मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

हळूहळू साऱ्यांनीच प्रेमाचं दुकान मांडून टाकलं

खिलजि ·

गामा पैलवान 18/04/2018 - 23:53
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, हाहाहा ! ज्याम आवडली कविता. प्रेम च्या जागी प्रेमकविता असं कल्पून पहा. सोन्याहून पिवळं ! आ.न., -गा.पै. जाताजाता : तुमच्या नावाचं काही करा हो. कवितेचा भाग वाटतो. मध्ये अलगत्वनिर्देशक पाचर माराच अशी : ---------------------------------------------------------

गामा पैलवान 18/04/2018 - 23:53
सिद्धेश्वर विलास पाटणकर, हाहाहा ! ज्याम आवडली कविता. प्रेम च्या जागी प्रेमकविता असं कल्पून पहा. सोन्याहून पिवळं ! आ.न., -गा.पै. जाताजाता : तुमच्या नावाचं काही करा हो. कवितेचा भाग वाटतो. मध्ये अलगत्वनिर्देशक पाचर माराच अशी : ---------------------------------------------------------
तिच्या आवडीनिवडीसाठीच मी मैत्रीलाच गहाण ठेवलं ते बोलावयाचे नेहेमी मजला यायला सांगायचे नाक्यावर एकही धड वाटत नव्हता तिला एकेकाचं हळूहळू शिरकाण करून टाकलं शिकाऱ्यावानी माग काढत होती माझा नजरेत असावं म्हणून समोरच मचाण बांधून टाकलं त्यांना खबर पोहोचताच याची सुटकेसाठी त्यांनी जीवाचं रान करून टाकलं लग्नाआधीच तिच्याविरुद्ध माझं कान भरून टाकलं चंडी रूप धारण करून मग तिनं सर्वांचंच पायताण करून टाकलं प्रत्येक चीअर्सबरोबर एकेक थेम्ब सर्वानी ओवाळून टाकला अश्या मित्रापेक्षा सर्वाना वेटरच बरा वाटला नशेत साऱ्यांनी फोन करून शिव्यांचं दान वाटलं उमजता मज मेख सारी सालं प्रेमाचं
धोरण
माझी कविता
मार्गदर्शन
मुक्त कविता
रतीबाच्या कविता

एक कागद

गबाळ्या ·

गबाळ्या 28/11/2017 - 00:41
लगोलग वचनाबद्दल आणि प्रोत्साहित करणाऱ्या अभिप्रायाबद्दल खूप आभार ! भा. रा. तांबे हे एक अत्युच्च शिखर आहे. त्यांची झलक तुम्हाला दिसली हा तुम्ही माझ्या क्षमतेपेक्षाही जास्त केलेला माझा गौरव आहे.

गबाळ्या 28/11/2017 - 00:41
लगोलग वचनाबद्दल आणि प्रोत्साहित करणाऱ्या अभिप्रायाबद्दल खूप आभार ! भा. रा. तांबे हे एक अत्युच्च शिखर आहे. त्यांची झलक तुम्हाला दिसली हा तुम्ही माझ्या क्षमतेपेक्षाही जास्त केलेला माझा गौरव आहे.
एक कागद कस्पटासम, रद्दीमध्ये फरपटला जसा जीव हा आप्तांमधुनी, गर्दीमध्ये भरकटला एक कागद कस्पटासम ||धृ ।। 
 एक बालक हाती घेई, मायेने मग आकार देई, बनता त्याचे जहाज हवाई, उंच तया उडविला ।। १ ।। 
 उंच विहरता मन स्वच्छंदी, हीन भासली भुतल रद्दी, वाटे मनासी खाशी शक्ती, दैवचि अर्पि मजला ।। २ ।। 
 वाटे त्यासी उंच उडावे वादळ वारे यांसी भिडावे कांबीटाचा कणा देउनी, पतंग सुंदर केला ।। ३ ।। 
 इतकी उंची तये गाठली साद मनीची नभी आटली ढील देण्या जाता बालक, मांजा संपून गेला ।। ४ ।। 
 गगन ठेंगणे खुणवी तारे मांजा परी तो रोखुनी धरे दृढनिश्चय तो मनी करुनी, तोडी त्या नाळेला ।। ५ ।। 
 उंच उंच तो जातच राही स्वानंदी मग
कविता
समाज
जीवनमान
भावकविता
मराठी गझल
मार्गदर्शन
मुक्त कविता
करुण

