मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

कॉन्ट्रॅक्ट (बहुतांशी खरी झालेली एक पद्यकथा)

अरुण मनोहर ·

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 08:52
पैशाअडक्याचे एक सोडा तीन क्रेट पण घेतल्या नशा पळवून गेला न उघडता बाटल्या वा! कोणी वेड्याने वाइन आणल्या नाहीतर चाट पडली असती माझ्या खिशाला दोन लाफा मारूनच सोडले असते तुम्हाला हा हा हा! दारूमुळे वाचलात बरं अरूणराव! :) थोबाड सलामत तो क्रेट पचास थोबाड सलामत तो क्रेट पचास क्या बात है अरूणराव! एकदम सुपरडुपर हिट आणि हाऊसफुल्ल कविता.. :) आपला, (वाईनप्रेमी) तात्या.

अरुण मनोहर Fri, 05/16/2008 - 09:10
मग होऊन जाउदे Three Cheers तात्या. तुम्ही तिथे घ्या आम्ही ईथे घेतो. एक आमच्या वाटची तुम्ही घ्या एक तुमच्या वाटची आम्ही घेतो. पी.एस. तीनच चीअर्स वर का थांबतात हे कंजूष अंग्रेज कोण जाणे!

In reply to by अरुण मनोहर

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 12:50
तुम्ही तिथे घ्या आम्ही ईथे घेतो. एक आमच्या वाटची तुम्ही घ्या एक तुमच्या वाटची आम्ही घेतो. ओक्के! Done..! :) Tatyaa.

गणपा Fri, 05/16/2008 - 15:47
द. मा. मिरासदारांच्या "दरोडा" ह्या गोष्टीची आठवण झाली. त्यातही गावातले टोळक रात्री एस.टी. वर दरोडा घालायच ठरवतात, पण पुरेशी रक्कम गोळा न झाल्यने लुटलेला माल परत करतात, कारण त्यांचा पण पोलिसांशी आधिच करार झाला असतो. लुटलेली रक्कम त्या करारच्या रक्कमे पेक्षा बरिच कमी असते. :))

In reply to by गणपा

अरुण मनोहर Fri, 05/16/2008 - 19:25
माहिती साठी आभार. मी द.मां.ची "दरोडा" वाचलेली नाही. कॉन्ट्रॅक्ट्चे कथा बीज मला एका मित्राकडून भारतात प्रत्यक्ष घडलेली गोष्ट म्हणून एका पार्टीत ऐकायला मिळाली होती. त्यात सोमरसात असलेल्या रसामुळे मी थोडी वाईन मिसळून मस्ती भरली.

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 08:52
पैशाअडक्याचे एक सोडा तीन क्रेट पण घेतल्या नशा पळवून गेला न उघडता बाटल्या वा! कोणी वेड्याने वाइन आणल्या नाहीतर चाट पडली असती माझ्या खिशाला दोन लाफा मारूनच सोडले असते तुम्हाला हा हा हा! दारूमुळे वाचलात बरं अरूणराव! :) थोबाड सलामत तो क्रेट पचास थोबाड सलामत तो क्रेट पचास क्या बात है अरूणराव! एकदम सुपरडुपर हिट आणि हाऊसफुल्ल कविता.. :) आपला, (वाईनप्रेमी) तात्या.

अरुण मनोहर Fri, 05/16/2008 - 09:10
मग होऊन जाउदे Three Cheers तात्या. तुम्ही तिथे घ्या आम्ही ईथे घेतो. एक आमच्या वाटची तुम्ही घ्या एक तुमच्या वाटची आम्ही घेतो. पी.एस. तीनच चीअर्स वर का थांबतात हे कंजूष अंग्रेज कोण जाणे!

In reply to by अरुण मनोहर

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 12:50
तुम्ही तिथे घ्या आम्ही ईथे घेतो. एक आमच्या वाटची तुम्ही घ्या एक तुमच्या वाटची आम्ही घेतो. ओक्के! Done..! :) Tatyaa.

गणपा Fri, 05/16/2008 - 15:47
द. मा. मिरासदारांच्या "दरोडा" ह्या गोष्टीची आठवण झाली. त्यातही गावातले टोळक रात्री एस.टी. वर दरोडा घालायच ठरवतात, पण पुरेशी रक्कम गोळा न झाल्यने लुटलेला माल परत करतात, कारण त्यांचा पण पोलिसांशी आधिच करार झाला असतो. लुटलेली रक्कम त्या करारच्या रक्कमे पेक्षा बरिच कमी असते. :))

In reply to by गणपा

अरुण मनोहर Fri, 05/16/2008 - 19:25
माहिती साठी आभार. मी द.मां.ची "दरोडा" वाचलेली नाही. कॉन्ट्रॅक्ट्चे कथा बीज मला एका मित्राकडून भारतात प्रत्यक्ष घडलेली गोष्ट म्हणून एका पार्टीत ऐकायला मिळाली होती. त्यात सोमरसात असलेल्या रसामुळे मी थोडी वाईन मिसळून मस्ती भरली.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कॉन्ट्रॅक्ट चार दिवस सुट्टी होती म्हटले जरा मौज करावी बायकोला घेऊन सोबती थंड हवेची सहल करावी. थंड हवेची सहल करावी? बायको पण खूश झाली त्या खुशीत तिने दारूची पॅक करू दिली बाटली पॅक करू दिली बाटली मी पण लिमीट पाहिली जवळच्या दुकानातून तीन वाइनची क्रेट घेतली तीन वाइनची क्रेट घेऊन निघालो मी सहलीला स्वप्ने पाहत प्रवास झाला करू प्रिये सह लीला कसली प्रिये सह लीला! पाहा अगाध दैवाची लीला थांबवली बस अचानक डाकूंचा घाला पडलेला डाकूंचा घाला पडलेला मुसंड आत चढलेला घेतले सगळ्यांचे दागिने पैसा अडका गोळा केला. पैशाअडक्याचे एक सोडा तीन क्रेट पण घेतल्या नशा पळवून गेला न उघडता बाटल्या नशा पळवून ट

वैशाली (पेन-स्केच)

भाग्यश्री ·

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 03:52
दुवा देता आला नाही, लेख संपादन पण करता येत नाहीय.. म्हणून इथे देते.. http://www.maayboli.com/cgi-bin/hitguj/show.cgi?tpc=75&post=975926#POST975926

मदनबाण Fri, 05/16/2008 - 04:01
मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! :)) उत्तम प्रयत्न आहे..... तुम्ही या पेक्शाही सुंदर स्केच काढु शकाल असे मला वाटते..... मदनबाण.....

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 07:51
छान आहे चित्रं! मला हे चित्रं एका लहान, शाळकरी मुलीने काढलं आहे असं वाटतं! :) मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! ) :)) आम्हालाही तुमचा तो पोपटवजा गरूड पाहायचा आहे! :) आपला, (चित्रकलाप्रेमी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 08:58
लहान आणि शाळकरी?? मला नाही वाटत, शाळकरी मुलीला हे जमेल.. "चित्रकलेत लहान" असलेल्या व्यक्तीने काढलंय म्हटलं तर चालेल.. कारण मी आहेच लहान.. पोपट झालेला गरूड नाही दाखवता येणार, कारण तो भारतात आहे..

कोलबेर Fri, 05/16/2008 - 07:56
पेनाने काढणे फार अवघड आहे. चित्र थोडेसे तिरके झाले आहे ते सरळ केल्यास अजुनच छान दिसेल.

In reply to by कोलबेर

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 08:54
झालं नाहीय, तिरकेच आलं आहे.. मी लेफ्टी आहे..त्यामुळे ते उजव्या बाजूला कलले आहे.. पूर्ण झाल्यावर लक्षात आलं..

ऋचा Fri, 05/16/2008 - 08:55
मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! =)) छान चित्र काढले आहे.

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 11:28
भाग्यश्री, चित्र आवडले. भिंतीवरील ग्रीलचे डिझाईन आणि त्यावर आलेले झुडुप छान दिसतेय.

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:27
हेच म्हणतो...भिंतीवरचं ग्रिल चितारणं किचकटच आहे...पण छान आलंय. काय पेशन्स आहेत ! वा. छान चित्र भाग्यश्री. येऊदे अजुनही :)

In reply to by धमाल मुलगा

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 12:30
थँक्स मनस्वी आणि धमाल मुला.. हो त्याकाळी होता पेशन्स माझ्यात.. २ तास कंप्युटर समोर बसून काढलं होतं.. आता जमेल की नाही माहीत नाही..

सहज Fri, 05/16/2008 - 12:45
भागश्री आपले चित्र छान आहे. मनात आपसुक एक फर्ग्युसन रोड ची चक्कर झाली. विरंगुळा - वैशाली च्या बाजुला असलेल्या बंगला/दुकाना पुढे दोन तरंगणार्‍या चित्राकृती पाहुन विरंगुळा नक्कीच झाला. कृ. ह. घ्या.

In reply to by सहज

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 12:48
:)) मी आत्ता चित्र पाहताना अगदी हेच नोटिस केले, की त्या माणसांच्या खाली जमिन नाहीय.. होपफुली कोणी नोटीस नाही केले! तेव्हढ्यात तुम्ही केलेच... :| आता चेंज नाही करता येणार, त्यामुळे जाऊदे.. पुढे लक्षात ठेवीन..

शितल Fri, 05/16/2008 - 17:19
भाग्यश्री सुरेख चित्र रेखाटले आहेस आणि ते ही पेनाने. अजुन येऊ देत. पहायला आवडतील.

मन Fri, 05/16/2008 - 17:36
पण संगणकावर असं चित्र काढणं थोडं अवघड नाहिये का? म्हंजे आपल्याला हवे तशे बरोब्बर कुंचले त्यावर इतके अचुक मारता येतात की काय? मानलं बुवा. आपलाच, मनोबा

सागर Fri, 05/16/2008 - 18:55
भाग्यश्री, आज खूप दिवसांनी मिसळपाव वर आलो तो तुमचे सुंदर स्केच दिसले.. वा वा काय सुंदर स्केच आहे. अनेक बारकाव्यांसकट 'वैशाली' जशीच्या तशी चितारलेली आहे... आत्तापर्यंत कोणाच्याच कॉलेजच्या वा कोणत्याच आठवणी जाग्या नाही झाल्यात? आश्चर्य याचेच वाटले. मला तुमचे हे चित्र पाहताच वैशाली डोळ्यासमोर उभी राहीली.... कॉलेजमधे असताना अनेकदा मित्र मैत्रीणींबरोबर वैशालीलाच आमचा कट्टा जमायचा... एकदम सुंदर आठवणी जाग्या केल्याबद्दल धन्यवाद भाग्यश्री.... (कट्टाप्रेमी) सागर

राजे Fri, 05/16/2008 - 18:56
छान ! खुपच चांगला प्रयत्न ! अजून ही काही चित्रे पाठवा.. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 21:47
धन्यवाद सगळ्यांना! :) अरे मना, मी कागदावरच काढलंय रे, कंप्युटर वर मूळ चित्र होतं, जे बघून मी हे काढलं.. स्वातीताई, आनंदयात्री,शितल्,वरदा,राजे धन्यवाद! सागर अगदी बरोबर.. वैशाली म्हटलं की कॉलेज आठवतंच.. अगदी मोठ्या माणसांना पण नॉस्टॅल्जिक करून सोडते..

In reply to by भाग्यश्री

कोलबेर Sat, 05/17/2008 - 00:35
तो लहान मुलगा साफ बिघडला आहे.
चित्रात तरी अगदी वडिलांच्या आज्ञेत दिसत आहे..पण आजकालच्या पीढीचं काही खरं नाही हेच खरं!! निदान वडिलांच्या हातातली काठी बघुन तरी सुधारेल अशी आशा करुया :)) ह. घ्या.

In reply to by कोलबेर

देवदत्त Sat, 05/17/2008 - 01:14
चित्रात तरी अगदी वडिलांच्या आज्ञेत दिसत आहे..पण आजकालच्या पीढीचं काही खरं नाही हेच खरं!! पूर्णतः सहमत :D =)) गम्मत राहू द्या पण चित्र छान =D>

In reply to by भाग्यश्री

मन Sat, 05/17/2008 - 02:30
काय छान मुलगा आहे! वडीलांच्या पाठीशी खंबीर पणे उभा राहुन, त्यांना काठी घेउन चालायचं प्रशिक्षण देतोय, असं वाटतय एकंदर. (ह. घ्या. स्कॉलर शिपच्या परिक्षेत चित्रावरुन निबंध लिवायची सवय हाये, म्हून काय बी दिसलं की ष्टोरी चिटकिवतोय त्येला.) बाकी चित्र छान. त्या मुलाचा चेहरा थेट आमच्या घरी महालक्ष्मी बसवल्यावर(गोउरी-गणपतीमधील) त्यांची जी मुले असतात, अगदी तस्साच आहे, अगदी सिन्सिअर पणाचा. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

In reply to by भाग्यश्री

विसोबा खेचर Sat, 05/17/2008 - 08:33
हे चित्रं छानच आहे, मुलगा मला तर एकदम मस्त वाटला! :) नंतर दिलेलं वारली चित्रंही सुरेख आहे.... औरभी आने दो... तात्या.

यशोधरा Fri, 05/16/2008 - 22:11
छान आलय की!! :) मी प्रतिक्रिया टाकत होते, तेवढयात तू हे चित्रही टाकलस!! :) दोन्ही चित्रं सुरेख गं :)

एक Fri, 05/16/2008 - 22:08
आजुबाजुची हिरवळ आणि गर्दी खुपच कमी दिसते आहे. कॉलेजेस ना सुट्टी होती कि काय? चित्र सुंदरच आहे.. टिका करण्याइतका मी मुळीच चित्रकार नाही (मी गणपतीला काळा गॉगल काढला होता कारण भिवया रंगवण्यासाठी नं १ चा ब्रश वापरायचा असतो हे कोणी सांगितलं नव्हतं.) - (आजुबाजुची हिरवळ हिच वैशालीचं मेन डेकोरेशन आहे अस मानणार्‍यांपैकी ) एक.

In reply to by एक

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 22:13
तुमचं बरोबर आहे.. पण मूळ चित्रकार तिथे कधी चित्र काढायला गेला, त्यावर अवलंबून आहे.. पहाटे गेला असावा.. नाहीतर इतकी कमी गर्दी आणि गाड्या नसतात कधी! :)

शितल Fri, 05/16/2008 - 22:28
भाग्यश्री तुझे रेखाटन खुपच सुरेख आहे.

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 23:38
हे थोडंफार वारली प्रकारचे आहे, पण नेहेमीचे वारलीचे पॅटर्न्स नाहीयेत यात.. म्हणजे ती काड्या-काड्यांची माणसं, ती वाद्यं,गोल करून केलेलं नृत्य वगैरे.. ब्राऊन कापडावर, पांढर्या अक्रेलिक पेंटने काढले आहे.. मूळ चित्र एका छोट्या फोटो मधे देतात, ते पाहून आपण कापडावर काढायचे.. थोडेसे प्रपोर्शन साठी काही आउटलाईन्स दिलेल्या असतात, पण अर्थात चित्र तुम्हीच काढता / रंगवता.. फ्रेमच्या काचेत फ्लॅश पडल्याने तो मधे प्रकाश दिसतोय.. :( IMG_0230

ईश्वरी Sat, 05/17/2008 - 00:28
भाग्यश्री तुझा पेन स्केच चा प्रयत्न छान वाटला. हे वारली प्रकारचे चित्र ही खुपच सुरेख आहे. आवडले. ईश्वरी

In reply to by मुक्तसुनीत

भाग्यश्री Sat, 05/17/2008 - 01:30
हेहे मुक्तसुनीत! केसु आणि चतुरंगांना प्रतिसाद देऊन इथे आलात का? म्हणून असा प्रतिसाद! मी कवितेच्या वाट्याला नाही हो जात! माझा प्रांत नाही तो.. :)

झकासराव Sat, 05/17/2008 - 10:11
आहेस चित्र. जर ते कॉम्पवर बघुन काढण्यापेक्षा प्रत्यक्ष जावुन काढल असतस तर तिकडे चाय, चाट वै वै खादाडी करता आली असती की. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

शिंगाड्या Wed, 05/21/2008 - 20:26
छान आहेत सगळी चित्रे...बाकी आमच्या चित्रकलेतील व्यक्ति हातापायी निट असणे दुरापस्त ;)

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 03:52
दुवा देता आला नाही, लेख संपादन पण करता येत नाहीय.. म्हणून इथे देते.. http://www.maayboli.com/cgi-bin/hitguj/show.cgi?tpc=75&post=975926#POST975926

मदनबाण Fri, 05/16/2008 - 04:01
मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! :)) उत्तम प्रयत्न आहे..... तुम्ही या पेक्शाही सुंदर स्केच काढु शकाल असे मला वाटते..... मदनबाण.....

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 07:51
छान आहे चित्रं! मला हे चित्रं एका लहान, शाळकरी मुलीने काढलं आहे असं वाटतं! :) मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! ) :)) आम्हालाही तुमचा तो पोपटवजा गरूड पाहायचा आहे! :) आपला, (चित्रकलाप्रेमी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 08:58
लहान आणि शाळकरी?? मला नाही वाटत, शाळकरी मुलीला हे जमेल.. "चित्रकलेत लहान" असलेल्या व्यक्तीने काढलंय म्हटलं तर चालेल.. कारण मी आहेच लहान.. पोपट झालेला गरूड नाही दाखवता येणार, कारण तो भारतात आहे..

