मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

तो, ती आणि ते

Rohini Mansukh ·
त्याने म्हटले 'तू वाटशी चंद्र मजला' तिने ऐकले 'चेहऱ्यावर डाग कसला' त्यांना वाटले 'आता हा फसला' तिने म्हटले 'थांब ना जरा' त्याने ऐकले 'आयता सापडलास बरा' त्यांना वाटले 'हा नेहमीचाच नखरा' त्यांनी म्हटले 'आगळी तुमची प्रीत' त्याने ऐकले 'कोण हार कोण जीत' तिला वाटले 'वेगळी जगाची रीत' - सौ. रोहिणी मनसुख

अहो डॉक्टर, काढा वेंटीलेटर

पाषाणभेद ·

खिलजि 11/12/2019 - 18:15
पाभे हि दुसऱ्या वळणाची वाटतेय .. बरोबर ना .. मी तरी तशीच वाचलीय.. शेमटूशेम जुळतेय .. ओळ अन अर्थही

In reply to by खिलजि

पाषाणभेद 11/12/2019 - 18:50
याला काय अर्थ ये राव? म्हंजे पेशंट रिकव्हर होतो आहे. चांगला उड्या मारून पलंगाची कुरकुर ऐकायला डॉक्टरला बोलावतो आहे. लॅब टेस्ट न करता आपल्या शरीराची नासाडी अन पैसे वाचवायचं बघत आहे तर तुम्हाला दुसरंच सुचतंय. हे म्हंजे आम्ही कान्हेगावला जायचं म्हणतो अन तुम्ही कोपरगावच्या गाडीत बशवीता व्हय. याला काय अर्थ ये राव?

खिलजि 11/12/2019 - 18:53
या पलंगावरच्या उद्यानींच तर गुदगुल्या केल्या , कविता वाचताना ...

खिलजि 11/12/2019 - 18:15
पाभे हि दुसऱ्या वळणाची वाटतेय .. बरोबर ना .. मी तरी तशीच वाचलीय.. शेमटूशेम जुळतेय .. ओळ अन अर्थही

In reply to by खिलजि

पाषाणभेद 11/12/2019 - 18:50
याला काय अर्थ ये राव? म्हंजे पेशंट रिकव्हर होतो आहे. चांगला उड्या मारून पलंगाची कुरकुर ऐकायला डॉक्टरला बोलावतो आहे. लॅब टेस्ट न करता आपल्या शरीराची नासाडी अन पैसे वाचवायचं बघत आहे तर तुम्हाला दुसरंच सुचतंय. हे म्हंजे आम्ही कान्हेगावला जायचं म्हणतो अन तुम्ही कोपरगावच्या गाडीत बशवीता व्हय. याला काय अर्थ ये राव?

खिलजि 11/12/2019 - 18:53
या पलंगावरच्या उद्यानींच तर गुदगुल्या केल्या , कविता वाचताना ...
अहो डॉक्टर, काढा वेंटीलेटर अहो डॉक्टर काढा की माझे वेंटीलेटर मला काही झाले नाही बघा मी लिहीन सुद्धा लव लेटर (कोरस: हिला द्या हो डिसचार्ज लेटर) न मी आजारी न मी बेचैन डोकेदुखी नाही मला न तापाची कणकण पण मग का देता मला तुम्ही इंजेक्शन? काढा की माझे वेंटीलेटर थोडे औषध मी घेते थोडे तुम्हीपण घ्या ना माझ्या हृदयाची धडधड कान देवून ऐकाना सलाईन ऑक्सीजन दुर करा अन घ्या माझे टेंपरेचर काढा की माझे वेंटीलेटर इसीजी नका करू तुम्ही पल्सही नका पाहू कोणी लॅब टेस्ट नका सांगू, बंद करा तो समोरचा मॉनिटर काढा की माझे वेंटीलेटर पलंगावर स्पेशल रूमच्या, मी आहे झोपलेले काळजी घेण्या

