मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

रिती पोकळी

क्रान्ति ·

jaypal 17/12/2009 - 23:11
नेहमी प्रमाणेच अप्रतीम गझल "इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची?".....हे बाकी आगदी खर बघा. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

विजुभाऊ 18/12/2009 - 09:45
सन्माननीय क्रान्ती तै जी शीर्षक जरा चुकलय कवितेचे. त्यात द्विरुक्ती अलंकार का डोकावतोय? पितांबर हा पिवळाच असतो ( पीत अंबर = पिवळे वस्त्र) पोकळी ही रीती च असते. ( भरलेली असेल तर ती पोकळी कशी राहील?) असो .मराठी भाषा वर्धिष्णु व्हावी म्हणून आपण कविता करता ते प्रयत्न स्तुत्य आहेत.

क्रान्ति 18/12/2009 - 19:47
आपली शंका तशी बरोबर आहे, पण पोकळी रिती नसते, तिच्यात अंधार असतो, हवा असते, जी दिसत नाही. इथे तर तेही नाही, इतकं प्रचंड रितेपण आलेलं आहे या अर्थाने ती पोकळी रिती आहे. क्रान्ति अग्निसखा

विजुभाऊ 19/12/2009 - 10:03
पण पोकळी रिती नसते, तिच्यात अंधार असतो काय कळले नाही बॉ. भौतीक शास्त्रानुसार प्रकाशाचे आस्तित्व नसणे म्हणजे अंधार. अंधाराला स्वतंत्र आस्तित्व नसते. अन्यथा प्रकाश पाडण्यासाठी जसे बल्ब ट्यूब आहेत तसे अंधार करण्यासाठीही डिव्हाईसेस निघाले असते.

दशानन 18/12/2009 - 19:44
सुरेख !!!! ***** राज जैन, सध्या नर्‍हे, पुणे येथे मुक्काम

सुधीर काळे 18/12/2009 - 20:36
क्रांती, मलाही दुसरा व पाचवा 'शेर' आवडला! खरं तर सगळेच शेर अर्थपूर्ण आहेत. इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची? प्रवाहातल्या दिव्यासारखे वहात जाते, हवा नेतसे तशी दिशा या आयुष्याची व्वा! झकास!! काका ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

दिपक 19/12/2009 - 12:37
अप्रतिम!!
कुठे कालच्या उन्मादाचा कैफ उडाला? कशी आज ना चढे नशा या आयुष्याची?
व्वा मस्तच. खुप आवडली

jaypal 17/12/2009 - 23:11
नेहमी प्रमाणेच अप्रतीम गझल "इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची?".....हे बाकी आगदी खर बघा. *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

विजुभाऊ 18/12/2009 - 09:45
सन्माननीय क्रान्ती तै जी शीर्षक जरा चुकलय कवितेचे. त्यात द्विरुक्ती अलंकार का डोकावतोय? पितांबर हा पिवळाच असतो ( पीत अंबर = पिवळे वस्त्र) पोकळी ही रीती च असते. ( भरलेली असेल तर ती पोकळी कशी राहील?) असो .मराठी भाषा वर्धिष्णु व्हावी म्हणून आपण कविता करता ते प्रयत्न स्तुत्य आहेत.

क्रान्ति 18/12/2009 - 19:47
आपली शंका तशी बरोबर आहे, पण पोकळी रिती नसते, तिच्यात अंधार असतो, हवा असते, जी दिसत नाही. इथे तर तेही नाही, इतकं प्रचंड रितेपण आलेलं आहे या अर्थाने ती पोकळी रिती आहे. क्रान्ति अग्निसखा

विजुभाऊ 19/12/2009 - 10:03
पण पोकळी रिती नसते, तिच्यात अंधार असतो काय कळले नाही बॉ. भौतीक शास्त्रानुसार प्रकाशाचे आस्तित्व नसणे म्हणजे अंधार. अंधाराला स्वतंत्र आस्तित्व नसते. अन्यथा प्रकाश पाडण्यासाठी जसे बल्ब ट्यूब आहेत तसे अंधार करण्यासाठीही डिव्हाईसेस निघाले असते.

दशानन 18/12/2009 - 19:44
सुरेख !!!! ***** राज जैन, सध्या नर्‍हे, पुणे येथे मुक्काम

सुधीर काळे 18/12/2009 - 20:36
क्रांती, मलाही दुसरा व पाचवा 'शेर' आवडला! खरं तर सगळेच शेर अर्थपूर्ण आहेत. इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची? प्रवाहातल्या दिव्यासारखे वहात जाते, हवा नेतसे तशी दिशा या आयुष्याची व्वा! झकास!! काका ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

दिपक 19/12/2009 - 12:37
अप्रतिम!!
कुठे कालच्या उन्मादाचा कैफ उडाला? कशी आज ना चढे नशा या आयुष्याची?
व्वा मस्तच. खुप आवडली
रिती पोकळी तशी दशा या आयुष्याची उद्या वेगळी पुन्हा दिशा या आयुष्याची इथे संपली पहाट, तेथे दुपार झाली कुठे सांज अन कुठे निशा या आयुष्याची? जरा लाभले म्हणे म्हणेतो दुरावलेही, हमी द्यायची कुणी अशा या आयुष्याची? प्रवाहातल्या दिव्यासारखे वहात जाते, हवा नेतसे तशी दिशा या आयुष्याची कुठे कालच्या उन्मादाचा कैफ उडाला? कशी आज ना चढे नशा या आयुष्याची?
गझल

(दाढदिवस)

रेवती ·

टारझन 16/12/2009 - 09:46
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))
एक से एक !! ठॉ ठो ठॉ !! चला आता आम्ही सुखानं डोळे मिटू शकतो. बाय दं वे, कधी असतो बरं आपला वार्षिक दंतदिन ? - (सर्व मापी) तराजु

रेवती 16/12/2009 - 20:37
बाय दं वे, कधी असतो बरं आपला वार्षिक दंतदिन ? तसा दंतदिन किंवा दाढ दिवस हा दर सहा महिन्यांनी असतो त्याला आपण दंतस्वच्छताही म्हणतो. तरी वर्षातून एखाद्यावेळेस आमचे दंतवैद्य जी काही किरकोळ दंतदुरुस्ती करतात ती अनेक वर्षे आठवते. गेल्या शनिवारी दंतस्वच्छता कार्यक्रमाच्यावेळेस एकदा क्ष-किरण भेटीसाठी जानेवारीतील भेटसमय ठरवून आले आहे. रेवती

Nile 16/12/2009 - 10:14
शिर्षक वाचुन एक मिनिट, काकांच्या 'वाढ'त्या गोच्यांचा बंदोबस्त करण्याकरता काकुंनी 'दाढे'ला हात घातला की काय असे वाटले! ;) पदार्पण (हो ना?) मस्त झालंय. घरची स्पर्धा दर्जेदार खेळाडु निर्माण करते या न्यायाने एक-से-बढकर-एक विडंबनं वाचायला मिळतील अशी आशा करायला हरकत नाही. :)

प्रमोद देव 16/12/2009 - 10:26
काव्यात....असा एक विसुभाऊ बापटांचा कार्यक्रम आहे. त्याच चालीवर रंगाशेठ आणि कुटुंबियांचा कार्यक्रम करायला हरकत नाही आता...... कुटुंब रंगलंय...विडंबनात. :D पदार्पणालाच शतक! रेवतीताई,मस्त जमलंय विडंबन! येऊ द्या असेच....भरभरून!

