मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

करुण

जिंदगी क्या राज ही ?

बन्या बापु ·
ही गझल माझी नाही.. पण आज कोण जाणे खूप आठवते आहे... आशुतोषदादा जगणे तुझ्या कडुन शिकावे.. त्या दिवसातली ती प्यास आज जीव कासावीस करून जाते आहे. सगळी गझल आता आठवत नाहि.. तरिही.. ------------------------------------------------------------------------------ हे खुदा मुझको बता, येह जिंदगी क्या राज ही ? आजतक वोह हमसे, हम उनसे नाराज है कर तलब यु जाम-ए-उल्फत कौन पिता है यहा ? अश्क पी पी कर बहकना येह मेरा अंदाज है.. ------------------------------------------------------------------------------ अशीच अजुन एक... कवी आज आठवत नाही..
गझल
करुण

फोडली तिजोरी - लुटला सर्व ठेवा -

विदेश ·
(चाल : देहाची तिजोरी - भक्तीचाच ठेवा ) फोडली तिजोरी - लुटला सर्व ठेवा पकडणार चोरांना त्या - पकडणार केव्हा ? नसे दूर चौकी इथुनी फार पोलिसांची , तरी चोरटयांच्या नाही भीती मुळी त्यांची - सरावल्या चोरांनी का दंड थोपटावा ?
कविता
मुक्तक
विडंबन
मौजमजा
करुण

कार्ट्यांस...

नगरीनिरंजन ·
मिपावरच्या सर्व कार्ट्यांस समर्पित. (चालः चल री सजनी अब क्या सोचे) लिही रे भावा तू अपुल्या मनचे डोहाळे कशाला प्रतिक्रियांचे लिही रे... टाकून खरडी भिक्षा मागणे जमवून कंपू गोंधळ घालणे असं काही ऽऽ करू नकोऽऽ, करू नकोऽ रे लिही रे... असेलही तुझी लेखणी धमाल करिती इथले सगळेचि लाल स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽऽ, स्वतःचीऽच रे लिही रे... लिहीले जरी तू ओतुनि तनमन गेले जरी पुढच्या पानी ते पटकन दबलेलाऽ कोळसाऽ तो होईल हिरा रे लिही रे... जुन्या जाणत्यांचे लागावे चरणी आतल्या गोटात लावावी वरणी भाषा नाहीऽ शैली नाहीऽ पीआर हवा रे लिही रे...
हे ठिकाण
धोरण
मांडणी
वावर
संस्कृती
कला
नृत्य
नाट्य
संगीत
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
चारोळ्या
प्रेमकाव्य
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
गझल
भाषा
उखाणे
प्रतिशब्द
म्हणी
वाक्प्रचार
व्याकरण
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शब्दार्थ
शुद्धलेखन
सुभाषिते
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
तंत्र
राहणी
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
देशांतर
राहती जागा
नोकरी
विज्ञान
क्रीडा
अर्थकारण
अर्थव्यवहार
गुंतवणूक
ज्योतिष
फलज्योतिष
सामुद्रिक
कृष्णमुर्ती
राशी
राजकारण
शिक्षण
मौजमजा
चित्रपट
छायाचित्रण
रेखाटन
स्थिरचित्र
शृंगार
भयानक
हास्य
बिभत्स
करुण
वीररस
अद्भुतरस
रौद्ररस
शांतरस

धंद्याची स्वप्ने बघणारा ..!!

प्रकाश१११ ·
जख्ख असा म्हातारा झाडाखाली गाडी लावून वाट बघत बसतोय गिर्‍हाईकाची ठेवतोय कसले कसले रंग ढकलगाडीवर.... गुलाल ,रांगोळ्या ,उटणे ,उदबत्त्यांचे पुडे , हेयर पिन्स ,बांगड्या,फुगे जे हवे ते ,जे लागेल ते आकर्षित करतोय बायका -मुलांना त्याला वाढवायचाय धंदा भरपूर ....!! स्वप्ने बघतोय श्रीमंत होण्याचे हातावरच्या फुगलेल्या निळ्या शिरा वाटतात भीतीदायक...!! वय सरकल्याच्या खुणा शरीरावर ठाण मांडून .... तरी स्वप्नाची हाव लंपटपणे जिवंत ठेवतेय त्याला काहीतरी करून दाखवायची हिमंत अजून तेवतेय त्याच्या मनात वाट बघत बसलाय गिर्‍हाईकाची तो आशाळभूतपणे ….. कोणीतरी येईल नि काहीतरी घेईल लुकलुकून जातात त्याचे गढूळ ड
कविता
करुण

एकलाच (ओवी-गीत-गझल-कविता)

गणेशा ·
१. (ओवी) प्रश्न प्रश्नांचे उत्तर दु़:ख सुखाचे आधार माझ्यासाठी मीच आता एकलाच दारोदार || चांदण्यास चंद्र भार नेत्रातुनी संथ धार परका आप्तजनात एकलाच मुक स्वर || भावनांचा कोरा पुर स्वप्नांचाच स्वैर धुर मनास अनोळखी मी एकलाच दूर दूर || कोण कोणाचा इश्वर माणुसकीचा संहार कुरवाळत दु:खास एकलाच जातो दूर || २. गीत ( राग लक्षात नाहिये, कारण त्यातील मला कळत नाहीच काही.. पण या गाण्याला 'दयाघना' या गाण्यास जो राग आहे तो राग वापरलेला आहे असे मित्राने गाताना सांगितले होते..
कविता
रेखाटन
करुण
शांतरस

नारो शंकराची घंटा ...!!

