घर

ग्लोबलायझेशनच्या नावाखाली.. दुसरी काय अपेक्षा असणार? - प्राजु.

पण हे कविता समजावून सांगणारे कडवे नसते तरीही कविता माझ्यासाठी तितकीच प्रभावी ठरली असती. > ही इथली माणस आहेत > त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... > संगणक मोबाईलने जोडलेली > पण मनान कधीच दूर गेलेली... ही कलाटणी फारच आवडली : > प्रवेश नाही ...कारण त्याच्याकडे > हवा तो सिक्रेटकोड नाही!

लागला जर आसामचा चहा होईल तयार सेकंदात दहा सीएनएन पहा रवीशंकर ऐका तस हे घर ग्लोबल बर का..... ही इथली माणस आहेत त्या जगाच्या चार कोपऱ्यात... संगणक मोबाईलने जोडलेली पण मनान कधीच दूर गेलेली... वा! छान कविता. वरील दोन कडवी जास्त आवडली.. सोनाली, मिसळपाववर तुझं स्वागत. अजूनही लिही... तात्या.

मला हे अस ग्लोबल घर खूपच आवडते. बर्गर एखादे दिवशीचा मेन्यू असेलच पण वरणभात, साजूक तूप, खाराची मिरची, साबूदाणा खिचडी हद्दपार नाही केली हो. खर सांगतो खरीखूरी ढेकर तेव्हाच येते पण मला माझे ग्लोबल घर खूप आवडते. अहो मी एकटाच नाही आलेले सगळेच म्हणतात, रेडीफवर स्वतात विमान टीकीटे वाचले की माझ्या इनबॉक्स इमेल असतो, की पुढच्या महीन्यात काय प्रोग्रम आहे का, नवीन घर घेतलेस एकले. आत योग येणार म्हणुन. सुट्यांच्या मोसमात, दहावी , बारावीच्या आद्ल्या/पुढच्या वर्षी कॉन्फरेन्सच्या वेळी घराचे कौतुक होतेच होते. मला "भिकारी" पेशानी किंवा मनानी नाही हो खरच आलेला आवडत, पण बर्‍याचदा तोही म्हणतो आतून खरच ग्लोबल घर खूपच छान आहे हो. बाकी काळाचा महीमा सिक्रेटकोड लावावा लागतो.( पण गंमत सांगतो, आमच्या दुसर्‍या एक्विपमेंट्स वर फ्री मिळाला हो. लेटेस्ट मॉडेल सिक्रेटकोड २००७ आहे . :-)) संगणक, मोबाइल ने "जोडलीच" ना माणसे? आणी कोणाच्या मनाचे काही सांगता येते काय? जाणारी व्यक्ति जेव्हा सांगते की "अगदी आपलेच घर आहे अस वाटल" तेव्हा माझ घर परमेश्वराला पण आवडल हे समजत. देवबाप्पा म्हणतो अरे घराच घरपण माणसातच असत. मला माझ ग्लोबलघर खूपच आवडत. -------------------------------------------------------------- सुवर्णमयी आपली कविता आवडली. मनात एकदा स्टॉकटेकींग करता आला बरे वाटले.

तशी प्रत्येक घराला लागली आहे एक घर घर कायमचीच! जबर्‍या.

जाणारी व्यक्ति जेव्हा सांगते की "अगदी आपलेच घर आहे अस वाटल.... ही आपुलकी शाब्दिकच ठीक असते.मात्र प्रत्यक्षात तसे वागायचे जर कुणी ठरवले तर ती आपत्तीच ठरेल हे सांगायला नको.मग अरब आणि उंट असे व्हायचे. उंट आत आणि अरब बाहेर!

खरच आप्रतिम. आनि कवितेतला समय सुचक पना आवदला.

वा वा सोनालीताई, अप्रतिम कवितेबद्दल सर्वप्रथम हार्दिक अभिनंदन. बर्‍याच कालावधीनंतर तुमच्या कवितेला अभिप्राय लिहीण्याची संधी मिळाली. ह्या तात्याच्या मिसळपावामुळे जुने मित्रमंडळी पुन्हा येथे भेटतील असे मानावयास हरकत नाही. आपला, (आशावादी) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com