मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

२१ डिसेंबरचे प्लॅन्स

औदुंबर ·

स्पंदना 01/11/2012 - 04:08
काय प्लॅनींग आहे? ज्याला त्याला मरताना बुडवायच. सार क्रेडीटवर घ्यायच. व्वा! मरायचच आहे तर पैसा वाचवुन का मरताय? अन मरताना पुण्य इक्कठा करनेके बजाय, पाप करके ( तुमना पता है पैसा भरना नही पडेगा करके तो वो पापच हुव्या ना?) कायकु मरनेका? काय होइल ते होवो. तसाही सॅडीन काय फार वेगळा प्रकार नाही केला. जरा अमेरिकन म्हंटल की फार गाजावाजा असतो एव्हढच. त्यांच्यावरचा अतिरेकीहल्ला, त्याची वादळ, त्यांच्या इथली बेरोजगारी हे सारे विषय फार महान असतात बाबा! आपण त्यांची बरोबरी करु नये. तुम्ही निवांत रोज जसे जगताय तसे जगत रहा, उगा क्रेडीटबेडीट वापरुन सार्‍या जगाची नाही झाली तरी निदान तुमची जगबुडी निश्चीत होइल, तेंव्हा तो विचार सोडा.

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

एक तर तुमच्या जगातली लोकसंख्या न भूतो न भ॑विष्यती अशी वाढणार. अन 'इ'हलौकिक जगात पिडायला कुणीच मिळणार नाही. तसेच तुंम्हाला च्यालेंज देणारे अनेक लोक तुमच्या जगात पोचणार? बघा बुवा, सांभाळूनच रहा ;-).

अरुण मनोहर 01/11/2012 - 07:13
एक छानपैकी साठसत्तर इंची प्लाझ्मा टी.व्ही. स्पेशली विकत घ्यायचा."
जागो प्यारे, जुन्यापुराण्या वस्तू कशाला विकत घ्यायच्या?

In reply to by अरुण मनोहर

सोनीएल जी या कंपन्यांनी ८४ इंची अल्ट्रा एच डी टिव्ही बाजारात आणले आहेत. किमती आहेत अनुक्रमे २५ व २० हजार अमेरिकन डॉलर्स.

In reply to by श्री गावसेना प्रमुख

५० फक्त 01/11/2012 - 12:14
लई भारी फोटो, आजची रात्र कानाला हेडसेट लावुन घोस्ट रिटर्न्स खेळण्यात जाणार, तिच्यायला लई बेक्कार वाटतं आपल्या टिममधला एखादा गेला की, ते शॉपिंग मॉल मधुन बाहेर पडायची आयडिया हाय का कुणाकडं?

चौकटराजा 01/11/2012 - 08:59
इथला एक आयडी श्री वल्ली यानी विचारले आहे 'घोरवडेश्वराच्या डोंगरावर फुले फुलली आहेत येता काय फोटोग्राफीला ?' मी २१ डिसेम्बरला तिथे जाउ म्हणतो. वल्लीच्या नव्या कॅमेर्‍याने मी बुडलेल्या कोकणचे फोटो काढणार व मानवी इतिहासातील शेवटचा दिवस यावर ऐतिहासिक बखर वल्ली लिहिणार ! कसे ?

In reply to by इरसाल

नितिन थत्ते 01/11/2012 - 10:44
लै भारी. :) असो आम्ही हा सोहळा आधीच साजरा केला असल्याने या २१ डिसेंबरच्या सोहळ्याचं काय कौतुक नाही. (जुने धागे दिसत नाहीत त्यामुळे दुवा दिला असला तरी सोहळ्याचे रेकॉर्डिंग पाहता येणार नाही).

क्लिंटन 01/11/2012 - 12:08
त्यानुसार २१ डिसेंबर २०१२ हा दिवस हा पृथ्वीवरचा शेवटचा दिवस असणार आहे.
बरं आहे गुजरात निवडणुकांची मतमोजणी २० डिसेंबरलाच होऊन जाईल. :)

स्पंदना 01/11/2012 - 04:08
काय प्लॅनींग आहे? ज्याला त्याला मरताना बुडवायच. सार क्रेडीटवर घ्यायच. व्वा! मरायचच आहे तर पैसा वाचवुन का मरताय? अन मरताना पुण्य इक्कठा करनेके बजाय, पाप करके ( तुमना पता है पैसा भरना नही पडेगा करके तो वो पापच हुव्या ना?) कायकु मरनेका? काय होइल ते होवो. तसाही सॅडीन काय फार वेगळा प्रकार नाही केला. जरा अमेरिकन म्हंटल की फार गाजावाजा असतो एव्हढच. त्यांच्यावरचा अतिरेकीहल्ला, त्याची वादळ, त्यांच्या इथली बेरोजगारी हे सारे विषय फार महान असतात बाबा! आपण त्यांची बरोबरी करु नये. तुम्ही निवांत रोज जसे जगताय तसे जगत रहा, उगा क्रेडीटबेडीट वापरुन सार्‍या जगाची नाही झाली तरी निदान तुमची जगबुडी निश्चीत होइल, तेंव्हा तो विचार सोडा.

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

एक तर तुमच्या जगातली लोकसंख्या न भूतो न भ॑विष्यती अशी वाढणार. अन 'इ'हलौकिक जगात पिडायला कुणीच मिळणार नाही. तसेच तुंम्हाला च्यालेंज देणारे अनेक लोक तुमच्या जगात पोचणार? बघा बुवा, सांभाळूनच रहा ;-).

अरुण मनोहर 01/11/2012 - 07:13
एक छानपैकी साठसत्तर इंची प्लाझ्मा टी.व्ही. स्पेशली विकत घ्यायचा."
जागो प्यारे, जुन्यापुराण्या वस्तू कशाला विकत घ्यायच्या?

In reply to by अरुण मनोहर

सोनीएल जी या कंपन्यांनी ८४ इंची अल्ट्रा एच डी टिव्ही बाजारात आणले आहेत. किमती आहेत अनुक्रमे २५ व २० हजार अमेरिकन डॉलर्स.

In reply to by श्री गावसेना प्रमुख

५० फक्त 01/11/2012 - 12:14
लई भारी फोटो, आजची रात्र कानाला हेडसेट लावुन घोस्ट रिटर्न्स खेळण्यात जाणार, तिच्यायला लई बेक्कार वाटतं आपल्या टिममधला एखादा गेला की, ते शॉपिंग मॉल मधुन बाहेर पडायची आयडिया हाय का कुणाकडं?

चौकटराजा 01/11/2012 - 08:59
इथला एक आयडी श्री वल्ली यानी विचारले आहे 'घोरवडेश्वराच्या डोंगरावर फुले फुलली आहेत येता काय फोटोग्राफीला ?' मी २१ डिसेम्बरला तिथे जाउ म्हणतो. वल्लीच्या नव्या कॅमेर्‍याने मी बुडलेल्या कोकणचे फोटो काढणार व मानवी इतिहासातील शेवटचा दिवस यावर ऐतिहासिक बखर वल्ली लिहिणार ! कसे ?

In reply to by इरसाल

नितिन थत्ते 01/11/2012 - 10:44
लै भारी. :) असो आम्ही हा सोहळा आधीच साजरा केला असल्याने या २१ डिसेंबरच्या सोहळ्याचं काय कौतुक नाही. (जुने धागे दिसत नाहीत त्यामुळे दुवा दिला असला तरी सोहळ्याचे रेकॉर्डिंग पाहता येणार नाही).

क्लिंटन 01/11/2012 - 12:08
त्यानुसार २१ डिसेंबर २०१२ हा दिवस हा पृथ्वीवरचा शेवटचा दिवस असणार आहे.
बरं आहे गुजरात निवडणुकांची मतमोजणी २० डिसेंबरलाच होऊन जाईल. :)
तर मित्रहो, २०१२ हे वर्ष पृथ्वीच्या इतिहासातले शेवटचे वर्ष असणार आहे, हे आपल्या सर्वांना माहितच आहे. २०१२ साली जग नष्ट होणार, हे भाकित माया की अ‍ॅझ्टेक लोकांनी फार वर्षांपूर्वी करून ठेवले आहे, त्यानुसार २१ डिसेंबर २०१२ हा दिवस हा पृथ्वीवरचा शेवटचा दिवस असणार आहे. 'सॅंडी'ने चुणूक दाखवलीच आहे. त्याप्रमाणे 'बिगिनिंग ऑफ द एंड' सुरू झाल्याची चिन्हं दिसू लागली आहेत. या वर्षाच्या सुरूवातीला या विषयाचा फार गहजब झाला, पण प्रत्यक्षात हा दिवस जसजसा जवळ येऊ लागला आहे तसतसा त्या मानाने फारसा गवगवा होताना दिसत नाही, ही आश्चर्याची गोष्ट आहे!

शुक्रतारा ....मंदवारा ... नाबाद ५० वर्षे

चौकटराजा ·

हुप्प्या 31/10/2012 - 22:39
अरूण दाते हे इंदूर मधे वाढले असल्यामुळे गझल वगैरे हिंदी/उर्दू गाण्यात रमणारे होते. खळ्यांनी त्यांना मराठी गाण्याबद्दल विचारले पण ते म्हणाले की माझे इंदूरी मराठी उच्चार लोकांना आवडणार नाहीत. तुम्ही महाराष्ट्रातील गायक बघा. मग खळ्यांनी त्यांचे वडील रामूभय्या दाते यांना गळ घातली. रामूभय्यांनी खळ्यांना सांगितले की "काळजी करू नका. माझा मुलगा तुमच्यासाठी नक्की गाईल." मग त्यांनी त्यांच्या मुलाला फैलावर घेतले. "इतके मोठे संगीतकार तुला बोलवतायत आणि तू नाही म्हणतोस? " वगैरे. मग अरूण दाते गायले आणि पुढचा सगळा इतिहास सर्वज्ञात आहे. अरूण दात्यांना तमाम मराठी लोकांनी डोक्यावर घेतले. खूपच सुरेल आवाज. अरूण दाते हे खरे अरविंद दाते. घरी अरु अरु म्हणत असल्यामुळे खळ्यांचा समज झाला की त्यांचे नाव अरूण आणि रेकॉर्डिंगच्या वेळेस त्यांनी तेच नाव सांगितले. आणि मग तेच रूढ झाले. अरूण दात्यांबरोबर खळे आणि रामूभय्यांचेही आभार मानले पाहिजेत. (जाता जाता: पुलंच्या तुज आहे तुजपाशी मधील काकाजी हे व्यक्तिमत्त्व बरेचसे रामूभय्यांकडून स्फूर्ती घेऊन बनवले आहे असे पुलंनीही मान्य केले आहे)

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

चौकटराजा 02/11/2012 - 10:26
रेकोर्र्डिंग झाल्यावर मानधन देण्याचा प्रश्न आला. त्यावेळी आकाशवाणीतील कर्मचार्याने देवाना विचारले काय नांव त्या दात्यांचे ? तर देव म्हणाले त्याना घरी अरू अरू म्हणतात, बहुदा अरूण नांव असावे त्यांचे. कर्मचार्‍याने बारसे केले.

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

पाटव 01/11/2012 - 14:55
कुठ्ल्याश्या गोष्टीमध्ये आयला खळ्यांची सोपी चाल? खळेकाकांच्या चाली ऐकायला सोप्या पण समजायला आणि गायला भयानक अवघड आहेत असे वाटते. याच अर्थाचे वाक्य आहे... बहुतेक "सखी" नक्की आठवत नाही...

तिमा 01/11/2012 - 19:04
लेख आवडला पण, सुधा मलहोत्रा यांचा मधाळ आवाज मराठी गानससिकाना परिचित झाला तो ही याच गाण्याने. या वाक्याशी सहमत नाही. सुधा मल्होत्रा यांनी पूर्वीही मराठी भावगीते गायली होती. त्यातील 'विसरशील खास मला' हे गाणे त्यांनी अप्रतिम गायले होते. नंतर आशाजींनी पुन्हा ते गायले.

In reply to by तिमा

चौकटराजा 02/11/2012 - 10:22
लेख लिहितानाही ही माहिती होती पण ती रेकॉर्ड फारशी लागत नाही रेडिओवर ! आशाबाईंचीच लागते. क्रोनोलॉजिकली आपले म्हणणे बरोबर आहे आभार !

nishapari 22/05/2018 - 01:43
एक गाणं फार आवडतं होतं पण सुरुवातीचे बोल आठवत नाहीयेत , इंटरनेटवर खूप शोधलं पण मिळालं नाही ... सीडी खरेदी केली होती ती कधी अडगळीतुन गायब झाली समजलं नाही , गलथानपणा नडला ... खालच्या मधल्याच 4 ओळी आठवत आहेत .... कोणाला पूर्ण गाणं माहीत असेल / संग्रहात असेल तर द्याल का प्लीज .... हलकेच उडाली धूळ शपथेला रंगही हळवा / हिरवा मी वळून पाहिले तेव्हा नुसताच लहरला मरवा हे रान गर्द भवताली डोहात सावल्या जमल्या गावात नव्या दुःखाच्या ____ कशाला रमल्या

In reply to by nishapari

पाऊस कधीचा पडतो, झाडांची हिरवी पाने हलकेच जाग मज आली, दु:ख्खाच्या मंद स्वराने बाकी शुक्रतारा हे माझं अतिशय आवडतं गाणं...

In reply to by पिवळा डांबिस

nishapari 22/05/2018 - 08:47
धन्यवाद .. पण हे नाही ... हे सुद्धा माझ्या आवडत्या गाण्यांपैकी आहे पण हे ते नाही ... काल अजून 2 ओळी अर्धवट आठवल्या खूप प्रयत्न केल्यावर ... त्या निळसर वातावरणी _______ वाऱ्यावर सोडुनी वचने सहवास भणंगत होता .. कदाचित एखादा शब्द चुकला असेल .. चाल आठवते ,सुरुवातीचं म्युजिक आठवतं .. नेमके सुरुवातीचे बोलच आठवत नाहीयेत ....

In reply to by nishapari

nishapari 22/05/2018 - 08:52
या दोन ओळी वेगवेगळ्या कडव्यां मधल्या आहेत ... एकानंतर दुसरी नाही .... नेटवरचे सगळे अल्बम धुंडाळून झाले ...मला हे गाणं एका mp3 सीडीत सापडलं होतं .... ज्यात 6 - 7 गायकांची प्रत्येकी 30 - 40 तरी भावगीतं होती .... कदाचित जास्तही ... त्यामुळे कुठल्याही प्रसिद्ध अल्बम मधलं नाहीये बहुतेक .... पण गायक अरुण दातेच आहेत .

गवि 22/05/2018 - 10:58
https://www.midomi.com फक्त चाल आठवतेय पण बाकी सर्व हरवलंय अशा गाण्यांबाबत. वर दिलेल्या वेबसाईटवर तोंडी गुणगुणून प्रत्यक्ष गाणं सापडतं. कधी कधी चिवटपणे १० -१२ वेळा पुन्हा पुन्हा गाऊन गुनगुणून ट्राय करावा लागू शकतो. पण मिळतं बहुतेक वेळा.

