मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

जिंदगी या बायकांची,राळ आहे का?

सत्यजित... ·

सत्यजित... 11/05/2017 - 00:14
गझलेबद्दल जाणून घेण्याची इच्छा असणारांसाठी... गझलेचा प्रत्येक शेर,हा एक स्वतंत्र कविताच असतो! कोणताही शेर वेगळा करुन वाचला तरीही त्यातून पूर्ण अर्थ लागतो! सर्व शेरांत साधारणतः एकच विषय हाताळला जातो,ती 'मुसलसल' गझल,तर प्रत्येक शेरांत वेगळ्या विषयावर भाष्य केले असेल,ती 'गैरमुसलसल' गझल! त्यामुळे गझल वाचत/ऐकत असताना (विशेषतः गैरमुसलसल),रसिकाने पहिल्या शेरांतून स्वतःच्या मनाची सोडवणूक करुन पुढील शेराच्या विचारात नव्याने गुंतणे अपेक्षित असते!

शिवोऽहम् 11/05/2017 - 04:27
जिच्या सर्व शेरांत एकच विषय हाताळलेला असतो अशा गझलला 'नज्म' म्हणतात ना? की नज्म म्हणजेच मुसलसल गझल, किंवा इतर प्रकार?

शिवोऽहम् 11/05/2017 - 04:34
गोंधळ काहीसा दूर झाला हे वाचून (https://www.quora.com/Poetry-What-is-the-difference-among-Ghazal-Nazm-Sher-Doha-Rekhti-Marsiya-and-Rubai). फैझ़च्या अनेक प्रसिद्ध कविता या नज्म़ आहेत हे रेख्तावर पाहिले (https://rekhta.org/poets/faiz-ahmad-faiz/nazms)

सत्यजित... 12/05/2017 - 03:54
आपली दाद सतत लेखनास प्रोत्साहीत करते!खूप धन्यवाद अपूर्वजी! मला स्वतःलाही हाच शेर अधिक भावला होता!

सत्यजित... 11/05/2017 - 00:14
गझलेबद्दल जाणून घेण्याची इच्छा असणारांसाठी... गझलेचा प्रत्येक शेर,हा एक स्वतंत्र कविताच असतो! कोणताही शेर वेगळा करुन वाचला तरीही त्यातून पूर्ण अर्थ लागतो! सर्व शेरांत साधारणतः एकच विषय हाताळला जातो,ती 'मुसलसल' गझल,तर प्रत्येक शेरांत वेगळ्या विषयावर भाष्य केले असेल,ती 'गैरमुसलसल' गझल! त्यामुळे गझल वाचत/ऐकत असताना (विशेषतः गैरमुसलसल),रसिकाने पहिल्या शेरांतून स्वतःच्या मनाची सोडवणूक करुन पुढील शेराच्या विचारात नव्याने गुंतणे अपेक्षित असते!

शिवोऽहम् 11/05/2017 - 04:27
जिच्या सर्व शेरांत एकच विषय हाताळलेला असतो अशा गझलला 'नज्म' म्हणतात ना? की नज्म म्हणजेच मुसलसल गझल, किंवा इतर प्रकार?

शिवोऽहम् 11/05/2017 - 04:34
गोंधळ काहीसा दूर झाला हे वाचून (https://www.quora.com/Poetry-What-is-the-difference-among-Ghazal-Nazm-Sher-Doha-Rekhti-Marsiya-and-Rubai). फैझ़च्या अनेक प्रसिद्ध कविता या नज्म़ आहेत हे रेख्तावर पाहिले (https://rekhta.org/poets/faiz-ahmad-faiz/nazms)

सत्यजित... 12/05/2017 - 03:54
आपली दाद सतत लेखनास प्रोत्साहीत करते!खूप धन्यवाद अपूर्वजी! मला स्वतःलाही हाच शेर अधिक भावला होता!
वृत्तपत्रातून इतका जाळ आहे..का? बातम्यांचा एवढा दुष्काळ आहे का? शेत आहे काळजाचा एक तुकडा पण कर्ज म्हणजे नांगराचा फाळ आहे का? वास्तवाच्या विस्तवाशी खेळतो आहे तो कुणी त्या अंजनीचा बाळ आहे का? फुंकली जाते तरी गंधाळते रे ती... जिंदगी या बायकांची,राळ आहे का? आजही तो त्या विटेवर थांबला आहे त्या विटेखाली जगाचा गाळ आहे का? —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल

जगायास कारण ईतकेच आहे...

सत्यजित... ·

चांदणे संदीप 09/05/2017 - 10:08
नको फार त्रागा करु तू उन्हाचा सखी सावली या उन्हानेच आहे!
हेच आवडया! Sandy

चांदणे संदीप 09/05/2017 - 10:08
नको फार त्रागा करु तू उन्हाचा सखी सावली या उन्हानेच आहे!
हेच आवडया! Sandy
नवे रोज धागे नवा पेच आहे जगायास कारण ईतकेच आहे! कुणी एकटा जात नाही प्रवासा कुणी चालताना कुणा ठेच आहे! कुणी आरसा काल देवून गेले मला भेटतो मी नव्यानेच आहे! कुण्या वर्तुळाच्या कडेने फिरावे उभे विश्व सारे फुकाचेच आहे! नको फार त्रागा करु तू उन्हाचा सखी सावली या उन्हानेच आहे! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल

या गुलाबाच्या फुलाला...

