मिसळीच्या हॉटेलात मालकांनी विकत घेतलेली रद्दी जर गल्ल्यावर ठेवली तर मिसळीच्या तिखटपणाबद्दल भलभलत्या शंका लोकांना येतील म्हणून हाटेलात ती ठेवत नाही.
आणि शीणेमाची तिकीटे मिळतात त्या खिडक्यांमधून हात आत जात नाही तिथे पेपरची रद्दी कशी आत जाईल?
म्हणजे राउंड ऑफ एलिमिनेशन ने नारळच योग्य असे सिद्ध करता येईल.
काय?
अप्पासाहेब,
चर्चा प्रस्तावात आपणास काय म्हणायचे आहे,हे समोरच्या व्यक्तीला समजले पाहिजे ही एक साधारणतः अपेक्षा असते आणि दुसरे या चर्चेच्या निमित्ताने या विषयी आपली भुमिकाही मांडली पाहिजे, त्याच बरोबर दिले तर काही संदर्भ,दुवे,काही त्या विषयाच्या संबंधी मते
म्हणजे काय होते,चर्चेत सहभागी होणा-या सदस्यांना विषय समजून त्यावर आपले मत प्रदर्शीत करता येईल असे वाटते.
सदरील चर्चा प्रस्ताव मला तरी निटसा कळलेला नाही आपण नक्की त्यात दुरुस्त्या करुन किंवा अधिक विस्तृतपणे हा विषय मांडावा किंवा मांडला असता तर मला हा चर्चाविचार समजला असता किंवा मत मांडता आले असते असे वाटते. आपण हे सर्व जाणता तरीसुद्धा राहवले गेले नाही म्हणून हा लेखन प्रपंच.!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे
टीकाकार-१ तुमच्या आणी अप्पासाहेबच्या तारा (वेव्ह लेन्ग्थ) जूळत असतील हो. तुम्हाला काय समजले व काय उत्तर तुम्ही देऊ शकता ते लिहा की जरा म्हणजे चर्चा अजून रंगात येईल, दर्जेदार होइल.
बर ते मगाशी कायतरी करणार म्हणाला होता, ते जमल का अडकलय अजून?
'नारळ' 'रद्दीच्या' भावात मिळत होते तेंव्हा ही प्रथा सुरू झाली असणार.
'घरात नुसते पेपर वाचत बसता आणि घरातली रद्दी वाढवता. जा.. फिश करी साठी जरा नारळ घेऊन या' असा आळशी नवर्यांना (त्यांच्या) बायकोने सज्जड दम दिल्यावर नाईलाजाने नारळ आणायचाच आहे तर एकाच फेर्यात रद्दीही विकून येऊ. असा विचार आळशी नवरे करीत असावेत आणि अशाच कुणा नवर्याच्या सुचवणीनुसार रद्दीच्याच ठीकाणी नारळ ठेवले तर आपल्याकडे ही आळशी गिर्हाईके जास्त येतील अशा विचारात कुणा रद्दीवाल्यानेच ही प्रथा पाडली असावी. (असाही एक संशय आहे.)
रद्दी विकली तर पैसेही मिळाले, त्यातल्याच थोड्या पैशात नारळ घेतला, स्वयंपाकात वापरला आणि करवंट्या बंबात पाणी तापवायला उपयोगी पडल्या अशा बहुगुणी विचारातुनही ही प्रथा जन्माला आली असण्याची शक्यता आहे.
एखाद्याला नोकरीत 'नारळ' मिळणे म्हणजे समाजात तो 'रद्दी' भावाचा होणे असे एक समीकरण फार फार वर्षांपूर्वी अस्तित्वात असावे असे वाटते.
एखाद्या मठ्ठ माणसाच्या डोक्यास 'नारळ' म्हणण्याची आपल्यात पद्धत आहे. ह्यालाच 'अर्वाच्य' भाषेत संबोधणे असेही म्हणतात. ....म्हणजेच 'नारळ' म्हणजे 'अर्वाच्य'.... म्हणजेच 'वाचण्यालायक नाही असे' ....म्हणजेच 'रद्दी' असाही संबंध असू शकतो.
