मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

बोलट.

धमाल मुलगा ·

स्वाती दिनेश Wed, 02/27/2008 - 13:10

ध मु, तुला आलेला अनुभव सुन्न करणारा होता खरेच.
'निवडुंग' चित्रपटाची आठवण झाली.
स्वाती

इनोबा म्हणे Wed, 02/27/2008 - 13:11

आयला धम्या...तू एवढा विचार करत असशील असे वाटले नव्हते

"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा(मिसळबोध)

धमाल मुलगा Fri, 02/29/2008 - 12:06
अरे, मला तरी कुठ॑ वाटल॑ होत॑ ???
चालायच॑च् ...येतो कधीमधी झटका.

त्यातून मिसळबोध वाचनात आल्यामुळे "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" चे तत्त्व अ॑गिकारावेसे वाटल॑.

असो, आता मी पूर्ण बरा झालो आहे.

आपला,
- वैचारिक झटक्यातून सावरलेला
ध मा ल.

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 15:03

प्रेक्षागृहात मिळणार्‍या टाळ्यांची नशा इतर कुठल्याही नशेच्या तुलनेत पराकोटीचीच असते. कारण, इतर नशा कांही तासांत ओसरतात पण ही नशा ओसरत नाही, वाढतच जाते.
बोलटाला आपण बोलट आहोत ह्याचे भान येतच नाही. नट बनण्याच्या महत्त्वाकांक्षेत आणि मिळणार्‍या टाळ्यांच्या लाटांवर तो किनार्‍यापासून बराच लांब वाहत जातो आणि टाळ्या मिळेनाशा झाल्या, लाटा उचलून धरेनाशा झाल्या की बोलट गटांगळ्या खाऊ लागतो. नाकातोंडात पाणी जाऊन वास्तवाची जाणीव व्हायला लागते पण किनारा बराच दूऽऽऽर राहिलेला असतो. कित्येक 'नटां'वरही अशी वेळ येते.

ह्यावर उपाय म्हणजे लवकरात लवकर स्वतःचा वकूब ओळखून पाय जमिनीवर घट्ट रोवून उभे रहावे. दर दोन-पाच वर्षांनी स्वतःच्या आर्थिक परिस्थितीचे मुल्यमापन करून भविष्याची बेगमी करून ठेवावी. कुठलीही हौस आपले 'व्यसन' बनणार नाही ह्याची काळजी घ्यावी.

हल्लीचे अभिनेते बर्‍यापैकी जागरूक दिसतात ही एक चांगली बाब आहे.

राजमुद्रा Wed, 02/27/2008 - 15:10

बाकी पेठकरकाकांचे प्रतिसाद आपल्याला जाम आवडतात. सगळे प्रतिसाद अगदी विचारपूर्वक आणि अभ्यासपूर्वक लिहिलेले असतात. मला नाही वाटत आजपर्यंत त्यांच्या प्रतिसादाने कुणी दुखावलं असेल. उलट दुखावलेल्यांना फुंकर घालण्याचे काम त्याचे प्रतिसाद करतात. धन्यवाद पेठकरकाका!

राजमुद्रा :)

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 20:30

अनुभवावं लागतं. "नटसम्राट" मध्ये डॉ. लागूं ची भूमिका म्हणजे या अशा कलाकारांसाठी पुढे यणार्‍या भयंकर आयुष्याची चेतावणीच म्हणायला हवी.  वेळीच सावध व्हावे. ग्लॅमर हे वयाप्रमाणे कमीच होणार पण आपण उतार वयात भिकेला लागणार नाही ह्याची काळजी घेणं फार म्हणजे फार महत्त्वाचं आहे.

धमालाचा हा अनुभव फार काही सांगून जातो.

-(नाट्यवेडी) प्राजु

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी गुरुवार, 02/03/2011 - 15:29
नटसम्राट पाहून एक आख्खी पिढी सुधारली . माझे आज्जी आजोबा हे त्याच पिढीचे प्रतिनिधी . हाताचा पैसा /घर /स्थावर मालमत्ता स्वताच्या हयातीत मुलांच्या सुनांच्या हाती द्यायची नाही . ''आम्ही निवर्तल्यावर कुर्ल्याच्या चाळीची काय वासलात लावायची आहे ( इमले /मनोरे (गगनचुंबी ) बनवायचे आहेत ते बनवा'' ) इति आज्जी आजोबा बाकी नटाला कैफ /उन्माद(लोकप्रियतेचा ) ह्या नादात कधी वारुणी त्याच्या शरीर व पर्यायाने आयुष्य /कारकीर्द पोखरते . हे त्याचे त्यालाच कळत नाही . भगवान दादा ह्यांच्या बंगल्यातून चाळीतील प्रवास बद्द्दल एकदा ते म्हणाले .नुसत्या दारूच्या बाटल्या (रिकाम्या ) न फेकता भंगारात दिल्या असत्या तर एखादी जागा सहजच विकत घेतली असती .

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 02/28/2008 - 01:22

बोलट म्हणजे काय ते मलाही योगेश च्या एकांकिकेतूनच कळले होते...१९९९ च्या पुरुषोत्तम मध्ये पाहिली होती

छान लिहिलंत....

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/28/2008 - 08:15

धमाला,

छोटेखानी, परंतु सुरेखच लिहिलं आहेस रे. आवडलं!

और भी लिख्खो..

तात्या.

धमाल मुलगा Fri, 02/29/2008 - 17:06
हा माझा अनुभव मी इथे आपल्या सगळ्या॑बरोबर वाटून घेतला, आणि जरा मन हलक॑ हलक॑ झाल॑.

हा अनुभव वाचल्याबद्दल आणि आवर्जून प्रतिसाद दिल्याबद्दल मी आपला सर्वा॑चा मनःपुर्वक आभारी आहे.

असाच लोभ ठेवा ही विन॑ती.

आपला,
- ध मा ल.

सुधीर कांदळकर Fri, 02/29/2008 - 20:13

मद्यप्राशन करू नकोस. ती बेवडा होण्याची पहिली पायरी आहे.

तुझ्या घरी कोणी नाही का? त्यांच्याबरोबर गप्पा मार. जालावर चॅट कर. काहीहि कर पण दारू नको.

मद्यप्राशन हे केवळ मित्रांच्या संगतीत गप्पा मारण्यासाठी तेवढा वेळ हॉटेलमध्ये बसण्याचे निमित्त म्हणून असावे. एकटा असतांना गजल लावून वाचन कर. जास्त मोकळा वेळ असेल तर संगीत शीक.

चतुरंग Fri, 02/29/2008 - 20:30

कदाचित जरा उपदेशाचं वाटेल पण सुधीर काकांनी सांगितलेली गोष्टही फार महत्वाची आहे.
'मद्याचा आनंद -> ते -> मद्याचं व्यसन' ही फार फार सूक्ष्म रेषा आहे. ती ओलांडली नाही की सर्व साधलं!

माझा एक अगदी जवळचा मित्र ह्यात गुरफटला आणि त्यातून त्याला बाहेर काढताना काय यातना झाल्या त्या आठवल्या की अंगावर काटा येतो, तेव्हां जपून!

चतुरंग

धमाल मुलगा Mon, 03/03/2008 - 11:17
एकटा असताना मद्यप्राशन करू नकोस. ती बेवडा होण्याची पहिली पायरी आहे. काका, ज्या आपलेपणाने आणि काळजीने आपण सा॑गताय, त्याबद्दल खर॑च आभारी आहे. नाहीतर हल्ली कोण कोणाला विचारतो? असो, एकट॑ असताना काय किवा मित्रा॑सोबत काय, उठसुठ "घेणे" नक्कीच करत नाही! आणि ह्यापुढे तस॑ वाटल॑च तर आपला प्रेमाचा सल्ला नक्कीच विचारात घेईन. हे जे॑व्हा घडल॑ ते॑व्हा का कोण जाणे फार एकट॑ एकट॑ वाटत होत॑ आणि वेळ कसा घालवावा अगदीच उमजेना, म्हणून... कदाचित जरा उपदेशाचं वाटेल पण सुधीर काकांनी सांगितलेली गोष्टही फार महत्वाची आहे. काय हे चतुर॑गराव, तुम्ही सगळे मोठे आहात माझ्याहून, हक्क आहे तो तुमचा सगळ्या॑चा. आणि उपदेशाच॑ म्हणाल तर मी त्याला प्रेमळ सल्ला म्हणेन. शेवटी कळपातल॑ अवखळ कोकरू वाहावत चालल॑ तर त्याला तुम्हीच सगळे वठणीवर आणणार ना? 'मद्याचा आनंद -> ते -> मद्याचं व्यसन' ही फार फार सूक्ष्म रेषा आहे. ती ओलांडली नाही की सर्व साधलं! आयुष्यभर लक्षात ठेवण्यासारखी गोष्ट, ती ठेवेनच.

विवेकवि Mon, 03/03/2008 - 12:59
लेखन उत्तम आहे........ आवडले मला ............ असेच कधी तरी छान लिहा......... धन्यवाद....... मिनु जोशी.

विवेकग Fri, 03/07/2008 - 14:48
नमस्कार साहेब.... माझे नाव (बाकी नावात काय आहे)???????? विवेक गरगटे ........ खुप छान आहे..... विवेक गरगटे...

स्वाती राजेश Sun, 03/09/2008 - 04:16
खूपच छान लेख आहे.. लेखाबरोबर प्रतिक्रिया ही तितक्याच चांगल्या आणि मार्गदर्शक आहेत. अशी परिस्थिती सुप्रसिद्ध मराठी नट गणपत पाटील यांची होती. कोल्हापूर मधे आम्ही असताना पाहिले आहे. हल्लीचे अभिनेते बर्‍यापैकी जागरूक दिसतात ही एक चांगली बाब आहे. पेटकरांशी सहमत.

हेम गुरुवार, 02/03/2011 - 16:41
'जनार्दन नारो शिंगणापूरकर' उर्फ बोलट. पुलंच्या 'व्यक्ती आणि वल्ली'मधील ही व्यक्तीरेखा अमर आहे. पुलंच्या शब्दांत...'जनू 'बोलट' होता. नाटक कंपनीत ज्याच्या नांवाची जाहिरात होते तो नट आणि बाकीचे 'बोलट', अशी एक विष्णुदास भाव्यांच्या काळापासून चालत आलेली कोटी आहे. ह्या दरिद्री कोटीचा जनक कोण होता कोण जाणे, परंतू जनू हा त्या कोटीचा बळी होता.....' ..खरं तर त्यांचा ओझरता उल्लेख लेखांत कुठेतरी यायला हवा होता.

विलासराव गुरुवार, 02/03/2011 - 20:34
सध्या छान लिहिलय असेच म्हणतो. बा़की अभ्यास चालु केलाय नुकताच आम्ही. पात्रता आल्यावर उपदेष करुच.

सखी Fri, 02/04/2011 - 19:57
हे वाचायचं राहील होतं. अनुभव चांगला शब्दबध्द केला आहे. वर पेठकर, चतुरंग यांनी म्हटल्याप्रमाणे कुठं थांबायच हे कळलं पाहीजे, दुर्देवाने ब-याचदा तोवर वेळ निघुन गेलेली असते.

नगरीनिरंजन Wed, 02/09/2011 - 18:49
मनापासून आणि कळकळीने लिहीलंय रे धम्या...खूप छान! पण तरूणपणी धुंदीत जगून, भरपूर मौज करून झाली म्हातारपणी फरपट तर काय बिघडलं असं वाटतं कधीकधी. च्यायला म्हातारपणासाठी पैका वाचवता वाचवता मध्येच गचकलो तर काय घ्या? सालं तारूण्यात मुक्तपणे नाय जगलं की मग म्हातारपणी केसरीच्या टूर करणं नशिबी येतं. :-)

चेतन सुभाष गुगळे Tue, 10/04/2011 - 18:44
हा शब्द आहे तसा बर्‍यापैकी जुन्या काळचा. नारायणराव-बालग॑धर्व या॑च्याकाळचा. नायकाची काम॑ करणारा तो "नट" आणि हल्ली ज्याला "सपोर्टी॑ग ऍक्टर" म्हणतात तो म्हणजे "बोलट". >> शास्त्रीय दृष्ट्या पाहायचं तर नटीला (अभिनेत्री) नट म्हणायला हवं आणि नटाला (अभिनेता) बोल्ट. खरच, का अस॑ होत असेल? का हे नाट्यक्षेत्र एव्हढ॑ बदनाम आहे? का हे लोकनीट जगत नाहीत? का ह्या॑ची फरफट होते? का ह्या॑ना कोणी वाली नाही? >> नाटकात काम करण्याचा अनुभव मलाही आहे. त्यावरून सांगतो. तीन अंकी नाटक असतं, ते संपल्यावर यातली बहुतांश मंडळी ४ था अंक (अपेयपान) साजरा करतात (मोहन जोशी आणि सतीश तारेंचे किस्से माहीत असतीलच ना?) आणि काही तर त्यानंतरही ५ वा अंक (अशय्यासोबत) करतात. आमच्यासारखे जे याला विरोध करतात, त्यांना बहुतेकदा तीन अंकी नाटकात डावलले जाते. हौशी एकांकिका सादर करण्यापुरता मर्यादित वाव अशांना मिळतो.

नावातकायआहे Wed, 10/05/2011 - 16:12
>> शास्त्रीय दृष्ट्या पाहायचं (कस?) तर नटीला (अभिनेत्री) नट म्हणायला हवं आणि नटाला (अभिनेता) बोल्ट.

धन्या गुरुवार, 10/06/2011 - 04:35
आमच्यासारखे जे याला विरोध करतात, त्यांना बहुतेकदा तीन अंकी नाटकात डावलले जाते. हौशी एकांकिका सादर करण्यापुरता मर्यादित वाव अशांना मिळतो.
कित्ती कित्ती चांगले हो तुम्ही.
शास्त्रीय दृष्ट्या पाहायचं तर नटीला (अभिनेत्री) नट म्हणायला हवं आणि नटाला (अभिनेता) बोल्ट.
कसं ते जरा इस्कटून सांगता का? धमुदादा, प्रकटन छान लिहिलं आहेस. मन सुन्न होतं वाचून.

धन्या गुरुवार, 10/06/2011 - 21:32
नाही हो. आमच्या अल्पमतीनुसार नट आणि बोल्ट या मेकॅनिकल इंजिनीयरींगच्या टर्म्स आहेत. नाही म्हणायला ईलेक्ट्रॉनिक्स ईंजिनीयरींगला असताना कॉम्प्युटरच्या पिनांमध्ये मेल आणि फीमेल भानगड असते असा अभ्यास केला आहे ;)

चेतन सुभाष गुगळे Fri, 10/07/2011 - 12:23
आमच्या अल्पमतीनुसार नट आणि बोल्ट या मेकॅनिकल इंजिनीयरींगच्या टर्म्स आहेत. >> नाही म्हणायला ईलेक्ट्रॉनिक्स ईंजिनीयरींगला असताना कॉम्प्युटरच्या पिनांमध्ये मेल आणि फीमेल भानगड असते असा अभ्यास केला आहे >> चांगलाच अभ्यास की तुमचा. मग तुम्हाला असा प्रश्न पडायलाच नको. की तुम्हाला उत्तर माहिती असूनही ते माझ्याकडूनच हवे आहे? ठीक आहे तुम्हाला हवेच आहे तर या प्रश्नाचे उत्तर तुमच्याच माहितीच्या आधारे देतो. कॉम्प्युटरच्या पिनांमध्ये मेल फिमेल कशाच्या आधारे ठरवितात? जरा तोच निकषा तुमच्या या नट बोल्ट नावाच्या मेकॅनिकल इंजिनियरींगच्या टर्म्सना लावा की. हा निकष लावला की मग कुलुप चावी, इलेक्ट्रीकच्या पिना, नट बोल्ट इत्यादी अनेक व्यवहारातील गोष्टींना मेल फिमेल च्या उपमा दिल्या जातात हे इथली चित्रे पाहिली की लगेच कळेल (खरे म्हणजे ते तुम्हाला आधीच कळले आहे ह्या बद्दल मला खात्री आहे). http://blogorelli.typepad.com/b_l_o_g_o_r_e_l_l_i/2007/10/is-the-10-sin-b.html जरा ही चित्रे ही पाहा. नट http://www.badog.biz/catalog/images/nut.jpg बोल्ट http://www.bombayharbor.com/productImage/0812294001230089250/Hex_Bolt.jpg http://www.arrowboltandscrew.com/images/main_structural_bolts.jpg नट - बोल्ट http://174.123.135.195/uploads05/51/A/Stainless_steel_nuts_and_bolts126668170.jpg http://www.mhent.co.in/images/pic_1.jpg http://irishnewsreview.files.wordpress.com/2011/07/bolt.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/47/Bolt-with-nut.jpg http://blogorelli.typepad.com/photos/uncategorized/2007/10/24/nut_bolt.jpeg आता यापेक्षा जास्त इस्कटून सांगितलं ना तर माझं या संकेतस्थळावरचं सदस्यत्वच इस्कटून टाकलं जाईल.. (तुमची तीच इच्छा आहे का?)

आशु जोग गुरुवार, 10/06/2011 - 21:17
लेखाच्या सुरुवातीला जरा वेगळीच कल्पना झाली. वाटलं , असेल दारुबाजीवरचा ! पण नंतर गाडी सुसाट सुटली. लिखाण आणि विषय दोन्हीही भावले (अशा लेखांसाठीच मिसळ ओळखली जावी ही इच्छा)

स्वाती दिनेश Wed, 02/27/2008 - 13:10

ध मु, तुला आलेला अनुभव सुन्न करणारा होता खरेच.
'निवडुंग' चित्रपटाची आठवण झाली.
स्वाती

इनोबा म्हणे Wed, 02/27/2008 - 13:11

आयला धम्या...तू एवढा विचार करत असशील असे वाटले नव्हते

"दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" -इनोबा(मिसळबोध)

धमाल मुलगा Fri, 02/29/2008 - 12:06
अरे, मला तरी कुठ॑ वाटल॑ होत॑ ???
चालायच॑च् ...येतो कधीमधी झटका.

त्यातून मिसळबोध वाचनात आल्यामुळे "दिसामाजी काही(च्या काही) तरी ते लिहावे" चे तत्त्व अ॑गिकारावेसे वाटल॑.

असो, आता मी पूर्ण बरा झालो आहे.

आपला,
- वैचारिक झटक्यातून सावरलेला
ध मा ल.

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 15:03

प्रेक्षागृहात मिळणार्‍या टाळ्यांची नशा इतर कुठल्याही नशेच्या तुलनेत पराकोटीचीच असते. कारण, इतर नशा कांही तासांत ओसरतात पण ही नशा ओसरत नाही, वाढतच जाते.
बोलटाला आपण बोलट आहोत ह्याचे भान येतच नाही. नट बनण्याच्या महत्त्वाकांक्षेत आणि मिळणार्‍या टाळ्यांच्या लाटांवर तो किनार्‍यापासून बराच लांब वाहत जातो आणि टाळ्या मिळेनाशा झाल्या, लाटा उचलून धरेनाशा झाल्या की बोलट गटांगळ्या खाऊ लागतो. नाकातोंडात पाणी जाऊन वास्तवाची जाणीव व्हायला लागते पण किनारा बराच दूऽऽऽर राहिलेला असतो. कित्येक 'नटां'वरही अशी वेळ येते.

ह्यावर उपाय म्हणजे लवकरात लवकर स्वतःचा वकूब ओळखून पाय जमिनीवर घट्ट रोवून उभे रहावे. दर दोन-पाच वर्षांनी स्वतःच्या आर्थिक परिस्थितीचे मुल्यमापन करून भविष्याची बेगमी करून ठेवावी. कुठलीही हौस आपले 'व्यसन' बनणार नाही ह्याची काळजी घ्यावी.

हल्लीचे अभिनेते बर्‍यापैकी जागरूक दिसतात ही एक चांगली बाब आहे.

राजमुद्रा Wed, 02/27/2008 - 15:10

बाकी पेठकरकाकांचे प्रतिसाद आपल्याला जाम आवडतात. सगळे प्रतिसाद अगदी विचारपूर्वक आणि अभ्यासपूर्वक लिहिलेले असतात. मला नाही वाटत आजपर्यंत त्यांच्या प्रतिसादाने कुणी दुखावलं असेल. उलट दुखावलेल्यांना फुंकर घालण्याचे काम त्याचे प्रतिसाद करतात. धन्यवाद पेठकरकाका!

राजमुद्रा :)

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 20:30

अनुभवावं लागतं. "नटसम्राट" मध्ये डॉ. लागूं ची भूमिका म्हणजे या अशा कलाकारांसाठी पुढे यणार्‍या भयंकर आयुष्याची चेतावणीच म्हणायला हवी.  वेळीच सावध व्हावे. ग्लॅमर हे वयाप्रमाणे कमीच होणार पण आपण उतार वयात भिकेला लागणार नाही ह्याची काळजी घेणं फार म्हणजे फार महत्त्वाचं आहे.

