आणि ठेचा! आणि सोबत ताजं दही असल्याने झकास बेत आहे. आता दुपारी तीनेक वाजेपर्यंत तरी भूक लागणार नाही. मी नाश्टा झाला की धर्मापूरला जाऊन येतो जरा.”

“अरे राजेश! काय नुसता फिरत असतोस? आजच्या दिवस आराम केला असतास, मग उद्या गेला असतास. आज आपल्या गावातल्या नदीवरच्या दक्षिणमुखी हनुमान मंदिरात संध्याकाळी जाऊ आपण!”

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १६

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
27 Feb 2018 - 12:31 pm

प्रकरण १५ ची लिंक: http://www.misalpav.com/node/42084

(सूचना: वाचकांच्या वाढत्या मागणीमुळे आज माझ्या वाढदिवसापासून या कादंबरीचे दर सोमवारी आणि शुक्रवारी ऐवजी दररोज एक प्रकरण प्रकाशित करण्यात येईल)

प्रकरण 16

ही घटना राजेश जवळ जवळ विसरून गेला.

आर्ट्सला शिकत असतांना राजेशने सहज म्हणून एक छोटी थरारक आणि रहस्यमय कादंबरी लिहिली: “खेळ हा नशिबाचा!.

त्याचे हस्तलिखित त्याने एका मुंबईच्या नवीनच सुरु झालेल्या दिवाळी अंकाला पाठवले (“कथामंथन”).

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १५

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
26 Feb 2018 - 8:34 am

प्रकरण १४ ची लिंक: http://www.misalpav.com/node/42059

प्रकरण 15

त्या दिवशी सुप्रिया सोबत “कॅपलर्स कॅफे” मध्ये बोलणे झाल्यावर राजेश रूमवर गेला, त्याने तयारी केली आणि स्टेशन वर आला.

मुंबईहून “स्वागतपुरी” गावाला जायला सात ते आठ तास लागतात. राजेश ट्रेनमधून गावातल्या स्टेशनवर उतरला तेव्हा रात्रीचे दहा वाजले होते. मग रिक्षा करून तो घरी पोहोचला. त्याचे एक छोटेसे वडिलोपार्जीत दुमजली घर होते..

त्याचे वडील लहानपणीच वारले होते. मग त्याने आणि आईने मेहनत करून संसाराचा गाडा इथपर्यंत आणला होता.

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १४

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
23 Feb 2018 - 8:32 am

प्रकरण १३ ची लिंक: http://www.misalpav.com/node/42022

प्रकरण 14

गोरेगांवच्या फिल्मसिटी स्टुडिओ मध्ये जिंतेन्द्र करमरकर खूप काळजी अणि चिंता करत बसला होता. त्याचे कशातच मन लागत नव्हते. समोर टेबलावर लॅपटॉप पडला होता त्यावर स्क्रीन सेव्हर चालू झाले होते आणि जितेंद्रच्या मनावर काळजीचे स्क्रीन सेव्हर चालू झाले होते.

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १३

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
19 Feb 2018 - 6:58 am

प्रकरण १२ ची लिंक: http://www.misalpav.com/node/42012
---
प्रकरण 13

आठ दिवसांनी कारने रागिणी हॉस्टेलवर गेली.

सोनी बाहेरच कट्ट्यावर सिगारेट पित बसली होती.

“ओह माय गॉड सोनी. तू सिगारेट प्यायला लागलीस? सो बॅड!”

सोनी उठून उभी राहिली पण तीने सिगारेट पिणे चालूच ठेवले आणि निराशेने ती म्हणाली, “केव्हा आलीस? खूप वेळ लावलास या वेळेस रागिणी?”

विरंगुळाचित्रपट

वलय (कादंबरी) - प्रकरण १२

निमिष सोनार's picture
निमिष सोनार in जनातलं, मनातलं
16 Feb 2018 - 8:09 am

प्रकरण ९, १० आणि ११ ची लिंक:
https://www.misalpav.com/node/41948
----
प्रकरण 12

संध्याकाळी साडेसात वाजता दोघे बेडवर एकमेकांच्या पायात पाय अडकवून बाहुपाशात बसलेले होते.

न बोलता.
शांत. निवांत.

“मी कॉफी बनवून आणते!”, रागिणीने शांतता भंग केली.

“थांब. बैस अजून! अशीच मला चिटकून बाहुपाशात बसून रहा! तुला क्षणभरसुद्धा दूर होऊ द्यावेसे वाटत नाही!” सूरज तिला आणखी छातीशी ओढत म्हणाला.

विरंगुळाचित्रपट