खरडफळ्यावर सेनापती बापट यांच्याविषयी विजय तेंडुलकरांनी लिहिलं होतं, त्याचा उल्लेख केला, आणि त्या निमित्तानं हे आठवलं ते एका धाग्यात टाकतो आहे.
१९०७ सालच्या उन्हाळ्यात अचानक लाला लजपतराय याना अचानक हद्दपार करण्यात आले, त्यावेळी लोकमान्य टिळक सिंहगडावर होते. परत पुण्याला आल्यावर डोक्यावरची पगडी डाव्या हाताने खुंटाळ्यावर ठेवत आणि उजव्या हाताने अंगरख्याचे बंद सुटेनात म्हणून ते तोडून काढत खवलेल्या सिंहाप्रमाणे ते म्हणतात, "लालाजींसारखा देशभक्त हद्दपार होतो, आणि लॉर्ड मिंटो अजून कसा जगतो?" पण किंचित थांबून विवेकशक्तीने देश-काळपरिस्थितीचा मध्यबिंदू छेदून हलक्या स्वरात पुढे म्हणतात ...
नकाशावर खूण साठवून ठेवा
नकाशावर खूण साठवून ठेवा
जबऱ्या
चखोट :=)
भारी लिवले
वाहवा!
In reply to वाहवा! by चांदणे संदीप
'डोलकरां'स सावरणेंसाटी कवण्या
छान आहे
निसटलेलं पान वाचुन संतोष जाहलां...
भले शाब्बास !
झकास.
लै बाहरी
😀
चित्र तंतोतंत डोळियापुढे उभे राहिले असें🍷
लेखनास चियर्स म्हंणणे मनास कृतघ्नता वाटेंधन्यवाद.. शुकरिया..!
:):) बखर भारी जमलीय.
मोहीम फते जाहली
मस्त. मजा आली वाचुन. अजुन येउ
खाशियान्ची पुण्याई जबर -
जमलंय!
मोठाच संतोष जाला
खरंच छान लिहीलंय पाटील साहेब.
बा हूच्छ लिखाणकाम हे वाचोनी
फक्कड जमलाय
जबरा जबरा जबरा