नवकवीस्तोत्र

माम्लेदारचा पन्खा ·

ज्ञानोबाचे पैजार 27/07/2017 - 10:35
ज्याला पाहिजे फक्त कौतुक | मर्कट लीलेस लाईक | शब्द रचतो जो एकावर एक | तो निंदेचाच धनी|| आठवा सावित्रीबाई फुले | ज्यांनी झेलले शेणाचे गोळे आता जग वाहते फुले | पुतळ्यावरती जयांच्या || बोल बोबडे बालकाचे | त्यावर हसणे इतरांचे | म्हणौनी तयांना बालकाचे | दगड मारणे का बरोबर || दगड मारण्या जी शिकवते | ती माता नव्हे वैरीण असते | लांब रहाणेच बरेच असते | अशा दैत्यी पासौनी || जो हतोत्साही होउन जातो | तो खरा कवी कधीच नसतो| जो या सर्वांना पुरुन उरतो | कवी ऐसा वंदावा || जो असतो शब्दांचा ईश्वर | त्यास जगाची नसते फिकीर | शब्दांच्या दुनियेचा जो मिहीर | तोच कवी जाणावा || ऐसा कविश्र्वर वंदावा | यथोचीत आदर त्याला द्यावा | देव्हार्‍यात त्याला बैसवावा |इश्वराच्या शेजारी || पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 28/07/2017 - 11:47
कोणती हा प्रश्र्णच येत नाही कारण सूड बुंदेलखंडाचे राजे छत्रसाल नाहीत आणि आम्हीही बाजीराव नाही आहोत हे आम्हा दोघांनाही पक्के माहित आहे. प्रश्र्ण फक्त इतकाच असू शकतो की सुजाताची? कोंढाळकरची? का गुजरची? पण हा प्रश्र्ण विचारायचा मला अधिकार पोचत नाही. त्यामुळे मस्तानी हवी असेल तर सूड जिथे बोलवेल तिकडे मला जावे लागेल. पैजारबुवा,

हतोळकरांचा प्रसाद 28/07/2017 - 12:14
अहो कोणती म्हणजे मँगो मस्तानी कि सीताफळ मस्तानी कि गुलकंद मस्तानी असे! :D :D .

कंजूस 28/07/2017 - 13:35
पातळ श्रीखंड नसलेली म्हणजे कशी ते तुमच्याच शब्दात वर्णन करा ना गडे। (ठर्राव सूचक कंज्यूस, अनुमोदन आत्मुस )

प्रचेतस 28/07/2017 - 17:48
म्हणजे लस्सी आणि ताक ह्यात जसा फरक असतो तशी. मस्तानी पिता यायला हवी, चमच्याने खाता नव्हे.(त्यातले आईसक्रीम सोडून)

एस 27/07/2017 - 12:08
आपण गाडिले कुठे झेंडे । आपल्या कापसा किती बोंडे । सगळे विसरून फेकती अंडे । अशावेळी ।।
या कडव्याकरिता शिट्ट्या, टाळ्या आणि आरोळ्या!!!

डॉ सुहास म्हात्रे 27/07/2017 - 14:47
=)) =)) =)) मापंची कविता मुळात सुंदर । तीवरी ज्ञापैंचा कळस टोकदार । आमच्याकडून घ्याव्या वारंवार । टाळ्या आणि हशा ॥

अभ्या.. 28/07/2017 - 15:49
हे गोविंध्राव कोण म्हणे? ;) पण मापं झबरदस्त लिव्हलाय आणि आमचं माऊलीचं तर काय इचारायचं. शिस्तीत टोला सीमापार.

