रतीबावर रतीब जिलुबिचा रतीब, कश्श्ये टंकती लई चरबरीत |
आवं गुर्र्जेन्ला, किती वो तरास द्येता, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||
गुर्र्जींनि मैफल गाजिवलि, किती ह्यी ब्येनं लोळिवली
पिळ घालूनी दावतो मिश्श्या, घडीघडी त्या मूष्षकलीला
आरं साळसूद्दा, कुठून उपाटतो अस्सा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||
गावच्या धणा लय शानाच हाय, याड्यांचा जनू की डाकतर हाय,
गोंयची इणि नाय आणुभवी, बणून रायली मोटी कवि
आरं लांबटांग्या, हाबंग लिवतोस डोंगा, ह्ये वागनं बरं नव्हं ||
समाधीयोग शिक्कीविला, डोस्क्यात तुमच्या नाय रावला
अर्धाच इच्चार करतुया, नावाला प्यार दावतुया
आरं वटवाघळा, पकडून ठिवतोस गळा, ह्ये वाग
राम पुनियानी हे आय आय टी पवई इथे प्रोफेसर होते. मूळात ते MBBS, MD झालेले डॉक्टर आहेत. १९९२ च्या घटनांनंतर ते अधिक सक्रिय झाले. भारताची राष्ट्रीय एकात्मता, सर्वधर्मसमभाव या मूल्यांच्या प्रसारासाठी ते देशभर हिंडत असतात.
त्यांचे विचार आपण पाहूया...
भारतामधे अनेक ठिकाणी अल्पसंख्याक समाजावर बहुसंख्यांक अन्याय करताना दिसतात.