धमालाचा हा अनुभव फार काही सांगून जातो.

-(नाट्यवेडी) प्राजु

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी गुरुवार, 02/03/2011 - 15:29
नटसम्राट पाहून एक आख्खी पिढी सुधारली . माझे आज्जी आजोबा हे त्याच पिढीचे प्रतिनिधी . हाताचा पैसा /घर /स्थावर मालमत्ता स्वताच्या हयातीत मुलांच्या सुनांच्या हाती द्यायची नाही . ''आम्ही निवर्तल्यावर कुर्ल्याच्या चाळीची काय वासलात लावायची आहे ( इमले /मनोरे (गगनचुंबी ) बनवायचे आहेत ते बनवा'' ) इति आज्जी आजोबा बाकी नटाला कैफ /उन्माद(लोकप्रियतेचा ) ह्या नादात कधी वारुणी त्याच्या शरीर व पर्यायाने आयुष्य /कारकीर्द पोखरते . हे त्याचे त्यालाच कळत नाही . भगवान दादा ह्यांच्या बंगल्यातून चाळीतील प्रवास बद्द्दल एकदा ते म्हणाले .नुसत्या दारूच्या बाटल्या (रिकाम्या ) न फेकता भंगारात दिल्या असत्या तर एखादी जागा सहजच विकत घेतली असती .

भडकमकर मास्तर गुरुवार, 02/28/2008 - 01:22

बोलट म्हणजे काय ते मलाही योगेश च्या एकांकिकेतूनच कळले होते...१९९९ च्या पुरुषोत्तम मध्ये पाहिली होती

छान लिहिलंत....

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/28/2008 - 08:15

धमाला,

छोटेखानी, परंतु सुरेखच लिहिलं आहेस रे. आवडलं!

और भी लिख्खो..

तात्या.

धमाल मुलगा Fri, 02/29/2008 - 17:06
हा माझा अनुभव मी इथे आपल्या सगळ्या॑बरोबर वाटून घेतला, आणि जरा मन हलक॑ हलक॑ झाल॑.

हा अनुभव वाचल्याबद्दल आणि आवर्जून प्रतिसाद दिल्याबद्दल मी आपला सर्वा॑चा मनःपुर्वक आभारी आहे.

असाच लोभ ठेवा ही विन॑ती.

आपला,
- ध मा ल.

सुधीर कांदळकर Fri, 02/29/2008 - 20:13

मद्यप्राशन करू नकोस. ती बेवडा होण्याची पहिली पायरी आहे.

तुझ्या घरी कोणी नाही का? त्यांच्याबरोबर गप्पा मार. जालावर चॅट कर. काहीहि कर पण दारू नको.

मद्यप्राशन हे केवळ मित्रांच्या संगतीत गप्पा मारण्यासाठी तेवढा वेळ हॉटेलमध्ये बसण्याचे निमित्त म्हणून असावे. एकटा असतांना गजल लावून वाचन कर. जास्त मोकळा वेळ असेल तर संगीत शीक.

चतुरंग Fri, 02/29/2008 - 20:30

कदाचित जरा उपदेशाचं वाटेल पण सुधीर काकांनी सांगितलेली गोष्टही फार महत्वाची आहे.
'मद्याचा आनंद -> ते -> मद्याचं व्यसन' ही फार फार सूक्ष्म रेषा आहे. ती ओलांडली नाही की सर्व साधलं!

माझा एक अगदी जवळचा मित्र ह्यात गुरफटला आणि त्यातून त्याला बाहेर काढताना काय यातना झाल्या त्या आठवल्या की अंगावर काटा येतो, तेव्हां जपून!

चतुरंग

धमाल मुलगा Mon, 03/03/2008 - 11:17
एकटा असताना मद्यप्राशन करू नकोस. ती बेवडा होण्याची पहिली पायरी आहे. काका, ज्या आपलेपणाने आणि काळजीने आपण सा॑गताय, त्याबद्दल खर॑च आभारी आहे. नाहीतर हल्ली कोण कोणाला विचारतो? असो, एकट॑ असताना काय किवा मित्रा॑सोबत काय, उठसुठ "घेणे" नक्कीच करत नाही! आणि ह्यापुढे तस॑ वाटल॑च तर आपला प्रेमाचा सल्ला नक्कीच विचारात घेईन. हे जे॑व्हा घडल॑ ते॑व्हा का कोण जाणे फार एकट॑ एकट॑ वाटत होत॑ आणि वेळ कसा घालवावा अगदीच उमजेना, म्हणून... कदाचित जरा उपदेशाचं वाटेल पण सुधीर काकांनी सांगितलेली गोष्टही फार महत्वाची आहे. काय हे चतुर॑गराव, तुम्ही सगळे मोठे आहात माझ्याहून, हक्क आहे तो तुमचा सगळ्या॑चा. आणि उपदेशाच॑ म्हणाल तर मी त्याला प्रेमळ सल्ला म्हणेन. शेवटी कळपातल॑ अवखळ कोकरू वाहावत चालल॑ तर त्याला तुम्हीच सगळे वठणीवर आणणार ना? 'मद्याचा आनंद -> ते -> मद्याचं व्यसन' ही फार फार सूक्ष्म रेषा आहे. ती ओलांडली नाही की सर्व साधलं! आयुष्यभर लक्षात ठेवण्यासारखी गोष्ट, ती ठेवेनच.

विवेकवि Mon, 03/03/2008 - 12:59
लेखन उत्तम आहे........ आवडले मला ............ असेच कधी तरी छान लिहा......... धन्यवाद....... मिनु जोशी.

विवेकग Fri, 03/07/2008 - 14:48
नमस्कार साहेब.... माझे नाव (बाकी नावात काय आहे)???????? विवेक गरगटे ........ खुप छान आहे..... विवेक गरगटे...

स्वाती राजेश Sun, 03/09/2008 - 04:16
खूपच छान लेख आहे.. लेखाबरोबर प्रतिक्रिया ही तितक्याच चांगल्या आणि मार्गदर्शक आहेत. अशी परिस्थिती सुप्रसिद्ध मराठी नट गणपत पाटील यांची होती. कोल्हापूर मधे आम्ही असताना पाहिले आहे. हल्लीचे अभिनेते बर्‍यापैकी जागरूक दिसतात ही एक चांगली बाब आहे. पेटकरांशी सहमत.

हेम गुरुवार, 02/03/2011 - 16:41
'जनार्दन नारो शिंगणापूरकर' उर्फ बोलट. पुलंच्या 'व्यक्ती आणि वल्ली'मधील ही व्यक्तीरेखा अमर आहे. पुलंच्या शब्दांत...'जनू 'बोलट' होता. नाटक कंपनीत ज्याच्या नांवाची जाहिरात होते तो नट आणि बाकीचे 'बोलट', अशी एक विष्णुदास भाव्यांच्या काळापासून चालत आलेली कोटी आहे. ह्या दरिद्री कोटीचा जनक कोण होता कोण जाणे, परंतू जनू हा त्या कोटीचा बळी होता.....' ..खरं तर त्यांचा ओझरता उल्लेख लेखांत कुठेतरी यायला हवा होता.

विलासराव गुरुवार, 02/03/2011 - 20:34
सध्या छान लिहिलय असेच म्हणतो. बा़की अभ्यास चालु केलाय नुकताच आम्ही. पात्रता आल्यावर उपदेष करुच.

सखी Fri, 02/04/2011 - 19:57
हे वाचायचं राहील होतं. अनुभव चांगला शब्दबध्द केला आहे. वर पेठकर, चतुरंग यांनी म्हटल्याप्रमाणे कुठं थांबायच हे कळलं पाहीजे, दुर्देवाने ब-याचदा तोवर वेळ निघुन गेलेली असते.

नगरीनिरंजन Wed, 02/09/2011 - 18:49
मनापासून आणि कळकळीने लिहीलंय रे धम्या...खूप छान! पण तरूणपणी धुंदीत जगून, भरपूर मौज करून झाली म्हातारपणी फरपट तर काय बिघडलं असं वाटतं कधीकधी. च्यायला म्हातारपणासाठी पैका वाचवता वाचवता मध्येच गचकलो तर काय घ्या? सालं तारूण्यात मुक्तपणे नाय जगलं की मग म्हातारपणी केसरीच्या टूर करणं नशिबी येतं. :-)

चेतन सुभाष गुगळे Tue, 10/04/2011 - 18:44
हा शब्द आहे तसा बर्‍यापैकी जुन्या काळचा. नारायणराव-बालग॑धर्व या॑च्याकाळचा. नायकाची काम॑ करणारा तो "नट" आणि हल्ली ज्याला "सपोर्टी॑ग ऍक्टर" म्हणतात तो म्हणजे "बोलट". >> शास्त्रीय दृष्ट्या पाहायचं तर नटीला (अभिनेत्री) नट म्हणायला हवं आणि नटाला (अभिनेता) बोल्ट. खरच, का अस॑ होत असेल? का हे नाट्यक्षेत्र एव्हढ॑ बदनाम आहे? का हे लोकनीट जगत नाहीत? का ह्या॑ची फरफट होते? का ह्या॑ना कोणी वाली नाही? >> नाटकात काम करण्याचा अनुभव मलाही आहे. त्यावरून सांगतो. तीन अंकी नाटक असतं, ते संपल्यावर यातली बहुतांश मंडळी ४ था अंक (अपेयपान) साजरा करतात (मोहन जोशी आणि सतीश तारेंचे किस्से माहीत असतीलच ना?) आणि काही तर त्यानंतरही ५ वा अंक (अशय्यासोबत) करतात. आमच्यासारखे जे याला विरोध करतात, त्यांना बहुतेकदा तीन अंकी नाटकात डावलले जाते. हौशी एकांकिका सादर करण्यापुरता मर्यादित वाव अशांना मिळतो.

नावातकायआहे Wed, 10/05/2011 - 16:12
>> शास्त्रीय दृष्ट्या पाहायचं (कस?) तर नटीला (अभिनेत्री) नट म्हणायला हवं आणि नटाला (अभिनेता) बोल्ट.

धन्या गुरुवार, 10/06/2011 - 04:35
आमच्यासारखे जे याला विरोध करतात, त्यांना बहुतेकदा तीन अंकी नाटकात डावलले जाते. हौशी एकांकिका सादर करण्यापुरता मर्यादित वाव अशांना मिळतो.
कित्ती कित्ती चांगले हो तुम्ही.
शास्त्रीय दृष्ट्या पाहायचं तर नटीला (अभिनेत्री) नट म्हणायला हवं आणि नटाला (अभिनेता) बोल्ट.
कसं ते जरा इस्कटून सांगता का? धमुदादा, प्रकटन छान लिहिलं आहेस. मन सुन्न होतं वाचून.

धन्या गुरुवार, 10/06/2011 - 21:32
नाही हो. आमच्या अल्पमतीनुसार नट आणि बोल्ट या मेकॅनिकल इंजिनीयरींगच्या टर्म्स आहेत. नाही म्हणायला ईलेक्ट्रॉनिक्स ईंजिनीयरींगला असताना कॉम्प्युटरच्या पिनांमध्ये मेल आणि फीमेल भानगड असते असा अभ्यास केला आहे ;)

चेतन सुभाष गुगळे Fri, 10/07/2011 - 12:23
आमच्या अल्पमतीनुसार नट आणि बोल्ट या मेकॅनिकल इंजिनीयरींगच्या टर्म्स आहेत. >> नाही म्हणायला ईलेक्ट्रॉनिक्स ईंजिनीयरींगला असताना कॉम्प्युटरच्या पिनांमध्ये मेल आणि फीमेल भानगड असते असा अभ्यास केला आहे >> चांगलाच अभ्यास की तुमचा. मग तुम्हाला असा प्रश्न पडायलाच नको. की तुम्हाला उत्तर माहिती असूनही ते माझ्याकडूनच हवे आहे? ठीक आहे तुम्हाला हवेच आहे तर या प्रश्नाचे उत्तर तुमच्याच माहितीच्या आधारे देतो. कॉम्प्युटरच्या पिनांमध्ये मेल फिमेल कशाच्या आधारे ठरवितात? जरा तोच निकषा तुमच्या या नट बोल्ट नावाच्या मेकॅनिकल इंजिनियरींगच्या टर्म्सना लावा की. हा निकष लावला की मग कुलुप चावी, इलेक्ट्रीकच्या पिना, नट बोल्ट इत्यादी अनेक व्यवहारातील गोष्टींना मेल फिमेल च्या उपमा दिल्या जातात हे इथली चित्रे पाहिली की लगेच कळेल (खरे म्हणजे ते तुम्हाला आधीच कळले आहे ह्या बद्दल मला खात्री आहे). http://blogorelli.typepad.com/b_l_o_g_o_r_e_l_l_i/2007/10/is-the-10-sin-b.html जरा ही चित्रे ही पाहा. नट http://www.badog.biz/catalog/images/nut.jpg बोल्ट http://www.bombayharbor.com/productImage/0812294001230089250/Hex_Bolt.jpg http://www.arrowboltandscrew.com/images/main_structural_bolts.jpg नट - बोल्ट http://174.123.135.195/uploads05/51/A/Stainless_steel_nuts_and_bolts126668170.jpg http://www.mhent.co.in/images/pic_1.jpg http://irishnewsreview.files.wordpress.com/2011/07/bolt.jpg http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/47/Bolt-with-nut.jpg http://blogorelli.typepad.com/photos/uncategorized/2007/10/24/nut_bolt.jpeg आता यापेक्षा जास्त इस्कटून सांगितलं ना तर माझं या संकेतस्थळावरचं सदस्यत्वच इस्कटून टाकलं जाईल.. (तुमची तीच इच्छा आहे का?)

आशु जोग गुरुवार, 10/06/2011 - 21:17
लेखाच्या सुरुवातीला जरा वेगळीच कल्पना झाली. वाटलं , असेल दारुबाजीवरचा ! पण नंतर गाडी सुसाट सुटली. लिखाण आणि विषय दोन्हीही भावले (अशा लेखांसाठीच मिसळ ओळखली जावी ही इच्छा)
नमस्कार म॑डळी!
शिर्षक पाहून गो॑धळलात? जुन्या जाणत्या लोका॑ना मात्र हा प्रश्न पडला नसेल.
बोलट, म्हणजे नक्की काय बुवा? तो आहे बोल्टचा अपभ्र॑श. आता तुम्ही म्हणाल "बर॑ मग? त्याच॑ काय इथे?"

तर म॑डळी त्याच॑ अस॑ झाल॑ की, काल स॑ध्याकाळी कचेरीतून राहत्या खुराड्याकडे एका॑तवासात जाताना  अचानक मनात मळभ दाटून आल॑...खुराड्याकडे जाव॑स॑च वाटेना. मग पावल॑ आपसुक वळली ती साकीच्या मैखान्याकड॑.
ह॑sss अजुन बोलटाचा गु॑ता काही सुटत नाहीय्ये नाही का? तर ह्या मैखान्यात मला बोलट भेटला.

डायलॉग

सृष्टीलावण्या ·

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 11:50

माझे एक काका आहेत त्यांना कोणी विचारले की काय, ठीक चालले आहे 
ना... की ते म्हणतात, अहो कसले काय... दात पांढरे झालेत, केस 
हलायला लागलेत... 

कधी म्हणतात... आम्ही जिलबीसारखी सरळ माणसे.. चाल्लयं कसेतरी.. 
असे त्यांचे संवाद झक्कास असतात. ते प्रत्येक वाक्याला हुकुमी टाळी 
घेऊ शकतात.

तसेच आम्ही सगळी भावंड एकत्र आलो की अनोळखी, अनवट किंवा 
ठेवणीतले मराठी शब्द बोलतो आणि सर्वच मराठी माध्यमातून आले 
असल्याने हे भारी भारी शब्द समजून घेऊ शकतात आणि त्यावर कोट्या 
करू शकतात. बरेचदा आम्ही मराठी नाटकातील संवाद सुद्धा प्रसंगानुरुप 
चपखलपणे फेकतो.

म्हणजे हेराफेरी (परेश रावलचा), शोले अश्या चित्रपटातील खुमासदार 
हिंदी संवादसुद्धा वापरतो पण क्वचित्. (कारण मराठीचा जाज्वल्ल्य 
अभिमान नसानसांत मुरलाय ना...) हे मराठी संवाद फेकण्यासाठी 
"असा मी असामी" ही आमचे सर्वात आमची सर्वांत आवडती संहिता 
आहे... कुठलाही प्रसंग असो फेका असामीतला एक डायलॉग.

पण परवाच माझा भाऊ म्हणालाय, आगरी रामायणात असेच धमाल संवाद 
आहेत, मी लवकरच त्याचा पण रट्टा मारणार आणि मग करणार चालू 
त्यातील पण संवाद फेकणे ...

वरील लेखनाचा आणि भाईकाकांच्या पुस्तकातील उतार्‍याचा नक्की काय संदर्भ आहे हे कळले नाही व तो उतराच्या उतारा येथे देण्याचे प्रयोजनही कळले नाही!

संदर्भ म्हणून वानगीदाखल इतरत्र प्रकाशित साहित्याच्या दोन चार ओळी मिपावर देणे ठीक आहे, परंतु मिपावर शक्यतोवर सभासदांनी स्वत:चेच लेखन अधिकधिक करावे असे वाटते, किंबहुना तसे मिपाचे धोरण आहे. हे यापूर्वीही अनेकदा मराठीतून सांगितले गेले आहे. कृपया सहकार्य करावे अशी कळकळीची विनंती...

सर्व प्रसिद्ध दिग्गज लेखक/कवी/कवयत्रींबद्दल मिपाला पूर्ण आदर आहे परंतु त्यांचे साहित्य जसेच्या तसे, विनाकारण, विनासंदर्भ इथे येऊ नये. आंतरजालावर इतरत्र, पुस्तकस्वरुपात, हे साहित्य मुबलक स्वरुपात उपलब्ध आहे तिथेच ते वाचले जावे असे वाटते.

मिपावर अधिक करून सभासदांचे स्वत:चेच लेखन एन्करेज केले जाईल! 

अस्सल मराठीतून अभिव्यक्तीसाठी , सहज सोपं आणि मराठमोळं असं हे संकेतस्थळ. येथे तुम्हा सर्व मराठी प्रेमींचं मनापासून स्वागत आहे.

या मिपाच्या धोरणानुसार कुठलीही व्यक्ति इथे येऊ शकते व तिचे स्वत:चे विचार/साहित्य इथे मांडू शकते, इतरांच्या लेखनावर प्रतिसाद देऊ शकते/त्यावर आपले मतप्रदर्शन/विचार मांडू शकते! या सर्वाचे  मिपावर मनापासून स्वागतच होईल! तसे स्वागत मिपाने आजपर्यंत केलेही आहे!

कृपया सर्वांनी सहकार्य करावे अशी पुन्हा एकदा कळकळीची विनंती!

अन्यथा नाईलाजास्तोवर असे साहित्य मिपावरून कुठलीही नोटीस, कुठलेही कारण न देता अप्रकाशित केले जाईल याचीही कृपया नोंद घ्यावी...

तात्या.

तात्या विन्चू Wed, 02/27/2008 - 11:56

'अशी ही बनवा बनवी' मधले काही असेच लक्शात राहीलेले सन्वाद -

"जाऊबाई, नका जाऊ बाई"

"तीला विड्या फुकण्याचे डोहाळे लागलेयत!"

"आणी ह्या मिसेस बालगन्धर्व?"

"धनन्जय माने आहेत का घरात?"

 

आपला,

ओम फट स्वाहा....

तात्या विन्चू

बेसनलाडू Wed, 02/27/2008 - 12:02

" हो पण जनावरांना वाचता येत नाही, माणसांना येतं"

" तो माझा मित्र म्हणालो होतो ना इस्त्रायला जाणारा, तो वारला; आणि त्याबरोबर तुम्ही दिलेले पन्नास रुपये पण वारले."
"माने, हा शुद्ध हलकटपणा आहे"
"अहो तो वारला, यात हलकटपणा कसला?"

हे विसरलात तात्या विन्चू

(बनवाबनवी फ्यान)बेसनलाडू

llपुण्याचे पेशवेll Wed, 02/27/2008 - 20:56

कोणी उपरोधाने म्हटले 'हुशार आहेस' तर त्याला उत्तर 'लहानपणापासून, म्हणजे असे आमचे काका म्हणायचे'.

पुण्याचे पेशवे

विजुभाऊ Wed, 02/27/2008 - 12:29

हेराफेरी मध्ये........अरे गाव कैसे जाउ ?मैने तो कुत्ते बिल्ली तक से उधर ले रख्खा है.