ज्ञानोबाचे पैजार 27/07/2017 - 10:35
ज्याला पाहिजे फक्त कौतुक | मर्कट लीलेस लाईक | शब्द रचतो जो एकावर एक | तो निंदेचाच धनी|| आठवा सावित्रीबाई फुले | ज्यांनी झेलले शेणाचे गोळे आता जग वाहते फुले | पुतळ्यावरती जयांच्या || बोल बोबडे बालकाचे | त्यावर हसणे इतरांचे | म्हणौनी तयांना बालकाचे | दगड मारणे का बरोबर || दगड मारण्या जी शिकवते | ती माता नव्हे वैरीण असते | लांब रहाणेच बरेच असते | अशा दैत्यी पासौनी || जो हतोत्साही होउन जातो | तो खरा कवी कधीच नसतो| जो या सर्वांना पुरुन उरतो | कवी ऐसा वंदावा || जो असतो शब्दांचा ईश्वर | त्यास जगाची नसते फिकीर | शब्दांच्या दुनियेचा जो मिहीर | तोच कवी जाणावा || ऐसा कविश्र्वर वंदावा | यथोचीत आदर त्याला द्यावा | देव्हार्‍यात त्याला बैसवावा |इश्वराच्या शेजारी || पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 28/07/2017 - 11:47
कोणती हा प्रश्र्णच येत नाही कारण सूड बुंदेलखंडाचे राजे छत्रसाल नाहीत आणि आम्हीही बाजीराव नाही आहोत हे आम्हा दोघांनाही पक्के माहित आहे. प्रश्र्ण फक्त इतकाच असू शकतो की सुजाताची? कोंढाळकरची? का गुजरची? पण हा प्रश्र्ण विचारायचा मला अधिकार पोचत नाही. त्यामुळे मस्तानी हवी असेल तर सूड जिथे बोलवेल तिकडे मला जावे लागेल. पैजारबुवा,

हतोळकरांचा प्रसाद 28/07/2017 - 12:14
अहो कोणती म्हणजे मँगो मस्तानी कि सीताफळ मस्तानी कि गुलकंद मस्तानी असे! :D :D .

कंजूस 28/07/2017 - 13:35
पातळ श्रीखंड नसलेली म्हणजे कशी ते तुमच्याच शब्दात वर्णन करा ना गडे। (ठर्राव सूचक कंज्यूस, अनुमोदन आत्मुस )

प्रचेतस 28/07/2017 - 17:48
म्हणजे लस्सी आणि ताक ह्यात जसा फरक असतो तशी. मस्तानी पिता यायला हवी, चमच्याने खाता नव्हे.(त्यातले आईसक्रीम सोडून)

एस 27/07/2017 - 12:08
आपण गाडिले कुठे झेंडे । आपल्या कापसा किती बोंडे । सगळे विसरून फेकती अंडे । अशावेळी ।।
या कडव्याकरिता शिट्ट्या, टाळ्या आणि आरोळ्या!!!

डॉ सुहास म्हात्रे 27/07/2017 - 14:47
=)) =)) =)) मापंची कविता मुळात सुंदर । तीवरी ज्ञापैंचा कळस टोकदार । आमच्याकडून घ्याव्या वारंवार । टाळ्या आणि हशा ॥

अभ्या.. 28/07/2017 - 15:49
हे गोविंध्राव कोण म्हणे? ;) पण मापं झबरदस्त लिव्हलाय आणि आमचं माऊलीचं तर काय इचारायचं. शिस्तीत टोला सीमापार.
काही करण्या उरले नसता । आपली पाटी कोरी असता । काही बकांची ध्यानस्थ स्तब्धता । मत्स्यमारीकारणे ।। दिसता कोणीही नवखा । लबाड साधिती मोका । त्याची बुडवती नौका । लागलीच ।। पाडावी भोके यथेच्छ । भाषा तरी वापरावी स्वच्छ । भासवावे तयाते तुच्छ । आत्मक्लेशे ।। कवीचे उडवावे शिरस्त्राण । मागाहुनि करावे शिरकाण । मनसोक्त मारावे पादत्राण । कवितेवरी ।। आपण गाडिले कुठे झेंडे । आपल्या कापसा किती बोंडे । सगळे विसरून फेकती अंडे । अशावेळी ।। अशाने होते तरी काय । कवी हतोत्साही होऊन जाय । परि अंतरी लागते हाय । कायमची ।। सांगे कवी अशा लोका । दिसताक्षणी तिथेच ठोका । असे जरी प्रसंग बाका । विजयीभव ।।
वावर
कविता
मुक्तक
मौजमजा
अदभूत
अभंग
अविश्वसनीय
फ्री स्टाइल
मार्गदर्शन
हास्य
अद्भुतरस

नाही पुरेसे....