कोलबेर Fri, 05/16/2008 - 07:56
पेनाने काढणे फार अवघड आहे. चित्र थोडेसे तिरके झाले आहे ते सरळ केल्यास अजुनच छान दिसेल.

In reply to by कोलबेर

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 08:54
झालं नाहीय, तिरकेच आलं आहे.. मी लेफ्टी आहे..त्यामुळे ते उजव्या बाजूला कलले आहे.. पूर्ण झाल्यावर लक्षात आलं..

ऋचा Fri, 05/16/2008 - 08:55
मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! =)) छान चित्र काढले आहे.

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 11:28
भाग्यश्री, चित्र आवडले. भिंतीवरील ग्रीलचे डिझाईन आणि त्यावर आलेले झुडुप छान दिसतेय.

In reply to by मनस्वी

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:27
हेच म्हणतो...भिंतीवरचं ग्रिल चितारणं किचकटच आहे...पण छान आलंय. काय पेशन्स आहेत ! वा. छान चित्र भाग्यश्री. येऊदे अजुनही :)

In reply to by धमाल मुलगा

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 12:30
थँक्स मनस्वी आणि धमाल मुला.. हो त्याकाळी होता पेशन्स माझ्यात.. २ तास कंप्युटर समोर बसून काढलं होतं.. आता जमेल की नाही माहीत नाही..

सहज Fri, 05/16/2008 - 12:45
भागश्री आपले चित्र छान आहे. मनात आपसुक एक फर्ग्युसन रोड ची चक्कर झाली. विरंगुळा - वैशाली च्या बाजुला असलेल्या बंगला/दुकाना पुढे दोन तरंगणार्‍या चित्राकृती पाहुन विरंगुळा नक्कीच झाला. कृ. ह. घ्या.

In reply to by सहज

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 12:48
:)) मी आत्ता चित्र पाहताना अगदी हेच नोटिस केले, की त्या माणसांच्या खाली जमिन नाहीय.. होपफुली कोणी नोटीस नाही केले! तेव्हढ्यात तुम्ही केलेच... :| आता चेंज नाही करता येणार, त्यामुळे जाऊदे.. पुढे लक्षात ठेवीन..

शितल Fri, 05/16/2008 - 17:19
भाग्यश्री सुरेख चित्र रेखाटले आहेस आणि ते ही पेनाने. अजुन येऊ देत. पहायला आवडतील.

मन Fri, 05/16/2008 - 17:36
पण संगणकावर असं चित्र काढणं थोडं अवघड नाहिये का? म्हंजे आपल्याला हवे तशे बरोब्बर कुंचले त्यावर इतके अचुक मारता येतात की काय? मानलं बुवा. आपलाच, मनोबा

सागर Fri, 05/16/2008 - 18:55
भाग्यश्री, आज खूप दिवसांनी मिसळपाव वर आलो तो तुमचे सुंदर स्केच दिसले.. वा वा काय सुंदर स्केच आहे. अनेक बारकाव्यांसकट 'वैशाली' जशीच्या तशी चितारलेली आहे... आत्तापर्यंत कोणाच्याच कॉलेजच्या वा कोणत्याच आठवणी जाग्या नाही झाल्यात? आश्चर्य याचेच वाटले. मला तुमचे हे चित्र पाहताच वैशाली डोळ्यासमोर उभी राहीली.... कॉलेजमधे असताना अनेकदा मित्र मैत्रीणींबरोबर वैशालीलाच आमचा कट्टा जमायचा... एकदम सुंदर आठवणी जाग्या केल्याबद्दल धन्यवाद भाग्यश्री.... (कट्टाप्रेमी) सागर

राजे Fri, 05/16/2008 - 18:56
छान ! खुपच चांगला प्रयत्न ! अजून ही काही चित्रे पाठवा.. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 21:47
धन्यवाद सगळ्यांना! :) अरे मना, मी कागदावरच काढलंय रे, कंप्युटर वर मूळ चित्र होतं, जे बघून मी हे काढलं.. स्वातीताई, आनंदयात्री,शितल्,वरदा,राजे धन्यवाद! सागर अगदी बरोबर.. वैशाली म्हटलं की कॉलेज आठवतंच.. अगदी मोठ्या माणसांना पण नॉस्टॅल्जिक करून सोडते..

In reply to by भाग्यश्री

कोलबेर Sat, 05/17/2008 - 00:35
तो लहान मुलगा साफ बिघडला आहे.
चित्रात तरी अगदी वडिलांच्या आज्ञेत दिसत आहे..पण आजकालच्या पीढीचं काही खरं नाही हेच खरं!! निदान वडिलांच्या हातातली काठी बघुन तरी सुधारेल अशी आशा करुया :)) ह. घ्या.

In reply to by कोलबेर

देवदत्त Sat, 05/17/2008 - 01:14
चित्रात तरी अगदी वडिलांच्या आज्ञेत दिसत आहे..पण आजकालच्या पीढीचं काही खरं नाही हेच खरं!! पूर्णतः सहमत :D =)) गम्मत राहू द्या पण चित्र छान =D>

In reply to by भाग्यश्री

मन Sat, 05/17/2008 - 02:30
काय छान मुलगा आहे! वडीलांच्या पाठीशी खंबीर पणे उभा राहुन, त्यांना काठी घेउन चालायचं प्रशिक्षण देतोय, असं वाटतय एकंदर. (ह. घ्या. स्कॉलर शिपच्या परिक्षेत चित्रावरुन निबंध लिवायची सवय हाये, म्हून काय बी दिसलं की ष्टोरी चिटकिवतोय त्येला.) बाकी चित्र छान. त्या मुलाचा चेहरा थेट आमच्या घरी महालक्ष्मी बसवल्यावर(गोउरी-गणपतीमधील) त्यांची जी मुले असतात, अगदी तस्साच आहे, अगदी सिन्सिअर पणाचा. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

In reply to by भाग्यश्री

विसोबा खेचर Sat, 05/17/2008 - 08:33
हे चित्रं छानच आहे, मुलगा मला तर एकदम मस्त वाटला! :) नंतर दिलेलं वारली चित्रंही सुरेख आहे.... औरभी आने दो... तात्या.

यशोधरा Fri, 05/16/2008 - 22:11
छान आलय की!! :) मी प्रतिक्रिया टाकत होते, तेवढयात तू हे चित्रही टाकलस!! :) दोन्ही चित्रं सुरेख गं :)

एक Fri, 05/16/2008 - 22:08
आजुबाजुची हिरवळ आणि गर्दी खुपच कमी दिसते आहे. कॉलेजेस ना सुट्टी होती कि काय? चित्र सुंदरच आहे.. टिका करण्याइतका मी मुळीच चित्रकार नाही (मी गणपतीला काळा गॉगल काढला होता कारण भिवया रंगवण्यासाठी नं १ चा ब्रश वापरायचा असतो हे कोणी सांगितलं नव्हतं.) - (आजुबाजुची हिरवळ हिच वैशालीचं मेन डेकोरेशन आहे अस मानणार्‍यांपैकी ) एक.

In reply to by एक

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 22:13
तुमचं बरोबर आहे.. पण मूळ चित्रकार तिथे कधी चित्र काढायला गेला, त्यावर अवलंबून आहे.. पहाटे गेला असावा.. नाहीतर इतकी कमी गर्दी आणि गाड्या नसतात कधी! :)

शितल Fri, 05/16/2008 - 22:28
भाग्यश्री तुझे रेखाटन खुपच सुरेख आहे.

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 23:38
हे थोडंफार वारली प्रकारचे आहे, पण नेहेमीचे वारलीचे पॅटर्न्स नाहीयेत यात.. म्हणजे ती काड्या-काड्यांची माणसं, ती वाद्यं,गोल करून केलेलं नृत्य वगैरे.. ब्राऊन कापडावर, पांढर्या अक्रेलिक पेंटने काढले आहे.. मूळ चित्र एका छोट्या फोटो मधे देतात, ते पाहून आपण कापडावर काढायचे.. थोडेसे प्रपोर्शन साठी काही आउटलाईन्स दिलेल्या असतात, पण अर्थात चित्र तुम्हीच काढता / रंगवता.. फ्रेमच्या काचेत फ्लॅश पडल्याने तो मधे प्रकाश दिसतोय.. :( IMG_0230

ईश्वरी Sat, 05/17/2008 - 00:28
भाग्यश्री तुझा पेन स्केच चा प्रयत्न छान वाटला. हे वारली प्रकारचे चित्र ही खुपच सुरेख आहे. आवडले. ईश्वरी

In reply to by मुक्तसुनीत

भाग्यश्री Sat, 05/17/2008 - 01:30
हेहे मुक्तसुनीत! केसु आणि चतुरंगांना प्रतिसाद देऊन इथे आलात का? म्हणून असा प्रतिसाद! मी कवितेच्या वाट्याला नाही हो जात! माझा प्रांत नाही तो.. :)

झकासराव Sat, 05/17/2008 - 10:11
आहेस चित्र. जर ते कॉम्पवर बघुन काढण्यापेक्षा प्रत्यक्ष जावुन काढल असतस तर तिकडे चाय, चाट वै वै खादाडी करता आली असती की. :) ................ http://picasaweb.google.co.in/zakasrao

शिंगाड्या Wed, 05/21/2008 - 20:26
छान आहेत सगळी चित्रे...बाकी आमच्या चित्रकलेतील व्यक्ति हातापायी निट असणे दुरापस्त ;)
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
सगळ्यांची चित्रं पाहून मला सुद्धा हुरूप आलाय! म्हणू़न हे चित्रं.. :) मला काडीएक चित्रकला येत नाही.. पण फॉर सम रिझन मागच्या वर्षीपासून मला चित्रं काढावीशी वाटू लागली, मी काढू लागले, व काही बरी जमली... (काही नाहीच जमली! मी काढलेल्या गरूडाला पोपट म्हणून माझ्या आज्जीनी माझा मस्त पोपट केला होता! ) तर त्यातलं हे एक.. हे पाहून काढले आहे.. मूळ चित्र भयंकर आवडलं, म्हणून लगेच वहीच्या पानावर पेनानी काढून पाहीले.. मूळ चित्राच्या जवळही जात नाही, याची मला कल्पना आहे..

'एकाक्ष' - रेखाटन.

चतुरंग ·

In reply to by मुक्तसुनीत

मन Fri, 05/16/2008 - 02:54
मस्त चित्र. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

In reply to by मुक्तसुनीत

राजे Fri, 05/16/2008 - 19:19
मिसळपाववरचे लोक खरेच एकसे बढकर एक छुपे रुस्तुम निघाले राव ! जियो भाई चतुरंगशेठ ! अजून येऊ द्या ! १००% सहमत. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 03:19
बापरे.. ती डोळ्याची रिकामी खोबण डेंजर दिसतीय.. पण काय सुंदर काढलंय हो! मला माझे अपयशी प्रयत्न आठवतायत.. हे इतकं छान काढायला कसं जमतं बॉ??? बाकी, ती दाढी एका बाजूनी मोठी आहे का?

मदनबाण Fri, 05/16/2008 - 04:18
अरे व्वा मिपाकर कर तर छुपे रुस्तम आहेत..... छान चित्र काढल आहे..... मदनबाण.....

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 07:59
रंगा, रेखाटन छानच आहे पण कोणाचं आहे? हा मनुष्य कोण आहे? असा कुणी एकाक्ष प्रत्यक्षात आहे, की हा तुझ्या मनातला एकाक्ष आहे? आणि त्याची दाढी उजव्या बाजूला ट्रीम केलेली आणि डाव्या बाजूला वाढलेली, असं का? :) तात्या.

कोलबेर Fri, 05/16/2008 - 08:05
क्या बात है! उत्कृष्ट रेखाटन!! चित्रकले बरोबर विडंबने करण्याचा बोनस सर्वांनाच मिळतो का? :)

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:09
रंगराव, मस्तच. गुढतेकडे झुकणारं हे चित्र एकदम झकास! बाकी हा कुठे पाहिला होता की मनातलाच? भयानक खोबण, अस्ताव्यस्त (एका बाजुची) दाढी, हरवलेल्या भुवया, चेहर्‍यावरचे काहीसे हिंस्त्रतेकडे झुकणारे भाव...जबरदस्त! येऊद्या अजुनही! अवांतरः हा एकाक्ष जर मनातला असेल, तर कोण्या काळी मनातली विषण्णता, आणि काहीश्या हतबलतेतून आलेल्या रागाच्या मनोस्थितीत असताना काढलेला आहे का हो?

In reply to by धमाल मुलगा

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 14:07
भयानक खोबण, अस्ताव्यस्त (एका बाजुची) दाढी, हरवलेल्या भुवया, चेहर्‍यावरचे काहीसे हिंस्त्रतेकडे झुकणारे भाव...जबरदस्त! खुपच भारी रेखाचित्र आहे, लै भारी भारी चित्रकार आहेत आपल्या मिपावर, सुंदर. कवितेचे अंग (पहिला अर्थ घ्या) असणार्‍या लोकांना चित्रकला अवगत असतेच बहुदा ! (एक पे एक फ्री) आपला ओंकार पण गझला करता करता रेखाचित्रेही सुरेख काढतो बरं.

स्वाती दिनेश Fri, 05/16/2008 - 12:41
मजा तर येते आहेच,एकापेक्षा एक चित्रांची मेजवानी ! आणि एकापेक्षा एक सवाई चित्रकारही दिसताहेत.. तात्या,बहुदा अजून एक विभाग करायला लागणार..:) स्वाती

In reply to by स्वाती दिनेश

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 12:54
तात्या,बहुदा अजून एक विभाग करायला लागणार.. हम्म! स्वाती तुझं खरं आहे! :) ठीक आहे, काढूया की चित्रकला विभाग! आम्हाला त्यात खुशीच आहे! :) आपला, (चित्रकलाप्रेमी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 14:12
त्या येउ घातलेल्या विभागाचे नाव 'आर्ट गॅलरी' ठेवले तर काय बहार होईल ! पुढे मागे खर्‍या खर्‍या मिपा कट्ट्यांसारखी खरी खरी 'आर्ट गॅलरी' पण भरवता येइल :)

In reply to by विसोबा खेचर

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 14:19
ठीक आहे, काढूया की चित्रकला विभाग! आम्हाला त्यात खुशीच आहे!
धतर ततर धतर ततर...
त्या येउ घातलेल्या विभागाचे नाव 'आर्ट गॅलरी' ठेवले तर काय बहार होईल !
मराठमोळे आणि जरा वेगळे नाव असावे, असे मला वाटते.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

गणपा Fri, 05/16/2008 - 15:55
अगदी हेच म्हणतो. चित्रकला विभागाला आमचही अनुमोदन. या विभागाला कलादालन किंवा नुसत दालन हे नाव कस वाटतय.

चतुरंग Sat, 05/17/2008 - 01:55
चित्रातल्या व्यक्तीबद्दल थोडे - हे चित्र जन्मठेपेची शिक्षा झालेल्या एका अट्टल गुन्हेगाराचे आहे. आधी मुद्दामच हे सांगितले नव्हते नाहीतर चित्रावरुन मत तयार होण्याऐवजी मतावरुन चित्र मनात तयार होण्याचा संभव :). व्यक्तिचित्रांच्या एका पुस्तकातल्या ह्या चित्राने बघताक्षणी मनाचा कबजा घेतला आणि मी लगेच चित्र काढायला बसल्याचे आठवते. दाढी एका बाजूला कातरल्यासारखी दिसते असे काही रसिकांचे मत आहे. ते मूळ चित्रात होते की माझ्याकडून शेडिंग करताना अर्धवट राहून गेले हे आता आठवत नाही, २३ वर्षे झाली त्याला! पुढील चित्र लवकरच टाकेन. चतुरंग

मदनबाण Sat, 05/17/2008 - 04:42
मला हे चित्र कुठेतरी पाहिल्या सारखे वाटते आहे..... दोन वेगळ्या चेहर्‍यांचा मिळुन एक चेहेरा बनवला आहे असे मला तरी वाटले,,म्हणजे चेहेर्‍याचा डावा भाग एका व्यक्तीचा आणि उजवा भाग मात्र दुसर्‍या व्यक्तीचा..... म्हणुनच बहुतेक डाव्या डोळ्यावर भुवई नाही तर उजव्या चेहेर्‍याची दाढी वाढली आहे...... मदनबाण.....

In reply to by मुक्तसुनीत

मन Fri, 05/16/2008 - 02:54
मस्त चित्र. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

In reply to by मुक्तसुनीत

राजे Fri, 05/16/2008 - 19:19
मिसळपाववरचे लोक खरेच एकसे बढकर एक छुपे रुस्तुम निघाले राव ! जियो भाई चतुरंगशेठ ! अजून येऊ द्या ! १००% सहमत. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 03:19
बापरे.. ती डोळ्याची रिकामी खोबण डेंजर दिसतीय.. पण काय सुंदर काढलंय हो! मला माझे अपयशी प्रयत्न आठवतायत.. हे इतकं छान काढायला कसं जमतं बॉ??? बाकी, ती दाढी एका बाजूनी मोठी आहे का?

मदनबाण Fri, 05/16/2008 - 04:18
अरे व्वा मिपाकर कर तर छुपे रुस्तम आहेत..... छान चित्र काढल आहे..... मदनबाण.....