सत्यजित... ·
पाहिजे तर बाग सारा,आज तू जाळून जा... या गुलाबाच्या फुलाला,आज तू माळून जा! सांगतो वारा खबर..तू यायची अन् जायची... तू मला भेटून जा..वा,तू मला टाळून जा! तू दिलेल्या डायरीचे,काय झाले ऐक ना... एकदा माझ्या मनाचे,पान तर चाळून जा! चांदण्याचा कवडसा मी,मोल माझे काय ते? तू नभीचा चंद्रमा हो..वचन दे..पाळून जा! मेघ राहू दे तुझे तू,दाटलेले अंतरी... वेदनेवर दोन अश्रू,कोरडे ढाळून जा! प्रीत-पत्रे-शेर-कविता..फोल तू ठरवून जा... कैफियत ऐकून माझी,मजवरी भाळून जा! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल

कधी किनारा लिहितो,किंवा...

सत्यजित... ·

संजय क्षीरसागर 05/05/2017 - 11:37
कवितेचा मूड बदलू नये अशी व्यवस्था मागच्या कवितेत केली आहे. यशस्वी होईल अशी आशा करतो. कधी मनाशी मने सांधूनी, तुझ्या मनातही लिहीतो, प्रारब्धाला कधी झुगारूनी, तुझ्या हातावर लिहीतो | लगे रहो !

सत्यजित... 06/05/2017 - 01:18
एखाद्या समुद्रकिनाऱ्याच्या पार्श्वभूमीवर सुचलेला हा शेर,त्याचा/तिचा लहरी स्वभाव-विशेष (कधी किनाऱ्यासारखा शांत,गूढ ई. कधी शिकाऱ्याप्रमाणे मंद,अस्थिर,वादळात भरकटलेला ई. तर कधी उनाड वाऱ्यासारखा अल्लड,खोडकर ई.)अधोरेखित करता आहे! शिवाय दुसऱ्या मिसऱ्यात,तुझ्या लहरींना (तरंग) लिहिणारा,उनाड वारा मी स्वतः आहे,असा एक...आणि वर सांगितल्याप्रमाणे,तुझा लहरी स्वभाव त्या उनाड वाऱ्यासारखाही आहे,अश्या दुसऱ्या अर्थाने 'श्लेष' साधत आहे! असो!बहुधा कुठेतरी व्यक्त होण्यात काही उणीव राहिली असावी!

संजय क्षीरसागर 06/05/2017 - 07:35
तुम्ही उत्तम कवी (शायर) आहात. लयीची जाण, कल्पना वैविध्य आणि नेमकं शब्द संयोजन याबाबतीत मी तरी मिपावर तुम्ही अद्वितीय आहात. मिपावर इतक्या चांगल्या कविता यापूर्वी आभावानंच येत. नशीबानं तुमची कविता प्रोटेक्टही होईल त्यामुळे कवितेचा मूड बिघडणार नाही आणि तुमचाही मूड कायम राहील. परिणामी मिपावर दर्जेदार कविता येतील . मतला पोहोचू शकला नाही कारण तुम्हाला सखीचं मन आणि समुद्र अशी अनन्योक्ती साधायची होती. तुमच्या या थोर कल्पनेला सलाम ! पण तुमचा नेमका शब्द चुकला ' लिहीतो ' हे तुम्ही ' म्हणतो ' अशा आशयानं वापरला . शिवाय 'शिकारा' हा शब्द 'शिकारी'ला पर्यायवाची असू शकत नाही... म्हणून सगळा अर्थ बदलला ! पुन्हा प्रयत्न करून पाहा . काव्य विषय भारी आहे.

यशोधरा 06/05/2017 - 08:42
तुमचा नेमका शब्द चुकला ' लिहीतो ' हे तुम्ही ' म्हणतो ' अशा आशयानं वापरला
सहमत. त्यामुले काही द्विपदी हुकल्यासारख्या वाटतात. शिकारा - शिकारीला पर्यायवाचक नाहीये तो. माझ्या मते होडी (आठवा, काश्मीरातील शिकारे) ह्या अर्थाने आहे तो. चूभू.

संजय क्षीरसागर 06/05/2017 - 11:59
लयीची जाण, कल्पना वैविध्य आणि नेमकं शब्द संयोजन याबाबतीत माझ्या दृष्टीनं तरी मिपावर तुम्ही अद्वितीय आहात.

संजय क्षीरसागर 06/05/2017 - 12:57
कधी किनारा गमती किंवा, कधी भयावह जलधी तुझ्या मनाच्या लहरी मजला, उनाड वारा गमती ! कधी मनाची लाही होते, कधी शहारा होती कधी बरसात्या सरीसारख्या , कधी निखारा गमती!

रुपी 06/05/2017 - 02:42
मला स्वतःला नीट नाही समजली ही गझल. पण ती माझ्या आकलनशक्तीतली उणीव आहे. मला कविता लवकर कळत नाहीत, तुमच्या बाकी रचना समजल्यात, पण या रचनेचा अर्थ नीट लक्षात आला नाही. तुमचा खालचा प्रतिसाद आणि गझल पुन्हा वाचून बघते.

पैसा 06/05/2017 - 09:59
कविता लिहून तुम्ही वाचकांच्या स्वाधीन केलीत. तिचे अर्थ प्रत्येकजण आपापल्या वकुब, कल्पनाशक्तीनुसार लावील. सगळ्यांना एकच एक २+२=४ असे गणितातल्यासारखे उत्तर कवितेत मिळणे शक्य नसते. कविता लिहीत राहा. लिहून लोकांच्या हाती दिल्यावर असे हवे होते का तसे हा विचार करू नका.

