मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सलगी

अज्ञातकुल ·
लेखनविषय:
काव्यरस
कौल कौल छत्रामधुनी गीत अंबराचे गळते रोम रोम कोण पुकारी; हृदयी सल; ना आकळते जीर्ण; कुडाच्या ह्या भिंती जड होउन पाउल पडते आर्त कोळुनी जन्माचे पडछाया हसते रडते किती जाहले राहीले चाक रहाटाचे फिरते कोरडे जलाशय तरिही आंसवात मन भिरभिरते ऊर उतू वाहू पाहे बांधावर पाहुन नाते अंकुरात माया असुनी मातीशी सलगी नडते .................अज्ञात

प्रयत्न ..आता एकच !!

जेनी... ·

@पुळी पचकन दाबून फोडावी म्हणते >>> या एका लाइअनवर आमचा हसुन हसुन शिरच्छेद झाला आहे असे समजावे... व्वा...व्वा... बालिके... चांगलाच ग-धडा गिरवलास पहिल्या यशस्वी विडंबना खातर विद्वान बालिका पुजा हिला आत्माराम विडंबन विद्यापिठाची स्कॉलरशिप जाहिर करणेत येत आहे.... ;-)

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस 10/04/2012 - 08:40
या एका लाइअनवर आमचा हसुन हसुन शिरच्छेद झाला आहे असे समजावे...
नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावक: । न चैनं क्लेदयन्तापो न शोषयति मारुत: || संभ्रमात पडल्या गेले आहे.

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

जेनी... 10/04/2012 - 08:55
आत्माराम विडंबन विद्यापिठाची स्कॉलरशिप ( येथे मिस्स वर्ड प्रमाणे दोन्हि हातानि तोंड लपवुन घेवुन आश्चर्य आणि जबडा तानुन आनंद व्यक्त करणारि स्मायलि कल्पावि ) :

In reply to by जेनी...

@येथे मिस्स वर्ड प्रमाणे >>> ही स्पर्धा कधी भरते..? मिस्स वर्ड ची..? यात शब्द गहाळ होत असावेत बहुतेक ;-)

In reply to by प्रचेतस

@तर वर्ल्ड चा वर्ड का बरे होऊ शकत नाही. >>> ही (शब्दांची) घेतलेली बाजू आंम्हाला पटली ;-)

@पुळी पचकन दाबून फोडावी म्हणते >>> या एका लाइअनवर आमचा हसुन हसुन शिरच्छेद झाला आहे असे समजावे... व्वा...व्वा... बालिके... चांगलाच ग-धडा गिरवलास पहिल्या यशस्वी विडंबना खातर विद्वान बालिका पुजा हिला आत्माराम विडंबन विद्यापिठाची स्कॉलरशिप जाहिर करणेत येत आहे.... ;-)

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस 10/04/2012 - 08:40
या एका लाइअनवर आमचा हसुन हसुन शिरच्छेद झाला आहे असे समजावे...
नैनं छिन्दन्ति शस्त्राणि नैनं दहति पावक: । न चैनं क्लेदयन्तापो न शोषयति मारुत: || संभ्रमात पडल्या गेले आहे.

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

जेनी... 10/04/2012 - 08:55
आत्माराम विडंबन विद्यापिठाची स्कॉलरशिप ( येथे मिस्स वर्ड प्रमाणे दोन्हि हातानि तोंड लपवुन घेवुन आश्चर्य आणि जबडा तानुन आनंद व्यक्त करणारि स्मायलि कल्पावि ) :

In reply to by जेनी...

@येथे मिस्स वर्ड प्रमाणे >>> ही स्पर्धा कधी भरते..? मिस्स वर्ड ची..? यात शब्द गहाळ होत असावेत बहुतेक ;-)

In reply to by प्रचेतस

@तर वर्ल्ड चा वर्ड का बरे होऊ शकत नाही. >>> ही (शब्दांची) घेतलेली बाजू आंम्हाला पटली ;-)
लेखनविषय:
काव्यरस
आमचे प्रेरणास्थळ ...... गालावरच्या पिंपल्सचे जुनेच डाग अजून मिटत नाहीत,विटत नाहीत ,विरत नाहीत डाळी एवढ्या आलेल्या पुळिची विल्हेवाट कशी लावतात ? ' पू 'वाने गच्चून भरलेल्या पुळिकडे बघताना थोडी आंबे हळद ,आणि चंदन उगाळून लावावसं वाटत आहे ताजी म्हणावी अशी पुळि आता उरली नाही तुकतुकित म्हणावे असे तर आता ' गाल ' पण उरले नाहीत फेस पॅक ,विको टर्मरिक ,बोरोलिन ह्यांचा वर खर्च पिकत चाललेल्या पुळिला आज लेप लावणार कि नाही? रात्र उलटताना पुन्हा त्याच पुळी कडे लक्ष जाते आराश्यातनं तीच बघण ,अन जीवाच्या आकांताने फुगण कधीही फुटेल अश्या अव

प्रार्थना.. आता एकच...

५० फक्त ·

मिळाली थोडी आंतरिक शक्ती तर तर . . . . ती पिवळी नळी ओढावी म्हणते........ >>> @यकुशेठच्या रसग्रहणाच्या प्रतिक्षेत@+++++++१११११११११ जोरदार अनुमोदन यक्कू लवकर या.... तुमच्या शिवाय या विषयाला मोक्ष मिळणे नाही ;-) अ.आ.-अवांतरः- चला....कुणीतरी सुरवात केली म्हणायची ;-)

पैसा 05/04/2012 - 23:27
जे काय आहे ते चांगलंच जमलंय. भयाण आहे. यात विडंबन म्हणून हसण्यासारखं काय आहे? की मलाच कविता कळत नाहीत हल्ली?

In reply to by पैसा

सूड 06/04/2012 - 00:33
मलाही काही हसण्यासारखं वाटलं नाही. खरंच कविता कळत नसाव्यात.पन्नासराव पुन्हा तीच आयसीयू ची भयाण खोली, तिथल्या यंत्रांचे आवाज , आक्रोश, हुंदके, एक जीव वाचवण्याची धडपड सगळं झरझर डोळ्यासमोरुन गेलं. मी कधीपासून विचारात आहे यावर लिहीण्याच्या . कितपत जमेल माहित नाही, एक प्रयत्न करुन बघेन म्हणतो.

In reply to by सूड

प्यारे१ 06/04/2012 - 09:22
डोकं बधिर झालं राव सकाळी सकाळी... ही एक वेगळी 'कविता' च आहे. दुर्दैवानं वास्तवाचे चटके देणारी आहे. यकु, काय चाललंय काय? पूर्ण वाच जरा नीट! -(मिपा सदस्यांच्या परिपक्वतेबद्दल/ संवेदनशीलतेबद्दल साशंक आणि निराश) प्यारे

यकु 05/04/2012 - 23:39
ही कविता संपादन मंडळाने जास्तीत जास्त सदस्यांनी वाचण्‍यापूर्वीच उडवावी अशी कळकळीची विनंती. मिपा आणि 50 फक्त मुळे अनेकांचा हसून हसून जीव गेला ही बातमी निश्चितच चांगली असणार नाही ;-) =)) =)) =)) =)) =)) मी पूर्ण वाचलेली नाहीय, पहिल्या काही ओळीतच मी खात असलेले बनाना चीप्स खोलीभर उडाले! त्याबद्दल 50 फक्त यांचा निषेध!!!!!

In reply to by जेनी...