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 07:59
रंगा, रेखाटन छानच आहे पण कोणाचं आहे? हा मनुष्य कोण आहे? असा कुणी एकाक्ष प्रत्यक्षात आहे, की हा तुझ्या मनातला एकाक्ष आहे? आणि त्याची दाढी उजव्या बाजूला ट्रीम केलेली आणि डाव्या बाजूला वाढलेली, असं का? :) तात्या.

कोलबेर Fri, 05/16/2008 - 08:05
क्या बात है! उत्कृष्ट रेखाटन!! चित्रकले बरोबर विडंबने करण्याचा बोनस सर्वांनाच मिळतो का? :)

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:09
रंगराव, मस्तच. गुढतेकडे झुकणारं हे चित्र एकदम झकास! बाकी हा कुठे पाहिला होता की मनातलाच? भयानक खोबण, अस्ताव्यस्त (एका बाजुची) दाढी, हरवलेल्या भुवया, चेहर्‍यावरचे काहीसे हिंस्त्रतेकडे झुकणारे भाव...जबरदस्त! येऊद्या अजुनही! अवांतरः हा एकाक्ष जर मनातला असेल, तर कोण्या काळी मनातली विषण्णता, आणि काहीश्या हतबलतेतून आलेल्या रागाच्या मनोस्थितीत असताना काढलेला आहे का हो?

In reply to by धमाल मुलगा

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 14:07
भयानक खोबण, अस्ताव्यस्त (एका बाजुची) दाढी, हरवलेल्या भुवया, चेहर्‍यावरचे काहीसे हिंस्त्रतेकडे झुकणारे भाव...जबरदस्त! खुपच भारी रेखाचित्र आहे, लै भारी भारी चित्रकार आहेत आपल्या मिपावर, सुंदर. कवितेचे अंग (पहिला अर्थ घ्या) असणार्‍या लोकांना चित्रकला अवगत असतेच बहुदा ! (एक पे एक फ्री) आपला ओंकार पण गझला करता करता रेखाचित्रेही सुरेख काढतो बरं.

स्वाती दिनेश Fri, 05/16/2008 - 12:41
मजा तर येते आहेच,एकापेक्षा एक चित्रांची मेजवानी ! आणि एकापेक्षा एक सवाई चित्रकारही दिसताहेत.. तात्या,बहुदा अजून एक विभाग करायला लागणार..:) स्वाती

In reply to by स्वाती दिनेश

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 12:54
तात्या,बहुदा अजून एक विभाग करायला लागणार.. हम्म! स्वाती तुझं खरं आहे! :) ठीक आहे, काढूया की चित्रकला विभाग! आम्हाला त्यात खुशीच आहे! :) आपला, (चित्रकलाप्रेमी) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 14:12
त्या येउ घातलेल्या विभागाचे नाव 'आर्ट गॅलरी' ठेवले तर काय बहार होईल ! पुढे मागे खर्‍या खर्‍या मिपा कट्ट्यांसारखी खरी खरी 'आर्ट गॅलरी' पण भरवता येइल :)

In reply to by विसोबा खेचर

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 14:19
ठीक आहे, काढूया की चित्रकला विभाग! आम्हाला त्यात खुशीच आहे!
धतर ततर धतर ततर...
त्या येउ घातलेल्या विभागाचे नाव 'आर्ट गॅलरी' ठेवले तर काय बहार होईल !
मराठमोळे आणि जरा वेगळे नाव असावे, असे मला वाटते.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

गणपा Fri, 05/16/2008 - 15:55
अगदी हेच म्हणतो. चित्रकला विभागाला आमचही अनुमोदन. या विभागाला कलादालन किंवा नुसत दालन हे नाव कस वाटतय.

चतुरंग Sat, 05/17/2008 - 01:55
चित्रातल्या व्यक्तीबद्दल थोडे - हे चित्र जन्मठेपेची शिक्षा झालेल्या एका अट्टल गुन्हेगाराचे आहे. आधी मुद्दामच हे सांगितले नव्हते नाहीतर चित्रावरुन मत तयार होण्याऐवजी मतावरुन चित्र मनात तयार होण्याचा संभव :). व्यक्तिचित्रांच्या एका पुस्तकातल्या ह्या चित्राने बघताक्षणी मनाचा कबजा घेतला आणि मी लगेच चित्र काढायला बसल्याचे आठवते. दाढी एका बाजूला कातरल्यासारखी दिसते असे काही रसिकांचे मत आहे. ते मूळ चित्रात होते की माझ्याकडून शेडिंग करताना अर्धवट राहून गेले हे आता आठवत नाही, २३ वर्षे झाली त्याला! पुढील चित्र लवकरच टाकेन. चतुरंग

मदनबाण Sat, 05/17/2008 - 04:42
मला हे चित्र कुठेतरी पाहिल्या सारखे वाटते आहे..... दोन वेगळ्या चेहर्‍यांचा मिळुन एक चेहेरा बनवला आहे असे मला तरी वाटले,,म्हणजे चेहेर्‍याचा डावा भाग एका व्यक्तीचा आणि उजवा भाग मात्र दुसर्‍या व्यक्तीचा..... म्हणुनच बहुतेक डाव्या डोळ्यावर भुवई नाही तर उजव्या चेहेर्‍याची दाढी वाढली आहे...... मदनबाण.....
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
थोडी पार्श्वभूमी - माझी आई ड्रॉईंग काढायची त्यावेळी पेन्सिली, रंग, कागद घेऊन मी काहीतरी लुडबुड करीत बसलेला असे. त्यातूनच पुढे कधीतरी चित्रांबद्दल गोडी निर्माण झाली असावी. मला रंगीत चित्रांपेक्षा रेखाटने अधिक भावतात (कदाचित मला तेवढीच बरी जमत असावीत ;) ). काही वर्षे रेखाटने केली. पुढे कॉलेजच्या दिवसांनंतर आपसूकच तो छंद मागे पडला. आपल्या कितीतरी गोष्टी अशा व्यापातून मागे पडत गेलेल्या मला जाणवते. कामातून सवड काढून, उसंत मिळवून असे छंद पुन्हा एकदा जोपासायला हवेत अशी प्रबळ इच्छा मनात मूळ धरुन आहे.

तगमग

ॐकार ·

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 08:26
फुकट भाषणे, उधार वक्ते विकत घेतले श्रोत्यांचे नग सुचले नाही काही क्षणभर नुसती तगमग तगमग तगमग सुंदर...! तात्या.

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 15:06
छान कविता ओकार. सुचले नाही काही क्षणभर नुसती तगमग तगमग तगमग मस्तच !

चतुरंग Fri, 05/16/2008 - 19:10
जगण्यासाठी इतकी दगदग श्वास घेतला, जाणवली धग होकाराचे आढेवेढे! आधी किंवा आत्ता वा मग ह्या दोन द्विपदी विशेष भावल्या. (अशोककुमारच्या 'रेलगाडी रेलगाडी' च्या चालीत फिट्ट बसतंय! :)) चतुरंग

धोंडोपंत Fri, 05/16/2008 - 19:57
वा ॐकार, सहजसुंदर ओघवती ग़ज़ल. चांगली आहे. बर्‍याच महिन्यांनी जवळपास वर्ष-दीड वर्षांनी तुझी ग़ज़ल वाचली. समाधान वाटले. बेलाशी आम्ही सहमत आहोत. तुझे इतर काव्य ज्यांनी वाचले आहे, त्यांचे मत बहुधा तसेच असणार. पण त्यात वैषम्य वाटण्यासारखे काही नाही. प्रत्येक ग़ज़ल पराकोटीच्या उंचीला नेणे ग़ालिबलाही जमलेले नाही. म्हणूनच रेख़्तेके तुम ही उस्ताद नही हो 'ग़ालिब' कहते है अगले ज़माने में कोई मीर भी था... असे त्यांनी लिहिले असावे. असो. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (आस्वादक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 08:26
फुकट भाषणे, उधार वक्ते विकत घेतले श्रोत्यांचे नग सुचले नाही काही क्षणभर नुसती तगमग तगमग तगमग सुंदर...! तात्या.

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 15:06
छान कविता ओकार. सुचले नाही काही क्षणभर नुसती तगमग तगमग तगमग मस्तच !

चतुरंग Fri, 05/16/2008 - 19:10
जगण्यासाठी इतकी दगदग श्वास घेतला, जाणवली धग होकाराचे आढेवेढे! आधी किंवा आत्ता वा मग ह्या दोन द्विपदी विशेष भावल्या. (अशोककुमारच्या 'रेलगाडी रेलगाडी' च्या चालीत फिट्ट बसतंय! :)) चतुरंग

धोंडोपंत Fri, 05/16/2008 - 19:57
वा ॐकार, सहजसुंदर ओघवती ग़ज़ल. चांगली आहे. बर्‍याच महिन्यांनी जवळपास वर्ष-दीड वर्षांनी तुझी ग़ज़ल वाचली. समाधान वाटले. बेलाशी आम्ही सहमत आहोत. तुझे इतर काव्य ज्यांनी वाचले आहे, त्यांचे मत बहुधा तसेच असणार. पण त्यात वैषम्य वाटण्यासारखे काही नाही. प्रत्येक ग़ज़ल पराकोटीच्या उंचीला नेणे ग़ालिबलाही जमलेले नाही. म्हणूनच रेख़्तेके तुम ही उस्ताद नही हो 'ग़ालिब' कहते है अगले ज़माने में कोई मीर भी था... असे त्यांनी लिहिले असावे. असो. पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा. आपला, (आस्वादक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com
लेखनविषय:
Taxonomy upgrade extras
जगण्यासाठी इतकी दगदग श्वास घेतला, जाणवली धग होकाराचे आढेवेढे! आधी किंवा आत्ता वा मग फुकट भाषणे, उधार वक्ते विकत घेतले श्रोत्यांचे नग इथे किती गजर्‍याची बोली? इथे कशी पदराची लगबग? सुचले नाही काही क्षणभर नुसती तगमग तगमग तगमग

आमचे पहिले प्रेम..

केशवसुमार ·

गणपा गुरुवार, 05/15/2008 - 21:25
वाह... केशवपंत, आपल हे कलेच अंग नविनच. आर.के. हुबेहुब उतरवलायत. कपाळावरच्या त्या आठ्या नि त्यांना साथ देणार्‍या त्या कमानी सारख्या वाकलेल्या भुवया छान रेखाटलयं +१ बहुदा आर.के. साहेब मेरा नाम जोकरचं जिना यहाँ ऐकत आसावेत... -गणपा

चतुरंग गुरुवार, 05/15/2008 - 21:31
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे. अजून चित्रे येऊदेत. चतुरंग

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 22:17
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे. अगदी हेच म्हणते...

सुवर्णमयी गुरुवार, 05/15/2008 - 23:49
मी कुठेतरी वाचले आहे की बरीच मंडळी ज्यांना गणित उत्तम येते ती कविता आणि रेखाटने सुद्धा करू शकतात... मला या विधानाकरता अनेक पुरावे मिळत आहेत. ( जरा चित्रांकडे वळलात जर कमी विडंबने पडतील, कमी कवी रडतीलः))

In reply to by सुवर्णमयी

केशवसुमार Fri, 05/16/2008 - 18:44
( जरा चित्रांकडे वळलात जर कमी विडंबने पडतील, कमी कवी रडतीलः)) सुवणमयीताई तुमचे हे गणित काही बरोबर नाही... केशवसुमार

शितल Fri, 05/16/2008 - 03:16
छान रेखाटन, प्रत्यक्ष १५ वर्षा पुर्वीचे पेनाने काढलेले अजुनच छान असेल. अजुन रेखाटन पहायला आवडतील.

मीनल Fri, 05/16/2008 - 03:59
केशव सुमार,तुम्हाला बनवताना देव एकदम मुडात होता का हो? किती किती गुण दिले आहेत तुम्हाला?

मुक्तसुनीत Fri, 05/16/2008 - 07:07
....तो छप्पर फाड के ! केशवभौ , तुम्ही ज्या पीठावर वावरता तिथे आम्हालाही यायला मिळते हे आम्हाला भाग्याचे आहे.

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 10:23
केशुभौ मला अगोदर वाटले की हे विडंबन आहे . पण धक्काच दिलात तुम्ही राव. झकास......

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 11:02
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे.
अजून येउद्यात...

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 11:42
बहोत खुब...... केशुशेठ.... अहो काय हे? विडंबनं काय, गज़ला काय, आता रेखाटनं सुध्दा? सगळंच फर्मास... स्वगतः ह्या इसमाच्या अंगी अजुन काय काय कळा असाव्यात बरं? आर.के. एकदम झकास :) विशेषतः भुवयांच्या कमानी मस्तच.

राजे Fri, 05/16/2008 - 18:52
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे.
१००% सहमत. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

केशवसुमार Sat, 05/17/2008 - 08:17
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मना पासून आभार. (आभारी)केशवसुमार

गणपा गुरुवार, 05/15/2008 - 21:25
वाह... केशवपंत, आपल हे कलेच अंग नविनच. आर.के. हुबेहुब उतरवलायत. कपाळावरच्या त्या आठ्या नि त्यांना साथ देणार्‍या त्या कमानी सारख्या वाकलेल्या भुवया छान रेखाटलयं +१ बहुदा आर.के. साहेब मेरा नाम जोकरचं जिना यहाँ ऐकत आसावेत... -गणपा

चतुरंग गुरुवार, 05/15/2008 - 21:31
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे. अजून चित्रे येऊदेत. चतुरंग

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 22:17
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे. अगदी हेच म्हणते...

सुवर्णमयी गुरुवार, 05/15/2008 - 23:49
मी कुठेतरी वाचले आहे की बरीच मंडळी ज्यांना गणित उत्तम येते ती कविता आणि रेखाटने सुद्धा करू शकतात... मला या विधानाकरता अनेक पुरावे मिळत आहेत. ( जरा चित्रांकडे वळलात जर कमी विडंबने पडतील, कमी कवी रडतीलः))

In reply to by सुवर्णमयी

केशवसुमार Fri, 05/16/2008 - 18:44
( जरा चित्रांकडे वळलात जर कमी विडंबने पडतील, कमी कवी रडतीलः)) सुवणमयीताई तुमचे हे गणित काही बरोबर नाही... केशवसुमार

शितल Fri, 05/16/2008 - 03:16
छान रेखाटन, प्रत्यक्ष १५ वर्षा पुर्वीचे पेनाने काढलेले अजुनच छान असेल. अजुन रेखाटन पहायला आवडतील.

मीनल Fri, 05/16/2008 - 03:59
केशव सुमार,तुम्हाला बनवताना देव एकदम मुडात होता का हो? किती किती गुण दिले आहेत तुम्हाला?

मुक्तसुनीत Fri, 05/16/2008 - 07:07
....तो छप्पर फाड के ! केशवभौ , तुम्ही ज्या पीठावर वावरता तिथे आम्हालाही यायला मिळते हे आम्हाला भाग्याचे आहे.

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 10:23
केशुभौ मला अगोदर वाटले की हे विडंबन आहे . पण धक्काच दिलात तुम्ही राव. झकास......

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 11:02
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे.
अजून येउद्यात...

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 11:42
बहोत खुब...... केशुशेठ.... अहो काय हे? विडंबनं काय, गज़ला काय, आता रेखाटनं सुध्दा? सगळंच फर्मास... स्वगतः ह्या इसमाच्या अंगी अजुन काय काय कळा असाव्यात बरं? आर.के. एकदम झकास :) विशेषतः भुवयांच्या कमानी मस्तच.

राजे Fri, 05/16/2008 - 18:52
सुंदर आलंय चित्र! गजला, विडंबने आणि रेखाटने. वा! तू तर कलाकार आहेस रे.
१००% सहमत. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

केशवसुमार Sat, 05/17/2008 - 08:17
प्रतिसाद दिलेल्या आणि प्रतिसाद न दिलेल्या सर्व वाचकांचे मना पासून आभार. (आभारी)केशवसुमार
लेखनविषय:
परवा इनोबानी त्यांनी काढलेले रेखाटण मिपावर दिले आणि आमच्या जुन्या आठवणी जाग्या झाल्या.. १९८९ साली काढलेले हे चित्र आभियांत्रिकी माहाविद्यालयातून बाहेर पडताना आम्ही आमच्या मित्राला आठवण म्हणून दिले होते. पुढे तो मित्र अमेरीकेत स्थायीक झाला.. मधल्या १५ वर्षात मी ते विसरून ही गेलो.. २ वर्षापूर्वी माझ्या माझ्या वाढदिवसाला त्या मित्राची शुभेच्छा इ.मेल आली त्यात हे चित्र त्याने मला स्कॅन करून पाठवले.. कितीतरी वेळ काय बेलावे तेच कळलं नाही..

(जीवघेणे!)

चतुरंग ·

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 22:14
मस्त आहे.... काल केले म्यान सगळे कुशलतेने आज श्वशुरांचे 'घराणे' जीवघेणे मेव्हण्याची दुष्मनी मुरवा कशाला? रोजचे 'बाहेर जाणे' जीवघेणे पाकिटाच्या अंतरंगी पण मिळाले दाखले सारे पुराणे जीवघेणे ही ३ कडवी जास्त आवडली... मूळ कविता न वाचताच ही वाचली....आवडली :)

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 22:14
मस्त आहे.... काल केले म्यान सगळे कुशलतेने आज श्वशुरांचे 'घराणे' जीवघेणे मेव्हण्याची दुष्मनी मुरवा कशाला? रोजचे 'बाहेर जाणे' जीवघेणे पाकिटाच्या अंतरंगी पण मिळाले दाखले सारे पुराणे जीवघेणे ही ३ कडवी जास्त आवडली... मूळ कविता न वाचताच ही वाचली....आवडली :)
लेखनविषय:
मिल्या चे 'जीवघेणे' बोल वाचून आमच्या काही दुखर्‍या आठवणी जाग्या झाल्या. ;) चालणे की ते मटकणे! जीवघेणे वेधती का नेत्र, सजणे!