अवलिया 16/12/2009 - 11:14
माननीय रेवतीजी, आपले पदार्पणातील विडंबन वाचले. अतिशय छान केले आहे. मिपावर अनेक छुपे गुणी कलावंत आहेत याची आम्हास शंका होती, आज खात्री पटली. ज्याप्रमाणे श्री गणपा विविध पाककृती टाकुन लोकांची वाहवा मिळवत होते पण घोसाळे की दोडके या सामान्य प्रश्नामधे त्यांची उडालेली दांडी आमच्या एका गृहितकास (गृहितक - श्री गणपा आपल्या सौभाग्यवतींच्या कामाचे श्रेय घेत आहेत) पुष्टी देणारी ठरली. त्याचप्रमाणे आपले विडंबन वाचुन आम्हास श्री चतुरंग यांच्या पुर्वीच्या विडंबनांविषयी खात्री वाटत नाही. आमची शंका अशी आहे की ती विडंबने आपणच केलेली असुन श्री चतुरंग यांनी केवळ टाळ्या मिळवल्या आहेत. तरी आपण या गोष्टीचा खुलासा करावा ही विनंती. धन्यवाद. --अवलिया

अक्षय पुर्णपात्रे 16/12/2009 - 11:20
श्री अवलियांसारखेच म्हणतो. अवांतर: प्रस्तुत बिडंबन 'केव्हातरी पहाटे'च्या चालीवर वाचता (कनिष्ठ पण ज्येष्ठ संपादकांकरता चालीवर गाता) येते.

रेवती 16/12/2009 - 20:29
माननीय नाना, आपल्या प्रतिसादाने प्रथम मूक (सभ्य भाषेत: गपगार) झाल्यामुळे खुलासा करण्यास उशीर झाला आहे. आपण मोठ्या मनाने क्षमा करालच (नाही केलीत तर दुसरे विडंबन टाकीन). सांगावयाचा मुख्य मुद्दा असा की आपण अतिषय हुषार आहात. 'त' वरून जसा ताकभात ओळखता तसेच 'वि' वरून विडंबन कोणाचे असू शकेल? ही प्रतिभा कोणाची? हेही ओळखता. आमच्यासारख्या अबलांचा आधार बनून मिपावर आल्याबद्दल मी देवाचे (आकाशातल्या) आभार मानते. आजकाल आपले प्रतिसाद वाचून आम्हास गलबलून येते हे सांगणे न लगे. रेवती

केशवसुमार 16/12/2009 - 16:03
तुम्ही सुद्धा.. चालू दे..ढवळ्या पवळ्याची जोडी.. (दात दुखीला घाबरून कवळी लावलेला) केशवसुमार स्वगतः हा रंगा घरची कामा सोडून विडंबने पाडतो की काय.. म्हणून वैतागून रंगीने त्याच्याच अस्त्राने त्याचेच दात पाडायचे ठरवलेले दिसते)

चित्रा 16/12/2009 - 20:33
:) रंगरावांना घरातून प्रतिस्पर्धी तयार होतो आहे असे दिसते आहे.

बिपिन कार्यकर्ते 16/12/2009 - 19:12
म्याडम, एकदम झबर्डस्ट!!! मला तर शीर्षक वाचून क्षणभर रंगोपंताची काळजी वाटली. पण असो. आणि ढवळ्या शेजारी पवळ्या बांधलाय तर त्याचे रिझल्ट्स असे उत्तम आले आहेत.... बेष्ट!!! बिपिन कार्यकर्ते

सुधीर काळे 17/12/2009 - 02:17
मी साधारणपणे कवितांच्या वाटेस जात नाहीं, पण या वेळी गेलो आणि खूप छान कविता वाचायला मिळल्या. "ढदिवस" या चार शब्दांत कांहीं तरी जादू असावी. मुख्य म्हणजे चतुरंग-जी व रेवतीताईंच्या कवितेत "वृत्त"शिस्त, ज्यामुळे कवितेला एक तर्‍हेचे 'सौष्ठव' मिळते, ती काटेकोरपणे पाळली गेली आहे. मुक्तछंदातल्या कविता 'पोट सुटलेल्या' व्यक्तीसारख्या वाटतात. मस्त! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

मिसळभोक्ता 17/12/2009 - 04:18
रंग्यासे रंगी सवाई ! -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

पाषाणभेद 17/12/2009 - 05:01
मस्तये. आधी मला वाटले की दाढदुखीच लागली का पाठी. ------------------------ The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा पासानभेद बिहारी - मराठीचा पुरस्कार करी

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 03/05/2015 - 10:31
दंतवैद्य ह्या प्रकाराबद्दल लैचं भिती वाटते...दुधाचे सगळे दात नं पडता पक्के दात यायला लागल्यानी सगळे दुधाचे दात उपटायला लागलेले होते...दंतवैद्य ह्या प्रकरणानी तेव्हापासुन लैचं हादरवलेलं आहे..

बहुगुणी 04/05/2015 - 23:07
अंमळ गंमत ;-), पण तुमचं विडंबन खरंच पहायचं राहून गेलं होतं, ते जेपींमुळे वरती आलं म्हणून आवडल्याची पोच-पावती दिली, इतकंच... :-)

टारझन 16/12/2009 - 09:46
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =))
एक से एक !! ठॉ ठो ठॉ !! चला आता आम्ही सुखानं डोळे मिटू शकतो. बाय दं वे, कधी असतो बरं आपला वार्षिक दंतदिन ? - (सर्व मापी) तराजु

रेवती 16/12/2009 - 20:37
बाय दं वे, कधी असतो बरं आपला वार्षिक दंतदिन ? तसा दंतदिन किंवा दाढ दिवस हा दर सहा महिन्यांनी असतो त्याला आपण दंतस्वच्छताही म्हणतो. तरी वर्षातून एखाद्यावेळेस आमचे दंतवैद्य जी काही किरकोळ दंतदुरुस्ती करतात ती अनेक वर्षे आठवते. गेल्या शनिवारी दंतस्वच्छता कार्यक्रमाच्यावेळेस एकदा क्ष-किरण भेटीसाठी जानेवारीतील भेटसमय ठरवून आले आहे. रेवती

Nile 16/12/2009 - 10:14
शिर्षक वाचुन एक मिनिट, काकांच्या 'वाढ'त्या गोच्यांचा बंदोबस्त करण्याकरता काकुंनी 'दाढे'ला हात घातला की काय असे वाटले! ;) पदार्पण (हो ना?) मस्त झालंय. घरची स्पर्धा दर्जेदार खेळाडु निर्माण करते या न्यायाने एक-से-बढकर-एक विडंबनं वाचायला मिळतील अशी आशा करायला हरकत नाही. :)

प्रमोद देव 16/12/2009 - 10:26
काव्यात....असा एक विसुभाऊ बापटांचा कार्यक्रम आहे. त्याच चालीवर रंगाशेठ आणि कुटुंबियांचा कार्यक्रम करायला हरकत नाही आता...... कुटुंब रंगलंय...विडंबनात. :D पदार्पणालाच शतक! रेवतीताई,मस्त जमलंय विडंबन! येऊ द्या असेच....भरभरून!