यकु 05/04/2012 - 23:49
उलट खूप छान मांडणी वाटतेय एका विदारक द्रुश्याची ..
हो, 50 फक्त कुणाच्या तरी (कुणाच्या हो 50 फक्त? ) डेथबेड जवळ उभं राहून त्या मरणार्‍याच्या तोंडात उकळतं पाणी टाकत आहेत हे खरोखर विदारक दृश्‍य आहे. याबद्दलही निषेध! =)) =)) =)) =)) उद्या मोर्चा पक्का!

पेशवा 06/04/2012 - 00:34
दु:(ख)डंबन आवडले... तर नंतर थिपक्यांच्या ओळी रसभंग करत आहेत ...

अन्या दातार 06/04/2012 - 09:19
इतक्या दु:खद घटनेबद्दल लिहिलेले स्पष्ट जाणवत असतानाही कुणाला काय दिसेल याचा खरंच नेम नाही. हर्षद, वस्तुस्थितीचे भेदक चित्रण! @पेशवा: तुम्ही यात (म्हणजे मुक्तकातही) रसभंग वगैरे गोष्टी करताय?? महान आहात! :(

पियुशा 06/04/2012 - 10:14
@ यकु यात हसु हसुन खोलिभर चिप्स उडण्यासारखे काय आहे नक्की ? ( किन्वा माझा अभ्यास कमी पडत असावा बहुतेक ) विड्म्बन वास्तवदर्शी वाटल ,मला तरी वाचल्यानन्तर भयाण वाटल :(

स्मिता. 06/04/2012 - 14:25
हे विडंबन असलं तरी यात विनोदी काय ते मात्र कळलं नाही. मला तरी त्यात वृद्धापकाळातलं असहाय्य, भयाण, भकास दु:ख दिसलं. (माझी विनोदबुद्धी कमी पडतेय असं वाटतंय.)

यकु 06/04/2012 - 16:20
मला यात गंभीर होण्यासारखं ( ठिक आहे झालात) काय आहे ते कळलेलं नाही. मी पण गंभीर झालो होतो पण त्रासदायक माणसांची विल्हेवाट कशी लावतात, उकळत पाणी, श्वासोच्छवासाचं पुक्क आणि टॅन आणि हाईट म्हणजे 'ती पिवळी नळी ओढावी वाटते' या जागांवर तुम्हाला विनोद दिसला नाही? तुमच्या गांभिर्याचा तणाव या जागांवर फुटला नाही? कॅय तरी बोलायचं रॅव !

In reply to by यकु

@श्वासोच्छवासाचं पुक्क आणि टॅन आणि हाईट म्हणजे 'ती पिवळी नळी ओढावी वाटते' या जागांवर तुम्हाला विनोद दिसला नाही? तुमच्या गांभिर्याचा तणाव या जागांवर फुटला नाही? +१०१

चिगो 08/04/2012 - 21:06
हर्षदराव, अतिशय भेदक कविता..
दवाखानातल्या ह्या एकविसाव्या रात्री पुक अन ट्यॅन ऐकताना वाटते आहे उद्याचं कोवळं उन ह्यांच्या मिटत्या डोळ्यांवर कोसळण्याआधीच मिळाली थोडी आंतरिक शक्ती तर तर . . . . ती पिवळी नळी ओढावी म्हणते.......
मला तरी ह्या ओळींमध्ये आपल्या प्रिय व्यक्तिच्या आजारपणामुळे, त्या/तिच्या दु:खामुळे आलेला अगतिकपणा जाणवला.. "त्याला इतक्या त्रासात, केविलवाणेपणे जिवंत ठेवण्यापेक्षा आपणच त्याला मृत्यु द्यावा." ही टोकाची भावना जाणवली. :-( आणखी वेगळे काही असल्यास माझी विनोदबुद्धी (आणि समज) कमी पडत असेल..

In reply to by चिगो

५० फक्त 09/04/2012 - 01:02
धन्यवाद चिगो, तुम्हाला मला काय म्हणायचं होतं ते कळालं अगदी बरोबर, अर्थात यात आपल्या प्रिय व्यक्तीची सुटका ही भावना तर आहेच पण त्याचबरोबर त्याच्या बरोबर जो त्रास आपल्याला होतो आहे त्यामधुन सुटका अपेक्षित आहे. कारण वयाच्या या वळणावर प्रेमाच्या रेसिपिमधले बरेचसे पदार्थ संपलेले असतात किंवा संपत आलेले असतात. एखाद्या लेखनावर आधारलेलं दुसरं लेखन हे विनोदीच असायला हवं का ? पहिले दोन प्रतिसाद वाचल्यावर ती वरची दोन -तीन वाक्यं पैसातै ना सांगुन अ‍ॅड केली आहेत. म्हणजे निदान माझ्या लिखाणातुन काही अस्पष्टता असेल तर ती दुर व्हावी या उद्देशानं. पुन्हा एकदा धन्यवाद.

ajay wankhede 09/04/2012 - 08:56
मी पूर्ण वाचलेली नाहीय, पहिल्या काही ओळीतच मी खात असलेले बनाना चीप्स खोलीभर उडाले! त्याबद्दल 50 फक्त यांचा निषेध!!!!! ஜஜ۩۩ यक्कू क्रूरसिंह ۩۩ஜஜ आपण खोलीत एकटेच होता ना... नाही म्हणजे ..''आय व्हीटनेस"

मिळाली थोडी आंतरिक शक्ती तर तर . . . . ती पिवळी नळी ओढावी म्हणते........ >>> @यकुशेठच्या रसग्रहणाच्या प्रतिक्षेत@+++++++१११११११११ जोरदार अनुमोदन यक्कू लवकर या.... तुमच्या शिवाय या विषयाला मोक्ष मिळणे नाही ;-) अ.आ.-अवांतरः- चला....कुणीतरी सुरवात केली म्हणायची ;-)

पैसा 05/04/2012 - 23:27
जे काय आहे ते चांगलंच जमलंय. भयाण आहे. यात विडंबन म्हणून हसण्यासारखं काय आहे? की मलाच कविता कळत नाहीत हल्ली?

In reply to by पैसा

सूड 06/04/2012 - 00:33
मलाही काही हसण्यासारखं वाटलं नाही. खरंच कविता कळत नसाव्यात.पन्नासराव पुन्हा तीच आयसीयू ची भयाण खोली, तिथल्या यंत्रांचे आवाज , आक्रोश, हुंदके, एक जीव वाचवण्याची धडपड सगळं झरझर डोळ्यासमोरुन गेलं. मी कधीपासून विचारात आहे यावर लिहीण्याच्या . कितपत जमेल माहित नाही, एक प्रयत्न करुन बघेन म्हणतो.

In reply to by सूड

प्यारे१ 06/04/2012 - 09:22
डोकं बधिर झालं राव सकाळी सकाळी... ही एक वेगळी 'कविता' च आहे. दुर्दैवानं वास्तवाचे चटके देणारी आहे. यकु, काय चाललंय काय? पूर्ण वाच जरा नीट! -(मिपा सदस्यांच्या परिपक्वतेबद्दल/ संवेदनशीलतेबद्दल साशंक आणि निराश) प्यारे

यकु 05/04/2012 - 23:39
ही कविता संपादन मंडळाने जास्तीत जास्त सदस्यांनी वाचण्‍यापूर्वीच उडवावी अशी कळकळीची विनंती. मिपा आणि 50 फक्त मुळे अनेकांचा हसून हसून जीव गेला ही बातमी निश्चितच चांगली असणार नाही ;-) =)) =)) =)) =)) =)) मी पूर्ण वाचलेली नाहीय, पहिल्या काही ओळीतच मी खात असलेले बनाना चीप्स खोलीभर उडाले! त्याबद्दल 50 फक्त यांचा निषेध!!!!!

In reply to by जेनी...