उन पाउस

आनंदयात्री ·

राजे गुरुवार, 05/15/2008 - 18:43
वा ! काय कथा आहे हो.... मस्त. छायाचित्र देखील मस्त. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

यशोधरा गुरुवार, 05/15/2008 - 18:49
एकदम मस्त गोष्ट! मस्तच लिहिलय... अनुवाद एकदम जमलाय एखादी गोष्ट आपल्याकडे नसल्याशिवाय त्याचं महत्व नाही कळत, नाही का?

शितल गुरुवार, 05/15/2008 - 18:51
मस्तच, "आत्त्ता आम्ही हॉस्पिटल मधुनच परत येतोय, माझ्या मुलाला सकाळीच डिस्चार्ज मिळालाय, तो जन्मांध होता, मागच्या आठवड्यापासुन तो पाहु शकतोय, हा निसर्ग हा उन पावसाचा खेळ त्याच्या डोळ्यांना नवा आहे हो ..... प्लिज आम्हाला माफ करा." तिशीचा पोरगा आपल्याच धुंदीत इंद्रधनुष्याचे रंग आजमावत होता. एकदम हदयस्पर्शी, लिखाण. कथेच्या शेवटी हा उलघडा. मान गये आपको. इ॑द्रधन्युशचा फोटो ही छान.

आनंद गुरुवार, 05/15/2008 - 19:03
कथा खुपच छान आहे. एक शंका आहे, इंद्रायणी एक्सप्रेस तर सकाळी निघते ना मुंबई वरुन मग सुर्यास्त कसा काय बघीतला त्याने. ह.घ्या.

In reply to by आनंद

डॉ.प्रसाद दाढे Fri, 05/16/2008 - 08:18
उत्तम लघुकथा.. चा॑गली जमली आहे..आणखी येऊ द्या.. एक शंका आहे, इंद्रायणी एक्सप्रेस तर सकाळी निघते ना मुंबई वरुन मग सुर्यास्त कसा काय बघीतला त्याने. काय भडकमकरसरा॑चे विद्यार्थी काय..? :) ता॑त्रिकदृष्ट्या मुद्दा बरोबर आहे.. सि॑हगड कि॑वा कोणार्क वा कन्याकुमारी एक्सप्रेस म्हणायला हवे होते

वेदश्री गुरुवार, 05/15/2008 - 20:08
अनुवादासाठी केलेल्या कथानिवडीपासून ते ती स्वैरपणे अनुवादीत करताना वापरलेल्या सुयोग्य अर्थछटायुक्त शब्दांपर्यंत.. सगळंच खूप आवडलं. पुलेमशु ( पुढील लेखनास मनापासून शुभेच्छा ). का कोण जाणे पण आनंदयात्री या सदस्यनावाला जागलात, असे वाटले.

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 20:17
एकदम हदयस्पर्शी, लिखाण. हेच म्हणते... इंद्रधनुष्य सुंदर....

चतुरंग गुरुवार, 05/15/2008 - 20:19
कथेला दिलेली कलाटणी एकदम भानावर आणणारी. वेगळ्या बाजाचे लिखाण. चतुरंग

मन गुरुवार, 05/15/2008 - 20:27
अनुवाद जमलाय. ही कथा मुळ आंग्ल भाषेत वाचलिए. पण अनुवादातही तुम्ही तोच टवटवीत पणा ठेवलाय. विचार अगदि बरोब्बर पोचतो यातुन मुळ कथे प्रमाणेच. एक अत्यंत यशस्वी अनुवाद! आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 05/15/2008 - 20:30
क्या बात है, सेठ !!! कथेची कलाटणी, एकदम सही. स्वैर अनुवाद खूपच आवडला. चित्रही कथेला पुरक असेच आहे. असेच लेखन येऊ दे !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मुक्तसुनीत गुरुवार, 05/15/2008 - 20:40
गोष्ट जमली आहे यात शंका नाही. प्रत्येक दिवस हा दृष्टी येण्याचा पहिला दिवस असल्यासारखा जगणे हा संदेश परिणामकारकपणे पोचविणारी कथा. कथेच्या या तात्पर्यात माझ्या अल्पमतीप्रमाणे मला एक छोटीशी गोष्ट वाढवावीशी वाटते आहे. प्रत्येक दिवस हा दृष्टी/जगण्याची संधी मिळण्याचा पहिला दिवस आहे या उत्साहाइतकेच महत्त्वाचे आहे - प्रत्येक दिवस हा दृष्टी/जगण्याची संधी उपलब्ध असण्याचा शेवटचा दिवस असल्यासारखे जगणेसुद्धा ! आजूबाजूची माणसे , आपले आप्तस्वकीय , कुटुंबीय , आपले आवडते छंद या सगळ्यांचा सहवास आज मिळतो आहे तोवर त्याचा आनंद घ्या आणि त्याना आनंद द्या. कुणास ठाऊक , उद्या आपली गाडी अशा अंधार्‍या बोगद्यात शिरायची ज्याला शेवट नाही !

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 05/15/2008 - 20:56
क्या बात है! तिशीचा पोरगा आपल्याच धुंदीत इंद्रधनुष्याचे रंग आजमावत होता. सहीच! (बर्‍याच दिवसांनी) टिंग्या :)

ईश्वरी गुरुवार, 05/15/2008 - 21:48
मस्त लिहीलीत गोष्ट. ह्रदयाला भिडणारी. ईश्वरी

रामदास गुरुवार, 05/15/2008 - 21:59
उद्या आपली गाडी अशा अंधार्‍या बोगद्यात शिरायची ज्याला शेवट नाही ! » एका वाक्यात डोळे उघडलेस रे बाबा.

आंबोळी गुरुवार, 05/15/2008 - 22:08
मानगये... सुंदर लिहिलयस.... शॉर्ट स्टोरीचा बाज , कथाबीज , मांडणी आणि शेवटचा धक्का फक्कड जमलय. विशेषतः शेवटचा धक्का अप्रतिम..... मजा आली. अश्याच शॉर्ट स्टोरी लिहीत जा. क्रमशः च्या गर्दीत अशी गोष्ट म्हंजे जेवताना मधेच लसणाची किंवा सुकटाचे चटणी तोंडी लावायला मिळाल्यासारखे आहे. (सुकवलेल्या प्रथमावतारावर विशेष प्रेम असणारा) आंबोळी

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 09:07
काही दिवसांपूर्वीच ही ओरीजीनल मेल वाचली होती.. तेव्हा पण आवडली.. आणि आत्ताचा अनुवाद पण खूप आवडला.. "इतक्यात पावसाला सुरुवात झाली अन पावसाचे तुषार आत बसलेल्या प्रवास्यांवर खिडकीतुन पडायला लागले. थोडे उन थोडा पाउस असे मोठे विहंगम दृष्य पाहुन तिशीच्या पोराच्या आनंदाला पारावार उरला नाही, ताठ होउन भान विसरुन तो पावसाला पहात होता. अत्यानंदाने त्याने दोन्ही हातांनी गजांना घट्ट धरुन ठेवले होते. भावनातिरेकाने तो शहारला, त्याच्या हातावरची लव उभी राहिली, त्यावरच्या चकाकणार्‍या पाण्याच्या थेंबांचे डवरुन उठलेले मोती पहावे का बाहेर सुर्यास्त होतांना ढगांच्या कडांवर विसावलेले इंद्रधनुष्य पहावे अश्या विचारात तो बेभानपणे आलटुन पालटुन दोन्ही दृष्य नजरेत साठवुन घेत होता" हा परिच्छेद सगळ्यात जास्त आवडला.. मस्त केलंय वर्णन!

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 11:35
काही दिवसांपूर्वीच ही ओरीजीनल मेल वाचली होती.. तेव्हा पण आवडली.. आणि आत्ताचा अनुवाद पण खूप आवडला..
एखादी गोष्ट आपल्याकडे नसल्याशिवाय त्याचं महत्व नाही कळत, नाही का?

In reply to by मनस्वी

प्राजु Sat, 05/17/2008 - 17:30
काही दिवसांपूर्वीच ही ओरीजीनल मेल वाचली होती.. तेव्हा पण आवडली.. आणि आत्ताचा अनुवाद पण खूप आवडला.. मी ही वाचली होती ओरिजिनल मेल... :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:05
अस वाट्टय इथच खाली उतरुन नुसते हे डोंगर दर्‍या बघत बसावेत ... नाही ?" हे ऐकता ऐकता बाप सुद्धा हातातला पेपर ठेवुन, पोराबरोबर बाहेरची सिनरी पहाण्यात रमला.
:)
तो जन्मांध होता, मागच्या आठवड्यापासुन तो पाहु शकतोय, हा निसर्ग हा उन पावसाचा खेळ त्याच्या डोळ्यांना नवा आहे हो ..... प्लिज आम्हाला माफ करा." तिशीचा पोरगा आपल्याच धुंदीत इंद्रधनुष्याचे रंग आजमावत होता.
क्या बात है ! आनंदयात्रीसाहेब, बाकी हा लघुकथांचा प्रांत म्हणजे तुमचा हक्काचा :) शेवटच्या परिच्छेदात कथेला झर्रकन कलाटणी देण्याची तुमची शैली आम्हाला खुप आवडते. अनुवादासाठी निवडलेली कथाही ह्याच जातकुळीतली. सुंदर! अवांतरः कौसरबी आणि अब्दुलच्या कथेची आतूरतेने वाट पाहतो आहे. येऊद्या लवकर :) - (प्रभावित) ध मा ल.

आनंदयात्री Mon, 05/19/2008 - 10:54
केलेल्या कौतुकाबद्दल, दिलेल्या दादेबद्दल मनापासुन आभारी आहे, ऋणी आहे. धन्यवाद. -आनंदयात्री.

राजे गुरुवार, 05/15/2008 - 18:43
वा ! काय कथा आहे हो.... मस्त. छायाचित्र देखील मस्त. राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

यशोधरा गुरुवार, 05/15/2008 - 18:49
एकदम मस्त गोष्ट! मस्तच लिहिलय... अनुवाद एकदम जमलाय एखादी गोष्ट आपल्याकडे नसल्याशिवाय त्याचं महत्व नाही कळत, नाही का?

शितल गुरुवार, 05/15/2008 - 18:51
मस्तच, "आत्त्ता आम्ही हॉस्पिटल मधुनच परत येतोय, माझ्या मुलाला सकाळीच डिस्चार्ज मिळालाय, तो जन्मांध होता, मागच्या आठवड्यापासुन तो पाहु शकतोय, हा निसर्ग हा उन पावसाचा खेळ त्याच्या डोळ्यांना नवा आहे हो ..... प्लिज आम्हाला माफ करा." तिशीचा पोरगा आपल्याच धुंदीत इंद्रधनुष्याचे रंग आजमावत होता. एकदम हदयस्पर्शी, लिखाण. कथेच्या शेवटी हा उलघडा. मान गये आपको. इ॑द्रधन्युशचा फोटो ही छान.

आनंद गुरुवार, 05/15/2008 - 19:03
कथा खुपच छान आहे. एक शंका आहे, इंद्रायणी एक्सप्रेस तर सकाळी निघते ना मुंबई वरुन मग सुर्यास्त कसा काय बघीतला त्याने. ह.घ्या.

In reply to by आनंद

डॉ.प्रसाद दाढे Fri, 05/16/2008 - 08:18
उत्तम लघुकथा.. चा॑गली जमली आहे..आणखी येऊ द्या.. एक शंका आहे, इंद्रायणी एक्सप्रेस तर सकाळी निघते ना मुंबई वरुन मग सुर्यास्त कसा काय बघीतला त्याने. काय भडकमकरसरा॑चे विद्यार्थी काय..? :) ता॑त्रिकदृष्ट्या मुद्दा बरोबर आहे.. सि॑हगड कि॑वा कोणार्क वा कन्याकुमारी एक्सप्रेस म्हणायला हवे होते

वेदश्री गुरुवार, 05/15/2008 - 20:08
अनुवादासाठी केलेल्या कथानिवडीपासून ते ती स्वैरपणे अनुवादीत करताना वापरलेल्या सुयोग्य अर्थछटायुक्त शब्दांपर्यंत.. सगळंच खूप आवडलं. पुलेमशु ( पुढील लेखनास मनापासून शुभेच्छा ). का कोण जाणे पण आनंदयात्री या सदस्यनावाला जागलात, असे वाटले.

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 20:17
एकदम हदयस्पर्शी, लिखाण. हेच म्हणते... इंद्रधनुष्य सुंदर....

चतुरंग गुरुवार, 05/15/2008 - 20:19
कथेला दिलेली कलाटणी एकदम भानावर आणणारी. वेगळ्या बाजाचे लिखाण. चतुरंग

मन गुरुवार, 05/15/2008 - 20:27
अनुवाद जमलाय. ही कथा मुळ आंग्ल भाषेत वाचलिए. पण अनुवादातही तुम्ही तोच टवटवीत पणा ठेवलाय. विचार अगदि बरोब्बर पोचतो यातुन मुळ कथे प्रमाणेच. एक अत्यंत यशस्वी अनुवाद! आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 05/15/2008 - 20:30
क्या बात है, सेठ !!! कथेची कलाटणी, एकदम सही. स्वैर अनुवाद खूपच आवडला. चित्रही कथेला पुरक असेच आहे. असेच लेखन येऊ दे !!!
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

मुक्तसुनीत गुरुवार, 05/15/2008 - 20:40
गोष्ट जमली आहे यात शंका नाही. प्रत्येक दिवस हा दृष्टी येण्याचा पहिला दिवस असल्यासारखा जगणे हा संदेश परिणामकारकपणे पोचविणारी कथा. कथेच्या या तात्पर्यात माझ्या अल्पमतीप्रमाणे मला एक छोटीशी गोष्ट वाढवावीशी वाटते आहे. प्रत्येक दिवस हा दृष्टी/जगण्याची संधी मिळण्याचा पहिला दिवस आहे या उत्साहाइतकेच महत्त्वाचे आहे - प्रत्येक दिवस हा दृष्टी/जगण्याची संधी उपलब्ध असण्याचा शेवटचा दिवस असल्यासारखे जगणेसुद्धा ! आजूबाजूची माणसे , आपले आप्तस्वकीय , कुटुंबीय , आपले आवडते छंद या सगळ्यांचा सहवास आज मिळतो आहे तोवर त्याचा आनंद घ्या आणि त्याना आनंद द्या. कुणास ठाऊक , उद्या आपली गाडी अशा अंधार्‍या बोगद्यात शिरायची ज्याला शेवट नाही !

ब्रिटिश टिंग्या गुरुवार, 05/15/2008 - 20:56
क्या बात है! तिशीचा पोरगा आपल्याच धुंदीत इंद्रधनुष्याचे रंग आजमावत होता. सहीच! (बर्‍याच दिवसांनी) टिंग्या :)

ईश्वरी गुरुवार, 05/15/2008 - 21:48
मस्त लिहीलीत गोष्ट. ह्रदयाला भिडणारी. ईश्वरी

रामदास गुरुवार, 05/15/2008 - 21:59
उद्या आपली गाडी अशा अंधार्‍या बोगद्यात शिरायची ज्याला शेवट नाही ! » एका वाक्यात डोळे उघडलेस रे बाबा.

आंबोळी गुरुवार, 05/15/2008 - 22:08
मानगये... सुंदर लिहिलयस.... शॉर्ट स्टोरीचा बाज , कथाबीज , मांडणी आणि शेवटचा धक्का फक्कड जमलय. विशेषतः शेवटचा धक्का अप्रतिम..... मजा आली. अश्याच शॉर्ट स्टोरी लिहीत जा. क्रमशः च्या गर्दीत अशी गोष्ट म्हंजे जेवताना मधेच लसणाची किंवा सुकटाचे चटणी तोंडी लावायला मिळाल्यासारखे आहे. (सुकवलेल्या प्रथमावतारावर विशेष प्रेम असणारा) आंबोळी

भाग्यश्री Fri, 05/16/2008 - 09:07
काही दिवसांपूर्वीच ही ओरीजीनल मेल वाचली होती.. तेव्हा पण आवडली.. आणि आत्ताचा अनुवाद पण खूप आवडला.. "इतक्यात पावसाला सुरुवात झाली अन पावसाचे तुषार आत बसलेल्या प्रवास्यांवर खिडकीतुन पडायला लागले. थोडे उन थोडा पाउस असे मोठे विहंगम दृष्य पाहुन तिशीच्या पोराच्या आनंदाला पारावार उरला नाही, ताठ होउन भान विसरुन तो पावसाला पहात होता. अत्यानंदाने त्याने दोन्ही हातांनी गजांना घट्ट धरुन ठेवले होते. भावनातिरेकाने तो शहारला, त्याच्या हातावरची लव उभी राहिली, त्यावरच्या चकाकणार्‍या पाण्याच्या थेंबांचे डवरुन उठलेले मोती पहावे का बाहेर सुर्यास्त होतांना ढगांच्या कडांवर विसावलेले इंद्रधनुष्य पहावे अश्या विचारात तो बेभानपणे आलटुन पालटुन दोन्ही दृष्य नजरेत साठवुन घेत होता" हा परिच्छेद सगळ्यात जास्त आवडला.. मस्त केलंय वर्णन!

