मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

बापजन्म

जरासे दोन घोट घेऊन लिहावे .. ..

माहितगार ·

कधी कधी प्रज्ञेची तर्री कमी पडते,मग कवीतेची रेसिपी विचारावी लागते...... आपल्या कवितेची पेरणा सांगताना आवघड वाटत असेल तर नका सांगू... बादवे,आवडली.

द्रव झाला महाग असा,मोजावे द्रव्य किती, किती फकस्त दोन घोट घेऊन कसे लिहावे, किती किती न परवडती प्याले,चकणाही महाग झाला दोस्तांसवे मयखाने शोधावे किती किती

गवि 17/06/2025 - 08:58
वाह छान. बादवे.. भूछत्री आली पण कोडाई कॅनाल आणि गरम पाण्याचे कुंड राहिले वाटते.

In reply to by गवि

माहितगार 22/06/2025 - 18:38
आम्ही आपले भूछत्री आणि जिलबी वाले. इतरांचे कोडाई कॅनाल पाट वहात आहेत आणि गरम पाण्याचे कुंड वाफा सोडत आहेतच त्याच्या दमटपणात आपली भूछत्री कधी कधी जन्मास घेते :)

कधी कधी प्रज्ञेची तर्री कमी पडते,मग कवीतेची रेसिपी विचारावी लागते...... आपल्या कवितेची पेरणा सांगताना आवघड वाटत असेल तर नका सांगू... बादवे,आवडली.

द्रव झाला महाग असा,मोजावे द्रव्य किती, किती फकस्त दोन घोट घेऊन कसे लिहावे, किती किती न परवडती प्याले,चकणाही महाग झाला दोस्तांसवे मयखाने शोधावे किती किती

गवि 17/06/2025 - 08:58
वाह छान. बादवे.. भूछत्री आली पण कोडाई कॅनाल आणि गरम पाण्याचे कुंड राहिले वाटते.

In reply to by गवि

माहितगार 22/06/2025 - 18:38
आम्ही आपले भूछत्री आणि जिलबी वाले. इतरांचे कोडाई कॅनाल पाट वहात आहेत आणि गरम पाण्याचे कुंड वाफा सोडत आहेतच त्याच्या दमटपणात आपली भूछत्री कधी कधी जन्मास घेते :)
जरासे ............ दोन घोट घेऊन लिहावे मिसळपावच्या तर्रीचे गुणगान करावे. जरासे ............ दोन घोट घेऊन लिहावे पादावे पण मिसळपाव खाऊन नांदावे जरासे, दोन घोट घेऊन हवे ते लिहावे कवितांची प्रेर्ना नमुद करणे कविला अवघडावे असे लिहावे मिसळपावच्या तर्रीचे गुणगान करत लिहावे जरासे ............ दोन घोट घेऊन लिहावे.

मायेचे वस्त्र जिर्ण झाले विरले फाटले

पाषाणभेद ·

वो था तो कोई गम न था। नही है तो आँखे नम होती है। उसकी यादोमे अक्सर राते गमगीन होती है। नसीहत जो कभी मुसीबत लगती थी। आज वही मुसीबत मे राहत लगती है। रोकता था टोकता था। अक्सर मन सोचता था ये ऐसा क्युं है। आज नही है तो दिल उसीको खोजता क्युं है। बरगद का साया था। हर राझ सिखाया था। परवरीश मे जिसने अपना तन मन धन गवांया था। था वो तो हर मुकाम मुक्कमल हुआ। जिंदगी के हर पादान पर पहाड सा खडा हुआ। बाप बनके देखो बाप क्या चिज होती है। उसकी यादोमे आज भी आँखे नम होती है। मै भी एक बाप हूँ। आज भी कमी महसुस होती है। कभी अकेला होता हूँ तो अटलजी की कवीता याद आती है। " उठो द्रोपदी वस्त्र संम्भालो अब गोबिन्द न आयेंगे।"

कविता चांगली आहे असं आत्ता म्हणण्याचे मन होत नाही . या दुःखातून मी गेलेलो असल्याने त्याची कल्पना मला आहे . आपल्या दुःखात आम्ही सहभागी आहोत . श्रद्धांजली !

पाषाणभेद 11/01/2022 - 00:39
माफ करा. माझे वडील गेल्या मे महिन्यातच गेले आहेत, पण दु:खाचे कढ संपत नाहीत अन मग शब्दांचे रूप घेवून ते येतात. आपल्या आपूलकी बद्दल आभार.

वो था तो कोई गम न था। नही है तो आँखे नम होती है। उसकी यादोमे अक्सर राते गमगीन होती है। नसीहत जो कभी मुसीबत लगती थी। आज वही मुसीबत मे राहत लगती है। रोकता था टोकता था। अक्सर मन सोचता था ये ऐसा क्युं है। आज नही है तो दिल उसीको खोजता क्युं है। बरगद का साया था। हर राझ सिखाया था। परवरीश मे जिसने अपना तन मन धन गवांया था। था वो तो हर मुकाम मुक्कमल हुआ। जिंदगी के हर पादान पर पहाड सा खडा हुआ। बाप बनके देखो बाप क्या चिज होती है। उसकी यादोमे आज भी आँखे नम होती है। मै भी एक बाप हूँ। आज भी कमी महसुस होती है। कभी अकेला होता हूँ तो अटलजी की कवीता याद आती है। " उठो द्रोपदी वस्त्र संम्भालो अब गोबिन्द न आयेंगे।"

कविता चांगली आहे असं आत्ता म्हणण्याचे मन होत नाही . या दुःखातून मी गेलेलो असल्याने त्याची कल्पना मला आहे . आपल्या दुःखात आम्ही सहभागी आहोत . श्रद्धांजली !