अवलिया 16/12/2009 - 11:14
माननीय रेवतीजी, आपले पदार्पणातील विडंबन वाचले. अतिशय छान केले आहे. मिपावर अनेक छुपे गुणी कलावंत आहेत याची आम्हास शंका होती, आज खात्री पटली. ज्याप्रमाणे श्री गणपा विविध पाककृती टाकुन लोकांची वाहवा मिळवत होते पण घोसाळे की दोडके या सामान्य प्रश्नामधे त्यांची उडालेली दांडी आमच्या एका गृहितकास (गृहितक - श्री गणपा आपल्या सौभाग्यवतींच्या कामाचे श्रेय घेत आहेत) पुष्टी देणारी ठरली. त्याचप्रमाणे आपले विडंबन वाचुन आम्हास श्री चतुरंग यांच्या पुर्वीच्या विडंबनांविषयी खात्री वाटत नाही. आमची शंका अशी आहे की ती विडंबने आपणच केलेली असुन श्री चतुरंग यांनी केवळ टाळ्या मिळवल्या आहेत. तरी आपण या गोष्टीचा खुलासा करावा ही विनंती. धन्यवाद. --अवलिया

अक्षय पुर्णपात्रे 16/12/2009 - 11:20
श्री अवलियांसारखेच म्हणतो. अवांतर: प्रस्तुत बिडंबन 'केव्हातरी पहाटे'च्या चालीवर वाचता (कनिष्ठ पण ज्येष्ठ संपादकांकरता चालीवर गाता) येते.

रेवती 16/12/2009 - 20:29
माननीय नाना, आपल्या प्रतिसादाने प्रथम मूक (सभ्य भाषेत: गपगार) झाल्यामुळे खुलासा करण्यास उशीर झाला आहे. आपण मोठ्या मनाने क्षमा करालच (नाही केलीत तर दुसरे विडंबन टाकीन). सांगावयाचा मुख्य मुद्दा असा की आपण अतिषय हुषार आहात. 'त' वरून जसा ताकभात ओळखता तसेच 'वि' वरून विडंबन कोणाचे असू शकेल? ही प्रतिभा कोणाची? हेही ओळखता. आमच्यासारख्या अबलांचा आधार बनून मिपावर आल्याबद्दल मी देवाचे (आकाशातल्या) आभार मानते. आजकाल आपले प्रतिसाद वाचून आम्हास गलबलून येते हे सांगणे न लगे. रेवती

केशवसुमार 16/12/2009 - 16:03
तुम्ही सुद्धा.. चालू दे..ढवळ्या पवळ्याची जोडी.. (दात दुखीला घाबरून कवळी लावलेला) केशवसुमार स्वगतः हा रंगा घरची कामा सोडून विडंबने पाडतो की काय.. म्हणून वैतागून रंगीने त्याच्याच अस्त्राने त्याचेच दात पाडायचे ठरवलेले दिसते)

चित्रा 16/12/2009 - 20:33
:) रंगरावांना घरातून प्रतिस्पर्धी तयार होतो आहे असे दिसते आहे.

बिपिन कार्यकर्ते 16/12/2009 - 19:12
म्याडम, एकदम झबर्डस्ट!!! मला तर शीर्षक वाचून क्षणभर रंगोपंताची काळजी वाटली. पण असो. आणि ढवळ्या शेजारी पवळ्या बांधलाय तर त्याचे रिझल्ट्स असे उत्तम आले आहेत.... बेष्ट!!! बिपिन कार्यकर्ते

सुधीर काळे 17/12/2009 - 02:17
मी साधारणपणे कवितांच्या वाटेस जात नाहीं, पण या वेळी गेलो आणि खूप छान कविता वाचायला मिळल्या. "ढदिवस" या चार शब्दांत कांहीं तरी जादू असावी. मुख्य म्हणजे चतुरंग-जी व रेवतीताईंच्या कवितेत "वृत्त"शिस्त, ज्यामुळे कवितेला एक तर्‍हेचे 'सौष्ठव' मिळते, ती काटेकोरपणे पाळली गेली आहे. मुक्तछंदातल्या कविता 'पोट सुटलेल्या' व्यक्तीसारख्या वाटतात. मस्त! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

मिसळभोक्ता 17/12/2009 - 04:18
रंग्यासे रंगी सवाई ! -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

पाषाणभेद 17/12/2009 - 05:01
मस्तये. आधी मला वाटले की दाढदुखीच लागली का पाठी. ------------------------ The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा पासानभेद बिहारी - मराठीचा पुरस्कार करी

कॅप्टन जॅक स्पॅरो 03/05/2015 - 10:31
दंतवैद्य ह्या प्रकाराबद्दल लैचं भिती वाटते...दुधाचे सगळे दात नं पडता पक्के दात यायला लागल्यानी सगळे दुधाचे दात उपटायला लागलेले होते...दंतवैद्य ह्या प्रकरणानी तेव्हापासुन लैचं हादरवलेलं आहे..

बहुगुणी 04/05/2015 - 23:07
अंमळ गंमत ;-), पण तुमचं विडंबन खरंच पहायचं राहून गेलं होतं, ते जेपींमुळे वरती आलं म्हणून आवडल्याची पोच-पावती दिली, इतकंच... :-)
प्रेरणा?... घरातूनच मिळाली हे सांगायलाच हवे का? म्हणतात ना ढवळ्याशेजारी बांधला पवळ्या.....जाऊदे तुम्ही आपलं विडंबनच वाचा! ;) (सूचना - वृत्त, मात्रा वगैरे कोल्हापुरी चपला घालून फिरायला गेल्या असण्याची शक्यता नाकारता येत नाही!... :D ) हे रोजचेच दुखणे, सहण्यात वेळ गेला दाढेस भर पहाटे मळण्यात वेळ गेला घासू किती किती मी, चोळू किती किती मी ढवळ्या न दंतपंक्ती जपण्यात वेळ गेला चोळून जाड ब्रश हा तोंडात कोंबताना गळत्या चुकार फेसा धरण्यात वेळ गेला अजमावुनी बदामा जोरात चावताना तुटला असा कसा हा? कळण्यात वेळ गेला वार्षीक दंतदिवशी क्राऊन बसवताना दिसते खरी कशी मी बघण्यात वेळ गेला!! रेवती
कविता
गझल
विडंबन
हास्य

गझल तिहाई - सस्नेह आमंत्रण

अजय जोशी ·

विशाल कुलकर्णी 16/12/2009 - 11:39
अजयभौ, हार्दिक अभिनंदन आणि आमंत्रणाबद्दल धन्यवाद ! बाकी कार्यक्रमाचा वृत्तांत लिहालच, वाट पाहतो आहे. :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

सुधीर काळे 17/12/2009 - 03:33
हार्दिक अभिनंदन! बघू ४ जाने.ला वेळ मिळतो का ABC त जायचा! Who killed Karkare ही घ्यायचे आहे! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

विशाल कुलकर्णी 16/12/2009 - 11:39
अजयभौ, हार्दिक अभिनंदन आणि आमंत्रणाबद्दल धन्यवाद ! बाकी कार्यक्रमाचा वृत्तांत लिहालच, वाट पाहतो आहे. :-) सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

सुधीर काळे 17/12/2009 - 03:33
हार्दिक अभिनंदन! बघू ४ जाने.ला वेळ मिळतो का ABC त जायचा! Who killed Karkare ही घ्यायचे आहे! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम
गझल संग्रहांचे प्रकाशन आणि गझल मुशायरा दिनांक २० डिसेंबर २००९, रविवार रोजी सायंकाळी ५ ते ८ यावेळात सह्याद्री सदन, हॉटेल विश्वची गल्ली, टिळक रोडजवळ, सदाशिव पेठ, पुणे ३० येथे हा कार्यक्रम होणार आहे. अध्यक्ष : डॉ. राम पंडीत, प्रमुख पाहुणे : डॉ.
गझल