सिक्रेट धंद्याचे

पाषाणभेद ·
एक बारडान्स गर्ल दुसरीला विचारी का ग तर्रन्नूम, तु घरी दिसत होती दिवसा दुपारी गेल्या आठवड्यापासून आता तर ते ही नाही काही आजारी आहे का? का इतर काही? "क्या बोलू निलूराणी तुझे, - बोले तर्रन्नूम आजकल मै हू बडी बिज्जी," - गाली गोड हासून रात भर सोनेच नै देते लोगां, निस्ती डुटी करती वहाँ से मै आती और दिन में ओवरटाईम करती निलू बोले, "मजा है बै तुझी काम मे बिज्जी माझा तर धंदा नै कै, मी घरातच फसी" तर्रन्नूमने सांगितले सिक्रेट धंद्याचे आधी होते तिचे वांधे खायचे "मेरेकू जादा काम करना पडता है, क्यूं की नये आमदार हाटेल में अटके है"

जुळे नवरे, जुळ्या नवर्‍या

पाषाणभेद ·

खिलजि 14/10/2019 - 18:55
ह्ये येकदम भारी काम .. खर घडलं तर आयुष्यभर झंडू बाम

खिलजि 14/10/2019 - 18:55
ह्ये येकदम भारी काम .. खर घडलं तर आयुष्यभर झंडू बाम
एका पुरूषांच्या जुळ्यांच्या जोडीचे स्त्री जुळ्यांच्या जोडीशी जुळले (जोड्या स्त्री-पुरूषांच्या होत्या. आधीच खुलासा केला.

दोरीवरचे कपडे

पाषाणभेद ·

खिलजि 04/09/2019 - 15:11
अहो मीच तो वारा कुणालाच दिसत नाही तरी आहे मी खरा मी तर बाबा कपडे घालतो वाळायलाही आणि अंगावरही मीच सुकवतो माझे कपडे मोठे छोटे आणि तोकडे मीच तो जो अलवार फुंकरतो ,गुदगुल्या करतो मीच तो जो देतो इशारे मीच तो जो शहरतो अंग सारे मीच तो फुलवतो प्रेम सर्वदूर मीच तो जो नेतो कपडे दूरदूर मीच तो जो वाहतो कधी सैरभैर मीच तो जो करतो सर्व कपड्यांची सैर मीच तो जो पाहतो अंतरंगी मीच तो जो छेडतो नक्षी सप्तरंगी मीच तो असतो तरीही नसतो मीच तो जाणवतो अन खुणावतो विज्ञानास मीच तो वारा ,,, खट्याळ नाठाळ तरीही हवाहवासा तुम्हा सर्वास

In reply to by चामुंडराय

पाषाणभेद 07/09/2019 - 00:12
विडंबन झाले तर ठिकच आहे. पण विडंबनात दारू डोक्यात जाते. अर्थात ती वैयक्तीक आवड असू शकते. पुर्वी लेखाचेही विडंबन यायचे. पुर्वीचे मिपा राहीले नाही.

चित्रगुप्त 15/09/2019 - 00:18
खूपच अर्थपूर्ण, अनोखी आणि गंमतशीर कविता. .... पण ..... नाडीच्या परकरांची गोष्ट निराळी असते भडक रंगाचे तंबूच वाटतात सर्कसचे... सर्कशीचा तंबू एकखांबी असतो, त्यामुळे यातून आणखी काही गूsssssssढ वगैरे सुचवायचे आहे की कॉय, असा प्रश्न पडला आहे.

In reply to by चित्रगुप्त

माहितगार 18/09/2019 - 11:18
कविता पोचली प्रेरणा किंवा विडंबन करण्याची इच्छा आहे पण पाहू केव्हा मुहूर्त लागतो ते बाकी
सर्कशीचा तंबू एकखांबी असतो
@ चित्रगुप्त : प्रत्यक्षात दोन पावले असलेले चालते दुमडता येणारे खांब असतात परकरी तंबूला !!