बाबा लगीन्......ढिंच्यांग ढिंच्यांग

निळू फुले......फुलाचा वास घ्यायचा म्हंटले कि फूल कुस्करावं लागतं..(चित्रपट : लक्श्मी ची पाउले....बहुतेक)

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 20:53

असल्या कोट्या माझा नवरा अखंड करत  असतो.  एकदा कोणीतरी म्हणालं "आज ऑफिसमध्ये कटलेट ओर्डर केलं होतं .. पण कसलं ते कटलेट त्यात बटाटाच जास्त होता." तर माझा नवरा म्हणाला "म्हणजे बटलेट होतं म्हण की.."

मी एकदा कोल्हापूर्-सांगली वादात त्याच्या बाजूला बसून काहितरी जोरात बोलत होते.. मला म्हणाला " थांब आता मी तुझ्या त्या बाजूला बसतो म्हणजे माझा आता या कानाला आराम मिळून दुसर्‍या कान बंद पडूदे"

पुण्यात आमच्या इमारतीत पाटिल म्हणून होते. एकदा त्यांच्या लहानगा खूपच रडत होता तर हा म्हणतो, " आज पाटलीपुत्र फारच जोरात रडतो आहे."

सहज एकदा बोलताना कोणी तरी मला म्हणाले "अगं कोल्हापूरी चप्पल चांगली असते ना? " तर हा म्हणतो "माहिती नाही, मी तरी आजपर्यंत कधी हिच्या हातून खाल्ली नाहिये"

-(सर्वव्यापी)प्राजु

सुधीर कांदळकर गुरुवार, 02/28/2008 - 22:47

मिनिटे झालेली आहेत. एका मित्राची शाळकरी मुलगी.

तुमचे डोके कोठे? पाय ठेवायचेत. मी मुलगी असतो तर प्राजूच्या      नव-याच्या प्रेमात पडलो असतो. भाग्यवान आहे बेटी. असेच शब्द आयुष्य रंगीत करतात.

पाटलीपुत्र एकदम सही.

आमचे एक मित्ररत्न असेच आहे. एकदा हॉटेलात चेक इन करतांना भेटीचा उद्देश हा रकाना आला. काय लिहू? विचारले. लिही रंगढंग. मित्रवर्यांचे उत्तर.

एक Fri, 02/29/2008 - 00:41

एकदा आमच्याकडे फुकट "जांबा ज्युस" ची अनेक कुपन्स आली होती.

१-२ वेळेला फुकट ज्युस प्यायल्यावर परत त्याच दुकानात त्याच नावाने पुढचं फुकट कुपन वापरायला जिवावर आलं. म्हणून पुढ्च्या कुपन्स साठी मी माझं नाव "फुकट्या" असं सांगायला लागलो..

ज्युस तयार झाल्यावर ती ओरडायची.."Mr. Fuktya, your juice is ready!".. मजा यायची.. "फुकट्या" चा उच्चार करताना ती जी कोलमडायची. वा: वा:..

 

एक Fri, 02/29/2008 - 00:57

एकदा मी आणि माझा एक अमेरिकन कलीग ट्रेक वर गेलो होतो.

वाटेत एक बैल आमच्यावर फारच फिदा झाला आणि आमच्या रोखाने येवू लागला.  त्यावर माझा कलीग त्याच्यावर जोरात ओरडला.."Dude, don't u look at me like that, You will be on my dinner plate in couple of months!"

तसच एकदा मी माझ्या वयाने खुपच वडील असलेल्या कलीगला त्याच्या घरी सोडत होतो. वाटेत सिग्नलला थांबलो असताना मी इकडे तिकडे बघत होतो आणि तो सिग्नल हिरवा कधी झाला ते कळालच नाही.  बराच वेळ झाल्यावर त्याने हळूच खांद्यावर थोपटलं आणि म्हणाला, "Son, it's not going to get more greener than this, let's move on.."

 

चतुरंग Fri, 02/29/2008 - 01:06

मी इकडे तिकडे बघत होतो आणि तो सिग्नल हिरवा कधी झाला ते कळालच नाही. "Son, it's not going to get more greener than this, let's move on.."

तसंही सिग्नलला गाडी थांबल्यावर बर्‍याच बघण्यासारख्या 'गोष्टी' असतात तेव्हा सिग्नल कोण बघत बसणार!
अर्थात ग्रीन चा 'रेड लाइट' व्हायच्या आत तिथून जाणंच बरं;)
(ह.घ्या>:))

चतुरंग

टिउ Fri, 02/29/2008 - 03:58

अर्थात ग्रीन चा 'रेड लाइट' व्हायच्या आत तिथून जाणंच बरं;)

थांबलं तरी हरकत नाही! रेड लाईटमधे सिग्नल नेहमी ग्रीनच असतो! :-)

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 11:50

माझे एक काका आहेत त्यांना कोणी विचारले की काय, ठीक चालले आहे 
ना... की ते म्हणतात, अहो कसले काय... दात पांढरे झालेत, केस 
हलायला लागलेत... 

कधी म्हणतात... आम्ही जिलबीसारखी सरळ माणसे.. चाल्लयं कसेतरी.. 
असे त्यांचे संवाद झक्कास असतात. ते प्रत्येक वाक्याला हुकुमी टाळी 
घेऊ शकतात.

तसेच आम्ही सगळी भावंड एकत्र आलो की अनोळखी, अनवट किंवा 
ठेवणीतले मराठी शब्द बोलतो आणि सर्वच मराठी माध्यमातून आले 
असल्याने हे भारी भारी शब्द समजून घेऊ शकतात आणि त्यावर कोट्या 
करू शकतात. बरेचदा आम्ही मराठी नाटकातील संवाद सुद्धा प्रसंगानुरुप 
चपखलपणे फेकतो.

म्हणजे हेराफेरी (परेश रावलचा), शोले अश्या चित्रपटातील खुमासदार 
हिंदी संवादसुद्धा वापरतो पण क्वचित्. (कारण मराठीचा जाज्वल्ल्य 
अभिमान नसानसांत मुरलाय ना...) हे मराठी संवाद फेकण्यासाठी 
"असा मी असामी" ही आमचे सर्वात आमची सर्वांत आवडती संहिता 
आहे... कुठलाही प्रसंग असो फेका असामीतला एक डायलॉग.

पण परवाच माझा भाऊ म्हणालाय, आगरी रामायणात असेच धमाल संवाद 
आहेत, मी लवकरच त्याचा पण रट्टा मारणार आणि मग करणार चालू 
त्यातील पण संवाद फेकणे ...

वरील लेखनाचा आणि भाईकाकांच्या पुस्तकातील उतार्‍याचा नक्की काय संदर्भ आहे हे कळले नाही व तो उतराच्या उतारा येथे देण्याचे प्रयोजनही कळले नाही!

संदर्भ म्हणून वानगीदाखल इतरत्र प्रकाशित साहित्याच्या दोन चार ओळी मिपावर देणे ठीक आहे, परंतु मिपावर शक्यतोवर सभासदांनी स्वत:चेच लेखन अधिकधिक करावे असे वाटते, किंबहुना तसे मिपाचे धोरण आहे. हे यापूर्वीही अनेकदा मराठीतून सांगितले गेले आहे. कृपया सहकार्य करावे अशी कळकळीची विनंती...

सर्व प्रसिद्ध दिग्गज लेखक/कवी/कवयत्रींबद्दल मिपाला पूर्ण आदर आहे परंतु त्यांचे साहित्य जसेच्या तसे, विनाकारण, विनासंदर्भ इथे येऊ नये. आंतरजालावर इतरत्र, पुस्तकस्वरुपात, हे साहित्य मुबलक स्वरुपात उपलब्ध आहे तिथेच ते वाचले जावे असे वाटते.

मिपावर अधिक करून सभासदांचे स्वत:चेच लेखन एन्करेज केले जाईल! 

अस्सल मराठीतून अभिव्यक्तीसाठी , सहज सोपं आणि मराठमोळं असं हे संकेतस्थळ. येथे तुम्हा सर्व मराठी प्रेमींचं मनापासून स्वागत आहे.

या मिपाच्या धोरणानुसार कुठलीही व्यक्ति इथे येऊ शकते व तिचे स्वत:चे विचार/साहित्य इथे मांडू शकते, इतरांच्या लेखनावर प्रतिसाद देऊ शकते/त्यावर आपले मतप्रदर्शन/विचार मांडू शकते! या सर्वाचे  मिपावर मनापासून स्वागतच होईल! तसे स्वागत मिपाने आजपर्यंत केलेही आहे!

कृपया सर्वांनी सहकार्य करावे अशी पुन्हा एकदा कळकळीची विनंती!

अन्यथा नाईलाजास्तोवर असे साहित्य मिपावरून कुठलीही नोटीस, कुठलेही कारण न देता अप्रकाशित केले जाईल याचीही कृपया नोंद घ्यावी...

तात्या.

तात्या विन्चू Wed, 02/27/2008 - 11:56

'अशी ही बनवा बनवी' मधले काही असेच लक्शात राहीलेले सन्वाद -

"जाऊबाई, नका जाऊ बाई"

"तीला विड्या फुकण्याचे डोहाळे लागलेयत!"

"आणी ह्या मिसेस बालगन्धर्व?"

"धनन्जय माने आहेत का घरात?"

 

आपला,

ओम फट स्वाहा....

तात्या विन्चू

बेसनलाडू Wed, 02/27/2008 - 12:02

" हो पण जनावरांना वाचता येत नाही, माणसांना येतं"

" तो माझा मित्र म्हणालो होतो ना इस्त्रायला जाणारा, तो वारला; आणि त्याबरोबर तुम्ही दिलेले पन्नास रुपये पण वारले."
"माने, हा शुद्ध हलकटपणा आहे"
"अहो तो वारला, यात हलकटपणा कसला?"

हे विसरलात तात्या विन्चू

(बनवाबनवी फ्यान)बेसनलाडू

llपुण्याचे पेशवेll Wed, 02/27/2008 - 20:56

कोणी उपरोधाने म्हटले 'हुशार आहेस' तर त्याला उत्तर 'लहानपणापासून, म्हणजे असे आमचे काका म्हणायचे'.

पुण्याचे पेशवे

विजुभाऊ Wed, 02/27/2008 - 12:29

हेराफेरी मध्ये........अरे गाव कैसे जाउ ?मैने तो कुत्ते बिल्ली तक से उधर ले रख्खा है.

बाबा लगीन्......ढिंच्यांग ढिंच्यांग

निळू फुले......फुलाचा वास घ्यायचा म्हंटले कि फूल कुस्करावं लागतं..(चित्रपट : लक्श्मी ची पाउले....बहुतेक)

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 20:53

असल्या कोट्या माझा नवरा अखंड करत  असतो.  एकदा कोणीतरी म्हणालं "आज ऑफिसमध्ये कटलेट ओर्डर केलं होतं .. पण कसलं ते कटलेट त्यात बटाटाच जास्त होता." तर माझा नवरा म्हणाला "म्हणजे बटलेट होतं म्हण की.."

मी एकदा कोल्हापूर्-सांगली वादात त्याच्या बाजूला बसून काहितरी जोरात बोलत होते.. मला म्हणाला " थांब आता मी तुझ्या त्या बाजूला बसतो म्हणजे माझा आता या कानाला आराम मिळून दुसर्‍या कान बंद पडूदे"

पुण्यात आमच्या इमारतीत पाटिल म्हणून होते. एकदा त्यांच्या लहानगा खूपच रडत होता तर हा म्हणतो, " आज पाटलीपुत्र फारच जोरात रडतो आहे."

सहज एकदा बोलताना कोणी तरी मला म्हणाले "अगं कोल्हापूरी चप्पल चांगली असते ना? " तर हा म्हणतो "माहिती नाही, मी तरी आजपर्यंत कधी हिच्या हातून खाल्ली नाहिये"

-(सर्वव्यापी)प्राजु

सुधीर कांदळकर गुरुवार, 02/28/2008 - 22:47

मिनिटे झालेली आहेत. एका मित्राची शाळकरी मुलगी.

तुमचे डोके कोठे? पाय ठेवायचेत. मी मुलगी असतो तर प्राजूच्या      नव-याच्या प्रेमात पडलो असतो. भाग्यवान आहे बेटी. असेच शब्द आयुष्य रंगीत करतात.

पाटलीपुत्र एकदम सही.

आमचे एक मित्ररत्न असेच आहे. एकदा हॉटेलात चेक इन करतांना भेटीचा उद्देश हा रकाना आला. काय लिहू? विचारले. लिही रंगढंग. मित्रवर्यांचे उत्तर.

एक Fri, 02/29/2008 - 00:41

एकदा आमच्याकडे फुकट "जांबा ज्युस" ची अनेक कुपन्स आली होती.

१-२ वेळेला फुकट ज्युस प्यायल्यावर परत त्याच दुकानात त्याच नावाने पुढचं फुकट कुपन वापरायला जिवावर आलं. म्हणून पुढ्च्या कुपन्स साठी मी माझं नाव "फुकट्या" असं सांगायला लागलो..

ज्युस तयार झाल्यावर ती ओरडायची.."Mr. Fuktya, your juice is ready!".. मजा यायची.. "फुकट्या" चा उच्चार करताना ती जी कोलमडायची. वा: वा:..

 

एक Fri, 02/29/2008 - 00:57

एकदा मी आणि माझा एक अमेरिकन कलीग ट्रेक वर गेलो होतो.

वाटेत एक बैल आमच्यावर फारच फिदा झाला आणि आमच्या रोखाने येवू लागला.  त्यावर माझा कलीग त्याच्यावर जोरात ओरडला.."Dude, don't u look at me like that, You will be on my dinner plate in couple of months!"

तसच एकदा मी माझ्या वयाने खुपच वडील असलेल्या कलीगला त्याच्या घरी सोडत होतो. वाटेत सिग्नलला थांबलो असताना मी इकडे तिकडे बघत होतो आणि तो सिग्नल हिरवा कधी झाला ते कळालच नाही.  बराच वेळ झाल्यावर त्याने हळूच खांद्यावर थोपटलं आणि म्हणाला, "Son, it's not going to get more greener than this, let's move on.."

 

चतुरंग Fri, 02/29/2008 - 01:06

मी इकडे तिकडे बघत होतो आणि तो सिग्नल हिरवा कधी झाला ते कळालच नाही. "Son, it's not going to get more greener than this, let's move on.."

तसंही सिग्नलला गाडी थांबल्यावर बर्‍याच बघण्यासारख्या 'गोष्टी' असतात तेव्हा सिग्नल कोण बघत बसणार!
अर्थात ग्रीन चा 'रेड लाइट' व्हायच्या आत तिथून जाणंच बरं;)
(ह.घ्या>:))

चतुरंग

टिउ Fri, 02/29/2008 - 03:58

अर्थात ग्रीन चा 'रेड लाइट' व्हायच्या आत तिथून जाणंच बरं;)

थांबलं तरी हरकत नाही! रेड लाईटमधे सिग्नल नेहमी ग्रीनच असतो! :-)

माझे एक काका आहेत त्यांना कोणी विचारले की काय, ठीक चालले आहे 
ना... की ते म्हणतात, अहो कसले काय... दात पांढरे झालेत, केस 
हलायला लागलेत... 

कधी म्हणतात... आम्ही जिलबीसारखी सरळ माणसे.. चाल्लयं कसेतरी.. 

असे त्यांचे संवाद झक्कास असतात. ते प्रत्येक वाक्याला हुकुमी टाळी 
घेऊ शकतात.

सरसेनापतींचा सत्त्याहत्तरावा समर्पणदिन

सर्वसाक्षी ·

विद्याधर३१ Wed, 02/27/2008 - 10:36

हे सान्गणार्‍या दोघा स्वातन्त्र्यवीरान्चे स्म्रुतीदिन लागोपाठ यावेत हा दैवयोगच....

 

सरसेनापती चन्द्रशेखर आझाद याना विनम्र आदरन्जली......

 

 

 

विद्याधर

धमाल मुलगा Wed, 02/27/2008 - 10:45
रणाविण स्वात॑त्र्य कोणा मिळाले...
खर॑ आहे!

आणि

हे सा॑गणार्‍या दोघा स्वातन्त्र्यवीरान्चे स्मृतीदिन लागोपाठ यावेत हा दैवयोगच....

हेच म्हणतो मीही.

त्या बेडर, ज्वल॑त देशप्रेमाने भारलेल्या सरसेनापतीस माझा त्रिवार मुजरा !

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 10:55

मृत्युनंतरही त्या वाघाचा दरारा कायम होता.

!!!

या लेखामुळे आज मिपा पावन झाले, पवित्र झाले!

'चंद्रशेखर आझाद' नांवाच्या त्या नृसिंहाला मानाचा मुजरा!

(नतमस्तक) तात्या.

संजय अभ्यंकर Wed, 02/27/2008 - 14:52

सर्वसाक्षी साहेब, समर्पणदिन हा शब्द खटकतो.

हौतात्म्यदिन जरा बरं वाटत.

कदाचित, हा माझ्या शब्दसंग्रहात समर्पण हा शब्द वेगळ्या अर्थाने असेल.

माझे म्हणणे चुक असेल तर क्षमस्व!

 

संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

प्रमोद देव Wed, 02/27/2008 - 15:00
इथे देशाप्रती ’समर्पण’ असा अर्थ आहे.  ब्रिटीशांना शरण जाणे असा नाही हे लक्षात घ्या.

चतुरंग Wed, 02/27/2008 - 22:38

विनम्र अभिवादन!

मूर्तिमंत ते पौरुष आणिक पुत्र असे अग्रणी,
सशस्त्र क्रांती हेच ध्येय अन् असे ध्यास जीवनी,

हटवू जुलमी दास्यशृंखला म्हणे वीर सेनानी,
स्वातंत्र्याचे स्वप्नच मग ते वसे मनी अभिमानी,

हाय घात तो केला तरि त्या फंदि अशा फितुरानी,
नशिबी असा हा भारतभूच्या शाप असे डंखुनी,

 'आझाद' अशी ती धरती मग शिंपुन त्या रक्तानी,
कवळुन घेता पुत्रा मग मृत्यूच्या नयनी पाणी!

चतुरंग

प्राजु गुरुवार, 02/28/2008 - 09:01

 'आझाद' अशी ती धरती मग शिंपुन त्या रक्तानी,
कवळुन घेता पुत्रा मग मृत्यूच्या नयनी पाणी!

खरंच मी तुमची शिष्या आजपासून.. माझा सलाम आझादांनाही  आणि तुमच्या प्रतिभेलाही..

- (सर्वव्यापी)प्राजु

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 23:40

शब्दच तोकडे पडतात..

इतिहासा तू वळूनी पाहसी पाठीमागे जरा..
झुकवुनी मस्तक करशील त्यांना मानाचा मुजरा..

 

- (सर्वव्यापी)प्राजु

विद्याधर३१ Wed, 02/27/2008 - 10:36

हे सान्गणार्‍या दोघा स्वातन्त्र्यवीरान्चे स्म्रुतीदिन लागोपाठ यावेत हा दैवयोगच....

 

सरसेनापती चन्द्रशेखर आझाद याना विनम्र आदरन्जली......

 

 

 

विद्याधर

धमाल मुलगा Wed, 02/27/2008 - 10:45
रणाविण स्वात॑त्र्य कोणा मिळाले...
खर॑ आहे!

आणि

हे सा॑गणार्‍या दोघा स्वातन्त्र्यवीरान्चे स्मृतीदिन लागोपाठ यावेत हा दैवयोगच....

हेच म्हणतो मीही.

त्या बेडर, ज्वल॑त देशप्रेमाने भारलेल्या सरसेनापतीस माझा त्रिवार मुजरा !

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 10:55

मृत्युनंतरही त्या वाघाचा दरारा कायम होता.

!!!

या लेखामुळे आज मिपा पावन झाले, पवित्र झाले!

'चंद्रशेखर आझाद' नांवाच्या त्या नृसिंहाला मानाचा मुजरा!

(नतमस्तक) तात्या.

संजय अभ्यंकर Wed, 02/27/2008 - 14:52

सर्वसाक्षी साहेब, समर्पणदिन हा शब्द खटकतो.

हौतात्म्यदिन जरा बरं वाटत.

कदाचित, हा माझ्या शब्दसंग्रहात समर्पण हा शब्द वेगळ्या अर्थाने असेल.

माझे म्हणणे चुक असेल तर क्षमस्व!

 

संजय अभ्यंकर http://smabhyan.blogspot.com/

प्रमोद देव Wed, 02/27/2008 - 15:00
इथे देशाप्रती ’समर्पण’ असा अर्थ आहे.  ब्रिटीशांना शरण जाणे असा नाही हे लक्षात घ्या.

चतुरंग Wed, 02/27/2008 - 22:38

विनम्र अभिवादन!

मूर्तिमंत ते पौरुष आणिक पुत्र असे अग्रणी,
सशस्त्र क्रांती हेच ध्येय अन् असे ध्यास जीवनी,

हटवू जुलमी दास्यशृंखला म्हणे वीर सेनानी,
स्वातंत्र्याचे स्वप्नच मग ते वसे मनी अभिमानी,

हाय घात तो केला तरि त्या फंदि अशा फितुरानी,
नशिबी असा हा भारतभूच्या शाप असे डंखुनी,

 'आझाद' अशी ती धरती मग शिंपुन त्या रक्तानी,
कवळुन घेता पुत्रा मग मृत्यूच्या नयनी पाणी!