गौरी कुलकर्णी २३ 06/05/2017 - 21:16
लिहीत रहा ....काव्यातून व्यक्त होताना कधी कधी शब्द फितूर होतात असे वाटते पण ते खरेच असते असे नाही ! आपण तेव्हा त्यांना अजून व्यक्त होऊ द्यावे...बस् !!!

संजय क्षीरसागर 05/05/2017 - 11:37
कवितेचा मूड बदलू नये अशी व्यवस्था मागच्या कवितेत केली आहे. यशस्वी होईल अशी आशा करतो. कधी मनाशी मने सांधूनी, तुझ्या मनातही लिहीतो, प्रारब्धाला कधी झुगारूनी, तुझ्या हातावर लिहीतो | लगे रहो !

सत्यजित... 06/05/2017 - 01:18
एखाद्या समुद्रकिनाऱ्याच्या पार्श्वभूमीवर सुचलेला हा शेर,त्याचा/तिचा लहरी स्वभाव-विशेष (कधी किनाऱ्यासारखा शांत,गूढ ई. कधी शिकाऱ्याप्रमाणे मंद,अस्थिर,वादळात भरकटलेला ई. तर कधी उनाड वाऱ्यासारखा अल्लड,खोडकर ई.)अधोरेखित करता आहे! शिवाय दुसऱ्या मिसऱ्यात,तुझ्या लहरींना (तरंग) लिहिणारा,उनाड वारा मी स्वतः आहे,असा एक...आणि वर सांगितल्याप्रमाणे,तुझा लहरी स्वभाव त्या उनाड वाऱ्यासारखाही आहे,अश्या दुसऱ्या अर्थाने 'श्लेष' साधत आहे! असो!बहुधा कुठेतरी व्यक्त होण्यात काही उणीव राहिली असावी!

संजय क्षीरसागर 06/05/2017 - 07:35
तुम्ही उत्तम कवी (शायर) आहात. लयीची जाण, कल्पना वैविध्य आणि नेमकं शब्द संयोजन याबाबतीत मी तरी मिपावर तुम्ही अद्वितीय आहात. मिपावर इतक्या चांगल्या कविता यापूर्वी आभावानंच येत. नशीबानं तुमची कविता प्रोटेक्टही होईल त्यामुळे कवितेचा मूड बिघडणार नाही आणि तुमचाही मूड कायम राहील. परिणामी मिपावर दर्जेदार कविता येतील . मतला पोहोचू शकला नाही कारण तुम्हाला सखीचं मन आणि समुद्र अशी अनन्योक्ती साधायची होती. तुमच्या या थोर कल्पनेला सलाम ! पण तुमचा नेमका शब्द चुकला ' लिहीतो ' हे तुम्ही ' म्हणतो ' अशा आशयानं वापरला . शिवाय 'शिकारा' हा शब्द 'शिकारी'ला पर्यायवाची असू शकत नाही... म्हणून सगळा अर्थ बदलला ! पुन्हा प्रयत्न करून पाहा . काव्य विषय भारी आहे.

यशोधरा 06/05/2017 - 08:42
तुमचा नेमका शब्द चुकला ' लिहीतो ' हे तुम्ही ' म्हणतो ' अशा आशयानं वापरला
सहमत. त्यामुले काही द्विपदी हुकल्यासारख्या वाटतात. शिकारा - शिकारीला पर्यायवाचक नाहीये तो. माझ्या मते होडी (आठवा, काश्मीरातील शिकारे) ह्या अर्थाने आहे तो. चूभू.

संजय क्षीरसागर 06/05/2017 - 11:59
लयीची जाण, कल्पना वैविध्य आणि नेमकं शब्द संयोजन याबाबतीत माझ्या दृष्टीनं तरी मिपावर तुम्ही अद्वितीय आहात.

संजय क्षीरसागर 06/05/2017 - 12:57
कधी किनारा गमती किंवा, कधी भयावह जलधी तुझ्या मनाच्या लहरी मजला, उनाड वारा गमती ! कधी मनाची लाही होते, कधी शहारा होती कधी बरसात्या सरीसारख्या , कधी निखारा गमती!

रुपी 06/05/2017 - 02:42
मला स्वतःला नीट नाही समजली ही गझल. पण ती माझ्या आकलनशक्तीतली उणीव आहे. मला कविता लवकर कळत नाहीत, तुमच्या बाकी रचना समजल्यात, पण या रचनेचा अर्थ नीट लक्षात आला नाही. तुमचा खालचा प्रतिसाद आणि गझल पुन्हा वाचून बघते.

पैसा 06/05/2017 - 09:59
कविता लिहून तुम्ही वाचकांच्या स्वाधीन केलीत. तिचे अर्थ प्रत्येकजण आपापल्या वकुब, कल्पनाशक्तीनुसार लावील. सगळ्यांना एकच एक २+२=४ असे गणितातल्यासारखे उत्तर कवितेत मिळणे शक्य नसते. कविता लिहीत राहा. लिहून लोकांच्या हाती दिल्यावर असे हवे होते का तसे हा विचार करू नका.

