मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

माता ही घाबरी ---

विदेश ·

गोगोल 08/02/2011 - 05:29
अजून एक विडंबन सुचतयं .. राधा ही पादरी शौचलया समोर लांब रांग पाहता , पोट ठुसठुसते ऐकून हॉर्न, विसरून भान, ही वाट काढण्या बघते त्या गर्दीच्या विळख्यामधुनी- हाक आतल्या देई राधा ही पादरी जोश्यांची, राधा ही पादरी !

In reply to by गोगोल

टारझन 08/02/2011 - 17:08
मनातले विडंबण :) =)) पादणे जगात कोणालाही चुकलेले नाही. आणि जो ह्या वैश्विक सत्याला नकार देतो /ते , तो ढळढळीत खोटं बोलतो. तेंव्हा "राधा जोषी = युनिव्हर्सल व्हेरियेबल " असे डिस्क्लेमर टाकावे असे सुचवतो. विडंबणातले दुसते कडवे जशे च्या तशे (थोडेशे शब्द बदलुन ) इथे कंटिण्यु केल्यास चालु शकेल.
इवल्या इवल्या पायांची त्रेधातिरपिट उडताना थेंब थेंब वाहनातुनी पिचकारीचे पडताना तो गणवेषाचा रंग पाहता पोर घाबरुन जाई तो उशीर होता गेट शाळेचे बंद ! मारतील बाई ?
- (कवितक गुर्जी ) रमोल

गोगोल 08/02/2011 - 05:29
अजून एक विडंबन सुचतयं .. राधा ही पादरी शौचलया समोर लांब रांग पाहता , पोट ठुसठुसते ऐकून हॉर्न, विसरून भान, ही वाट काढण्या बघते त्या गर्दीच्या विळख्यामधुनी- हाक आतल्या देई राधा ही पादरी जोश्यांची, राधा ही पादरी !

In reply to by गोगोल

टारझन 08/02/2011 - 17:08
मनातले विडंबण :) =)) पादणे जगात कोणालाही चुकलेले नाही. आणि जो ह्या वैश्विक सत्याला नकार देतो /ते , तो ढळढळीत खोटं बोलतो. तेंव्हा "राधा जोषी = युनिव्हर्सल व्हेरियेबल " असे डिस्क्लेमर टाकावे असे सुचवतो. विडंबणातले दुसते कडवे जशे च्या तशे (थोडेशे शब्द बदलुन ) इथे कंटिण्यु केल्यास चालु शकेल.
इवल्या इवल्या पायांची त्रेधातिरपिट उडताना थेंब थेंब वाहनातुनी पिचकारीचे पडताना तो गणवेषाचा रंग पाहता पोर घाबरुन जाई तो उशीर होता गेट शाळेचे बंद ! मारतील बाई ?
- (कवितक गुर्जी ) रमोल
लेखनविषय:
काव्यरस
[चाल: राधा ही बावरी -] गर्दीत वाहने-लांब रांग पाहता , नजर भिरभिरते ऐकून हॉर्न,विसरून भान,ही वाट काढण्या बघते त्या अतिक्रमणांच्या विळख्यामधुनी- हाक ईश्वरा देई माता ही घाबरी पोरीची माता ही घाबरी ! इवल्या इवल्या पायांची त्रेधातिरपिट उडताना थेंब थेंब वाहनातुनी पिचकारीचे पडताना तो गणवेषाचा रंग पाहता पोर घाबरुन जाई तो उशीर होता गेट शाळेचे बंद ! मारतील बाई ? आज इथे तर उद्या तिथे - दूर निधन ते अपघाती पोरीसोबत जाताना उगा पावले अडखळती ते ऊन म्हणा पाऊस म्हणा , पालिकेस जाग न येई ते खड्डा खणणे रस्त्यामधुनी , बंद कधी ना होई !

जुने वाडे जमीनदोस्त ..!!

प्रकाश१११ ·

गणेशा 07/02/2011 - 18:09
कविता खुपच छान .. प्रत्येक गोष्टीचे जीवंत चित्र डोळ्यासमोर तरळून जात आहे .. मस्त अवांतर : सुरुवातील माझ्या गावाची आठवण झाली. अजुन हे ते तसेच आहे ,, त्यामुळे छान वाटले.