हुप्प्या 31/10/2012 - 22:39
अरूण दाते हे इंदूर मधे वाढले असल्यामुळे गझल वगैरे हिंदी/उर्दू गाण्यात रमणारे होते. खळ्यांनी त्यांना मराठी गाण्याबद्दल विचारले पण ते म्हणाले की माझे इंदूरी मराठी उच्चार लोकांना आवडणार नाहीत. तुम्ही महाराष्ट्रातील गायक बघा. मग खळ्यांनी त्यांचे वडील रामूभय्या दाते यांना गळ घातली. रामूभय्यांनी खळ्यांना सांगितले की "काळजी करू नका. माझा मुलगा तुमच्यासाठी नक्की गाईल." मग त्यांनी त्यांच्या मुलाला फैलावर घेतले. "इतके मोठे संगीतकार तुला बोलवतायत आणि तू नाही म्हणतोस? " वगैरे. मग अरूण दाते गायले आणि पुढचा सगळा इतिहास सर्वज्ञात आहे. अरूण दात्यांना तमाम मराठी लोकांनी डोक्यावर घेतले. खूपच सुरेल आवाज. अरूण दाते हे खरे अरविंद दाते. घरी अरु अरु म्हणत असल्यामुळे खळ्यांचा समज झाला की त्यांचे नाव अरूण आणि रेकॉर्डिंगच्या वेळेस त्यांनी तेच नाव सांगितले. आणि मग तेच रूढ झाले. अरूण दात्यांबरोबर खळे आणि रामूभय्यांचेही आभार मानले पाहिजेत. (जाता जाता: पुलंच्या तुज आहे तुजपाशी मधील काकाजी हे व्यक्तिमत्त्व बरेचसे रामूभय्यांकडून स्फूर्ती घेऊन बनवले आहे असे पुलंनीही मान्य केले आहे)

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

चौकटराजा 02/11/2012 - 10:26
रेकोर्र्डिंग झाल्यावर मानधन देण्याचा प्रश्न आला. त्यावेळी आकाशवाणीतील कर्मचार्याने देवाना विचारले काय नांव त्या दात्यांचे ? तर देव म्हणाले त्याना घरी अरू अरू म्हणतात, बहुदा अरूण नांव असावे त्यांचे. कर्मचार्‍याने बारसे केले.

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

पाटव 01/11/2012 - 14:55
कुठ्ल्याश्या गोष्टीमध्ये आयला खळ्यांची सोपी चाल? खळेकाकांच्या चाली ऐकायला सोप्या पण समजायला आणि गायला भयानक अवघड आहेत असे वाटते. याच अर्थाचे वाक्य आहे... बहुतेक "सखी" नक्की आठवत नाही...

तिमा 01/11/2012 - 19:04
लेख आवडला पण, सुधा मलहोत्रा यांचा मधाळ आवाज मराठी गानससिकाना परिचित झाला तो ही याच गाण्याने. या वाक्याशी सहमत नाही. सुधा मल्होत्रा यांनी पूर्वीही मराठी भावगीते गायली होती. त्यातील 'विसरशील खास मला' हे गाणे त्यांनी अप्रतिम गायले होते. नंतर आशाजींनी पुन्हा ते गायले.

In reply to by तिमा

चौकटराजा 02/11/2012 - 10:22
लेख लिहितानाही ही माहिती होती पण ती रेकॉर्ड फारशी लागत नाही रेडिओवर ! आशाबाईंचीच लागते. क्रोनोलॉजिकली आपले म्हणणे बरोबर आहे आभार !

nishapari 22/05/2018 - 01:43
एक गाणं फार आवडतं होतं पण सुरुवातीचे बोल आठवत नाहीयेत , इंटरनेटवर खूप शोधलं पण मिळालं नाही ... सीडी खरेदी केली होती ती कधी अडगळीतुन गायब झाली समजलं नाही , गलथानपणा नडला ... खालच्या मधल्याच 4 ओळी आठवत आहेत .... कोणाला पूर्ण गाणं माहीत असेल / संग्रहात असेल तर द्याल का प्लीज .... हलकेच उडाली धूळ शपथेला रंगही हळवा / हिरवा मी वळून पाहिले तेव्हा नुसताच लहरला मरवा हे रान गर्द भवताली डोहात सावल्या जमल्या गावात नव्या दुःखाच्या ____ कशाला रमल्या

In reply to by nishapari

पाऊस कधीचा पडतो, झाडांची हिरवी पाने हलकेच जाग मज आली, दु:ख्खाच्या मंद स्वराने बाकी शुक्रतारा हे माझं अतिशय आवडतं गाणं...

In reply to by पिवळा डांबिस

nishapari 22/05/2018 - 08:47
धन्यवाद .. पण हे नाही ... हे सुद्धा माझ्या आवडत्या गाण्यांपैकी आहे पण हे ते नाही ... काल अजून 2 ओळी अर्धवट आठवल्या खूप प्रयत्न केल्यावर ... त्या निळसर वातावरणी _______ वाऱ्यावर सोडुनी वचने सहवास भणंगत होता .. कदाचित एखादा शब्द चुकला असेल .. चाल आठवते ,सुरुवातीचं म्युजिक आठवतं .. नेमके सुरुवातीचे बोलच आठवत नाहीयेत ....

In reply to by nishapari

nishapari 22/05/2018 - 08:52
या दोन ओळी वेगवेगळ्या कडव्यां मधल्या आहेत ... एकानंतर दुसरी नाही .... नेटवरचे सगळे अल्बम धुंडाळून झाले ...मला हे गाणं एका mp3 सीडीत सापडलं होतं .... ज्यात 6 - 7 गायकांची प्रत्येकी 30 - 40 तरी भावगीतं होती .... कदाचित जास्तही ... त्यामुळे कुठल्याही प्रसिद्ध अल्बम मधलं नाहीये बहुतेक .... पण गायक अरुण दातेच आहेत .

गवि 22/05/2018 - 10:58
https://www.midomi.com फक्त चाल आठवतेय पण बाकी सर्व हरवलंय अशा गाण्यांबाबत. वर दिलेल्या वेबसाईटवर तोंडी गुणगुणून प्रत्यक्ष गाणं सापडतं. कधी कधी चिवटपणे १० -१२ वेळा पुन्हा पुन्हा गाऊन गुनगुणून ट्राय करावा लागू शकतो. पण मिळतं बहुतेक वेळा.
शुक्रतारा मंदवारा या गाण्याला जन्मून ५० वर्षे झाली. आज ही हे गीत आजच्या तरूण पिढीत लोकप्रिय आहे. आणि आठवण म्हणून म्हातार्‍या-कोतार्‍यातही. एक समर्थ भावगीत गायक म्हणून या गीताने अरूण दाते ( खरे अरविन्द दाते ) याना ओळख मिळवून दिली.सुधा मलहोत्रा यांचा मधाळ आवाज मराठी गानससिकाना परिचित झाला तो ही याच गाण्याने. त्यावेळी आकाशवाणी मुंब्ई केंद्रावर जे लोक नोकरीस होते त्यांची सांस्कृतिक चंगळच होती. नीलम प्रभू.

पुस्तक संस्कृती/पुस्तक प्रदर्शन

अत्रुप्त आत्मा ·

पैसा 12/10/2012 - 23:27
यशस्वी पुस्तक प्रदर्शनासाठी राजेला शुभेच्छा! एका जागी इतकी पुस्तके बघून तुम्हा लोकांचा हेवा वाटतोय. बुवा, फुलांचा गालिचा नेहमीप्रमाणे मस्तच!

सुहास.. 12/10/2012 - 23:37
मायला तेच्या !! ईनो आण रे जरा !!! काही ओळख्स १ ) धोतरात : खुद्द आत्म्या ( हा आत्मु डँम्बीस आहे : ओळखा कशातल आहे ते ) २ ) चेक्स च हाफ शर्ट : रंजनीकांत ज्यांच्या फॅन आहे ..ते विमो .. ३ ) ते उगा मेणबत्त्या जाळणारे : रोश वि. अ‍ॅडम्स वाले ररा ( एक दिवस स्साल ...ररा वि. सुहास : पुनम कट्ट्याच्या निमीत्ताने हे लिहीणार आहे ! ) बाकी तिथे आहेच उद्या ...सो बाकीचे प्रतिसाद आणि फोटोज माझ्यातर्फे ..उद्या :)

सोत्रि 12/10/2012 - 23:42
फुलांची रांगोळी बघताच गुर्जी कुठे दिसतात का ते पाहिले आणि धोतरातला आत्मु डॅम्बीस दिसलाच लगेच ;) राजेचे अभिनंदन आणि शुभेच्छा! - (राजच्या धडाडीचा फॅन) सोकाजी

विकास 13/10/2012 - 00:20
राजेंना आणि त्यांच्या या प्रकल्पास मनःपूर्वक शुभेच्छा! प्रत्यक्ष येता आले असते तर जास्त आवडले असते. पण वृत्तांत दिल्याबद्दल धन्यवाद!
पण आपण राहतो त्या भागात वाचन संस्कृती वाढवणारं काम होतय याचा आनंदही मनात होत होता.
केल्या कामातून आनंद वगैरे होत असेल तर, मला वाटते, तुमच्या आयडीतील "अतृप्त" हा शब्द काढून टाकू शकता. ;)

मराठे 13/10/2012 - 01:02
राज ला मनःपूर्वक शुभेच्छा. रांगोळीही मस्त. पण गुर्जी रांगोळी काढण्याच्या नादात जरा जास्तच मोठी काढलीत की काय? खेरसाहेब दीप-प्र्ज्वलन करता करता धाडकन् तोंडावर पडले असते म्हणजे?

In reply to by मराठे

@धाडकन् तोंडावर पडले असते म्हणजे? >>> काय काळजी हो तुंम्हाला? ;-) ... असो. अहो रांगोळी मोठ्ठी नव्हती,समई लावायची मेणबत्ती लहान होती. त्यामुळे मेणबत्ती मोठी ठेवा,असं म्हणायला पाहिजे होतं तुंम्ही! :-b जाउ दे वय झालं अता तुमच! चुकतो नेम कधी कधी ! :-b

अभ्या.. 13/10/2012 - 03:51
स्माय्लात्माराव तुम्ही तुमच्या स्मायल्या सारखीच रांगोळी पण भारी टाकलीत की हो. बेस्ट एकदम. स्माय्ल्या यलो, रांगोळी यलो. तुमी मात्र एक्दम क्रियेटिव्ह फेलो.

किसन शिंदे 13/10/2012 - 08:20
पुस्तक प्रदर्शनासाठी राजला मनःपुर्वक शुभेच्छा!! चेपुवर पाहिला होता रांगोळीचा फोटो तेव्हाच कळालं होतं,बुवांशिवाय हे कोणाचं काम दिसत नाही. ;)

कालच ऑफिसात जातांना हे पुस्तक प्रदर्शन दिसले.. आज नक्की जाऊन येणार...:) गेल्या वर्षी सुद्धा या प्रदर्शनात मी बरीच चांगली पुस्त्के खरेदी केली होती..

आत्मारामपंत, रांगोळी एकदम झकास. पुस्तक प्रदर्शन म्हणजे पर्वणीच. तिथे असतो तर नक्की नक्कीच भेट दिली असती. तुमचा उद्देश सफल होवो ही ईश्वरचरणी प्रार्थना.

चौकटराजा 14/10/2012 - 08:43
गुर्जीनी रांगोळ्या काढलेले फोटो तेवढे मोठे ठेवलेले दिसतायत. याची चौकशी झाली पाहिजे जमलं तर निदान श्वेतपत्रिका तरी काढा !

नंदन 14/10/2012 - 08:46
राजेंचे अभिनंदन आणि मन:पूर्वक शुभेच्छा! फुलांची रांगोळीही उत्तम. अवांतर - रराआजोबांना दिव्याने 'वात' आणलेला दिसतोय ;)

बन्या बापु 17/10/2012 - 11:54
वाचनाचा आनंद घेणारी मंडळी वाढत आहेत हे वाचून ( आणि प्रदर्शनाची चित्र बघून ) आनंद झाला.. अभिनंदन आणि कौतुकास्पद प्रयोग. अवांतर: मिपावरील जाणकार मंडळींनी आम्हा गरिबाला कॅनडामध्ये पुस्तके कशी मागवता येतील ह्याचे मार्गदर्शन करावे.. आंतरजालावरील तद्दन फालतू दुकानांतून चांगली मराठी पुस्तके मिळत नाही हा आमचा अनुभव..

In reply to by बन्या बापु

रेवती 18/10/2012 - 20:18
बापूसाहेब, आपल्या परिकथेतल्या राजकुमाराला विचारा पाठवतोय का परदेशात म्हणून. त्याचं आख्खं दुकान आहे पुस्तकांचं.

पैसा 12/10/2012 - 23:27
यशस्वी पुस्तक प्रदर्शनासाठी राजेला शुभेच्छा! एका जागी इतकी पुस्तके बघून तुम्हा लोकांचा हेवा वाटतोय. बुवा, फुलांचा गालिचा नेहमीप्रमाणे मस्तच!

सुहास.. 12/10/2012 - 23:37
मायला तेच्या !! ईनो आण रे जरा !!! काही ओळख्स १ ) धोतरात : खुद्द आत्म्या ( हा आत्मु डँम्बीस आहे : ओळखा कशातल आहे ते ) २ ) चेक्स च हाफ शर्ट : रंजनीकांत ज्यांच्या फॅन आहे ..ते विमो .. ३ ) ते उगा मेणबत्त्या जाळणारे : रोश वि. अ‍ॅडम्स वाले ररा ( एक दिवस स्साल ...ररा वि. सुहास : पुनम कट्ट्याच्या निमीत्ताने हे लिहीणार आहे ! ) बाकी तिथे आहेच उद्या ...सो बाकीचे प्रतिसाद आणि फोटोज माझ्यातर्फे ..उद्या :)

सोत्रि 12/10/2012 - 23:42
फुलांची रांगोळी बघताच गुर्जी कुठे दिसतात का ते पाहिले आणि धोतरातला आत्मु डॅम्बीस दिसलाच लगेच ;) राजेचे अभिनंदन आणि शुभेच्छा! - (राजच्या धडाडीचा फॅन) सोकाजी

विकास 13/10/2012 - 00:20
राजेंना आणि त्यांच्या या प्रकल्पास मनःपूर्वक शुभेच्छा! प्रत्यक्ष येता आले असते तर जास्त आवडले असते. पण वृत्तांत दिल्याबद्दल धन्यवाद!
पण आपण राहतो त्या भागात वाचन संस्कृती वाढवणारं काम होतय याचा आनंदही मनात होत होता.
केल्या कामातून आनंद वगैरे होत असेल तर, मला वाटते, तुमच्या आयडीतील "अतृप्त" हा शब्द काढून टाकू शकता. ;)

मराठे 13/10/2012 - 01:02
राज ला मनःपूर्वक शुभेच्छा. रांगोळीही मस्त. पण गुर्जी रांगोळी काढण्याच्या नादात जरा जास्तच मोठी काढलीत की काय? खेरसाहेब दीप-प्र्ज्वलन करता करता धाडकन् तोंडावर पडले असते म्हणजे?

In reply to by मराठे

@धाडकन् तोंडावर पडले असते म्हणजे? >>> काय काळजी हो तुंम्हाला? ;-) ... असो. अहो रांगोळी मोठ्ठी नव्हती,समई लावायची मेणबत्ती लहान होती. त्यामुळे मेणबत्ती मोठी ठेवा,असं म्हणायला पाहिजे होतं तुंम्ही! :-b जाउ दे वय झालं अता तुमच! चुकतो नेम कधी कधी ! :-b

अभ्या.. 13/10/2012 - 03:51
स्माय्लात्माराव तुम्ही तुमच्या स्मायल्या सारखीच रांगोळी पण भारी टाकलीत की हो. बेस्ट एकदम. स्माय्ल्या यलो, रांगोळी यलो. तुमी मात्र एक्दम क्रियेटिव्ह फेलो.

किसन शिंदे 13/10/2012 - 08:20
पुस्तक प्रदर्शनासाठी राजला मनःपुर्वक शुभेच्छा!! चेपुवर पाहिला होता रांगोळीचा फोटो तेव्हाच कळालं होतं,बुवांशिवाय हे कोणाचं काम दिसत नाही. ;)

कालच ऑफिसात जातांना हे पुस्तक प्रदर्शन दिसले.. आज नक्की जाऊन येणार...:) गेल्या वर्षी सुद्धा या प्रदर्शनात मी बरीच चांगली पुस्त्के खरेदी केली होती..

आत्मारामपंत, रांगोळी एकदम झकास. पुस्तक प्रदर्शन म्हणजे पर्वणीच. तिथे असतो तर नक्की नक्कीच भेट दिली असती. तुमचा उद्देश सफल होवो ही ईश्वरचरणी प्रार्थना.