प्रकाश१११ ·
त्या दगडी देवळाच्या मुख्य दरवाजावर कोरलेल्या अर्धवर्तुळात ती घंटा पितळेची ,कदाचित पंचधातूची पुरुषभर उंचीची घनघोर आवाजाची खालूनच नदी वाहतेय गोदावरी आखीव रेखीव काठ शिसवी रंगाच्या कभिन्न दगडांनी बांधलेला किनारां पावसाळ्यात त्यावरून वाहणारे झुळझुळ पाणी पायावरून वेलांटत नागमोडी पसरत सरकणारे पाय भिजवीत महादेवाच्या दर्शनाला गेल्याची बारीकशी आठवण मंदिरात घुसताना घंटेचे दर्शन घाबरून जायचो तिच्या आकाराने बेलाचे पान वाहताना डोळे मिटून घ्यायचो तेव्हा घंटाच यायची डोळ्यासमोर घंटा तशी बर्याच उंचीवर महापुरात देखील पाणी नाही लागत तिच्या पायाला जेव्हा लागेल तेव्हा सगळे गाव जाईल वाहू
कविता
करुण

अक्षय पात्र

ajay wankhede ·
तु मला अजुनहि जानलं नाहिस कारण तुझा स्वभाव च तसा आहे त्याला मि तरि काय करु. मि तर भरभरुन देतो... तुला घेता च येत नाहि , त्याला मि तरि काय करु. मि देता देता थकत नाहि, पण तु घेता घेता च थकतेस, त्याला मि तरि काय करु. मि तुला देतो ते हि तुला आवडत नाहि, मि तिला देतो ते हि तुला आवडत नाहि. कारण तुझा स्वभाव च तसा आहे.. त्याला मि तरि काय करु. मि तुला तिला सर्वानाच देतो ... तरि माझं पात्र रिकामं होत नाहि. मि सदैव त्रुप्त तु सदैव अत्रुप्त . आज मि तुला माझं अक्षयपात्र च देतो.. ते तरि तु निस्वन्शयि मनाने घे. नि मि जसा देतो तसं तु भरभरुन दे.
कविता
शृंगार
करुण
शांतरस

एक त्रागा सुनेचा

विदेश ·
(चाल : एक धागा सुखाचा -) एक त्रागा सुनेचा , शंभर त्रागे सासूचे - घरोघरी हे चित्र माणसा , तुझिया संसाराचे ! तू असशी जरी कर्ता तगडा , सासू सुनेचा बघशी झगडा - सुटकेसाठी करशी नाटक - तूच आजारांचे ! उचलबांगडी बालपणाची , धुळीत स्वप्ने तारुण्याची - जीर्ण माय मग उरे शेवटी - अजीर्ण अर्धांगीचे ! सासू सुनातें बघतो कोणी , एक सारखी बसती फुगोनी - कुणा न दिसले , भांडणात त्या - हाल बिचाऱ्याचे !
कविता
विडंबन
समाज
जीवनमान
मौजमजा
करुण

पाखरे निघालीत देशांतराला ...!!

प्रकाश१११ ·
पाखरे आता मोठी झालीत .. पाखरांचे पक्षी झालेत . उडण्याचे बळ आलेय त्यांच्यां पंखात डोक्यावरचे आभाळ त्याना आतां कमी पडू लागलेय त्यांची नजर आता खूप दूरवर क्षितिजाच्या पार....
कविता
करुण

काफिला ...

sagarparadkar ·
बर्‍याच दिवसांपासून टंकीन म्हणत होतो, पण ठीकशी जुळवा-जुळव होत नव्हती, आता जसा जमलाय तसा शेर टाकलाय .... हिंदीत असला तरी इथे गोड मानून घ्याल अशी अपेक्षा करतो. असेच आणखी प्रतिसाद मिळाले तर "दूध में शक्कर" मैं इधर उधर की बात नही करता, काफिला दख्खनसे गुजर रहा था | बेंगलोर्-बेल्लारी में ही इतना लूट गया, दिल्ली आते सिर पे सिर्फ कफन बाकी था | खुदपें था हमें यकीन, सिर तो अभीं बचेंगेहि नही | बाकी बचे कफन पें हमनेही .... झटसें हांथ मारा था |
राजकारण
करुण
Subscribe to करुण