गणेशा 07/02/2011 - 18:09
कविता खुपच छान .. प्रत्येक गोष्टीचे जीवंत चित्र डोळ्यासमोर तरळून जात आहे .. मस्त अवांतर : सुरुवातील माझ्या गावाची आठवण झाली. अजुन हे ते तसेच आहे ,, त्यामुळे छान वाटले.
लेखनविषय:
काव्यरस
जुने शहर …!! खूप शतकापासून ठाण मांडून बसलेले नदीच्या किनार्या किनार्याला गाव वसलेले झाडे वडाची ,पिंपळाची ,लिंबाची गच्च गर्दीची घरे कसली...? वाडे ..! दोन दोन हात भिंतीची थंडीत उबदार उन्हाळ्यात थंड अंगावर चादर नि मस्त झोप वाडे सात्विक .

कट्टी अलमट्टीशी

शरदिनी ·

अमोल केळकर 04/02/2011 - 15:16
वा वा छान कविता बनवलीत पण :( ४ एक वर्षापुर्वी अलमट्टी धरणामुळे सांगली परिसरात कृष्णेला आलेला महापूर आणि त्यामुळे झालेले नुकसान - बापरे !! नकोतच त्या आठवणी परत !!! (सांगली कर ) अमोल

गणपा 04/02/2011 - 15:36
* उखाणे * नृत्य * संगीत * धोरण * व्याकरण * व्युत्पत्ती * शब्दक्रीडा * शृंगार * भयानक * कृष्णमुर्ती *बिभत्स * राजकारण * करुण * मौजमजा * वीररस * अद्भुतरस * रेखाटन * रौद्ररस ही ठळक कॅटेगरी. शब्दशः पटली. ;) बाकी नेहमी प्रमाणेच एक लयबद्ध काव्य.. जाणकारांकडुन याच निरुपण वाचण्यास उत्सुक..

मैत्र 04/02/2011 - 15:45
शरदिनी तै आपल्या नावाला आणि कवितेला जागल्या या वेळी.. कर्मदरिद्री दधीची,डिग्गी राजा, टेन नंबरी, रिक्की फिक्की, पूजा बात्रा, वाय एस एल - बरंच समजलं होतं... यावेळी मात्र अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म !

In reply to by मैत्र

केशवसुमार 06/02/2011 - 21:48
अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म ! केशवसुमार

मानस् 04/02/2011 - 17:10
मस्तच!!!काय भन्नाट शब्द वापरले आहेत्.एखादे संस्क्रुत काव्य वाचत असल्यासारखे वाटले.जरा अर्थ पण समजावून सांगा कोणी.माझा ४ वर्षाचा मुलगा पण असेच न समजणारे शब्द जोडून गाणी म्हणत असतो.

वाहीदा 04/02/2011 - 17:37
आपल्या मितानचे लेख कसे काय चोरीला जातात अन तुझी कविता कशी काय कोणी चोरत नाही ग ?? (देव करो कोणाचेच लिखाण चोरीला न जावो पण एक शंका..) काय महाभन्नाट लिहतेस बाब्बो ! कधी तरी स्वत:च्या कवितेचे रसग्रहण तरी कर ग बाई , का छळतेस, असे चित्र विचित्र शब्दजंजाळ टाकून ?

५० फक्त 04/02/2011 - 17:43
शरदिनितैच्या कविता ह्या पुन्हा बहरात आलेल्या आहेत याची सर्व जालवाचकांनी नोंद घ्यावी व या वाटेला आपल्या आपल्या जबाबदारीवर यावे ही नम्र सुचना, हुकुमावरुन / ; / ] \ \ - = / ., ' ; / दाणादिणि.. तसेच या कवितेला संगीतबद्ध करुन त्यावर न्रुत्य करायला ''म्हागुरु'' सांगावे म्हणजे ते फुकटचे टिरी बडवुन नाही ते पालथे धंदे करायचे थांबवतील.

क्रान्ति 04/02/2011 - 20:26
खाता खाता चारा वैरण कुठून आली ठण्ठण ढण्ढण अलमट्टीची कट्टी वाचुन खड्ड्यात पडला रेडा तत्क्षण! आणि म्हणाला.............. सांगा सत्वर कुणी पाडली कशी गाडली खोली अलमट्टीची!!!!!!!!!!!!!!!!

विजुभाऊ 06/02/2011 - 09:51
बुद्धी नेव्हर वांछी वावा प्राचीन आणि अर्वाचीन शब्दांचा मिलाफ पाहून डोळे पाणावले ( कोण रे म्हणाला जडावले म्हणून ) शरदिनी काका ( आत्याबाईला मिशा असत्या तर काका म्हंटले असते ) छान छान कविता आहे.