'नारळ' झाडावर तयार होतो आणि 'रद्दी'चे कागदही झाडापासूनच बनतात. म्हणजे तसे दोघेही नात्यातलेच.
सत्कारमूर्तींना शाली बरोबर 'श्रीफळ' म्हणचेज नारळ देतात. नंतर त्याच सत्कारमूर्तींना कोणी 'रद्दीच्या' भावातही विचारत नाही. (ही एका सत्कारमूर्तीनेच माझ्याजवळ व्यक्त केलेली खंत आहे.)
असे 'नारळ' आणि 'रद्दी'चे घनिष्ठ नाते आहे.
ओsss पेठकर...आयला अहोss, कुठून कुठे पोचवलत हो !!!
धन्य.. धन्य आहात बुवा तुम्ही. लय भारी...एकदम खल्लास लिहिलय.
अप्पासाब, आता इचाराल का पुन्न्या॑दा ?
बाकी जिथे आम्ही रद्दी देतो, तो दुकानदार 'झेरोक्ष' काढून देतो. आता 'रद्दीचीपण का?' असा बाळबोध प्रश्न आम्हालाही पडला होता..पण त्याच्या ता॑बारलेल्या डोळ्या॑कडे पाहून आम्ही तो गपचुप गिळला, हो, नाहीतर तो आपल्याच गालावर 'झेरोक्ष' काढायचा..
- अजूनही गो॑धळलेला
ध मा ल
प्रभाकरशेठ,
रद्दी विकली तर पैसेही मिळाले, त्यातल्याच थोड्या पैशात नारळ घेतला, स्वयंपाकात वापरला आणि करवंट्या बंबात पाणी तापवायला उपयोगी पडल्या अशा बहुगुणी विचारातुनही ही प्रथा जन्माला आली असण्याची शक्यता आहे.
हे बाकी मस्त! :)
आपला,
(मल्टिपर्पज) तात्या.
म्हणतात.. "नारळ आणि मुलगा कसा निघेल हे सांगता येत नाही". मुलगा जर प्रभाकर रावांनी सांगितल्याप्रमाणे "नारळच" निघाला तर त्याने न वापरलेली वह्या पुस्तके रद्दीतच जातात.
म्हणून बहुधा नारळ आणि रद्दी एकाच ठिकाणी..
-(नारळाची आई)प्राजु
प्रभाकर (काका / राव / शेठ / दादा...योग्य ते जोडून घ्या, वय ठाऊक नसल्यामुळे अस॑ कराव॑ लागल॑, असो.)
हे बघा, मी निक्षुन सा॑गतोय, तुम्हाला चा॑गल॑ वाटो अथवा वाईट फिकीर नाही आपल्याला....
माझ॑ नाव "धमाल मुलगा" अन् त्याला "श्री" ??? पुन्हा अस॑ कराच् मग बघा, तुमच्या एका तरी पोष्टला प्रतिसाद देतो का ते !
अहो धमाल म्हणा, मुलगा म्हणा, धमाल्या म्हणा, धम्या म्हणा, मुलग्या म्हणा, मुला म्हणा, कार्ट्या म्हणा...पण हे असल॑ श्री वगैरे जोडुन साल॑ परक॑ नका बुवा करू !
बाकी..डा॑बिसकाका, तुमचा गो॑धळ सुटला की मला पण एकदा सा॑गा बर॑ का. डोस्क्याची पार म॑डई झालीये :)
प्राजुताई, ह.ह.पु.वा. ...अमेरिकेत आहेस, उगाच लेकाला "नारळ" वगैरे म्हणालेल॑ चालत नाही म्हणे तिकडे..पोट्टे फोलिसात ख॑प्लिट देत्यात म्हन॑... सा॑बाळुन :)
आपला,
- (हक्काने आपलेपणा मागुन घेणारा) ध मा ल.