यकु 05/04/2012 - 23:49
उलट खूप छान मांडणी वाटतेय एका विदारक द्रुश्याची ..
हो, 50 फक्त कुणाच्या तरी (कुणाच्या हो 50 फक्त? ) डेथबेड जवळ उभं राहून त्या मरणार्‍याच्या तोंडात उकळतं पाणी टाकत आहेत हे खरोखर विदारक दृश्‍य आहे. याबद्दलही निषेध! =)) =)) =)) =)) उद्या मोर्चा पक्का!

पेशवा 06/04/2012 - 00:34
दु:(ख)डंबन आवडले... तर नंतर थिपक्यांच्या ओळी रसभंग करत आहेत ...

अन्या दातार 06/04/2012 - 09:19
इतक्या दु:खद घटनेबद्दल लिहिलेले स्पष्ट जाणवत असतानाही कुणाला काय दिसेल याचा खरंच नेम नाही. हर्षद, वस्तुस्थितीचे भेदक चित्रण! @पेशवा: तुम्ही यात (म्हणजे मुक्तकातही) रसभंग वगैरे गोष्टी करताय?? महान आहात! :(

पियुशा 06/04/2012 - 10:14
@ यकु यात हसु हसुन खोलिभर चिप्स उडण्यासारखे काय आहे नक्की ? ( किन्वा माझा अभ्यास कमी पडत असावा बहुतेक ) विड्म्बन वास्तवदर्शी वाटल ,मला तरी वाचल्यानन्तर भयाण वाटल :(

स्मिता. 06/04/2012 - 14:25
हे विडंबन असलं तरी यात विनोदी काय ते मात्र कळलं नाही. मला तरी त्यात वृद्धापकाळातलं असहाय्य, भयाण, भकास दु:ख दिसलं. (माझी विनोदबुद्धी कमी पडतेय असं वाटतंय.)

यकु 06/04/2012 - 16:20
मला यात गंभीर होण्यासारखं ( ठिक आहे झालात) काय आहे ते कळलेलं नाही. मी पण गंभीर झालो होतो पण त्रासदायक माणसांची विल्हेवाट कशी लावतात, उकळत पाणी, श्वासोच्छवासाचं पुक्क आणि टॅन आणि हाईट म्हणजे 'ती पिवळी नळी ओढावी वाटते' या जागांवर तुम्हाला विनोद दिसला नाही? तुमच्या गांभिर्याचा तणाव या जागांवर फुटला नाही? कॅय तरी बोलायचं रॅव !

In reply to by यकु

@श्वासोच्छवासाचं पुक्क आणि टॅन आणि हाईट म्हणजे 'ती पिवळी नळी ओढावी वाटते' या जागांवर तुम्हाला विनोद दिसला नाही? तुमच्या गांभिर्याचा तणाव या जागांवर फुटला नाही? +१०१

चिगो 08/04/2012 - 21:06
हर्षदराव, अतिशय भेदक कविता..
दवाखानातल्या ह्या एकविसाव्या रात्री पुक अन ट्यॅन ऐकताना वाटते आहे उद्याचं कोवळं उन ह्यांच्या मिटत्या डोळ्यांवर कोसळण्याआधीच मिळाली थोडी आंतरिक शक्ती तर तर . . . . ती पिवळी नळी ओढावी म्हणते.......
मला तरी ह्या ओळींमध्ये आपल्या प्रिय व्यक्तिच्या आजारपणामुळे, त्या/तिच्या दु:खामुळे आलेला अगतिकपणा जाणवला.. "त्याला इतक्या त्रासात, केविलवाणेपणे जिवंत ठेवण्यापेक्षा आपणच त्याला मृत्यु द्यावा." ही टोकाची भावना जाणवली. :-( आणखी वेगळे काही असल्यास माझी विनोदबुद्धी (आणि समज) कमी पडत असेल..

In reply to by चिगो

५० फक्त 09/04/2012 - 01:02
धन्यवाद चिगो, तुम्हाला मला काय म्हणायचं होतं ते कळालं अगदी बरोबर, अर्थात यात आपल्या प्रिय व्यक्तीची सुटका ही भावना तर आहेच पण त्याचबरोबर त्याच्या बरोबर जो त्रास आपल्याला होतो आहे त्यामधुन सुटका अपेक्षित आहे. कारण वयाच्या या वळणावर प्रेमाच्या रेसिपिमधले बरेचसे पदार्थ संपलेले असतात किंवा संपत आलेले असतात. एखाद्या लेखनावर आधारलेलं दुसरं लेखन हे विनोदीच असायला हवं का ? पहिले दोन प्रतिसाद वाचल्यावर ती वरची दोन -तीन वाक्यं पैसातै ना सांगुन अ‍ॅड केली आहेत. म्हणजे निदान माझ्या लिखाणातुन काही अस्पष्टता असेल तर ती दुर व्हावी या उद्देशानं. पुन्हा एकदा धन्यवाद.

ajay wankhede 09/04/2012 - 08:56
मी पूर्ण वाचलेली नाहीय, पहिल्या काही ओळीतच मी खात असलेले बनाना चीप्स खोलीभर उडाले! त्याबद्दल 50 फक्त यांचा निषेध!!!!! ஜஜ۩۩ यक्कू क्रूरसिंह ۩۩ஜஜ आपण खोलीत एकटेच होता ना... नाही म्हणजे ..''आय व्हीटनेस"
काव्यरस
(*परवा एका दवाखान्यात गेलो होतो, एका मित्राला भेटायला, तिथं आयसियुच्या दरवाजाच्या काचेतुन एक आजी दिसल्या,बाजुला कॉटवर आजोबा होते, ते दृश्य डो़ळ्यासमोरुन जात नव्हतं, लेख लिहिणार होतो पण आज प्रार्थना पुन्हा वाचली अन त्यावरच लिहिलं, याला विडंबन किंवा सुडंबन म्हणण्यापेक्षा दु:(ख्)डंबन म्हणावं का ?) कोपरापुढचे हात सुने होत नाहीत, विटत नाहीट, विरत नाहीत, त्रासदायक माणसांची विल्हेवाट कशी लावतात ? बोळकं झालेल्या तोंडात पेज भरवताना दोन चमचे उकळतं पाणि टाकावंसं वाटतं आहे माझी म्हणावी अशी अपेक्षा उरलेली नाही माझे म्हणावे असे ' हे ' पण फार उरले नाही गोळ्या,सुया, सलाईन ह्यांचा वरखर्च रक्त संपत आ

भारतका रहनेवाला हूँ

तिमा ·

मदनबाण 31/03/2012 - 12:10
शब्दाशब्दाशी सहमत... माझा देश कसा होता ? तर असा ! राकट देशा, कणखर देशा, दगडांच्या देशा । आणि आता कसा ? भ्रष्टाचारी देशा,घोटाळ्यांच्या देशा,खड्ड्यांच्या देशा | :(

तिरशिंगराव, भावना पोहोचल्या! आपली गाण्याची निवड, विरोधाभास दाखवून देण्याचे कौशल्य आणि शब्दसामर्थ्य वाखाणण्यासारखे आहे. मात्र, स्वनिर्भत्सना हा काही सुधारणेचा मार्ग असू शकत नाही. आधुनिक "तिरशिंगी" भारत कसा असेल, ह्याचे काही चित्ताकर्षक नमुने पेश कराल तर शब्दसामर्थ्याचे चीज होईल!