ज्ञानराम 07/02/2011 - 14:52
कविता छान आहे,, जिभेला व्यायाम.. पण बाउन्सर गेली.. अर्थ कळाला तर फार बर होईल. रचना छान आहे,, काही तरी नवीन वाचायला मिळालं... लहान पणीची कटट्टी-बट्टी आठवली...

अमोल केळकर 04/02/2011 - 15:16
वा वा छान कविता बनवलीत पण :( ४ एक वर्षापुर्वी अलमट्टी धरणामुळे सांगली परिसरात कृष्णेला आलेला महापूर आणि त्यामुळे झालेले नुकसान - बापरे !! नकोतच त्या आठवणी परत !!! (सांगली कर ) अमोल

गणपा 04/02/2011 - 15:36
* उखाणे * नृत्य * संगीत * धोरण * व्याकरण * व्युत्पत्ती * शब्दक्रीडा * शृंगार * भयानक * कृष्णमुर्ती *बिभत्स * राजकारण * करुण * मौजमजा * वीररस * अद्भुतरस * रेखाटन * रौद्ररस ही ठळक कॅटेगरी. शब्दशः पटली. ;) बाकी नेहमी प्रमाणेच एक लयबद्ध काव्य.. जाणकारांकडुन याच निरुपण वाचण्यास उत्सुक..

मैत्र 04/02/2011 - 15:45
शरदिनी तै आपल्या नावाला आणि कवितेला जागल्या या वेळी.. कर्मदरिद्री दधीची,डिग्गी राजा, टेन नंबरी, रिक्की फिक्की, पूजा बात्रा, वाय एस एल - बरंच समजलं होतं... यावेळी मात्र अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म !

In reply to by मैत्र

केशवसुमार 06/02/2011 - 21:48
अलमट्टीचं सगळं पाणी डोक्यावरून गेलं...उंची कितीही वाढवा ... काहीही कळालं नाही! अभिनंदन... ब्याक टू ओरिजिनल फॉर्म ! केशवसुमार

मानस् 04/02/2011 - 17:10
मस्तच!!!काय भन्नाट शब्द वापरले आहेत्.एखादे संस्क्रुत काव्य वाचत असल्यासारखे वाटले.जरा अर्थ पण समजावून सांगा कोणी.माझा ४ वर्षाचा मुलगा पण असेच न समजणारे शब्द जोडून गाणी म्हणत असतो.

वाहीदा 04/02/2011 - 17:37
आपल्या मितानचे लेख कसे काय चोरीला जातात अन तुझी कविता कशी काय कोणी चोरत नाही ग ?? (देव करो कोणाचेच लिखाण चोरीला न जावो पण एक शंका..) काय महाभन्नाट लिहतेस बाब्बो ! कधी तरी स्वत:च्या कवितेचे रसग्रहण तरी कर ग बाई , का छळतेस, असे चित्र विचित्र शब्दजंजाळ टाकून ?

५० फक्त 04/02/2011 - 17:43
शरदिनितैच्या कविता ह्या पुन्हा बहरात आलेल्या आहेत याची सर्व जालवाचकांनी नोंद घ्यावी व या वाटेला आपल्या आपल्या जबाबदारीवर यावे ही नम्र सुचना, हुकुमावरुन / ; / ] \ \ - = / ., ' ; / दाणादिणि.. तसेच या कवितेला संगीतबद्ध करुन त्यावर न्रुत्य करायला ''म्हागुरु'' सांगावे म्हणजे ते फुकटचे टिरी बडवुन नाही ते पालथे धंदे करायचे थांबवतील.

क्रान्ति 04/02/2011 - 20:26
खाता खाता चारा वैरण कुठून आली ठण्ठण ढण्ढण अलमट्टीची कट्टी वाचुन खड्ड्यात पडला रेडा तत्क्षण! आणि म्हणाला.............. सांगा सत्वर कुणी पाडली कशी गाडली खोली अलमट्टीची!!!!!!!!!!!!!!!!

विजुभाऊ 06/02/2011 - 09:51
बुद्धी नेव्हर वांछी वावा प्राचीन आणि अर्वाचीन शब्दांचा मिलाफ पाहून डोळे पाणावले ( कोण रे म्हणाला जडावले म्हणून ) शरदिनी काका ( आत्याबाईला मिशा असत्या तर काका म्हंटले असते ) छान छान कविता आहे.

