- डॉ. सुधीर रा. देवरे
१९९८ साली पहिल्या अहिराणी ‘ढोल’च्या फायनल प्रुफ तपासण्यासाठी बडोद्याला गेलो होतो. देवी सरांनी विचारलं, ‘तुमचा एखादा पासपोर्ट फोटो आणला का सोबत?’ मी ‘नाही’ म्हणालो. ‘ढोल’च्या मागील पृष्ठावर छापण्यासाठी माझा फोटो हवा होता, असं समजलं. फोटोबिटोचा विचार मी कधीच केला नाही. मग सर म्हणाले, ‘चला आपण फोटो काढून आणू.’ सरांनी स्कुटर काढली. मी मागे बसलो. स्कुटरच्या मागे बसून सरांशी बोलत मी आजूबाजूला पसरलेलं बडोदा शहर पहात होतो. सर बोलत होते. मी ऐकत होतो. बर्याडच अंतरावर फोटो स्टुडीओ होता. तिथं माझा फोटा काढला. आम्ही परतलो. फोटो दोन दिवसांनंतर मिळणार होता. सर पुन्हा तिसर्या.
१. हातच्या कंकणाला आरसा कशाला
६. कावळ्याच्या शापाने गाय मरत
In reply to ६. कावळ्याच्या शापाने गाय मरत by इन्दुसुता
९
११. कुत्र्याचे शेपूट वाकडेच
In reply to ११. कुत्र्याचे शेपूट वाकडेच by इन्दुसुता
१८,
२१. दुरून डोंगर साजरे
१५. चार दिवस सासूचे, ४ दिवस
४. पाण्यात राहून माश्याशी वैर
१८
नाही !
१८
१६. दुष्काळात तेरावा महिना
२५. एक घाव २ तुकडे
३) आंधळं दळतंय अन कुत्रं पीठ
12. शितावरून भाताची परीक्षा.
आतापर्यंतचे ..
In reply to आतापर्यंतचे .. by हेमंतकुमार
१९ साठी
In reply to १९ साठी by चांदणे संदीप
संदीप,
नवा खेळ