मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तो

अज्ञातकुल · · जे न देखे रवी...
तो पोखरतोय आतून............. उत्खननातून; एकेक कविता बाहेर काढतोय.............. कींमती जगणं आणि जगण्याची किंमत ह्यांची तौलनिक मिमांसा करतोय............... खर्‍या खोट्याची आपल्या परक्याची रुजवात घालून देण्यासाठी आलाय तो.................... आयुष्यभराच्या ओळखीचे; परिचय झालेत त्या निमित्ताने................. मुखवट्यापलिकडचे चेहरे दृष्टीपथात आलेत........... झटताहेत सर्वच कर्तव्यापोटी आपापली कामे सांभाळून.................... कुणी; जणीव करून देताहेत आल्याची; एक उपचार म्हणून................ खरं तर आता कार्य थांबलंय................ उपयुक्तताही संपलीय................. अस्तित्व आहे ते केवळ; कुणाच्यातरी कपाळावरच्या सौभाग्यापुरतं............ मात्र तिळतिळ तुटतोय जीव एका कवितेचा............... जी गर्भात आहे पण जन्म घेऊ शकत नाही........... आता त्याला सोबत फक्त दोघांचीच......... थिजलेल्या डोळ्यांआड; स्पंदनात गुदमरलेल्या कवितेची........... आणि अणुरेणूंशी निखळ तादात्म्य पावलेल्या जिवलग कँसरची........................ ...........................अज्ञात

वाचने 801 वाचनखूण प्रतिक्रिया 2