सध्या मुलगा ४ वर्षांचा आहे. त्याला नारळ म्हणजे काय माहिती असले तरी रद्दी म्हणजे काय हे माहीती नाहीये. आणि तसेही इथे नारळ फोडायचे प्रसंग फार कमी येतात त्यामुळे नारळावर घाव घालून किंवा नारळ धोंड्यावर(धोंडोपंत काका तुम्ही नव्हे, हं!) आपटून फोडायचा असतो हे त्याला माहिती नाहिये.. त्यामुळे जोपर्यंत ते माहिती नाही तोपर्यंत हे चालून जाईल... :))))
- प्राजु
श्री. धमाल मुलगा,
ह.भ.प. पेठकरमहाराज पुनेकरा॑च्या चरनी सादर द॑डवत.
म्हाराज, आमी बी तुमच्या किर्तन-परवचनाला याच॑ म्ह॑तो. त्येवड॑च मोलाच॑ चार बोल कानाव पडत्याल. कस॑?
आमच्या किर्तन्-प्रवर्चनात 'तीर्थ-प्रसाद' आधी वाटला जातो. म्हणजे मग 'बुवा आणि भक्त' असा दुजाभाव उरत नाही. तुम्ही आमचं प्रवर्चन ऐकायचे आणि आम्ही तुमचे.
'श्री.'अशाकरीता की आमच्या लेखी सगळेच वंदनिय आहेत. अर्थात तुम्हीही. मिसळपाववर अभिव्यक्ती स्वात्तंत्र्य आहे. आम्हाला हे स्वातंत्र्य जरूर असो द्यावे. प्रेमानेही, गळचेपी करू नये. आमचा श्वास घुसमटेल.
धन्यवाद.
बुवा, तसे आम्ही प्रवचनाला जातो ते तिर्थ-प्रसादाच्या ओढीनेच. आता तुम्हीच म्हणताय तर आपली आज्ञा शिरसाव॑द्य !
बाकी ही दुजाभाव नष्ट करण्याची कल्पना भन्नाट हा॑.
'श्री.'अशाकरीता ....हे स्वातंत्र्य जरूर असो द्यावे. प्रेमानेही, गळचेपी करू नये. आमचा श्वास घुसमटेल.
अरेरेरे...हे अस॑ त्रा॑गड॑ आहे काय? असो, क्षमा करा, जरा जास्तच लगट झाली. पुन्हा अशी गुस्ताखी होणे नाही.
अवा॑तरः पण तुम्हाला बुवा म्हणल॑ तर चालेल का? :)) बघा ह॑, नेहमी बुवा म्हणून हाक मारेन, अर्थात...चालणार असेल तरच.
आपला
- (तिर्थ-प्रसाद, मौलिक ज्ञानासाठी आशाळभूत) ध मा ल.
असो, क्षमा करा, जरा जास्तच लगट झाली.
अजिबात नाही. क्षमा कसली? मित्रा-मित्रांमध्ये (आणि मित्र-मैत्रीणींमध्येही..) सप्रेम जवळीक असावीच. तिथे 'लगट' हा शब्द मात्र सजत नाही.
पण तुम्हाला बुवा म्हणल॑ तर चालेल का?
''श्री.'अशाकरीता की आमच्या लेखी सगळेच वंदनिय आहेत' तेंव्हा तीच उपाधी आम्हास भावते. बाकी आपली मर्जी. अभिव्यक्ती स्वातंत्र्य आपणासही आहे.
प्रतिक्रिया
विस्त्रुत
कारण
:)
नारळ् च का?
काय आहे
चर्चा विषय समजला नाही !
डा. साहेब
अहो
अजुन एक
रद्दी व
डॉ.दिलीप बिरुटे यांना
सहमत
नारळ आणि रद्दी...
अगगग....
ओsss पेठकर...आयला अहोss, कुठून कुठे पोचवलत हो !!!
एकदम छान!
:)
वा! काय झक्कास उत्तर दिलय.मजा
पु.ल.
धन्यवाद...
श्री ???
आरं धमाल्या,
चर्चेची
नाही हो..
अरेरे...
तीर्थ-प्रसाद....
जरुर...
श्री.
जशी ईच्छा...
धन्यवाद...
..