ज्ञानराम 07/02/2011 - 14:52
कविता छान आहे,, जिभेला व्यायाम.. पण बाउन्सर गेली.. अर्थ कळाला तर फार बर होईल. रचना छान आहे,, काही तरी नवीन वाचायला मिळालं... लहान पणीची कटट्टी-बट्टी आठवली...
चारा वैरण नेसून पैरण विकसित मार्गा ऊर्जा भक्षण नकोनको ते एकलजीवन बुद्धी नेव्हर वांछी अट्टल चोरा कत्तल साची डिंडिमवृद्धी फ़ुटाफ़ुटाची कशास मागे धावून पाहे उंची अलमट्टीची तवंग कट्टर भालाबरची प्रवेशचंचू मृगेन्द्रकैची नोनचिचुंद्री कुरतडचीची गोचीड पंखी लोभस गोची सांगा सत्वर .... कुठे वाढली किती जाहली ................उंची अलमट्टीची ??? आर्द्रलाकडे बोलटभीरू भल्या पहाटे उठला मोरू दिव्या काव्या बेहतरनारू कॉकसस्ट्रेप्टो कीड विखारू तोडमोजड्या सलज्जचोच्या कलादुगाण्या गोरजमिथ्या पत्रीगोत्री अट्टलभोज्ज्या जळूवाकडे द्विदलकुपथ्या उजाडबागी तद्धितझोला हटयोग्याचा स्वतंत्र चेला अटकेपारी तुरुंग लोला तख्

एक खिडकी , एक मुलगी

माझीही शॅम्पेन ·

एक खिडकी, दोन मुली, एक चार्मिंग , एक ढोली, एक काळी , एक गोरी, एक कोल्हापुरी, एक पुणेरी, एक अँजलीना जोली, दुसरी सायको, एक प्रेयसी आणि दुसरी ....

एक खिडकी, दोन मुली, एक चार्मिंग , एक ढोली, एक काळी , एक गोरी, एक कोल्हापुरी, एक पुणेरी, एक अँजलीना जोली, दुसरी सायको, एक प्रेयसी आणि दुसरी ....
लेखनविषय:
काव्यरस
आज ऑफीस मध्ये एक मुलगी खिडकीतून बाहेर बघत होती , कितीतरी वेळ शून्यात बघत , त्यावरून एक कविता सुचली (सांभाळून घ्या बरेच दिवसनि गुस्ताखी) एक खिडकी , एक मुलगी एक झुळुक , एक लकेर एक सर , एक साठवण एक प्रियकर एक आठवण एक यौवन , एक विरह एक चटका एक असंग एक झुळुक एक स्वप्न एक पायवाट एक चातक एक खिडकी , एक मुलगी ..एक खिडकी , एक मुलगी !

आजकाल कावळ्याचे खिडकीवर बसून ...!!

प्रकाश१११ ·

कच्ची कैरी 04/02/2011 - 10:53
एक लग्न झालेली स्त्री ह्या कवितेतील भाव जास्त चांगले समजु शकते ,खरच खूपच छान!

कच्ची कैरी 04/02/2011 - 10:53
एक लग्न झालेली स्त्री ह्या कवितेतील भाव जास्त चांगले समजु शकते ,खरच खूपच छान!
लेखनविषय:
काव्यरस
काऊ तोगे कोकताहे शकुणतोगे मागताहे आजकाल कावळ्याचे खिडकीवर बसून शकून देणे खोटे ठरू लागलेय काल कावळा ओरडत होता माझ्या माहेरच्या घराच्या खिडकीवर बसून मान तिरपी करून वाटले येतात की काय हे ..? मन कसे उधाणले ह्यांची आठवण येऊन कशी उठली शिरीशिरी नि मन गेले हरवून घराच्या बाजूची पाउल वाट सापासारखी वळत गेलेली नागमोडी टोकाला गुलमोहराचे झाड गाडी तेथेच उभी राहते लाल रंगाची हे उतरले की दिसतील मला खिडकीतून किती आसासून गेलेय मन ह्यांच्या आठवणीने सेल दिलाय सोबत पण रेंज येतेय कोठे ...? म्हणून कावळ्याने दिलाय शकून काऊ तोगे कोकताहे शकुणतोगे मागताहे मी वाट बघतेय सकाळची गा

पण...बंड करणार नाही...