चतुरंग

प्राजु गुरुवार, 02/28/2008 - 09:01

 'आझाद' अशी ती धरती मग शिंपुन त्या रक्तानी,
कवळुन घेता पुत्रा मग मृत्यूच्या नयनी पाणी!

खरंच मी तुमची शिष्या आजपासून.. माझा सलाम आझादांनाही  आणि तुमच्या प्रतिभेलाही..

- (सर्वव्यापी)प्राजु

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 23:40

शब्दच तोकडे पडतात..

इतिहासा तू वळूनी पाहसी पाठीमागे जरा..
झुकवुनी मस्तक करशील त्यांना मानाचा मुजरा..

 

- (सर्वव्यापी)प्राजु

दिनांक २७ फेब्रुवारी २००८ - हिंदुस्थान समाजवादी प्रजासत्तक सेनेचे सरसेनापती हुतात्मा ’चंद्रशेखर आझाद’ म्हणजेच चंद्रशेखर सीताराम तिवारी यांचा सत्त्याहत्तरावा समर्पणदिन.
प्रखर राष्ट्रवाद म्हणजे काय ते स्वा. सावरकरांनी दाखवून दिले, धगधगते हौतात्म्य म्हणजे काय ते हुतात्मा भगतसिंगाने दाखवून दिले, समर्पित जीवन म्हणजे काय ते नेताजी सुभाषांनी दाखवून दिले तर एका सेनापतीचा मृत्यू कसा असावा हे हुतात्मा आझादांनी दाखवून दिले.

काळा

ऋषिकेश ·

बेसनलाडू Wed, 02/27/2008 - 09:13

फार सिरियसली(मराठी?) न घेता ह घ्या हेवेसांनल
सिरिअसली = गांभिर्याने?

स्वैर लेखन आवडले.

(वाचक)बेसनलाडू

सृष्टीलावण्या Wed, 02/27/2008 - 09:23
वर्णभेद करण्यात भारतीय माणसे कमी नाहीत... कुलाबा किंवा काळा 
घोड्याला येऊन पहा.. रस्त्यातून चालणार्‍या युरोपी किंवा अमेरिकी 
दिसणार्‍या पर्यटकांसमोर नाचणारी आणि भिकारी वृत्तीचे प्रदर्शन करणारी 
आपली भारतीय मंडळी आफ्रिकी, पूर्व आशियायी लोकांकडे दुर्लक्ष 
करतात.. 

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Mon, 02/23/2015 - 06:15
गोरे हे श्रीमंत व काळे हे अविकसित असा प्रवाद जनसामान्य आहे त्यामुळे आर्थिकदृष्ट्या ग्राहक म्हणून त्यांच्याकडे भ्कार्यी ते दुकानदार पाठी लागतात पण अरबी पेहेराव असलेल्या माणसाच्या पाठी सुद्धा लोक लागतात. परदेशात महागड्या ब्रंड च्या दुकानात शेखांचे स्वागत होते , ये सब इमेज का चक्कर आहे

मुक्तसुनीत Wed, 02/27/2008 - 09:42

>>> पण हल्लीचं उदा. द्यायचच "ब्लॅक" नाव असलेल्या चित्रपटाला >>साधं ऑस्कर नॉमिनेशनसाठी नाकारलं जातं हे काय कमी आहे? ;)

 

"ब्लॅक" हा एक अगदी टेरिबल् चित्रपट होता. फारच संवेदनाविरहित , आणि व्यंगाचे अत्यंत बटबटीत चित्रण करणारा. मार्मिकता, सूचकता या सर्वांच्या नावाने अंघोळ करून काढलेला.

विजुभाऊ Wed, 02/27/2008 - 14:29

हे म्हणजे उगाच पांढर्यावर काळे करण्याचा द्राविडी प्राणायाम आहे.

बर्याच बाबतीत   काळे गोरे असा भेद अजिबात नसतो

उदा: काही हिरवट माणसे काळे गोरे असा भेद अजिबात करत नाहित

ती रागाने लालेलाल होतात्...लाजुन गुलाबी होतात्......

 पण मजा तेंवा येते जेंव्हा काळी माणसे  तोंडाला पावडर फासतात्......ती चक्क खारे दाण्या सारखी दिसतात

      :

 

ब्रिटिश टिंग्या Wed, 02/27/2008 - 16:12

"काळा" रंग हा घाण/कचरा दाखवायलाच वापरतात.
एखाद्याला हाकलतानाही "तोंड काळं कर" म्हणलं जातं
काळा रंग दानवी कृत्य, वाईटपणा, तुच्छता झेलत आला आहे
काळा हा काळाच राहिला.

ह्म्म्म्म करा.....आमची थट्टा करा......

आपला,
धनंजय काळा :((

 

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 23:49

धनंजय तुझे आडनावच काळे आहे.. त्याला तू तरी काय करणार? आणि कवितेत.. मी सहजच म्हणाले रे "धनंजय काळा".. राग आला असेल तर सॉरी...

- (सर्वव्यापी)प्राजु

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 02/28/2008 - 15:21

अहो मी लिहीलेलं इतक सिरियली घेउ नका......आम्हाला राग वगैरे येत नसतो :))

-धनंजय काळा :)

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 02/28/2008 - 22:22

धनंजय नावाच्या लोकाना खरेच कशाचाच राग येत नाही. :) मला पण कशाचाच राग येत नाही मनापासून........ :)कायम मी निर्लज्जासारखा हसत असतो... :)

पुण्याचे पेशवे

सुनील Wed, 02/27/2008 - 16:35

आपल्या संस्कृतीतही पांढरा रंग हा मांगल्याचे प्रतिक तर काळा रंग हा  दुर्गुणाचे प्रतिक मानले जाते.

उजेडात होते पुण्य, अंधारात पाप !!

कुठल्याही भानगडीत काळेबेरे हे असायचेच.

बाकी मराठी आणि इंग्रजी मंडळीत एक साम्य आहे - आमच्याकडे "काळे" आणि "गोरे" अशी आडनावे असतात तशी त्यांच्यात Black आणि White ! आता श्रीयुत काळे हे गोरेपान आणि श्रीमती गोरे ह्या सावळ्या असू शकतात, हे वेगळे!

 

आलटून पालटून सुनील (काळे) / सुनील (गोरे)

 

 

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विकास गुरुवार, 02/28/2008 - 00:28

स्वैर लेखन आवडले. म्हणण्यात तथ्य असले तरी,

  1. पांढरा रंग हा काळ्यापुढे फिकाच असतो
  2. माणसाचे तरूण पण हे  डोक्यावरचे केसकाळे असताना धरले जाते पांढरे झाल्यावर नाही. अर्थात काहीजणांचे डोक्यावरील केस "तोंड काळे करतात"हा भाग वेगळा :-)
  3. जो पर्यंत आपण लिहीत नाही तो पर्यंत कागद कितीही पांढराशुभ्र असला तरी "कोरा"च राहतो.
  4. संगणकावर टंकताना पण प्रामुख्याने आपण काळा रंगच वापरतो.
    जसा काळजीने चेहरा काळवंडतो तसाच भीतीने अथवा पित़ळ उघडे पडलेला चेहरापण गोरामोरा होतो.
  5. आणि हो, ज्या एका व्यक्तिस तमाम (हिंदू) भारतीय हे "संपूर्ण पुरूष" म्हणतात त्याचे नावच "श्रीकृष्ण" आहे.

 

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 02/28/2008 - 11:52

पांढरा रंग हा काळ्यापुढे फिकाच असतो
पांढरा हा रंग नाही. ते आहे सर्व रंगांचे मिश्रण. म्हणजेच पांढर्‍या रंगात सर्व रंगांचे अस्तित्व आहे.

माणसाचे तरूण पण हे  डोक्यावरचे केसकाळे असताना धरले जाते पांढरे झाल्यावर नाही.
पण अनुभव मात्र केसांच्या पांढर्‍या छटेवर मोजण्याची प्रथा आहे. 'केस उगाचच उन्हात नाही पांढरे केलेले.' असे म्हणण्याचा प्रघात आहे. आणि त्यात तथ्यांश आहे.

...तसाच भीतीने अथवा पित़ळ उघडे पडलेला चेहरापण गोरामोरा होतो.
चेहरा लाजून गोरामोरा होतो. पितळ उघडे पडल्याने अथवा भीतीने पांढराफटक पडतो. 

..तमाम (हिंदू) भारतीय हे "संपूर्ण पुरूष" म्हणतात त्याचे नावच "श्रीकृष्ण" आहे.
पण म्हणून गोर्‍या पुरुषांना 'अपूर्ण पुरूष'  म्हणतात असे कुठल्याही तर्कशास्त्रात म्हंटलेले नाही. तेही संपूर्ण पुरुष असू शकतात. (उदा. रेमन्ड सुटींग वापरणारे... A complete Man.)

जस्ट् अ टाईमपास. फार गांभिर्याने घेऊ नये, ही नम्र विनंती.

 

विकास गुरुवार, 02/28/2008 - 19:25

..तमाम (हिंदू) भारतीय हे "संपूर्ण पुरूष" म्हणतात त्याचे नावच "श्रीकृष्ण" आहे.
पण म्हणून गोर्‍या पुरुषांना 'अपूर्ण पुरूष'  म्हणतात असे कुठल्याही तर्कशास्त्रात म्हंटलेले नाही. तेही संपूर्ण पुरुष असू शकतात. (उदा. रेमन्ड सुटींग वापरणारे... A complete Man.)

गांभिर्याने घेत नाही पण मला काय म्हणायचे होते त्याचा खुलासा नक्कीच करतोय :-)

राम आणि कृष्ण हे हिंदूच्या श्रद्धास्थान असलेले मानवी अवतार आहेत.  त्यातील राम खरे म्हणाल तर आदर्श बाय ऑल मिन्स. पण तरीही त्याला "मर्यादा पुरूषोत्तम" असे विशेषण पडले. याच्या उलट श्रीकृष्ण - हा आयुष्यात, स्वतःसाठी नाही पण गरज पडली तसे, खोटे बोलला, जनतेला वाचवायची वेळ आली तेंव्हा पळून गेला, प्रतिज्ञा केल्या आणि मोडल्याही, स्वतःसाठी नाही पण कूट निती "इक्वल अँड अपोझिट" वापरली, इत्यादी.  एकीकडे देवाचा अवतार असलेल्या ह्या माण्साला शेवटी शापीत मरण आले तेही त्याने तसेच स्विकारले.  तरीही त्याला जास्त मान देत "संपूर्ण पुरूष" म्हणले गेले. असे मला म्हणायचे होते...

त्यात कुणाचे मी पौरूषत्व काढत नव्हतो आणि त्याला अपूर्णही म्हणत नव्हतो! गैरसमज नसावा.

 

 

ऋषिकेश गुरुवार, 02/28/2008 - 07:47

हा स्वैर लेख गोड मानून प्रतिक्रिया देणार्‍याचे अनेक आभार :)

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/28/2008 - 08:02

ऋषिकेशा,

तुझे स्वैर लेखन आवडले रे.. चांगले लिहिले आहेस.

आपला,
(काळाकुट्ट) तात्या.

प्राजु गुरुवार, 02/28/2008 - 09:38

दाल मे जरूर कुछ काला है...या फिर पूरी दाल ही काली है.. असे हे नेहमीचेच संवाद...

बाकी हे लेखन मात्र आवडले.

- (सर्वव्यापी)प्राजु

स्वाती राजेश Wed, 03/05/2008 - 01:48
आमच्या कॉलेज मध्ये सर होते ते दिसायला काळे होते. अगदी काळे कुळकुळीत. वर्गातील मुले त्यांना ऐकु जाईल असे हमखास चिडवायची. पण ते हसून म्हणायचे,"आम्ही काळे आहोत म्हणून तुम्हाला लोक गोरे म्हणतात. आम्ही नसलो तर लोक तुमची कोणाशी तुलना करणार?,म्हणून आम्ही आहोत म्हणून तुम्ही आहात हे लक्षात ठेवा."

हाडक्या Sun, 02/22/2015 - 22:34
यावरून आठवलं आमच्या बरोबर एक मुलगा होता, त्याचा किस्सा. तो भारतात असताना त्याला सगळे वर्गातले "इंग्रज" म्हणून चिडवायचे कारण गावातल्या शाळेत तो एकटाच वर्गात (आणि शाळेत पण बहुतेक) गोरा नि घार्‍या डोळ्याचा होता. तो वैतागायचा मग त्याचं तेच टोपण नाव झालं. पुढे तो इंग्रजांच्या देशात गेल्यावर त्याला कळालं की ते त्याच्यापेक्षा खूपच गोरे आहेत आणि त्याला ब्राऊन समजतात.. एकदा तर एक रेशिष्ट इंग्रज त्याला म्हणाला "where did u drop your skin, you paki ?", तो चिडायच्या ऐवजी हसायलाच लागला. थोडक्यात रंग सापेक्ष असतात.

सृष्टीलावण्या Wed, 03/05/2008 - 07:47
When I born, I black . When I grow up, I black . When go in sun, I black . When I scared, I black . When I sick, I black . & when I die, I still black. And u white fella, when you born you pink . when you grow up u white . when u go in sun you red. when u cold u blue. when u scared u yellow . when u sick u green . & when u die u gray . And u calling me coloured ? ? by an African child. Nominated for a prize for the best poem of 2005 . > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

जयन्त बा शिम्पि Sun, 02/22/2015 - 05:03
मलाही हे समजत नव्हते कि ' काळा ' पैसा तर नेहमीसारखाच दिसतो , मग तो " काळा " असुन लोक त्याला का लपवितात ? आणि अशा ' काळ्या ' पैशाला उजेडात आणण्यासाठी सरकार का धड्पडते?

बेसनलाडू Wed, 02/27/2008 - 09:13

फार सिरियसली(मराठी?) न घेता ह घ्या हेवेसांनल
सिरिअसली = गांभिर्याने?

स्वैर लेखन आवडले.

(वाचक)बेसनलाडू

सृष्टीलावण्या Wed, 02/27/2008 - 09:23
वर्णभेद करण्यात भारतीय माणसे कमी नाहीत... कुलाबा किंवा काळा 
घोड्याला येऊन पहा.. रस्त्यातून चालणार्‍या युरोपी किंवा अमेरिकी 
दिसणार्‍या पर्यटकांसमोर नाचणारी आणि भिकारी वृत्तीचे प्रदर्शन करणारी 
आपली भारतीय मंडळी आफ्रिकी, पूर्व आशियायी लोकांकडे दुर्लक्ष 
करतात.. 

निनाद मुक्काम पोस्ट जर्मनी Mon, 02/23/2015 - 06:15
गोरे हे श्रीमंत व काळे हे अविकसित असा प्रवाद जनसामान्य आहे त्यामुळे आर्थिकदृष्ट्या ग्राहक म्हणून त्यांच्याकडे भ्कार्यी ते दुकानदार पाठी लागतात पण अरबी पेहेराव असलेल्या माणसाच्या पाठी सुद्धा लोक लागतात. परदेशात महागड्या ब्रंड च्या दुकानात शेखांचे स्वागत होते , ये सब इमेज का चक्कर आहे

मुक्तसुनीत Wed, 02/27/2008 - 09:42

>>> पण हल्लीचं उदा. द्यायचच "ब्लॅक" नाव असलेल्या चित्रपटाला >>साधं ऑस्कर नॉमिनेशनसाठी नाकारलं जातं हे काय कमी आहे? ;)

 

"ब्लॅक" हा एक अगदी टेरिबल् चित्रपट होता. फारच संवेदनाविरहित , आणि व्यंगाचे अत्यंत बटबटीत चित्रण करणारा. मार्मिकता, सूचकता या सर्वांच्या नावाने अंघोळ करून काढलेला.

विजुभाऊ Wed, 02/27/2008 - 14:29

हे म्हणजे उगाच पांढर्यावर काळे करण्याचा द्राविडी प्राणायाम आहे.

बर्याच बाबतीत   काळे गोरे असा भेद अजिबात नसतो

उदा: काही हिरवट माणसे काळे गोरे असा भेद अजिबात करत नाहित

ती रागाने लालेलाल होतात्...लाजुन गुलाबी होतात्......

 पण मजा तेंवा येते जेंव्हा काळी माणसे  तोंडाला पावडर फासतात्......ती चक्क खारे दाण्या सारखी दिसतात

      :

 

ब्रिटिश टिंग्या Wed, 02/27/2008 - 16:12

"काळा" रंग हा घाण/कचरा दाखवायलाच वापरतात.
एखाद्याला हाकलतानाही "तोंड काळं कर" म्हणलं जातं
काळा रंग दानवी कृत्य, वाईटपणा, तुच्छता झेलत आला आहे
काळा हा काळाच राहिला.

ह्म्म्म्म करा.....आमची थट्टा करा......

आपला,
धनंजय काळा :((

 

प्राजु Wed, 02/27/2008 - 23:49

धनंजय तुझे आडनावच काळे आहे.. त्याला तू तरी काय करणार? आणि कवितेत.. मी सहजच म्हणाले रे "धनंजय काळा".. राग आला असेल तर सॉरी...

- (सर्वव्यापी)प्राजु

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 02/28/2008 - 15:21

अहो मी लिहीलेलं इतक सिरियली घेउ नका......आम्हाला राग वगैरे येत नसतो :))

-धनंजय काळा :)

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 02/28/2008 - 22:22

धनंजय नावाच्या लोकाना खरेच कशाचाच राग येत नाही. :) मला पण कशाचाच राग येत नाही मनापासून........ :)कायम मी निर्लज्जासारखा हसत असतो... :)

पुण्याचे पेशवे

सुनील Wed, 02/27/2008 - 16:35

आपल्या संस्कृतीतही पांढरा रंग हा मांगल्याचे प्रतिक तर काळा रंग हा  दुर्गुणाचे प्रतिक मानले जाते.

उजेडात होते पुण्य, अंधारात पाप !!

कुठल्याही भानगडीत काळेबेरे हे असायचेच.

बाकी मराठी आणि इंग्रजी मंडळीत एक साम्य आहे - आमच्याकडे "काळे" आणि "गोरे" अशी आडनावे असतात तशी त्यांच्यात Black आणि White ! आता श्रीयुत काळे हे गोरेपान आणि श्रीमती गोरे ह्या सावळ्या असू शकतात, हे वेगळे!

 

आलटून पालटून सुनील (काळे) / सुनील (गोरे)

 

 

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

विकास गुरुवार, 02/28/2008 - 00:28

स्वैर लेखन आवडले. म्हणण्यात तथ्य असले तरी,

  1. पांढरा रंग हा काळ्यापुढे फिकाच असतो
  2. माणसाचे तरूण पण हे  डोक्यावरचे केसकाळे असताना धरले जाते पांढरे झाल्यावर नाही. अर्थात काहीजणांचे डोक्यावरील केस "तोंड काळे करतात"हा भाग वेगळा :-)
  3. जो पर्यंत आपण लिहीत नाही तो पर्यंत कागद कितीही पांढराशुभ्र असला तरी "कोरा"च राहतो.
  4. संगणकावर टंकताना पण प्रामुख्याने आपण काळा रंगच वापरतो.
    जसा काळजीने चेहरा काळवंडतो तसाच भीतीने अथवा पित़ळ उघडे पडलेला चेहरापण गोरामोरा होतो.
  5. आणि हो, ज्या एका व्यक्तिस तमाम (हिंदू) भारतीय हे "संपूर्ण पुरूष" म्हणतात त्याचे नावच "श्रीकृष्ण" आहे.

 

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 02/28/2008 - 11:52

पांढरा रंग हा काळ्यापुढे फिकाच असतो
पांढरा हा रंग नाही. ते आहे सर्व रंगांचे मिश्रण. म्हणजेच पांढर्‍या रंगात सर्व रंगांचे अस्तित्व आहे.

माणसाचे तरूण पण हे  डोक्यावरचे केसकाळे असताना धरले जाते पांढरे झाल्यावर नाही.
पण अनुभव मात्र केसांच्या पांढर्‍या छटेवर मोजण्याची प्रथा आहे. 'केस उगाचच उन्हात नाही पांढरे केलेले.' असे म्हणण्याचा प्रघात आहे. आणि त्यात तथ्यांश आहे.

...तसाच भीतीने अथवा पित़ळ उघडे पडलेला चेहरापण गोरामोरा होतो.
चेहरा लाजून गोरामोरा होतो. पितळ उघडे पडल्याने अथवा भीतीने पांढराफटक पडतो. 

