जणू रात्र काळी तिचे केस अन् पुरा चंद्र होता तिचा चेहरा...
तिचे हासणे चांदण्याचा चुरा,तिचे लाजणे अमृताचा झरा!
तिची चाल हंसापरी देखणी,कवीची म्हणू वा तिला लेखणी...
तिच्या पाउली सांज रेंगाळते,तिच्या सोबती चालते ही धरा!
चकाकून ओली उन्हे नाचती,जणू स्वप्नं पहिला ऋतू नाहती...
तिचे दोन डोळे तिच्या पापण्या,किनारे जसे बांधती सागरा!
कळ्या मोतियांच्या भरोनी पसा,तिने वेचता धुंद होते निशा...
तिच्या ओंजळी गंध भारावतो,फुले रातराणीसवे मोगरा!
मृगा लाविते केसरीचा लळा,कट्यारी नजर..पाहणे सापळा...
अरे काय रंभा फिकी उर्वशी,फिक्या मेनका अन् फिक्या अप्सरा!
—सत्यजित
छान
धन्यवाद!
वा वा सुरेख गजल!
तुमचे शेर सुरेखच असतात.
सुंदर !!!!
अ फ ला तू न ! ! !
धन्यवाद!
सु रे ख !
लिहित रहा ...
In reply to लिहित रहा ... by चौकटराजा
अरेच्चा....
In reply to अरेच्चा.... by चौकटराजा
धन्यवाद!
सावध, ऐक पुढल्या हाका...
In reply to सावध, ऐक पुढल्या हाका... by अनन्त्_यात्री
धन्यवाद!
मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी
In reply to मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी by अत्रुप्त आत्मा
धन्यवाद!
छान !
सोबती कोणी न माझा,ना कुणाचा
सुरेख!!
सुंदर!!
वाहवा!
धन्यवाद!
छान कविता.
धन्यवाद!
In reply to धन्यवाद! by सत्यजित...
मनाप्रमाणे उतरली नाही, तरी
सुंदर !
मी कधी कुठल्या ऋतूची,काळजी केलीच नाही... आजही या काळजाचा रंग हिरवागार आहे!आणिसोबती कोणी न माझा,ना कुणाचा सोबती मी... मी निघालो त्या क्षणाला,काफिला निघणार आहे!या ओळी विशेष आवडल्या.सुंदर
क्लास
धन्यवाद!