एक आहे ही गोष्ट, आटपाट नगरीची
यामद्धे आहेत अर्थातच, एक राजा- एक राणी !
पूर्वी सारखं नव्हे बरं,एकच राजा आणि एकच राणी,
एकविसाव्या शतकांत असते,
प्रत्येकाची स्वतंत्र नगरी,स्वतंत्र कहाणी!
आपल्या गोष्टितल्या राजाला,राणी आवडली अगदी सहजच
आणि राणीनेही संमती दिली,थोड्या हित्गुजांताच !
दोघांची मग सुरु झाली स्वतंत्र कहाणी,
दोघांची नगरी,
हिच्या मनाचा "तो" राजा,
त्याच्या मनाची "ही" राणी,
उघड्या डोळ्यानी दोघांनी,संसाराची स्वप्नं रचली,
आई-बाबा वगैरे ठीक,पण बाळाची सुद्धा नावे ठरली !
प्रत्येक गोष्ट दोघांच्या मताप्रमाने,मनासारखी घडत होती,
राजा-राणी आणि त्यांची दुनिया एकमेकाताच गुरफतात होती !
राजाच्या घरी द
वा वा!
हा हा हा मस्त रे लंबु.
जियो
शेवटच्या कडव्यापर्यंत दारूचा
लंबिदिनी ...आपल
शिरसाष्टांग नमस्कार!
आजकाल येगळाच मूड
झकास परंतु तृटीही!
In reply to झकास परंतु तृटीही! by धमाल मुलगा
ह्म्म्म
In reply to ह्म्म्म by लंबूटांग
अरे नाही सापडले तर बनवायचे.
लय भारी रे
ग्लेन्मोरेन्जी म्हन्जे काय
In reply to ग्लेन्मोरेन्जी म्हन्जे काय by छ्छुंदरसिंग
ग्लेन्मोरेन्जी हे मद्यान्नीला
लंब्या सही रे !!!!
मस्त रे लंब्या, मस्त चालु दे.
जम्तंय जम्तंय... अर्थपूर्ण
डिस्क्लेमर
मस्त रे... --टुकुल
छ्या हे फारच अर्थसंगत आहे.
कडक.
खत्रुड !
मस्त रे ..