('वाढ'दिवस)

चतुरंग ·

प्राजु 16/12/2009 - 05:44
हाहाहा.. एकदम सह्ही! बाय द वे, कधी असतो बरं आपला वाढदिवस? - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

टारझन 16/12/2009 - 09:42
=)) आगायाया !!
अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला
=)) खपलो =)) वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा रंगोबा :) - चवरंग

अवलिया 16/12/2009 - 11:09
श्री रा रा चतुरंगजीसाहेब आपले विडंबन वजा स्वानुभवाचे वर्णन वाचले. अतिशय चांगल्या रितीने आपण वर्णन केले आहे. परंतु वाचता वाचता अचानक मला आपण लिहिलेल्या एका लेखाची आठवण आली. तो लेख इथे वाचता येईल. तो लेख आणि ही कविता यांचा एकत्र विचार करतांना मनात जे विचार आले त्यांचे यथार्थ वर्णन करण्यास माझी लेखणी असमर्थ आहे, परंतु एकंदर जे चित्र समोर आले ते अतिशय भयावह आहे मी आपणास सांगु इच्छितो. आपण लेखामधुन मांडत असलेले विचार आणि प्रत्यक्षातले आपले आचार यात अंतर असल्याचे प्रथमदर्शनी दृष्टोत्पत्तीस येत असल्याचे निष्पन्न झाल्याने आपण सुद्धा आंतरजालावरील इतर विचारवंताप्रमाणे केवळ दुस-यास नीतीमत्तेचे वा आचरणाचे धडे देत स्वतः सर्व यमनियम धाब्यावर बसवत असल्याचे दिसत आहे. माझ्या आकलनात चुक असल्यास तसा खुलासा ८ (अक्षरी आठ) दिवसांत केल्यास मी आपल्याला मित्र समजुन चुक करत नाही याचा आनंद होईल, अन्यथा आंतरजालीय विचारवंतांशी मैत्री करु नका, मस्तिष्कभ्रमादी रोगांचे शिकार व्हाल असा सल्ला आमच्या राजवैद्यांनी दिला आहे. धन्यवाद ! --अवलिया

jaypal 16/12/2009 - 11:12
"अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला" रंगाशेठ लै भारी *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

दशानन 16/12/2009 - 12:10
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) .................................. =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) ***** राज जैन, सध्या नर्‍हे, पुणे येथे मुक्काम

नंदू 16/12/2009 - 20:50
व्वाह. विडंबन एकदम झक्कास जमलंय. अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला छानच.

सुधीर काळे 17/12/2009 - 01:31
चतुरंग-जी, अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला या ओळी वाचून "बटाट्याची चाळ" मधील "अर्ध्या तुमानीत शर्ट व पोट" खोचणार्‍या स्काऊट मास्तरांची आठवण झाली. विडंबन आवडलं आता मूळ कविता शोधतोय्! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

सुधीर काळे 17/12/2009 - 01:38
छायाताई देसाईंची मूळ कविताही (मायबोलीवरील) सुंदर आहे. ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

टुकुल 17/12/2009 - 02:29
श्री. चतुरंग :-) विडंबनात आपला आणी श्री. केशवरावांचा हात कुणी पकडणार नाही, पण आता तुम्हाला घरातुनच स्पर्धा आहे : -) --टुकुल

पाषाणभेद 17/12/2009 - 04:35
जाड झालेल्या माणसास हे विडंबन न वाटता सत्य वाटेल. ------------------------ The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा पासानभेद बिहारी - मराठीचा पुरस्कार करी

प्राजु 16/12/2009 - 05:44
हाहाहा.. एकदम सह्ही! बाय द वे, कधी असतो बरं आपला वाढदिवस? - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

टारझन 16/12/2009 - 09:42
=)) आगायाया !!
अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला
=)) खपलो =)) वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा रंगोबा :) - चवरंग

अवलिया 16/12/2009 - 11:09
श्री रा रा चतुरंगजीसाहेब आपले विडंबन वजा स्वानुभवाचे वर्णन वाचले. अतिशय चांगल्या रितीने आपण वर्णन केले आहे. परंतु वाचता वाचता अचानक मला आपण लिहिलेल्या एका लेखाची आठवण आली. तो लेख इथे वाचता येईल. तो लेख आणि ही कविता यांचा एकत्र विचार करतांना मनात जे विचार आले त्यांचे यथार्थ वर्णन करण्यास माझी लेखणी असमर्थ आहे, परंतु एकंदर जे चित्र समोर आले ते अतिशय भयावह आहे मी आपणास सांगु इच्छितो. आपण लेखामधुन मांडत असलेले विचार आणि प्रत्यक्षातले आपले आचार यात अंतर असल्याचे प्रथमदर्शनी दृष्टोत्पत्तीस येत असल्याचे निष्पन्न झाल्याने आपण सुद्धा आंतरजालावरील इतर विचारवंताप्रमाणे केवळ दुस-यास नीतीमत्तेचे वा आचरणाचे धडे देत स्वतः सर्व यमनियम धाब्यावर बसवत असल्याचे दिसत आहे. माझ्या आकलनात चुक असल्यास तसा खुलासा ८ (अक्षरी आठ) दिवसांत केल्यास मी आपल्याला मित्र समजुन चुक करत नाही याचा आनंद होईल, अन्यथा आंतरजालीय विचारवंतांशी मैत्री करु नका, मस्तिष्कभ्रमादी रोगांचे शिकार व्हाल असा सल्ला आमच्या राजवैद्यांनी दिला आहे. धन्यवाद ! --अवलिया

jaypal 16/12/2009 - 11:12
"अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला" रंगाशेठ लै भारी *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

दशानन 16/12/2009 - 12:10
=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) .................................. =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) ***** राज जैन, सध्या नर्‍हे, पुणे येथे मुक्काम

नंदू 16/12/2009 - 20:50
व्वाह. विडंबन एकदम झक्कास जमलंय. अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला छानच.

सुधीर काळे 17/12/2009 - 01:31
चतुरंग-जी, अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला या ओळी वाचून "बटाट्याची चाळ" मधील "अर्ध्या तुमानीत शर्ट व पोट" खोचणार्‍या स्काऊट मास्तरांची आठवण झाली. विडंबन आवडलं आता मूळ कविता शोधतोय्! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

सुधीर काळे 17/12/2009 - 01:38
छायाताई देसाईंची मूळ कविताही (मायबोलीवरील) सुंदर आहे. ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फ्रेंमाँट, कॅलिफोर्निया येथे मुक्काम

टुकुल 17/12/2009 - 02:29
श्री. चतुरंग :-) विडंबनात आपला आणी श्री. केशवरावांचा हात कुणी पकडणार नाही, पण आता तुम्हाला घरातुनच स्पर्धा आहे : -) --टुकुल

पाषाणभेद 17/12/2009 - 04:35
जाड झालेल्या माणसास हे विडंबन न वाटता सत्य वाटेल. ------------------------ The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा पासानभेद बिहारी - मराठीचा पुरस्कार करी
हा वाढदिवस वाचून आम्हाला आमचा प्रत्येक 'वाढदिवस' आठवला! :D हे रोजचेच फुगणे, बघण्यात वेळ गेला गजरास भर पहाटे कळण्यात वेळ गेला पळलो किती किती मी, वळलो किती किती मी ढळल्या न वळकट्या ह्या जपण्यात वेळ गेला अवळून जाड पट्टा प्यांटीस बांधताना सुटत्या मुजोर दोंदा धरण्यात वेळ गेला अजमावुनी बळाला वजनास उचलताना घटलो असा किती मी? कळण्यात वेळ गेला "रंग्यास" वाढदिवशी ये भान वाढल्याचे पोटामुळेच काटा दिसण्यात वेळ गेला!! चतुरंग
कविता
गझल
विडंबन
हास्य

ते जीवच वेडे होते

क्रान्ति ·

मदनबाण 04/12/2009 - 08:31
जबरदस्त गझल... त्यांनीच विषारी जाती पैदा केल्या सापांच्या, अन् पाठ थोपटुन घेती, "आम्हीच साप धरणारे!" वाह वा, वाह वा... :) मदनबाण..... Love is life. And if you miss love, you miss life. Leo Buscaglia

मनीषा 04/12/2009 - 13:27
वादंग जरी वरवरचे, आतून सारख्या खोडी, ते देखावे बघणारे, हे देखावे करणारे! .........मस्त! खूप छान कविता.. आवडली !