अमोल देशमुख ·

गणेशा 01/02/2011 - 14:02
कविते मागची भावना .. तळमळ कळते आहे .. .. मस्त लिहिले आहे अवांतर : ही कविता सलील कुलकर्णी यांची नसुन संदिप खरे यांची असावी असे वाटते आहे

In reply to by अमोल देशमुख

गणेशा 01/02/2011 - 16:34
दिलगीर, चुक दाखवुन दिल्याबद्दल , आभारी आहे .. ह्या शब्दाची काही गरज नाही भावा ... लिहित रहा .. वाचत आहे. फक्त एक विनंती : विडंबन छान असतेच आणि त्याला रिप्लाय ही छान येतातच पण विडंबन नसलेल्या पण कविता येवुदे मस्त वाटेल . विडंबन नसताना केलेली कविता स्वताला खुप आनंद देवुन जाते असे वयक्तीक वाटते म्हणुन वाटले सांगावे)

गणेशा 01/02/2011 - 14:02
कविते मागची भावना .. तळमळ कळते आहे .. .. मस्त लिहिले आहे अवांतर : ही कविता सलील कुलकर्णी यांची नसुन संदिप खरे यांची असावी असे वाटते आहे

In reply to by अमोल देशमुख

गणेशा 01/02/2011 - 16:34
दिलगीर, चुक दाखवुन दिल्याबद्दल , आभारी आहे .. ह्या शब्दाची काही गरज नाही भावा ... लिहित रहा .. वाचत आहे. फक्त एक विनंती : विडंबन छान असतेच आणि त्याला रिप्लाय ही छान येतातच पण विडंबन नसलेल्या पण कविता येवुदे मस्त वाटेल . विडंबन नसताना केलेली कविता स्वताला खुप आनंद देवुन जाते असे वयक्तीक वाटते म्हणुन वाटले सांगावे)
लेखनविषय:
काव्यरस
(मा.सलिलदांच्या कवितेतील काही ओळी त्यांची क्षमा मागुन) भ्रष्ट्राचाराचे कितीही पेव फुटूदे माफीयांना येथे राज्य करु दे घोटाळ्यांची मोठी रास पडुदे काळ्या धंद्यांचे रान माजुदे पण मी मोर्चाही नेणार नाही अन संपही करणार नाही नेत्यांना माझा देश लुटू दे काळ्या पैशांनी बॅंक भरु दे महागाई गगनाला भिडु दे लोकशाहीचा खुनही होवुदे पण मी मनातल्या मनात कधी दंगाही करणार नाही अन याचा निषेध सुध्दा साधा कधी नोंदवणारही नाही मी मनातल्या मनात कुढत माझे आयुष्य जगेन आता भ्रष्टाचार हाच धर्म भ्रष्टाचारी नेते आमचे धर्मगुरु आणि आम्ही त्यांचे अंध अनुयायी..................... खरच सामान्य जनता किती हतबल आहे, सारं काही सहन क

माझा देश ..!!

प्रकाश१११ ·

कच्ची कैरी 30/01/2011 - 14:48
माझा देश मला प्रिय आहे येथे पक्ष बदलता येतो कधी.. केव्हाही ..!! पण घटस्फोट नाही घेता येत पटकन कारण येथे महिलांना मान आहे स्त्री ही क्षणाची पत्नी नि अनंत काळची मातां आहे असा माझा देश आहे माझा देश मला प्रिय आहे एकदम खरी आहे ही गोष्ट!

कच्ची कैरी 30/01/2011 - 14:48
माझा देश मला प्रिय आहे येथे पक्ष बदलता येतो कधी.. केव्हाही ..!! पण घटस्फोट नाही घेता येत पटकन कारण येथे महिलांना मान आहे स्त्री ही क्षणाची पत्नी नि अनंत काळची मातां आहे असा माझा देश आहे माझा देश मला प्रिय आहे एकदम खरी आहे ही गोष्ट!
लेखनविषय:
काव्यरस
माझा देश मला प्रिय आहे येथे कोठेही हागता मुतता नि थुंकता येते येथे स्वातंत्र्याची रेलचेल आहे जिसकी काठी उसकी भैस आहे पकडला नि पुरावा नसला तर त्याचा सन्मान आहे असा माझा देश आहे माझा देश मला प्रिय आहे येथे पक्ष बदलता येतो कधी..

कसे उदास नि बेचव वाटते हे आयुष्य ..!!

