मुक्तकाचं विडंबन छान.
यकुशेठच्या रसग्रहणाच्या प्रतिक्षेत.

जे काय आहे ते चांगलंच जमलंय. भयाण आहे. यात विडंबन म्हणून हसण्यासारखं काय आहे? की मलाच कविता कळत नाहीत हल्ली?

ही कविता संपादन मंडळाने जास्तीत जास्त सदस्यांनी वाचण्‍यापूर्वीच उडवावी अशी कळकळीची विनंती.
मिपा आणि 50 फक्त मुळे अनेकांचा हसून हसून जीव गेला ही बातमी निश्चितच चांगली असणार नाही

मी पूर्ण वाचलेली नाहीय, पहिल्या काही ओळीतच मी खात असलेले बनाना चीप्स खोलीभर उडाले!
त्याबद्दल 50 फक्त यांचा निषेध!!!!!

दुख)डंबन आवडले... तर नंतर थिपक्यांच्या ओळी रसभंग करत आहेत ...

@ यकु
यात हसु हसुन खोलिभर चिप्स उडण्यासारखे काय आहे नक्की ?
( किन्वा माझा अभ्यास कमी पडत असावा बहुतेक )
विड्म्बन वास्तवदर्शी वाटल ,मला तरी वाचल्यानन्तर भयाण वाटल

मला यात गंभीर होण्यासारखं ( ठिक आहे झालात) काय आहे ते कळलेलं नाही.
मी पण गंभीर झालो होतो पण त्रासदायक माणसांची विल्हेवाट कशी लावतात, उकळत पाणी, श्वासोच्छवासाचं पुक्क आणि टॅन आणि हाईट म्हणजे 'ती पिवळी नळी ओढावी वाटते' या जागांवर तुम्हाला विनोद दिसला नाही? तुमच्या गांभिर्याचा तणाव या जागांवर फुटला नाही?

कॅय तरी बोलायचं रॅव !

हर्षदराव, अतिशय भेदक कविता..

दवाखानातल्या ह्या एकविसाव्या रात्री
पुक अन ट्यॅन ऐकताना वाटते आहे
उद्याचं कोवळं उन ह्यांच्या मिटत्या डोळ्यांवर कोसळण्याआधीच
मिळाली थोडी आंतरिक शक्ती तर
तर
.
.
.
.
ती पिवळी नळी ओढावी म्हणते.......

मला तरी ह्या ओळींमध्ये आपल्या प्रिय व्यक्तिच्या आजारपणामुळे, त्या/तिच्या दु:खामुळे आलेला अगतिकपणा जाणवला.. "त्याला इतक्या त्रासात, केविलवाणेपणे जिवंत ठेवण्यापेक्षा आपणच त्याला मृत्यु द्यावा." ही टोकाची भावना जाणवली. आणखी वेगळे काही असल्यास माझी विनोदबुद्धी (आणि समज) कमी पडत असेल..