मदनबाण 31/03/2012 - 12:10
शब्दाशब्दाशी सहमत... माझा देश कसा होता ? तर असा ! राकट देशा, कणखर देशा, दगडांच्या देशा । आणि आता कसा ? भ्रष्टाचारी देशा,घोटाळ्यांच्या देशा,खड्ड्यांच्या देशा | :(

तिरशिंगराव, भावना पोहोचल्या! आपली गाण्याची निवड, विरोधाभास दाखवून देण्याचे कौशल्य आणि शब्दसामर्थ्य वाखाणण्यासारखे आहे. मात्र, स्वनिर्भत्सना हा काही सुधारणेचा मार्ग असू शकत नाही. आधुनिक "तिरशिंगी" भारत कसा असेल, ह्याचे काही चित्ताकर्षक नमुने पेश कराल तर शब्दसामर्थ्याचे चीज होईल!
काव्यरस
प्रिय वाचक, 'भारतकुमार'चे हे डावीकडे लिहिलेले गाणे तेंव्हाही मला पटायचे नाहीच. पण सध्याच्या परिस्थितीत तर ते मला बोचते. मूळ गाणे हिंदीमधे असल्यामुळे विडंबन पण हिंदीतच केले आहे. विडंबन उभे वाचावे. तुलनेसाठी मूळ गीत डावीकडे दिले आहे.संपादकांनी ते मराठी नाही म्हणून उडवायचे असेल तर उडवावे. परन्तु माझ्या वयाच्या लोकांच्या भावना, आपणापर्यंत पोचवायचा मी प्रयत्न केला आहे. - तिरशिंगराव है प्रीत जहाँ की रीत सदा -................ है घूंस जहाँ की रीत सदा मैं गीत वहाँ के गाता हूँ .................

धरणी माय....

अमितसांगली ·

निश 29/03/2012 - 18:14
अमितसांगली साहेब, एक विचार करायला लावणारी कविता लिहिली आहेत. भविष्यातील पिढी विचारेल, हिरवळ म्हणजे काय.....?? अस म्हणुन प्रत्येक कडव्या मध्ये तुम्हि अस विचारल आहे कधी सुपिकता तर कधि निसर्ग संपत्ती म्हणुन . निव्वळ अप्रतिम लाजवाब कविता आहे ही.

पैसा 29/03/2012 - 19:37
लेखाच्या ऐवजी कविता लिहायची कल्पना आवडली. पण तुम्हाला विडंबन वाचायला आवडेल तर अत्रुप्त आत्मा याना लिंक द्यायचीत ना, ते काण्ट्र्याक त्यांच्याकडे आहे! :D

गणामास्तर 29/03/2012 - 22:58
अप्रतिम कविता. निसर्गा बद्दल वाटणारी कळकळ, पर्यावरणाच्या र्‍हासा बद्दल समाजाची कमालीची अनास्था, भविष्यातील पिढी समोरील प्रश्न आणि वाढती लोकसंख्या ई. भावना कवितेच्या माध्यमातून अत्यंत सुरेख पद्धतीने मांडल्या आहेत आपण. येथील काही दुष्ट लोक तुमच्या कवितेचे बीभत्स विडंबन करायची शक्यता नाकारता येत नाही, पण तुम्ही त्यांच्याकडे लक्ष देऊ नका. पु.ले.शु.

निश 29/03/2012 - 18:14
अमितसांगली साहेब, एक विचार करायला लावणारी कविता लिहिली आहेत. भविष्यातील पिढी विचारेल, हिरवळ म्हणजे काय.....?? अस म्हणुन प्रत्येक कडव्या मध्ये तुम्हि अस विचारल आहे कधी सुपिकता तर कधि निसर्ग संपत्ती म्हणुन . निव्वळ अप्रतिम लाजवाब कविता आहे ही.

पैसा 29/03/2012 - 19:37
लेखाच्या ऐवजी कविता लिहायची कल्पना आवडली. पण तुम्हाला विडंबन वाचायला आवडेल तर अत्रुप्त आत्मा याना लिंक द्यायचीत ना, ते काण्ट्र्याक त्यांच्याकडे आहे! :D

गणामास्तर 29/03/2012 - 22:58
अप्रतिम कविता. निसर्गा बद्दल वाटणारी कळकळ, पर्यावरणाच्या र्‍हासा बद्दल समाजाची कमालीची अनास्था, भविष्यातील पिढी समोरील प्रश्न आणि वाढती लोकसंख्या ई. भावना कवितेच्या माध्यमातून अत्यंत सुरेख पद्धतीने मांडल्या आहेत आपण. येथील काही दुष्ट लोक तुमच्या कवितेचे बीभत्स विडंबन करायची शक्यता नाकारता येत नाही, पण तुम्ही त्यांच्याकडे लक्ष देऊ नका. पु.ले.शु.
लेखनविषय:
काव्यरस
कत्तल करुनी वृक्षांची, अनाथ केले भू-मातेला, जंगले बांधूनी सिमेंटची, वाकुल्या दाखविल्या निसर्गाला, चक्र असेच दौडले तर, भविष्यातील पिढी विचारेल, हिरवळ म्हणजे काय.....?? नुसताच म्हणतो धरणी माय, पण तिच्यासाठी करतो काय...?? डोस पाजूनी रासायनिक खतांचे, शोषण केले मातीच्या गुणधर्मांचे हव्यास धरुनी अति -उत्पनांचे, दिवस दाखविले वान्झत्वाचे चक्र असेच दौडले तर, भविष्यातील पिढी विचारेल, सुपीकता म्हणजे काय.....?? नुसताच म्हणतो धरणी माय, पण तिच्यासाठी करतो काय...?? विवस्त्र करुनी निसर्गाला, हिंस्रपणे ओरबाडले वरून धूर काढला तर खालून पाणी उपसले उत्सर्जन करुनी विषारी वायूंचे , ओझोनचे काळीज फाडले चटके देऊ

इडंबन की जय हो...!

अत्रुप्त आत्मा ·

In reply to by सांजसंध्या

सूड 29/03/2012 - 16:09
>>मेरा नाम चिन चिन चू..या चालीवर मस्त बसतंय कैच्याकै. 'जाई-न विचारीत रानफूला' या चालीवर आत्ताच म्हणून पाह्यलं, झक्कास जमतंय.

In reply to by सांजसंध्या

@मेरा नाम चिन चिन चू.. या चालीवर मस्त बसतंय >>> येस...येस... एक नंबर बसतीये चाल... व्वा..व्वाss...व्वा...व्वाss...! :-)

अमृत 29/03/2012 - 16:04
मस्त जमलाय. बाकी आपल्या विडंबन निपुणतेवर आम्ही फिदा आहोत हे सांगणे न लगे. अमृत

प्रचेतस 29/03/2012 - 16:43
अफाट तुमची काव्यप्रतिभा. _/\_ आमचेही दोन. विडंबनाच्या तव्यावर भाजले तुम्ही फाफडे पाणी सगळे वाहून गेले, उरले रिकामे डबडे. भटजी असूनी तुम्ही खाल्ले की हो पापलेट आता तरी कळ्ळं का बाहेर का आले आम्लेट

In reply to by प्रचेतस

रमताराम 29/03/2012 - 16:48
सद्गुरू! सद्गुरु! चला दोन विडंबक गुर्जी सापडले. गंडाबंधन कधी करायचं वल्लीशेट? त्या सूडरावांना म्हणावं अशा एखाद्या गुरुगिरुचं पाय धऽर नि नीट बशीव की रेऽ नीऽटं. का उगाच धागे टाकून गावभर पुसायला लागलाऽय म्हंतो मीऽ.