प्रकाश१११ ·

गणेशा 28/01/2011 - 11:45
कविता खुपच करुन आहे, मन एकदम खिन्न झाले. कोणत्याही प्रियकराची/पतीची, नंतरची अवस्था खुप मनातुन लिहिलेली आहे, पुन्हा पुन्हा वाचली कविता, मन एकदम हरवुन गेले. डोळ्यापुढे असा नायक उभा राहिला आणि वाईट वाटत राहिले. हे शब्द.. शब्द न राहता जिवंत चित्रच भासले जणु. --- अवांतर : अशी कविता लिहितानाची अवस्था ही खुप वेगळी असते, कविता खुप छान झालीये म्हणुनचा आनंद असतोच .. आपल्या आयुष्यातल्या काही घतना काही अनुभव समर्थपणे शब्दात पेलतो आहोत आपण असे आपल्या मनाला वाटते आणि छान वाटतेच, पण त्याच वेळी कवितेतील करुन कहानी मनाचे बांध घट्ट धरुन ठेवते.. ती आठवण, तो काळ पुन्हा विचारांचे काहुर निर्माण करतो आणि नक्की आपण सुखी झालोत.. की आठवणीं मध्ये भावुक झालो हेच कळत नाही. असेच अनुभव " आई.. " कवितेच्या वेळी घेतले होते.. माझ्या मित्राच्या ओळखीच्या लोकांचे अनुभव त्यात होते..तेंव्हा ही हीच परिस्थीती होती. आपण असेच लिहित रहा.. वाचत आहे.आपल्या कवितेपैकी ही एक कविता ही मला खुप आवडली या संज्ञेत येत आहे.

कच्ची कैरी 28/01/2011 - 14:10
या कवितेत काहीच मिसींग नाहीये फक्त कवितेतल्या तरुणाच्या प्रेयसीशिवाय

In reply to by कच्ची कैरी

गणेशा 28/01/2011 - 14:52
मस्त रिप्लाय ता. तरी एकदा ही कविता अशी वाचुन पहा बरे : कवितेतील नायक तरुण नसुन वृद्ध आहे.. त्याची अर्धांगीनी आता या जगात नाहिये .. आणि मग ही कविता वाचुन पहा अशी विनंती .. कदाचीत मुळ कवी ला तरुण पणाचाच नायक लिहायचा असेल पण ही कविता जेंव्हा वेगळ्या पद्धतीने वाचुन बघितल्यावर खुप अवघड वाटते

कच्ची कैरी 28/01/2011 - 14:57
तुम्ही सांगितले त्याप्रमाणे मी वाचुन पाहिले पण मला कवितेतला नायक हा तरुणच असावा असे वाट्ते .यावर कवितेच्या कविंनीच 'प्रकाश' टाकावा .

मीली 28/01/2011 - 20:20
ओघवती आणि छान आहे कविता. कसे आठवत राहतात प्रेम तुटल्याचे क्षण सरळ नकार त्याच्या मर्दपणाची बेदम हार ..!!

गणेशा 28/01/2011 - 11:45
कविता खुपच करुन आहे, मन एकदम खिन्न झाले. कोणत्याही प्रियकराची/पतीची, नंतरची अवस्था खुप मनातुन लिहिलेली आहे, पुन्हा पुन्हा वाचली कविता, मन एकदम हरवुन गेले. डोळ्यापुढे असा नायक उभा राहिला आणि वाईट वाटत राहिले. हे शब्द.. शब्द न राहता जिवंत चित्रच भासले जणु. --- अवांतर : अशी कविता लिहितानाची अवस्था ही खुप वेगळी असते, कविता खुप छान झालीये म्हणुनचा आनंद असतोच .. आपल्या आयुष्यातल्या काही घतना काही अनुभव समर्थपणे शब्दात पेलतो आहोत आपण असे आपल्या मनाला वाटते आणि छान वाटतेच, पण त्याच वेळी कवितेतील करुन कहानी मनाचे बांध घट्ट धरुन ठेवते.. ती आठवण, तो काळ पुन्हा विचारांचे काहुर निर्माण करतो आणि नक्की आपण सुखी झालोत.. की आठवणीं मध्ये भावुक झालो हेच कळत नाही. असेच अनुभव " आई.. " कवितेच्या वेळी घेतले होते.. माझ्या मित्राच्या ओळखीच्या लोकांचे अनुभव त्यात होते..तेंव्हा ही हीच परिस्थीती होती. आपण असेच लिहित रहा.. वाचत आहे.आपल्या कवितेपैकी ही एक कविता ही मला खुप आवडली या संज्ञेत येत आहे.