गौरी कुलकर्णी २३ 06/05/2017 - 21:16
लिहीत रहा ....काव्यातून व्यक्त होताना कधी कधी शब्द फितूर होतात असे वाटते पण ते खरेच असते असे नाही ! आपण तेव्हा त्यांना अजून व्यक्त होऊ द्यावे...बस् !!!
कधी किनारा लिहितो किंवा,कधी शिकारा लिहितो तुझ्या मनाच्या लहरींना मी उनाड वारा लिहितो! कधी मनाची लाही होते,कधी शहारा होतो कधी सरी बरसाती लिहितो,कधी निखारा लिहितो! तिच्या घरी माझ्या कवितांना,खुशाल वावर आहे तिला वेळ भेटीची कळते,असा इशारा लिहितो! कधी फुले ती वेचत असता,उशीर होतो तेंव्हा तिचा स्पर्श ओझरता माझ्या मनी पिसारा लिहितो! अजूनही घमघमते अत्तर,तुझ्या रुमालावरचे अजून मी माझ्या श्वासांना,तुझा निवारा लिहितो! तुला जमेशी धरले तेंव्हा,सदा हातचे सुटले हिशोब आता जुळतो जेंव्हा,तुझा घसारा लिहितो! तुझी प्रार्थना बहुधा त्याला कोडे घालत असते उगा न माझ्या नावे तोही जन्म दुबारा लिहितो! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल

ओंजळीने ती जसा,झाकून घेते चेहरा...

सत्यजित... ·

यशोधरा 02/05/2017 - 09:13
कोबरा असा शब्द आहे का? किंग कोब्रा/ कोब्रा हे इंग्लिश भाषेतील शब्द आहेत माझ्या माहितीप्रमाणे. तुम्हांला नागिणीसारखा/ नागसारखा केशकलाप वगैरे म्हणायचे असेल हे समजले पण त्यासाठी 'कोबरा' हा नसलेला शब्द योजणे पटत नाही. चुभू.

पुंबा 03/05/2017 - 10:11
हेच म्हणायचे आहे. त्या एका शब्दामुळे कवितेला उणेपण येते असे वाटते. बाकीच्या ओळींतील सुअंदर सहजता हरवते, अर्थात हे वै. मत. बाकी कविता, प्रतिमा उत्कट, सुरेख.

समाधान राऊत 02/05/2017 - 09:23
वाचुन झाल्यावर अर्धा तास तरी काहीच सुचत नाही. कसल्या उपमा देतोस जबरा, आशिक लोक्स देशोधडीला लागु लागलेत आरसा घायाळ होतो ती जशी डोकावते केवढी नाजूक आहे,हीच का ती अप्सरा काय सांगू केवढी असते सुगंधी भेट ती? ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा!

सत्यजित... 04/05/2017 - 02:45
राऊत सर,वैयक्तीक अनुभवावरुन सांगतो,(राज की बात!)जेंव्हा काहीच सुचत नाही,तेंव्हा सुचते ती कविता!घ्या लेखणी हाती! प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद!

राघव 02/05/2017 - 09:50
ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! - ही ओळ खास आवडली!

चांदणे संदीप 02/05/2017 - 10:59
ओंजळीने मी जसा झाकून घेतो चेहरा का कसा ठावूक नाही लाल होतो गोबरा! सोडल्या झिंज्यांतूनी हिसकुनी घेतो केवढा अन जटांचा जीवघेणा पीळ तुटतो, तो बरा! मी पुरा घायाळ होतो तो जसा डोकावतो केवढा राकट आहे, (तिचा) भाऊराया साजिरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटतो सारखा खोचतो मोकळ्या शर्टाला होऊन मी घाबरा! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! — सँडीभीत(भीत आहे!)

शार्दुल_हातोळकर 03/05/2017 - 22:27
काय सॉलिड विडंबन आहे!! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! अगागागा.... मूळ गझलही छानच.... पुर्वी माबोवर सत्यजीतभाऊंना पोचपावती दिली आहेच....

वेल्लाभट 02/05/2017 - 12:06
सत्यजित भाऊ, लव्हली ! एक नंबर रचना. तुमच्या कवितांचा फ्यान आहे मी. सुरेख लय, एक से एक रुपकं, आणि जबरदस्त भाव असा त्रिवेणी संगम तुमच्या रचनेत बघायला मिळतो. ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! या ओळीसाठी स्टँडिंग ओवेशन म्हणजे एकदम ! हासिल-ए-ग़ज़ल ! कोबरा बद्दल काहींना आक्षेप असू शकतो. मलाही तितकासा तो शब्द 'या' रचनेत रुचला नाही. त्याचा वापर कल्पक केलायत, पण बाकी कविता इतकी अलंकारिक असताना मधेच हा शब्द रसभंग करतोय. म्हणून फक्त तो आवडला नाही. बाकी एक नंबर.

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:23
अपूर्वजी, आपला प्रतिसाद वाचून भाराऊन गेलो खरेच! प्रशंसा कुणाला आवडत नाही? आपण जी मनमुराद दाद दिलीत,त्याबद्दल मी आपला ऋणी आहेच,पण प्रतिसादाच्या शेवटी,न आवडलेला भागही नमूद करतानाचा आपला समजावणीचा सूर,कोण अल्हादक आहे!कदाचित त्यानेच अधिक भारावून गेलो! मनापासून खूप-खूप धन्यवाद!

मितान 02/05/2017 - 12:24
सुंदर ! रखरखीचे रान सारे अन उन्हाळा हा खरा पण मिपा च्या वाळवंटी गार वाहे हा झरा ! :प

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:30
प्रतिसादांच्या पावसात,आपला हा छंदबद्ध काव्यमय प्रतिसाद,म्हणजे मृद्गंधाची दरवळ वाटून गेला! मनःपूर्वक धन्यवाद!

