मोनालीसा तू उतरावीस माझ्या कवीतेत जशी मोनालीसा व्हिन्सीचा चित्रात टिपून घेता यावेत तुझा मनाचे सर्व बारकावे तुझा गुढ गुपीतांसकट माझा कवीतेत जे ताडता येणारही नाही कदाचीत तुझा शरीरावर हक्क असणर्यालाही अगदी मोनालीसासारखे... तू होऊ शकत नाहीस माझी मान्य पण दूर उभे राहूनही तुझा इतके जवळ जाता यावे माझा कवीतेतून की, पुढे इतीहासाने विस्मरावे तुझे आप्त,कुळ,गाव तुझा उगम तुझा अस्त ते सुरु व्हावे फक्त माझापासून अन संपावे माझाबरोबर अगदी मोनालीसासारखे... आता एक कर ,माझ्यासाठी रडू नकोस, मला तुला रडवे बघून कवीता नाही करता येणार दाब सारे अश्रू स्वस्थ हो तुझा संसारात आणि हास अगदी मोनालीसासारखे... हे शब्दब्रम्हा दे मज सिद्धहस्त कुन्चला तीचे हे लाघव रुप पेलण्यासाठी रक्त तर माझे मी घालतच आहे तिचे गुलाबी हास्य खुलवण्यासाठी मिसळू दे मला प्रत्येक ओळीत दिसू दे मिही सर्वांना तुझावरचा कवीतेत अगदी प्रतीबिंबासारखा... . . . जसा व्हिंसी मोनालीसाचा चित्रात व्हिंसी मोनालीसाचा चित्रात -- कौस्तुभ