In reply to by प्रचेतस

पियुशा 29/03/2012 - 17:02
__/\__ आमच्या बी दोन ओळी आपकी शान मे ;) हे अत्रुप्त आत्म्या हे तु काय केले? वाचुनी तुझी विडंबन, मी हसुन हसुन मेले अचानक का अशी तुझ्या प्रतिमेस बहार आली सुस्तावलेल्या समस्ताच्या कि - बोर्ड ला जाग आली लाविले तु मोगर्याचे रोप्,त्यास धोतर्याचे फुल का आले ;) अन वर म्हणतसे " का हसती मज मी निरागस ,बाकी सगळे दुष्ट मेले ;)

In reply to by पियुशा

मरू नकोस पिवशा तू,अता आमच्या धंद्यात सामिल हो... केस-सुटलेली कविता आली,तर बांध तिच्यावर विडंबनाचा बो ;-) माझ्या प्रतिभेस बहार अशीच अचानक येत असते... तुलाही जमतय,तूही ये,हळूहळू आस्ते...आस्ते... मोगर्‍याच्या जागी धोत्र्याचे बी,फसवुन माझ्या हतात दिले व्वा....!तुलाही चांगलच कळतय की,कोण निरागस,कोण-दुष्टं** मेले**... ;-) **>> पिवशाचा हा दुष्टांवरचा निरागस राग पहाता,आंम्हाला-दार उघड बये,दार उघड... या चालीवर... राग अवर बये,राग अवर... असे विडंबन करायचा आदेश अंतर्मन-बांदेकरांकडुन येत आहे.. ;-)

In reply to by प्रचेतस

फाफडे भाजायला आम्हाला,भरिस पाडलं तुंम्ही आणी विकायच्या वेळी,नेमके झालात कमी ;-) भटजी असुन आंम्ही,कुठे खाल्लं पाप-लेट आता कळ्ळं कसं येतं,अचानक बाहेर आम्लेट :-p

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस 29/03/2012 - 22:09
सतत विडंबने टाकूनी नवकवींवर बाण सोडलात तुम्ही ढाल घेऊनी तो अडवाया मध्येच उभे राह्यलो आम्ही. ही विडंबने आहेत गंमतीशीर मनात ठेवू नका अढी डोश्याऐवजी आम्लेट येऊनी पातळ का हो तुमची कढी. :P

In reply to by प्रचेतस

@सतत विडंबने टाकूनी नवकवींवर बाण सोडलात तुम्ही ढाल घेऊनी तो अडवाया मध्येच उभे राह्यलो आम्ही. >>> नविन माहिती ;-) @ही विडंबने आहेत गंमतीशीर मनात ठेवू नका अढी>>> ब्वार..ब्वार... डोश्याऐवजी आम्लेट येऊनी पातळ का हो तुमची कढी. >>>

सुकामेवा 29/03/2012 - 18:30
जबरदस्त !!! एक नंबर हसुन हसुन पक्की वाट लागली आहे .................... बाकी वल्लीनी पण इडंबन करुन त्यात छान भर घातली आहे वाचुन इडंबन कलिजा खलास झाला इडंबन करणारर्‍याना आम्ही मुजरा केला |

सोत्रि 29/03/2012 - 19:54
कवितेपेक्षा विडंबनच जास्त आवडायला लागले आहे .......
:D खरंच मूळ कविताच न लिहीता डायरेक्ट विडंबन लिहीता येते का रे भाऊ ? - (विचारात पडलेला) सोकाजी

In reply to by सोत्रि

@डायरेक्ट विडंबन लिहिता येतं का रे भाऊ?>>> :-D मूळ दारवां शिवाय कॉकटेल करण्याइतकच सोप्पं आहे ते...! ;-)

In reply to by सूड

@तुम्हाला मॉकटेल म्हणायचं आहे का ? >>> तसं म्हटलं तरी फारसा फरक पडत नाही,त्यालाही काही मुळ घटकद्रव्य(सोडा/सरबते,स्क्वॅश) लागतातच... ;-)

जेनी... 29/03/2012 - 19:58
मरनार मी एक दिवस .ही दुसरि वेळ आहे बर का :( आत्मोजि हे चुकिच आहे .. आज्पासुन हापिसात मिपा उघडायचा नाहि . बेक्कार बेक्कार हसवता तुम्हि .. जय हो विडंबन बाबा कि :D :D

किसन शिंदे 29/03/2012 - 20:09
भटजी बुवा, तुमची काव्यप्रतिभा जबरदस्त आहे यात वादच नाही पण अलिकडे तुम्ही वारंवार लिहीत असलेली विडंबनं वाचून खुप कंटाळा आलाय. तुमच्याकडून आता एखाद्या गंभीर काव्याची अपेक्षा आहे. कधी लिहताय बोला?

In reply to by किसन शिंदे

@पण अलिकडे तुम्ही वारंवार लिहीत असलेली विडंबनं वाचून खुप कंटाळा आलाय. >>> जी किसनद्येवा... मान्य हाय... :-) @तुमच्याकडून आता एखाद्या गंभीर काव्याची अपेक्षा आहे. कधी लिहताय बोला?>>> शिरियसली इचार करनेत येइल... प्रामाणिक प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद :-)

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

मी-सौरभ 30/03/2012 - 10:34
जोवर पडतायत तोवर विडंबन पडू द्यात... एकदा(चं) शिरेस झालात की मंग काय खरं नाय :) धन्याच्या उदा. वरन बोध घ्यावा ही नम्र विनंती. (तुमचा हितचिंतक माणुस)

In reply to by सूड

@तुमच्या मनात लिबलिबित गोष्टी असतात ते विसरलोच होतो मी!! >> अगदी अगदी.. जाणीवपूर्वक लक्षात ठेवावं अश्याच तर मुल्य-वान गोष्टी टुम्ही लक्षात ठेविता.. होय की नै..सूडूक्सर!

नाखु 03/02/2016 - 12:53
काव्यप्रतीभा "सोळात"ही तितकीच भेदकपणा टिकवून आहे. सभीक्षक नाखु

In reply to by सांजसंध्या

सूड 29/03/2012 - 16:09
>>मेरा नाम चिन चिन चू..या चालीवर मस्त बसतंय कैच्याकै. 'जाई-न विचारीत रानफूला' या चालीवर आत्ताच म्हणून पाह्यलं, झक्कास जमतंय.

In reply to by सांजसंध्या

@मेरा नाम चिन चिन चू.. या चालीवर मस्त बसतंय >>> येस...येस... एक नंबर बसतीये चाल... व्वा..व्वाss...व्वा...व्वाss...! :-)

अमृत 29/03/2012 - 16:04
मस्त जमलाय. बाकी आपल्या विडंबन निपुणतेवर आम्ही फिदा आहोत हे सांगणे न लगे. अमृत

प्रचेतस 29/03/2012 - 16:43
अफाट तुमची काव्यप्रतिभा. _/\_ आमचेही दोन. विडंबनाच्या तव्यावर भाजले तुम्ही फाफडे पाणी सगळे वाहून गेले, उरले रिकामे डबडे. भटजी असूनी तुम्ही खाल्ले की हो पापलेट आता तरी कळ्ळं का बाहेर का आले आम्लेट

In reply to by प्रचेतस

रमताराम 29/03/2012 - 16:48
सद्गुरू! सद्गुरु! चला दोन विडंबक गुर्जी सापडले. गंडाबंधन कधी करायचं वल्लीशेट? त्या सूडरावांना म्हणावं अशा एखाद्या गुरुगिरुचं पाय धऽर नि नीट बशीव की रेऽ नीऽटं. का उगाच धागे टाकून गावभर पुसायला लागलाऽय म्हंतो मीऽ.