प्रभो 04/12/2009 - 20:39
आवडली --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

sujay 04/12/2009 - 21:13
क्लास्स !! ते जीवच वेडे होते, झुंजून रणी मरणारे झोतात पुढे आले ते, मागे झेंडे धरणारे जबरीच सुजय

अक्षय पुर्णपात्रे 05/12/2009 - 00:47
क्रान्तितै, प्रयत्न चांगला वाटला. परंतु कवितेत व्यक्त झालेला रोष हा आपल्या कवितेचा स्वभाव वाटला नाही. (कदाचित पुर्वीच्या आपल्या सर्व कविता मी वाचल्या नसल्यामुळमतमाझे मत असे झाले असावे.)

ऋषिकेश 05/12/2009 - 12:22
शेवटचे तीन शेर खूप आवडले ऋषिकेश ------------------ मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?

भानस 06/12/2009 - 23:36
जबरदस्त गझल क्रान्ति. शेवटचे तीन सहीच आहेत. नेमके वर्मी बसणारे.

सुधीर काळे 07/12/2009 - 19:27
प्रिय क्रांती, आहेस खरी अस्सल कवियित्री! किती सुरेख संदेश अन् तोही अगदी मोजक्या शब्दात दिला आहेस. शाब्बास! सगळीच कडवी सुंदर आहेत, पण माझ्या काळजाला भिडले ते हे कडवे: कित्येक पिढ्यांच्या नावे जमवून ठेवली माया, निश्चिंत, सुखी झाले ते; मरतील, मरो मरणारे! हुतात्मा ओंबळेंच्या मृतात्म्याला चिरंतन शांती मिळावी म्हणून त्यांच्या कन्येने तीन लाखांची देणगी नाकारल्याचे हृदयस्पर्शी वृत्त वाचल्यावर वरील कडवे फारच मोलाचे वाटले. सध्या मी अशाच एका बहादुराबद्दलचे त्याच्या पत्नीने लिहिलेले पुस्तक वाचतोय्! त्या पार्श्वभूमीवर तुझी कविता/गझल खूपच आवडली. मिपावरीलच एका लेखात 'जगाच्या पाठीवर' या अजरामर चित्रपटातील माडगूळकरांच्या लेखणीतून उतरलेले एक असलेच कडवे वाचले: लबाड जोडिती इमले माड्या, गुणवंतांना मात्र झोपड्या पतिव्रतेच्या गळ्यात धोंडा, वेश्येला मणिहार.... अजब तुझे सरकार, उद्धवा, अजब तुझे सरकार! अशीच लिहित जा. जय हो! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फेअरफॅक्स, व्हर्जीनिया येथे मुक्काम इतर दोन कडवी अशी आठवतातः इथे मुलांना मरण जन्मता, दगडांना पण चिरंजीविता बोरी बाभळी उगाच जगती, चंदनमाथि कुठार.... वाइट तितुके इथे पोसले, भलेपणाचे भाग्य नासले या पृथ्वीच्या पाठीवर ना माणसास आधार....

jaypal 07/12/2009 - 19:34
"ते जीवच वेडे होते, झुंजून रणी मरणारे झोतात पुढे आले ते, मागे झेंडे धरणारे" यथार्थ वर्णन

मदनबाण 04/12/2009 - 08:31
जबरदस्त गझल... त्यांनीच विषारी जाती पैदा केल्या सापांच्या, अन् पाठ थोपटुन घेती, "आम्हीच साप धरणारे!" वाह वा, वाह वा... :) मदनबाण..... Love is life. And if you miss love, you miss life. Leo Buscaglia

मनीषा 04/12/2009 - 13:27
वादंग जरी वरवरचे, आतून सारख्या खोडी, ते देखावे बघणारे, हे देखावे करणारे! .........मस्त! खूप छान कविता.. आवडली !

प्रभो 04/12/2009 - 20:39
आवडली --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

sujay 04/12/2009 - 21:13
क्लास्स !! ते जीवच वेडे होते, झुंजून रणी मरणारे झोतात पुढे आले ते, मागे झेंडे धरणारे जबरीच सुजय

अक्षय पुर्णपात्रे 05/12/2009 - 00:47
क्रान्तितै, प्रयत्न चांगला वाटला. परंतु कवितेत व्यक्त झालेला रोष हा आपल्या कवितेचा स्वभाव वाटला नाही. (कदाचित पुर्वीच्या आपल्या सर्व कविता मी वाचल्या नसल्यामुळमतमाझे मत असे झाले असावे.)

ऋषिकेश 05/12/2009 - 12:22
शेवटचे तीन शेर खूप आवडले ऋषिकेश ------------------ मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?

भानस 06/12/2009 - 23:36
जबरदस्त गझल क्रान्ति. शेवटचे तीन सहीच आहेत. नेमके वर्मी बसणारे.

सुधीर काळे 07/12/2009 - 19:27
प्रिय क्रांती, आहेस खरी अस्सल कवियित्री! किती सुरेख संदेश अन् तोही अगदी मोजक्या शब्दात दिला आहेस. शाब्बास! सगळीच कडवी सुंदर आहेत, पण माझ्या काळजाला भिडले ते हे कडवे: कित्येक पिढ्यांच्या नावे जमवून ठेवली माया, निश्चिंत, सुखी झाले ते; मरतील, मरो मरणारे! हुतात्मा ओंबळेंच्या मृतात्म्याला चिरंतन शांती मिळावी म्हणून त्यांच्या कन्येने तीन लाखांची देणगी नाकारल्याचे हृदयस्पर्शी वृत्त वाचल्यावर वरील कडवे फारच मोलाचे वाटले. सध्या मी अशाच एका बहादुराबद्दलचे त्याच्या पत्नीने लिहिलेले पुस्तक वाचतोय्! त्या पार्श्वभूमीवर तुझी कविता/गझल खूपच आवडली. मिपावरीलच एका लेखात 'जगाच्या पाठीवर' या अजरामर चित्रपटातील माडगूळकरांच्या लेखणीतून उतरलेले एक असलेच कडवे वाचले: लबाड जोडिती इमले माड्या, गुणवंतांना मात्र झोपड्या पतिव्रतेच्या गळ्यात धोंडा, वेश्येला मणिहार.... अजब तुझे सरकार, उद्धवा, अजब तुझे सरकार! अशीच लिहित जा. जय हो! ------------------------ सुधीर काळे, सध्या फेअरफॅक्स, व्हर्जीनिया येथे मुक्काम इतर दोन कडवी अशी आठवतातः इथे मुलांना मरण जन्मता, दगडांना पण चिरंजीविता बोरी बाभळी उगाच जगती, चंदनमाथि कुठार.... वाइट तितुके इथे पोसले, भलेपणाचे भाग्य नासले या पृथ्वीच्या पाठीवर ना माणसास आधार....