सत्यजित... 02/05/2017 - 22:08
सर्वप्रथम,आपण सर्वांनी अगदी भरभरुन दाद दिली,त्याबद्दल सर्वांचे मनःपूर्वक अनेकानेक धन्यवाद! 'कोबरा' हा प्रतिमावाचक शब्द योजताना,मीही तो एक प्रयोग म्हणूनच वापरुन पाहिला होता!त्यावर सर्वप्रथम यशोधरा यांनी,व नंतर राघव,वेल्लाभट यांनी व्यक्त केल्याप्रमाणे मते अपेक्षित होती!त्यांच्या स्पष्ट मतांबद्दल आभार,तसेच रसभंग जाणवल्याबद्दल मी खेद व्यक्त करतो! कृपया सदर शेर असा वाचून पहावा... 'मोकळ्या केसांतुनी बहरुन येतो केवडा गुंतुनी श्वासांत,भिनतो..गंध अल्लड बावरा!' आपला स्नेहाभिलाषी, —सत्यजित

रुपी 03/05/2017 - 05:45
हे छान आहे. तुमच्याही मनासारखं असेल तर सा.सं. कडून बदलून घेऊ शकता. कदाचित त्यामुळेच आधी ही कविता वाचली तेव्हा तुमच्या बाकी कवितांइतकी आवडली नव्हती. आज पुन्हा नीट वाचली. खरंच शेवट तर खूपच सुंदर आहे!

चतुरंग 03/05/2017 - 22:19
वा वा! मस्तच गजल! एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले! :) आमचा नजराणा.... ओंजळीने ती जरी झाकून घेते चेहरा... येत नाही लपवता पण गाल मोठा गोबरा! मोकळ्या केसांतुनी माळून येते तेरडा अन् जटांचा जीवघेणा सुंभ दिसतो का बरा? आरसा भंजाळतो हो ती जशी डोकावते केवढी गबदूल आहे, कोण म्हणते अप्सरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटते सारखी भिववतो भोळ्या जिवाला चुंबनांचा तोबरा! काय सांगू केवढी असते भयानक भेट ती? ती फुल्यांची मेहुणी अन् मी फुल्यांचा सोयरा! -चतुरंग

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:50
>>>एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले!>>>वाव्वा...क्या बात है! अशी कोटी करता यावी,हा मिश्किलपणाही मुळातच असावा लागतो!

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:43
प्रथमतः,आपणांस माझी रचना विडंबन करावे इतक्या योग्यतेची वाटल्याबद्दल अनेक धन्यवाद!चतुरंगजी आपण मूळ रचनेस दादही दिलीत,त्याबद्दल आपले आभार! सोबतच विडंबनकार मंडळींना एक विनंती करतो... विडंबन कुठल्याही,कुणाच्याही रचनेचे असले तरी ती एक स्वतंत्र रचना आहे,स्वतंत्र अभिव्यक्ती आहे,कला आहे!तेंव्हा या रचना स्वतंत्र धाग्यांत प्रकाशीत केल्या जाव्या असे वाटते,जेणेकरुन केवळ विडंबने वाचण्याचा छंद असणाऱ्या रसिकांनाही त्या सहजपणे उपलब्ध होतील,तसेच मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! मिपाकरांना अजून एक विनंती आहे...कृपया आपण सर्वांनीच,मला केवळ 'सत्यजित' असे एकेरी संबोधलेत तर,मला ते अधिक आवडेल! —आपला स्नेहाभिलाषी सत्यजित

संजय क्षीरसागर 04/05/2017 - 02:44
मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! संदीप आणि चतुरंगजींनी डायरेक्ट धाग्यावर केलेली विडंबनं रंगाचा बेरंग करुन गेली. सदर प्रतिभा सेपरेट उमटल्या असत्या तर बरं झालं असतं कारण या निमित्तानं ज्यांना कवितेचा मूड वगैरे काही कळत नाही ते सुद्धा विडंबनांची तळी उचलतात. अर्थात, मिपावर ही अनर्थकारी परंपरा पूर्वापार आहे आणि प्रशासनाच्या जोपर्यंत ही किमान गोष्ट लक्षात येत नाही तोपर्यंत चांगल्या रचनांचा विचका होऊन कवी नाऊमेद होत राहाणार. इथे चांगल्या कविता याव्या अशी इच्छा असेल तर प्रशासनाला किमान चांगल्या रचना आणि सुमार रचना यात तारतम्य करता यायला हवं. एक वेळ सुमार रचनांवर तिथल्या तिथे केलेली विडंबनं हास्यरस निर्माण करु शकतात पण चांगल्या रचनांचा रसभंग झाल्याशिवाय राहात नाही. शिवाय कवी हतोत्साह होऊन नवी किंवा अती तरल रचना इथे टाकेल की नाही हा मुद्दा आहेच. अर्थात, प्रशासन जर उदार धोरण ठेवून सगळे सदस्य एकसमान ( :) ) तद्वत सब कवी बाराटक्के ही पॉलिसी राबवणार असेल तर बोलायलाच नको.

चतुरंग 04/05/2017 - 04:57
शक्यतो मी स्वतंत्रच धागा टाकतो परंतु यावेळी कंटाळा केला त्याबद्दल दिलगीर आहे. साहित्यसंपादकांना विनंती आहे की माझे विडंबन आणि त्यावरील प्रतिसाद येथून काढावेत आणि स्वतंत्र धागा टाकतोय त्यावर हलवावेत. (दिलगीर)रंगा

संजय क्षीरसागर 04/05/2017 - 10:53
या कवितेच्या निमीत्तानं तरी मिपावरची, चांगल्या रचनांचा मूड बिघडवण्याची अनर्थकारी प्रथा संपेल अशी आशा करु. तुमच्यासारख्या अपवादात्मक केसेस सोडल्या तर हे तारतम्य प्रशासनालाच करावे लागणार आहे. माझ्या मते (एका कवीच्या दृष्टीनं), अशी डायरेक्ट विडंबनं म्हणजे कवितेचा अपमान आहे.

