तो पोखरतोय आतून.............
उत्खननातून;
एकेक कविता बाहेर काढतोय..............
कींमती जगणं आणि जगण्याची किंमत
ह्यांची तौलनिक मिमांसा करतोय...............
खर्या खोट्याची
आपल्या परक्याची
रुजवात घालून देण्यासाठी आलाय तो....................
आयुष्यभराच्या ओळखीचे;
परिचय झालेत त्या निमित्ताने.................
मुखवट्यापलिकडचे चेहरे
दृष्टीपथात आलेत...........
झटताहेत सर्वच कर्तव्यापोटी
आपापली कामे सांभाळून....................
कुणी; जणीव करून देताहेत आल्याची;
एक उपचार म्हणून................
खरं तर आता कार्य थांबलंय................
उपयुक्तताही संपलीय.................
अस्तित्व आहे ते केवळ;
कुणाच्यातरी कपाळावरच्या सौभाग्यापुरतं............
मात्र तिळतिळ तुटतोय जीव
एका कवितेचा...............
जी गर्भात आहे पण जन्म घेऊ शकत नाही...........
आता त्याला सोबत फक्त दोघांचीच.........
थिजलेल्या डोळ्यांआड;
स्पंदनात गुदमरलेल्या कवितेची...........
आणि
अणुरेणूंशी निखळ तादात्म्य पावलेल्या
जिवलग कँसरची........................
...........................अज्ञात
नेहमी प्रमाणे
आगळीवेगळी श्रद्धांजली..