..तमाम (हिंदू) भारतीय हे "संपूर्ण पुरूष" म्हणतात त्याचे नावच "श्रीकृष्ण" आहे.
पण म्हणून गोर्‍या पुरुषांना 'अपूर्ण पुरूष'  म्हणतात असे कुठल्याही तर्कशास्त्रात म्हंटलेले नाही. तेही संपूर्ण पुरुष असू शकतात. (उदा. रेमन्ड सुटींग वापरणारे... A complete Man.)

जस्ट् अ टाईमपास. फार गांभिर्याने घेऊ नये, ही नम्र विनंती.

 

विकास गुरुवार, 02/28/2008 - 19:25

..तमाम (हिंदू) भारतीय हे "संपूर्ण पुरूष" म्हणतात त्याचे नावच "श्रीकृष्ण" आहे.
पण म्हणून गोर्‍या पुरुषांना 'अपूर्ण पुरूष'  म्हणतात असे कुठल्याही तर्कशास्त्रात म्हंटलेले नाही. तेही संपूर्ण पुरुष असू शकतात. (उदा. रेमन्ड सुटींग वापरणारे... A complete Man.)

गांभिर्याने घेत नाही पण मला काय म्हणायचे होते त्याचा खुलासा नक्कीच करतोय :-)

राम आणि कृष्ण हे हिंदूच्या श्रद्धास्थान असलेले मानवी अवतार आहेत.  त्यातील राम खरे म्हणाल तर आदर्श बाय ऑल मिन्स. पण तरीही त्याला "मर्यादा पुरूषोत्तम" असे विशेषण पडले. याच्या उलट श्रीकृष्ण - हा आयुष्यात, स्वतःसाठी नाही पण गरज पडली तसे, खोटे बोलला, जनतेला वाचवायची वेळ आली तेंव्हा पळून गेला, प्रतिज्ञा केल्या आणि मोडल्याही, स्वतःसाठी नाही पण कूट निती "इक्वल अँड अपोझिट" वापरली, इत्यादी.  एकीकडे देवाचा अवतार असलेल्या ह्या माण्साला शेवटी शापीत मरण आले तेही त्याने तसेच स्विकारले.  तरीही त्याला जास्त मान देत "संपूर्ण पुरूष" म्हणले गेले. असे मला म्हणायचे होते...

त्यात कुणाचे मी पौरूषत्व काढत नव्हतो आणि त्याला अपूर्णही म्हणत नव्हतो! गैरसमज नसावा.

 

 

ऋषिकेश गुरुवार, 02/28/2008 - 07:47

हा स्वैर लेख गोड मानून प्रतिक्रिया देणार्‍याचे अनेक आभार :)

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/28/2008 - 08:02

ऋषिकेशा,

तुझे स्वैर लेखन आवडले रे.. चांगले लिहिले आहेस.

आपला,
(काळाकुट्ट) तात्या.

प्राजु गुरुवार, 02/28/2008 - 09:38

दाल मे जरूर कुछ काला है...या फिर पूरी दाल ही काली है.. असे हे नेहमीचेच संवाद...

बाकी हे लेखन मात्र आवडले.

- (सर्वव्यापी)प्राजु

स्वाती राजेश Wed, 03/05/2008 - 01:48
आमच्या कॉलेज मध्ये सर होते ते दिसायला काळे होते. अगदी काळे कुळकुळीत. वर्गातील मुले त्यांना ऐकु जाईल असे हमखास चिडवायची. पण ते हसून म्हणायचे,"आम्ही काळे आहोत म्हणून तुम्हाला लोक गोरे म्हणतात. आम्ही नसलो तर लोक तुमची कोणाशी तुलना करणार?,म्हणून आम्ही आहोत म्हणून तुम्ही आहात हे लक्षात ठेवा."

हाडक्या Sun, 02/22/2015 - 22:34
यावरून आठवलं आमच्या बरोबर एक मुलगा होता, त्याचा किस्सा. तो भारतात असताना त्याला सगळे वर्गातले "इंग्रज" म्हणून चिडवायचे कारण गावातल्या शाळेत तो एकटाच वर्गात (आणि शाळेत पण बहुतेक) गोरा नि घार्‍या डोळ्याचा होता. तो वैतागायचा मग त्याचं तेच टोपण नाव झालं. पुढे तो इंग्रजांच्या देशात गेल्यावर त्याला कळालं की ते त्याच्यापेक्षा खूपच गोरे आहेत आणि त्याला ब्राऊन समजतात.. एकदा तर एक रेशिष्ट इंग्रज त्याला म्हणाला "where did u drop your skin, you paki ?", तो चिडायच्या ऐवजी हसायलाच लागला. थोडक्यात रंग सापेक्ष असतात.

सृष्टीलावण्या Wed, 03/05/2008 - 07:47
When I born, I black . When I grow up, I black . When go in sun, I black . When I scared, I black . When I sick, I black . & when I die, I still black. And u white fella, when you born you pink . when you grow up u white . when u go in sun you red. when u cold u blue. when u scared u yellow . when u sick u green . & when u die u gray . And u calling me coloured ? ? by an African child. Nominated for a prize for the best poem of 2005 . > > परिमळांमाजी कस्तुरी । तैसी भाषांमाजी साजिरी भाषा मराठी ।।

जयन्त बा शिम्पि Sun, 02/22/2015 - 05:03
मलाही हे समजत नव्हते कि ' काळा ' पैसा तर नेहमीसारखाच दिसतो , मग तो " काळा " असुन लोक त्याला का लपवितात ? आणि अशा ' काळ्या ' पैशाला उजेडात आणण्यासाठी सरकार का धड्पडते?

तुम्ही काहीही म्हणा, कोणत्याहि काळातील उदाहरण घ्या दोन रंगांनी मानवी समाजजीवनात एक विषेश स्थान पटकावले आहे. मानवी भावविश्व, अर्थविश्व, राजकारण, समाजकारण, काव्य, प्रतिभा अश्या नानाविध ठिकाणी या रंगानी आपला ठसा मानवाच्या आयुष्यात उमटवला आहे. तुम्ही ओळखलंच असेल हे रंग म्हणजे काळा आणि पांढरा

पाणीपुरी

प्रभाकर पेठकर ·

मीनल Tue, 02/26/2008 - 23:09

फोटो  काय क्लास आहे !

एक एक उचलून तोंडात घालाविशी वाटते आहे पुरी.पण पुरणार नाही एक प्लेट!

सोपी आहे करायला कॄती.पण वेळ खूप जाईल.


चतुरंग Tue, 02/26/2008 - 23:45

प्रभाकरपंतांची पाणीपुरी आली!
त्या प्लेटीतल्या पाणीपुर्‍या मला वेडावून दाखवताहेत असा भास होतोय हो :((

पंत, तुमचे अपराध वाढत चालले आहेत आणि ह्याची सजा आम्ही जातीने पुण्यपत्तनी येऊन देऊ!

चतुरंग

केशवसुमार Wed, 02/27/2008 - 09:27
आमच आगमन झाले आहे. ह्या शनिवार- रविवारी आपल्या उपहारगृहावर धावा बोलण्यात येणार आहे.. तयार रहा.. जेव्हढे फोटो इथे लावलेत ते सगले पदार्थ तयार ठेवा..आलोच..
केशवसुमार..

प्राजु Tue, 02/26/2008 - 23:46

ते बरे झाले. पाणी सगळ्या प्रकारचे येत होते तसे आणि रगडाहि. पुर्‍याच जमत नव्हत्या.

पण प्रभाकरपंत.. फोटो इथे लावून माझ्या वर्मावर बोट ठेवलं आहे तुम्ही. याची शिक्षा भोगावी लागेल तुम्हाला. भारतात आले की.. नुसती तुमच्या घरीच तळ ठोकेन मी. बघा.. काय काय करून खायला घालायला लावीन तुम्हाला ते..

- ( पुरी सारखी टम्म फुगुन बसलेली)प्राजु

प्रभाकर पेठकर Tue, 02/26/2008 - 23:59
जरूर, प्राजु. तुमचे स्वागतच होईल. चवीने खाणारे भेटले की करणार्‍याच्या अंगावरही चांगले मुठभर मांस चढते. (डॉक्टरांनी अगदी बाळमूठीसही मनाई केली असली तरी...).

स्वाती दिनेश Wed, 02/27/2008 - 12:36

मीनल यांनी म्हटल्याप्रमाणे पुरी उचलून तोंडात टाकावीशी वाटते आहे.पाणी सुटले तोंडाला..:-)क्लासच! म्हणजे आता मला इथे पाणीपुरी करता येईल तर.. वावा,पेठकरसाहेब ,धन्यु..:-)
शंका-ह्या प्रमाणात साधारण किती पुर्‍या होतील?एका नेवैद्याच्या वाटी मैदा+१ वाटी बारीक रवा,कोणती वाट्या? नेवैद्याची की साधी?शेवपुरीच्या पुर्‍या करताना हेच प्रमाण घेऊन तळायच्या आधी फोर्कने टोचा मारायच्या का?आणि रगडा पॅटीसची कृती द्या ना प्लीज.

स्वाती

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 00:14

साधारणपणे १५ ते २० पुर्‍या होतात.
नैवेद्याची वाटी = २ इंच व्यास, १ इंच खोली.
ज्या वाटीने मैदा घ्यायचा त्याच वाटीने रवा घ्यायचा.
शेवपुरीच्या पुर्‍यांसाठी हेच प्रमाण. पुर्‍या लाटून थोडावेळ तशाच उघड्या ठेवायच्या (म्हणजे जरा वाळतील), तसेच फोर्कने टोचे मारल्यावर फुगणार नाहीत. चपट्या आणि कडक होतील.

रगडा पॅटीसची कृती देईन लवकरच.

धन्यवाद.

स्वाती दिनेश Wed, 02/27/2008 - 12:41

धन्यवाद ,आता लवकरच फ्राफु मध्ये पापु होणार आणि तुम्हाला दुवा देत देत आम्ही खाणार,:)प्राजुने म्हटल्याप्रमाणे पुर्‍यांची कृती माहित नसल्याने पापु येथे करता येत नव्हती,आणि भारतातून येताना मी शेवपुरीच्या पुर्‍या आणते पण पापुच्या पुर्‍या न मोडता आणणे म्हणजे.. असो.पुन्हा एकदा धन्यवाद.
स्वाती

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 14:22

आता लवकरच फ्राफु मध्ये पापु होणार आणि तुम्हाला दुवा देत देत आम्ही खाणार,:)

शुभेच्छा..!

कशी झाली पाणीपुरी जरूर कळवा.

मीनल Wed, 02/27/2008 - 02:32

तश्या मी पण करते  घरी पु-या.

फुगली तर पाणिपुरी .चपटी झाली तर शेवपुरी आणि मोडली तर ,अजून चुरून भेळेत घालून खाल्ली.

सर्व चाट प्रकार पार पाडतात या पु-या प्रकरणात. काही काही म्हणून वाया जात नाही .

 हे सांगातचा हेतू हाच की  प्रयत्न जरूर करावा पु-यांचा. व्हरायटी खाता येईल घरच्या घरी एकाच वेळी. बीच किंवा चन्ना भंडार शोधायला नको.

माझ्या पाककृती तील अजून एक गंमत सांगते याच अनुशंघाने.मी चतुर्थीला मोदक  केले की बरोबर होत नाही. मोडतात सरखे.म्हणून मी तो नाद सोडून दिला.माझे अहो म्हणतात ,`` यावर्षी नाही का तुझे मोडक ?कर ना कधी तरी घरी.मी खाईन मोडक असले तरी.``

तुम्ही सांगा माझी काय भिशाद होईल का असं ऐकल्यावर?

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 05:25

पेठकरशेठ, अहो का असे छळताय?! च्यामारी त्या संगणकाच्या स्क्रीनच्या! अहो अशी जिवघेणी चित्रं नुसती पाहवत नाहीत हो! :)

असो, अप्रतिम पाणीपुरी!

तात्या.

पिवळा डांबिस Wed, 02/27/2008 - 07:45

चाळवलंत आम्हांला!!

आता घरी कारभारणीला पाणीपुरी करायला सांगितलं पाहिजे नाहीतर 'लिट्ल इंडिया' ला गेलं पाहिजे!!!

-डांबिसकाका

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 07:53

चाळवलंत आम्हांला!!

??

खाद्यपदर्थांच्या बाबतीत 'जीभ चाळवली' असं म्हणतात! ओव्हरऑल चाळवणार्‍या गोष्टी वेगळ्या असतात रे डांबिसा!

अर्थात, हे मी तुला सांगायला नको परंतु तुझे नुसतेच 'चाळवलंत आम्हाला' हे शब्द अंमळ खटकले! :)

असो..! चूभूद्याघ्या...

आपला,
(शंकेखोर) तात्या. 

धोंडोपंत Wed, 02/27/2008 - 13:10

पंत पंत पंत,

सर्वप्रथम मिसळपावावर हार्दिक स्वागत.

आपला,
(स्नेही) धोंडोपंत

पानीपुरी लईईईईईईईईई झ्यांक.....

अशाच पाककृती येऊ द्यात. च्यायला लई दिसं उपाशी ठेवलं रावं तुम्ही.

तुमची "नमोगतावरची" डाल फ्राय नियमीतपणे आमच्या घरी होते आणि दरवेळेस "प्रभाकर पेठकर सुखी भव" हा आशीर्वाद आम्ही तुम्हाला देत असतो.

आपला,
(उपकृत) धोंडोपंत

गेली काही वर्षे आम्ही वेलणकरांबरोबर असलेल्या आमच्या वैयक्तिक स्नेह, आपुलकी आणि जिव्हाळ्यामुळे नमोगतावर जाणे बंद केले आहे . 

त्यामुळे तुम्ही जरी तिथे पाककृती देत असाल तरी त्याला आम्ही मुकलो होतो.

आता तुम्ही इथे आलात हे पाहून आम्हांदिकांस आत्यंतिक आनंद झाला.

आपला,
(हर्षभरीत) धोंडोपंत

आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 14:31

श्री. तात्या,
तुम्हाला मराठी पाणीपुरी मिळावी म्हणून हा उपद्व्याप.

श्री. पिवळा डँबिस,
चित्रातील पाणीपुरीच्या पाण्याचा रंग पाहा. असं चमचमीत/झणझणीत पाणी हवं पाणीपुरीसाठी.

श्री. धोंडोपंत,
सर्वप्रथम मिसळपावावर हार्दिक स्वागत.
धन्यवाद.

दाल फ्रायबद्दलच्या आपल्या भावना पोहोचल्या. आपले आशीर्वाद असेच पाठीशी असू द्यावेत.

पुनःश्च धन्यवाद.

राजमुद्रा Wed, 02/27/2008 - 15:27

झ्झ्झ्झ्झण्क्याशिवाय पाणीपूरी अगदीच पाणचट लागते. आणि झ्झ्झ्झण्क्याशिवाय मराठीची तर कल्पनाच करवत नाही, भैय्यानी फार फार तर मिठाया, लाडू बनवावेत.

राजमुद्रा :)

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 16:34

घरच्या 'मराठी' पाणीपुरीला जो झ्झ्झ्झणका आहे नं, तो भय्यांच्या पाणीपुरीला नाही.

माझ्यामते ही तुलना चुकीची वाटते! प्रत्येकाच्या हाताची चव वेगळी! त्यामुळे,

'घरच्या 'मराठी' पाणीपुरीला जो झ्झ्झ्झणका आहे नं, तो भय्यांच्या पाणीपुरीला नाही.'

हे जसं म्हणता येईल तसंच आणि तितक्याच ठामपणे,

'चौपाटीवरील भैय्याच्या हातची पाणीपुरी खाण्यातली गंमतही घरच्या 'मराठी' पाणीपुरीला नाही!'

असंही म्हणता येईल!

प्रत्येकाच्या हाताची चव वेगळी, अंदाज वेगळा! शिवाय जागेचंही माहात्म्य आहेच. जशी घरच्या घरी पाणीपुरी खाण्यातली मजा वेगळी तशीच चौपाटीवर पाणीपुरी खाण्यातली गंमतही काही औरच!

पेठकरसाहेबांनी केलेली पाणीपुरी उत्तमच आहे यात काहीच वाद नाही. परंतु मला पेठकरसाहेबांच्या मराठी पाणीपुरीबद्दल पूर्ण आदर राखून असे म्हणावेसे वाटते की चौपाटीवरच्या भैय्याच्या हातची पाणीपुरीही उत्तमच असते, न्यारी असते! आणि जोपर्यंत मला चौपाटीवर मराठी माणसाच्या हातची पाणीपुरी मिळत नाही तोपर्यंत मी भैय्याच्या हातची पाणीपुरीही तेवढ्याच चवीने खाणार!

मी मुंबईच्या चौपाटीवरील भैय्याच्या हातची अतिशय उत्तम आणि चविष्ट पाणीपुरीच गेली अनेक वर्ष खात आलेलो आहे. पेठकरसाहेबांनी बनवलेल्या घरच्या पाणीपुरीची जशी गंमत वेगळी तशीच चौपाटीवर भैय्याच्या हातची पाणीपुरी खाण्याचीही मजा काही औरच!

असो..

आपला,
(ठाम!) तात्या.

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 21:42

श्री. तात्या,

मनोगतावर ....आपलं.... मिपावर प्रत्येकाला मताधिकार आहे. त्यामुळे मी आपल्या मतांचा जरूर आदर करतो.

सुनील Wed, 02/27/2008 - 16:44

फर्मास चित्र आणि पाककृती.

घरी पाणीपुरी करताना मी मसाला घरी बनवला तरी पुर्‍या बाहेरूनच आणत होतो. आता पुर्‍यादेखील घरी करायला हरकत नाही असे वाटते.

उत्तरेत पाणीपुरीला "गोलगप्पा" म्हणतात. त्याचा  गोल कोंडाळे करून गप्पा मारत खायचा पदार्थ असा सोयीस्कर अर्थ मी काढला आहे!

सुनील (पाणीपुरीवाला)

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

लिखाळ Wed, 02/27/2008 - 17:18

लवकरच पाणीपुरी करावी म्हणतो.

पुर्‍यांच्या पिठामध्ये सोडा घालायचा नसतो का? (ही शंका बाळबोध असली तरी प्रमाणिक आहे :)

पाकृ साठी आभार.

-- लिखाळ.

'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

सुनील Wed, 02/27/2008 - 22:01

प्रत्येक गोष्टीत सोडा नाही घालू. फक्त पाणी घालावे.

मान्य!!!

सोड्यामुळे काही (द्रव) पदार्थांची मूळ चव बिघडते, तेव्हा पाणी किंवा बर्फ उत्तम!!

 

 

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

लिखाळ गुरुवार, 02/28/2008 - 21:29

प्रत्येक गोष्टीत सोडा नाही घालू. फक्त पाणी घालावे.

हा हा हा.. मस्त !

सोड्यामुळे काही (द्रव) पदार्थांची मूळ चव बिघडते, तेव्हा पाणी किंवा बर्फ उत्तम!!

हेच म्हणतो. मला सुद्धा सोड्या पेक्षा पाणी अधिक आवडते :)

--लिखाळ.

'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

झकासराव Wed, 02/27/2008 - 18:43

काय सॉलेट फोटु हाये.

तोंडात नळच सुरु झाला पाहिल्या पाहिल्या :)

पेठकर साहेब खासच.

तुमच्या उपहार गृहावर चक्कर मारलीच पाहिजे.

कुठे आहे हे??

भारतातच आहे ना?? पुण्यात??

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 21:51

माझे कँटीन पुण्यात सिंबॉयसिसच्या मॉडेल कॉलनीतील भाषाविषयक कॉलेजात आहे.

पण, मिपावर प्रकाशित केलेली प्रत्येक पाककृती तिथे बनतेच असे नाही. घरी आलात तर फर्माईश पुरी करता येईल. कँटीनला आलात तर तिथला मेन्यू पाहून काय खायचे ठरवावे लागेल.

झकासराव Wed, 02/27/2008 - 22:58

मग तर जरुर भेट देवु घेवु :)

पुणेकर सगळे कधी जमत आहेत? के सु पुण्यात आगमन पावलेत अस कळालं.

मग कधी करायची मिसळ पार्टी?? :)

त्यावेळी येइनच.

मॉडेल कॉलनीत येणार असेन तर आधी कळवुन नक्की येइन :)

पुणे पेशल असा एक नवीन धागा सुरु करावा का आता??