यशोधरा 02/05/2017 - 09:13
कोबरा असा शब्द आहे का? किंग कोब्रा/ कोब्रा हे इंग्लिश भाषेतील शब्द आहेत माझ्या माहितीप्रमाणे. तुम्हांला नागिणीसारखा/ नागसारखा केशकलाप वगैरे म्हणायचे असेल हे समजले पण त्यासाठी 'कोबरा' हा नसलेला शब्द योजणे पटत नाही. चुभू.

पुंबा 03/05/2017 - 10:11
हेच म्हणायचे आहे. त्या एका शब्दामुळे कवितेला उणेपण येते असे वाटते. बाकीच्या ओळींतील सुअंदर सहजता हरवते, अर्थात हे वै. मत. बाकी कविता, प्रतिमा उत्कट, सुरेख.

समाधान राऊत 02/05/2017 - 09:23
वाचुन झाल्यावर अर्धा तास तरी काहीच सुचत नाही. कसल्या उपमा देतोस जबरा, आशिक लोक्स देशोधडीला लागु लागलेत आरसा घायाळ होतो ती जशी डोकावते केवढी नाजूक आहे,हीच का ती अप्सरा काय सांगू केवढी असते सुगंधी भेट ती? ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा!

सत्यजित... 04/05/2017 - 02:45
राऊत सर,वैयक्तीक अनुभवावरुन सांगतो,(राज की बात!)जेंव्हा काहीच सुचत नाही,तेंव्हा सुचते ती कविता!घ्या लेखणी हाती! प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद!

राघव 02/05/2017 - 09:50
ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! - ही ओळ खास आवडली!

चांदणे संदीप 02/05/2017 - 10:59
ओंजळीने मी जसा झाकून घेतो चेहरा का कसा ठावूक नाही लाल होतो गोबरा! सोडल्या झिंज्यांतूनी हिसकुनी घेतो केवढा अन जटांचा जीवघेणा पीळ तुटतो, तो बरा! मी पुरा घायाळ होतो तो जसा डोकावतो केवढा राकट आहे, (तिचा) भाऊराया साजिरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटतो सारखा खोचतो मोकळ्या शर्टाला होऊन मी घाबरा! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! — सँडीभीत(भीत आहे!)

शार्दुल_हातोळकर 03/05/2017 - 22:27
काय सॉलिड विडंबन आहे!! काय सांगू केवढा दणकून असतो मार तो ती जरी मामाची पोरगी अन मी त्यांचा सोयरा! अगागागा.... मूळ गझलही छानच.... पुर्वी माबोवर सत्यजीतभाऊंना पोचपावती दिली आहेच....

वेल्लाभट 02/05/2017 - 12:06
सत्यजित भाऊ, लव्हली ! एक नंबर रचना. तुमच्या कवितांचा फ्यान आहे मी. सुरेख लय, एक से एक रुपकं, आणि जबरदस्त भाव असा त्रिवेणी संगम तुमच्या रचनेत बघायला मिळतो. ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! या ओळीसाठी स्टँडिंग ओवेशन म्हणजे एकदम ! हासिल-ए-ग़ज़ल ! कोबरा बद्दल काहींना आक्षेप असू शकतो. मलाही तितकासा तो शब्द 'या' रचनेत रुचला नाही. त्याचा वापर कल्पक केलायत, पण बाकी कविता इतकी अलंकारिक असताना मधेच हा शब्द रसभंग करतोय. म्हणून फक्त तो आवडला नाही. बाकी एक नंबर.

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:23
अपूर्वजी, आपला प्रतिसाद वाचून भाराऊन गेलो खरेच! प्रशंसा कुणाला आवडत नाही? आपण जी मनमुराद दाद दिलीत,त्याबद्दल मी आपला ऋणी आहेच,पण प्रतिसादाच्या शेवटी,न आवडलेला भागही नमूद करतानाचा आपला समजावणीचा सूर,कोण अल्हादक आहे!कदाचित त्यानेच अधिक भारावून गेलो! मनापासून खूप-खूप धन्यवाद!

मितान 02/05/2017 - 12:24
सुंदर ! रखरखीचे रान सारे अन उन्हाळा हा खरा पण मिपा च्या वाळवंटी गार वाहे हा झरा ! :प

सत्यजित... 04/05/2017 - 03:30
प्रतिसादांच्या पावसात,आपला हा छंदबद्ध काव्यमय प्रतिसाद,म्हणजे मृद्गंधाची दरवळ वाटून गेला! मनःपूर्वक धन्यवाद!

सत्यजित... 02/05/2017 - 22:08
सर्वप्रथम,आपण सर्वांनी अगदी भरभरुन दाद दिली,त्याबद्दल सर्वांचे मनःपूर्वक अनेकानेक धन्यवाद! 'कोबरा' हा प्रतिमावाचक शब्द योजताना,मीही तो एक प्रयोग म्हणूनच वापरुन पाहिला होता!त्यावर सर्वप्रथम यशोधरा यांनी,व नंतर राघव,वेल्लाभट यांनी व्यक्त केल्याप्रमाणे मते अपेक्षित होती!त्यांच्या स्पष्ट मतांबद्दल आभार,तसेच रसभंग जाणवल्याबद्दल मी खेद व्यक्त करतो! कृपया सदर शेर असा वाचून पहावा... 'मोकळ्या केसांतुनी बहरुन येतो केवडा गुंतुनी श्वासांत,भिनतो..गंध अल्लड बावरा!' आपला स्नेहाभिलाषी, —सत्यजित

रुपी 03/05/2017 - 05:45
हे छान आहे. तुमच्याही मनासारखं असेल तर सा.सं. कडून बदलून घेऊ शकता. कदाचित त्यामुळेच आधी ही कविता वाचली तेव्हा तुमच्या बाकी कवितांइतकी आवडली नव्हती. आज पुन्हा नीट वाचली. खरंच शेवट तर खूपच सुंदर आहे!