खिलजि 04/09/2019 - 15:11
अहो मीच तो वारा कुणालाच दिसत नाही तरी आहे मी खरा मी तर बाबा कपडे घालतो वाळायलाही आणि अंगावरही मीच सुकवतो माझे कपडे मोठे छोटे आणि तोकडे मीच तो जो अलवार फुंकरतो ,गुदगुल्या करतो मीच तो जो देतो इशारे मीच तो जो शहरतो अंग सारे मीच तो फुलवतो प्रेम सर्वदूर मीच तो जो नेतो कपडे दूरदूर मीच तो जो वाहतो कधी सैरभैर मीच तो जो करतो सर्व कपड्यांची सैर मीच तो जो पाहतो अंतरंगी मीच तो जो छेडतो नक्षी सप्तरंगी मीच तो असतो तरीही नसतो मीच तो जाणवतो अन खुणावतो विज्ञानास मीच तो वारा ,,, खट्याळ नाठाळ तरीही हवाहवासा तुम्हा सर्वास

In reply to by चामुंडराय

पाषाणभेद 07/09/2019 - 00:12
विडंबन झाले तर ठिकच आहे. पण विडंबनात दारू डोक्यात जाते. अर्थात ती वैयक्तीक आवड असू शकते. पुर्वी लेखाचेही विडंबन यायचे. पुर्वीचे मिपा राहीले नाही.

चित्रगुप्त 15/09/2019 - 00:18
खूपच अर्थपूर्ण, अनोखी आणि गंमतशीर कविता. .... पण ..... नाडीच्या परकरांची गोष्ट निराळी असते भडक रंगाचे तंबूच वाटतात सर्कसचे... सर्कशीचा तंबू एकखांबी असतो, त्यामुळे यातून आणखी काही गूsssssssढ वगैरे सुचवायचे आहे की कॉय, असा प्रश्न पडला आहे.

In reply to by चित्रगुप्त

माहितगार 18/09/2019 - 11:18
कविता पोचली प्रेरणा किंवा विडंबन करण्याची इच्छा आहे पण पाहू केव्हा मुहूर्त लागतो ते बाकी
सर्कशीचा तंबू एकखांबी असतो
@ चित्रगुप्त : प्रत्यक्षात दोन पावले असलेले चालते दुमडता येणारे खांब असतात परकरी तंबूला !!
दोरीवरचे कपडे दोरीवर कपडे कसेही वाळत असतात कपडे वाळत असतांना ते कसे दिसतात? शर्ट कधी हॅंगरला चिमट्याने टांगलेला असतो फाशी दिलेल्या कैद्यासारखा हालत असतो (यावरूनच फाशीला इंग्रजीत हॅंग करणे म्हणत असतील.) पॅन्टही अशीच असते हवेत तरंगत दोन पाय आधांतरी भुतासारखे लटकत नाडीच्या परकरांची गोष्ट निराळी असते भडक रंगाचे तंबूच वाटतात सर्कसचे साडी घालून घडी बसते वाळत वा-याने तिचा पदर असतो हालत किरकोळीच्या गोष्टी टॉवेल सॉक्स रुमाल गणतीत नका घेवू बाकीचे कपडे आहेत कमाल दोरीवर पडतात अंडरपॅन्ट बनियन ब्रा अन निकर वाईट दिसतात, काढून घ्या, तसेही वाळतात लवकर गाऊन उलटा असतो, खाली डोके वर पाय त्यात बाई घातली अ

(रगेल पावट्याचे मनोगत)

