विसरून पार गेलो, मीही असे लिहीत
आकाश अक्षरांचे दिनरात रंगवीत
शब्दातल्या कळ्यांना नव्हते फुलायचेच
पण आतच वसंता बसलोच आळवीत
केव्हातरी यशाची येई झुळूक मंद
स्वच्छंद लेखनाचे तारू तरंगवीत
शाली नकोत आता ना पुषगुच्छ हार
घेई लपेटुनी मी मधुचांदणे पुनीत
झेपावतो कळेना कोठे शकुंत आता
अश्वत्थ शांत मौनी पाने थरारतात
त्या अनुभवामृताला सीमा असीमतेची
मी नादरूप वेडा सगुणी सणासुदीत
बिलगून अक्षरांना फुटती झरे अनंत
मग धुंद रान गाई वेडे विहंगगीत
--अशोक गोडबोले, पनवेल.
खल्लास !!!
In reply to खल्लास !!! by सर्किट (verified= न पडताळणी केलेला)
हाहा!!
शंभर नंबरी अग्रलेख
शैली मस्त साधली आहे
प्रतिसाद
In reply to प्रतिसाद by आजानुकर्ण
ह्यो खोटं बोलतूया....
In reply to ह्यो खोटं बोलतूया.... by सुरेखा पुणेकर
सुरेखाताई
In reply to सुरेखाताई by आजानुकर्ण
आरं बाबा
In reply to सुरेखाताई by आजानुकर्ण
बैठकीचीच ठेवा!
राजकीय सद्यस्थितीचे विवेचन..
सही
छानच
In reply to छानच by सहज
हा हा हा!!!
जबरदस्त
In reply to जबरदस्त by सन्जोप राव
बेरजेचं राजकारण!
लयी भारी !
सहीच..
मस्तच
आम्ही कर्माने मराठी.
"माणसाने
आभार
लेख मस्त
अग्रलेखांचा बादशाह!
In reply to अग्रलेखांचा बादशाह! by प्रमोद देव
घूटर घू
मस्तं रे!
मस्तच
लेख मस्तच आहे
वा वा
केतकरांचे भाकित
In reply to केतकरांचे भाकित by प्रकाश घाटपांडे
कसं बोललात राव...
खल्लास !
धर्म ही