मनस्वी Fri, 05/16/2008 - 11:35
काही दिवसांपूर्वीच ही ओरीजीनल मेल वाचली होती.. तेव्हा पण आवडली.. आणि आत्ताचा अनुवाद पण खूप आवडला..
एखादी गोष्ट आपल्याकडे नसल्याशिवाय त्याचं महत्व नाही कळत, नाही का?

In reply to by मनस्वी

प्राजु Sat, 05/17/2008 - 17:30
काही दिवसांपूर्वीच ही ओरीजीनल मेल वाचली होती.. तेव्हा पण आवडली.. आणि आत्ताचा अनुवाद पण खूप आवडला.. मी ही वाचली होती ओरिजिनल मेल... :) - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:05
अस वाट्टय इथच खाली उतरुन नुसते हे डोंगर दर्‍या बघत बसावेत ... नाही ?" हे ऐकता ऐकता बाप सुद्धा हातातला पेपर ठेवुन, पोराबरोबर बाहेरची सिनरी पहाण्यात रमला.
:)
तो जन्मांध होता, मागच्या आठवड्यापासुन तो पाहु शकतोय, हा निसर्ग हा उन पावसाचा खेळ त्याच्या डोळ्यांना नवा आहे हो ..... प्लिज आम्हाला माफ करा." तिशीचा पोरगा आपल्याच धुंदीत इंद्रधनुष्याचे रंग आजमावत होता.
क्या बात है ! आनंदयात्रीसाहेब, बाकी हा लघुकथांचा प्रांत म्हणजे तुमचा हक्काचा :) शेवटच्या परिच्छेदात कथेला झर्रकन कलाटणी देण्याची तुमची शैली आम्हाला खुप आवडते. अनुवादासाठी निवडलेली कथाही ह्याच जातकुळीतली. सुंदर! अवांतरः कौसरबी आणि अब्दुलच्या कथेची आतूरतेने वाट पाहतो आहे. येऊद्या लवकर :) - (प्रभावित) ध मा ल.

आनंदयात्री Mon, 05/19/2008 - 10:54
केलेल्या कौतुकाबद्दल, दिलेल्या दादेबद्दल मनापासुन आभारी आहे, ऋणी आहे. धन्यवाद. -आनंदयात्री.
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
कधीतरी कुठेतरी वाचलेल्या इंग्रजी कथेचा मिपाकरांसाठी हा स्वैर अनुवाद ... छत्रपती शिवाजी टर्मिनसवरनं निघालेली इंद्रायणी एक्सप्रेस यथावकाश मुंबईचा कोलाहल सोडुन सह्याद्रीच्या कुशीत शिरली. गार मोकळ्या वार्‍याने प्रवासी छान सुखावले, कुणी मासिकं-वर्तमानपत्र वाचु लागले तर कुणी बसल्या बसल्या पेंगु लागले. गाडी अगदी सगळ्या प्रकारचे-वयाचे लोक पोटात घेउन धावत होती, तरीही बहुतांश प्रवासी नोकरदार वर्ग किंवा महाविद्यालयीन तरुण तरुणी होते. त्या कंपार्टमेंटमधे खिडकीजवळ साधारण साठीचा एक शिडशिडीत वयस्क गृहस्थ त्याच्या जवळपास तिशीच्या मुलाबरोबर बसला होता.

१०० कौरवांची नावं काय आहेत???

ऋचा ·

स्वाती दिनेश गुरुवार, 05/15/2008 - 16:50
माझ्याकडे होती फार फार पूर्वी १०० कौरवांची नावे..पण आता नाहीत,हरवली कुठेतरी :(

In reply to by स्वाती दिनेश

तळेकर Fri, 05/23/2008 - 13:52
The Kauravas १०१ Duryodhanan Dussaasanan Dussahan Dussalan Jalagandhan Saman Sahan Vindhan Anuvindhan Durdharshan Subaahu Dushpradharshan Durmarshanan Durmukhan Dushkarnan Vikarnan Saalan Sathwan Sulochanan Chithran Upachithran Chithraakshan Chaaruchithran Saraasanan Durmadan Durvigaahan Vivilsu Vikatinandan Oornanaabhan Sunaabhan Nandan Upanandan Chithrabaanan Chithravarman Suvarman Durvimochan Ayobaahu Mahaabaahu Chithraamgan Chithrakundalan Bheemavegan Bheemabalan Vaalaky Belavardhanan Ugraayudhan Sushenan Kundhaadharan Mahodaran Chithraayudhan Nishamgy Paasy Vrindaarakan Dridhavarman Dridhakshathran Somakeerthy Anthudaran Dridhasandhan Jaraasandhan - (It Is questionable if Jaraasandha(n?) is a part of the Kaurava Clan. The actual story can be found [1]) Sathyasandhan Sadaasuvaak Ugrasravas Ugrasenan Senaany Dushparaajan Aparaajithan Kundhasaai Visaalaakshan Duraadharan Dridhahasthan Suhasthan Vaathavegan Suvarchan Aadithyakethu Bahwaasy Naagadathan Ugrasaai Kavachy Kradhanan Kundhy Bheemavikran Dhanurdharan Veerabaahu Alolupan Abhayan Dhridhakarmaavu Dhridharathaasrayan Anaadhrushyan Kundhabhedy Viraavy Chithrakundhalan Pramadhan Amapramaadhy Deerkharoman Suveeryavaan Dheerkhabaahu Sujaathan Kaanchanadhwajan Kundhaasy Virajass Yuyutsu Dussala

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 16:53
आताच मी १ ब्लॉग वाचत होते त्यात त्यांच्या जन्माची कथा पण होती. धन्य ती गांधारी........ #:S

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 16:55
B) मी १ ला कौरव की १०० तेवढं सांगा काका.

सुनील गुरुवार, 05/15/2008 - 16:55
कोण पोटच्या पोराचे नाव दुर्योधन किंवा दु:शासन असे ठेवेल? माझ्या समजुतीप्रमाणे त्यांची खरी नावे सुयोधन आणि सुशासन अशी होती. महाभारतकारांनी त्यांच्या कृत्यामुळे त्यांना दुर्योधन / दु:शासन अशी टोपणनावे दिली. असो. काही महिन्यांपूर्वीच्या लोकरंगमध्ये सर्व १०० नावे पाहिल्याचे आठवते. मिळाल्यास येथे दुवा देईन. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मन गुरुवार, 05/15/2008 - 16:58
हा ही एक कौरव. कौरव दरबारातील द्युत - वस्त्र हरण प्रयत्न ह्यामध्ये वस्त्र हरण आणि एकुणच त्या सभेत पांडवांना देण्यात येणारी हीन वागणुक ह्याला भर सभेत्/दरबारात कडाडुन विरोध करणारा एकमेव कौरव. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 16:58
>>कोण पोटच्या पोराचे नाव दुर्योधन किंवा दु:शासन असे ठेवेल? :O

In reply to by वाचक

प्राजु गुरुवार, 05/15/2008 - 17:08
वाचकराव, छान दुवा.... सगळी नावे आहेत त्यात. ऋचा, वाच तिथे आहेत सगळी नावे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

In reply to by वाचक

मनस्वी गुरुवार, 05/15/2008 - 17:14
१०० : १ ...?? असूदेत. त्यात काहींची नावे वाईट अन् काहींची चांगली असे का? कोणाला माहित असल्यास प्रकाश टाकावा.

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 17:17
खरेतर कौरव १०१ होते त्यांना १ दु:शाला नावाची बहीण होती

आर्य गुरुवार, 05/15/2008 - 18:49
गांधारीला दिवस गेल्यावरही २ वर्ष आपत्य होत नाही यावर चिडून तीने गर्भावर प्रहार केला, तीला आणि कौरव वंशाला वाचवण्या साठी भिष्मांनी व्यासांना बोलावले (भिष्म आणि व्यास हे भाऊ-भाऊ होत) व्यासांनी तुपाच्या मडक्यात (किंवा विशिष्ट जलात)हे १०० तुकडे ठेवले. जवळ पास १ वर्षानंतर यातून (जीव निर्माण केले आणि) मुले ऊत्पन्न झाली . (हे सर्व होई पर्यंत धृतराष्ट्राच्या 'सेवेकरीता' ऐक दासी होती) ९९ मुले, १ मुलगी (दुश्शला) आणि धृतराष्ट्राला दासी पासुन १ मुलगा (युयुत्सु) होता. असे हे १०० कौरव होते. :SS

In reply to by आर्य

मन Fri, 05/16/2008 - 02:12
(भिष्म आणि व्यास हे भाऊ-भाऊ होत) माझ्या माहिती प्रमाणे हे नातं खरच गुंतागुंतिचं आहे. आपण समजतो तशे ते थेट "सावत्र" भाउ सुद्धा नव्हते.(आणि सख्खे तर नाहिच नाही.) (रक्ताचं नातं नव्हतं.) मत्स्य गंधा आणि पराशर मुनींना एक पुत्र झाला त्यां नाव "व्यास" गंगा आणी शांतनु राजा ह्यांना झालेला मुलगा म्हंजे भीष्म. पुढे खुप खुप वर्षांनी मत्स्य गंधा आणि शंतनु ह्यांनी विवाह केला.(ह्या दोहांच्याही जन्माच्याअ कित्येक वर्षे नंतर.) भीष्म आणि व्यास ह्यांच्यात अशाप्रकारे ना समान (सख्खे)वडील होते. ना समान (सख्खी) माता. बाकी, गांधारेच्या त्या मुलीचं नाव "सु शला" च असावं असं वाटतं. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

In reply to by मन

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:24
मत्स्य गंधा आणि पराशर मुनींना एक पुत्र झाला त्यां नाव "व्यास" गंगा आणी शांतनु राजा ह्यांना झालेला मुलगा म्हंजे भीष्म. पुढे खुप खुप वर्षांनी मत्स्य गंधा आणि शंतनु ह्यांनी विवाह केला.(ह्या दोहांच्याही जन्माच्याअ कित्येक वर्षे नंतर.) भीष्म आणि व्यास ह्यांच्यात अशाप्रकारे ना समान (सख्खे)वडील होते.ना समान (सख्खी) माता.
कालांतरानन्तर शंतनु मत्स्यगंधेला एकदा म्हणाला तुझा मुलगा माझा मुलगा मिळुन आपल्या मुलाला मारात आहेत.

In reply to by धमाल मुलगा

मुक्तसुनीत Fri, 05/16/2008 - 23:04
पु. ना. ओकांची पुस्तके वाचा. सर्व वैज्ञानिक आणि तंत्रज्ञानाची त्रेता आणि द्वापारयुगातच झाल्याचे आढळेल :-)

आजानुकर्ण Fri, 05/16/2008 - 07:33
मुरमुरे किंवा चुरमुर्‍यांवर पाणी शिंपडून पोह्यांसारखा एक पदार्थ करतात त्याला सुशीला म्हणतात. (स्मरणशील) आजानुकर्ण

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 11:51
कौरव १ ; कौरव २ ; कौरव ३ ;कौरव ४...कौरव १००...जसे पेन्टियम ; पेन्टियम २ ;पेन्टियम ३ ( एक शंका हे कौरव लपंडाव खेळताना १०, २०, ३०, ४०, ५०,.,.,...,१०० कसे म्हणत असतील)

In reply to by विजुभाऊ

आंबोळी Fri, 05/16/2008 - 13:16
एक शंका हे कौरव लपंडाव खेळताना १०, २०, ३०, ४०, ५०,.,.,...,१०० कसे म्हणत असतील ---तोंडाने... "आई माझ पत्र हरवल" खेळताना कौरवाना केवढ मोठ रिंगण करुन बसावे लागत आसेल नाही? आणि क्रिकेट खेळताना नेहमी एका कुणाला तरी बाहेर बसावे लागत आसेल किंवा अंपायर व्हावे लागत आसेल.... बिच्चारा.

In reply to by आंबोळी

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 14:53
क्रिकेट खेळताना नेहमी एका कुणाला तरी बाहेर बसावे लागत आसेल किंवा अंपायर व्हावे लागत आसेल गणीत चुकतय भौ

In reply to by विजुभाऊ

आंबोळी Fri, 05/16/2008 - 15:32
कसे चुकेल? १०० कौरव. ११ च्या ९ टीम = ९९ +१ (अंपायर) = १०० दु:शाला चीअर गर्ल

In reply to by आनंदयात्री

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 15:42
:)) आता दु:शासन जास्तच गडबडीनं द्रौपदीची साडी ओढायला लागेल....बहिणीची लाज झाकायला कापड नको का त्याला? :)

In reply to by धमाल मुलगा

भडकमकर मास्तर Fri, 05/23/2008 - 14:05
मस्त रे ध मु... बहिणीची लाज झाकायला कापड नको का त्याला_ लोळून हसतोय... =)) =)) _____________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

In reply to by आंबोळी

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:29
ए आम्बोळ्या क्रिकेट मध्ये एका टीम मध्य ऑफिशियली १२ खेळाडु असतात १२* ८ = ९६ होतात. बाकी ४ मेंबरांचे काय करणार ( हल्ली ४था अम्पायर नावाचा कार्यक्रम असतो.)

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 13:06
मला माहीत असलेल्या काही कौरवांची नावं खालीलप्रमाणे आहेत - (माझ्या माहितीप्रमाणे ही नावं कौरवांचीच आहेत, सदर नावांशी मराठी आंतरजालावर वावरणार्‍या अन्य कुणा व्यक्तिच्या नावांशी साधर्म्य आढळल्यास तो केवळ एक योगायोग समजावा!) १) तात्या अभ्यंकर २) महेश वेलणकर ३) विनायक गोरे ४) मिलिंद भांडारकर ५) संजोप राव ६) प्रियाली ७) कोलबेर ७) आजानुकर्ण ८) धोंडोपंत ९) केशवसुमार असो... अजून कुणाला आठवल्यास उरलेली नावं येथे अवश्य द्यावीत ही विनंती.. ! :) आपला, (कौरव) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

केशवसुमार Fri, 05/16/2008 - 13:13
आणि उरलेले कौरव म्हणजे त्यांची जालावरची अनेक नावे :P (केशव) सुमार स्वगतः माझे खरे नाव काय? :/

In reply to by विसोबा खेचर

तात्या, मराठी संकेतस्थळावरील महाभारतातील कौरवांची नावे बरोबर हुडकली. ह.ह.पु.वा !!!! काही राहिलेली नावे !!! शशांक (संस्थळाचा मालक ) अत्यानंद ( बाप रे मेलो आता ) भोमेकाका ( च्यायला कोण आसामी होती/ होता, मला अजून कळले नाही. ) (माझ्या माहितीप्रमाणे ही नावं कौरवांचीच आहेत, सदर नावांशी मराठी आंतरजालावर वावरणार्‍या अन्य कुणा व्यक्तिच्या नावांशी साधर्म्य आढळल्यास तो केवळ एक योगायोग समजावा!)

In reply to by धमाल मुलगा

छोटा डॉन Fri, 05/16/2008 - 16:21
आम्ही कौरवाकडून असलो तरी कौरव नव्हतो ... आम्ही "शकुनीमामांच्या द्युत टीम " मध्ये होतो ... जेव्हा जेव्हा "दु:शला" ला कंटाळा यायचा तेव्हा ती आमच्याबरोबर "द्युत" खेळायची ... स्वगत : च्यायला त्या वेळचे द्युत खेळाचे फोटो काढून जर मिपावर चढवले असते तर लोकांचा गैरसमज नसता झाला ... द्युतपटु छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by छोटा डॉन

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 17:08
हेच खरे आहे .. आम्हाला डानरावांचा शोध लै आवडला .. दु:शला - द्युत लै लै मज्जा ... :)) डान्या येतोस ना पुण्याला ... द्युत खेळुत तु मी अन धम्या !

In reply to by आनंदयात्री

छोटा डॉन Fri, 05/16/2008 - 17:14
मी येतच आहे लवकरच, बसु आपण सगळे .... तु, मी, धमालिस्तानचे युवराज धमालसिंग, मराठा प्रांताचे अधिपती "इनूराव" व गुजरात शेर "विजूशाह" असे सगळे मोठ्ठा बार उडवून देऊ द्युताचा काय ? त्यानंतरचा "वस्त्रहरणाचा सोहळा" तेवढा नको ...[ आजकाल दिवस बरे नव्हेत !!!] छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by धमाल मुलगा

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:34
ए त्या झंप्याला आणि ऐश्वर्या राय भाऊ ला कोणते कौरव करायचे ? का त्याना सात्यकी आणि कृतर्वमाच्या यादव कुळात टाकायचे

In reply to by विसोबा खेचर

चतुरंग Sat, 05/17/2008 - 00:00
७ व्या नंबराचे कौरव जुळे दिसतात! :W :)) (स्वगत - 'चतुरंग' दिसत नाही यात? तरी मला वाटलंच, लेको द्यूत खेळण्याऐवजी 'बुद्धीबळा'ने खेळा म्हणून मागे लागलो होतो त्यामुळे माझा पत्ता ह्यांनी कट केलेला दिसतो! :? ) चतुरंग

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 14:51
आणखी काही कौरव तसेच महाभारतकालीन व्यक्ती आम्बोळी ( या कौरवाकडे "कन्दील " नावाचे अमोघ अस्त्र होते) विजुभाऊ ( या कौरवाकडे "क्रमशः " नावाचे अमोघ अस्त्र होते) मदनबाण ( हा त्याच्या सर्व कौरवा भावांचा गृप फोटो काढायचा) प्राजु ( एका कौरवाला पुढचा जन्म स्त्री चा मिळेल असा शाप होता) मनस्वी ( ---तेच----) प्रभाकर पेठकर (हे भिमाला विराटाच्या दरबारात भिमाला सैपाक शिकवायचे) स्वाती राजेश (हया ते पदार्थ चाखुन पहायच्या) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे ( हे कौरवांचे व्याकरणाचे शिक्षक होते)

In reply to by विजुभाऊ

आंबोळी Fri, 05/16/2008 - 17:27
मास्तर हि एक महाभारतकालीन व्यक्ती होय. हे ना कौरवांकडील होते ना पांडवांकडील. पण याना बर्‍याच अस्त्रविद्या अवगत होत्या. महाभारतातील युद्ध , द्रौपदी वस्त्रहरण्,भीम्-हिडींबा राक्षस विवाह, झालेच तर ध्रुतराष्ट्र पांडू व विदुराचा नियोग पद्धतीने जन्म आणि असे बरेच इव्हेण्ट मास्तरानीच म्यानेज केले होते.