नाखु ·
मूळ कवीता आशयसंपन्न आहे,हा फक्त साचा तिथून उचलला आहे... ******* नेहमीच मुदलातून वाचण्याची नाही हौस अफवा मूळ शोधण्याचा मज नाही सोस मूळ बातमी शोधण्यात कसली आलीय (?) मौज भरपेट मीठ मसाला सुद्धा मिळत नाही रोज सोसायटीत (मला)ओळखीत कुणीच नाही जालात तर नाव सुद्धा घ्यायचे नाही विधायक पाहण्यात तर मला रस नाही दिप पणती भेटण्याचा मला आनंद नाही विघ्नसंतोषी तरी प्रसिद्धीचा सुटेना वसा मंगल दाखवून तुम्हीच दिला घुस्सा अनुमान खालावले तर्कबुद्धी खुंटली आत्ता मात्र हाव सुद्धा प्रखर वाढली शोधतो वृत्तीला, जो प्रश्न वाढवेल शोधतो मताला, जिथे दुभंग सापडेल शोधतो जखमांना, तिथे खपली(च) निघेल शोधतो जागेला, जिथे शि

दुष्ट दुष्ट बायको!

अत्रुप्त आत्मा ·

In reply to by इरामयी

गड्डा झब्बू 31/07/2019 - 20:52
कविता मजेदार आहेच, पण मारुतीच्या शेपटी सारखी, sahyadree, अनर्थशास्त्र, अभंग, अविश्वसनीय, आगोबा, आता मला वाटते भिती, आरोग्यदायी, पाककृती, कॉकटेल रेसिपी, गरम पाण्याचे कुंड, चौरागढ, जिलबी, फ्री स्टाइल, बाल साहित्य, भयानक हास्य, पाकक्रिया, शुद्धलेखन, आईस्क्रीम, ओली चटणी, पारंपरिक पाककृती, मायक्रोवेव्ह, लाडू, वडे, शाकाहारी, मौजमजा अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे :-))

In reply to by गड्डा झब्बू

गड्डा झब्बू 31/07/2019 - 20:56
अरेच्चा... चुकून प्रतिसादा ऐवजी उपप्रतिसाद दिला गेला! अतृप्त आत्म्या क्षमा असावी...

In reply to by गड्डा झब्बू

@अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे. - - -. खिक्क!!! आपण प्राचीन मिपाकर नाहीत असे दिसते! असो!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

गड्डा झब्बू 01/08/2019 - 01:50
खरे आहे, आम्ही प्राचीन अर्वाचीन मिपाकर नाही... पण जे जे चांगले त्यास चांगले आणि जे जे वाईट त्यास वाईट म्हणण्याचे धारिष्ट दाखवतो हे ही नसे थोडके...

नाखु 01/08/2019 - 07:31
जसा तवा चुल्ह्यावर आधि हाताले चटके,मग मिळते (गोड) भाकर !! संसारायनी पांढरपेशा मध्यमवर्गीय मिपाकर नाखु

चौकटराजा 01/08/2019 - 13:17
आगोबा मोड ऑन .. सदर कविता म्हंजे लांबलचक परंतु अर्थगर्भ रचनेचा एक उत्कट नमुना ठरावा .जुन्या ठरलेल्या नवर्याची मस्त व्यथा मांडण्यात कवि यशस्वी होताना दिसतो .ज्या , ज्यज्याज्या अशा शब्दांना गडे , प्रिये अशी आणखी काही जोड असती तर लाडिक रस क्र १० चा परिपोष खुलून दिसला असता ! ......तरी देखील कविता एक अनोखाच प्रत्यय देऊन जाते . .. विचारावंस वाटतं ... कस्स नेमकं तुम्हांसच हे जमतं हो ?

In reply to by कंजूस

नाखु 01/08/2019 - 15:17
"आगोबांना वैधानिक इशारा आहे काय" या विषयावर जाहीर परिसंवाद आयोजित करण्यात येणार आहे स्थळ घारेशास्री सभागृह चिंचवड प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते) वेळ वक्त्यांच्या आणि प्रेक्षकांच्या सोयीनुसार ठरविणार आहोत

@सुमार. बुवा, लिहित रहा. टच जातोय.... --- Noted. @प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते). ---. http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/rofl.gif @