jaypal 07/12/2009 - 19:34
"ते जीवच वेडे होते, झुंजून रणी मरणारे झोतात पुढे आले ते, मागे झेंडे धरणारे" यथार्थ वर्णन
ते जीवच वेडे होते, झुंजून रणी मरणारे झोतात पुढे आले ते, मागे झेंडे धरणारे त्यांच्या न्यायाचा डंका, उंदरास मांजर साक्षी! कैदेतुन निसटुन जाती, अक्षम्य गुन्हे करणारे आपलेच आपण गाती पोवाडे मर्दुमकीचे, म्हणती गजराज स्वतःला, मुंगीला घाबरणारे वादंग जरी वरवरचे, आतून सारख्या खोडी, ते देखावे बघणारे, हे देखावे करणारे! त्यांनीच विषारी जाती पैदा केल्या सापांच्या, अन् पाठ थोपटुन घेती, "आम्हीच साप धरणारे!" कित्येक पिढ्यांच्या नावे जमवून ठेवली माया, निश्चिंत, सुखी झाले ते; मरतील, मरो मरणारे!
गझल

शेवट

बेसनलाडू ·

सहज 03/12/2009 - 12:01
>हा प्रेमाचा ४था पोपट दिसतोय!!! हा पहा चौथा राघू तोता तोता वाहत्या गंगेत भिजला जाता जाता

टारझन 03/12/2009 - 12:02
=)) =)) कविता मात्र सुरेख .. मात्रा वेलांटी वगैरे .. तशीही इकडे खोट काढायला जागाच नसते म्हणा :) - (मात्रा बद्ध) पोपटलाडू गुरू-लघु-लगु-गुरू-गुरू

प्रभो 03/12/2009 - 20:30
मस्त --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

धनंजय 03/12/2009 - 20:38
गझल आवडली. **(पहिली, दुसरी, तिसरी, चौथी आणि सहावी द्विपदी -या विशेष आवडल्या.)**

उमराणी सरकार 03/12/2009 - 20:49
---दु:ख वाढले नशिबाने, भरपेट जेवलो मुखशुद्धीला हर्ष मिळावा..जाता जाता---- झक्कास. उमराणी सरकार
न करा चिंता असाल सुखे| सकळ अरिष्टे गेली दु:खे

विसोबा खेचर 03/12/2009 - 23:29
मूक जीवनाशी ना माझे पटले क्षणभर बोलघेवडा शेवट व्हावा..जाता जाता
अतिशय सुरेख..! तात्या.

ऋषिकेश 04/12/2009 - 12:45
लै भारी! ४था व शेवटाचा शेर विषेश आवडला ऋषिकेश ------------------ मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?

हर्षद आनंदी 11/12/2009 - 00:13
दु:ख वाढले नशिबाने, भरपेट जेवलो मुखशुद्धीला हर्ष मिळावा..जाता जाता ये जीवन है.. इस जीवन का यहीं है रंगरुप आम्ही हिंदूत्ववादी !! आमची शाखा कुठेही नाही..

सहज 03/12/2009 - 12:01
>हा प्रेमाचा ४था पोपट दिसतोय!!! हा पहा चौथा राघू तोता तोता वाहत्या गंगेत भिजला जाता जाता

टारझन 03/12/2009 - 12:02
=)) =)) कविता मात्र सुरेख .. मात्रा वेलांटी वगैरे .. तशीही इकडे खोट काढायला जागाच नसते म्हणा :) - (मात्रा बद्ध) पोपटलाडू गुरू-लघु-लगु-गुरू-गुरू

प्रभो 03/12/2009 - 20:30
मस्त --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

धनंजय 03/12/2009 - 20:38
गझल आवडली. **(पहिली, दुसरी, तिसरी, चौथी आणि सहावी द्विपदी -या विशेष आवडल्या.)**

उमराणी सरकार 03/12/2009 - 20:49
---दु:ख वाढले नशिबाने, भरपेट जेवलो मुखशुद्धीला हर्ष मिळावा..जाता जाता---- झक्कास. उमराणी सरकार
न करा चिंता असाल सुखे| सकळ अरिष्टे गेली दु:खे

विसोबा खेचर 03/12/2009 - 23:29
मूक जीवनाशी ना माझे पटले क्षणभर बोलघेवडा शेवट व्हावा..जाता जाता
अतिशय सुरेख..! तात्या.

ऋषिकेश 04/12/2009 - 12:45
लै भारी! ४था व शेवटाचा शेर विषेश आवडला ऋषिकेश ------------------ मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?

हर्षद आनंदी 11/12/2009 - 00:13
दु:ख वाढले नशिबाने, भरपेट जेवलो मुखशुद्धीला हर्ष मिळावा..जाता जाता ये जीवन है.. इस जीवन का यहीं है रंगरुप आम्ही हिंदूत्ववादी !! आमची शाखा कुठेही नाही..
हात मी तुझा हाती घ्यावा..जाता जाता जन्म नवा तेव्हाच मिळावा..जाता जाता सोबत घेतो तुझी नि माझी पत्रे काही जरा तुझा सहवास घडावा..जाता जाता एकवारही मागे तुज बघता ना यावे? इतका का दुस्वास करावा..जाता जाता? चुकून होते स्वप्नांमध्ये भेट आपली मागमूस याचा न उरावा..जाता जाता दु:ख वाढले नशिबाने, भरपेट जेवलो मुखशुद्धीला हर्ष मिळावा..जाता जाता मूक जीवनाशी ना माझे पटले क्षणभर बोलघेवडा शेवट व्हावा..जाता जाता
कविता
गझल
करुण

खंत.....

उदय सप्रे ·

llपुण्याचे पेशवेll 01/12/2009 - 09:49
स्फुट छाण. असल्या गोष्टींचे काही वाटत नाही आता. "पडे काय गोळा घडे हत्याकांड | लाऊ एक पेग पाडू लेख छाण्छाण|| स्मृतीदिनी आणि मेणबत्त्या लावून| जय झेब्रा स्पिरीट नमूया महान|| " पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Since 1984

हर्षद आनंदी 01/12/2009 - 10:07
पहिली गोष्ट : राजीनामा का दिला? झाल्या चुकांची जबाबदारी स्विकारुन १ वर्षात अमुलाग्र बदल करता आला असता, पण चुकांची जबाबदारी कोण घेणार, आणि मग खात्याचा खाण्यासाठी वापर कसा होणार? दुसरी गोष्ट : एवढी मोठी घटना घडुन निष्क्रीय राहणार्‍या काँग्रेसला निवडुन देताना जनतेची अक्कल कुठे शेण खात होती? आम्ही हिंदूत्ववादी !! आमची शाखा कुठेही नाही..

llपुण्याचे पेशवेll 01/12/2009 - 09:49
स्फुट छाण. असल्या गोष्टींचे काही वाटत नाही आता. "पडे काय गोळा घडे हत्याकांड | लाऊ एक पेग पाडू लेख छाण्छाण|| स्मृतीदिनी आणि मेणबत्त्या लावून| जय झेब्रा स्पिरीट नमूया महान|| " पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Since 1984