In reply to by प्रचेतस

पियुशा 29/03/2012 - 17:02
__/\__ आमच्या बी दोन ओळी आपकी शान मे ;) हे अत्रुप्त आत्म्या हे तु काय केले? वाचुनी तुझी विडंबन, मी हसुन हसुन मेले अचानक का अशी तुझ्या प्रतिमेस बहार आली सुस्तावलेल्या समस्ताच्या कि - बोर्ड ला जाग आली लाविले तु मोगर्याचे रोप्,त्यास धोतर्याचे फुल का आले ;) अन वर म्हणतसे " का हसती मज मी निरागस ,बाकी सगळे दुष्ट मेले ;)

In reply to by पियुशा

मरू नकोस पिवशा तू,अता आमच्या धंद्यात सामिल हो... केस-सुटलेली कविता आली,तर बांध तिच्यावर विडंबनाचा बो ;-) माझ्या प्रतिभेस बहार अशीच अचानक येत असते... तुलाही जमतय,तूही ये,हळूहळू आस्ते...आस्ते... मोगर्‍याच्या जागी धोत्र्याचे बी,फसवुन माझ्या हतात दिले व्वा....!तुलाही चांगलच कळतय की,कोण निरागस,कोण-दुष्टं** मेले**... ;-) **>> पिवशाचा हा दुष्टांवरचा निरागस राग पहाता,आंम्हाला-दार उघड बये,दार उघड... या चालीवर... राग अवर बये,राग अवर... असे विडंबन करायचा आदेश अंतर्मन-बांदेकरांकडुन येत आहे.. ;-)

In reply to by प्रचेतस

फाफडे भाजायला आम्हाला,भरिस पाडलं तुंम्ही आणी विकायच्या वेळी,नेमके झालात कमी ;-) भटजी असुन आंम्ही,कुठे खाल्लं पाप-लेट आता कळ्ळं कसं येतं,अचानक बाहेर आम्लेट :-p

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

प्रचेतस 29/03/2012 - 22:09
सतत विडंबने टाकूनी नवकवींवर बाण सोडलात तुम्ही ढाल घेऊनी तो अडवाया मध्येच उभे राह्यलो आम्ही. ही विडंबने आहेत गंमतीशीर मनात ठेवू नका अढी डोश्याऐवजी आम्लेट येऊनी पातळ का हो तुमची कढी. :P

In reply to by प्रचेतस

@सतत विडंबने टाकूनी नवकवींवर बाण सोडलात तुम्ही ढाल घेऊनी तो अडवाया मध्येच उभे राह्यलो आम्ही. >>> नविन माहिती ;-) @ही विडंबने आहेत गंमतीशीर मनात ठेवू नका अढी>>> ब्वार..ब्वार... डोश्याऐवजी आम्लेट येऊनी पातळ का हो तुमची कढी. >>>

सुकामेवा 29/03/2012 - 18:30
जबरदस्त !!! एक नंबर हसुन हसुन पक्की वाट लागली आहे .................... बाकी वल्लीनी पण इडंबन करुन त्यात छान भर घातली आहे वाचुन इडंबन कलिजा खलास झाला इडंबन करणारर्‍याना आम्ही मुजरा केला |

सोत्रि 29/03/2012 - 19:54
कवितेपेक्षा विडंबनच जास्त आवडायला लागले आहे .......
:D खरंच मूळ कविताच न लिहीता डायरेक्ट विडंबन लिहीता येते का रे भाऊ ? - (विचारात पडलेला) सोकाजी

In reply to by सोत्रि

@डायरेक्ट विडंबन लिहिता येतं का रे भाऊ?>>> :-D मूळ दारवां शिवाय कॉकटेल करण्याइतकच सोप्पं आहे ते...! ;-)

In reply to by सूड

@तुम्हाला मॉकटेल म्हणायचं आहे का ? >>> तसं म्हटलं तरी फारसा फरक पडत नाही,त्यालाही काही मुळ घटकद्रव्य(सोडा/सरबते,स्क्वॅश) लागतातच... ;-)

जेनी... 29/03/2012 - 19:58
मरनार मी एक दिवस .ही दुसरि वेळ आहे बर का :( आत्मोजि हे चुकिच आहे .. आज्पासुन हापिसात मिपा उघडायचा नाहि . बेक्कार बेक्कार हसवता तुम्हि .. जय हो विडंबन बाबा कि :D :D

किसन शिंदे 29/03/2012 - 20:09
भटजी बुवा, तुमची काव्यप्रतिभा जबरदस्त आहे यात वादच नाही पण अलिकडे तुम्ही वारंवार लिहीत असलेली विडंबनं वाचून खुप कंटाळा आलाय. तुमच्याकडून आता एखाद्या गंभीर काव्याची अपेक्षा आहे. कधी लिहताय बोला?

In reply to by किसन शिंदे

@पण अलिकडे तुम्ही वारंवार लिहीत असलेली विडंबनं वाचून खुप कंटाळा आलाय. >>> जी किसनद्येवा... मान्य हाय... :-) @तुमच्याकडून आता एखाद्या गंभीर काव्याची अपेक्षा आहे. कधी लिहताय बोला?>>> शिरियसली इचार करनेत येइल... प्रामाणिक प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद :-)

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

मी-सौरभ 30/03/2012 - 10:34
जोवर पडतायत तोवर विडंबन पडू द्यात... एकदा(चं) शिरेस झालात की मंग काय खरं नाय :) धन्याच्या उदा. वरन बोध घ्यावा ही नम्र विनंती. (तुमचा हितचिंतक माणुस)

In reply to by सूड

@तुमच्या मनात लिबलिबित गोष्टी असतात ते विसरलोच होतो मी!! >> अगदी अगदी.. जाणीवपूर्वक लक्षात ठेवावं अश्याच तर मुल्य-वान गोष्टी टुम्ही लक्षात ठेविता.. होय की नै..सूडूक्सर!

नाखु 03/02/2016 - 12:53
काव्यप्रतीभा "सोळात"ही तितकीच भेदकपणा टिकवून आहे. सभीक्षक नाखु
स्वयंप्रेरणा :- ज्या http://www.misalpav.com/node/21154 या धाग्या वरुन हे गीत स्फुरले, त्या धाग्याचे हे गीत म्हणजे स्वयं-उपशमनच आहे ;-) भगवंता रे भगवंता,खरच सांग.....हे काय झाले? टाकला होता डोसा मग, आम्लेट कसे बाहेर आले?

तो

अज्ञातकुल ·
लेखनविषय:
काव्यरस
तो पोखरतोय आतून............. उत्खननातून; एकेक कविता बाहेर काढतोय.............. कींमती जगणं आणि जगण्याची किंमत ह्यांची तौलनिक मिमांसा करतोय............... खर्‍या खोट्याची आपल्या परक्याची रुजवात घालून देण्यासाठी आलाय तो.................... आयुष्यभराच्या ओळखीचे; परिचय झालेत त्या निमित्ताने................. मुखवट्यापलिकडचे चेहरे दृष्टीपथात आलेत........... झटताहेत सर्वच कर्तव्यापोटी आपापली कामे सांभाळून.................... कुणी; जणीव करून देताहेत आल्याची; एक उपचार म्हणून................ खरं तर आता कार्य थांबलंय................ उपयुक्तताही संपलीय................. अस्तित्व आहे ते केवळ; कुणाच्यात

व्युत्क्रमी परिकर्म

निनाद ·

शरदिनीच्या नव 'काव्य परंपरेत' भर घालणारी ही कविता आहे. आपली कविता आणि आपली प्रतिभा अतिउच्च दर्जाची आहे. आस्वादकाच्या बाबतीत एका वर्गशिक्षकाच्या काही मर्यादा आहेत, त्यामुळे कोणी जाणकार आस्वादकाने सदरील कवितेचे दर्जेदार रसग्रहण केले तर कवितेचा आस्वाद घेता येईल असं म्हणतात की, मार्क्स, फ्रॉइड, रसेल आणि आइनस्टाइन यांनी माणसाच्या व्यक्तित्वाबद्दलच्या आणि वास्तवाबद्दलच्या कल्पनाच बदलवून टाकल्या. आणि मग कलावंतांपुढे प्रश्न पडला असेल की, व्यक्तित्त्व आणि वास्तव जर तर्काच्या, तर्कवाणीच्या जाणिवेच्या चिमटीत येत नसेल तर कलावंतांनी कोणतं माध्यम वापरावं ? कलावंतांनी अशा जाणिवांसाठी जी कोणती माध्यमं त्यासाठी वापरली असतील त्यात काळाने 'कविता' नावाच्या एका माध्यमाने एका मोठ्या विचारसमुहाला मोठी पायवाट करुन दिली असे मला वाटायला लागले आहे. (थोरामोठ्यांच्या विचारातून साभार) -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