In reply to by इरामयी

गड्डा झब्बू 31/07/2019 - 20:52
कविता मजेदार आहेच, पण मारुतीच्या शेपटी सारखी, sahyadree, अनर्थशास्त्र, अभंग, अविश्वसनीय, आगोबा, आता मला वाटते भिती, आरोग्यदायी, पाककृती, कॉकटेल रेसिपी, गरम पाण्याचे कुंड, चौरागढ, जिलबी, फ्री स्टाइल, बाल साहित्य, भयानक हास्य, पाकक्रिया, शुद्धलेखन, आईस्क्रीम, ओली चटणी, पारंपरिक पाककृती, मायक्रोवेव्ह, लाडू, वडे, शाकाहारी, मौजमजा अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे :-))

In reply to by गड्डा झब्बू

गड्डा झब्बू 31/07/2019 - 20:56
अरेच्चा... चुकून प्रतिसादा ऐवजी उपप्रतिसाद दिला गेला! अतृप्त आत्म्या क्षमा असावी...

In reply to by गड्डा झब्बू

@अशी कशाचा कशाशीच संबंध नसलेली लेखनविषय आणि काव्यरसाची वाढत जाणारी शेपटी वाचणे अधिक मनोरंजक आहे. - - -. खिक्क!!! आपण प्राचीन मिपाकर नाहीत असे दिसते! असो!

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

गड्डा झब्बू 01/08/2019 - 01:50
खरे आहे, आम्ही प्राचीन अर्वाचीन मिपाकर नाही... पण जे जे चांगले त्यास चांगले आणि जे जे वाईट त्यास वाईट म्हणण्याचे धारिष्ट दाखवतो हे ही नसे थोडके...

नाखु 01/08/2019 - 07:31
जसा तवा चुल्ह्यावर आधि हाताले चटके,मग मिळते (गोड) भाकर !! संसारायनी पांढरपेशा मध्यमवर्गीय मिपाकर नाखु

चौकटराजा 01/08/2019 - 13:17
आगोबा मोड ऑन .. सदर कविता म्हंजे लांबलचक परंतु अर्थगर्भ रचनेचा एक उत्कट नमुना ठरावा .जुन्या ठरलेल्या नवर्याची मस्त व्यथा मांडण्यात कवि यशस्वी होताना दिसतो .ज्या , ज्यज्याज्या अशा शब्दांना गडे , प्रिये अशी आणखी काही जोड असती तर लाडिक रस क्र १० चा परिपोष खुलून दिसला असता ! ......तरी देखील कविता एक अनोखाच प्रत्यय देऊन जाते . .. विचारावंस वाटतं ... कस्स नेमकं तुम्हांसच हे जमतं हो ?

In reply to by कंजूस

नाखु 01/08/2019 - 15:17
"आगोबांना वैधानिक इशारा आहे काय" या विषयावर जाहीर परिसंवाद आयोजित करण्यात येणार आहे स्थळ घारेशास्री सभागृह चिंचवड प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते) वेळ वक्त्यांच्या आणि प्रेक्षकांच्या सोयीनुसार ठरविणार आहोत

@सुमार. बुवा, लिहित रहा. टच जातोय.... --- Noted. @प्रमुख वक्ते,चौकट राजा विशेष अतिथी दस्तुरखुद्द कवीराज बुवा चारोळीकर निमंत्रित पाहुणे बाबूशेठ बेडकुंद्रीवार (बारीक खडी,डबर व रॅबीटचे ठोक विक्रेते आणि अखिल मिपा हुतुतू संघाचे आश्रयदाते). ---. http://www.sherv.net/cm/emo/laughing/rofl.gif @
पारंपरिक बायकांच्यात, एक गोष्ट कॉमन असते. आई झाल्यावर त्यांच्यातली, बायको बरीचशी मरते. सगळ लक्ष मुलांकडे, त्यांचं सुख पहिलं! नवरा म्हणजे शंकराची पिंडी, वाटीभर दूध.., वाहिलं..न वाहिलं! ''अग तुला काही होतय का ? मी स्वंयपाक करू का ? " " तुम्ही स्वयं - पाक'च करता! तोच पिऊन मी मरू का!???" (दुष्ट दुष्ट बायकू! https://lh3.googleusercontent.com/-yoZKvSwxxFc/VfzpdSyQoXI/AAAAAAAAhLk/e9PNzHHLamE/s28-Ic42/ao.gif ) "कशाला मरतेस?