चतुरंग 03/05/2017 - 22:19
वा वा! मस्तच गजल! एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले! :) आमचा नजराणा.... ओंजळीने ती जरी झाकून घेते चेहरा... येत नाही लपवता पण गाल मोठा गोबरा! मोकळ्या केसांतुनी माळून येते तेरडा अन् जटांचा जीवघेणा सुंभ दिसतो का बरा? आरसा भंजाळतो हो ती जशी डोकावते केवढी गबदूल आहे, कोण म्हणते अप्सरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटते सारखी भिववतो भोळ्या जिवाला चुंबनांचा तोबरा! काय सांगू केवढी असते भयानक भेट ती? ती फुल्यांची मेहुणी अन् मी फुल्यांचा सोयरा! -चतुरंग

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:50
>>>एक 'कोबरा' सोडला तर बाकी सगळे शेर डसले!>>>वाव्वा...क्या बात है! अशी कोटी करता यावी,हा मिश्किलपणाही मुळातच असावा लागतो!

सत्यजित... 04/05/2017 - 01:43
प्रथमतः,आपणांस माझी रचना विडंबन करावे इतक्या योग्यतेची वाटल्याबद्दल अनेक धन्यवाद!चतुरंगजी आपण मूळ रचनेस दादही दिलीत,त्याबद्दल आपले आभार! सोबतच विडंबनकार मंडळींना एक विनंती करतो... विडंबन कुठल्याही,कुणाच्याही रचनेचे असले तरी ती एक स्वतंत्र रचना आहे,स्वतंत्र अभिव्यक्ती आहे,कला आहे!तेंव्हा या रचना स्वतंत्र धाग्यांत प्रकाशीत केल्या जाव्या असे वाटते,जेणेकरुन केवळ विडंबने वाचण्याचा छंद असणाऱ्या रसिकांनाही त्या सहजपणे उपलब्ध होतील,तसेच मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! मिपाकरांना अजून एक विनंती आहे...कृपया आपण सर्वांनीच,मला केवळ 'सत्यजित' असे एकेरी संबोधलेत तर,मला ते अधिक आवडेल! —आपला स्नेहाभिलाषी सत्यजित

संजय क्षीरसागर 04/05/2017 - 02:44
मूळ रचना व विडंबन,या दोन्हीचे वातावरण,त्या त्या धाग्यांवर कायम राहिल! संदीप आणि चतुरंगजींनी डायरेक्ट धाग्यावर केलेली विडंबनं रंगाचा बेरंग करुन गेली. सदर प्रतिभा सेपरेट उमटल्या असत्या तर बरं झालं असतं कारण या निमित्तानं ज्यांना कवितेचा मूड वगैरे काही कळत नाही ते सुद्धा विडंबनांची तळी उचलतात. अर्थात, मिपावर ही अनर्थकारी परंपरा पूर्वापार आहे आणि प्रशासनाच्या जोपर्यंत ही किमान गोष्ट लक्षात येत नाही तोपर्यंत चांगल्या रचनांचा विचका होऊन कवी नाऊमेद होत राहाणार. इथे चांगल्या कविता याव्या अशी इच्छा असेल तर प्रशासनाला किमान चांगल्या रचना आणि सुमार रचना यात तारतम्य करता यायला हवं. एक वेळ सुमार रचनांवर तिथल्या तिथे केलेली विडंबनं हास्यरस निर्माण करु शकतात पण चांगल्या रचनांचा रसभंग झाल्याशिवाय राहात नाही. शिवाय कवी हतोत्साह होऊन नवी किंवा अती तरल रचना इथे टाकेल की नाही हा मुद्दा आहेच. अर्थात, प्रशासन जर उदार धोरण ठेवून सगळे सदस्य एकसमान ( :) ) तद्वत सब कवी बाराटक्के ही पॉलिसी राबवणार असेल तर बोलायलाच नको.

चतुरंग 04/05/2017 - 04:57
शक्यतो मी स्वतंत्रच धागा टाकतो परंतु यावेळी कंटाळा केला त्याबद्दल दिलगीर आहे. साहित्यसंपादकांना विनंती आहे की माझे विडंबन आणि त्यावरील प्रतिसाद येथून काढावेत आणि स्वतंत्र धागा टाकतोय त्यावर हलवावेत. (दिलगीर)रंगा

संजय क्षीरसागर 04/05/2017 - 10:53
या कवितेच्या निमीत्तानं तरी मिपावरची, चांगल्या रचनांचा मूड बिघडवण्याची अनर्थकारी प्रथा संपेल अशी आशा करु. तुमच्यासारख्या अपवादात्मक केसेस सोडल्या तर हे तारतम्य प्रशासनालाच करावे लागणार आहे. माझ्या मते (एका कवीच्या दृष्टीनं), अशी डायरेक्ट विडंबनं म्हणजे कवितेचा अपमान आहे.
ओंजळीने ती जसा झाकून घेते चेहरा... का कसा ठावूक नाही,लाल होतो मोगरा! मोकळ्या केसांतुनी बहरून येतो केवडा अन् बटांचा जीवघेणा पीळ दिसतो कोबरा! आरसा घायाळ होतो ती जशी डोकावते केवढी नाजूक आहे,हीच का ती अप्सरा! ओठ ओठांनी स्वतःचे घट्ट मिटते सारखी खेचतो भोळ्या जिवाला पाकळ्यांचा भोवरा! काय सांगू केवढी असते सुगंधी भेट ती? ती फुलांची पाहुणी अन् मी फुलांचा सोयरा! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल
शृंगार

ती एकदाच दिसली...