स्वाती राजेश Wed, 03/05/2008 - 02:48
छान आहे. पेठकर तुम्ही छान रेसिपी दिली. तुम्ही म्हणाल कि, मी रेसिपी दिली कि स्वाती लगेच आपली रेसिपी देते पण, मी देते कारण मी करते त्यात काय बदल करता येइल हे आपल्या कडून कळेल म्हणून..... मी प्रथम बारीक रवा १ वाटी घेऊन त्यात मीठ कोमट पाणी घालून मळते नंतर पाणी शोषून घेइल् इतका त्यात मैदा घालते (साधारण १-२ टे.स्पून). १/२ तासाने कढइत तेल जास्त गरम करून पुर्‍या घालून मंद गॅस वर तळते. साधारण ५० पुर्‍या होतात (नैवेद्याच्या वाटीएवढ्या). पुर्‍या फुगल्या कि "पाणी पुरी", नाही फुगल्या कि "दही बटाटा शेव पुरी"

विसोबा खेचर Wed, 03/05/2008 - 09:03
पुर्‍या फुगल्या कि "पाणी पुरी", नाही फुगल्या कि "दही बटाटा शेव पुरी" हा हा हा! हे बाकी मस्तच! :) आपला, (ऍडजस्टेबल) तात्या.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 03/06/2008 - 22:44
ह्याला रव्याच्या पुर्‍या म्हणतात. मी कधी करून नाही पाहिल्या पण अंदाज आहे जरा कडकडी त होत असाव्यात. हरकत नाही. पाकशास्त्रातल्या परंपरांनुसार एखाद्या पिठातील पाणी शोषुन घेण्यासाठी रव्याचा वापर करतात. तसेच, भिजवलेल्या पिठात नंतर किंवा भिजवताना रवा घातला की थोड्यावेळानंतर, वरील कारणाने, पीठ घट्ट होते. सैल पडत नाही. त्यामुळे पुर्‍या चांगल्याच होतात.

मनस्वी Fri, 11/07/2008 - 21:42
पेठकर काका.. खूपच उशीरा पाहिली मी ही पाककृती. सॉल्लिड आहे. आता प्रयोग करायला हरकत नाही. :)

टारझन Fri, 11/07/2008 - 22:34
आता प्रयोग करायला हरकत नाही. आम्ही स्वयंसेवक आहोत ना ... आमच्यावरच प्रयोग करा ... अंमळ पाच-सातशे पुर्‍या तयार ठेवा , टेस्टींग साठी ... बाकी आज आम्ही इथे तडपतो आहोत तो फोटू पाहून ... पुण्यात आठवड्यातला १-२ दिवस चुके ,,, आम्ही इकडे आल्यापासून भैयाचा बिजनेस थंडावला असेल .. --टारपुरी

वाटाड्या... Fri, 11/07/2008 - 22:57
अगदी बेस्ट जमली आहे पाणीपुरी... इकडे अमेरीकेत असली अस्सल पाणीपुरी मिळतच नाही..नाहीतर पुण्याला कमला नेहरु पार्काची पाणीपुरी खाल्याशिवाय दिस जायचा नाही...परत आठवणीने जीव भरुन आला....गेले ते दिन गेले... मोठा धन्यवाद...

वर्षा Fri, 11/07/2008 - 23:21
पुर्‍या हमखास फुगायला काही खास सूचना? मी आतापर्यंत ४/५ वेळा 'पाणीपुरीच्याच' पुर्‍या घरी करायचा प्रयत्न केला. पुर्‍या फुगण्याचा success rate फारच कमी होता. सर्वकाही मापाने घेऊनही फुगल्या नाहीत. बाहेर होलसेलवर करतात ते कश्या करत असतील...आणि खरोखर बाहेरच्या पुर्‍या केव्हढ्या टम्म फुगलेल्या असतात मस्त..घरी चुकून फुगल्याच तरी तेव्हढ्या टम्म नाही होत. :( पाणीपुरी कातण्यासाठी पाणीपुरी कटर मिळतं म्हणे? कसं असत ते? कोणाकडे आहे का? पाणीपुरी जमल्या नाही तर शेवपुरी वगैरे उपाय असले तरी पण मग शेवटी पाणीपुरीची हौस भागत नाही ना! -वर्षा

वर्षा Fri, 11/07/2008 - 23:23
चिंचगुळाच्या चटणीची रेसिपी दिल्याबद्दल धन्यवाद. गॅसवर केली नव्हती कधी -वर्षा

chaitu7567 Sat, 12/20/2008 - 19:29
कालच रात्री आपली बैठक झाली ... मजा आली ... आज पुण्याला पोचलाही असाल ... वरची रेसिपि आणि फोटो मस्तच आहेत. ट्राय करुन बघतो जमते आहे का ते. पुर्‍या मात्र विकतच्याच! "यज्ञकर्म" यशस्वी होवो ही शुभेच्छा!

मीनल Sun, 12/21/2008 - 03:02
का आणला हा धागा पुन्हा वरती ? अहो ,तोंडाच्या पुरीत पाणी सुटत ना!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! पोट पुरीसारख रिकाम वाटत. खायला मिळल नाही तर चेहरा चिंचेसारखा आंबट होतो. फोटो पाहुन गुळासारखा गोड करावा लागतो. मीनल.

दवबिन्दु Sun, 12/21/2008 - 08:12
एकडाव पैज मारुन २०० पानीपुऱया खाल्ल्या होत्या. ते आटवलं तरी शिरशिरी येते, मी फार त फार ७-८ पानीपुऱया खाउ शकतो. त्या पन मला झेपत नाईत.

सोनम Sun, 12/21/2008 - 14:01
तुम्ही दिलेली पाककृती खूप छान आहे. आणि वाचून तर मला पाणीपुरी खाण्याची इच्छा होत आहे.

अक्षदा Tue, 06/09/2015 - 00:58
Aaj cha maza pahilach divas hota mipa var.. Khar tar panipuri recipe search kartana Mala mipa baddal samjal ani mi sadasya zale.. Aajch karun baghitali recipe.. Pappni khup kautuk kel Maz... Purya ghari kelya sarkhya vatatch nahi as mhanale.... Recipe sathi khup dhanyawad....

अक्षदा Tue, 06/09/2015 - 01:00
Photo kadhlet pan kase takayche mahit nahi aani marathi madhe tumhi sagle kase lihita... ?

श्रीरंग_जोशी Tue, 06/09/2015 - 01:09
या दुव्यांवर मदत मिळेल. काही प्रश्न असल्यास खरडफळ्यावर विचारा. उपस्थितांपैकी कुणी ना कुणी उत्तर देईल.

सौन्दर्य Tue, 06/09/2015 - 01:09
नेटवरून गुगल इनपुट टूल्स डाऊनलोड करून कॉम्प्युटरवर सेव करा. देवनागरीत लिहिणे एकदम सोपे आहे. फोटो टाकण्यासाठी मदत पानाचा उपयोग करा. आणखी माहिती हवी असल्यास व्यक्तिगत मेल करा. पाणीपुरी फोटो आणि कृती वाचून तोंडाला पाणी सुटले. खूप छान.

प्रभाकर पेठकर Tue, 06/09/2015 - 15:20
अक्षदा आणि सौंदर्य धन्यवाद. ७ वर्षांपूर्वीची पाककृती आहे. हल्ली मी पाणीपुरी साठी पीठ मळताना चिमुटभर खायचा सोडा सुद्धा वापरतो. छान होतात पुर्‍या.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/11/2015 - 20:52
७ वर्षांनंतर माझ्या एक चुक लक्षात आणून देण्यात आली आहे. रगड्याच्या कृती मध्ये शिजवलेले वाटाणे केव्हा घालायचे हेच लिहायचे राहून गेले आहे. ते, 'टोमॅटो शिजून एकजीव झाला की त्यात तिखट, हळद, छोले मसाला घालून तेल सुटेस्तोवर परता.' ह्या पायरी नंतर घालावेत. चुकी बद्दल क्षमस्व. चुक लक्षात आणून देणार्‍या माझ्या ज्येष्ठ भगिनीचे मनापासून आभार.

जेपी गुरुवार, 06/11/2015 - 21:12
हाफशेंच्युरी निमीत्त पेठकर काकांचा आणी अक्षदा यांचा सत्कार एक एक प्लेट पाणीपुरी देऊन करण्यात येत आहे. शुभेच्छुक- जेपी आणी तमाम पाणीपुरीप्रेमी कार्यकर्ते.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/18/2015 - 01:36
हाफ सेंच्यूरीच का? काय चांगला भाव आला नाही पाणीपुरीला......

श्रीरंग_जोशी गुरुवार, 06/18/2015 - 01:44
बहुधा एखाद्या वादाची फोडणी दिल्याखेरीज मिपावर शतक होत नाही आजकाल :-) .

मीनल Tue, 02/26/2008 - 23:09

फोटो  काय क्लास आहे !

एक एक उचलून तोंडात घालाविशी वाटते आहे पुरी.पण पुरणार नाही एक प्लेट!

सोपी आहे करायला कॄती.पण वेळ खूप जाईल.


चतुरंग Tue, 02/26/2008 - 23:45

प्रभाकरपंतांची पाणीपुरी आली!
त्या प्लेटीतल्या पाणीपुर्‍या मला वेडावून दाखवताहेत असा भास होतोय हो :((

पंत, तुमचे अपराध वाढत चालले आहेत आणि ह्याची सजा आम्ही जातीने पुण्यपत्तनी येऊन देऊ!

चतुरंग

केशवसुमार Wed, 02/27/2008 - 09:27
आमच आगमन झाले आहे. ह्या शनिवार- रविवारी आपल्या उपहारगृहावर धावा बोलण्यात येणार आहे.. तयार रहा.. जेव्हढे फोटो इथे लावलेत ते सगले पदार्थ तयार ठेवा..आलोच..
केशवसुमार..

प्राजु Tue, 02/26/2008 - 23:46

ते बरे झाले. पाणी सगळ्या प्रकारचे येत होते तसे आणि रगडाहि. पुर्‍याच जमत नव्हत्या.

पण प्रभाकरपंत.. फोटो इथे लावून माझ्या वर्मावर बोट ठेवलं आहे तुम्ही. याची शिक्षा भोगावी लागेल तुम्हाला. भारतात आले की.. नुसती तुमच्या घरीच तळ ठोकेन मी. बघा.. काय काय करून खायला घालायला लावीन तुम्हाला ते..

- ( पुरी सारखी टम्म फुगुन बसलेली)प्राजु

प्रभाकर पेठकर Tue, 02/26/2008 - 23:59
जरूर, प्राजु. तुमचे स्वागतच होईल. चवीने खाणारे भेटले की करणार्‍याच्या अंगावरही चांगले मुठभर मांस चढते. (डॉक्टरांनी अगदी बाळमूठीसही मनाई केली असली तरी...).

स्वाती दिनेश Wed, 02/27/2008 - 12:36

मीनल यांनी म्हटल्याप्रमाणे पुरी उचलून तोंडात टाकावीशी वाटते आहे.पाणी सुटले तोंडाला..:-)क्लासच! म्हणजे आता मला इथे पाणीपुरी करता येईल तर.. वावा,पेठकरसाहेब ,धन्यु..:-)
शंका-ह्या प्रमाणात साधारण किती पुर्‍या होतील?एका नेवैद्याच्या वाटी मैदा+१ वाटी बारीक रवा,कोणती वाट्या? नेवैद्याची की साधी?शेवपुरीच्या पुर्‍या करताना हेच प्रमाण घेऊन तळायच्या आधी फोर्कने टोचा मारायच्या का?आणि रगडा पॅटीसची कृती द्या ना प्लीज.

स्वाती

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 00:14

साधारणपणे १५ ते २० पुर्‍या होतात.
नैवेद्याची वाटी = २ इंच व्यास, १ इंच खोली.
ज्या वाटीने मैदा घ्यायचा त्याच वाटीने रवा घ्यायचा.
शेवपुरीच्या पुर्‍यांसाठी हेच प्रमाण. पुर्‍या लाटून थोडावेळ तशाच उघड्या ठेवायच्या (म्हणजे जरा वाळतील), तसेच फोर्कने टोचे मारल्यावर फुगणार नाहीत. चपट्या आणि कडक होतील.

रगडा पॅटीसची कृती देईन लवकरच.

धन्यवाद.

स्वाती दिनेश Wed, 02/27/2008 - 12:41

धन्यवाद ,आता लवकरच फ्राफु मध्ये पापु होणार आणि तुम्हाला दुवा देत देत आम्ही खाणार,:)प्राजुने म्हटल्याप्रमाणे पुर्‍यांची कृती माहित नसल्याने पापु येथे करता येत नव्हती,आणि भारतातून येताना मी शेवपुरीच्या पुर्‍या आणते पण पापुच्या पुर्‍या न मोडता आणणे म्हणजे.. असो.पुन्हा एकदा धन्यवाद.
स्वाती

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 14:22

आता लवकरच फ्राफु मध्ये पापु होणार आणि तुम्हाला दुवा देत देत आम्ही खाणार,:)

शुभेच्छा..!

कशी झाली पाणीपुरी जरूर कळवा.

मीनल Wed, 02/27/2008 - 02:32

तश्या मी पण करते  घरी पु-या.

फुगली तर पाणिपुरी .चपटी झाली तर शेवपुरी आणि मोडली तर ,अजून चुरून भेळेत घालून खाल्ली.

सर्व चाट प्रकार पार पाडतात या पु-या प्रकरणात. काही काही म्हणून वाया जात नाही .

 हे सांगातचा हेतू हाच की  प्रयत्न जरूर करावा पु-यांचा. व्हरायटी खाता येईल घरच्या घरी एकाच वेळी. बीच किंवा चन्ना भंडार शोधायला नको.

माझ्या पाककृती तील अजून एक गंमत सांगते याच अनुशंघाने.मी चतुर्थीला मोदक  केले की बरोबर होत नाही. मोडतात सरखे.म्हणून मी तो नाद सोडून दिला.माझे अहो म्हणतात ,`` यावर्षी नाही का तुझे मोडक ?कर ना कधी तरी घरी.मी खाईन मोडक असले तरी.``

तुम्ही सांगा माझी काय भिशाद होईल का असं ऐकल्यावर?

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 05:25

पेठकरशेठ, अहो का असे छळताय?! च्यामारी त्या संगणकाच्या स्क्रीनच्या! अहो अशी जिवघेणी चित्रं नुसती पाहवत नाहीत हो! :)

असो, अप्रतिम पाणीपुरी!

तात्या.

पिवळा डांबिस Wed, 02/27/2008 - 07:45

चाळवलंत आम्हांला!!

आता घरी कारभारणीला पाणीपुरी करायला सांगितलं पाहिजे नाहीतर 'लिट्ल इंडिया' ला गेलं पाहिजे!!!

-डांबिसकाका

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 07:53

चाळवलंत आम्हांला!!

??

खाद्यपदर्थांच्या बाबतीत 'जीभ चाळवली' असं म्हणतात! ओव्हरऑल चाळवणार्‍या गोष्टी वेगळ्या असतात रे डांबिसा!

अर्थात, हे मी तुला सांगायला नको परंतु तुझे नुसतेच 'चाळवलंत आम्हाला' हे शब्द अंमळ खटकले! :)

असो..! चूभूद्याघ्या...

आपला,
(शंकेखोर) तात्या. 

धोंडोपंत Wed, 02/27/2008 - 13:10

पंत पंत पंत,

सर्वप्रथम मिसळपावावर हार्दिक स्वागत.

आपला,
(स्नेही) धोंडोपंत

पानीपुरी लईईईईईईईईई झ्यांक.....

अशाच पाककृती येऊ द्यात. च्यायला लई दिसं उपाशी ठेवलं रावं तुम्ही.

तुमची "नमोगतावरची" डाल फ्राय नियमीतपणे आमच्या घरी होते आणि दरवेळेस "प्रभाकर पेठकर सुखी भव" हा आशीर्वाद आम्ही तुम्हाला देत असतो.

आपला,
(उपकृत) धोंडोपंत

गेली काही वर्षे आम्ही वेलणकरांबरोबर असलेल्या आमच्या वैयक्तिक स्नेह, आपुलकी आणि जिव्हाळ्यामुळे नमोगतावर जाणे बंद केले आहे . 

त्यामुळे तुम्ही जरी तिथे पाककृती देत असाल तरी त्याला आम्ही मुकलो होतो.

आता तुम्ही इथे आलात हे पाहून आम्हांदिकांस आत्यंतिक आनंद झाला.

आपला,
(हर्षभरीत) धोंडोपंत

आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 14:31

श्री. तात्या,
तुम्हाला मराठी पाणीपुरी मिळावी म्हणून हा उपद्व्याप.

श्री. पिवळा डँबिस,
चित्रातील पाणीपुरीच्या पाण्याचा रंग पाहा. असं चमचमीत/झणझणीत पाणी हवं पाणीपुरीसाठी.

श्री. धोंडोपंत,
सर्वप्रथम मिसळपावावर हार्दिक स्वागत.
धन्यवाद.

दाल फ्रायबद्दलच्या आपल्या भावना पोहोचल्या. आपले आशीर्वाद असेच पाठीशी असू द्यावेत.

पुनःश्च धन्यवाद.

राजमुद्रा Wed, 02/27/2008 - 15:27

झ्झ्झ्झ्झण्क्याशिवाय पाणीपूरी अगदीच पाणचट लागते. आणि झ्झ्झ्झण्क्याशिवाय मराठीची तर कल्पनाच करवत नाही, भैय्यानी फार फार तर मिठाया, लाडू बनवावेत.

राजमुद्रा :)

विसोबा खेचर Wed, 02/27/2008 - 16:34

घरच्या 'मराठी' पाणीपुरीला जो झ्झ्झ्झणका आहे नं, तो भय्यांच्या पाणीपुरीला नाही.

माझ्यामते ही तुलना चुकीची वाटते! प्रत्येकाच्या हाताची चव वेगळी! त्यामुळे,

'घरच्या 'मराठी' पाणीपुरीला जो झ्झ्झ्झणका आहे नं, तो भय्यांच्या पाणीपुरीला नाही.'

हे जसं म्हणता येईल तसंच आणि तितक्याच ठामपणे,

'चौपाटीवरील भैय्याच्या हातची पाणीपुरी खाण्यातली गंमतही घरच्या 'मराठी' पाणीपुरीला नाही!'

असंही म्हणता येईल!

प्रत्येकाच्या हाताची चव वेगळी, अंदाज वेगळा! शिवाय जागेचंही माहात्म्य आहेच. जशी घरच्या घरी पाणीपुरी खाण्यातली मजा वेगळी तशीच चौपाटीवर पाणीपुरी खाण्यातली गंमतही काही औरच!

पेठकरसाहेबांनी केलेली पाणीपुरी उत्तमच आहे यात काहीच वाद नाही. परंतु मला पेठकरसाहेबांच्या मराठी पाणीपुरीबद्दल पूर्ण आदर राखून असे म्हणावेसे वाटते की चौपाटीवरच्या भैय्याच्या हातची पाणीपुरीही उत्तमच असते, न्यारी असते! आणि जोपर्यंत मला चौपाटीवर मराठी माणसाच्या हातची पाणीपुरी मिळत नाही तोपर्यंत मी भैय्याच्या हातची पाणीपुरीही तेवढ्याच चवीने खाणार!

मी मुंबईच्या चौपाटीवरील भैय्याच्या हातची अतिशय उत्तम आणि चविष्ट पाणीपुरीच गेली अनेक वर्ष खात आलेलो आहे. पेठकरसाहेबांनी बनवलेल्या घरच्या पाणीपुरीची जशी गंमत वेगळी तशीच चौपाटीवर भैय्याच्या हातची पाणीपुरी खाण्याचीही मजा काही औरच!

असो..

आपला,
(ठाम!) तात्या.

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 21:42

श्री. तात्या,

मनोगतावर ....आपलं.... मिपावर प्रत्येकाला मताधिकार आहे. त्यामुळे मी आपल्या मतांचा जरूर आदर करतो.

सुनील Wed, 02/27/2008 - 16:44

फर्मास चित्र आणि पाककृती.

घरी पाणीपुरी करताना मी मसाला घरी बनवला तरी पुर्‍या बाहेरूनच आणत होतो. आता पुर्‍यादेखील घरी करायला हरकत नाही असे वाटते.

उत्तरेत पाणीपुरीला "गोलगप्पा" म्हणतात. त्याचा  गोल कोंडाळे करून गप्पा मारत खायचा पदार्थ असा सोयीस्कर अर्थ मी काढला आहे!

सुनील (पाणीपुरीवाला)

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

लिखाळ Wed, 02/27/2008 - 17:18

लवकरच पाणीपुरी करावी म्हणतो.

पुर्‍यांच्या पिठामध्ये सोडा घालायचा नसतो का? (ही शंका बाळबोध असली तरी प्रमाणिक आहे :)

पाकृ साठी आभार.

-- लिखाळ.

'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

सुनील Wed, 02/27/2008 - 22:01

प्रत्येक गोष्टीत सोडा नाही घालू. फक्त पाणी घालावे.

मान्य!!!

सोड्यामुळे काही (द्रव) पदार्थांची मूळ चव बिघडते, तेव्हा पाणी किंवा बर्फ उत्तम!!

 

 

Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

लिखाळ गुरुवार, 02/28/2008 - 21:29

प्रत्येक गोष्टीत सोडा नाही घालू. फक्त पाणी घालावे.

हा हा हा.. मस्त !

सोड्यामुळे काही (द्रव) पदार्थांची मूळ चव बिघडते, तेव्हा पाणी किंवा बर्फ उत्तम!!

