आजकाल विविध वर्तमानपत्रे, दूरदर्शन वाहिन्यांचा भारतात सुळसुळाट झालाय. कित्येक लोकांना रोजगारही मिळाला आहे. पण हे पत्रकार, संपादक, उपसंपादक काय म्हणून त्या पदांवर बसलेत असा सवाल पडतो. पूर्वी काही चुका या उपसंपादकाच्या डुलक्या (उसंडु) या नावाखाली चेष्टेचा भाग मानला जायचा. पण आता मात्र या डुलक्यांची वाढती वारंवारीता बघून क्लेश होतात. वानगीदाखल हे एक उदाहरण १. दै. लोकमत (पुणे आवृत्ती) दि. २८ डिसेंबर २०१४ पान ३ http://epaper.lokmat.com/epapermain.aspx?queryed=12&eddate=12%2f28%2f2014 शीर्षक - २२ तालुके नक्षलमुक्त उपशीर्षक - कर्मचार्‍यांचा प्रोत्साहनपर भत्ता बुडणार शीर्षक वाचून सुखावतो न सुखावतो तोच उपशीर्षक बघून झीट यायची बाकी होती. नक्षलवादी घटना न घडल्याचा आनंद मानायचा का 'प्रोत्साहनपर भत्ता' बुडल्याची खंत वाटून घ्यायची? का कर्मचार्‍यांना भत्ता मिळावा म्हणून नक्षलवादी बोलवायचे आहे का? डोक्यात तिडिक जाण्यालायक संपादन! याशिवाय ऑस्ट्रेलियातील रेस्टॉरंटमधील ओलिस नाट्य, पेशावर शाळेवरचा हल्ला, आसाममधील दहशतवादी हल्ला, एअर एशिया विमान दुर्घटना याप्रसंगांमध्येही भारतीय माध्यमे व पाश्चात्य माध्यमे यांच्या रिपोर्टींगमधील तफावत कमालीची होती. कोणत्याही दुर्धर प्रसंगात पाश्चात्य माध्यमाचा अँकर फार ओरडताना, किंचाळताना, हातवारे करताना मी बघितला नाही. एअर एशिया विमान दुर्घटनेच्या दिवशी सीएनएन वाहिनीवर एका एक्स्पर्टने विमानाचा संपर्क ज्या ठिकाणहून तुटला, तिथली वातावरणीय स्थिती, विमानातील उपकरणांवर त्याचा होणारा इफेक्ट यासंबंधी जवळपास अर्धा तास विवेचन केलेले मी बघितलेय. प्लिज ग्रो अप इंडीयन मीडीया!!