हर्षद आनंदी 01/12/2009 - 10:07
पहिली गोष्ट : राजीनामा का दिला? झाल्या चुकांची जबाबदारी स्विकारुन १ वर्षात अमुलाग्र बदल करता आला असता, पण चुकांची जबाबदारी कोण घेणार, आणि मग खात्याचा खाण्यासाठी वापर कसा होणार? दुसरी गोष्ट : एवढी मोठी घटना घडुन निष्क्रीय राहणार्‍या काँग्रेसला निवडुन देताना जनतेची अक्कल कुठे शेण खात होती? आम्ही हिंदूत्ववादी !! आमची शाखा कुठेही नाही..
२६-११-२००८ नंतर त्यावेळचे गृहमंत्री यांना राजीनामा द्यावा लागला , आणि आज १ वर्षानी परत तेच गृहमंत्री आहेत ! निर्लज्जपणाचा यापेक्षा दुसरा दाखला कुठे असेल? आणि हेच दिलासा देणार की अशोक कामते यांच्या बाबत चौकशी केली जाईल..... या परिस्थितीचा आढावा घेण्याचा हा एक प्रयत्न..... खंत..... आसवांचे केव्हढे उपकार झाले , मारेकरी कणवेस साक्षीदार झाले ! ( करकरे , कामते , साळसकर , उन्नीकृष्णन्....सारे शहीद झाले , आणि "कसाब" मात्र कणवेस पात्र ठरला !) जाधवांचे दु:ख जाणावे कसे? साथ ते सोडून .....दावेदार झाले ! ( जाधवांच्या डोळ्यासमोर , त्यांच्या ३ साथीदारांना निर्घृणरित्या मारण्यात आले , आण
गझल
करुण

सखये तुझ्या मिठीत.....

उदय सप्रे ·

पॅपिलॉन 18/11/2009 - 11:11
कविता आवडली. पण तुम्ही गझलेच्या सदरात का टाकली ते कळत नाही. गझलेचे सोवळे जरा जास्तच कडक असते आणि ही कविता त्यात पूर्णपणे बसत नाही. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.

अमृतांजन 18/11/2009 - 12:06
खूपच सुंदर काव्य...खूप आवडली. चांगली कवि - कल्पना!- कोवळ्या उन्हांत जेंव्हा , होतीस न्हायलेली ते रूप कोंडले मी , पापण्यांतल्या फटीत ! गोड अझम्पशन- अन्दाज यौवनाचा आला तुला न केंव्हा सगळे तुझ्यात होते , उजवे किती पटीत क्या बात है!- होकार लाजलेला , कुठल्या सुरावटीत ? थोडं प्रोअ॓क्टीव्ह- सुंदर कल्पना- मरणे जमेल का गं , सखये तुझ्या मिठीत?सखये तुझ्या मिठीत?

अविनाशकुलकर्णी 18/11/2009 - 13:22
कोवळ्या उन्हांत जेंव्हा , होतीस न्हायलेली ते रूप कोंडले मी , पापण्यांतल्या फटीत ! क्या बात है..चाब्ब्बुक

पॅपिलॉन 18/11/2009 - 11:11
कविता आवडली. पण तुम्ही गझलेच्या सदरात का टाकली ते कळत नाही. गझलेचे सोवळे जरा जास्तच कडक असते आणि ही कविता त्यात पूर्णपणे बसत नाही. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.

अमृतांजन 18/11/2009 - 12:06
खूपच सुंदर काव्य...खूप आवडली. चांगली कवि - कल्पना!- कोवळ्या उन्हांत जेंव्हा , होतीस न्हायलेली ते रूप कोंडले मी , पापण्यांतल्या फटीत ! गोड अझम्पशन- अन्दाज यौवनाचा आला तुला न केंव्हा सगळे तुझ्यात होते , उजवे किती पटीत क्या बात है!- होकार लाजलेला , कुठल्या सुरावटीत ? थोडं प्रोअ॓क्टीव्ह- सुंदर कल्पना- मरणे जमेल का गं , सखये तुझ्या मिठीत?सखये तुझ्या मिठीत?

अविनाशकुलकर्णी 18/11/2009 - 13:22
कोवळ्या उन्हांत जेंव्हा , होतीस न्हायलेली ते रूप कोंडले मी , पापण्यांतल्या फटीत ! क्या बात है..चाब्ब्बुक
सखये तुझ्या मिठीत..... तुज पाहिल्या क्षणी मी , नुरलो जरा न माझा मग एकटाच होतो , माणसांच्या या दाटीत ! कोवळ्या उन्हांत जेंव्हा , होतीस न्हायलेली ते रूप कोंडले मी , पापण्यांतल्या फटीत ! अन्दाज यौवनाचा आला तुला न केंव्हा सगळे तुझ्यात होते , उजवे किती पटीत ! झंकारलो असा मी , हुंकार तुझा घेण्याला होकार लाजलेला , कुठल्या सुरावटीत ? जगणे कधीच गेले , माझे तुझ्या मुठीत .....जगणे कधीच गेले , माझे तुझ्या मुठीत ; मरणे जमेल का गं , सखये तुझ्या मिठीत?सखये तुझ्या मिठीत?
गझल
शृंगार

नकोसे वाटते

क्रान्ति ·

मदनबाण 14/11/2009 - 13:29
देत गेले दैव, मी ही घेतले जे लाभले आज का त्या यातना घेणे नकोसे वाटते? मस्तच... सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" व्वा... :) मदनबाण..... The Greatest Gift You Can Give Someone Is Your Time,Because When You Are Giving Someone Your Time,You Are Giving Them A Portion Of Your Life That You Will Never Get Back.

jaypal 14/11/2009 - 13:37
"सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" एकंदरीत जब-या. (कसं सुचतंब्वा तुम्हांला ) *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

ऋषिकेश 14/11/2009 - 14:37
कोणता शेर आवडला असे विचारले तर अख्खी गझलच द्यावी लागेल. मस्तच गझल.. खूप आवडली ऋषिकेश ------------------ मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?

सुधीर काळे 14/11/2009 - 15:08
गद्य लिहिणे एक गोष्ट, पण इतकी सुंदर कविता? तीही इतकी वृत्तबद्ध? राम, राम! किंवा लाहोल बिलाकुवत (क्रांतीताईंना ही अभिव्यक्ती कदाचित जास्त आवडेल!) आपुनको आताइच नहीं| सुधीर ------------------------ सीना हो ज़ख्म ज़ख्म तो ढलते हैं कैसे गीत? फुर्सत अगर मिले तो कभी बाँसुरीसे पूछ!

अवलिया 14/11/2009 - 15:15
जबरदस्त ! अप्रतिम !! --अवलिया ====== आमचे कडे कशाचाही कशाला बादरायण संबंध लावुन विनोदी लिहुन मिळेल. चिल्लर मधे बसेस फोडुन मिळतील. अधिक माहिती व्यनीमधुन.

गणपा 14/11/2009 - 15:29
सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!"
मस्तचं..

अनिल हटेला 14/11/2009 - 19:10
सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते! नेहेमीप्रमाणेच सुरेख !!:-) बैलोबा चायनीजकर !!! Drink Beer, Save Water !! ;-)

प्राजु 14/11/2009 - 20:23
क्रांती तुझ्या कविता नेहमीच मनाचा ठाव घेतात. सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" हे उच्च!! - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

मनीषा 15/11/2009 - 12:33
सांग काही तू नवे आता, पुरे गोष्टी जुन्या त्याच कागाळ्या नि गार्‍हाणे नकोसे वाटते हे खूप आवडले

पॅपिलॉन 17/11/2009 - 14:59
सुंदर कल्पना आणि कल्पनाविस्तार. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.