हेच म्हणतो. मला सुद्धा सोड्या पेक्षा पाणी अधिक आवडते :)

--लिखाळ.

'शुद्धलेखन' आणि 'शुद्ध लेखन' यांवरील चर्चा वाचून आमची पार भंबेरी उडाली आहे.

झकासराव Wed, 02/27/2008 - 18:43

काय सॉलेट फोटु हाये.

तोंडात नळच सुरु झाला पाहिल्या पाहिल्या :)

पेठकर साहेब खासच.

तुमच्या उपहार गृहावर चक्कर मारलीच पाहिजे.

कुठे आहे हे??

भारतातच आहे ना?? पुण्यात??

प्रभाकर पेठकर Wed, 02/27/2008 - 21:51

माझे कँटीन पुण्यात सिंबॉयसिसच्या मॉडेल कॉलनीतील भाषाविषयक कॉलेजात आहे.

पण, मिपावर प्रकाशित केलेली प्रत्येक पाककृती तिथे बनतेच असे नाही. घरी आलात तर फर्माईश पुरी करता येईल. कँटीनला आलात तर तिथला मेन्यू पाहून काय खायचे ठरवावे लागेल.

झकासराव Wed, 02/27/2008 - 22:58

मग तर जरुर भेट देवु घेवु :)

पुणेकर सगळे कधी जमत आहेत? के सु पुण्यात आगमन पावलेत अस कळालं.

मग कधी करायची मिसळ पार्टी?? :)

त्यावेळी येइनच.

मॉडेल कॉलनीत येणार असेन तर आधी कळवुन नक्की येइन :)

पुणे पेशल असा एक नवीन धागा सुरु करावा का आता??

स्वाती राजेश Wed, 03/05/2008 - 02:48
छान आहे. पेठकर तुम्ही छान रेसिपी दिली. तुम्ही म्हणाल कि, मी रेसिपी दिली कि स्वाती लगेच आपली रेसिपी देते पण, मी देते कारण मी करते त्यात काय बदल करता येइल हे आपल्या कडून कळेल म्हणून..... मी प्रथम बारीक रवा १ वाटी घेऊन त्यात मीठ कोमट पाणी घालून मळते नंतर पाणी शोषून घेइल् इतका त्यात मैदा घालते (साधारण १-२ टे.स्पून). १/२ तासाने कढइत तेल जास्त गरम करून पुर्‍या घालून मंद गॅस वर तळते. साधारण ५० पुर्‍या होतात (नैवेद्याच्या वाटीएवढ्या). पुर्‍या फुगल्या कि "पाणी पुरी", नाही फुगल्या कि "दही बटाटा शेव पुरी"

विसोबा खेचर Wed, 03/05/2008 - 09:03
पुर्‍या फुगल्या कि "पाणी पुरी", नाही फुगल्या कि "दही बटाटा शेव पुरी" हा हा हा! हे बाकी मस्तच! :) आपला, (ऍडजस्टेबल) तात्या.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 03/06/2008 - 22:44
ह्याला रव्याच्या पुर्‍या म्हणतात. मी कधी करून नाही पाहिल्या पण अंदाज आहे जरा कडकडी त होत असाव्यात. हरकत नाही. पाकशास्त्रातल्या परंपरांनुसार एखाद्या पिठातील पाणी शोषुन घेण्यासाठी रव्याचा वापर करतात. तसेच, भिजवलेल्या पिठात नंतर किंवा भिजवताना रवा घातला की थोड्यावेळानंतर, वरील कारणाने, पीठ घट्ट होते. सैल पडत नाही. त्यामुळे पुर्‍या चांगल्याच होतात.

मनस्वी Fri, 11/07/2008 - 21:42
पेठकर काका.. खूपच उशीरा पाहिली मी ही पाककृती. सॉल्लिड आहे. आता प्रयोग करायला हरकत नाही. :)

टारझन Fri, 11/07/2008 - 22:34
आता प्रयोग करायला हरकत नाही. आम्ही स्वयंसेवक आहोत ना ... आमच्यावरच प्रयोग करा ... अंमळ पाच-सातशे पुर्‍या तयार ठेवा , टेस्टींग साठी ... बाकी आज आम्ही इथे तडपतो आहोत तो फोटू पाहून ... पुण्यात आठवड्यातला १-२ दिवस चुके ,,, आम्ही इकडे आल्यापासून भैयाचा बिजनेस थंडावला असेल .. --टारपुरी

वाटाड्या... Fri, 11/07/2008 - 22:57
अगदी बेस्ट जमली आहे पाणीपुरी... इकडे अमेरीकेत असली अस्सल पाणीपुरी मिळतच नाही..नाहीतर पुण्याला कमला नेहरु पार्काची पाणीपुरी खाल्याशिवाय दिस जायचा नाही...परत आठवणीने जीव भरुन आला....गेले ते दिन गेले... मोठा धन्यवाद...

वर्षा Fri, 11/07/2008 - 23:21
पुर्‍या हमखास फुगायला काही खास सूचना? मी आतापर्यंत ४/५ वेळा 'पाणीपुरीच्याच' पुर्‍या घरी करायचा प्रयत्न केला. पुर्‍या फुगण्याचा success rate फारच कमी होता. सर्वकाही मापाने घेऊनही फुगल्या नाहीत. बाहेर होलसेलवर करतात ते कश्या करत असतील...आणि खरोखर बाहेरच्या पुर्‍या केव्हढ्या टम्म फुगलेल्या असतात मस्त..घरी चुकून फुगल्याच तरी तेव्हढ्या टम्म नाही होत. :( पाणीपुरी कातण्यासाठी पाणीपुरी कटर मिळतं म्हणे? कसं असत ते? कोणाकडे आहे का? पाणीपुरी जमल्या नाही तर शेवपुरी वगैरे उपाय असले तरी पण मग शेवटी पाणीपुरीची हौस भागत नाही ना! -वर्षा

वर्षा Fri, 11/07/2008 - 23:23
चिंचगुळाच्या चटणीची रेसिपी दिल्याबद्दल धन्यवाद. गॅसवर केली नव्हती कधी -वर्षा

chaitu7567 Sat, 12/20/2008 - 19:29
कालच रात्री आपली बैठक झाली ... मजा आली ... आज पुण्याला पोचलाही असाल ... वरची रेसिपि आणि फोटो मस्तच आहेत. ट्राय करुन बघतो जमते आहे का ते. पुर्‍या मात्र विकतच्याच! "यज्ञकर्म" यशस्वी होवो ही शुभेच्छा!

मीनल Sun, 12/21/2008 - 03:02
का आणला हा धागा पुन्हा वरती ? अहो ,तोंडाच्या पुरीत पाणी सुटत ना!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! पोट पुरीसारख रिकाम वाटत. खायला मिळल नाही तर चेहरा चिंचेसारखा आंबट होतो. फोटो पाहुन गुळासारखा गोड करावा लागतो. मीनल.

दवबिन्दु Sun, 12/21/2008 - 08:12
एकडाव पैज मारुन २०० पानीपुऱया खाल्ल्या होत्या. ते आटवलं तरी शिरशिरी येते, मी फार त फार ७-८ पानीपुऱया खाउ शकतो. त्या पन मला झेपत नाईत.

सोनम Sun, 12/21/2008 - 14:01
तुम्ही दिलेली पाककृती खूप छान आहे. आणि वाचून तर मला पाणीपुरी खाण्याची इच्छा होत आहे.

अक्षदा Tue, 06/09/2015 - 00:58
Aaj cha maza pahilach divas hota mipa var.. Khar tar panipuri recipe search kartana Mala mipa baddal samjal ani mi sadasya zale.. Aajch karun baghitali recipe.. Pappni khup kautuk kel Maz... Purya ghari kelya sarkhya vatatch nahi as mhanale.... Recipe sathi khup dhanyawad....

अक्षदा Tue, 06/09/2015 - 01:00
Photo kadhlet pan kase takayche mahit nahi aani marathi madhe tumhi sagle kase lihita... ?

श्रीरंग_जोशी Tue, 06/09/2015 - 01:09
या दुव्यांवर मदत मिळेल. काही प्रश्न असल्यास खरडफळ्यावर विचारा. उपस्थितांपैकी कुणी ना कुणी उत्तर देईल.

सौन्दर्य Tue, 06/09/2015 - 01:09
नेटवरून गुगल इनपुट टूल्स डाऊनलोड करून कॉम्प्युटरवर सेव करा. देवनागरीत लिहिणे एकदम सोपे आहे. फोटो टाकण्यासाठी मदत पानाचा उपयोग करा. आणखी माहिती हवी असल्यास व्यक्तिगत मेल करा. पाणीपुरी फोटो आणि कृती वाचून तोंडाला पाणी सुटले. खूप छान.

प्रभाकर पेठकर Tue, 06/09/2015 - 15:20
अक्षदा आणि सौंदर्य धन्यवाद. ७ वर्षांपूर्वीची पाककृती आहे. हल्ली मी पाणीपुरी साठी पीठ मळताना चिमुटभर खायचा सोडा सुद्धा वापरतो. छान होतात पुर्‍या.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/11/2015 - 20:52
७ वर्षांनंतर माझ्या एक चुक लक्षात आणून देण्यात आली आहे. रगड्याच्या कृती मध्ये शिजवलेले वाटाणे केव्हा घालायचे हेच लिहायचे राहून गेले आहे. ते, 'टोमॅटो शिजून एकजीव झाला की त्यात तिखट, हळद, छोले मसाला घालून तेल सुटेस्तोवर परता.' ह्या पायरी नंतर घालावेत. चुकी बद्दल क्षमस्व. चुक लक्षात आणून देणार्‍या माझ्या ज्येष्ठ भगिनीचे मनापासून आभार.

जेपी गुरुवार, 06/11/2015 - 21:12
हाफशेंच्युरी निमीत्त पेठकर काकांचा आणी अक्षदा यांचा सत्कार एक एक प्लेट पाणीपुरी देऊन करण्यात येत आहे. शुभेच्छुक- जेपी आणी तमाम पाणीपुरीप्रेमी कार्यकर्ते.

प्रभाकर पेठकर गुरुवार, 06/18/2015 - 01:36
हाफ सेंच्यूरीच का? काय चांगला भाव आला नाही पाणीपुरीला......

श्रीरंग_जोशी गुरुवार, 06/18/2015 - 01:44
बहुधा एखाद्या वादाची फोडणी दिल्याखेरीज मिपावर शतक होत नाही आजकाल :-) .
Taxonomy upgrade extras
हे ठिकाण
3

चूक१

केशवसुमार ·

आमची प्रेरणा माणूस१ यांची सुंदर कविता चूक

चूक, कुठे ही, सुधारण्याची संधी आहे?
माळ घातली, ही मरणाची नांदी आहे

रोज वेगळ्या मुली फिरवल्या श्रीमंतांच्या
सापडलो अन झाली ही लटकंती आहे

बोळे असती डाव्या-उजव्या कानामध्ये
घरात अमुच्या म्हणून इतकी शांती आहे

बायको घरी नाही, आता कशास डरणे ?
"कोण बोलले ?हा जरासा शिखंडी आहे !"

सावरकर - नवीन माहीतीपूर्ण संकेतस्थळ

विकास ·

नीलकांत Tue, 02/26/2008 - 21:20
स्वातंत्र्यवीर सावरकरांवर अत्यंत सुंदर असे हे संकेतस्थळ आहे.
खुप आवडले.

मागे युट्युब वर सावरकरांची एक क्लिप भेटली होती तर सर्वत्र सांगत सुटलो होतो. आता तर संपुर्ण संकेतस्थळ आहे. :)


( अवांतर : हे संकेतस्थळसुध्दा ड्रुपलवापरून तयार केलेले आहे. )

नीलकांत

स्वाती दिनेश Tue, 02/26/2008 - 22:22

आजच मनोगतावर ह्या संस्थळाबद्दल वाचले आणि तेथे एक फेरफटका मारला,अतिशय मेहनतीने हे संस्थळ केलेले जाणवते. ही माहिती येथे टंकल्याबद्दल धन्यवाद.

स्वाती

नीलकांत Tue, 02/26/2008 - 21:20
स्वातंत्र्यवीर सावरकरांवर अत्यंत सुंदर असे हे संकेतस्थळ आहे.
खुप आवडले.

मागे युट्युब वर सावरकरांची एक क्लिप भेटली होती तर सर्वत्र सांगत सुटलो होतो. आता तर संपुर्ण संकेतस्थळ आहे. :)


( अवांतर : हे संकेतस्थळसुध्दा ड्रुपलवापरून तयार केलेले आहे. )

नीलकांत

स्वाती दिनेश Tue, 02/26/2008 - 22:22

आजच मनोगतावर ह्या संस्थळाबद्दल वाचले आणि तेथे एक फेरफटका मारला,अतिशय मेहनतीने हे संस्थळ केलेले जाणवते. ही माहिती येथे टंकल्याबद्दल धन्यवाद.

स्वाती

आज स्वातंत्र्यवीर सावरकरांची ४२वी पुण्यतिथी.  आजच सावरकरांवरील खूप सुंदर आणि माहीतीपूर्ण मराठी-इंग्रजी संकेतस्थळ चालू केले आहे. तेथे माहीतीवाचण्या व्यतिरीक्त एमपी३ मधे सावरकरांचे आणि त्यांच्यावरील इतर मान्यवरांची भाषणे ऐकण्याची व्यवस्था आहे. खाली टाईम्स ऑफ इंडीया मधील बातमी वाचा. (म.टा. ला काय झाले?)

केवळ मिपासदस्यांनी आवर्जून पहावे असे हे संकेतस्थळ वाटल्याने सावरकरांवरील आधीच्या चर्चेत घालण्याऐवजी वेगळे लिहीले आहे. - कृपया गैरसमज नको.

संकेतस्थळः http://www.savarkar.org

कवितासंग्रह

वडापाव ·

तात्या विन्चू Wed, 02/27/2008 - 12:13

एक सन्दीप खरे यान्चे मुक्तकाव्य असेल मनात घर करुन राहीलेले आहे (याला नक्की मुक्तकाव्य म्हणतात की मराठी शेर म्हणतात याबाबत मी पुर्णतः अनभिज्ञ आहे. तसेच शब्दही पुर्णतः लक्शात नसल्याने कदाचित यमक न जुळण्याचाही सम्भव आहे, त्या बाबत दिलगीर आहे)

मी माझा काळीज फेकल, तु ते झेलायचा प्रयत्न केलास, पण सुटल....

आणी आवाज आला खळकन,

तुही तुझा काळीज फेकल, मी ते झेलायचा प्रयत्न केलास, पण सुटल.......

आणी आवाज आला खणकन,

खळकन फुटल म्हणुन काय झाल, खणकन आवाज नाही आला म्हणून काय झाल,

निदान आमच्या काळजाला गन्ज तरी लागत नाही......

 

आपला,

ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

बेसनलाडू Wed, 02/27/2008 - 12:55

वडापाव यांनी दिलेली "लायब्ररीबाहेरचा पिंपळ ..." ही कविता माझी स्वतःची आहे. बालपणी ;) छंदबद्ध रचना, गझला करीत नसे, तेव्हाचा काळ :)

रचनाकालः ऑगस्ट-ऑक्टोबर २००४ च्या आसपास

स्थळः आमच्या अभियांत्रिकी महाविद्यालयाचे ग्रंथालय

प्रसंगः जी आर ई परीक्षेचा अभ्यास करताना लक्ष भरकटून बाहेरच्या पिंपळाची सळसळ, आसपासच्या पुस्तकांच्या राशी इ. पाहत सुचलेली/लिहिली गेलेली कविता.

हीच कविता मनोगत, ऑर्कुटवरील काव्यांजली समुदाय आणि माझ्या जालनिशीवर (http://khoopkaahee.blogspot.com/) याआधी प्रसिद्ध झाली आहे. येथे पुन्हा पाहून या जुन्या रचनेचा पुन्हा आनंद लुटता आला.

धन्यवाद वडापाव. बाकी या कवितेची तुमच्यावर छाप वगैरे पडली याचा आश्चर्ययुक्त आनंद वाटतो :)

(आभारी)बेसनलाडू

वडापाव गुरुवार, 02/28/2008 - 18:58
आठवण माझी कधीतरी येईलच तुला
तु कदाचीत रडशीलही
हात तुझे जुळवुन ठेव तु
सगळी आसवं तुझी त्यात सामावतील
जो थांबला तुझ्या हातावर
नीट बघ त्याच्याकडे
एकटाच राहीलेला तो थेंब मीच असेल

माझ्या आठवणी एखदयाला
सांगताना तु कदाचीत हसशीलही
जो थांबेल तुझ्या ओठावर येता-येता
नीट वापर त्याला
अडखळलेला तो शब्द मीच असेल

कधी जर पाहशील पोर्णीमेच्या तु चंद्राला
त्याच्या तेजाला तु निखरत राहशील
मध्येच गर्द काळ्या ढगांनी जर त्याला घेरलं
नीट बघ त्याच्याकडे घेरलेला तो ढग मीच असेल

कधी जर सुटला बेधुंद गार वारा
मोहक डोळे तुझे मिटुन तु घेशील
मध्येच स्पर्शली तुला
जर उबदार प्रेमळ झुळुक
नीट बघ जाणवुन ती झुळुकही मीच असेल
               

वडापाव Fri, 02/29/2008 - 14:53
सायकळच्या चाकात
ओढणी अडकून राहिली
तिच्या चेहर्यावरची
काळजी मीही पाहिली

म्हणाली नाही ती की
मदत हवी म्हणून
मीच गेलो विचारायला
मदत हवी का म्हणून?

खूपच घट्ट अडकून बसली होती
ती त्या चाकात
माझ्याकडे पाहून
हसत होती गालात

ओठ च नव्हते बोलत नुसते
डोळेही सांगत होते
ओढनिचे शरीरही
माझ्या स्पर्शाने थरथरत होते

हळूवार हातांनी तिला
बाहेर त्यातून काढले
तिनेही हसत हसत
माझे आभार मानले

परत जेव्हा ती तिच्या
खांद्यावर ओढली गेली
माझ्या स्पर्शाचा अनुभव तीही
तिला देत गेली

अचानक या प्रसंगातून
बाहेर मी पडलो
सोडून तिला जाताना
मनातल्या मनात राडलो

नाव विचारायचे
तर राहूनच गेले
मनातले विचार ओळखून
तिनेच ते सांगितले

याच तर प्रसंगातून
प्रेम आमचे बहरले
आंब्याचे झाडही
पावसाळ्यात मोहरले

अजूनही तिची ओढणी
स्पर्श माझा मागत असते
वेळेचे भान ठेवून
तीही तिची साथ सोडत असत

(काव्यप्रेमी) वडापाव

बुध्दू बैल Fri, 02/29/2008 - 15:01
डोळ्यातील अश्रू पडतात
तेव्हा त्यांचा आवाज होत नाहि
याचा अर्थ असा नाहि की
तु दुरावल्यावर मला दुःख होत नाहि

शब्दांनाहि कोड पडावं
अशीही काही माणस असतात
किती आपलं भाग्य असत
जेव्हा ती आपली असतात

कुणीच आपल नसतं
मग आपण कुणासाठी असतो
आपलं हे क्षणिक समाधान
इथ प्रत्येक जण एकटा असतो

डहाळीवरूण ओथंबणारे पावसाचे थेंब
उगाचच का अडकून बसतात
काहि क्षण फ़ाद्यांशी नातं जोडून
किती निष्ठूरपणे सोडून जातात

नजरेत जे सामर्थ्य आहे
ते शब्दांना कसे मिळणार
पण प्रेमात पडल्याशिवाय
ते तुम्हाला कस कळणार

जिवनात काहितरी मागण्यापेक्षा
काहितरी देण्यात महत्व असत
कारण मागितलेला स्वार्थ
अन दिलेलं प्रेम असतं

शब्दांनी कधितरी
मझी चौकशी केली होती
मला शब्द नव्हे
त्यामागची भावना हवी होती

स्वप्नातील पावलांना
चालणे कधी कळलेच नाहि
पाऊलवाट चांगली असली तरी
पाऊल हे वळलेच नाही

अस्तित्वाची किंमत
दूर गेल्याशिवाय कळत नाही,
सगळ कळतय मला
पण तुला सोडून दुरही जाववत नाही

कधी कधी जवळ
कुणीच नसावसं वाटतं
आपलं आपण
अगदी एकट असावसं वाटत....

धनाधीश Fri, 02/29/2008 - 15:18
ती बसली आहे माझ्या शेजारी
बोलतचं आहे ,बोलतचं आहे
निरर्थक ,अर्थपुर्ण
थोडं अंतर राखून !
हळूहळू डोळे पेंगायला लागलेत
तिचे अन् माझेही.
पण मी कसा झोपू?
या छोट्याश्या घडीतील एक क्षणही
मला तिच्यापासून दूर व्हायचं नाहीये.