(धागा काढण्याची तल्लफ)

नाखु ·

खिलजि 04/05/2019 - 15:24
धाग्यांचे जिथेतिथे मळे फुलवायचेय मला लवकरच कोटीवीर व्हायचेय दिवसाला दळायचेय दहा किलो कमीतकमी ओळखलं नाहीत मला , मी येक नंबर स्वामी किती लिहू आणि काय लिहू नकोनकोसे होते प्रतिसाद आले रे आले कि अजून स्फुरण चढते वाचकांना काय वाटते याचे मला काय त्याचे मी तर धागे काढत जाणार जरी असले कन्टेन्टचे लोचे गोंगाट, गदारोळ माजतो या मंचावर धागा येता माझा ओळखाल का कुणी खरे मला ? शोधून दाखवा आंजावर

झेन 05/05/2019 - 16:34
आता थांबणे नाही, नुसते धागे काढून होणाऱ्या टींगलटवाळी ला मराठी माणूस घाबरणार नाही, आता कवितेचा मळाही फुलवावा लागणार हे तो स्वामिंची १ नंबर ईच्छा

घाबरु नका स्वामि ! मी तुमच्या पाठीशी आहेच. मराठी माणसाचे हीत न बगवनारे असल्या दुत्त दुत्त नाखुचाचांकडे तुम्हि लक्ष देउ नका. तुमची धाग्यांची कुरपा अखंडित राहु देत. आणखी असेच धागे निगावेत हि तो स्वामींची, चुकले श्रींची ईच्छा. ;-)

In reply to by दुर्गविहारी

नाखु 05/05/2019 - 17:40
खैर समज होतोय,हे पुष्प स्वामीचरणी समर्पित केले आहे,तुम्ही आणंदावर वीरझण टाकले नाही आणि सांभासिकी दिली तर अजून मोठा पुच्छगुच्छ स्वामींना अर्पण करीन. शुद्धलेखन आणि वाक्यरचना फाट्यावर मारणे हेच मराठी माणसाचे आद्यकर्तव्य हीच स्वामिशिकरण स्वामिशिकवण अज्ञ बालक नाखु

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

टर्मीनेटर 06/05/2019 - 10:36
कविता वाचनात फारसे स्वारस्य नसलेल्या माझ्या सारख्या वाचकांच्या मनात कवितेबद्दल रुची निर्माण करण्याचे सामर्थ्य आहे तुमच्या लेखणीत. मजा आली वाचायला!

वकील साहेब 06/05/2019 - 13:06
नाखू आणि खिलजी दोघांच्याही कविता एकच नंबर. मजा आली वाचतांना. तुमच्या कवितेचे प्रेरणास्त्रोतांनी यातून काही अर्थबोध घेतला तर कवितेचे व्रत सुफळ संपूर्ण झाले म्हणायचे.

खिलजि 04/05/2019 - 15:24
धाग्यांचे जिथेतिथे मळे फुलवायचेय मला लवकरच कोटीवीर व्हायचेय दिवसाला दळायचेय दहा किलो कमीतकमी ओळखलं नाहीत मला , मी येक नंबर स्वामी किती लिहू आणि काय लिहू नकोनकोसे होते प्रतिसाद आले रे आले कि अजून स्फुरण चढते वाचकांना काय वाटते याचे मला काय त्याचे मी तर धागे काढत जाणार जरी असले कन्टेन्टचे लोचे गोंगाट, गदारोळ माजतो या मंचावर धागा येता माझा ओळखाल का कुणी खरे मला ? शोधून दाखवा आंजावर

झेन 05/05/2019 - 16:34
आता थांबणे नाही, नुसते धागे काढून होणाऱ्या टींगलटवाळी ला मराठी माणूस घाबरणार नाही, आता कवितेचा मळाही फुलवावा लागणार हे तो स्वामिंची १ नंबर ईच्छा

