(व्याकरणामध्ये चुका झाल्या असतील तर समजून घ्यावे)
"गड्या थोडं थोडं जगून घे"
किती पळशी पैश्यामागे
नको पैश्याचे अरण हे
पैश्यावाचून गरीबाची तू
शांत झोप ती बघून घे
थोडं थोडं जगून घे..गड्या थोडं थोडं जगून घे.
बघ आकाशी निळे रंग हे
बघ पक्ष्यांचे खुले छंद हे
एकच पक्षी थव्यातला तो
डोळ्यात तुझ्या भरून घे
थोडं थोडं जगून घे..गड्या थोडं थोडं जगून घे.
नकोच विचार वयाचा तो
नकोच विचार भयाचा तो
उरात बालपण भरूनिया तू
मनात दंगा करून घे
थोडं थोडं जगून घे..गड्या थोडं थोडं जगून घे.
दु:ख येता झेपाउनी उरी
अश्रु नयनातुनी येनारच
कठोर असले काळीज कितीही
एखादया वाराला ते भीनारच
जव हळवा वीचार रुतेल आंतरी
अधुन मधुन तो कळ देनारच
जेव्हा वादळ उठेल विचाराचे मनी
एक वीचार दूर गावी न्हेनारच
तळपती आठवाची आग जागेपनी
आगीत लपेटून घेनारच
पुस्तक परिचय - नेताजींचे सहवासात भाग २
~देवा आता हार मान तू~
देवा आता हार मान तू
बघुनी खालचे तांडव सारे
दिलास जन्म मानवास तू
पण झाले सगळे वानर साले
उभा केला तुला देवळात
अन उद्बत्तीचे सुवास वारे
तुझ्याच पायावरती सजले
मांसाचे ते ढेर सारे
तुला छीनले दगडातुनी
अन तुझे कोरले देह सारे
हाती चिपळ्या नास्तिकांच्या
मुखी मात्र तुझे नाव रे
उद्गाता तू चराचराचा
उरी तुझ्या हा विश्व भार रे
तुला जमीनीत गाढण्याआधी
देवा आता तू खाली धाव रे
देवा आता हार मान तू
गेले अस्तित्व राहिले नारे
गाभारेही वाहून जातील
वाहण्याआधी तू खाली धाव रे
~आज मला शब्द व्हायचय~
आज मला शब्द व्हायचय
पुस्तकात बसून अर्थात न्हायचय
मग अरण असो कि सल असो
सगळ्यांनी फक्त मलाच पहाचय
……. आज मला शब्द व्हायचय
कधी कोणाच्या आठवणीत
तर कधी कोणाच्या बातवणीत
खरच मला कवितेत जायचंय
शब्द बनून ओठांवर रहायचय
……. आज मला शब्द व्हायचय
भूक माझी फारच थोडी
फक्त मला अर्थांना खायचय
रेघा रेघांचे शरीर फक्त
सल्लज्ज अश्या एका ओळीत रहायचय
……. आज मला शब्द व्हायचय
प्रेम पत्र असो मी मृत्यूपत्र असो
मला कुन्या काळजात शिरायचं
गेलो जरी मी पाण्यात वाहून
एक अर्थ म्हनून मला उरायचं
____________________________________/\______________________________________
त्या दिवशी मी जाम खुश होते .बामच्या बाटलीचीहि गरज पडली नाहि .. रोजच्या कचकचीवर सुचलेल्या ऊपायांवर एवढी खुश होते कि चिडुन ३६ च्या आकड्यात असणारे आम्ही दोघे ६३ च्या आकड्यात आलो होतो :)
माझी आई नेहमी म्हणत असते, "काय हल्लीची मुलं हुशार झाली आहेत, आम्ही ऐकल्या नाहीत आणी पहिल्या नाहीत अश्या गोष्टी काय सहजपणाने वापरतात, आदित्य जो खेळ खेळतो फोनवर तो खेळायचा मी विचार सुद्धा करू शकत नाहीं.”
असं काही ऐकलं कि मला मात्र खूप गोंधळून जायला होतं, कि हल्लीच्या मुलांचं कौतुक करावं कि ते जगत असलेल्या परिस्थितीची कीव करावी? मला तर कधी कधी वाटतं कि आईवडील मुलांना वेळ देण्याच्या कटकटीतुन सुटका करून घेण्यासाठी त्यांना हि सगळी खेळणी देत असावेत किंवा मुलाच्या मित्रा कडे आहे, म्हणजे त्याच्या कडे असलेच पाहिजे, ह्या भावनेतून देत असावेत, ह्याला पियर प्रेशर असं म्हणतात.
सर्व मिपाकर मंडळींना नमस्कार.
प्रथम फडणीस या माझ्या आयडीचे नामांतर होऊन आता ते नानबा करण्यात आलेले आहे. बाकी आयडी मागील व्यक्ती, विचार तेच आहेत.
इकडे मिपावर आणि व्हॉट्स अ‍ॅप, चेपु इ इ. ठिकाणी मिपाकर मंडळींनी ठेवलेलं हे नाव. म्हटलं आता मिपावरसुद्धा याच नावाने वावरावं. :)
म्हणून हा DISCLAIMER प्रपंच.
-नानबा. (पूर्वाश्रमीचा प्रथम फडणीस)
देशातल्या सर्वोच्च अशा पद्म पुरस्कारांची घोषणा होते. लगेच त्यावरुन वाद होतात. काही काळ तरी आपली चांगली करमणूक होते. या वर्षाच्या सुरुवातीलाच ‘पद्म’ वरुन दक्षिणात्य गायिका एस. जानकी, कुस्तीवीर सुशीलकुमार यांच्या मानापमान सोहळ्याचीच जास्त चर्चा झाली. खरं तर त्यावेळीच म्हणजे जानेवारीत मी हा ब्लॉग लिहायला घेतला होता. पण नेहेमीप्रमाणेच आळस आणि पार्किन्सन्स लॉ या दोन्हींमुळे लिहिणं मागे पडलं.
"Almost perfect Puppy.You did not cover jojeemojee. By tomorrow some jojeemojee will intervene and she will loose her mojo. Your efforts for 45 minutes will be down the drain. And Hash Band will knock her down for one more within 6 months."
साहेब कधी आले ते कळालेच नाही. जो बद्दल सांगायचे राहुनच गेले. चेस चा डाव होता. चेक मेट ची मूव झाली होती. आता फक्त उद्याची वाट बघणे हातात होते.
पण जो जिंकला. फिलोमिना आली, नुसताच गर्भपात करुन गेली. लॅप्रोस्कोपिक शस्त्रक्रियेला नाही म्हणाली.
मिसळपाव