चौकटराजा 14/10/2012 - 08:43
गुर्जीनी रांगोळ्या काढलेले फोटो तेवढे मोठे ठेवलेले दिसतायत. याची चौकशी झाली पाहिजे जमलं तर निदान श्वेतपत्रिका तरी काढा !

नंदन 14/10/2012 - 08:46
राजेंचे अभिनंदन आणि मन:पूर्वक शुभेच्छा! फुलांची रांगोळीही उत्तम. अवांतर - रराआजोबांना दिव्याने 'वात' आणलेला दिसतोय ;)

बन्या बापु 17/10/2012 - 11:54
वाचनाचा आनंद घेणारी मंडळी वाढत आहेत हे वाचून ( आणि प्रदर्शनाची चित्र बघून ) आनंद झाला.. अभिनंदन आणि कौतुकास्पद प्रयोग. अवांतर: मिपावरील जाणकार मंडळींनी आम्हा गरिबाला कॅनडामध्ये पुस्तके कशी मागवता येतील ह्याचे मार्गदर्शन करावे.. आंतरजालावरील तद्दन फालतू दुकानांतून चांगली मराठी पुस्तके मिळत नाही हा आमचा अनुभव..

In reply to by बन्या बापु

रेवती 18/10/2012 - 20:18
बापूसाहेब, आपल्या परिकथेतल्या राजकुमाराला विचारा पाठवतोय का परदेशात म्हणून. त्याचं आख्खं दुकान आहे पुस्तकांचं.
वाचन संस्कृती लोपण्याच्या काळात,काहि व्यक्ति यासाठी हिरिरिने काम करतात.ही गोष्ट नक्कीच कौतुकास्पद असते. शिवाय ज्या भागात पुस्तकांची म्हणुन विशेष दुकाने नाहित तिथे तर अश्या कामांना अतिशय महत्व असते. हेच काम आज राज जैन यांनी सिंहगड रोडवर पुष्पक मंगल कार्यालय येथे १० दिवसांचे पुस्तक प्रदर्शन भरवुन केले आहे. वेगवेगळे बहुविध विषय,आणी दर्जेदार प्रकाशनं या दोहोंचा मिलाफ राज जैन यांनी उत्तम घडवुन आणला आहे.

स्वर साम्राज्ञी !

तर्री ·

चिंतामणी 28/09/2012 - 14:01
फारच छान आहे. >>>आपण “मराठी “ मातीत जन्माला आल्याचा एक मोठा फायदा की आपल्याला मातृभाषेत हे स्वर्गीय गाणे अगदी भरपूर ऐकता आले. खरे आहे. आपणसुद्धा मराठी भाषीक असल्याने याचा आनंद जास्त घेउ शकतो हे नक्कीच. पण अनेक अमराठी भाषीक्सुद्धा इकडे ओढले गेले आहेत. एक किस्सा सांगतो. अभंग तुकयाचे प्रसीध्द झाल्यानंतर मेहदी हसन मुंबईत आले होते. लता दिदींची भेट झाल्यावर ते म्हणाले "आपका नया रेकॉर्ड सुना. उसमे एक गाना है "भेटी लागे जीवा" वैसी मेरी हालत हो गई. आपको मिल लिया. अब जिस शक्सने आपसे ये गवाके लिया, उन्हे भी मिलना चाहूंगा". त्या शब्दाचे भाव स्वरातुन मेहदी हसन साहेबांपर्यन्त पोहोचले होते. अलीकडे लता दिदींनी गाणे गावे की नाही, किंवा त्यांनी गाणे केंव्हा बंद करायला पाहीजे होते इत्यादी चर्चा विविध संस्थळावर होत असतात. त्या वाचल्यावर चर्चा करणा-यांची किव येतो. रंग दे बसंती हा तसा अलिकडेच आलेला सिनेमा. तो जेंव्हा प्रदर्शीत झाला तेंव्हा माझी मुलगी पहील्याच दिवशी पहील्या शोला तो सिनेमा बघून घरी आली. मी तीला म्हणले की "लुका छुपी बहोत हुई" या गाण्याची सिच्युएशन काय आहे? मुलगा गेला आहे आणि आई भावुक झाली असे काही आहे का? ती माझ्याकडे बघत राहीली थोडावेळ आणि म्हणाली तुम्हाला कसे कळले? मी म्हणालो लताबाईंच्या आवाजुत जो भाव माझ्यापर्यन्त पोचला तो तुला सांगीतला. अशी अनेक गाणी आहेत. "या चिमण्यांनो" जितक्यावेळी ऐकीन तितक्यावेळा डोळ्यात पाणी येते. नैनो मे बदरा छाये, जाने कैसे सपनो में खो गई अखीया, जिया ले गयो जी मोरा सावरीया ही गाणी आनंद देतात. लिहू तेव्हडे थोडे आहे. या गान सरस्वतीला अनेको शुभेच्छा.

किसन शिंदे 29/09/2012 - 02:26
हम्म! सुधांशु नुलकरांचा लेख आठवला गेल्या वर्षी आलेला. त्यांनी गायलेली जवळजवळ सर्वच गाणी आवडतात मग मराठी असोत वा हिंदी. पण दादांच्या 'एकटा जीव' मध्ये त्यांच्याविषयीचं वाचल्यापासून मन थोडं कलुषित झालंय.

चौकटराजा 29/09/2012 - 08:35
लताबाई म्हणजे नुसता पातळ आवाज नव्हे तर त्यात उच्चार, फिरत ई चा सुरेख संगम आहे. म्हणून अशा स्वरूपाच्या आवाजाची आवश्यकता चित्रपटाच्या नायिकेच्या व्यक्तिरेखेला जो पर्यंत अत्यावश्यक होती तो पर्यंत लताबाईंखेरीज इतराना कमी वाव मिळाला. लताबाईना सर्वात आव्हानात्मक गीते दिली ती सलीलदानी. त्यांच्या उल्लेखाशिवाय लताचे चित्र पुरे होउन शकत नाही. आरडीची एकूण दर्जेदार गीते त्यांच्या कारकीर्दीच्या मानाने कमीच आहेत. त्यात लताबाईना काही मस्त गीते मिळाली आहेत उदा. ओ मेरे प्यार आजा, घर आजा घिर आये,रैना बीती जाये, आजा पिया तोहे प्यार दूं ई. लताबाईंच्या कारकीर्दीत वसंत पवार यांचा उल्लेख कोणकोणत्या गाण्याच्या संदर्भाने आलाय ? तिथे आशाबाईच जास्त दिसलेल्या आहेत. लताबाईना रोशन यानीही खूप उत्तम गीते बहाल केली आहेत. उदा, सारी सारी रात तेरी, मुझे मिल गया बहाना तेरी दीदका, जुर्मे उलफत की हमे लोग सजा देते है ई अनेक

शुचि 26/10/2012 - 21:12
>> सूर नोव्हे तीर कंठी लागलेला शाप हा !>> या वेधक ओळी येथे उधृत केल्याबद्दल अनेक धन्यवाद. मी लगेच ती कविता वाचली.फारच सुरेख कविता आहे.

तर्री 27/10/2012 - 09:22
ग्रेस यांची आहे ! अर्थवाही गुढ शब्द रचनेमुळे कधी कधी खानोलकर आणि ग्रेस यांच्यात गल्लत होते. कुलकर्णी मोड : खानोलकर रचनेला विस्कळीत पण अर्थाला पक्के ! तर ग्रेसची रचना पक्की पण अर्थ अती दुर्बोध - आपण दोघांचे बी पंखे !

In reply to by तर्री

तुम्ही म्हणता ती वेगळी कविता आहे का? असल्यास इथे द्याल का? ना परंतु सूर कोणा लाविता ये दीपसा सूर नोहे तीर कंठी लागलेला शापसा... गीत - आरती प्रभू

चिंतामणी 28/09/2012 - 14:01
फारच छान आहे. >>>आपण “मराठी “ मातीत जन्माला आल्याचा एक मोठा फायदा की आपल्याला मातृभाषेत हे स्वर्गीय गाणे अगदी भरपूर ऐकता आले. खरे आहे. आपणसुद्धा मराठी भाषीक असल्याने याचा आनंद जास्त घेउ शकतो हे नक्कीच. पण अनेक अमराठी भाषीक्सुद्धा इकडे ओढले गेले आहेत. एक किस्सा सांगतो. अभंग तुकयाचे प्रसीध्द झाल्यानंतर मेहदी हसन मुंबईत आले होते. लता दिदींची भेट झाल्यावर ते म्हणाले "आपका नया रेकॉर्ड सुना. उसमे एक गाना है "भेटी लागे जीवा" वैसी मेरी हालत हो गई. आपको मिल लिया. अब जिस शक्सने आपसे ये गवाके लिया, उन्हे भी मिलना चाहूंगा". त्या शब्दाचे भाव स्वरातुन मेहदी हसन साहेबांपर्यन्त पोहोचले होते. अलीकडे लता दिदींनी गाणे गावे की नाही, किंवा त्यांनी गाणे केंव्हा बंद करायला पाहीजे होते इत्यादी चर्चा विविध संस्थळावर होत असतात. त्या वाचल्यावर चर्चा करणा-यांची किव येतो. रंग दे बसंती हा तसा अलिकडेच आलेला सिनेमा. तो जेंव्हा प्रदर्शीत झाला तेंव्हा माझी मुलगी पहील्याच दिवशी पहील्या शोला तो सिनेमा बघून घरी आली. मी तीला म्हणले की "लुका छुपी बहोत हुई" या गाण्याची सिच्युएशन काय आहे? मुलगा गेला आहे आणि आई भावुक झाली असे काही आहे का? ती माझ्याकडे बघत राहीली थोडावेळ आणि म्हणाली तुम्हाला कसे कळले? मी म्हणालो लताबाईंच्या आवाजुत जो भाव माझ्यापर्यन्त पोचला तो तुला सांगीतला. अशी अनेक गाणी आहेत. "या चिमण्यांनो" जितक्यावेळी ऐकीन तितक्यावेळा डोळ्यात पाणी येते. नैनो मे बदरा छाये, जाने कैसे सपनो में खो गई अखीया, जिया ले गयो जी मोरा सावरीया ही गाणी आनंद देतात. लिहू तेव्हडे थोडे आहे. या गान सरस्वतीला अनेको शुभेच्छा.

किसन शिंदे 29/09/2012 - 02:26
हम्म! सुधांशु नुलकरांचा लेख आठवला गेल्या वर्षी आलेला. त्यांनी गायलेली जवळजवळ सर्वच गाणी आवडतात मग मराठी असोत वा हिंदी. पण दादांच्या 'एकटा जीव' मध्ये त्यांच्याविषयीचं वाचल्यापासून मन थोडं कलुषित झालंय.

चौकटराजा 29/09/2012 - 08:35
लताबाई म्हणजे नुसता पातळ आवाज नव्हे तर त्यात उच्चार, फिरत ई चा सुरेख संगम आहे. म्हणून अशा स्वरूपाच्या आवाजाची आवश्यकता चित्रपटाच्या नायिकेच्या व्यक्तिरेखेला जो पर्यंत अत्यावश्यक होती तो पर्यंत लताबाईंखेरीज इतराना कमी वाव मिळाला. लताबाईना सर्वात आव्हानात्मक गीते दिली ती सलीलदानी. त्यांच्या उल्लेखाशिवाय लताचे चित्र पुरे होउन शकत नाही. आरडीची एकूण दर्जेदार गीते त्यांच्या कारकीर्दीच्या मानाने कमीच आहेत. त्यात लताबाईना काही मस्त गीते मिळाली आहेत उदा. ओ मेरे प्यार आजा, घर आजा घिर आये,रैना बीती जाये, आजा पिया तोहे प्यार दूं ई. लताबाईंच्या कारकीर्दीत वसंत पवार यांचा उल्लेख कोणकोणत्या गाण्याच्या संदर्भाने आलाय ? तिथे आशाबाईच जास्त दिसलेल्या आहेत. लताबाईना रोशन यानीही खूप उत्तम गीते बहाल केली आहेत. उदा, सारी सारी रात तेरी, मुझे मिल गया बहाना तेरी दीदका, जुर्मे उलफत की हमे लोग सजा देते है ई अनेक

शुचि 26/10/2012 - 21:12
>> सूर नोव्हे तीर कंठी लागलेला शाप हा !>> या वेधक ओळी येथे उधृत केल्याबद्दल अनेक धन्यवाद. मी लगेच ती कविता वाचली.फारच सुरेख कविता आहे.

तर्री 27/10/2012 - 09:22
ग्रेस यांची आहे ! अर्थवाही गुढ शब्द रचनेमुळे कधी कधी खानोलकर आणि ग्रेस यांच्यात गल्लत होते. कुलकर्णी मोड : खानोलकर रचनेला विस्कळीत पण अर्थाला पक्के ! तर ग्रेसची रचना पक्की पण अर्थ अती दुर्बोध - आपण दोघांचे बी पंखे !

In reply to by तर्री

तुम्ही म्हणता ती वेगळी कविता आहे का? असल्यास इथे द्याल का? ना परंतु सूर कोणा लाविता ये दीपसा सूर नोहे तीर कंठी लागलेला शापसा... गीत - आरती प्रभू
स्वर सम्राज्ञी चा उद्या वाढ दिवस आहे. मला आठवते तेंव्हा पासून राणी गाते आहे. माझा एक काका “बाईंचा” मोठ्ठा पंखा होता. जाता जाता त्याने मला कोकिळेचा पंखा करून टांगले. रेडिओ मॉस्को वर “हवा में उडता जाये मेरा लाल दुपट्टा मलमल का” हे गाणे ऐकले आणि मी पुरता बिघडलो. पुढे जावून त्यामागच्या काळातील गाणी ऐकली आणि अनुशेष भरून काढला. शिरीष कणेकर वाचता झालो आणि हिरो वर्षीप सुरु झाली. भक्ती इतकी की कोणी मल्लिकेच्या गाण्याविषयी प्रतिकूल बोलले तर तो आयुष्यातून कटाप होत असे. पुढे वय वाढले आणि भक्ती कमी झाली आणि दिव्यत्वाची प्रचीती आली.