राजेंद्र देवी ·

चांदणे संदीप 14/09/2016 - 12:18
धन्यवादच देऊन मोकळे झालात! काही हरकत नाही मीच काहीतरी जमवून बघतो.... कृ.ह.घ्या! चांगुलपणाचे नाटक पुरते सतत करीत राहायचे दाखव तुझी कला तू पण जग हे सासवांचे असं काहीसं....!

चांदणे संदीप 14/09/2016 - 12:18
धन्यवादच देऊन मोकळे झालात! काही हरकत नाही मीच काहीतरी जमवून बघतो.... कृ.ह.घ्या! चांगुलपणाचे नाटक पुरते सतत करीत राहायचे दाखव तुझी कला तू पण जग हे सासवांचे असं काहीसं....!
नाही पुरेसे.... जगात शर्यती खूप आहेत नाही पुरेसे चपळपण सशांचे नको राहूस आळशी ठेव आदर्श कासवांचे चांगुलपणाचे दाखले नुसते नाही पुरेसे दाखवायचे लाव हातभार तू पण जग हे आसवांचे विझण्यास सूर्य नाही पुरेसे ढग पावसांचे नको राहूस कोरडा ढाळ चार दोन थेंब आसवांचे राजेंद्र देवी
कथा
कविता
मुक्तक
कविता माझी
मार्गदर्शन
मुक्त कविता

त्याची आठवण,

ज्ञानोबाचे पैजार ·

नाखु 02/07/2016 - 11:09
काही बाकी ठेवलं नाही वजा करताना! तरी भागाकार काही सुटेना! आणि (मुद्दलात)गुणाकार जमेना! हिशोबकच्चा नाखु

नाखु 02/07/2016 - 11:09
काही बाकी ठेवलं नाही वजा करताना! तरी भागाकार काही सुटेना! आणि (मुद्दलात)गुणाकार जमेना! हिशोबकच्चा नाखु
त्याची केव्हाही आठवण आली तरी, सर्वांगावर सरकन् काटा येतो, डोक्यावरचा केस न केस उभा रहातो, आणि थंडीच्या दिवसातही दरदरुन घाम फुटतो, अंधारलेल्या डोळ्या समोर, नाचतात आकृत्या भेसुर, जिभेला पडते कोरड आणि काना मधून निघतो धुर, कित्येकांना याने लाचार बनवले, भिकारी बनवले, याच्या दहशती मूळे कित्येक पापभिरु दूराचारी झाले, तो आहेच असा भितीदायक, आता पर्यंत भेटलेला सर्वात मोठा खलनायक, मी मी म्हणणा-यांची त्याच्या पुढे टरकायची, नुसत्या आठवणीने कित्येकांची बोलती बंद व्हायची, वर्ष सहा महिन्यातुन तो एकदा कधीतरी यायचा, पण त्याचा बोलबाला मात्र वर्षभर असायचा, किती उपाय झाले, नवस झाले सायास झाले, पण याच्या समोर
धर्म
इतिहास
प्रेमकाव्य
उखाणे
सुभाषिते
औषधोपचार
कृष्णमुर्ती
kelkar
prayog
अदभूत
अविश्वसनीय
आगोबा
आरोग्यदायी पाककृती
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
चिकन
जिलबी
नागद्वार
प्रेम कविता
भूछत्री
मार्गदर्शन
रोमांचकारी.
शृंगार
करुण

तर्राट झालं जी...