पाषाणभेद 11/01/2022 - 00:39
माफ करा. माझे वडील गेल्या मे महिन्यातच गेले आहेत, पण दु:खाचे कढ संपत नाहीत अन मग शब्दांचे रूप घेवून ते येतात. आपल्या आपूलकी बद्दल आभार.
मायेचे वस्त्र जिर्ण झाले विरले फाटले अजूनी होते हवे ते परी न आता उरले उबदार किती ते वाटे गारठ्यामधे लेवून अंगी जणू चिलखत ते भासे कितीही संकटे आली जरी घाव वर्मी ते सोसतसे किती निगूतीने वस्त्र निर्माण केले उभे आडवे धागे प्रेमादराने गुंफले शिलाई नाजूक टाके अचूक रंग तयाचे भरदार असले या वस्त्राची मजबूत न तुटणारी विण कुणी न विणकर आता न विणणार भक्कम हाती नक्षीचा ठसा कोरला पुन्हा कधी न उमटे आधार होता किती नाही म्हटले तरी आठव तयाची राहील कायमची उरी न मिळणार कधी मायेचे पांघरूण ते कठोर काळाने हिरावले माझे बाबा देवाघरी गेले - पाषाणभेद ०९/०१/२०२२

बापजन्म!

मन्या ऽ ·

गणेशा 10/05/2020 - 23:42
पिलाला कुशीत घेताना त्यालाही त्यांचा नऊ मासांचा तो प्रवास आठवतो कोण रे होत लबाड अस खोट खोट दटावुन भाळावर अलगद ओठ टेकवतौ +1

एस 12/05/2020 - 01:47
ही कविता वाचली आणि राहवले नाही म्हणून मुद्दाम प्रतिसाद देण्यासाठी लॉगइन केले. माझाही बापजन्म डोळ्यांसमोर तरळून गेला असाच. फारच हृद्य! लिहीत राहा.

In reply to by एस

मन्या ऽ 13/05/2020 - 01:30
@एस, तुम्हाला कविता रिलेट झाली.. बस्स! मला आणखी काय हवं? वाचत रहा.. :) पुन्हा एकदा सर्व वाचकांचे मनपुर्वक आभार!

मनिष 15/05/2020 - 16:18
नंतर मी खंबीर आहे. असं जणु स्वतःलाच बजावत "फोन आलाय" बहाण्यान रुमबाहेर जातो ; अन् पापणीतला तो एक उनाड अश्रु त्याच्या नकळत रुमालाने टिपतो! (Dipti Bhagat)
सुरेख!!!! कविता नक्की कोणाची आहे?

In reply to by मनिष

मन्या ऽ 15/05/2020 - 17:07
प्रतिसादासाठी धन्यवाद! इथे मन्या ऽ या आयडी ने वावरते. आणि माझ नाव दिप्ती भगत आहे. सदर कविता मीच लिहीलेली आहे.. परत एकदा धन्यवाद!

गणेशा 10/05/2020 - 23:42
पिलाला कुशीत घेताना त्यालाही त्यांचा नऊ मासांचा तो प्रवास आठवतो कोण रे होत लबाड अस खोट खोट दटावुन भाळावर अलगद ओठ टेकवतौ +1

एस 12/05/2020 - 01:47
ही कविता वाचली आणि राहवले नाही म्हणून मुद्दाम प्रतिसाद देण्यासाठी लॉगइन केले. माझाही बापजन्म डोळ्यांसमोर तरळून गेला असाच. फारच हृद्य! लिहीत राहा.

In reply to by एस

मन्या ऽ 13/05/2020 - 01:30
@एस, तुम्हाला कविता रिलेट झाली.. बस्स! मला आणखी काय हवं? वाचत रहा.. :) पुन्हा एकदा सर्व वाचकांचे मनपुर्वक आभार!

मनिष 15/05/2020 - 16:18
नंतर मी खंबीर आहे. असं जणु स्वतःलाच बजावत "फोन आलाय" बहाण्यान रुमबाहेर जातो ; अन् पापणीतला तो एक उनाड अश्रु त्याच्या नकळत रुमालाने टिपतो! (Dipti Bhagat)
सुरेख!!!! कविता नक्की कोणाची आहे?

In reply to by मनिष

मन्या ऽ 15/05/2020 - 17:07
प्रतिसादासाठी धन्यवाद! इथे मन्या ऽ या आयडी ने वावरते. आणि माझ नाव दिप्ती भगत आहे. सदर कविता मीच लिहीलेली आहे.. परत एकदा धन्यवाद!
बापजन्म! काल पाहिला मी एक बाप जन्मताना O.T. बाहेर अस्वस्थ घुटमळताना होणाऱ्या चिमुकल्या जिवासाठी तिळ तिळ तुटताना कोण म्हणतं कि मातृत्वाच्या वेदना फक्त आईलाच होतात बापालाही होतच असतात..