घाबरु नका स्वामि ! मी तुमच्या पाठीशी आहेच. मराठी माणसाचे हीत न बगवनारे असल्या दुत्त दुत्त नाखुचाचांकडे तुम्हि लक्ष देउ नका. तुमची धाग्यांची कुरपा अखंडित राहु देत. आणखी असेच धागे निगावेत हि तो स्वामींची, चुकले श्रींची ईच्छा. ;-)

In reply to by दुर्गविहारी

नाखु 05/05/2019 - 17:40
खैर समज होतोय,हे पुष्प स्वामीचरणी समर्पित केले आहे,तुम्ही आणंदावर वीरझण टाकले नाही आणि सांभासिकी दिली तर अजून मोठा पुच्छगुच्छ स्वामींना अर्पण करीन. शुद्धलेखन आणि वाक्यरचना फाट्यावर मारणे हेच मराठी माणसाचे आद्यकर्तव्य हीच स्वामिशिकरण स्वामिशिकवण अज्ञ बालक नाखु

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

भंकस बाबा 06/05/2019 - 08:03
आता मराटी मानुष, अमानुष खवळून उठेल. नाखु तुम्ही हे बरोबर केले नाही. आता ' नाखुच्या अन्यायकारी टिंगलटवाळीपासून वाचण्यासाठी क़ाय करावे?' असा धागा निघाला तर जबाबदार कोण?

टर्मीनेटर 06/05/2019 - 10:36
कविता वाचनात फारसे स्वारस्य नसलेल्या माझ्या सारख्या वाचकांच्या मनात कवितेबद्दल रुची निर्माण करण्याचे सामर्थ्य आहे तुमच्या लेखणीत. मजा आली वाचायला!

वकील साहेब 06/05/2019 - 13:06
नाखू आणि खिलजी दोघांच्याही कविता एकच नंबर. मजा आली वाचतांना. तुमच्या कवितेचे प्रेरणास्त्रोतांनी यातून काही अर्थबोध घेतला तर कवितेचे व्रत सुफळ संपूर्ण झाले म्हणायचे.
स्वामी चरणी समर्पित ... डोक्यातील उजेड कमीकमी होऊ लागला वाचण्यातील साधेपणा संपू लागला तेव्हा मी धागा काढण्याचा विचार करू लागतोच.... तर्कशुद्धीला ठेंगा, वायफळांचा मळा आशयाची पातळी इतकी खोल इतकी खोल.... कि आतला हेतूच दिसेनासा झाला ! धागा काढल्यावर चर्चा होईलच हे मी तरी कशाच्या आधारावर ठरवले? डोक्यातील उजेड संपताना, संपू द्यावा उगाचच हसे होताना, होउ द्यावे मुळातच धागा बदबदा काढू नये वाचकांना कष्ट देऊ नयेत ..... इतकेच काय स्वधाग्याचीही वाट लावू नये आता, डोक्यातील जळमटांना तसेच ठेउ नये जाउ पाहणाऱ्या शब्दकचर्याला थोपून ठेवू नये..... धागा काढण्याची तल्लफ मात्र.....?? तल्लफ काही माझ्या आधी

बियर

सोन्या बागलाणकर ·

फेसाळलेल्या मधाळी पेयात तुटती असंख्य तारे. असे पेले करतो मी रिकामे. मेंदूत फुटती आनंदाचे बुडबुडे, क्वचित दुखःचे कढ ही. चित्रविचित्र विचार व आभास येती आणि विरती वेळेचे भान नाही बेफिकिर मी... पण आज माझ्या पेल्यातील बियर काही सरत नाही - पो

खिलजि 23/04/2019 - 15:30
एकच प्याला करताकरता रिचवली बाटलीवर बाटली बिलावरची किंमत बघुनी आरपार फाटली खिसा रिकामा करिते तरीही दूर नाही ती जात काचेमध्येच बघुनी वाटते ढकलाविशी आत