दै. लोकमत आणि 'मिसळपाव'

पैसा ·

अर्रे व्वा..लोकमतचे अभिनंदन. मिसळपाव सर्वांपर्यंत तसंही पोहचलंच आहे. मराठी माणसांना अभिव्यक्त होण्यासाठी एकाच धाग्यात ओवण्याचं काम मिपानं जवाबदारीनं केलं आहे. मिपा परिवार वाढतोच आहे. अजूनही कितीतरी सदस्य सदस्यत्त्व मिळण्याची वाट पाहात असतात. माणसागणिक संकेतस्थळे पुढे जन्माला येतीलही. पण, मिपा या सर्वात मैलाचा दगड असेल यात काही वाद नाही. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अजूनही कितीतरी सदस्य सदस्यत्त्व मिळण्याची वाट पाहात असतात.
वाट का पहावी लागते याचे उत्तर कुणी देऊ शकेल काय ? बाकी अभिनंदन अध्याहृत आहे :-)

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

>>>>>> वाट का पहावी लागते याचे उत्तर कुणी देऊ शकेल काय ? सदस्य कोणाचे तरी ओळखीचे असले पाहिजे. काही तरी संगणकीय गडबडीमुळे काही सदस्यांची नोंद होते तर कधी कधी राडा करण्यासाठी डु आयडींची भरती होते. कधी एकाच सदस्याने, सदस्यत्त्वाच्या अनेकदा नोंदणी केलेली असू शकते. किंवा अशाच काही शक्यतेमुळे वरीजनल सदस्यांलाही सदस्यत्त्व मिळत नाही, त्यामुळे त्यांची खातरजमा केल्याशिवाय मिपावर आता सदस्यत्त्व मिळत नाही. असा माझा आपला अंदाज आहे. कदाचित तसे नसेलही. अधिकृत माहिती नीलकांतच देऊ शकेल. :) आता तुम्ही म्हणाल की तुम्हाला कसं माहिती की सदस्यत्त्वाची वाट पाहावी लागते ? मला फेसबुकर ब-याचदा संदेशाद्वारे विचारलं गेलं आहे की मिपावरील माझं सदस्यत्त्व कधी अप्रुव्ह होईल. कधी कधी मिपावर व्य.नि.ने काही मित्रमंडळी विचारतात की अमुक अमुक माझ्या ओळखीचा आहे, त्याला अजुन सदस्यत्त्व मिळालेले नाही. काही मदत कराल का. असं जर कोणी म्हटलं तर मग आम्ही चावडीत नीलकांत किंवा प्रशांतला शिफारस करणार्‍या सदस्यांचे संदर्भ देऊन नवीन ताटकळत पडलेल्या सदस्याला मिपाची दारं उघडी करुन द्यायला काही हरकत नाही, असे म्हणतो. अर्थात असे फार कमी वेळा होते. सदस्यत्त्व द्यायचे किंवा कसे याचा निर्णय नीलकांत आणि प्रशांत घेत असतात. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मिपा या सर्वात मैलाचा दगड असेल यात काही वाद नाही. ब्बास्स्स काSSय..! एवढे करून शेवटी 'दगड'च का?........... ह. घे. हे सां. न ल. मिपा ह्या सर्वांत कायम अग्रणी राहील यात वाद नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

माझ्या मना बन दगड [कॉपी पेष्ट. लोकसत्ता ] हा रस्ता अटळ आहे! अन्नाशिवाय, कपडय़ाशिवाय, ज्ञानाशिवाय; मानाशिवाय. कुडकुडणारे हे जीव पाहू नको! डोळे शीव! नको पाहू जिणे भकास; ऐन रात्री होतील भास; छातीमध्ये अडेल श्वास. विसर यांना, दाब कढ; माझ्या मना बन दगड! हा रस्ता अटळ आहे! ऐकू नको हा आक्रोश, तुझ्या गळय़ाला पडेल शोष. कानांवरती हात धर, त्यातूनही येतील स्वर. म्हणून म्हणतो ओत शिसे; संभाळ, संभाळ, लागेल पिसे! रडणाऱ्या, रडशील किती? झुरणाऱ्या, झुरशील किती? पिचणाऱ्या, पिचशील किती? ऐकू नको असला टाहो; माझ्या मना दगड हो! हा रस्ता अटळ आहे! येथेच असतात निशाचर जागोजाग रस्त्यावर. असतात नाचत काळोखात; हसतात विचकून काळे दात; आणि म्हणतात, ‘‘कर िहमत, आत्मा वीक, उचल किंमत! माणूस मिथ्या, सोने सत्य; स्मरा त्याला, स्मरा नित्य.’’ भिशील ऐकून असले वेद; बन दगड, नको खेद! बन दगड आजपासून; काय अडेल तुझ्यावाचून; गालावरचे खारे पाणी पिऊन काय जगेल कोणी? काय तुझे हे नि:श्वास मरणाऱ्यांना देतील श्वास? आणिक दु:ख छातीफोडे देईल त्यांना सुख थोडे? आहे दु:ख तेच फार; माझ्या मना कर विचार! कर विचार : हस रगड; माझ्या मना बन दगड! हा रस्ता अटळ आहे! अटळ आहे घाण सारी; अटळ आहे ही शिसारी. एक वेळ अशी येईल घाणीचेच खत होईल! अन्यायाची सारी शिते उठतील पुन्हा; होतील भुते. या सोन्याचे बनतील सूळ! सुळी जाईल सारे कूळ. ऐक टापा! ऐक आवाज! लाल धूळ उडते आज; याच्यामागून येईल स्वार; या दगडावर लावील धार! इतके यश तुला रगड; माझ्या मना बन दगड!

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विंदांची कविता आहे म्हंटल्यावर त्यावर मी काय भाष्य करणार? गळी उतरायला कठीण असली तरी चांगली आहे. संवेदनशीलतेतून होणार्‍या यातना टाळण्यासाठी असंवेदनशील बनण्याचा उपरोधिक सल्ला मनाला भिडणारा आहे. असो.

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सुहास.. 10/09/2012 - 22:37
माझ्या मना बन दगड >>> लिहीते होत नाही म्हणुन ह्या मास्तराला धरून एकदा झोडुन काढावे का ? असा एक कौल घ्या म्हणतो :)

अनिवासि 02/09/2012 - 19:01
श्री प्रभाकर पेठकर मलाही दिलेल्या link वर वाचता आल नाही परन्तु लोकमत सम्पुर्ण अन्क on line वर मिळाला. त्यातील मन्थन सदरात हा लेख वाचला. एक आपली माहिती म्हणुन. प्रा. बिरुटे नेहमीप्रमाणे सुन्दर प्रतिसाद. विन्दान्ची कवीता चटका लावुन गेलि. धन्यवाद. अभिजीत---- सुन्दर ब्यानर!

दै. लोकमत' चे आभार, मिसळपाव चे आणि सर्व सदस्य, लेखक वाचकांचे आणि मालक, संपादक, सल्लागारांचे अभिनंदन आणि पुढच्या वाटचालीला शुभेच्छा! असेच म्हणतो...

तिमा 08/09/2012 - 11:25
भ्रष्ट माणसांकडून मिपाचे कौतुक झाले तर कसला आनंद मानायचा ? मिपाचे नाणे खणखणीत आहे. त्याला असल्या लोकांच्या कौतुकाची जरुर नाही.

In reply to by तिमा

फेसबुकवर काल कोणीतरी एक चित्र डकवलेलं दिसलं आणि त्यात म्हटलं सार्वजनिक शौचालयाचं उद्घाटन केलं तरी फोटो टाकणा-या अमुक अमुक यांचं कोळशात तोंड काळं झालं तर चकार शब्द काही आला नाही, असं काही तरी होतं. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मदनबाण 10/09/2012 - 20:42
फेसबुकवर काल कोणीतरी एक चित्र डकवलेलं दिसलं आणि त्यात म्हटलं सार्वजनिक शौचालयाचं उद्घाटन केलं तरी फोटो टाकणा-या अमुक अमुक यांचं कोळशात तोंड काळं झालं तर चकार शब्द काही आला नाही, असं काही तरी होतं. अच्छा असं होय ! तरीच आयबीएन लोकमत वॄत्त वाहिनीवर या संबंधी बातम्या कमी येत आहेत तर ! ;)

अर्रे व्वा..लोकमतचे अभिनंदन. मिसळपाव सर्वांपर्यंत तसंही पोहचलंच आहे. मराठी माणसांना अभिव्यक्त होण्यासाठी एकाच धाग्यात ओवण्याचं काम मिपानं जवाबदारीनं केलं आहे. मिपा परिवार वाढतोच आहे. अजूनही कितीतरी सदस्य सदस्यत्त्व मिळण्याची वाट पाहात असतात. माणसागणिक संकेतस्थळे पुढे जन्माला येतीलही. पण, मिपा या सर्वात मैलाचा दगड असेल यात काही वाद नाही. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

अजूनही कितीतरी सदस्य सदस्यत्त्व मिळण्याची वाट पाहात असतात.
वाट का पहावी लागते याचे उत्तर कुणी देऊ शकेल काय ? बाकी अभिनंदन अध्याहृत आहे :-)

In reply to by विश्वनाथ मेहेंदळे

>>>>>> वाट का पहावी लागते याचे उत्तर कुणी देऊ शकेल काय ? सदस्य कोणाचे तरी ओळखीचे असले पाहिजे. काही तरी संगणकीय गडबडीमुळे काही सदस्यांची नोंद होते तर कधी कधी राडा करण्यासाठी डु आयडींची भरती होते. कधी एकाच सदस्याने, सदस्यत्त्वाच्या अनेकदा नोंदणी केलेली असू शकते. किंवा अशाच काही शक्यतेमुळे वरीजनल सदस्यांलाही सदस्यत्त्व मिळत नाही, त्यामुळे त्यांची खातरजमा केल्याशिवाय मिपावर आता सदस्यत्त्व मिळत नाही. असा माझा आपला अंदाज आहे. कदाचित तसे नसेलही. अधिकृत माहिती नीलकांतच देऊ शकेल. :) आता तुम्ही म्हणाल की तुम्हाला कसं माहिती की सदस्यत्त्वाची वाट पाहावी लागते ? मला फेसबुकर ब-याचदा संदेशाद्वारे विचारलं गेलं आहे की मिपावरील माझं सदस्यत्त्व कधी अप्रुव्ह होईल. कधी कधी मिपावर व्य.नि.ने काही मित्रमंडळी विचारतात की अमुक अमुक माझ्या ओळखीचा आहे, त्याला अजुन सदस्यत्त्व मिळालेले नाही. काही मदत कराल का. असं जर कोणी म्हटलं तर मग आम्ही चावडीत नीलकांत किंवा प्रशांतला शिफारस करणार्‍या सदस्यांचे संदर्भ देऊन नवीन ताटकळत पडलेल्या सदस्याला मिपाची दारं उघडी करुन द्यायला काही हरकत नाही, असे म्हणतो. अर्थात असे फार कमी वेळा होते. सदस्यत्त्व द्यायचे किंवा कसे याचा निर्णय नीलकांत आणि प्रशांत घेत असतात. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मिपा या सर्वात मैलाचा दगड असेल यात काही वाद नाही. ब्बास्स्स काSSय..! एवढे करून शेवटी 'दगड'च का?........... ह. घे. हे सां. न ल. मिपा ह्या सर्वांत कायम अग्रणी राहील यात वाद नाही.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

माझ्या मना बन दगड [कॉपी पेष्ट. लोकसत्ता ] हा रस्ता अटळ आहे! अन्नाशिवाय, कपडय़ाशिवाय, ज्ञानाशिवाय; मानाशिवाय. कुडकुडणारे हे जीव पाहू नको! डोळे शीव! नको पाहू जिणे भकास; ऐन रात्री होतील भास; छातीमध्ये अडेल श्वास. विसर यांना, दाब कढ; माझ्या मना बन दगड! हा रस्ता अटळ आहे! ऐकू नको हा आक्रोश, तुझ्या गळय़ाला पडेल शोष. कानांवरती हात धर, त्यातूनही येतील स्वर. म्हणून म्हणतो ओत शिसे; संभाळ, संभाळ, लागेल पिसे! रडणाऱ्या, रडशील किती? झुरणाऱ्या, झुरशील किती? पिचणाऱ्या, पिचशील किती? ऐकू नको असला टाहो; माझ्या मना दगड हो! हा रस्ता अटळ आहे! येथेच असतात निशाचर जागोजाग रस्त्यावर. असतात नाचत काळोखात; हसतात विचकून काळे दात; आणि म्हणतात, ‘‘कर िहमत, आत्मा वीक, उचल किंमत! माणूस मिथ्या, सोने सत्य; स्मरा त्याला, स्मरा नित्य.’’ भिशील ऐकून असले वेद; बन दगड, नको खेद! बन दगड आजपासून; काय अडेल तुझ्यावाचून; गालावरचे खारे पाणी पिऊन काय जगेल कोणी? काय तुझे हे नि:श्वास मरणाऱ्यांना देतील श्वास? आणिक दु:ख छातीफोडे देईल त्यांना सुख थोडे? आहे दु:ख तेच फार; माझ्या मना कर विचार! कर विचार : हस रगड; माझ्या मना बन दगड! हा रस्ता अटळ आहे! अटळ आहे घाण सारी; अटळ आहे ही शिसारी. एक वेळ अशी येईल घाणीचेच खत होईल! अन्यायाची सारी शिते उठतील पुन्हा; होतील भुते. या सोन्याचे बनतील सूळ! सुळी जाईल सारे कूळ. ऐक टापा! ऐक आवाज! लाल धूळ उडते आज; याच्यामागून येईल स्वार; या दगडावर लावील धार! इतके यश तुला रगड; माझ्या मना बन दगड!

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

विंदांची कविता आहे म्हंटल्यावर त्यावर मी काय भाष्य करणार? गळी उतरायला कठीण असली तरी चांगली आहे. संवेदनशीलतेतून होणार्‍या यातना टाळण्यासाठी असंवेदनशील बनण्याचा उपरोधिक सल्ला मनाला भिडणारा आहे. असो.

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

सुहास.. 10/09/2012 - 22:37
माझ्या मना बन दगड >>> लिहीते होत नाही म्हणुन ह्या मास्तराला धरून एकदा झोडुन काढावे का ? असा एक कौल घ्या म्हणतो :)

अनिवासि 02/09/2012 - 19:01
श्री प्रभाकर पेठकर मलाही दिलेल्या link वर वाचता आल नाही परन्तु लोकमत सम्पुर्ण अन्क on line वर मिळाला. त्यातील मन्थन सदरात हा लेख वाचला. एक आपली माहिती म्हणुन. प्रा. बिरुटे नेहमीप्रमाणे सुन्दर प्रतिसाद. विन्दान्ची कवीता चटका लावुन गेलि. धन्यवाद. अभिजीत---- सुन्दर ब्यानर!

दै. लोकमत' चे आभार, मिसळपाव चे आणि सर्व सदस्य, लेखक वाचकांचे आणि मालक, संपादक, सल्लागारांचे अभिनंदन आणि पुढच्या वाटचालीला शुभेच्छा! असेच म्हणतो...

तिमा 08/09/2012 - 11:25
भ्रष्ट माणसांकडून मिपाचे कौतुक झाले तर कसला आनंद मानायचा ? मिपाचे नाणे खणखणीत आहे. त्याला असल्या लोकांच्या कौतुकाची जरुर नाही.

In reply to by तिमा

फेसबुकवर काल कोणीतरी एक चित्र डकवलेलं दिसलं आणि त्यात म्हटलं सार्वजनिक शौचालयाचं उद्घाटन केलं तरी फोटो टाकणा-या अमुक अमुक यांचं कोळशात तोंड काळं झालं तर चकार शब्द काही आला नाही, असं काही तरी होतं. -दिलीप बिरुटे

In reply to by प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मदनबाण 10/09/2012 - 20:42
फेसबुकवर काल कोणीतरी एक चित्र डकवलेलं दिसलं आणि त्यात म्हटलं सार्वजनिक शौचालयाचं उद्घाटन केलं तरी फोटो टाकणा-या अमुक अमुक यांचं कोळशात तोंड काळं झालं तर चकार शब्द काही आला नाही, असं काही तरी होतं. अच्छा असं होय ! तरीच आयबीएन लोकमत वॄत्त वाहिनीवर या संबंधी बातम्या कमी येत आहेत तर ! ;)
आज सकाळी घरातले काम करताना पेपर वाचला नव्हता. पण सुहास.. ने फोन केला आणि सांगितलं. आजचा दै. लोकमत वाच. त्यातल्या मंथन पुरवणी मध्ये 'मायबोली, मिसळपाव ते साहित्यसंस्कृती' हा लेख आला आहे. मंथन पुरवणीच्या दुसर्‍या पानावरचा लेख वाचला. लेखकाने मराठी संस्थळांचा चांगला परामर्ष घेतला आहे. त्यात आपल्या 'मिसळ्पाव' चा छान उल्लेख आहे (लोगो सकट). शिवाय संस्थळाची लिंकही दिलेली आहे. दै. लोकमत' चे आभार, मिसळपाव चे आणि सर्व सदस्य, लेखक वाचकांचे आणि मालक, संपादक, सल्लागारांचे अभिनंदन आणि पुढच्या वाटचालीला शुभेच्छा! लेखाची लिंकः http://epaper.lokmat.com/epapermain.aspx?queryed=6 (सौजन्य: बिपिन कार्यकर्ते)

छिद्रान्वेषी वैतागसम्राटाची डायरी ( भाग २)

भडकमकर मास्तर ·

गणामास्तर 16/08/2012 - 19:47
एकदम कल्पना आली डोक्यात की थेट हेडमास्तरांनाच विचारावं जाऊन त्या चिठ्ठीबद्दल. आपल्या डोक्याचा भुंगा तरी कमी होईल अशी एक आशा. त्यांच्याकडे गेलो तर त्यांच्या मुलानं सांगितलं , त्यांना अल्झायमर झाला आहे. काहीच आठवत नाही, ते हेडमास्तर होते हेही ते विसरलेत. .. अशी सगळी गंमत.. एकंदर वैतागातनं सुटका नाही हेच खरं...
हे लै भारी होतं.. वैतागाचा परमोच्च बिंदु. मास्तर असेचं लिहीत रहा.