निनाद 29/03/2012 - 08:19
वत्सर भारद्वाज वाजश्रवा वेशपरायण तेच मार्क्स, फ्रॉइड, रसेल आइनस्टाइन व्यक्तित्व प्रतिष्टंभ वास्तव कलावंतवचन तर्कवाणी माध्यम छद्मशंकुक नेत्रांजन चिमटी सार्वजनिक वर्गशिक्षक पीठासीन नियतविहित निर्धारित शल्यपूर्व निदान ;)

In reply to by निनाद

आज संस्कृतचा कोणता ग्रंथ वाचायला घेतलाय ? आणि हे कोणतं वृत्त म्हणायचं ? आता कटतोय.. महाविद्यालयातून येतांना एखादा शब्दकोश घेऊन यावा लागेल कवितेचा वरीजनल आस्वाद घ्यायला. ;) -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

निनाद 29/03/2012 - 08:28
वत्सर भारद्वाज वाजश्रवा वेशपरायण हे प्रमुख १० ऋषींच्या मुलांपैकी नव्हेत का? नव्या युगातले नवे ऋषी त्यासम....

पैसा 29/03/2012 - 08:29
कविता आणि रसग्रहणाचं कोणी तरी मराठीत भाषांतर करा रे! :~

सहज 29/03/2012 - 09:43
चाळण दूर्वा लोभसबाला रम्य भंगुनी तोरा गोक्षुराक्ष आम्ल्य निरलस अवघड भलतेच काव्य अबलमी निरर्थक डुर्र शब्दगम्य - शर्निनादिनी दुर्बोध कवी पद रिक्त झाले आहे त्यावर वर्णी लावण्यासाठी खटाटोप दिसतोय :-) २०११ पर्यंत तरी एक चांगला इसम होता. :-(

निनाद 30/03/2012 - 04:33
सर्व वाचकांना धन्यवाद! सरांचे खास आभार. शर्निनादिनी ? भारीच! सहजरावांची ष्टाईल आवडली. कपिलराव, ग्रेस सारख्या कवीची उंची गाठण्याची आमची पात्रता नाही. ट ला ट लावणारे यमके इतकीच काय ती लायकी! परत एकदा वाचणार्‍या सार्‍या आस्वादकांचे मनापासून आभार!

पैसा 18/12/2013 - 09:09
धूसरिका परत वाचली! परत काही कळ्ळं नै. पण आता ती धूसरिका आहे हे माहित असल्याने णो टेण्शन!

In reply to by पैसा

निनाद 19/12/2013 - 09:04
धूसरिका हे सह्ही नामकरण आहे. काहीतरी धूसर धूसर कळल्यासारखं वाट्टं! पण काय कळ्ळं ते समजत नाही...! काय बरोबर णा? ;)

निनाद 20/12/2013 - 03:56
अवसीदन - माझ्या मते 'स्थिर करणे' किंवा 'एका जागेवर स्थापित ठेवणे', 'स्थापन करणे' अशा अर्थाने वापरला जातो. अपवाह - पात्र भरून वाहू लागलेल्या प्रवाहास अपवाह म्हणतात. म्हणजे बादली भरून जाऊ लागल्यावर जो प्रवाह निर्माण होईल तो पाण्याचा अपवाह असेल. किंवा जमीन पूर्ण भिजल्यावर जे पाणी वाहू लागेल ते अपवाह असेल. स्थूनांकन - काटेकोर मोजणी नसलेले. हिशोब करताना केलेले अंदाज आणि अचूक गणिती मूल्य यातील फरकास स्थूनांकन दोष म्हणतात. स्थूल फरक असेही म्हणता येईल.

कंजूस 20/12/2013 - 10:34
एकजण शहरातला महाबळेश्वरला जातो .इकडे तिकडे धुक्यात मातीच्या वाटेवरून रानातून हिंडतो .ओला धुसर गारवा ,अधुनमधून कौलारू घरे ,पक्षांचे आवाज ,पायी लाल माती ,बाजारातील पोहे चहा आणि खमंग गरमागरम चणे : जातीवेद याची धुसरिका व्युत्क्रम . एकजण शहरात जातो ,चकाचक इमारती ,भपकेदार रखवालदार,काटकोनात मोठे रस्ते ,टकाटक पब्लिक ,भरधाव मोटारी आणि वाजणारे भोंगे सगळे स्पष्ट तरीही धुसर या व्युत्क्रमी परीकर्म कवितेसारखे .

शरदिनीच्या नव 'काव्य परंपरेत' भर घालणारी ही कविता आहे. आपली कविता आणि आपली प्रतिभा अतिउच्च दर्जाची आहे. आस्वादकाच्या बाबतीत एका वर्गशिक्षकाच्या काही मर्यादा आहेत, त्यामुळे कोणी जाणकार आस्वादकाने सदरील कवितेचे दर्जेदार रसग्रहण केले तर कवितेचा आस्वाद घेता येईल असं म्हणतात की, मार्क्स, फ्रॉइड, रसेल आणि आइनस्टाइन यांनी माणसाच्या व्यक्तित्वाबद्दलच्या आणि वास्तवाबद्दलच्या कल्पनाच बदलवून टाकल्या. आणि मग कलावंतांपुढे प्रश्न पडला असेल की, व्यक्तित्त्व आणि वास्तव जर तर्काच्या, तर्कवाणीच्या जाणिवेच्या चिमटीत येत नसेल तर कलावंतांनी कोणतं माध्यम वापरावं ? कलावंतांनी अशा जाणिवांसाठी जी कोणती माध्यमं त्यासाठी वापरली असतील त्यात काळाने 'कविता' नावाच्या एका माध्यमाने एका मोठ्या विचारसमुहाला मोठी पायवाट करुन दिली असे मला वाटायला लागले आहे. (थोरामोठ्यांच्या विचारातून साभार) -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

निनाद 29/03/2012 - 08:19
वत्सर भारद्वाज वाजश्रवा वेशपरायण तेच मार्क्स, फ्रॉइड, रसेल आइनस्टाइन व्यक्तित्व प्रतिष्टंभ वास्तव कलावंतवचन तर्कवाणी माध्यम छद्मशंकुक नेत्रांजन चिमटी सार्वजनिक वर्गशिक्षक पीठासीन नियतविहित निर्धारित शल्यपूर्व निदान ;)

In reply to by निनाद

आज संस्कृतचा कोणता ग्रंथ वाचायला घेतलाय ? आणि हे कोणतं वृत्त म्हणायचं ? आता कटतोय.. महाविद्यालयातून येतांना एखादा शब्दकोश घेऊन यावा लागेल कवितेचा वरीजनल आस्वाद घ्यायला. ;) -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

निनाद 29/03/2012 - 08:28
वत्सर भारद्वाज वाजश्रवा वेशपरायण हे प्रमुख १० ऋषींच्या मुलांपैकी नव्हेत का? नव्या युगातले नवे ऋषी त्यासम....