सायकलस्वार ·

चांदणे संदीप 20/05/2016 - 06:31
लईच तर्राट झालंय... त्येचा वकार युनूस झाला नस्ता तर बायकुनी हाण्ला नस्ता. पण लै माज केला पियाचा की बसा मंग बोंबलत...! वंगाळ झालं जीऽ वंगाळ झालं जीऽऽ वंगाळ झालं जीऽऽऽ लिव्हलंय तर भन्नाटच... आता येकदा चालीत म्हणून बघतो! Sandy

वेल्लाभट 20/05/2016 - 11:08
सही जमलंय... आमच्या व्हर्जनकडेही लक्ष वेधू इच्छितो http://www.misalpav.com/comment/839137#comment-839137 http://www.apurvaoka.com/2016/05/sairaat-vidamban-song-tarraat.html?m=1

चांदणे संदीप 20/05/2016 - 06:31
लईच तर्राट झालंय... त्येचा वकार युनूस झाला नस्ता तर बायकुनी हाण्ला नस्ता. पण लै माज केला पियाचा की बसा मंग बोंबलत...! वंगाळ झालं जीऽ वंगाळ झालं जीऽऽ वंगाळ झालं जीऽऽऽ लिव्हलंय तर भन्नाटच... आता येकदा चालीत म्हणून बघतो! Sandy

वेल्लाभट 20/05/2016 - 11:08
सही जमलंय... आमच्या व्हर्जनकडेही लक्ष वेधू इच्छितो http://www.misalpav.com/comment/839137#comment-839137 http://www.apurvaoka.com/2016/05/sairaat-vidamban-song-tarraat.html?m=1
खुळखुळ वाजं खिशातऽऽ भलतंच खुललंया आज... बायकुचं चुकवून ड्वाळं… सुमडीत गाठलंया बार अन् झनानलंऽऽऽ बाटल्यामंदीऽऽऽ अन ग्लासातनं व्हटात गेलं जी तर्राट झालं जीऽऽ... तर्राट झालं जीऽऽऽऽ... तर्राट झालं जीऽऽऽऽऽऽ.... झिंगून गेलंया सारंऽऽ त्वंडाचं सुटलंया घाण अल्लद झेपावल्यालंऽऽ आभाळामंदी विमान.. ग्यलं व्हटातनं..
संस्कृती
dive aagar
आरोग्यदायी पाककृती
कॉकटेल रेसिपी
बालसाहित्य
मार्गदर्शन
श्लोक

< < < < मजबूरी हय > > > >

चांदणे संदीप ·

ज्ञानोबाचे पैजार 16/05/2016 - 12:43
निळ्याशार स्तब्ध तळ्याच्या काठावरुन तळ्यात भिरकावलेल्या टिपरी सारखे असते बाबा तुमचे बदडणे टिपरी पाण्यावर दोन तीन् उड्या मारुन बुडूक आवाज काढत अलगद पाण्यात नाहिशी होते पण त्याचे तरंग मात्र बराच वेळ तळ्याच्या काठाला धडका मारत असतात तशी तुम्ही मारलेली एकच थप्पड बराचवेळ झिणझीणत रहाते अगदी मी जिथे असेन तिकडुन घरी पोचे पर्यंत आणि तुमच्या ह्याच दहशती मुळे मला गावभर सैरावैरा धावावे लागते आणि मला शोधुन काढण्यासाठी तुम्हाला प्रत्येक गल्ली धुंडाळावी लागते सतत नवनविन उद्योग करत रहाणे ही माझी जन्मजात खोड आहे आणि मी समोर दिसलो की काहिही ऐकुन न घेता मला झोडपणे ही तुमची जुनी खोड आहे फेस (पळुन पळुन तोंडाला सुटलेला) पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 16/05/2016 - 12:53
नुसती आठवण आली तरी कानाखाली झिणझिण्या येतात. असे कोणी समदु:खी भेटले की आपण सगळी एकाच बापची लेकरे आहोत हा सिध्दांत पटतो. पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 16/05/2016 - 12:43
निळ्याशार स्तब्ध तळ्याच्या काठावरुन तळ्यात भिरकावलेल्या टिपरी सारखे असते बाबा तुमचे बदडणे टिपरी पाण्यावर दोन तीन् उड्या मारुन बुडूक आवाज काढत अलगद पाण्यात नाहिशी होते पण त्याचे तरंग मात्र बराच वेळ तळ्याच्या काठाला धडका मारत असतात तशी तुम्ही मारलेली एकच थप्पड बराचवेळ झिणझीणत रहाते अगदी मी जिथे असेन तिकडुन घरी पोचे पर्यंत आणि तुमच्या ह्याच दहशती मुळे मला गावभर सैरावैरा धावावे लागते आणि मला शोधुन काढण्यासाठी तुम्हाला प्रत्येक गल्ली धुंडाळावी लागते सतत नवनविन उद्योग करत रहाणे ही माझी जन्मजात खोड आहे आणि मी समोर दिसलो की काहिही ऐकुन न घेता मला झोडपणे ही तुमची जुनी खोड आहे फेस (पळुन पळुन तोंडाला सुटलेला) पैजारबुवा,

