मी बघितला काय,
अन तुला दिसला काय.
इथून तिथून कुठुनही
आकाशात दिसणारा तो
चंद्र एकच.
तरी..................
कधी प्रतिप्रदेचा,
कधी चतुर्थीचा,
कधी अष्टमीचा,
तर, कधी पौर्णिमेचा.
हसत हसवत खुलणारा!
कुणाचा चांदो मामा.
कुणासाठी तिचा चेहरा.
कधी यशाचा,
कधी भाकरीचा,
कधी शीतल साथी,
सुख दु:खांचा साक्षी.
तो सगळ्यांचा!!.........
आणि त्याचा?
तसं सार जगही त्याचंच!!
पण
एक दिवस.....
फक्त एक दिवस!
तो फक्त त्याचा असतो.
पूर्ण जगाकडे पाठ फिरवून,
दूर एकांतात जाऊन बसतो.
त्या दिवशी
केवल त्या दिवशी!!
तो सुर्याला भेटतो
स्वत:साठी जगतो.
आणि आपण
[अमा वस्येच्या] दिवसाला
'अवस, अवस' म्हणत
चुकचुकत बसतो.
चंद्राच्या आनंद
गेली दोन वर्षे पैचिंग परिसरातील सर्व प्रेक्षणिय स्थळे व प्राचिन वास्तूंची डागडूजी व रंगरंगोटी वगैरे चालले आहे. सध्या सार्या चीनला ऑलिंपिक ज्वराने ग्रासले आहे. पैचिंगने तर जोरदार तयारी चालविली आहे. अर्थात या निमित्ताने उपलब्ध झालेल्या व्यापारी संधीचा पुरेपूर लाभ हा देश उठविणार यात शंकाच नाही.
नुकत्याच झालेल्या दौर्यात हंगज्झौच्या कॅथीने मला अतिशय सुंदर असे सुवर्ण विलेपित काशाचे ६ सेंटिमिटर व्यासाचे ऑलिंपिक बोधचिन्हाचे स्मृतिपदक भेट दिले. या पदकाच्या फक्त ६०,००० प्रति बनविण्यात आल्या असून माझ्याकडे ४६०५९ वी प्रत आली आहे. धन्यवाद कॅथी! दहा पाकळ्या असलेल्या फुलाच्या आकाराच्या या पदकाच्या एका मुद्रेवर मीनल ने लिहिलेली पाच प्रतिके आहेत तर दुसर्या मुद्रेवर बोधचिन्ह व महाभिंत तसेच स्वर्गमंदिराच्या प्रतिकृती उमटविलेल्या आहेत.
छान कथा..
विद्या विनयेन .......