पैसा 16/08/2012 - 19:56
काय वैताग आहे!! लय भारी. या डायरीची पाने कधी संपूच नयेत!

रोजनिशीची (खाजगी) पानं मिपा सदस्यांसाठी उघडी केल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद. मजा आली वाचताना.

मन१ 16/08/2012 - 20:30
कहर आहे. त्यातही ५जानेवारीचा दिवस तर हद्द आहे.

आबा 16/08/2012 - 20:56
हा भागही आवडला (अवांतरः शेवटचा पॅरा वाचून, वैतागसम्राटांचा 'अभिजात छिद्रान्वेश्यांमध्ये' समावेश करवा की नाही? असा प्रश्न पडला)

आंबोळी 16/08/2012 - 21:44
बर्‍याच दिवसानी मास्तर फॉर्ममधे आले..... जबरदस्त!!! अवांतरः बाकी त्या शरदिनीतै भेटतात का हो? आल्या नैत बरेच दिवसात इकडे....जरा चक्कर मारायला सांगा.

In reply to by आंबोळी

स्पंदना 17/08/2012 - 05:57
अवांतरः बाकी त्या शरदिनीतै भेटतात का हो? आल्या नैत बरेच दिवसात इकडे....जरा चक्कर मारायला सांगा. अवांतराचा निषेध! काय माणस असतात? उगा दुसर्‍याच्या डोक्याचा भुगा करायला पहातात.

मनीषा 16/08/2012 - 22:25
दुसर्‍याची डायरी वाचणे योग्य नाही हे माहीती असूनही वैतागसम्राटांची डायरी वाचलीच . सगळेच किस्से एक से बढकर एक आहेत. राष्ट्रपतीभवनाचा तर अती उच्चं .. वैतागसम्राटांच्या स्वप्नात देखील वैताग? ... कठीण आहे.

झकास!!!! चांगली गोष्ट म्हणजे राष्ट्रपती झालो.... तर आम्ही राष्ट्रपतीभवनात असतानाच त्या स्वप्नातल्या राष्ट्रपतीभवनाचे लाईट गेले. ( मग मी सवयीने फ़्यूज चेक केला, बिल भरलंय का ते पाहिलं, आजूबाजूच्यांचेही गेले आहेत का ते पाहिलं, बोर्डाच्या ऑफ़िसाला फोन केला, तो एंगेज होता, मग पुन्हा पुन्हा फोन केला, मधल्या काळात वायरिंगमध्ये फ़ॉल्ट आहे का चेक करायला इलेक्ट्रिशियनला बोलावलं , ... हे भन्नाट! म्हणजे आधी राष्ट्रपतीभवनाचे लाईट जाणं हे भन्नाट आणि मग स्वतः राष्ट्रपतीने वरील सगळी धावपळ करणं हे अजूनही भन्नाट!! म्हंजे आधी होता वाघ्या.....त्याचा येळकोट वगैरे वगैरे!!! :) ... म्हणालो," का? का नाही बोलायचं? पैसे खाल्ल्यामुळे त्याची नोकरी गेली , मग तो फ़्रान्समध्ये पळून गेला, पुढे त्याला सिफिलिस झाला मग तो वेडा झाला. आणि मेला . खरं ते खरं.. मी बोलणार.." .. दोघे जाम चिडले ... सांभाळून हो! इथे मिपावरच्यादेखील काही जणांच्या आदर्शाच्या पंचाला हात घालताय!!! ;) एकूण हे गावाबाहेर लाकडी घरात राहून , केरफ़रशी, धुणं भांडी स्वत:ची स्वत: करणारे आणि फ़्रीजमधलं गार अन्न पुन्हा पुन्हा गरम करणारे एन आर आय लोक म्हणजे एक त्रास अस्तो. हा हा हा! इथे तर फुटलोच!!! एकदम खरं आहे!! या येनारायांच्या मायला!!! माजलेत लेकाचे!!!!! :) अलिकडे मिपाला झालेलं गंभीरतेचं बद्धकोष्ठ वैतागवाडीचा एनिमा देऊन दूर केल्याबद्द्ल अभिनंदन!! (फक्त आता तुमच्या नवीन पेशंटला ट्रीटमेंट देण्यापूर्वी ते हात जरा धुवा म्हणजे झालं!!!) :)

In reply to by पिवळा डांबिस

या येनारायांच्या मायला!!! NRI सदस्यांना त्यांच्या आई वरून शिव्या घालण्यासारखे असे कोणते पातक त्यांच्या हातून घडले आहे?

In reply to by प्रभाकर पेठकर

ती वैताग व्यक्त करायची पद्धत आहे, 'तद माताय' सारखी!! पण तुमचं बरोबर आहे, नकोच ते, उगीच सो-कॉल्ड निष्पाप मनांवर परिणाम व्हायचा.... पण आता तुम्हीच प्रतिसादाला बूच मारल्याने ते आम्हाला अपडेट करता येत नाहीये!!! तरी चतुर आणि चाणाक्ष वाचकांनी त्या जागी 'या येनारायांच्या **ला' असे वाचावे!!! :) (स्वगतः दोन फुल्या फुकट गेलेल्या परवडल्या पण सुग्रीव (सुगरणीचं पुल्लिंग?) पेठकरशेफशी पंगा नको!! कधीतरी गल्फात जायचा प्रसंग आलाच तर दोन ऊन-ऊन घास दुसरं कोण खायला घालणार?)

In reply to by पिवळा डांबिस

बुच बसले असले तरी संपादक मंडळाला 'ते' वाक्य काढून टाकण्याची विनंती तुम्ही करू शकता. हे सहज कळावे. अवांतरः 'सो-कॉल्ड निष्पाप' आणि 'सुग्रीव' ह्या दोन शब्दयोजनांमध्ये कांही गूढ अर्थ भरला आहे का? ह्या विचारात पडलो आहे.

अभ्या.. 17/08/2012 - 00:31
मला अंटार्क्टिका खंडावरती हेलिकॉप्टर चालवायला शिकायचंय आणि पॅराशूत दुरुस्तीचे क्लास काढायचेत तर मी मागतो का तुम्हाला पैशे? अचाट.. मास्तर द ग्रेट

रामपुरी 17/08/2012 - 01:21
आज सकाळी आल्या आल्या ऑफीसमध्ये काम. दुपारी जरा निवांत काही वाचावं तर पहील्या दोन जिलब्याच हाताला लागल्या. मग जरा चांगला माझ्या आवडीच्या विषयाचा (म्हणजे वैतागावरचा) लेख हाताला लागला. पण बघतो तर भाग दोन. परत वैताग. आता पहिला भाग शोधणे आले. त्यात तो पहिला भाग कुठे लवकर सापडेना. शेवटी सापडला. लेख चांगला होता. पण मग दुसरा भाग वाचून बघतो तर खाली 'क्रमशः' नाही. म्हणजे पुढचा भाग येणार की नाही कळले नाही. आता काय फक्त वाट बघत बसायची. अशी वाट बघत बसायची म्हणजे साला वैताग आहे... आज डोक्याची नुस्ती वैतागवाडी झाली. झक मारली आणि ते वाचायचं काढलं.

सहज 17/08/2012 - 11:09
सुं द र!!! १८ जानेवारी विशेष आवडले.... एकंदर जानेवारी वैतागवैविध्य मस्तच. (लेखनप्रण सातत्य पुढे कमी होणारी वारंवारीता ...) पण शेवट किती चानचान!! डायरेक्ट ललित लेखन क्लासीक शेवट.... इतकं नाटकी काय कोणाचं कधी असतं का तस्ल फक्त नाटक्/सिनेमा कथा कादंबर्‍यात घडतं. मास्तरांची ती कचरा पेटी त्या दिवशी पाळतीवर ठेवून एकेक टरकवलेला कागद-कपटा जोडून सुट्टी सत्कारणी लावली असती एखाद्यानं....किंवा डायरेक्ट जाउन विचारले असते "लाईनला" (च्यायच्ची घाटी शाळा) काय लिहले होते ग त्यात.. ..उगाच आपलं काहीतरी.. :-)

In reply to by सहज

घाटी शाळा. का शिव्या देताय घाटी शाळेला? कशीका असेना... आम्ची शाळा आहे ती... काय सांगू वैताग... आमच्या शाळेत लाईनशी बोल्ता यायचं नाही, तुमच्या शाळेत ते वर्षाच्या शेवटी मुलामुलींचे नाचाचे एकत्र कार्यक्रम आनि झालंच तर लैंगिक शिक्षणाचे वर्ग वगैरे असायचे काय? चिठ्ठी वह राज राजही रहेगा / हेडमास्तर जाम खडूस. फाडलेली चिठ्ठी खिशात टाकली आणि घेऊन गेले. शाळेचा एक अन्तू प्यून चांगला माणूस ... त्याला सांगून मास्तरांची कचरापेटी शोधून पाहिली . ( त्यात अनेक मजेदार वस्तू मिळाल्या .. त्याबद्दल पुन्हा कधी सांगेन ) .. माझ्या उपयोगाचे काही मिळाले नाही.... आता सारेच अल्झायमर्पंणमस्तु ....

In reply to by भडकमकर मास्तर

स्पंदना 18/08/2012 - 04:28
नाहीतरी त्या विसराळु बाबाच करुन करुन पार टेकीला आलेय मी. भडकमकर ना? हां . मध्ये मध्ये काहीतरी आठवत माझ्या सासर्‍यांना. बरीच अंडी पिल्ली बाहेर पडतात. अन ऐकुन ऐकुन मलाही थोडीफार लिंक लागते. तर त्या साल्या भडकमकरच्या 'लाइन' ला त्यांनीच (हेडमास्तर) चिठ्ठी लिहिली होती. तिची तसली चिठ्ठी वाचुन काय गळाला लागतय का पाहिल होत मास्तरांनी . (हेडमास्तरांच्या स्नुष्ना)

सस्नेह 17/08/2012 - 13:45
बहोत खूब ! वैतागाचे इतके रंगीबेरंगी अविष्कार वाचून मजा आली ! अ‍ॅक्चुअली, हे अविष्कार दुसर्‍याचे पाहूनच मजा येते. स्वतःवर वेळ आली की फज्जा !

जबर्‍यादस्त हो मास्तर ! नुकतीच आम्ही 'एका मिपाकराच्या डायरी' लिहिण्यास सुरुवात केली असतानाच हा दुसरा भाग आला. बेक्कार हसतो आहे.

अभिज्ञ 18/08/2012 - 14:34
लेख उत्तमच झालाय. चिमटे मस्त काढले आहेत. अभिज्ञ. (स्वगत)च्यायला. मास्तरांचे काहि(च्याकै) लेख वाचणे हा एक वैतागच असतो अन त्याला बळेच "वा वा छान छान" म्हणायचे म्हणजे आणिकच वैताग. ;) असो.

कपिलमुनी 20/08/2018 - 18:56
आधी वाचले असेल पण काही आठवत नाही . तेव्हा कोनता आयडी होता आणि काय प्रतिसाद दिला ? वैताग स्साला :)

ते भडकमकर मास्तर शरदिनीचा हात पकडून पळून गेले. आणि आमचे सुग्रीव पेठकरकाका देखिल मस्कती तर्रीत आकंठ बुडाले. आता पकाकाका, ईजुभाऊ आणि आमच्या हाती आठवणी काढणे तेव्हढे राहिले....

चौकस२१२ 14/04/2020 - 06:32
२०१२ नंतर यांनी हि डायरी लिहिली नाही? अरेरे ...धूमकेतू ! मधुनच असं वाटलं कि वपुंना जर जनाची लाज ना बाळगता ( भरपूर फुल्य्या वापरून) खरं मनातलं आणि थोडक्यात लिहा असं सांगितलं असता तर त्यांनी कदाचित असं लिहलं असतं

गणामास्तर 16/08/2012 - 19:47
एकदम कल्पना आली डोक्यात की थेट हेडमास्तरांनाच विचारावं जाऊन त्या चिठ्ठीबद्दल. आपल्या डोक्याचा भुंगा तरी कमी होईल अशी एक आशा. त्यांच्याकडे गेलो तर त्यांच्या मुलानं सांगितलं , त्यांना अल्झायमर झाला आहे. काहीच आठवत नाही, ते हेडमास्तर होते हेही ते विसरलेत. .. अशी सगळी गंमत.. एकंदर वैतागातनं सुटका नाही हेच खरं...
हे लै भारी होतं.. वैतागाचा परमोच्च बिंदु. मास्तर असेचं लिहीत रहा.

पैसा 16/08/2012 - 19:56
काय वैताग आहे!! लय भारी. या डायरीची पाने कधी संपूच नयेत!

रोजनिशीची (खाजगी) पानं मिपा सदस्यांसाठी उघडी केल्याबद्दल मनापासून धन्यवाद. मजा आली वाचताना.

मन१ 16/08/2012 - 20:30
कहर आहे. त्यातही ५जानेवारीचा दिवस तर हद्द आहे.

आबा 16/08/2012 - 20:56
हा भागही आवडला (अवांतरः शेवटचा पॅरा वाचून, वैतागसम्राटांचा 'अभिजात छिद्रान्वेश्यांमध्ये' समावेश करवा की नाही? असा प्रश्न पडला)

आंबोळी 16/08/2012 - 21:44
बर्‍याच दिवसानी मास्तर फॉर्ममधे आले..... जबरदस्त!!! अवांतरः बाकी त्या शरदिनीतै भेटतात का हो? आल्या नैत बरेच दिवसात इकडे....जरा चक्कर मारायला सांगा.

In reply to by आंबोळी

स्पंदना 17/08/2012 - 05:57
अवांतरः बाकी त्या शरदिनीतै भेटतात का हो? आल्या नैत बरेच दिवसात इकडे....जरा चक्कर मारायला सांगा. अवांतराचा निषेध! काय माणस असतात? उगा दुसर्‍याच्या डोक्याचा भुगा करायला पहातात.

मनीषा 16/08/2012 - 22:25
दुसर्‍याची डायरी वाचणे योग्य नाही हे माहीती असूनही वैतागसम्राटांची डायरी वाचलीच . सगळेच किस्से एक से बढकर एक आहेत. राष्ट्रपतीभवनाचा तर अती उच्चं .. वैतागसम्राटांच्या स्वप्नात देखील वैताग? ... कठीण आहे.

झकास!!!! चांगली गोष्ट म्हणजे राष्ट्रपती झालो.... तर आम्ही राष्ट्रपतीभवनात असतानाच त्या स्वप्नातल्या राष्ट्रपतीभवनाचे लाईट गेले. ( मग मी सवयीने फ़्यूज चेक केला, बिल भरलंय का ते पाहिलं, आजूबाजूच्यांचेही गेले आहेत का ते पाहिलं, बोर्डाच्या ऑफ़िसाला फोन केला, तो एंगेज होता, मग पुन्हा पुन्हा फोन केला, मधल्या काळात वायरिंगमध्ये फ़ॉल्ट आहे का चेक करायला इलेक्ट्रिशियनला बोलावलं , ... हे भन्नाट! म्हणजे आधी राष्ट्रपतीभवनाचे लाईट जाणं हे भन्नाट आणि मग स्वतः राष्ट्रपतीने वरील सगळी धावपळ करणं हे अजूनही भन्नाट!! म्हंजे आधी होता वाघ्या.....त्याचा येळकोट वगैरे वगैरे!!! :) ... म्हणालो," का? का नाही बोलायचं? पैसे खाल्ल्यामुळे त्याची नोकरी गेली , मग तो फ़्रान्समध्ये पळून गेला, पुढे त्याला सिफिलिस झाला मग तो वेडा झाला. आणि मेला . खरं ते खरं.. मी बोलणार.." .. दोघे जाम चिडले ... सांभाळून हो! इथे मिपावरच्यादेखील काही जणांच्या आदर्शाच्या पंचाला हात घालताय!!! ;) एकूण हे गावाबाहेर लाकडी घरात राहून , केरफ़रशी, धुणं भांडी स्वत:ची स्वत: करणारे आणि फ़्रीजमधलं गार अन्न पुन्हा पुन्हा गरम करणारे एन आर आय लोक म्हणजे एक त्रास अस्तो. हा हा हा! इथे तर फुटलोच!!! एकदम खरं आहे!! या येनारायांच्या मायला!!! माजलेत लेकाचे!!!!! :) अलिकडे मिपाला झालेलं गंभीरतेचं बद्धकोष्ठ वैतागवाडीचा एनिमा देऊन दूर केल्याबद्द्ल अभिनंदन!! (फक्त आता तुमच्या नवीन पेशंटला ट्रीटमेंट देण्यापूर्वी ते हात जरा धुवा म्हणजे झालं!!!) :)

In reply to by पिवळा डांबिस

या येनारायांच्या मायला!!! NRI सदस्यांना त्यांच्या आई वरून शिव्या घालण्यासारखे असे कोणते पातक त्यांच्या हातून घडले आहे?