सत्यजित... ·
ती एकदाच दिसली अन् छंद होत गेला दिनदर्शिका-फुल्यांचा धरबंद होत गेला! होती कथा विराणी,झाली गझल रुमानी बहुधा पुन्हा व्यथेला,आनंद होत गेला! शर खोल-खोल रुतला नजरेतला तिच्या अन् एकेक मंद ठोका मग बंद होत गेला! केसांत मोकळ्या त्या मन गुंतवीत गेलो कमळात बंद भुंगा स्वच्छंद होत गेला! टिपतो सुगंध वारा..उबदार ओंजळींनी बागेतल्या कळ्यांचा गुलकंद होत गेला! ती गुणगुणत असावी बहुतेक शेर माझे प्रत्येक शब्द माझा मकरंद होत गेला! केंव्हातरी अचानक येतो सुगंध अजुनी हा कायदा ऋतूंचा,बेबंद होत गेला! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
मराठी गझल

हीच तर सुरुवात आहे...

सत्यजित... ·
गुदमरावे प्राण अवघे,श्वास इतका कोंडण्याची... होय!मी केली तयारी,वादळांना फुंकण्याची! काय मी केला गुन्हा की सोडले मी मौन माझे... पेटल्या वणव्यास मागा कारणे मी चेतण्याची! आर्त किंकाळीस जेंव्हा वेदनांची साद येते... शर्थ होते थबकलेल्या जाणिवांना रेटण्याची! बोट का छाटू नये ते,या गुलाबाच्या कळ्यांनी... ज्या नखावर खूण नाही,एक काटा टोचण्याची! लाख सजवा वेस तुमची,लक्तरे टांगून माझी... हीच तर सुरुवात आहे,मी दिशांना लांघण्याची! —सत्यजित
गझल
मराठी गझल

घोर हा घनघोर आहे!

सत्यजित... ·
चोर तर आहेच वर शिरजोर आहे काळजाचा घोर हा घनघोर आहे! जाळतो आहे जिवाला रोज थोडे पावसाचा जोर हा कमजोर आहे! तू नको जावूस माझ्या शांततेवर वेदने,मी वादळाचा पोर आहे! ऐन दुःखाचा पसारा मांडला मी वाह् वा झाली,म्हणाले..जोर आहे! जिंदगी एकाच दुःखावर उधळली मी हिशोबी,फार काटेकोर आहे! वाचण्याआधीच हे लक्षात घे तू मी कुणी नाही कवी,चितचोर आहे! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल

गंधभारल्या रात्री होत्या...

सत्यजित... ·

दशानन 21/04/2017 - 13:53
शॉरी :D उत्तम रचना होती म्हणून जरा आचरटपणा केला आहे ;)

संजय क्षीरसागर 09/05/2017 - 11:03
मला एकदा म्हणे..कसे रे,सुचते इतके तुला निरंतर? तिच्या निरागस प्रश्नावरही,शेर गुलाबी स्मरले होते! बहोत खूब !

दशानन 21/04/2017 - 13:53
शॉरी :D उत्तम रचना होती म्हणून जरा आचरटपणा केला आहे ;)

संजय क्षीरसागर 09/05/2017 - 11:03
मला एकदा म्हणे..कसे रे,सुचते इतके तुला निरंतर? तिच्या निरागस प्रश्नावरही,शेर गुलाबी स्मरले होते! बहोत खूब !
स्वप्नपरीच्या वाटेवरती,तारांगण अंथरले होते... गंधभारल्या रात्री होत्या,दिवस जणू मंतरले होते! केस मोकळे..त्यावर गजरा,छत्तिस नखरे,कातिल नजरा... फक्त एवढे कळले..नंतर,रोम-रोम मोहरले होते! विरघळलेली मिठी सैलसर,पुन्हा एकदा अवघडताना... लाज-लाजुनी अलगद कोणी,चंद्र-किरण पांघरले होते! मला एकदा म्हणे..कसे रे,सुचते इतके तुला निरंतर? तिच्या निरागस प्रश्नावरही,शेर गुलाबी स्मरले होते! निरोप घेतानाही क्षणभर,पाय तिचा अडखळला तेव्हा... पुन्हा वेचण्यासाठी चुंबन,ओठ तिचे थर-थरले होते! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल

वसंत केला आयुष्याचा,बहर वेचले पानझडीचे!

सत्यजित... ·
कितीक वेळा पाठ फिरवली..खेळ-खेळले डाव रडीचे वसूल केले आयुष्याने..कर्ज दिलेले दोन घडीचे! खडू-फळा खुर्चीही नाही,अता न पाढे तसे राहिले धूळ-जमा झाले डस्टर अन् छम-छमणारे बोल छडीचे! मला न शिकता आली तेंव्हा,व्यवहाराची खरी कसोटी नोट बनावट हाती आली,मोल कळाले मग दमडीचे! अनवाणी फिरल्यावर कळली ऊब मातीच्या स्पर्शामधली खुशाल बनवा मी मेल्यावर,पायताण माझ्या चमडीचे! वारे फिरले लाख परंतू,ऋतू बदलणे जमले नाही वसंत केला आयुष्याचा,बहर वेचले पानझडीचे! —सत्यजित
कविता
गझल
gajhal
gazal
मराठी गझल
Subscribe to मराठी गझल
© 2026 मिसळपाव