कच्ची कैरी 28/01/2011 - 14:10
या कवितेत काहीच मिसींग नाहीये फक्त कवितेतल्या तरुणाच्या प्रेयसीशिवाय

In reply to by कच्ची कैरी

गणेशा 28/01/2011 - 14:52
मस्त रिप्लाय ता. तरी एकदा ही कविता अशी वाचुन पहा बरे : कवितेतील नायक तरुण नसुन वृद्ध आहे.. त्याची अर्धांगीनी आता या जगात नाहिये .. आणि मग ही कविता वाचुन पहा अशी विनंती .. कदाचीत मुळ कवी ला तरुण पणाचाच नायक लिहायचा असेल पण ही कविता जेंव्हा वेगळ्या पद्धतीने वाचुन बघितल्यावर खुप अवघड वाटते

कच्ची कैरी 28/01/2011 - 14:57
तुम्ही सांगितले त्याप्रमाणे मी वाचुन पाहिले पण मला कवितेतला नायक हा तरुणच असावा असे वाट्ते .यावर कवितेच्या कविंनीच 'प्रकाश' टाकावा .

मीली 28/01/2011 - 20:20
ओघवती आणि छान आहे कविता. कसे आठवत राहतात प्रेम तुटल्याचे क्षण सरळ नकार त्याच्या मर्दपणाची बेदम हार ..!!
लेखनविषय:
काव्यरस
कसे उदास नि बेचव वाटते हे आयुष्य हे क्षण ..! उत्साह संपून सारे गोठून जातात आनंदाचे क्षण नि ... कशे आठवत राहतात प्रेम तुटल्याचे क्षण सरळ नकार त्याच्या मर्दपणाची बेदम हार ..!! हातात हात घेऊन ते बसलेले ते निवांत क्षण कुठे गहाळ होतात ...? आणि त्या आणा भाका प्रेमाच्या क्षणभर मिठीत विरघळून गेलेले ते हळुवार क्षण तो स्पर्श ती बेहोष नजर मोहित होऊन स्वताला विसरून गेलेले क्षण कितीतरी काळ लोटला हरवून गेला आठवण आली की भळभळते जखम .... एक ओली तिची आठवण .... कालच ती स्वप्नात आली जशीच्या तशी नि मग तो विसरून गेला ते उदासपण क्षणभर.......

(सख्या चला बागामधी)

अडगळ ·

पेरिला कांदा मी दारी मुळे का वळती शेजारी? किंवा कांदा मिळेना, कांदा दिसेना अतिश्रीमंतांनाही तो परवडेना किंवा बाभळीच्या काट्यांनी, नीवडुंगी तारांनी कुंपणाच्या भिंती खास आखल्या, हात नका लावू माझ्या कांद्याला किंवा कांदा सले कुणाला, आक्रंदतात कोणी मज दृश्य ते सलावे, हा दैवयोग आहे किंवा कांदा म्हणून कोणी, कांद्यास हाक मारी ती हाक नाही वाटे, वाटे मला कुठारी

नाही बाप तुमचा राजा-सेनापति (काड्या छत्रीला लावती) लोड होईल मग , महिना अखेरीस मला , सख्या चला बागामधी , पेरु कांदे चला.
= )) = ))

पेरिला कांदा मी दारी मुळे का वळती शेजारी? किंवा कांदा मिळेना, कांदा दिसेना अतिश्रीमंतांनाही तो परवडेना किंवा बाभळीच्या काट्यांनी, नीवडुंगी तारांनी कुंपणाच्या भिंती खास आखल्या, हात नका लावू माझ्या कांद्याला किंवा कांदा सले कुणाला, आक्रंदतात कोणी मज दृश्य ते सलावे, हा दैवयोग आहे किंवा कांदा म्हणून कोणी, कांद्यास हाक मारी ती हाक नाही वाटे, वाटे मला कुठारी

नाही बाप तुमचा राजा-सेनापति (काड्या छत्रीला लावती) लोड होईल मग , महिना अखेरीस मला , सख्या चला बागामधी , पेरु कांदे चला.
= )) = ))
लेखनविषय:
काव्यरस
वास्तव बदललं तरी आठवणी पुसल्या जात नाहीत. कांदा उतरला म्हणतात.

एका झाडाचा मृत्यू ..[?]