In reply to by प्रभाकर पेठकर

ती वैताग व्यक्त करायची पद्धत आहे, 'तद माताय' सारखी!! पण तुमचं बरोबर आहे, नकोच ते, उगीच सो-कॉल्ड निष्पाप मनांवर परिणाम व्हायचा.... पण आता तुम्हीच प्रतिसादाला बूच मारल्याने ते आम्हाला अपडेट करता येत नाहीये!!! तरी चतुर आणि चाणाक्ष वाचकांनी त्या जागी 'या येनारायांच्या **ला' असे वाचावे!!! :) (स्वगतः दोन फुल्या फुकट गेलेल्या परवडल्या पण सुग्रीव (सुगरणीचं पुल्लिंग?) पेठकरशेफशी पंगा नको!! कधीतरी गल्फात जायचा प्रसंग आलाच तर दोन ऊन-ऊन घास दुसरं कोण खायला घालणार?)

In reply to by पिवळा डांबिस

बुच बसले असले तरी संपादक मंडळाला 'ते' वाक्य काढून टाकण्याची विनंती तुम्ही करू शकता. हे सहज कळावे. अवांतरः 'सो-कॉल्ड निष्पाप' आणि 'सुग्रीव' ह्या दोन शब्दयोजनांमध्ये कांही गूढ अर्थ भरला आहे का? ह्या विचारात पडलो आहे.

अभ्या.. 17/08/2012 - 00:31
मला अंटार्क्टिका खंडावरती हेलिकॉप्टर चालवायला शिकायचंय आणि पॅराशूत दुरुस्तीचे क्लास काढायचेत तर मी मागतो का तुम्हाला पैशे? अचाट.. मास्तर द ग्रेट

रामपुरी 17/08/2012 - 01:21
आज सकाळी आल्या आल्या ऑफीसमध्ये काम. दुपारी जरा निवांत काही वाचावं तर पहील्या दोन जिलब्याच हाताला लागल्या. मग जरा चांगला माझ्या आवडीच्या विषयाचा (म्हणजे वैतागावरचा) लेख हाताला लागला. पण बघतो तर भाग दोन. परत वैताग. आता पहिला भाग शोधणे आले. त्यात तो पहिला भाग कुठे लवकर सापडेना. शेवटी सापडला. लेख चांगला होता. पण मग दुसरा भाग वाचून बघतो तर खाली 'क्रमशः' नाही. म्हणजे पुढचा भाग येणार की नाही कळले नाही. आता काय फक्त वाट बघत बसायची. अशी वाट बघत बसायची म्हणजे साला वैताग आहे... आज डोक्याची नुस्ती वैतागवाडी झाली. झक मारली आणि ते वाचायचं काढलं.

सहज 17/08/2012 - 11:09
सुं द र!!! १८ जानेवारी विशेष आवडले.... एकंदर जानेवारी वैतागवैविध्य मस्तच. (लेखनप्रण सातत्य पुढे कमी होणारी वारंवारीता ...) पण शेवट किती चानचान!! डायरेक्ट ललित लेखन क्लासीक शेवट.... इतकं नाटकी काय कोणाचं कधी असतं का तस्ल फक्त नाटक्/सिनेमा कथा कादंबर्‍यात घडतं. मास्तरांची ती कचरा पेटी त्या दिवशी पाळतीवर ठेवून एकेक टरकवलेला कागद-कपटा जोडून सुट्टी सत्कारणी लावली असती एखाद्यानं....किंवा डायरेक्ट जाउन विचारले असते "लाईनला" (च्यायच्ची घाटी शाळा) काय लिहले होते ग त्यात.. ..उगाच आपलं काहीतरी.. :-)

In reply to by सहज

घाटी शाळा. का शिव्या देताय घाटी शाळेला? कशीका असेना... आम्ची शाळा आहे ती... काय सांगू वैताग... आमच्या शाळेत लाईनशी बोल्ता यायचं नाही, तुमच्या शाळेत ते वर्षाच्या शेवटी मुलामुलींचे नाचाचे एकत्र कार्यक्रम आनि झालंच तर लैंगिक शिक्षणाचे वर्ग वगैरे असायचे काय? चिठ्ठी वह राज राजही रहेगा / हेडमास्तर जाम खडूस. फाडलेली चिठ्ठी खिशात टाकली आणि घेऊन गेले. शाळेचा एक अन्तू प्यून चांगला माणूस ... त्याला सांगून मास्तरांची कचरापेटी शोधून पाहिली . ( त्यात अनेक मजेदार वस्तू मिळाल्या .. त्याबद्दल पुन्हा कधी सांगेन ) .. माझ्या उपयोगाचे काही मिळाले नाही.... आता सारेच अल्झायमर्पंणमस्तु ....

In reply to by भडकमकर मास्तर

स्पंदना 18/08/2012 - 04:28
नाहीतरी त्या विसराळु बाबाच करुन करुन पार टेकीला आलेय मी. भडकमकर ना? हां . मध्ये मध्ये काहीतरी आठवत माझ्या सासर्‍यांना. बरीच अंडी पिल्ली बाहेर पडतात. अन ऐकुन ऐकुन मलाही थोडीफार लिंक लागते. तर त्या साल्या भडकमकरच्या 'लाइन' ला त्यांनीच (हेडमास्तर) चिठ्ठी लिहिली होती. तिची तसली चिठ्ठी वाचुन काय गळाला लागतय का पाहिल होत मास्तरांनी . (हेडमास्तरांच्या स्नुष्ना)

सस्नेह 17/08/2012 - 13:45
बहोत खूब ! वैतागाचे इतके रंगीबेरंगी अविष्कार वाचून मजा आली ! अ‍ॅक्चुअली, हे अविष्कार दुसर्‍याचे पाहूनच मजा येते. स्वतःवर वेळ आली की फज्जा !

जबर्‍यादस्त हो मास्तर ! नुकतीच आम्ही 'एका मिपाकराच्या डायरी' लिहिण्यास सुरुवात केली असतानाच हा दुसरा भाग आला. बेक्कार हसतो आहे.

अभिज्ञ 18/08/2012 - 14:34
लेख उत्तमच झालाय. चिमटे मस्त काढले आहेत. अभिज्ञ. (स्वगत)च्यायला. मास्तरांचे काहि(च्याकै) लेख वाचणे हा एक वैतागच असतो अन त्याला बळेच "वा वा छान छान" म्हणायचे म्हणजे आणिकच वैताग. ;) असो.

कपिलमुनी 20/08/2018 - 18:56
आधी वाचले असेल पण काही आठवत नाही . तेव्हा कोनता आयडी होता आणि काय प्रतिसाद दिला ? वैताग स्साला :)

ते भडकमकर मास्तर शरदिनीचा हात पकडून पळून गेले. आणि आमचे सुग्रीव पेठकरकाका देखिल मस्कती तर्रीत आकंठ बुडाले. आता पकाकाका, ईजुभाऊ आणि आमच्या हाती आठवणी काढणे तेव्हढे राहिले....

चौकस२१२ 14/04/2020 - 06:32
२०१२ नंतर यांनी हि डायरी लिहिली नाही? अरेरे ...धूमकेतू ! मधुनच असं वाटलं कि वपुंना जर जनाची लाज ना बाळगता ( भरपूर फुल्य्या वापरून) खरं मनातलं आणि थोडक्यात लिहा असं सांगितलं असता तर त्यांनी कदाचित असं लिहलं असतं
१ जानेवारी : आत्ता रात्रीचे बारा वाजताहेत. सकाळपासून कालच्या पार्टीचा हॅंगओवर. म्हणजे उलट्या, मळमळ तर आहेच त्यात जुलाबही...रजाच पडली. रात्री डॉक्टरकडे जावं लागलं... नवीन कुठलीतरी स्ट्रॉन्ग औषधं दिली.. वर चारचौघांत " पिणं कमी करा" हा सल्ला. आता औषधं घेतल्यावर जुलाब बंद झालेत तर आता अंगावर रॅश आल्यासारखी वाटतेय... आणि लिहिताना खाज येतेय सर्व त्वचेवरती... म्हणजे ऍलर्जी नक्की कोणत्या गोळीची हेही आता कळणार नाही.. *** चा फोनही लागत नाहीये आता.. आता बसा खाजवत.. असा हा वर्षाचा पहिला दिवस... वै ता ग.... ५ जानेवारी : ही स्वप्नं म्हणजे एक त्रास असतो.

फीस्ट (ऊर्फ फेसबुकचे इनोदी स्टेटस)

रमताराम ·

In reply to by स्पा

एकदम चोक्कस स्पांडेशदादा! मात्र मी फक्त पाणी प्यायच्या सुट्टीतच स्टेटस अपडेट करतो. बरोबर ना परादादा? ;)

ज्ञानेश... 19/07/2012 - 11:57
Tushar Patil posted to स्वच्छंद Only group members can see this post हसता हसता ड़ोळे अलगद येतील भरुन ,बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन,कावरं-बावरं होण्यासारख काही नाही ,कुणीतरी आठवणं काढतय बाकी काहीनाही . रस्त्यामध्ये दिसतात किती चेहरे येता जाता,"एका" सारखेच दिसु लागतील सहज बघता बघता ,अवतीभवती सगळीकडे तोच माणुस दिसेल ,स्रष्टीमध्ये दोनच जीव ... आणखी कोणी नसेल ,भिरभिरल्यागत होण्यासारखं बिलकुलकाही नाही ,कुणीतरी आठवण काढतय बाकी काही नाही ---------------------------------------- Roshni Kamble Me tr nahi Tushar Patil tu athava kadhashi ashi chotisi asha pan nahi. :'( Roshni Kamble Theou pan nakos Tushar Patil nay thevna bagh mazya nantar tula mazi kami basel

मी_आहे_ना 19/07/2012 - 13:55
(नावं देत नाही) माझ्या एका 'मोरे' आडनावाच्या मित्रानी मागच्या वर्षी गणेश्-उत्सवाच्या काळात - --- मोरे : "मोरया" कॉमेंट्स - --- पाटील - अहो मोरे या आधी प्रसादाला, नंतर त्यांना बोलवा.

In reply to by स्पा

एकदम चोक्कस स्पांडेशदादा! मात्र मी फक्त पाणी प्यायच्या सुट्टीतच स्टेटस अपडेट करतो. बरोबर ना परादादा? ;)

ज्ञानेश... 19/07/2012 - 11:57
Tushar Patil posted to स्वच्छंद Only group members can see this post हसता हसता ड़ोळे अलगद येतील भरुन ,बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन,कावरं-बावरं होण्यासारख काही नाही ,कुणीतरी आठवणं काढतय बाकी काहीनाही . रस्त्यामध्ये दिसतात किती चेहरे येता जाता,"एका" सारखेच दिसु लागतील सहज बघता बघता ,अवतीभवती सगळीकडे तोच माणुस दिसेल ,स्रष्टीमध्ये दोनच जीव ... आणखी कोणी नसेल ,भिरभिरल्यागत होण्यासारखं बिलकुलकाही नाही ,कुणीतरी आठवण काढतय बाकी काही नाही ---------------------------------------- Roshni Kamble Me tr nahi Tushar Patil tu athava kadhashi ashi chotisi asha pan nahi. :'( Roshni Kamble Theou pan nakos Tushar Patil nay thevna bagh mazya nantar tula mazi kami basel

मी_आहे_ना 19/07/2012 - 13:55
(नावं देत नाही) माझ्या एका 'मोरे' आडनावाच्या मित्रानी मागच्या वर्षी गणेश्-उत्सवाच्या काळात - --- मोरे : "मोरया" कॉमेंट्स - --- पाटील - अहो मोरे या आधी प्रसादाला, नंतर त्यांना बोलवा.
आजच चेपुवर एका ग्रुपमधे एका सदस्याने अत्रंगी फेसबुककरांच्या लीलांचा विषय काढला. त्याने (त्याची परवानगी न विचारल्याने नाव देत नाही, पण स्टेटस हा 'ओपन टू आल' मामला असल्याने इथे पेस्टायला हरकत नसावी.) त्याने एका फेक नावाने आलेल्या दीडशहाण्याच्या स्टेटस नोटस ची यादी दिलेली ती अशी. _______________ त्यांची सर्व 'भाशा'वैशिष्ट्यासह साधारण सूची येणेप्रमाणे: १)(भारतीय प्रमाणवेळ ७.२०) : Hy, frends........haw r yoo? gud mornig.. २) (भारतीय प्रमाणवेळ : ८.१०) oopeeth khayla yaa@Kurundwad 3)(भा.प्र.वे. ११.००) chyayla, raaw kantalaa ala raao..yetaaw kaa nadiwar dumbuya? 4)(भा.प्र.वे.

विक्रमादित्याला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा !

जे.पी.मॉर्गन ·

प्रचेतस 10/07/2012 - 15:26
सुनिल गावसकरांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा. पण इतका त्रोटक धागा तुमच्याकडून अपेक्षित नव्हता. गावसकरांच्या खेळ्यांवर एक तपशीलवार लेख येउ द्यात.

प्यारे१ 10/07/2012 - 15:59
आयला, कधी न मिळालेली सुट्टी, मूडमध्ये असलेली बायको, मस्त टीव्हीवर लागलेली मॅच, आवडत्या बॅट्समनचा आज धुमाकूळ घालायचा फॉर्म, पहिल्याच ओव्हर मध्ये दणादण दोन चार चौके अन....... तुफान पावसाला सुरुवात??????????? शेजारी पाजारी तोंड घालणारं कुणी नाही, गधेमजुरीची कामं संपवली आहेत, बॉस मीटींगला गेलाय नि तुमचा लेख म्हणून सावकाश वाचायला घेतला, अन लेख संपला??????????? एनीवेज सुनिल गावसकर यांना वाढदिवसाच्या नि जे पी ना वाढीव लेखासाठीच्या हार्दिक शुभेच्छा!

मेघवेडा 10/07/2012 - 16:14
काय रे जेप्या? भर्कन उरकलास लेख. सविस्तर येऊ दी की. 'सनीभाय'ला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा. :) बाकी तो कॅलिप्सो तर भारी आहे! विशेषतः Bedi hear that he became a father So he catch out Holford in the covers But when Sobers hear he too had a son He make duck and went back in the pavilion हे भारीच!

रमताराम 10/07/2012 - 16:25
जेपीकडून एवढा छोटा लेख म्हणजे सेहवागने पहिली ओवर मेडन खेळून काढल्यासारखं वाटलं की वो.