चतुरंग 17/11/2009 - 23:04
बरेच दिवसांनी तुमची सुरेख गजल! देत गेले दैव, मी ही घेतले जे लाभले आज का त्या यातना घेणे नकोसे वाटते? सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" तसे सर्वच आवडले पण त्यातही हे दोन शेर विशेष वाटले! :) चतुरंग

मदनबाण 14/11/2009 - 13:29
देत गेले दैव, मी ही घेतले जे लाभले आज का त्या यातना घेणे नकोसे वाटते? मस्तच... सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" व्वा... :) मदनबाण..... The Greatest Gift You Can Give Someone Is Your Time,Because When You Are Giving Someone Your Time,You Are Giving Them A Portion Of Your Life That You Will Never Get Back.

jaypal 14/11/2009 - 13:37
"सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" एकंदरीत जब-या. (कसं सुचतंब्वा तुम्हांला ) *************************************************** दुरितांचे तिमीर जोवो/विश्व स्वधर्मसुर्ये पाहो/ जो जें वाछील तो तें लाहो/प्राणिजात/

ऋषिकेश 14/11/2009 - 14:37
कोणता शेर आवडला असे विचारले तर अख्खी गझलच द्यावी लागेल. मस्तच गझल.. खूप आवडली ऋषिकेश ------------------ मनातली प्रतिक्रीया नेहमी लपलेलीच राहते का?

सुधीर काळे 14/11/2009 - 15:08
गद्य लिहिणे एक गोष्ट, पण इतकी सुंदर कविता? तीही इतकी वृत्तबद्ध? राम, राम! किंवा लाहोल बिलाकुवत (क्रांतीताईंना ही अभिव्यक्ती कदाचित जास्त आवडेल!) आपुनको आताइच नहीं| सुधीर ------------------------ सीना हो ज़ख्म ज़ख्म तो ढलते हैं कैसे गीत? फुर्सत अगर मिले तो कभी बाँसुरीसे पूछ!

अवलिया 14/11/2009 - 15:15
जबरदस्त ! अप्रतिम !! --अवलिया ====== आमचे कडे कशाचाही कशाला बादरायण संबंध लावुन विनोदी लिहुन मिळेल. चिल्लर मधे बसेस फोडुन मिळतील. अधिक माहिती व्यनीमधुन.

गणपा 14/11/2009 - 15:29
सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!"
मस्तचं..

अनिल हटेला 14/11/2009 - 19:10
सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते! नेहेमीप्रमाणेच सुरेख !!:-) बैलोबा चायनीजकर !!! Drink Beer, Save Water !! ;-)

प्राजु 14/11/2009 - 20:23
क्रांती तुझ्या कविता नेहमीच मनाचा ठाव घेतात. सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" हे उच्च!! - प्राजक्ता http://www.praaju.com/

मनीषा 15/11/2009 - 12:33
सांग काही तू नवे आता, पुरे गोष्टी जुन्या त्याच कागाळ्या नि गार्‍हाणे नकोसे वाटते हे खूप आवडले

पॅपिलॉन 17/11/2009 - 14:59
सुंदर कल्पना आणि कल्पनाविस्तार. फ्रेंचमध्ये पॅपिलॉन म्हणजे फुलपाखरू. फुलांफुलांवर उडत बागडत जाऊन त्यांचा मकरंद चाखणारे फुलपाखरू. पण हातात धरू जाल, तर हाती न येणारे फुलपाखरू.

चतुरंग 17/11/2009 - 23:04
बरेच दिवसांनी तुमची सुरेख गजल! देत गेले दैव, मी ही घेतले जे लाभले आज का त्या यातना घेणे नकोसे वाटते? सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" तसे सर्वच आवडले पण त्यातही हे दोन शेर विशेष वाटले! :) चतुरंग
पौर्णिमेला चांदणे देणे नकोसे वाटते कोकिळालाही नवे गाणे नकोसे वाटते देत गेले दैव, मी ही घेतले जे लाभले आज का त्या यातना घेणे नकोसे वाटते? कैकदा दोघे म्हणालो, "रोज भेटू या इथे" मीच येते, का तुला येणे नकोसे वाटते? सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला, सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते!" सांग काही तू नवे आता, पुरे गोष्टी जुन्या त्याच कागाळ्या नि गार्‍हाणे नकोसे वाटते झुंडिने येतात का ती टोळधाडीसारखी? संकटांना एकटे येणे नकोसे वाटते!
गझल

मृगजळ

प्रभो ·

दशानन 05/11/2009 - 16:56
+१ उगी उगी... शांत हो बघू.... ***** मराठी माणसावर मराठी माणसाकडूनच महाजालावर जोपर्यंत अन्याय होत आहे तो पर्यंत मी चचणार नाही

दशानन 05/11/2009 - 17:01
:) अरे कुणतरी ह्याला मदत करा रे... कविता वाचण्याची माझी हिंमत होत नाही आहे आजकाल ह्याची =)) ***** मराठी माणसावर मराठी माणसाकडूनच महाजालावर जोपर्यंत अन्याय होत आहे तो पर्यंत मी चचणार नाही

टारझन 06/11/2009 - 13:09
दुसरी बघ कुणीतरी....
दुसरी नाही तर मग दुसरा =)) -- बाणेरी

अवलिया 05/11/2009 - 16:55
चालु द्या !! --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

प्रभो 06/11/2009 - 12:58
वरील सर्व समुपदेशकांचे आभार.....सांगितलेले उपाय ट्राय करेन :) --प्रभो ---------------------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!

दशानन 05/11/2009 - 16:56
+१ उगी उगी... शांत हो बघू.... ***** मराठी माणसावर मराठी माणसाकडूनच महाजालावर जोपर्यंत अन्याय होत आहे तो पर्यंत मी चचणार नाही

दशानन 05/11/2009 - 17:01
:) अरे कुणतरी ह्याला मदत करा रे... कविता वाचण्याची माझी हिंमत होत नाही आहे आजकाल ह्याची =)) ***** मराठी माणसावर मराठी माणसाकडूनच महाजालावर जोपर्यंत अन्याय होत आहे तो पर्यंत मी चचणार नाही

टारझन 06/11/2009 - 13:09
दुसरी बघ कुणीतरी....
दुसरी नाही तर मग दुसरा =)) -- बाणेरी

अवलिया 05/11/2009 - 16:55
चालु द्या !! --अवलिया ============ यॉर्कर भल्याभल्यांची दांडी उडवतो... म्हणुन पक्षपाती पंच त्याला नोबॉल ठरवतात.

प्रभो 06/11/2009 - 12:58
वरील सर्व समुपदेशकांचे आभार.....सांगितलेले उपाय ट्राय करेन :) --प्रभो ---------------------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !!
तू नाहीस, की जसा पाउसही नाही चातकास मेघाचे दर्शनही नाही हुडकत होतो प्रेमाचा झरा मी नशीबास मंजुर मृगजळही नाही वेड्या मनास साथ असे सुरांची रडण्यास खांदा जवळ एकही नाही आस तुझी अजुनही स्वप्नांस आहे असुनी समोर, डोळ्यांस भासतही नाही मिळता न तु सांग काय करेन मी? "तुझ्याविना जगण्याची आता हौसही नाही" काव्य 'रिफाईन' प्रोसेसमधे मदतीबद्दल विशेष आभारः श्रामो आणी नाना
प्रेमकाव्य
कविता
गझल
करुण
Subscribe to गझल
© 2026 मिसळपाव