In reply to by आंबोळी

राजे Fri, 05/16/2008 - 19:13
महाभारतातील युद्ध , द्रौपदी वस्त्रहरण्,भीम्-हिडींबा राक्षस विवाह, झालेच तर ध्रुतराष्ट्र पांडू व विदुराचा नियोग पद्धतीने जन्म आणि असे बरेच इव्हेण्ट मास्तरानीच म्यानेज केले होते. 8} राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

In reply to by विजुभाऊ

प्रभाकर पेठकर Fri, 05/23/2008 - 14:43
प्रभाकर पेठकर (हे भिमाला विराटाच्या दरबारात भिमाला सैपाक शिकवायचे) जळ्ळा मेला पुरुषाचा जन्म. रांधा, वाढा, खरकटी काढा......

In reply to by विजुभाऊ

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 15:15
=)) आयला, विजुभाऊ, आता स्वतःचा जीव सांभाळा बॉ!! डांबीस घटोत्कचकाका आता तुमच्या नरडीचा घोट घ्यायला कणांकणांनी बनलेला एखादा उर्जेचा लोळ पाठवणार बहुतेक. ;)

ऋचा Fri, 05/16/2008 - 15:05
मग दॄष्टद्युंन्य कोण होतं???? :W

ऋचा Fri, 05/16/2008 - 16:27
>>>जेव्हा जेव्हा "दु:शला" ला कंटाळा यायचा तेव्हा ती आमच्याबरोबर "द्युत" खेळायची ... अरे तिच्या तरीच द्रौपदीची साडी काढत होता तो त्यांना सवय नसेल ना साड्या पहायची.......अता चिअर गर्ल म्हणलं म्हणजे काय त्यात आलच सगळं.. =))

In reply to by ऋचा

छोटा डॉन Fri, 05/16/2008 - 16:36
"अरे तिच्या तरीच द्रौपदीची साडी काढत होता तो ..." अहो तसे नाही, आम्हाला नाहीत तसल्या घाणेरड्या सवयी ... उलट आम्हाला तो दु:सोहळा बघवेना म्हणून मी, धमालिस्तानचे युवराज धमालसिंग, मराठा प्रांताचे अधिपती "इनूराव" व आनंदाबादचे सुलतान "आनंदखान", गुजरात शेर "विजूशाह" असे आम्ही सगळे "आलोच चहा मारुन " असे सांगुन बाहेर निघून आलो होतो ... फुकट आमच्यावर आळ घेता राव ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by छोटा डॉन

धमाल मुलगा Fri, 05/23/2008 - 11:37
हाव ना राव! एकतर पुरोचनाकडं चहा मारायला गेल्यावर, त्याच्याकडं आमचा ब्रॅन्ड शिल्लक नव्हता, मग मी आणि डान्या दोघांनी विजुभाऊंचा स्वप्नरथ उसना घेऊन अल्ट्रा-माईल्डसाठी शोधमोहिम सुरु केली, तर असंच फिरता फिरता हस्तिनापुराच्या "सेक्टर नं.१५" च्या ३र्‍या गल्लीतल्या कुंजबिहारी यादवाच्या 'मथुरा डेअरी' मध्ये किसनद्येव 'खारी लस्सी -डबल मलाई मारके' पित बसले होते. त्यांना आम्हीच सांगितलं गडबडीत राजप्रासादात चला, द्रौपदी वहिनींचं वस्त्रहरण करताहेत आमचे दादा. किसनद्येव म्हणाले तरीच आंद्या मला सारखा फोन करत होता होय? इथं तिच्यामारी रेंजच मिळत नाही आमच्या मोबाईलला. आता बोला ! का आमच्यासारख्या सज्जन कौरवांना आमच्या दादांच्या पापात सहभागी करता?

मन Fri, 05/16/2008 - 19:33
हे लोक चहा मारायला माझ्या गाडिवर यायचे. (मी कौरवाम्तर्के महालाच्या सर्व प्रकारच्या खाद्य गाड्या वगैरे सांभाळायचो.) चहा सोबत ह्यांना मी इतर पदार्थ :- जसे "कृष्ण भजी", " दु:शासन दाबेली","अर्जुन चिवडा", 'घटोक्तच जम्बो केक', 'दुर्योधन सिगारेट' ,'धर्मराज सात्विक उसळ' आणि "झणझणित तात्या मिसळ" इत्यादी उत्तम उत्तम वस्तु पुरवत असे. पंचक्रोषित माझे नाव "पुरोचन"((वस्तु) पुरवतो तो पुरोचन!) म्हणुन फेमस होते. डिसक्लेमरः- ह्यातला कुठलाही मजकुर २० शतकातील कोणत्याही थोर विभुतींना आणी वस्तुंना लागु होत नाही. असल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.आणी त्यातुन नवे "महाभारत" सुरु करु नये, ही अतिनम्र विनंती. आपलाच, मनोबा

In reply to by मन

देवदत्त Sat, 05/17/2008 - 10:44
असल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.आणी त्यातुन नवे "महाभारत" सुरु करु नये, ही अतिनम्र विनंती. :D

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:51
पंचक्रोषित माझे नाव "पुरोचन"((वस्तु) पुरवतो तो पुरोचन!) म्हणुन फेमस होते. पुरातन वस्तु पुरवतो तो पुरोचन अशी ही या नावाची एक फोड आहे. आणि राजवाड्या च्या भांडरात जुन्या जुन्या वस्तु पुरवल्या म्हणुन कंत्राट कॅन्सल झाले होते. पुरोचनाने सिमेंट मध्य लाख भेसळ करुन मटेरिअल पुरवलेल्या लाक्षगृहाला लागली आग त्यामुळेच लवकर विझु शकली नाही . असे आगी नंतरच्या चौकशीत सिद्ध झाले होते. हा पुरोचन त्यानेच दिलेल्या भेसळ युक्त सिमेंट ने बांधलेल्या जेलच्या भिंतीला भोक पाडुन फरार झाला....(आजतागायत फरारी आरोपीचा शोध लागला नाही. अनधीकृत सूत्रानी दिलेल्या माहतीनुसार त्या पत्त्यावर आता कोण्या साठ्यांचे नाठाळ कार्टे रहाते) हा इतिहास हस्तिनापूर दफ्तर ३ धाकटी पाती क्र ५ मध्ये सातव्या श्लोकात लिहिला आहे. ( संदर्भ : भूर्जपत्र जावक क्रमांक २३४३२/ह धा पा/ खरड उतारा ७/बवकृआ/फ आ नों)

ऋचा Fri, 05/23/2008 - 11:41
महाभारतातील युद्ध , द्रौपदी वस्त्रहरण्,भीम्-हिडींबा राक्षस विवाह, झालेच तर ध्रुतराष्ट्र पांडू व विदुराचा नियोग पद्धतीने जन्म आणि असे बरेच इव्हेण्ट मास्तरानीच म्यानेज केले होते. =)) =)) =)) =)) =))

baba गुरुवार, 10/02/2008 - 20:23
चालू द्या... छान मनोरंजन होतय... कलियुगातील (मि पा करांचे) महाभारत.. ...बाबा

स्वाती दिनेश गुरुवार, 05/15/2008 - 16:50
माझ्याकडे होती फार फार पूर्वी १०० कौरवांची नावे..पण आता नाहीत,हरवली कुठेतरी :(

In reply to by स्वाती दिनेश

तळेकर Fri, 05/23/2008 - 13:52
The Kauravas १०१ Duryodhanan Dussaasanan Dussahan Dussalan Jalagandhan Saman Sahan Vindhan Anuvindhan Durdharshan Subaahu Dushpradharshan Durmarshanan Durmukhan Dushkarnan Vikarnan Saalan Sathwan Sulochanan Chithran Upachithran Chithraakshan Chaaruchithran Saraasanan Durmadan Durvigaahan Vivilsu Vikatinandan Oornanaabhan Sunaabhan Nandan Upanandan Chithrabaanan Chithravarman Suvarman Durvimochan Ayobaahu Mahaabaahu Chithraamgan Chithrakundalan Bheemavegan Bheemabalan Vaalaky Belavardhanan Ugraayudhan Sushenan Kundhaadharan Mahodaran Chithraayudhan Nishamgy Paasy Vrindaarakan Dridhavarman Dridhakshathran Somakeerthy Anthudaran Dridhasandhan Jaraasandhan - (It Is questionable if Jaraasandha(n?) is a part of the Kaurava Clan. The actual story can be found [1]) Sathyasandhan Sadaasuvaak Ugrasravas Ugrasenan Senaany Dushparaajan Aparaajithan Kundhasaai Visaalaakshan Duraadharan Dridhahasthan Suhasthan Vaathavegan Suvarchan Aadithyakethu Bahwaasy Naagadathan Ugrasaai Kavachy Kradhanan Kundhy Bheemavikran Dhanurdharan Veerabaahu Alolupan Abhayan Dhridhakarmaavu Dhridharathaasrayan Anaadhrushyan Kundhabhedy Viraavy Chithrakundhalan Pramadhan Amapramaadhy Deerkharoman Suveeryavaan Dheerkhabaahu Sujaathan Kaanchanadhwajan Kundhaasy Virajass Yuyutsu Dussala

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 16:53
आताच मी १ ब्लॉग वाचत होते त्यात त्यांच्या जन्माची कथा पण होती. धन्य ती गांधारी........ #:S

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 16:55
B) मी १ ला कौरव की १०० तेवढं सांगा काका.

सुनील गुरुवार, 05/15/2008 - 16:55
कोण पोटच्या पोराचे नाव दुर्योधन किंवा दु:शासन असे ठेवेल? माझ्या समजुतीप्रमाणे त्यांची खरी नावे सुयोधन आणि सुशासन अशी होती. महाभारतकारांनी त्यांच्या कृत्यामुळे त्यांना दुर्योधन / दु:शासन अशी टोपणनावे दिली. असो. काही महिन्यांपूर्वीच्या लोकरंगमध्ये सर्व १०० नावे पाहिल्याचे आठवते. मिळाल्यास येथे दुवा देईन. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

मन गुरुवार, 05/15/2008 - 16:58
हा ही एक कौरव. कौरव दरबारातील द्युत - वस्त्र हरण प्रयत्न ह्यामध्ये वस्त्र हरण आणि एकुणच त्या सभेत पांडवांना देण्यात येणारी हीन वागणुक ह्याला भर सभेत्/दरबारात कडाडुन विरोध करणारा एकमेव कौरव. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 16:58
>>कोण पोटच्या पोराचे नाव दुर्योधन किंवा दु:शासन असे ठेवेल? :O

In reply to by वाचक

प्राजु गुरुवार, 05/15/2008 - 17:08
वाचकराव, छान दुवा.... सगळी नावे आहेत त्यात. ऋचा, वाच तिथे आहेत सगळी नावे. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

In reply to by वाचक

मनस्वी गुरुवार, 05/15/2008 - 17:14
१०० : १ ...?? असूदेत. त्यात काहींची नावे वाईट अन् काहींची चांगली असे का? कोणाला माहित असल्यास प्रकाश टाकावा.

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 17:17
खरेतर कौरव १०१ होते त्यांना १ दु:शाला नावाची बहीण होती

आर्य गुरुवार, 05/15/2008 - 18:49
गांधारीला दिवस गेल्यावरही २ वर्ष आपत्य होत नाही यावर चिडून तीने गर्भावर प्रहार केला, तीला आणि कौरव वंशाला वाचवण्या साठी भिष्मांनी व्यासांना बोलावले (भिष्म आणि व्यास हे भाऊ-भाऊ होत) व्यासांनी तुपाच्या मडक्यात (किंवा विशिष्ट जलात)हे १०० तुकडे ठेवले. जवळ पास १ वर्षानंतर यातून (जीव निर्माण केले आणि) मुले ऊत्पन्न झाली . (हे सर्व होई पर्यंत धृतराष्ट्राच्या 'सेवेकरीता' ऐक दासी होती) ९९ मुले, १ मुलगी (दुश्शला) आणि धृतराष्ट्राला दासी पासुन १ मुलगा (युयुत्सु) होता. असे हे १०० कौरव होते. :SS

In reply to by आर्य

मन Fri, 05/16/2008 - 02:12
(भिष्म आणि व्यास हे भाऊ-भाऊ होत) माझ्या माहिती प्रमाणे हे नातं खरच गुंतागुंतिचं आहे. आपण समजतो तशे ते थेट "सावत्र" भाउ सुद्धा नव्हते.(आणि सख्खे तर नाहिच नाही.) (रक्ताचं नातं नव्हतं.) मत्स्य गंधा आणि पराशर मुनींना एक पुत्र झाला त्यां नाव "व्यास" गंगा आणी शांतनु राजा ह्यांना झालेला मुलगा म्हंजे भीष्म. पुढे खुप खुप वर्षांनी मत्स्य गंधा आणि शंतनु ह्यांनी विवाह केला.(ह्या दोहांच्याही जन्माच्याअ कित्येक वर्षे नंतर.) भीष्म आणि व्यास ह्यांच्यात अशाप्रकारे ना समान (सख्खे)वडील होते. ना समान (सख्खी) माता. बाकी, गांधारेच्या त्या मुलीचं नाव "सु शला" च असावं असं वाटतं. आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

In reply to by मन

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:24
मत्स्य गंधा आणि पराशर मुनींना एक पुत्र झाला त्यां नाव "व्यास" गंगा आणी शांतनु राजा ह्यांना झालेला मुलगा म्हंजे भीष्म. पुढे खुप खुप वर्षांनी मत्स्य गंधा आणि शंतनु ह्यांनी विवाह केला.(ह्या दोहांच्याही जन्माच्याअ कित्येक वर्षे नंतर.) भीष्म आणि व्यास ह्यांच्यात अशाप्रकारे ना समान (सख्खे)वडील होते.ना समान (सख्खी) माता.
कालांतरानन्तर शंतनु मत्स्यगंधेला एकदा म्हणाला तुझा मुलगा माझा मुलगा मिळुन आपल्या मुलाला मारात आहेत.

In reply to by धमाल मुलगा

मुक्तसुनीत Fri, 05/16/2008 - 23:04
पु. ना. ओकांची पुस्तके वाचा. सर्व वैज्ञानिक आणि तंत्रज्ञानाची त्रेता आणि द्वापारयुगातच झाल्याचे आढळेल :-)

आजानुकर्ण Fri, 05/16/2008 - 07:33
मुरमुरे किंवा चुरमुर्‍यांवर पाणी शिंपडून पोह्यांसारखा एक पदार्थ करतात त्याला सुशीला म्हणतात. (स्मरणशील) आजानुकर्ण

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 11:51
कौरव १ ; कौरव २ ; कौरव ३ ;कौरव ४...कौरव १००...जसे पेन्टियम ; पेन्टियम २ ;पेन्टियम ३ ( एक शंका हे कौरव लपंडाव खेळताना १०, २०, ३०, ४०, ५०,.,.,...,१०० कसे म्हणत असतील)

In reply to by विजुभाऊ

आंबोळी Fri, 05/16/2008 - 13:16
एक शंका हे कौरव लपंडाव खेळताना १०, २०, ३०, ४०, ५०,.,.,...,१०० कसे म्हणत असतील ---तोंडाने... "आई माझ पत्र हरवल" खेळताना कौरवाना केवढ मोठ रिंगण करुन बसावे लागत आसेल नाही? आणि क्रिकेट खेळताना नेहमी एका कुणाला तरी बाहेर बसावे लागत आसेल किंवा अंपायर व्हावे लागत आसेल.... बिच्चारा.