ह्या फेसाळत्या उन्मनी द्रवाने अनेकांना वेड लावले आहे. पॄर्वी मद्यालयात फक्त राजा मासेमार प्रसिध्द होता. पण आता सत्यबोर्ग, कळीशहाणे, कार्लचाहिमनग, पालक इत्यादी पर्याय देखिल तितकेच लोकप्रिय आहेत. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

वाह पैजारबुवा! राजा मासेमार,सत्यबोर्ग, कळीशहाणे, कार्लचाहिमनग, पालक भारी मराठी प्रतिनावे! हिनीकनै विसरलात काय?

सोत्रि 24/04/2019 - 12:35
बीयरचा पेग, बीयरमधे बर्फ... अब्रह्मण्यम! - (एकेकाळचा साकिया) सोकाजी

फेसाळलेल्या मधाळी पेयात तुटती असंख्य तारे. असे पेले करतो मी रिकामे. मेंदूत फुटती आनंदाचे बुडबुडे, क्वचित दुखःचे कढ ही. चित्रविचित्र विचार व आभास येती आणि विरती वेळेचे भान नाही बेफिकिर मी... पण आज माझ्या पेल्यातील बियर काही सरत नाही - पो

खिलजि 23/04/2019 - 15:30
एकच प्याला करताकरता रिचवली बाटलीवर बाटली बिलावरची किंमत बघुनी आरपार फाटली खिसा रिकामा करिते तरीही दूर नाही ती जात काचेमध्येच बघुनी वाटते ढकलाविशी आत

ह्या फेसाळत्या उन्मनी द्रवाने अनेकांना वेड लावले आहे. पॄर्वी मद्यालयात फक्त राजा मासेमार प्रसिध्द होता. पण आता सत्यबोर्ग, कळीशहाणे, कार्लचाहिमनग, पालक इत्यादी पर्याय देखिल तितकेच लोकप्रिय आहेत. पैजारबुवा,

In reply to by ज्ञानोबाचे पैजार

वाह पैजारबुवा! राजा मासेमार,सत्यबोर्ग, कळीशहाणे, कार्लचाहिमनग, पालक भारी मराठी प्रतिनावे! हिनीकनै विसरलात काय?

सोत्रि 24/04/2019 - 12:35
बीयरचा पेग, बीयरमधे बर्फ... अब्रह्मण्यम! - (एकेकाळचा साकिया) सोकाजी
मूळ प्रेरणा: पाणी इतक्या बियरचे पेग बनवताना विचार करायचा भावा, शरीराला इतके झोके देताना उसंत घ्यायची भावा.... उसळून पुन्हा फेसाळते बियर बर्फ द्यायचा भावा... दोन पाय पुरत नाहीत बॉडीचा भार पेलताना... भावा, आता बार बंद करा अन् पिण्यातून मुक्ती द्या....

(दाराआडची आई)

चांदणे संदीप ·

नाखु 06/05/2019 - 15:21
हे दार पाहिलेच नाही चुकार नाखु वाचकांची पत्रेवाला

नाखु 06/05/2019 - 15:21
हे दार पाहिलेच नाही चुकार नाखु वाचकांची पत्रेवाला
पेरणा...अर्थातच एक आई दाराआडून बघते आहे बाहेर किती बाहेर? कॉलनीच्या बाहेर, ग्राऊंडच्या पार जिथे एक मुलगा खेळतो आहे मुग्ध.... करत असेल का तो तिचा काही विचार? येत असेल का तो ही खेळण्यातून बाहेर, ग्राऊंडच्या अलीकडे? आईला दाराआडून बाहेर यायचं नाही... मग ती वेताची काठी हळूच चाचपते, ती काठी पाठीत घेऊन मुलगा अविश्रांत कोकलत राहतो.... काठी सापडलेली आई सताड उघडलेल्या दाराआडून सुतत राहते... सुततच राहते.... -चमचमचांदन्या