ज्ञानोबाचे पैजार 16/05/2016 - 12:53
नुसती आठवण आली तरी कानाखाली झिणझिण्या येतात. असे कोणी समदु:खी भेटले की आपण सगळी एकाच बापची लेकरे आहोत हा सिध्दांत पटतो. पैजारबुवा,
मिकादा, पैजारबुवा, अभ्यादादा आऊर रातराणीतै के पिच्चे पिच्चे मै भी कस्काय चल पड्या कायच म्हैती नाही. पन मेरा भी जळके करपा मस्सालाभात हुवा इस्लीये मयनेभी हिन्दिक्की चिंदी करनेका ठाणच डाल्या. मंग काय...एक आय अपने पोरट्याको कयसे धोपातटी हय वैच्च चित्र कविता मे उतारके इद्दर डालरा हू!
संस्कृती
कला
धर्म
पाकक्रिया
इतिहास
वाङ्मय
कथा
बालकथा
कविता
बालगीत
मुक्तक
विडंबन
भाषा
व्युत्पत्ती
शब्दक्रीडा
शुद्धलेखन
विनोद
साहित्यिक
समाज
जीवनमान
औषधोपचार
प्रवास
भूगोल
क्रीडा
कृष्णमुर्ती
राशी
शिक्षण
मौजमजा
छायाचित्रण
रेखाटन
eggs
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
आरोग्यदायी पाककृती
इशारा
कखग
काणकोण
काहीच्या काही कविता
कॉकटेल रेसिपी
कोडाईकनाल
गरम पाण्याचे कुंड
जिलबी
नागद्वार
फ्री स्टाइल
बालसाहित्य
भूछत्री
मार्गदर्शन
मुक्त कविता
रोमांचकारी.
लावणी
वाङ्मयशेती
विठोबा
सांत्वना
भयानक
हास्य
करुण
अद्भुतरस

नाडलेल्या लोकांची कहाणी .............

माम्लेदारचा पन्खा ·

आदिजोशी 30/04/2016 - 22:53
मल्ल्या निदान युके मधे आहे हे माहिती तरी आहे, इथे तर ठावठिकाण्याचीही बोंब. पुलंनी लिहील्यावर जसं आपल्याच मनातलं लिहिले असं लोकांना वाटायचं, तसंच ही कविता वाचून शे दोनशे मिपाकरांना वाटेल ह्यात शंका नाही. असो. रात गई बात गई असं म्हणुन पुढे जायचं. किसका मिला है जो तेरा मिलेगा.

मुक्त विहारि 30/04/2016 - 23:51
खरी मदत मागायला कोणी येई दारामध्ये त्याच्यासाठी जाईल का हात खिश्यामध्ये ? ========================================= अजिबात जात नाही... दूधाने तोंड पोळले की मांजर पण सुधारते..... असो, == ===

आदिजोशी 30/04/2016 - 22:53
मल्ल्या निदान युके मधे आहे हे माहिती तरी आहे, इथे तर ठावठिकाण्याचीही बोंब. पुलंनी लिहील्यावर जसं आपल्याच मनातलं लिहिले असं लोकांना वाटायचं, तसंच ही कविता वाचून शे दोनशे मिपाकरांना वाटेल ह्यात शंका नाही. असो. रात गई बात गई असं म्हणुन पुढे जायचं. किसका मिला है जो तेरा मिलेगा.