In reply to by आंबोळी

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 14:53
क्रिकेट खेळताना नेहमी एका कुणाला तरी बाहेर बसावे लागत आसेल किंवा अंपायर व्हावे लागत आसेल गणीत चुकतय भौ

In reply to by विजुभाऊ

आंबोळी Fri, 05/16/2008 - 15:32
कसे चुकेल? १०० कौरव. ११ च्या ९ टीम = ९९ +१ (अंपायर) = १०० दु:शाला चीअर गर्ल

In reply to by आनंदयात्री

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 15:42
:)) आता दु:शासन जास्तच गडबडीनं द्रौपदीची साडी ओढायला लागेल....बहिणीची लाज झाकायला कापड नको का त्याला? :)

In reply to by धमाल मुलगा

भडकमकर मास्तर Fri, 05/23/2008 - 14:05
मस्त रे ध मु... बहिणीची लाज झाकायला कापड नको का त्याला_ लोळून हसतोय... =)) =)) _____________________________ ही आमची अनुदिनी ... http://bhadkamkar.blogspot.com/

In reply to by आंबोळी

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:29
ए आम्बोळ्या क्रिकेट मध्ये एका टीम मध्य ऑफिशियली १२ खेळाडु असतात १२* ८ = ९६ होतात. बाकी ४ मेंबरांचे काय करणार ( हल्ली ४था अम्पायर नावाचा कार्यक्रम असतो.)

विसोबा खेचर Fri, 05/16/2008 - 13:06
मला माहीत असलेल्या काही कौरवांची नावं खालीलप्रमाणे आहेत - (माझ्या माहितीप्रमाणे ही नावं कौरवांचीच आहेत, सदर नावांशी मराठी आंतरजालावर वावरणार्‍या अन्य कुणा व्यक्तिच्या नावांशी साधर्म्य आढळल्यास तो केवळ एक योगायोग समजावा!) १) तात्या अभ्यंकर २) महेश वेलणकर ३) विनायक गोरे ४) मिलिंद भांडारकर ५) संजोप राव ६) प्रियाली ७) कोलबेर ७) आजानुकर्ण ८) धोंडोपंत ९) केशवसुमार असो... अजून कुणाला आठवल्यास उरलेली नावं येथे अवश्य द्यावीत ही विनंती.. ! :) आपला, (कौरव) तात्या.

In reply to by विसोबा खेचर

केशवसुमार Fri, 05/16/2008 - 13:13
आणि उरलेले कौरव म्हणजे त्यांची जालावरची अनेक नावे :P (केशव) सुमार स्वगतः माझे खरे नाव काय? :/

In reply to by विसोबा खेचर

तात्या, मराठी संकेतस्थळावरील महाभारतातील कौरवांची नावे बरोबर हुडकली. ह.ह.पु.वा !!!! काही राहिलेली नावे !!! शशांक (संस्थळाचा मालक ) अत्यानंद ( बाप रे मेलो आता ) भोमेकाका ( च्यायला कोण आसामी होती/ होता, मला अजून कळले नाही. ) (माझ्या माहितीप्रमाणे ही नावं कौरवांचीच आहेत, सदर नावांशी मराठी आंतरजालावर वावरणार्‍या अन्य कुणा व्यक्तिच्या नावांशी साधर्म्य आढळल्यास तो केवळ एक योगायोग समजावा!)

In reply to by धमाल मुलगा

छोटा डॉन Fri, 05/16/2008 - 16:21
आम्ही कौरवाकडून असलो तरी कौरव नव्हतो ... आम्ही "शकुनीमामांच्या द्युत टीम " मध्ये होतो ... जेव्हा जेव्हा "दु:शला" ला कंटाळा यायचा तेव्हा ती आमच्याबरोबर "द्युत" खेळायची ... स्वगत : च्यायला त्या वेळचे द्युत खेळाचे फोटो काढून जर मिपावर चढवले असते तर लोकांचा गैरसमज नसता झाला ... द्युतपटु छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by छोटा डॉन

आनंदयात्री Fri, 05/16/2008 - 17:08
हेच खरे आहे .. आम्हाला डानरावांचा शोध लै आवडला .. दु:शला - द्युत लै लै मज्जा ... :)) डान्या येतोस ना पुण्याला ... द्युत खेळुत तु मी अन धम्या !

In reply to by आनंदयात्री

छोटा डॉन Fri, 05/16/2008 - 17:14
मी येतच आहे लवकरच, बसु आपण सगळे .... तु, मी, धमालिस्तानचे युवराज धमालसिंग, मराठा प्रांताचे अधिपती "इनूराव" व गुजरात शेर "विजूशाह" असे सगळे मोठ्ठा बार उडवून देऊ द्युताचा काय ? त्यानंतरचा "वस्त्रहरणाचा सोहळा" तेवढा नको ...[ आजकाल दिवस बरे नव्हेत !!!] छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by धमाल मुलगा

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:34
ए त्या झंप्याला आणि ऐश्वर्या राय भाऊ ला कोणते कौरव करायचे ? का त्याना सात्यकी आणि कृतर्वमाच्या यादव कुळात टाकायचे

In reply to by विसोबा खेचर

चतुरंग Sat, 05/17/2008 - 00:00
७ व्या नंबराचे कौरव जुळे दिसतात! :W :)) (स्वगत - 'चतुरंग' दिसत नाही यात? तरी मला वाटलंच, लेको द्यूत खेळण्याऐवजी 'बुद्धीबळा'ने खेळा म्हणून मागे लागलो होतो त्यामुळे माझा पत्ता ह्यांनी कट केलेला दिसतो! :? ) चतुरंग

विजुभाऊ Fri, 05/16/2008 - 14:51
आणखी काही कौरव तसेच महाभारतकालीन व्यक्ती आम्बोळी ( या कौरवाकडे "कन्दील " नावाचे अमोघ अस्त्र होते) विजुभाऊ ( या कौरवाकडे "क्रमशः " नावाचे अमोघ अस्त्र होते) मदनबाण ( हा त्याच्या सर्व कौरवा भावांचा गृप फोटो काढायचा) प्राजु ( एका कौरवाला पुढचा जन्म स्त्री चा मिळेल असा शाप होता) मनस्वी ( ---तेच----) प्रभाकर पेठकर (हे भिमाला विराटाच्या दरबारात भिमाला सैपाक शिकवायचे) स्वाती राजेश (हया ते पदार्थ चाखुन पहायच्या) प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे ( हे कौरवांचे व्याकरणाचे शिक्षक होते)

In reply to by विजुभाऊ

आंबोळी Fri, 05/16/2008 - 17:27
मास्तर हि एक महाभारतकालीन व्यक्ती होय. हे ना कौरवांकडील होते ना पांडवांकडील. पण याना बर्‍याच अस्त्रविद्या अवगत होत्या. महाभारतातील युद्ध , द्रौपदी वस्त्रहरण्,भीम्-हिडींबा राक्षस विवाह, झालेच तर ध्रुतराष्ट्र पांडू व विदुराचा नियोग पद्धतीने जन्म आणि असे बरेच इव्हेण्ट मास्तरानीच म्यानेज केले होते.

In reply to by आंबोळी

राजे Fri, 05/16/2008 - 19:13
महाभारतातील युद्ध , द्रौपदी वस्त्रहरण्,भीम्-हिडींबा राक्षस विवाह, झालेच तर ध्रुतराष्ट्र पांडू व विदुराचा नियोग पद्धतीने जन्म आणि असे बरेच इव्हेण्ट मास्तरानीच म्यानेज केले होते. 8} राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

In reply to by विजुभाऊ

प्रभाकर पेठकर Fri, 05/23/2008 - 14:43
प्रभाकर पेठकर (हे भिमाला विराटाच्या दरबारात भिमाला सैपाक शिकवायचे) जळ्ळा मेला पुरुषाचा जन्म. रांधा, वाढा, खरकटी काढा......

In reply to by विजुभाऊ

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 15:15
=)) आयला, विजुभाऊ, आता स्वतःचा जीव सांभाळा बॉ!! डांबीस घटोत्कचकाका आता तुमच्या नरडीचा घोट घ्यायला कणांकणांनी बनलेला एखादा उर्जेचा लोळ पाठवणार बहुतेक. ;)

ऋचा Fri, 05/16/2008 - 15:05
मग दॄष्टद्युंन्य कोण होतं???? :W

ऋचा Fri, 05/16/2008 - 16:27
>>>जेव्हा जेव्हा "दु:शला" ला कंटाळा यायचा तेव्हा ती आमच्याबरोबर "द्युत" खेळायची ... अरे तिच्या तरीच द्रौपदीची साडी काढत होता तो त्यांना सवय नसेल ना साड्या पहायची.......अता चिअर गर्ल म्हणलं म्हणजे काय त्यात आलच सगळं.. =))

In reply to by ऋचा

छोटा डॉन Fri, 05/16/2008 - 16:36
"अरे तिच्या तरीच द्रौपदीची साडी काढत होता तो ..." अहो तसे नाही, आम्हाला नाहीत तसल्या घाणेरड्या सवयी ... उलट आम्हाला तो दु:सोहळा बघवेना म्हणून मी, धमालिस्तानचे युवराज धमालसिंग, मराठा प्रांताचे अधिपती "इनूराव" व आनंदाबादचे सुलतान "आनंदखान", गुजरात शेर "विजूशाह" असे आम्ही सगळे "आलोच चहा मारुन " असे सांगुन बाहेर निघून आलो होतो ... फुकट आमच्यावर आळ घेता राव ... छोटा डॉन [ अपने अड्डे पे जरूर आना http://chhota-don.blogspot.com/ ] बाकी अपनी किसी "गँग" के साथ सेटिंग नही है .....

In reply to by छोटा डॉन

धमाल मुलगा Fri, 05/23/2008 - 11:37
हाव ना राव! एकतर पुरोचनाकडं चहा मारायला गेल्यावर, त्याच्याकडं आमचा ब्रॅन्ड शिल्लक नव्हता, मग मी आणि डान्या दोघांनी विजुभाऊंचा स्वप्नरथ उसना घेऊन अल्ट्रा-माईल्डसाठी शोधमोहिम सुरु केली, तर असंच फिरता फिरता हस्तिनापुराच्या "सेक्टर नं.१५" च्या ३र्‍या गल्लीतल्या कुंजबिहारी यादवाच्या 'मथुरा डेअरी' मध्ये किसनद्येव 'खारी लस्सी -डबल मलाई मारके' पित बसले होते. त्यांना आम्हीच सांगितलं गडबडीत राजप्रासादात चला, द्रौपदी वहिनींचं वस्त्रहरण करताहेत आमचे दादा. किसनद्येव म्हणाले तरीच आंद्या मला सारखा फोन करत होता होय? इथं तिच्यामारी रेंजच मिळत नाही आमच्या मोबाईलला. आता बोला ! का आमच्यासारख्या सज्जन कौरवांना आमच्या दादांच्या पापात सहभागी करता?

मन Fri, 05/16/2008 - 19:33
हे लोक चहा मारायला माझ्या गाडिवर यायचे. (मी कौरवाम्तर्के महालाच्या सर्व प्रकारच्या खाद्य गाड्या वगैरे सांभाळायचो.) चहा सोबत ह्यांना मी इतर पदार्थ :- जसे "कृष्ण भजी", " दु:शासन दाबेली","अर्जुन चिवडा", 'घटोक्तच जम्बो केक', 'दुर्योधन सिगारेट' ,'धर्मराज सात्विक उसळ' आणि "झणझणित तात्या मिसळ" इत्यादी उत्तम उत्तम वस्तु पुरवत असे. पंचक्रोषित माझे नाव "पुरोचन"((वस्तु) पुरवतो तो पुरोचन!) म्हणुन फेमस होते. डिसक्लेमरः- ह्यातला कुठलाही मजकुर २० शतकातील कोणत्याही थोर विभुतींना आणी वस्तुंना लागु होत नाही. असल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.आणी त्यातुन नवे "महाभारत" सुरु करु नये, ही अतिनम्र विनंती. आपलाच, मनोबा

In reply to by मन

देवदत्त Sat, 05/17/2008 - 10:44
असल्यास निव्वळ योगायोग समजावा.आणी त्यातुन नवे "महाभारत" सुरु करु नये, ही अतिनम्र विनंती. :D

विजुभाऊ Sat, 05/17/2008 - 14:51
पंचक्रोषित माझे नाव "पुरोचन"((वस्तु) पुरवतो तो पुरोचन!) म्हणुन फेमस होते. पुरातन वस्तु पुरवतो तो पुरोचन अशी ही या नावाची एक फोड आहे. आणि राजवाड्या च्या भांडरात जुन्या जुन्या वस्तु पुरवल्या म्हणुन कंत्राट कॅन्सल झाले होते. पुरोचनाने सिमेंट मध्य लाख भेसळ करुन मटेरिअल पुरवलेल्या लाक्षगृहाला लागली आग त्यामुळेच लवकर विझु शकली नाही . असे आगी नंतरच्या चौकशीत सिद्ध झाले होते. हा पुरोचन त्यानेच दिलेल्या भेसळ युक्त सिमेंट ने बांधलेल्या जेलच्या भिंतीला भोक पाडुन फरार झाला....(आजतागायत फरारी आरोपीचा शोध लागला नाही. अनधीकृत सूत्रानी दिलेल्या माहतीनुसार त्या पत्त्यावर आता कोण्या साठ्यांचे नाठाळ कार्टे रहाते) हा इतिहास हस्तिनापूर दफ्तर ३ धाकटी पाती क्र ५ मध्ये सातव्या श्लोकात लिहिला आहे. ( संदर्भ : भूर्जपत्र जावक क्रमांक २३४३२/ह धा पा/ खरड उतारा ७/बवकृआ/फ आ नों)

ऋचा Fri, 05/23/2008 - 11:41
महाभारतातील युद्ध , द्रौपदी वस्त्रहरण्,भीम्-हिडींबा राक्षस विवाह, झालेच तर ध्रुतराष्ट्र पांडू व विदुराचा नियोग पद्धतीने जन्म आणि असे बरेच इव्हेण्ट मास्तरानीच म्यानेज केले होते. =)) =)) =)) =)) =))

baba गुरुवार, 10/02/2008 - 20:23
चालू द्या... छान मनोरंजन होतय... कलियुगातील (मि पा करांचे) महाभारत.. ...बाबा
मला काही माहित आहेत १. दूर्यौधन २. दु:शासन ३. युयुत्सु तुम्हाला माहीती आहेत का?

एक स्वप्न प्रवास.(३)

विजुभाऊ ·

मनस्वी गुरुवार, 05/15/2008 - 10:07
अहो काय विजुभाऊ.. कुठे कुठे अचाट ठिकाणी जाता तुम्ही स्वप्नांत! मस्त झालाय हा भाग पण.. असा असतो काय तो मेलचा प्रवास!
इतक्यात काय झाले........
डांबिसकाकांच्या श्टाईलचे वारे तुम्हालाही लागले म्हणायचे :) अवांतर : तुम्ही हॉलिवूडपटांना फॅन्टसी प्रवासाच्या स्टोर्‍या पुरवा. (हॅरी पॉटरच्या सिरीजसारख्या).. अचाट पैसे कमवाल!

आनंदयात्री गुरुवार, 05/15/2008 - 10:11
>>मी स्कॆनर मधे बसलो आणि अरेरे बिच्चारा स्कॅनर ... सकाळी सकाळी डोक्याचा इस्कोट झाला, यावर एखादा मस्त हिंदी/तमिळ पिक्चर निघु शकेल. स्वप्नरंजन भन्नाट हेवेसानलगे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 05/15/2008 - 11:09
विजुभौ, बाकी त्या ऎनाने तुम्हाला वेड लावले, तिच्या भेटीसाठी आपले उपद्याप वाचण्यासारखेच आहेत. :) इ-मेल चा प्रवास, स्कॅनींग हे तर अफलातूनच आहे.

आंबोळी गुरुवार, 05/15/2008 - 11:14
आयला मला वाटले या वेळी तुम्ही रॉकेट वापराल.... किंवा गेलाबझार एखादा उपग्रह प्रक्षेपीत करुन व्हाया चंद्र (चहा बीडी साठी थांबून) जाल. आता पुढच्यावेळी बहुतेक अध्यात्मीक शक्ती वापरून देह घरीच ठेउन सुक्ष्म रुपाने जाल असे वाटते.... (स्वगतः देह घरी ठेवला तर सुक्ष्मरूपाने विजूभाउ मैत्रिणीकडे जाउन काय करणार? (काय उपयोग?)) (स्थूल) आंबोळी

अन्जलि गुरुवार, 05/15/2008 - 12:55
तुज स्थुल म्हनु कि सुक्श्म रे..... अरे काय हे एका मैत्रिनिला भेतन्यासाथि केवधे हे उद्योग पन मजा येतेय तुम्हि करत रहा अम्हि वाचत रहातो. तिला कलले तर बिचारि धन्य होइल.