पैसा 29/03/2012 - 08:29
कविता आणि रसग्रहणाचं कोणी तरी मराठीत भाषांतर करा रे! :~

सहज 29/03/2012 - 09:43
चाळण दूर्वा लोभसबाला रम्य भंगुनी तोरा गोक्षुराक्ष आम्ल्य निरलस अवघड भलतेच काव्य अबलमी निरर्थक डुर्र शब्दगम्य - शर्निनादिनी दुर्बोध कवी पद रिक्त झाले आहे त्यावर वर्णी लावण्यासाठी खटाटोप दिसतोय :-) २०११ पर्यंत तरी एक चांगला इसम होता. :-(

निनाद 30/03/2012 - 04:33
सर्व वाचकांना धन्यवाद! सरांचे खास आभार. शर्निनादिनी ? भारीच! सहजरावांची ष्टाईल आवडली. कपिलराव, ग्रेस सारख्या कवीची उंची गाठण्याची आमची पात्रता नाही. ट ला ट लावणारे यमके इतकीच काय ती लायकी! परत एकदा वाचणार्‍या सार्‍या आस्वादकांचे मनापासून आभार!

पैसा 18/12/2013 - 09:09
धूसरिका परत वाचली! परत काही कळ्ळं नै. पण आता ती धूसरिका आहे हे माहित असल्याने णो टेण्शन!

In reply to by पैसा

निनाद 19/12/2013 - 09:04
धूसरिका हे सह्ही नामकरण आहे. काहीतरी धूसर धूसर कळल्यासारखं वाट्टं! पण काय कळ्ळं ते समजत नाही...! काय बरोबर णा? ;)

निनाद 20/12/2013 - 03:56
अवसीदन - माझ्या मते 'स्थिर करणे' किंवा 'एका जागेवर स्थापित ठेवणे', 'स्थापन करणे' अशा अर्थाने वापरला जातो. अपवाह - पात्र भरून वाहू लागलेल्या प्रवाहास अपवाह म्हणतात. म्हणजे बादली भरून जाऊ लागल्यावर जो प्रवाह निर्माण होईल तो पाण्याचा अपवाह असेल. किंवा जमीन पूर्ण भिजल्यावर जे पाणी वाहू लागेल ते अपवाह असेल. स्थूनांकन - काटेकोर मोजणी नसलेले. हिशोब करताना केलेले अंदाज आणि अचूक गणिती मूल्य यातील फरकास स्थूनांकन दोष म्हणतात. स्थूल फरक असेही म्हणता येईल.

कंजूस 20/12/2013 - 10:34
एकजण शहरातला महाबळेश्वरला जातो .इकडे तिकडे धुक्यात मातीच्या वाटेवरून रानातून हिंडतो .ओला धुसर गारवा ,अधुनमधून कौलारू घरे ,पक्षांचे आवाज ,पायी लाल माती ,बाजारातील पोहे चहा आणि खमंग गरमागरम चणे : जातीवेद याची धुसरिका व्युत्क्रम . एकजण शहरात जातो ,चकाचक इमारती ,भपकेदार रखवालदार,काटकोनात मोठे रस्ते ,टकाटक पब्लिक ,भरधाव मोटारी आणि वाजणारे भोंगे सगळे स्पष्ट तरीही धुसर या व्युत्क्रमी परीकर्म कवितेसारखे .
लेखनविषय:
व्युत्क्रमी परिकर्म स्वयं-संतुलन कच्चीजप्ती शंकुचाचणी अवसीदन। मिथ्या शस्त्रक्रिया स्व-विमोची रूपद बीजगुणन॥ दुय्यम उघाड दोलनलेखी मळसूत्रउत्परिवर्तन। वालुकाश्मी भित्ति बीज चाचणी अपवाहचक्रन॥ वैतनिकपद व्युत्क्रमी परिकर्म सदापदावर्तन। स्थूनांकन दोष अपवाह गुणांक वनसंशोधन॥ प्रतिवेदक अधिकारीसंचय वायु पुनर्मूल्यन। लालसावर प्रारणप्रतिक्षेप परिपथ प्रत्यावर्तन॥

माझी अधुरी कविता

रसप ·

हारुन शेख 28/03/2012 - 20:47
छान लिहिता अजून येऊ देत. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

हारुन शेख 28/03/2012 - 20:47
छान लिहिता अजून येऊ देत. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
लेखनविषय:
काव्यरस
मी जपली जीवनभर जी वसने सारी ती विरली ओसाड शून्य नजरेच्या स्वप्नांची चौकट झिजली भुरभुर कापूस धुक्याचा चौफेर पसरला आता रस्ताही संपुन गेला ह्या वळणावरती येता काजळल्या क्षितिजापाशी नि:शब्द गुंतली किरणे श्वासांना अवजड झाले श्वासांचे ओझे बनणे माझ्यामागे शब्दांचे उद्विग्न उसासे काही त्या शेवटच्या पानावर गवसेल सांडली शाई तू नकोस माझ्यासाठी थेंबातुन वाहुन जाऊ माझ्या अधुऱ्या कवितेने तू नकोस भारुन जाऊ ....रसप.... http://www.ranjeetparadkar.com/2012/01/blog-post_30.html

प्रोफाईल

रसप ·

रसप 28/03/2012 - 12:24
धन्यवाद महोदय ! मी हे जाणतो... शैले शैले न माणिक्यम् मौक्तिकम् न गजे गजे साधवो न हि सर्वत्र चन्दनम् न वने वने त्यामुळे 'सावधान' आहे.. (आणि 'नवकवी' बनूनही बरेच दिवस झालेत, त्यामुळे सवय आहे!! हाहाहाहाहा!)

५० फक्त 28/03/2012 - 13:29
अवघड आहे, अवांतर -साबुदाण्याचे भाव काय चाललेत बाजारात याची चौकशी करा जरा, या आभासी दुनियेतुन बाहेर याल लवकर.

पैसा 28/03/2012 - 17:28
खरंतर मनातून दु:खी असलेल्या एका जीवाबद्दल आहे. पण कविता छान! आणि हो, मिपावर स्वागत!

हारुन शेख 28/03/2012 - 21:05
छान ! चे.पु. खरोखर आयुष्यावर प्रभावी झालंय. आजच वाचलं कि कुणा तैवानी बाईने live आत्महत्या केली फेसबुकवर काल ! रामा शिवा गोविंदा ! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

रसप 28/03/2012 - 12:24
धन्यवाद महोदय ! मी हे जाणतो... शैले शैले न माणिक्यम् मौक्तिकम् न गजे गजे साधवो न हि सर्वत्र चन्दनम् न वने वने त्यामुळे 'सावधान' आहे.. (आणि 'नवकवी' बनूनही बरेच दिवस झालेत, त्यामुळे सवय आहे!! हाहाहाहाहा!)

५० फक्त 28/03/2012 - 13:29
अवघड आहे, अवांतर -साबुदाण्याचे भाव काय चाललेत बाजारात याची चौकशी करा जरा, या आभासी दुनियेतुन बाहेर याल लवकर.

पैसा 28/03/2012 - 17:28
खरंतर मनातून दु:खी असलेल्या एका जीवाबद्दल आहे. पण कविता छान! आणि हो, मिपावर स्वागत!

हारुन शेख 28/03/2012 - 21:05
छान ! चे.पु. खरोखर आयुष्यावर प्रभावी झालंय. आजच वाचलं कि कुणा तैवानी बाईने live आत्महत्या केली फेसबुकवर काल ! रामा शिवा गोविंदा ! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
लेखनविषय:
काव्यरस
ती नाहीये.. माहितेय.. पण मला तिच्या प्रोफाईलला फ्रेंड म्हणून ॲड करायचंय ती काहीच बोलणार नाहीये, लिहिणार नाहीये मला माहितेय पण मला तिच्या शांततेला 'लाईक' करायचंय ती येणार नाही..