तर्री 10/07/2012 - 16:38
माझ्या साठी अजूनही सुनील मनोहर गावस्कर हा भारताचा मी पाहिलेला सर्वश्रेष्ठ फलंदाज आहे. सचिन , राहुल जवळपास आहेत पण हा एकमेवाद्वितीय ! करियर च्या शेवटी शेवटी सुनील मद्रास ला #४ वर खेळायला आला तेंव्हा भारताचा स्कोर २ आउट ० होता. त्या दिवशी एका वृत्तपत्राचा मथळा होता : सुनील #४ वर सलामीला ! हॅपी बर्थ डे सनी !

चतुरंग 10/07/2012 - 16:54
वाढदिवसाच्या शुभेच्छा! :) विंडिज तोफखान्यासमोर हेल्मेट न घालता फक्त स्कलकॅप घालून उभे रहायचे हा प्रकारच त्याचा उत्तुंग आत्मविश्वास दाखवतो. सिंहाचं काळीज हवं राव असलं काही करायला. त्याच्या खेळा व्यतिरिक्त तो मला भावतो त्याच्या अस्सल भारतीय अस्मितेकरता. कोणत्याही देशात असो. कोणा क्रिकेट समालोचकाने अथवा खेळाडूने भारतीय खेळाडूला किंवा भारताला उगाचच उणे दाखवले की ह्याने परखड शब्दात तिथल्यातिथे समाचार घेतलाच म्हणून समजा. (सनीप्रेमी)रंगा ता.क. पडजीभ खाऊन अडजीभ बोंबलत ठेवणार्‍या जेपीला सनीवर सविस्तर लेख लिहिण्याची प्रेमळ आज्ञा केली जात आहे! :)

तर्री 10/07/2012 - 17:15
जे.पी. अपेक्षा भंग केला खरेच पण आपण सगळ्यांनी "सनी" चे किस्से ऐकवले तरी शतक सहज होईल. करुया का सुरवात ? सनी एकदम हजर जबाबी आहे. पत्रकार : सिनेमात काम करणार का? ( एकदा सपाटून मार खाल्ला होता) सनी : मी सिने-सृष्टी वर नाराज आहे , सो काम नाही करणार . पत्रकार : का नाराजी ? सनी ; कालीचरण ने १०(क्ष) शतके काढली तुम्ही त्याच्या नावाने सिनेमा काढलात , विशीने १३ (क्ष) काढली , तर त्याच्या नावाने सिनेमा आहे. मी एवढी २३ (क्ष) शतके काढून तुम्ही माझ्या नावाचा सिनेमा नाही काढलात. तो खूप "भारताभिमानी" आहे -त्याचा त्यालाखूप तोटा झाला आहे.

पाकिस्तानात असताना एका पार्टी मध्ये आसिफ इक्बालनी सनीची ओळख नूरजहाँशी करून दिली. आसिफः (नूरजहाँला) "मोहतर्मा - मीट सुनील, वन ऑफ द ग्रेटेस्ट बॅट्स्मेन इन द वर्ल्ड" नूरजहाँ: "मला झहीर अब्बास व्यतिरिक्त अजून कोणी महान फलंदाज माहिती नाही" . . . . . आसिफ (सुनीलला): "सनी, ह्या महान गायिका "मलिका-ए-तरन्नुम" - नूरजहाँ" सुनीलः "मला लता मंगेशकर व्यतिरिक्त अजून कोणी महान गायिका माहिती नाही" नाऊ दॅट्स सनी ! !

पैसा 10/07/2012 - 20:27
सुनीलला वाढदिवसाच्या अनेक शुभेच्छा! त्याची साठी झाली तरी आम्हाला तो सनीच! लहान पोरासारखं निरागस हसू अजून त्याच्या चेहर्‍यावर येतं. खरा ग्रेट खेळाडू. संघाच्या भल्यासाठी त्याने सगळे फटके येत असून स्वतःच्या खेळाला लगाम घातला. हुक खेळता येऊ नये म्हणून त्याने स्पेशल ग्लोव्हस तयार करून घेतले होते. आणि खेळावर निष्ठा इतकी की परदेशातून कसोटी खेळून आल्यावर दुसर्‍या दिवशी सकाळी टीमबरोबर लोकलने सुद्धा प्रवास करून रणजी मॅच खेळायला हजर! रणजी मॅचेस सुद्धा तितक्याच गंभीरपणे खेळायचा. सनीने खेळाडूंची संघटना तयार करायला मोठी मद्त केली आणि खेळाडूंना बोर्डाकडून मिळणारं मानधन वाढवून घेतलं. आताच्या खेळाडूंसारखा जाहिराती करताना कधी दिसला नाही. खिलाडूवृती इतकी की आउट झाल्यावर अंपायरकडे न बघता चालायला लागायचा. भारताच्या टीमला जरा बरे दिवस आले ते गावस्करचा टीममधे प्रवेश झाल्यानंतर. आताच्या खेळाडूंची बेशिस्त त्याला अनेकदा आवडत नाही आणि त्याना परखड बोल सुनवायला तो मागे पुढे बघत नाही. पण हा फटकळपणा अनेकाना न झेपणारा, त्यामुले त्याच्यापेक्षा कमी लायकी असणार्‍या बर्‍याच जणाना जे मानसन्मान मिळाले तसे त्याला मिळाले नाहीत. पण आमच्यासारख्या अनेकांसाठी गावस्कर हाच सर्वश्रेष्ठ भारतीय फलंदाज आहे. भारतीयच का? त्याला ज्या दर्जाच्या गोलंदाजीसमोर खेळावं लागलं तसं आणखी किती जण खेळलेत? अगदी बॉर्डर, सोबर्स झाले तरी त्याना त्यांच्या देशाच्या तोफखान्यासमोर खेळावं लागलं नाही. आताच्या भारतीय स्टार लोकांची बातच सोडा. सनीभाई रिटायर झाल्यावर मी क्रिकेट बघणं जवळपास सोडून दिलं. पण तो कॉमेंटरी करत असेल तर मात्र जरा वेळ तरी आपसूक रिमोट बाजूला ठेवला जातोच! भारताच्या क्रिकेटमधे "सनी डेज" आणणार्‍या सनीला आयुष्याची शंभरी गाठण्यासाठी मनापासून शुभेच्छा!!

In reply to by फारएन्ड

बॅटमॅन 11/07/2012 - 00:07
हा मागचा आठवडा भारतीय क्रिकेटच्या दृष्टीने मोठा दिसतो. धोनी, गांगुली आणि गावसकर, तिघांचे वाढदिवस.
धोनी????????? बासच.

प्रचेतस 10/07/2012 - 15:26
सुनिल गावसकरांना वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा. पण इतका त्रोटक धागा तुमच्याकडून अपेक्षित नव्हता. गावसकरांच्या खेळ्यांवर एक तपशीलवार लेख येउ द्यात.

प्यारे१ 10/07/2012 - 15:59
आयला, कधी न मिळालेली सुट्टी, मूडमध्ये असलेली बायको, मस्त टीव्हीवर लागलेली मॅच, आवडत्या बॅट्समनचा आज धुमाकूळ घालायचा फॉर्म, पहिल्याच ओव्हर मध्ये दणादण दोन चार चौके अन....... तुफान पावसाला सुरुवात??????????? शेजारी पाजारी तोंड घालणारं कुणी नाही, गधेमजुरीची कामं संपवली आहेत, बॉस मीटींगला गेलाय नि तुमचा लेख म्हणून सावकाश वाचायला घेतला, अन लेख संपला??????????? एनीवेज सुनिल गावसकर यांना वाढदिवसाच्या नि जे पी ना वाढीव लेखासाठीच्या हार्दिक शुभेच्छा!

मेघवेडा 10/07/2012 - 16:14
काय रे जेप्या? भर्कन उरकलास लेख. सविस्तर येऊ दी की. 'सनीभाय'ला वाढदिवसाच्या शुभेच्छा. :) बाकी तो कॅलिप्सो तर भारी आहे! विशेषतः Bedi hear that he became a father So he catch out Holford in the covers But when Sobers hear he too had a son He make duck and went back in the pavilion हे भारीच!

रमताराम 10/07/2012 - 16:25
जेपीकडून एवढा छोटा लेख म्हणजे सेहवागने पहिली ओवर मेडन खेळून काढल्यासारखं वाटलं की वो.

तर्री 10/07/2012 - 16:38
माझ्या साठी अजूनही सुनील मनोहर गावस्कर हा भारताचा मी पाहिलेला सर्वश्रेष्ठ फलंदाज आहे. सचिन , राहुल जवळपास आहेत पण हा एकमेवाद्वितीय ! करियर च्या शेवटी शेवटी सुनील मद्रास ला #४ वर खेळायला आला तेंव्हा भारताचा स्कोर २ आउट ० होता. त्या दिवशी एका वृत्तपत्राचा मथळा होता : सुनील #४ वर सलामीला ! हॅपी बर्थ डे सनी !

चतुरंग 10/07/2012 - 16:54
वाढदिवसाच्या शुभेच्छा! :) विंडिज तोफखान्यासमोर हेल्मेट न घालता फक्त स्कलकॅप घालून उभे रहायचे हा प्रकारच त्याचा उत्तुंग आत्मविश्वास दाखवतो. सिंहाचं काळीज हवं राव असलं काही करायला. त्याच्या खेळा व्यतिरिक्त तो मला भावतो त्याच्या अस्सल भारतीय अस्मितेकरता. कोणत्याही देशात असो. कोणा क्रिकेट समालोचकाने अथवा खेळाडूने भारतीय खेळाडूला किंवा भारताला उगाचच उणे दाखवले की ह्याने परखड शब्दात तिथल्यातिथे समाचार घेतलाच म्हणून समजा. (सनीप्रेमी)रंगा ता.क. पडजीभ खाऊन अडजीभ बोंबलत ठेवणार्‍या जेपीला सनीवर सविस्तर लेख लिहिण्याची प्रेमळ आज्ञा केली जात आहे! :)

तर्री 10/07/2012 - 17:15
जे.पी. अपेक्षा भंग केला खरेच पण आपण सगळ्यांनी "सनी" चे किस्से ऐकवले तरी शतक सहज होईल. करुया का सुरवात ? सनी एकदम हजर जबाबी आहे. पत्रकार : सिनेमात काम करणार का? ( एकदा सपाटून मार खाल्ला होता) सनी : मी सिने-सृष्टी वर नाराज आहे , सो काम नाही करणार . पत्रकार : का नाराजी ? सनी ; कालीचरण ने १०(क्ष) शतके काढली तुम्ही त्याच्या नावाने सिनेमा काढलात , विशीने १३ (क्ष) काढली , तर त्याच्या नावाने सिनेमा आहे. मी एवढी २३ (क्ष) शतके काढून तुम्ही माझ्या नावाचा सिनेमा नाही काढलात. तो खूप "भारताभिमानी" आहे -त्याचा त्यालाखूप तोटा झाला आहे.

पाकिस्तानात असताना एका पार्टी मध्ये आसिफ इक्बालनी सनीची ओळख नूरजहाँशी करून दिली. आसिफः (नूरजहाँला) "मोहतर्मा - मीट सुनील, वन ऑफ द ग्रेटेस्ट बॅट्स्मेन इन द वर्ल्ड" नूरजहाँ: "मला झहीर अब्बास व्यतिरिक्त अजून कोणी महान फलंदाज माहिती नाही" . . . . . आसिफ (सुनीलला): "सनी, ह्या महान गायिका "मलिका-ए-तरन्नुम" - नूरजहाँ" सुनीलः "मला लता मंगेशकर व्यतिरिक्त अजून कोणी महान गायिका माहिती नाही" नाऊ दॅट्स सनी ! !

पैसा 10/07/2012 - 20:27
सुनीलला वाढदिवसाच्या अनेक शुभेच्छा! त्याची साठी झाली तरी आम्हाला तो सनीच! लहान पोरासारखं निरागस हसू अजून त्याच्या चेहर्‍यावर येतं. खरा ग्रेट खेळाडू. संघाच्या भल्यासाठी त्याने सगळे फटके येत असून स्वतःच्या खेळाला लगाम घातला. हुक खेळता येऊ नये म्हणून त्याने स्पेशल ग्लोव्हस तयार करून घेतले होते. आणि खेळावर निष्ठा इतकी की परदेशातून कसोटी खेळून आल्यावर दुसर्‍या दिवशी सकाळी टीमबरोबर लोकलने सुद्धा प्रवास करून रणजी मॅच खेळायला हजर! रणजी मॅचेस सुद्धा तितक्याच गंभीरपणे खेळायचा. सनीने खेळाडूंची संघटना तयार करायला मोठी मद्त केली आणि खेळाडूंना बोर्डाकडून मिळणारं मानधन वाढवून घेतलं. आताच्या खेळाडूंसारखा जाहिराती करताना कधी दिसला नाही. खिलाडूवृती इतकी की आउट झाल्यावर अंपायरकडे न बघता चालायला लागायचा. भारताच्या टीमला जरा बरे दिवस आले ते गावस्करचा टीममधे प्रवेश झाल्यानंतर. आताच्या खेळाडूंची बेशिस्त त्याला अनेकदा आवडत नाही आणि त्याना परखड बोल सुनवायला तो मागे पुढे बघत नाही. पण हा फटकळपणा अनेकाना न झेपणारा, त्यामुले त्याच्यापेक्षा कमी लायकी असणार्‍या बर्‍याच जणाना जे मानसन्मान मिळाले तसे त्याला मिळाले नाहीत. पण आमच्यासारख्या अनेकांसाठी गावस्कर हाच सर्वश्रेष्ठ भारतीय फलंदाज आहे. भारतीयच का? त्याला ज्या दर्जाच्या गोलंदाजीसमोर खेळावं लागलं तसं आणखी किती जण खेळलेत? अगदी बॉर्डर, सोबर्स झाले तरी त्याना त्यांच्या देशाच्या तोफखान्यासमोर खेळावं लागलं नाही. आताच्या भारतीय स्टार लोकांची बातच सोडा. सनीभाई रिटायर झाल्यावर मी क्रिकेट बघणं जवळपास सोडून दिलं. पण तो कॉमेंटरी करत असेल तर मात्र जरा वेळ तरी आपसूक रिमोट बाजूला ठेवला जातोच! भारताच्या क्रिकेटमधे "सनी डेज" आणणार्‍या सनीला आयुष्याची शंभरी गाठण्यासाठी मनापासून शुभेच्छा!!

In reply to by फारएन्ड

बॅटमॅन 11/07/2012 - 00:07
हा मागचा आठवडा भारतीय क्रिकेटच्या दृष्टीने मोठा दिसतो. धोनी, गांगुली आणि गावसकर, तिघांचे वाढदिवस.
धोनी????????? बासच.
भारताच्या क्रिकट पंढरीत जन्मलेलं ५ फूट ४ इंच उंचीचं उत्तुंग व्यक्तिमत्त्व. मुंबईचं 'खडूस' क्रिकेट नसानसांत भिनलेला - गार्नर, होल्डिंग, रॉबर्ट्स, मार्शल, लिली सारख्या भयावह बोलर्सच्या नजरेला नजर भिडवून बचावाची अभेद्य तटबंदी उभी करणारा लढवय्या. १९७१ च्या स्वप्नवत सुरुवातीनंतर विल्यम हॅरिस ह्या त्रिनिदादियन गायकाला: It was Gavaskar We real master Just like a wall We couldn't out Gavaskar at all, not at all You know the West Indies couldn't out Gavaskar at all ह्या ओळी लिहिण्यास प्रवृत्त करणारा कलाकार. भारतीय क्रिकेटला जिंकायला शिकवणारा धुरंधर.

राजर्षी शाहू महाराज

अजातशत्रु ·

शाहू महाराजांच्या राष्ट्रप्रेमाला, कुस्तीप्रेमाला सलाम. बाकी त्यानी केलेल्या ब्राम्हणद्वेषामुळे मला ते आदरणीय वगैरे काही वाटत नाहीत.

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

मृत्युन्जय 26/06/2012 - 15:14
त्यांच्याबद्दल काही गोष्टी कळाल्या तर तुम्ही नक्कीच त्यांचा आदर करायला लागाल. देवबाप्पा तुम्हाला अक्कल देवो अशी प्रार्थना.