स्वाती राजेश गुरुवार, 05/15/2008 - 13:46
मस्त !!!!लेख आवडला... मला कोणीतरी सांगितले की श्रीखंड खाउन झोपले की स्वप्ने चांगली पडतात. तर कोणी म्हणाले की गाडीवरचा शिळा शेजवान राईस खाल्ला की स्वप्ने पडतात. गेल्या खेपेला मी हा उपाय करुन पाहेला होता. पण चायनीज खाउन स्वप्नात ड्रॆगन् आला त्यामुळे मी हल्ली रात्री चायनीज खात नाही. भन्नाट आहे कल्पना!!!!!!!!!! पण पुढ्च्या लेखाची ओढ लावून ठेवली.:)

राजे गुरुवार, 05/15/2008 - 14:16
इतक्यात काय झाले........ एकता कापुर मुर्दाबाद ! एकता कापुर मुर्दाबाद ! एकता कापुर मुर्दाबाद ! >:P राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

प्राजु गुरुवार, 05/15/2008 - 16:19
(स्वगतः देह घरी ठेवला तर सुक्ष्मरूपाने विजूभाउ मैत्रिणीकडे जाउन काय करणार? (काय उपयोग?)) विजुभाऊ, तुमच्या स्कॅनरमध्ये या आंबोळ्याला घालून त्याच्या डोक्याचेही स्कॅनिंग करून घ्या एकदा. :) भाग चांगला झाला आहे हे. सा. न. ला. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मन गुरुवार, 05/15/2008 - 16:24
मस्त चालु आहे. चालु द्यात. (येक सुचना, इतक सगळं वाचुन मस्त गोष्ट रंगात आलेली असतानाच "क्रमशः" येत. काय करावं बॉ? तुमाला झट पट पुढलं इथं टाकता आलं तर किती बरं होइल्.फारच उत्सुकता लागुन र्‍हायलिय. ) आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

लिखाळ गुरुवार, 05/15/2008 - 17:29
तीनही भाग आताच वाचले..छान लिहिले आहे..मजा येत आहे...इमेल ने जायची कल्पना फार मस्त ! पुढे वाचण्यास उत्सूक. अवांतर : मॅट्रीक्स मुळे इलेक्ट्रोनिक्स आणि अध्यात्म यांची सांगड घालावी असे वाटत असावे. (हे मी आपल्याला अवर्जून सांगतो आहे असे नाही..सहज प्रकटन आहे) पण त्याची प्रत्येक वेळी काही गरज आहे असे वाटत नाही. -- लिखाळ.

शितल गुरुवार, 05/15/2008 - 18:31
वीजुभाऊ तुम्ही आमच्या कल्पनेच्या पलिकडे जाऊन प्रवास करता बॉ, पण मु॑ब॑ईच्या लोकलने प्रवास करायचे धाडस करू शकाल का ? मस्त, हा ही भाग एकदम अफलातुन, पण क्रमशः वाचनाची शिक्षा नका हो देत जाऊ. प्रवासाच्या पुढ्च्या भागासाठी सज्ज.

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 20:29
स्वत्:ला ई मेल मधुन पाठवुन बघायचे. ह्म्म सॉलीड विचार केलाय बरं का... एक हिरवी गाभुळलेली जाणीव हे ती भयंकर पुस्तके गेल्या वेळी वाचल्याचे रिझल्टस वाट्टं झक्कास झालाय पुढे टाका वाट पहातोय...

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 05/15/2008 - 20:41
मला तर हे विजुभाऊ आता मॅट्रीक्स सारख्या अगम्य विषयाच्या चित्रपटाचे पटकथाकार वाटत आहेत. बाकी स्वप्नप्रवास झकास चालू आहे. :) पुण्याचे पेशवे

देवदत्त गुरुवार, 05/15/2008 - 21:11
छान आहे. तुम्ही Fantastic Voyage सिनेमा पाहिला आहे का? त्यात दाखविल्याप्रमाणे शरीरातील प्रवासाबद्दलही लिहा :)

पिवळा डांबिस Fri, 05/16/2008 - 04:24
आवडलं. आता पुढचा भाग कधी? हुश्श्य!! वरील पाच शब्द लिहायला माझा जीव नुसता तडफडत होता!!!:)) केंव्हापासून कोणी 'क्रमशः' लिहितोय का ते शोधत होतो. विजुभाऊ खरं तर आमची बाजू घेऊन लढले आहेत, आता तेच सापडले ते त्यांचं दुर्दैव!!:) एक प्रकाशाचा हिरवा लोळ...मग कसला तरी प्रवाह..उसवलेले विरत जाणारे धागे.....आणि मुक्त सूक्श्म कण..एकदम हलके हलके वाटत होते. आता माझी पूर्ण रुपांतर झाले होते. मी जणूएक एलेक्ट्रॊन बनलो होतो. वजन नसलेला उर्जेचा कण. मला कोठेही फ़िरायला आता अडचण नव्हती. उत्साह तर अंगात मावत नव्हता.अंगात मावत म्हणायला मला शरीर तरी होते कुठे. आता कुठेही कसेही मजेत फ़िरायचे आता कळलं, पिवळा डांबिस आंतरजालावर कसा अनिर्बंध भटकतो ते!!!:)) समोर कोणीतरी सिंहासनावर बसलेला होता. त्याला रूप् नव्हते ... आकार नव्हता...रंग नव्हता. त्याचे आस्तित्व होते.त्याच्या तीक्श्ण नजरेची जाणीव मात्र होत होती. माझ्या शेजारच्या कणाने मला त्या सिंहासनावर बसलेल्या आस्तित्वाचे नाव सर्व्हर असे सांगितले. मस्त कल्पना! आपल्याला आवडली!! हे सुचतं कसं हो तुम्हाला? आपल्याला तर बापजन्मात सुचलं नसतं!! काय डोचकं आहे की ***!!:)) थक्क, पिवळा डांबिस

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:17
ज ह ब ह र्‍या !!! आधीच्या दोन प्रवासात आमचा पोप धमाल बेनेडिक्ट झाला होता.. हा भाग मात्र एकदम झक्कास उमजला :)
"प्रेमात आणि स्वप्नात सारे काही क्षम्य असते. म्हणुनच ते रम्य असते." स्वप्ने पहाणारेच जगात काहीतरी करु शकतात"
सह्हीच! डोळ्यापुढून एकदम "साय-फाय" चित्रपटातली दृष्यं उभी रहायला लागली... हिरवा प्रकाश, लाबट नळीतून वेगाने प्रवास... विजुभाऊ, घ्या आता एखादा हॉलीवूडपटच लिहायला घ्या बॉ तुम्ही !
सोबतच्या कणांना चेहरे वगैरे असे काहीच नव्हते. त्यामुळे नेत्रसूख वगैरे विचार हद्दपार झाले होते.
:)) कळ्ळां बरें..आम्हाला कळ्ळां हां!!!!

मनस्वी गुरुवार, 05/15/2008 - 10:07
अहो काय विजुभाऊ.. कुठे कुठे अचाट ठिकाणी जाता तुम्ही स्वप्नांत! मस्त झालाय हा भाग पण.. असा असतो काय तो मेलचा प्रवास!
इतक्यात काय झाले........
डांबिसकाकांच्या श्टाईलचे वारे तुम्हालाही लागले म्हणायचे :) अवांतर : तुम्ही हॉलिवूडपटांना फॅन्टसी प्रवासाच्या स्टोर्‍या पुरवा. (हॅरी पॉटरच्या सिरीजसारख्या).. अचाट पैसे कमवाल!

आनंदयात्री गुरुवार, 05/15/2008 - 10:11
>>मी स्कॆनर मधे बसलो आणि अरेरे बिच्चारा स्कॅनर ... सकाळी सकाळी डोक्याचा इस्कोट झाला, यावर एखादा मस्त हिंदी/तमिळ पिक्चर निघु शकेल. स्वप्नरंजन भन्नाट हेवेसानलगे.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे गुरुवार, 05/15/2008 - 11:09
विजुभौ, बाकी त्या ऎनाने तुम्हाला वेड लावले, तिच्या भेटीसाठी आपले उपद्याप वाचण्यासारखेच आहेत. :) इ-मेल चा प्रवास, स्कॅनींग हे तर अफलातूनच आहे.

आंबोळी गुरुवार, 05/15/2008 - 11:14
आयला मला वाटले या वेळी तुम्ही रॉकेट वापराल.... किंवा गेलाबझार एखादा उपग्रह प्रक्षेपीत करुन व्हाया चंद्र (चहा बीडी साठी थांबून) जाल. आता पुढच्यावेळी बहुतेक अध्यात्मीक शक्ती वापरून देह घरीच ठेउन सुक्ष्म रुपाने जाल असे वाटते.... (स्वगतः देह घरी ठेवला तर सुक्ष्मरूपाने विजूभाउ मैत्रिणीकडे जाउन काय करणार? (काय उपयोग?)) (स्थूल) आंबोळी

अन्जलि गुरुवार, 05/15/2008 - 12:55
तुज स्थुल म्हनु कि सुक्श्म रे..... अरे काय हे एका मैत्रिनिला भेतन्यासाथि केवधे हे उद्योग पन मजा येतेय तुम्हि करत रहा अम्हि वाचत रहातो. तिला कलले तर बिचारि धन्य होइल.

स्वाती राजेश गुरुवार, 05/15/2008 - 13:46
मस्त !!!!लेख आवडला... मला कोणीतरी सांगितले की श्रीखंड खाउन झोपले की स्वप्ने चांगली पडतात. तर कोणी म्हणाले की गाडीवरचा शिळा शेजवान राईस खाल्ला की स्वप्ने पडतात. गेल्या खेपेला मी हा उपाय करुन पाहेला होता. पण चायनीज खाउन स्वप्नात ड्रॆगन् आला त्यामुळे मी हल्ली रात्री चायनीज खात नाही. भन्नाट आहे कल्पना!!!!!!!!!! पण पुढ्च्या लेखाची ओढ लावून ठेवली.:)

राजे गुरुवार, 05/15/2008 - 14:16
इतक्यात काय झाले........ एकता कापुर मुर्दाबाद ! एकता कापुर मुर्दाबाद ! एकता कापुर मुर्दाबाद ! >:P राज जैन जेव्हा तुम्ही कर्म करण्यामध्ये कमी पडता तेव्हा नशीबाला दोष देता !

प्राजु गुरुवार, 05/15/2008 - 16:19
(स्वगतः देह घरी ठेवला तर सुक्ष्मरूपाने विजूभाउ मैत्रिणीकडे जाउन काय करणार? (काय उपयोग?)) विजुभाऊ, तुमच्या स्कॅनरमध्ये या आंबोळ्याला घालून त्याच्या डोक्याचेही स्कॅनिंग करून घ्या एकदा. :) भाग चांगला झाला आहे हे. सा. न. ला. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

मन गुरुवार, 05/15/2008 - 16:24
मस्त चालु आहे. चालु द्यात. (येक सुचना, इतक सगळं वाचुन मस्त गोष्ट रंगात आलेली असतानाच "क्रमशः" येत. काय करावं बॉ? तुमाला झट पट पुढलं इथं टाकता आलं तर किती बरं होइल्.फारच उत्सुकता लागुन र्‍हायलिय. ) आपलाच, मनोबा (जाडजूड असलेल्या अमेरिकन सोमालियाच्या नागरिकाला म्हणतो. "तुझ्याकडे बघितलं की जगातलं दारिद्य्र समजतं. सीमालियाच्या नागरिक म्हणतो- "आणि तुझ्याकडं बघितलं की त्या दरिद्य्राचं कारण समजतं....!' )

लिखाळ गुरुवार, 05/15/2008 - 17:29
तीनही भाग आताच वाचले..छान लिहिले आहे..मजा येत आहे...इमेल ने जायची कल्पना फार मस्त ! पुढे वाचण्यास उत्सूक. अवांतर : मॅट्रीक्स मुळे इलेक्ट्रोनिक्स आणि अध्यात्म यांची सांगड घालावी असे वाटत असावे. (हे मी आपल्याला अवर्जून सांगतो आहे असे नाही..सहज प्रकटन आहे) पण त्याची प्रत्येक वेळी काही गरज आहे असे वाटत नाही. -- लिखाळ.

शितल गुरुवार, 05/15/2008 - 18:31
वीजुभाऊ तुम्ही आमच्या कल्पनेच्या पलिकडे जाऊन प्रवास करता बॉ, पण मु॑ब॑ईच्या लोकलने प्रवास करायचे धाडस करू शकाल का ? मस्त, हा ही भाग एकदम अफलातुन, पण क्रमशः वाचनाची शिक्षा नका हो देत जाऊ. प्रवासाच्या पुढ्च्या भागासाठी सज्ज.

वरदा गुरुवार, 05/15/2008 - 20:29
स्वत्:ला ई मेल मधुन पाठवुन बघायचे. ह्म्म सॉलीड विचार केलाय बरं का... एक हिरवी गाभुळलेली जाणीव हे ती भयंकर पुस्तके गेल्या वेळी वाचल्याचे रिझल्टस वाट्टं झक्कास झालाय पुढे टाका वाट पहातोय...

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 05/15/2008 - 20:41
मला तर हे विजुभाऊ आता मॅट्रीक्स सारख्या अगम्य विषयाच्या चित्रपटाचे पटकथाकार वाटत आहेत. बाकी स्वप्नप्रवास झकास चालू आहे. :) पुण्याचे पेशवे

देवदत्त गुरुवार, 05/15/2008 - 21:11
छान आहे. तुम्ही Fantastic Voyage सिनेमा पाहिला आहे का? त्यात दाखविल्याप्रमाणे शरीरातील प्रवासाबद्दलही लिहा :)

पिवळा डांबिस Fri, 05/16/2008 - 04:24
आवडलं. आता पुढचा भाग कधी? हुश्श्य!! वरील पाच शब्द लिहायला माझा जीव नुसता तडफडत होता!!!:)) केंव्हापासून कोणी 'क्रमशः' लिहितोय का ते शोधत होतो. विजुभाऊ खरं तर आमची बाजू घेऊन लढले आहेत, आता तेच सापडले ते त्यांचं दुर्दैव!!:) एक प्रकाशाचा हिरवा लोळ...मग कसला तरी प्रवाह..उसवलेले विरत जाणारे धागे.....आणि मुक्त सूक्श्म कण..एकदम हलके हलके वाटत होते. आता माझी पूर्ण रुपांतर झाले होते. मी जणूएक एलेक्ट्रॊन बनलो होतो. वजन नसलेला उर्जेचा कण. मला कोठेही फ़िरायला आता अडचण नव्हती. उत्साह तर अंगात मावत नव्हता.अंगात मावत म्हणायला मला शरीर तरी होते कुठे. आता कुठेही कसेही मजेत फ़िरायचे आता कळलं, पिवळा डांबिस आंतरजालावर कसा अनिर्बंध भटकतो ते!!!:)) समोर कोणीतरी सिंहासनावर बसलेला होता. त्याला रूप् नव्हते ... आकार नव्हता...रंग नव्हता. त्याचे आस्तित्व होते.त्याच्या तीक्श्ण नजरेची जाणीव मात्र होत होती. माझ्या शेजारच्या कणाने मला त्या सिंहासनावर बसलेल्या आस्तित्वाचे नाव सर्व्हर असे सांगितले. मस्त कल्पना! आपल्याला आवडली!! हे सुचतं कसं हो तुम्हाला? आपल्याला तर बापजन्मात सुचलं नसतं!! काय डोचकं आहे की ***!!:)) थक्क, पिवळा डांबिस

धमाल मुलगा Fri, 05/16/2008 - 12:17
ज ह ब ह र्‍या !!! आधीच्या दोन प्रवासात आमचा पोप धमाल बेनेडिक्ट झाला होता.. हा भाग मात्र एकदम झक्कास उमजला :)
"प्रेमात आणि स्वप्नात सारे काही क्षम्य असते. म्हणुनच ते रम्य असते." स्वप्ने पहाणारेच जगात काहीतरी करु शकतात"
सह्हीच! डोळ्यापुढून एकदम "साय-फाय" चित्रपटातली दृष्यं उभी रहायला लागली... हिरवा प्रकाश, लाबट नळीतून वेगाने प्रवास... विजुभाऊ, घ्या आता एखादा हॉलीवूडपटच लिहायला घ्या बॉ तुम्ही !
सोबतच्या कणांना चेहरे वगैरे असे काहीच नव्हते. त्यामुळे नेत्रसूख वगैरे विचार हद्दपार झाले होते.
:)) कळ्ळां बरें..आम्हाला कळ्ळां हां!!!!
लेखनविषय:
लेखनप्रकार
3

वाघाची मावशी

निनाद ·

निनाद गुरुवार, 05/15/2008 - 05:47
कृपया, तुझं की नाही बाळा, काहीतरीच बाई, वाघ काही इथं या गावात रहातगावात! हे तुझं की नाही बाळा, काहीतरीच बाई, वाघ काही इथं या गावात रहात नाही! असे वाचावे! -निनाद

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 10:00
आमच्या लहानपणी आम्ही असंही म्हणायचो. वाघाची मावशी आहे मोठी हौशी उंदीर तळून खाते एकादशीच्या दिवशी :SS

निनाद गुरुवार, 05/15/2008 - 05:47
कृपया, तुझं की नाही बाळा, काहीतरीच बाई, वाघ काही इथं या गावात रहातगावात! हे तुझं की नाही बाळा, काहीतरीच बाई, वाघ काही इथं या गावात रहात नाही! असे वाचावे! -निनाद

ऋचा गुरुवार, 05/15/2008 - 10:00
आमच्या लहानपणी आम्ही असंही म्हणायचो. वाघाची मावशी आहे मोठी हौशी उंदीर तळून खाते एकादशीच्या दिवशी :SS
Taxonomy upgrade extras
बाल कविता वाघाची मावशी वाघाची मावशी, ए मनी मावशी वाघाला आण ना घरी एके दिवशी तुझं की नाही बाळा, काहीतरीच बाई, वाघ काही इथं या गावात रहातगावात! मग कुठे? लांबलांबच्या तिथे तिथे म्हणजे कुठे? लांबलांबच्या जंगलात! जंगलात जायची तुला वाटते ना गं भीती? छे रे बाळा! आता मी थकले आहे किती? उंदिरमामा दिसताच जातेस कशी पळत? तू लहान आहेस बाळा, तुला एव्हढं नाही कळत कळत नाही म्हणून तर थापा मारतेस अशी? म्हणे मी जंगलातल्या वाघोबाची मावशी शर्थ झाली बाई!