पण ती झोपलीच-
माझ्या छातीवर डोकं ठेवून.
राखून ठेवलेलं अंतर कधी गळून पडलं
कळलंच नाही.
पण आत्तच या हृदयाला काय झालं?
किती जोरात धडधडतंय!
वेड्या हृदया,थांब ना जरासा!
ती उठेल नं तुझ्या आवाजानं,
अन् पुन्हा बडबडत राहील
थोडं अंतर राखून!

तात्या विन्चू Wed, 02/27/2008 - 12:13

एक सन्दीप खरे यान्चे मुक्तकाव्य असेल मनात घर करुन राहीलेले आहे (याला नक्की मुक्तकाव्य म्हणतात की मराठी शेर म्हणतात याबाबत मी पुर्णतः अनभिज्ञ आहे. तसेच शब्दही पुर्णतः लक्शात नसल्याने कदाचित यमक न जुळण्याचाही सम्भव आहे, त्या बाबत दिलगीर आहे)

मी माझा काळीज फेकल, तु ते झेलायचा प्रयत्न केलास, पण सुटल....

आणी आवाज आला खळकन,

तुही तुझा काळीज फेकल, मी ते झेलायचा प्रयत्न केलास, पण सुटल.......

आणी आवाज आला खणकन,

खळकन फुटल म्हणुन काय झाल, खणकन आवाज नाही आला म्हणून काय झाल,

निदान आमच्या काळजाला गन्ज तरी लागत नाही......

 

आपला,

ओम फट स्वाहा.... तात्या विन्चू

बेसनलाडू Wed, 02/27/2008 - 12:55

वडापाव यांनी दिलेली "लायब्ररीबाहेरचा पिंपळ ..." ही कविता माझी स्वतःची आहे. बालपणी ;) छंदबद्ध रचना, गझला करीत नसे, तेव्हाचा काळ :)

रचनाकालः ऑगस्ट-ऑक्टोबर २००४ च्या आसपास

स्थळः आमच्या अभियांत्रिकी महाविद्यालयाचे ग्रंथालय

प्रसंगः जी आर ई परीक्षेचा अभ्यास करताना लक्ष भरकटून बाहेरच्या पिंपळाची सळसळ, आसपासच्या पुस्तकांच्या राशी इ. पाहत सुचलेली/लिहिली गेलेली कविता.

हीच कविता मनोगत, ऑर्कुटवरील काव्यांजली समुदाय आणि माझ्या जालनिशीवर (http://khoopkaahee.blogspot.com/) याआधी प्रसिद्ध झाली आहे. येथे पुन्हा पाहून या जुन्या रचनेचा पुन्हा आनंद लुटता आला.

धन्यवाद वडापाव. बाकी या कवितेची तुमच्यावर छाप वगैरे पडली याचा आश्चर्ययुक्त आनंद वाटतो :)

(आभारी)बेसनलाडू

वडापाव गुरुवार, 02/28/2008 - 18:58
आठवण माझी कधीतरी येईलच तुला
तु कदाचीत रडशीलही
हात तुझे जुळवुन ठेव तु
सगळी आसवं तुझी त्यात सामावतील
जो थांबला तुझ्या हातावर
नीट बघ त्याच्याकडे
एकटाच राहीलेला तो थेंब मीच असेल

माझ्या आठवणी एखदयाला
सांगताना तु कदाचीत हसशीलही
जो थांबेल तुझ्या ओठावर येता-येता
नीट वापर त्याला
अडखळलेला तो शब्द मीच असेल

कधी जर पाहशील पोर्णीमेच्या तु चंद्राला
त्याच्या तेजाला तु निखरत राहशील
मध्येच गर्द काळ्या ढगांनी जर त्याला घेरलं
नीट बघ त्याच्याकडे घेरलेला तो ढग मीच असेल

कधी जर सुटला बेधुंद गार वारा
मोहक डोळे तुझे मिटुन तु घेशील
मध्येच स्पर्शली तुला
जर उबदार प्रेमळ झुळुक
नीट बघ जाणवुन ती झुळुकही मीच असेल
               

वडापाव Fri, 02/29/2008 - 14:53
सायकळच्या चाकात
ओढणी अडकून राहिली
तिच्या चेहर्यावरची
काळजी मीही पाहिली

म्हणाली नाही ती की
मदत हवी म्हणून
मीच गेलो विचारायला
मदत हवी का म्हणून?

खूपच घट्ट अडकून बसली होती
ती त्या चाकात
माझ्याकडे पाहून
हसत होती गालात

ओठ च नव्हते बोलत नुसते
डोळेही सांगत होते
ओढनिचे शरीरही
माझ्या स्पर्शाने थरथरत होते

हळूवार हातांनी तिला
बाहेर त्यातून काढले
तिनेही हसत हसत
माझे आभार मानले

परत जेव्हा ती तिच्या
खांद्यावर ओढली गेली
माझ्या स्पर्शाचा अनुभव तीही
तिला देत गेली

अचानक या प्रसंगातून
बाहेर मी पडलो
सोडून तिला जाताना
मनातल्या मनात राडलो

नाव विचारायचे
तर राहूनच गेले
मनातले विचार ओळखून
तिनेच ते सांगितले

याच तर प्रसंगातून
प्रेम आमचे बहरले
आंब्याचे झाडही
पावसाळ्यात मोहरले

अजूनही तिची ओढणी
स्पर्श माझा मागत असते
वेळेचे भान ठेवून
तीही तिची साथ सोडत असत

(काव्यप्रेमी) वडापाव

बुध्दू बैल Fri, 02/29/2008 - 15:01
डोळ्यातील अश्रू पडतात
तेव्हा त्यांचा आवाज होत नाहि
याचा अर्थ असा नाहि की
तु दुरावल्यावर मला दुःख होत नाहि

शब्दांनाहि कोड पडावं
अशीही काही माणस असतात
किती आपलं भाग्य असत
जेव्हा ती आपली असतात

कुणीच आपल नसतं
मग आपण कुणासाठी असतो
आपलं हे क्षणिक समाधान
इथ प्रत्येक जण एकटा असतो

डहाळीवरूण ओथंबणारे पावसाचे थेंब
उगाचच का अडकून बसतात
काहि क्षण फ़ाद्यांशी नातं जोडून
किती निष्ठूरपणे सोडून जातात

नजरेत जे सामर्थ्य आहे
ते शब्दांना कसे मिळणार
पण प्रेमात पडल्याशिवाय
ते तुम्हाला कस कळणार

जिवनात काहितरी मागण्यापेक्षा
काहितरी देण्यात महत्व असत
कारण मागितलेला स्वार्थ
अन दिलेलं प्रेम असतं

शब्दांनी कधितरी
मझी चौकशी केली होती
मला शब्द नव्हे
त्यामागची भावना हवी होती

स्वप्नातील पावलांना
चालणे कधी कळलेच नाहि
पाऊलवाट चांगली असली तरी
पाऊल हे वळलेच नाही

अस्तित्वाची किंमत
दूर गेल्याशिवाय कळत नाही,
सगळ कळतय मला
पण तुला सोडून दुरही जाववत नाही

कधी कधी जवळ
कुणीच नसावसं वाटतं
आपलं आपण
अगदी एकट असावसं वाटत....

धनाधीश Fri, 02/29/2008 - 15:18
ती बसली आहे माझ्या शेजारी
बोलतचं आहे ,बोलतचं आहे
निरर्थक ,अर्थपुर्ण
थोडं अंतर राखून !
हळूहळू डोळे पेंगायला लागलेत
तिचे अन् माझेही.
पण मी कसा झोपू?
या छोट्याश्या घडीतील एक क्षणही
मला तिच्यापासून दूर व्हायचं नाहीये.

पण ती झोपलीच-
माझ्या छातीवर डोकं ठेवून.
राखून ठेवलेलं अंतर कधी गळून पडलं
कळलंच नाही.
पण आत्तच या हृदयाला काय झालं?
किती जोरात धडधडतंय!
वेड्या हृदया,थांब ना जरासा!
ती उठेल नं तुझ्या आवाजानं,
अन् पुन्हा बडबडत राहील
थोडं अंतर राखून!
आजपर्यंत आपल्या आयुष्यात अनेक काव्ये आली, त्यांनी आपल्या मनावर आपली छाप पाडली. त्यांना आपण चाली लावल्या. विडंबने केली गेली.

चला तर मग... आपल्या ऐकीवात आलेली किंवा स्वरचित काव्ये येथे मांडूनएक कवितांचा संग्रह करुया.
म्हणजे ज्या कविता अस्तित्वात असूनही कोणाकडून ऐकल्या अथवा वाचल्यागेल्या नसतील, त्या त्यांस येथे येऊन वाचता येतील.

मी सुरुवात करतो.

लायब्ररीबाहेरचा पिंपळ असाच,
प्रत्येक संध्याकाळी सळसळून हसतो,
पुस्तकांत तुझ्या आठवणींची जपून पिंपळपानं,
जाळीत त्यांच्या स्वतःला मी गुंतवून टाकतो.

भेलकांडलेल्या पुस्तकांच्या गर्दीत,

गर्जा महाराष्ट्र माझा!

मनस्वी ·

मनस्वी Tue, 02/26/2008 - 15:38

जय जय महाराष्ट्र माझा, गर्जा महाराष्ट्र माझा

रेवा वरदा, कृष्ण कोयना, भद्रा गोदावरी
एकपणाचे भरती पाणी मातीच्या घागरी
भीमथडीच्या तट्टांना या यमुनेचे पाणी पाजा
जय जय महाराष्ट्र माझा ...

भीती न आम्हा तुझी मुळी ही गडगडणार्‍या नभा
अस्मानाच्या सुलतानीला जवाब देती जीभा
सह्याद्रीचा सिंह गर्जतो, शिवशंभू राजा
दरीदरीतून नाद गुंजला महाराष्ट्र माझा

काळ्या छातीवरी कोरली अभिमानाची लेणी
पोलादी मनगटे खेळती खेळ जीवघेणी
दारिद्र्याच्या उन्हात शिजला, निढ़ळाच्या घामाने भिजला
देशगौरवासाठी झिजला
दिल्लीचेही तख्त राखितो, महाराष्ट्र माझा

परीचा परा Tue, 02/26/2008 - 16:56

अजून एक सुंदर महाराष्ट्र गीत ...

कवि - श्रीपाद कृष्ण कोल्हटकर
संगीत - शंकरराव व्यास

बहु असोत सुंदर संपन्न की महा ।

प्रिय अमुचा एक महाराष्ट्र देश हा ॥ धृ ॥

गगनभेदी गिरिविण अणू न च जिथे उणे

आकांक्षापुढती जिथे गगन ठेंगणे

अटकेवर जेथील तुरंगी जल पिणे

तेथ अडे काय जलाशया ना दावीणे

पौरुष्यासी अटक गमे जेथ दुःसहा ॥ १ ॥



विलम वैराग्य एक जागी नारती ??

जरी पटका भगवा झेंडाही डोलती

धर्म राजकारण एक समवेत चालती

शक्ति युक्ति एकवटुनी कार्य साधती

पसरे या कीर्ति अशी विस्मया वहा ॥ २ ॥



गीत मराठ्यांचे श्रवणी, मुखी असो

स्फूर्ति रिती धृति ही देत अंतरी ठसो

वचनी लेखनी ही मराठी गिरा दिसो

सतत महाराष्ट्र धर्म मर्म मनी वसो

देह पडॊ सकारणी ही असे स्पृहा ॥ ३ ॥

 

{परीच्या प्रतिक्षेत} परा ....

विद्याधर३१ Wed, 02/27/2008 - 18:30

आज मराठी दिन साजरा होत आहे.

विषय  वाचून ह्याच सन्दर्भात लिखाण आहे असे वाटले .......

(मराठीभक्त )विद्याधर

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/28/2008 - 07:52

चला तर मग गप्पा मारू आपल्या मातीच्या गप्पा.. ज्या तुम्हाला माहित आहेत.. इतरांना माहित नसतील कदाचित! छोट्या खेड्याबद्दल असेल, निसर्गसौंदर्याबद्दल असेल, तिथल्या माणसांबद्दल असेल, अनुभवांबद्दल असेल.. अगदी काहीही.. जे तुमच्या मनात त्या गावाबद्दल कायमचं घर करून बसलंय........

हम्म! ठीक आहे. सवडीसवडीने आमच्या कोकणाबद्दल आणि कोकणवासीयांबद्दल इथे लिहीन..

आपला,
(हलकट कोकणी) तात्या.

मीनल गुरुवार, 02/28/2008 - 07:58

मगे तु कित्याक थंबालय?

वाट कुनाच बघतय?की ग्रह तारे मोजतय रे तात्यानु?नाई म्हंजी मुर्त बघतय की काय?

माका समजलो न्हाई, म्हनून ईचारतय तुका.

मनस्वी Tue, 02/26/2008 - 15:38

जय जय महाराष्ट्र माझा, गर्जा महाराष्ट्र माझा

रेवा वरदा, कृष्ण कोयना, भद्रा गोदावरी
एकपणाचे भरती पाणी मातीच्या घागरी
भीमथडीच्या तट्टांना या यमुनेचे पाणी पाजा
जय जय महाराष्ट्र माझा ...

भीती न आम्हा तुझी मुळी ही गडगडणार्‍या नभा
अस्मानाच्या सुलतानीला जवाब देती जीभा
सह्याद्रीचा सिंह गर्जतो, शिवशंभू राजा
दरीदरीतून नाद गुंजला महाराष्ट्र माझा

काळ्या छातीवरी कोरली अभिमानाची लेणी
पोलादी मनगटे खेळती खेळ जीवघेणी
दारिद्र्याच्या उन्हात शिजला, निढ़ळाच्या घामाने भिजला
देशगौरवासाठी झिजला
दिल्लीचेही तख्त राखितो, महाराष्ट्र माझा

परीचा परा Tue, 02/26/2008 - 16:56

अजून एक सुंदर महाराष्ट्र गीत ...

कवि - श्रीपाद कृष्ण कोल्हटकर
संगीत - शंकरराव व्यास

बहु असोत सुंदर संपन्न की महा ।

प्रिय अमुचा एक महाराष्ट्र देश हा ॥ धृ ॥

गगनभेदी गिरिविण अणू न च जिथे उणे

आकांक्षापुढती जिथे गगन ठेंगणे

अटकेवर जेथील तुरंगी जल पिणे

तेथ अडे काय जलाशया ना दावीणे

पौरुष्यासी अटक गमे जेथ दुःसहा ॥ १ ॥



विलम वैराग्य एक जागी नारती ??

जरी पटका भगवा झेंडाही डोलती

धर्म राजकारण एक समवेत चालती

शक्ति युक्ति एकवटुनी कार्य साधती

पसरे या कीर्ति अशी विस्मया वहा ॥ २ ॥



गीत मराठ्यांचे श्रवणी, मुखी असो

स्फूर्ति रिती धृति ही देत अंतरी ठसो

वचनी लेखनी ही मराठी गिरा दिसो

सतत महाराष्ट्र धर्म मर्म मनी वसो

देह पडॊ सकारणी ही असे स्पृहा ॥ ३ ॥

 

{परीच्या प्रतिक्षेत} परा ....

विद्याधर३१ Wed, 02/27/2008 - 18:30

आज मराठी दिन साजरा होत आहे.

विषय  वाचून ह्याच सन्दर्भात लिखाण आहे असे वाटले .......

(मराठीभक्त )विद्याधर

विसोबा खेचर गुरुवार, 02/28/2008 - 07:52

चला तर मग गप्पा मारू आपल्या मातीच्या गप्पा.. ज्या तुम्हाला माहित आहेत.. इतरांना माहित नसतील कदाचित! छोट्या खेड्याबद्दल असेल, निसर्गसौंदर्याबद्दल असेल, तिथल्या माणसांबद्दल असेल, अनुभवांबद्दल असेल.. अगदी काहीही.. जे तुमच्या मनात त्या गावाबद्दल कायमचं घर करून बसलंय........

हम्म! ठीक आहे. सवडीसवडीने आमच्या कोकणाबद्दल आणि कोकणवासीयांबद्दल इथे लिहीन..

आपला,
(हलकट कोकणी) तात्या.

मीनल गुरुवार, 02/28/2008 - 07:58

मगे तु कित्याक थंबालय?

वाट कुनाच बघतय?की ग्रह तारे मोजतय रे तात्यानु?नाई म्हंजी मुर्त बघतय की काय?

माका समजलो न्हाई, म्हनून ईचारतय तुका.

प्रत्येकालाच आपल्या मातीबद्दल अभिमान असतो. आपली मराठी माती म्हणजे आपला महाराष्ट्र!

खानदेश, विदर्भ, मराठवाडा, कोकण... पुणे, जळगाव, मुंबई, नागपूर, सोलापूर, अमरावती, कोल्हापूर, नाशिक एक ना अनेक प्रदेश, शहरे अन् खेडी!

चला तर मग गप्पा मारू आपल्या मातीच्या गप्पा.. ज्या तुम्हाला माहित आहेत.. इतरांना माहित नसतील कदाचित! छोट्या खेड्याबद्दल असेल, निसर्गसौंदर्याबद्दल असेल, तिथल्या माणसांबद्दल असेल, अनुभवांबद्दल असेल.. अगदी काहीही.. जे तुमच्या मनात त्या गावाबद्दल कायमचं घर करून बसलंय........

दिन विशेष

शेखर ·

आनंद घारे Tue, 02/26/2008 - 23:22
मिपावरचे सारे लिखाण सदस्य करतात अशी माझी तरी समजूत आहे.  त्यावर संपादकाची कात्री नसावी असा त्यांचा विश्वास आहे अशीसुद्धा माझी समजूत आहे. तेंव्हा शेखरराव तुमची कल्पना तुम्हीच अंमलात आणायची आहे. दुसरा कोणी तरी ते करेल अशी अपेक्षा धरू नका. ते सदर किती लोकांना किती आवडेल ते त्यावरील प्रतिक्रियांवरून कळेलच.

स्वाती राजेश Wed, 03/05/2008 - 03:15
सुरवात केली तर लोक वाचतील. आणखी कोण प्रतिक्रिया देऊ दे अगर न देउ दे. तुम्ही लिहायला तर लागा... तुमच्या जवळील ज्ञानाचा इतरांना उपयोग होईलच... वाट पाहात आहोत... बाय द वे मला सकाळ पेपर मधील या सदर ची आठवण झाली. हे सदर सुरु केले तर फारच छान होईल.

विसोबा खेचर Wed, 03/05/2008 - 09:00
सुरवात केली तर लोक वाचतील. आणखी कोण प्रतिक्रिया देऊ दे अगर न देउ दे. तुम्ही लिहायला तर लागा... तुमच्या जवळील ज्ञानाचा इतरांना उपयोग होईलच... वाट पाहात आहोत... हेच म्हणतो... आपला, (संपादक) तात्या.

shrikantsv Wed, 03/05/2008 - 21:29
'दिन विशेष' .कल्पना चांगली आहे कधी सुरुवात करणार आभारी आहोत

आनंद घारे Tue, 02/26/2008 - 23:22
मिपावरचे सारे लिखाण सदस्य करतात अशी माझी तरी समजूत आहे.  त्यावर संपादकाची कात्री नसावी असा त्यांचा विश्वास आहे अशीसुद्धा माझी समजूत आहे. तेंव्हा शेखरराव तुमची कल्पना तुम्हीच अंमलात आणायची आहे. दुसरा कोणी तरी ते करेल अशी अपेक्षा धरू नका. ते सदर किती लोकांना किती आवडेल ते त्यावरील प्रतिक्रियांवरून कळेलच.

स्वाती राजेश Wed, 03/05/2008 - 03:15
सुरवात केली तर लोक वाचतील. आणखी कोण प्रतिक्रिया देऊ दे अगर न देउ दे. तुम्ही लिहायला तर लागा... तुमच्या जवळील ज्ञानाचा इतरांना उपयोग होईलच... वाट पाहात आहोत... बाय द वे मला सकाळ पेपर मधील या सदर ची आठवण झाली. हे सदर सुरु केले तर फारच छान होईल.

विसोबा खेचर Wed, 03/05/2008 - 09:00
सुरवात केली तर लोक वाचतील. आणखी कोण प्रतिक्रिया देऊ दे अगर न देउ दे. तुम्ही लिहायला तर लागा... तुमच्या जवळील ज्ञानाचा इतरांना उपयोग होईलच... वाट पाहात आहोत... हेच म्हणतो... आपला, (संपादक) तात्या.

shrikantsv Wed, 03/05/2008 - 21:29
'दिन विशेष' .कल्पना चांगली आहे कधी सुरुवात करणार आभारी आहोत

माननीय संपादक,

मिसळपाववर 'दिन विशेष' नावाचे सदर चालु करता येईल का?

ह्या सदरा मध्ये त्या दिवशी घडलेल्या घटना संक्षिप्त रुपात देता येतील.

 

शेखर.

 

Subscribe to