प्रकाश१११ ·

तरी काल अलगद कोवळी पालवी फुटू लागलीय ईवली ईवली तांबूस रंगाची लव त्याच्या फांदि-फांदिला त्यानां कोठे एवढी समज नि उद्याची चिंता ती आपल्याच नादात हरवून स्वप्नात ....!! मस्त..............!!!!!! खरच हो माणूस आपल्या स्वार्थासाठी अशी दिमाखात उभी असलेली झाडे जमीनदोस्त करतो आहे.

गणेशा 25/01/2011 - 14:13
तरी काल अलगद कोवळी पालवी फुटू लागलीय ईवली ईवली तांबूस रंगाची लव त्याच्या फांदि-फांदिला त्यानां कोठे एवढी समज नि उद्याची चिंता ती आपल्याच नादात हरवून स्वप्नात ....!! ते पिंपळझाड जिवंत मित्राप्रमाणेच भासले, आणि ह्या कडव्यातुन त्याची जीवनाची ओढ समजुन येते आहे. मनस्पर्षी कविता. असेच गावाकडचे घराच्या बाजुला असलेल्या पिंपळाच्या झाडाची आठवण झाली . धन्यवाद

ढब्बू पैसा 25/01/2011 - 17:03
पिंपळाच्या मुसक्या बांधून ठेवल्यात दोरखंडाने शुभमुहूर्त बघून त्याला फासावर द्यावयाचे नक्की झालेय पिंपळाची पाने कधीपण सळसळू लागलीत आपल्या मृत्यूची वाट बघत अस्वस्थ ..कासावीस .... !! घाबरून चीडीचीप्प... चेतनगुणोक्ती सुंदर झालीये. शेवट खूप अंगावर येतो!

तरी काल अलगद कोवळी पालवी फुटू लागलीय ईवली ईवली तांबूस रंगाची लव त्याच्या फांदि-फांदिला त्यानां कोठे एवढी समज नि उद्याची चिंता ती आपल्याच नादात हरवून स्वप्नात ....!! मस्त..............!!!!!! खरच हो माणूस आपल्या स्वार्थासाठी अशी दिमाखात उभी असलेली झाडे जमीनदोस्त करतो आहे.

गणेशा 25/01/2011 - 14:13
तरी काल अलगद कोवळी पालवी फुटू लागलीय ईवली ईवली तांबूस रंगाची लव त्याच्या फांदि-फांदिला त्यानां कोठे एवढी समज नि उद्याची चिंता ती आपल्याच नादात हरवून स्वप्नात ....!! ते पिंपळझाड जिवंत मित्राप्रमाणेच भासले, आणि ह्या कडव्यातुन त्याची जीवनाची ओढ समजुन येते आहे. मनस्पर्षी कविता. असेच गावाकडचे घराच्या बाजुला असलेल्या पिंपळाच्या झाडाची आठवण झाली . धन्यवाद

ढब्बू पैसा 25/01/2011 - 17:03
पिंपळाच्या मुसक्या बांधून ठेवल्यात दोरखंडाने शुभमुहूर्त बघून त्याला फासावर द्यावयाचे नक्की झालेय पिंपळाची पाने कधीपण सळसळू लागलीत आपल्या मृत्यूची वाट बघत अस्वस्थ ..कासावीस .... !! घाबरून चीडीचीप्प... चेतनगुणोक्ती सुंदर झालीये. शेवट खूप अंगावर येतो!
लेखनविषय:
काव्यरस
हे प्रचंड पिंपळ झाड खूप जुने पुराने माझ्या लहानपणापासून जसेच्या तसे तरणे बांड सतत फुलत आपल्याच नादात हरवून स्वप्नात पाखराना आपल्या मांडीवर खांद्यावर जोजावत कित्येक पाखरांच्या पिढ्या त्याच्या खांद्यावर जगल्या ,वाढल्या, हरवून गेल्या दरवर्षी त्याला पालवी फुटते तारुण्याची झळाळी सोनसळ भूषवित आपल्याच तोर्यात आत्ममग्न ..!! तो उभा आहे मठात जुन्या वाड्यात त्याचा भोवती बांधून कट्टा किती पोरे म्हातारी झाली माणसे बदलली पिढ्या बदलल्या हां आपल्या दिमाखात उभा परवाच वाडा पाडून टोवर बांधायचे ठरवलेय पिंपळाच्या मुसक्या बांधून ठेवल्यात दोरखंडाने शुभमुहूर्त बघून त्याला फासावर