मुक्त विहारि 30/04/2016 - 23:51
खरी मदत मागायला कोणी येई दारामध्ये त्याच्यासाठी जाईल का हात खिश्यामध्ये ? ========================================= अजिबात जात नाही... दूधाने तोंड पोळले की मांजर पण सुधारते..... असो, == ===
मागून मागून थकलेली माणसं आली कोणी , उतरले तोंड डोळा सुटलेले पाणी ला ला ला ला , ला ..ला ला गेलेच आहेत पैसे आता खिशात काही नाही पैसे कुणा मागू आता मला कोण देई बडबडत बसतो सारखा गेले पैसे पाण्यात व्याज गेले माझे तरी मुद्दल द्या हातात सांगायची आहे माझ्या शहाण्या मुला नाडलेल्या लोकांची ही कहाणी तुला ..... ला ..ला ला ला ला , ला ..ला ला ला ला....
इतिहास
कविता
विडंबन
विनोद
समाज
अर्थव्यवहार
मौजमजा
vidamban
अदभूत
अनर्थशास्त्र
अविश्वसनीय
इशारा
कविता माझी
काहीच्या काही कविता
भावकविता
मार्गदर्शन
सांत्वना
भयानक
हास्य
करुण

(जालाचे भामटं)

स्वामी संकेतानंद ·

पैसा 17/02/2016 - 21:10
:D हे विडंबनासाठी. स्वामीजींना सावधान म्हणणारा कोणी स्वामी भेटला नाही का?

सतिश गावडे 21/02/2016 - 22:42
खत्तरा विडंबन स्वामिजी... स्वतंत्र कलाकृती म्हणून पण भारी...
तुम्हाला या विडंबनाचा अर्थ कळला? कसा काय? म्हणजे आमच्या मनात तुमच्या "मांत्रिक" आयडीपासून जी शंका आहे ती खरी ठरू पाहत आहे की काय?

पैसा 17/02/2016 - 21:10
:D हे विडंबनासाठी. स्वामीजींना सावधान म्हणणारा कोणी स्वामी भेटला नाही का?

सतिश गावडे 21/02/2016 - 22:42
खत्तरा विडंबन स्वामिजी... स्वतंत्र कलाकृती म्हणून पण भारी...
तुम्हाला या विडंबनाचा अर्थ कळला? कसा काय? म्हणजे आमच्या मनात तुमच्या "मांत्रिक" आयडीपासून जी शंका आहे ती खरी ठरू पाहत आहे की काय?
जालाचे भामटं माझे घरीं प्रकटले। अवघेचि जालें पैसे गुल।। १।। साईटीचे कपट करुनी फसवलें अकाउंट देखिलें भागाकार गे माये।।२।। रोज बसून पूनम बारू सहज 'नीटु' प्याला। कधी ढोसियला खंबाकारे।।३।। -- स्वामी संकेतानंद, १७ फ़ेब्रुवारी, २०१५
अर्थव्यवहार
मार्गदर्शन

संक्रांत

सुधीर वैद्य ·
संक्रांत आणखीन एक वर्ष सरले. थंडी घेऊनच नवीन वर्ष अवतरले. गार हवेची शाल लपेटून माणसाचे मन सुखावले. गार झुळकेने पतंग प्रेमी आनंदले. तीळ - गुळाच्या गोड वासानी पोटच भरले. संक्रांतीचे दागिने घडले. नवीन नवरीला त्याचेच अप्रूप झाले. जावईबुवा हलव्याचा हार आणि नारळ मिळणार म्हणून खुश झाले. फोटो काढले , आधी हलव्याच्या दागिन्यांचे आणि मग मुलगी -जावयाचे. आणखीन एक सण पार पडला म्हणून सासूबाईनी हुश्य म्हटले. संक्रांतीचा सण आला आणि गेला. दरवर्षीच येतो आणि जातो. पतंग उडवले जातात आणि कापले पण जातात. पतंग कधी कागदाचे असतात तर कधी स्वप्नांचे . कधी तरी माणसावर संक्रांत कोसळते.
कविता
मार्गदर्शन
Subscribe to मार्गदर्शन
© 2026 मिसळपाव