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

नाना चेंगट 26/06/2012 - 15:22
>>>बाकी त्यानी केलेल्या ब्राम्हणद्वेषामुळे मला ते आदरणीय वगैरे काही वाटत नाहीत. याविषयी विस्तृत वाचायला आवडेल.

In reply to by नाना चेंगट

मन१ 26/06/2012 - 15:39
पुन्हा झाकझाकणेतर बादवे पेशवे उल्लेख करत असलेल्या गोष्टींपैकी एक गोष्ट वेदोक्त्-पुराणोक्त ष्लोक, अभिषेक ह्यांचा वाद असावा. दुसरे म्हणजे टिळक -शाहू ह्यांचा जो काही जोरदार संघर्ष झाला त्याचाही संदर्भ असावा. (दोन्ही व्यक्ती इतिहासात आदरणीय, पूजनीय वगैरे म्हणून शिकवतात आपल्याला ढोबळमानानं. त्यांचं जोरदार भांडाण होतं हे कुणीच बोलत नाही. तसच टिळकांना प्रत्येकवेळी जे जेलमध्ये जावं लागलं ते देशभक्तीसाठीच(ब्रिटिशांचा कडाडून विरोध केला म्हणून) असाही बर्‍याच जणांचा गैरसमज असतो. एका अब्रुनुकसानीसदृश भलत्याच प्रकरणात ते दोषी ठरल्यानं त्यांच्यावर प्रथम जेलात जायची वेळ आली होती. बहुतेक डोंगरीच्या तुरुंगात १०१ दिवस हा उल्लेख त्याचाच. पण इतिहास शासनाच्या सोयीनं शिकवतात तो असा.) . . . जन्माने झाकण कर्माने कारकून --

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

JAGOMOHANPYARE 26/06/2012 - 15:54
बाकी त्यानी केलेल्या ब्राम्हणद्वेषामुळे मला ते आदरणीय वगैरे काही वाटत नाहीत. http://www.manase.org/maharashtra.php?mid=68&smid=23&pmid=1&id=745 इथे त्यांच्या कार्याबद्दल माहिती आहे. शाहू महाराज ब्राह्मण द्वेष्टे नव्हते. उलट, जातीयवादी लोकानी महाराजांवरच दोनदा हल्ले केले होते, एकदा बंदुकीने एकदा बाँबने. महाराजानी राधानगरी धरण बांधले सन १९१० च्या आसपास . तिथल्या विजेवर महाराष्ट्रात आज थोडाफार उजेड पडतो. तुमच्याही डोक्यात जरा उजेड पाडून घ्या.

तिमा 26/06/2012 - 16:54
थोर पुरुषांचे पुण्यस्मरण, जयंत्यांना अभिवादन हे ठीक, पण प्रतिक्रिया टोपणनांवाला शोभली नाही. विशेषतः- नाकात बोलणारी मंडळी अधिक माहितीसाठी सांगू इच्छितो की आता फक्त नाटक-सिनेमातच ही मंडळी नांकांत बोलतात, प्रत्यक्षात नाही.

प्राध्यापक 26/06/2012 - 16:58
भारतात शाहु महाराजांचे समकालीन संस्थानिकांची संख्या ६०० च्या वर जाते,तत्कालीन संस्थानिक ज्या प्रमाणे प्रजेकडे दुर्लक्ष करुन विलासी जिवन जगत होते,त्या पार्श्वभुमिवर शाहु महाराजांचे प्रजाप्रेम ठळक दिसते. प्रजेला अत्यंत जपणारा त्यांच्या हिताची काळजी घेणारा राजा त्यांच्या समकालीना मधे दिसत नाही. राजा म्हणले की आपल्या नेहमी राजकीय क्रांती दिसते,मात्र शाहू महाराजांनी सामाजीक क्रांतीच्या मार्गाने कोट्यावधी दलीत जनतेला गुलामीच्या जोखडातुन मुक्त करण्याचा प्रयत्न केला.माणुसकीचे मुलभुत हक्क ज्या लोकांना समाजाने,धर्ममार्तांडानी,नाकारले अशांना पोटाशी धरण्यात जे उच्च कोटी चे धॅर्य लागते ते या निधड्या छातीच्या राजाने दाखवले.खर्‍या अर्थाने मानवतावादाचा केवळ विचार न करता त्याला प्रत्यक्षात आणण्याचा प्रयत्न त्यांनी केला. सनातन अनिष्ठ धर्मपरंपरा,रुढी याविरुध्द लढणार्‍या या बलदंड राजाला मानाचा मुजरा.

संपादक मंडळ 26/06/2012 - 17:37
एकाच विषयाचे २ धागे आणि त्यात एकावर जातीय विद्वेष दाखवणारे प्रतिसाद आल्यामुळे हा धागा वाचनमात्र करत आहोत. सर्व वाचकांना विनंती, थोर व्यक्तींचे पुण्यस्मरण करताना कळत नकळत जातीय द्वेष पसरवणार्‍या प्रतिक्रिया कृपया देऊ नयेत.

शाहू महाराजांच्या राष्ट्रप्रेमाला, कुस्तीप्रेमाला सलाम. बाकी त्यानी केलेल्या ब्राम्हणद्वेषामुळे मला ते आदरणीय वगैरे काही वाटत नाहीत.

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

मृत्युन्जय 26/06/2012 - 15:14
त्यांच्याबद्दल काही गोष्टी कळाल्या तर तुम्ही नक्कीच त्यांचा आदर करायला लागाल. देवबाप्पा तुम्हाला अक्कल देवो अशी प्रार्थना.

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

नाना चेंगट 26/06/2012 - 15:22
>>>बाकी त्यानी केलेल्या ब्राम्हणद्वेषामुळे मला ते आदरणीय वगैरे काही वाटत नाहीत. याविषयी विस्तृत वाचायला आवडेल.

In reply to by नाना चेंगट

मन१ 26/06/2012 - 15:39
पुन्हा झाकझाकणेतर बादवे पेशवे उल्लेख करत असलेल्या गोष्टींपैकी एक गोष्ट वेदोक्त्-पुराणोक्त ष्लोक, अभिषेक ह्यांचा वाद असावा. दुसरे म्हणजे टिळक -शाहू ह्यांचा जो काही जोरदार संघर्ष झाला त्याचाही संदर्भ असावा. (दोन्ही व्यक्ती इतिहासात आदरणीय, पूजनीय वगैरे म्हणून शिकवतात आपल्याला ढोबळमानानं. त्यांचं जोरदार भांडाण होतं हे कुणीच बोलत नाही. तसच टिळकांना प्रत्येकवेळी जे जेलमध्ये जावं लागलं ते देशभक्तीसाठीच(ब्रिटिशांचा कडाडून विरोध केला म्हणून) असाही बर्‍याच जणांचा गैरसमज असतो. एका अब्रुनुकसानीसदृश भलत्याच प्रकरणात ते दोषी ठरल्यानं त्यांच्यावर प्रथम जेलात जायची वेळ आली होती. बहुतेक डोंगरीच्या तुरुंगात १०१ दिवस हा उल्लेख त्याचाच. पण इतिहास शासनाच्या सोयीनं शिकवतात तो असा.) . . . जन्माने झाकण कर्माने कारकून --

In reply to by llपुण्याचे पेशवेll

JAGOMOHANPYARE 26/06/2012 - 15:54
बाकी त्यानी केलेल्या ब्राम्हणद्वेषामुळे मला ते आदरणीय वगैरे काही वाटत नाहीत. http://www.manase.org/maharashtra.php?mid=68&smid=23&pmid=1&id=745 इथे त्यांच्या कार्याबद्दल माहिती आहे. शाहू महाराज ब्राह्मण द्वेष्टे नव्हते. उलट, जातीयवादी लोकानी महाराजांवरच दोनदा हल्ले केले होते, एकदा बंदुकीने एकदा बाँबने. महाराजानी राधानगरी धरण बांधले सन १९१० च्या आसपास . तिथल्या विजेवर महाराष्ट्रात आज थोडाफार उजेड पडतो. तुमच्याही डोक्यात जरा उजेड पाडून घ्या.

तिमा 26/06/2012 - 16:54
थोर पुरुषांचे पुण्यस्मरण, जयंत्यांना अभिवादन हे ठीक, पण प्रतिक्रिया टोपणनांवाला शोभली नाही. विशेषतः- नाकात बोलणारी मंडळी अधिक माहितीसाठी सांगू इच्छितो की आता फक्त नाटक-सिनेमातच ही मंडळी नांकांत बोलतात, प्रत्यक्षात नाही.

प्राध्यापक 26/06/2012 - 16:58
भारतात शाहु महाराजांचे समकालीन संस्थानिकांची संख्या ६०० च्या वर जाते,तत्कालीन संस्थानिक ज्या प्रमाणे प्रजेकडे दुर्लक्ष करुन विलासी जिवन जगत होते,त्या पार्श्वभुमिवर शाहु महाराजांचे प्रजाप्रेम ठळक दिसते. प्रजेला अत्यंत जपणारा त्यांच्या हिताची काळजी घेणारा राजा त्यांच्या समकालीना मधे दिसत नाही. राजा म्हणले की आपल्या नेहमी राजकीय क्रांती दिसते,मात्र शाहू महाराजांनी सामाजीक क्रांतीच्या मार्गाने कोट्यावधी दलीत जनतेला गुलामीच्या जोखडातुन मुक्त करण्याचा प्रयत्न केला.माणुसकीचे मुलभुत हक्क ज्या लोकांना समाजाने,धर्ममार्तांडानी,नाकारले अशांना पोटाशी धरण्यात जे उच्च कोटी चे धॅर्य लागते ते या निधड्या छातीच्या राजाने दाखवले.खर्‍या अर्थाने मानवतावादाचा केवळ विचार न करता त्याला प्रत्यक्षात आणण्याचा प्रयत्न त्यांनी केला. सनातन अनिष्ठ धर्मपरंपरा,रुढी याविरुध्द लढणार्‍या या बलदंड राजाला मानाचा मुजरा.

संपादक मंडळ 26/06/2012 - 17:37
एकाच विषयाचे २ धागे आणि त्यात एकावर जातीय विद्वेष दाखवणारे प्रतिसाद आल्यामुळे हा धागा वाचनमात्र करत आहोत. सर्व वाचकांना विनंती, थोर व्यक्तींचे पुण्यस्मरण करताना कळत नकळत जातीय द्वेष पसरवणार्‍या प्रतिक्रिया कृपया देऊ नयेत.
लोक कल्याणकारी,आरक्षणाचे जनक,बहुजनांचे प्रेरणास्थान रयतेचे राजे छत्रपती शाहू महाराज यांच्या १३८ व्या जयंती निमित्त त्यांच्या कार्य, कर्तुत्व, क्रांतिकारी विचारांना विनम्र अभिवादन व सर्वांना हार्दिक शुभेच्छा !!

साबू-हॉलीवूड गाजवणारा भारतीय अभिनेता

प्राध्यापक ·

बहुगुणी 24/06/2012 - 21:31
तुम्ही सांगताहात ते सर्व चित्रपट माहिती होते, पण त्यामागचा हा भारतीय कलाकार माहीत नव्हता. नवीन माहितीबद्दल धन्यवाद! वयाबाबतीतील माहितीवरून हा अभिनेता ३४व्या वर्षी म्हणजे फार तरूणपणी गेला :-(, पण ७-८ वर्षांत २० चित्रपट म्हणजे किरकोळ कामगिरी नव्हे! कौतुकास्पदच! आणखी शोधून वाचलं पाहिजे.

In reply to by शिल्पा ब

बहुगुणी 24/06/2012 - 23:40
पूर्ण चित्रपटच आहे! पहातो आहे, साबूचं इंग्लिश बोलणं आत्मविश्वासपूर्ण आहे. त्याच्याविषयी आणखी माहिती इथे आणि इथे आहे. ड्रम या चित्रपटातील त्याची माहिती इथे मिळाली. हा चित्रपट इथे पहायला मिळेल (बहुधा पूर्ण लांबीचा असावा). सेलार साबूचे जालावर काही फोटो आहेत, त्यांपैकी एकः

स्पंदना 25/06/2012 - 08:24
व्वा! मारी नाव वाचतो आम्ही या अ‍ॅक्टरच पण इतिहास नव्हता माहित . माझ्याकडे आहेत या सि डी ज. खरच नशिब नावाच काहीतरी आहे याचा पडताळा येतो.

चावटमेला 25/06/2012 - 14:50
काही वर्षामागे, हिस्ट्री चॅनेल वर साबू वरील डॉक्युमेंट्री पाहिल्याचे आठवते. बहुधा त्याने एका अमेरिकन मुलीशी लग्न केले होते आणि चित्रपट निर्मितीचाही प्रयत्न केला होता.

प्राध्यापक 25/06/2012 - 15:57
१९४८ ला त्याने मार्लिन कूपर या गौरवर्णीय अभिनेत्रीबरोबर प्रेम विवाह केला. त्यांना दोन मुल झाली,त्याच्या पॉल साबू नावाच्या मुलानं "रॉक बँड साबू" नावाचा वाद्यव्रुंद १९८० साली काढला.

बहुगुणी 24/06/2012 - 21:31
तुम्ही सांगताहात ते सर्व चित्रपट माहिती होते, पण त्यामागचा हा भारतीय कलाकार माहीत नव्हता. नवीन माहितीबद्दल धन्यवाद! वयाबाबतीतील माहितीवरून हा अभिनेता ३४व्या वर्षी म्हणजे फार तरूणपणी गेला :-(, पण ७-८ वर्षांत २० चित्रपट म्हणजे किरकोळ कामगिरी नव्हे! कौतुकास्पदच! आणखी शोधून वाचलं पाहिजे.

In reply to by शिल्पा ब

बहुगुणी 24/06/2012 - 23:40
पूर्ण चित्रपटच आहे! पहातो आहे, साबूचं इंग्लिश बोलणं आत्मविश्वासपूर्ण आहे. त्याच्याविषयी आणखी माहिती इथे आणि इथे आहे. ड्रम या चित्रपटातील त्याची माहिती इथे मिळाली. हा चित्रपट इथे पहायला मिळेल (बहुधा पूर्ण लांबीचा असावा). सेलार साबूचे जालावर काही फोटो आहेत, त्यांपैकी एकः

स्पंदना 25/06/2012 - 08:24
व्वा! मारी नाव वाचतो आम्ही या अ‍ॅक्टरच पण इतिहास नव्हता माहित . माझ्याकडे आहेत या सि डी ज. खरच नशिब नावाच काहीतरी आहे याचा पडताळा येतो.

चावटमेला 25/06/2012 - 14:50
काही वर्षामागे, हिस्ट्री चॅनेल वर साबू वरील डॉक्युमेंट्री पाहिल्याचे आठवते. बहुधा त्याने एका अमेरिकन मुलीशी लग्न केले होते आणि चित्रपट निर्मितीचाही प्रयत्न केला होता.

प्राध्यापक 25/06/2012 - 15:57
१९४८ ला त्याने मार्लिन कूपर या गौरवर्णीय अभिनेत्रीबरोबर प्रेम विवाह केला. त्यांना दोन मुल झाली,त्याच्या पॉल साबू नावाच्या मुलानं "रॉक बँड साबू" नावाचा वाद्यव्रुंद १९८० साली काढला.
आज भारतीयांनी चित्रपट क्षेत्रात जबरदस्त अशी प्रगती केलेली आहे,तरीही भारतीय अभिनेत्यांना हॉलीवूड चे आकर्षण मोठ्या प्रमाणात आहे,अनेक जण हॉलीवूडमधे काम मिळवताना धडपडताना दिसतात,या पार्श्वभुमी वर काळाच्या ओघात मागे पडलेल्या पण हॉलीवूड गाजवलेल्या एका भारतीय अभिनेत्या बद्दल वाचण्यात आले ती माहीती मिपा करांसमोर मांडण्या चा हा छोटासा प्रयत्न. २७ जानेवारी १९२४ ला मैसूर ला साबू चा जन्म झाला. मुळ नाव शेलर शेख साबू.