मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

आजही मला ते सर्व आठवतय

धमाल मुलगा ·

विसोबा खेचर 06/02/2008 - 08:08
खुप आठवतात ते दिवस... सोबत रडलेलो क्षण आठवले की आज अगदी हसायला येते पण तेव्हा सोबत हसलेलो क्षण आठवले की डोळ्यात टचकन् पाणि येतं............. हम्म! कविता ठीक वाटली... आपला, (कॉलेजकुमार) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 06/02/2008 - 08:27
खुप आठवतात ते दिवस... सोबत रडलेलो क्षण आठवले की आज अगदी हसायला येते पण तेव्हा सोबत हसलेलो क्षण आठवले की डोळ्यात टचकन् पाणि येतं............. या ओळी आवडल्या.......आमचा बी एक अभ्यासु गृप होता कॉलेजात !!! ( मित्र अभ्यास करायचे आणि आम्ही कँटीनला चला चा आग्रह करायचो ) निरोपाच्या वेळेस लै रडलो, च्यायला त्या वेडेपणाबद्दल आता हसायला येतं :) कॉलेज आन विद्यापीठातला मित्र/मैत्रींनींच्या गृपचा लिडर दिल्या...sss

स्पंदना 30/07/2012 - 09:09
जग पुढे गेल नाना. तुम्ही हिमालयातुन जाउन येइतो येथे बरीच उलथापालथ झाली. ता.क. (ता.मा. लिहिल पाहिजे.) धमु घरी डोक्टर डोक्टर खेळतोय.

मिसळलेला काव्यप्रेमी 25/11/2013 - 17:58
मस्तच कविता... अवांतरः धमाल रावांनी केलेली काव्य विभागातील लुडबुड बिलकुल पसंत पडलेली नाही. असे करुन त्यांनी आम्हा गरीबांच्या पोटावर पाय देऊ नये इतके बोलुन मी माझे दोन शब्द संपवतो. ;)

विसोबा खेचर 06/02/2008 - 08:08
खुप आठवतात ते दिवस... सोबत रडलेलो क्षण आठवले की आज अगदी हसायला येते पण तेव्हा सोबत हसलेलो क्षण आठवले की डोळ्यात टचकन् पाणि येतं............. हम्म! कविता ठीक वाटली... आपला, (कॉलेजकुमार) तात्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 06/02/2008 - 08:27
खुप आठवतात ते दिवस... सोबत रडलेलो क्षण आठवले की आज अगदी हसायला येते पण तेव्हा सोबत हसलेलो क्षण आठवले की डोळ्यात टचकन् पाणि येतं............. या ओळी आवडल्या.......आमचा बी एक अभ्यासु गृप होता कॉलेजात !!! ( मित्र अभ्यास करायचे आणि आम्ही कँटीनला चला चा आग्रह करायचो ) निरोपाच्या वेळेस लै रडलो, च्यायला त्या वेडेपणाबद्दल आता हसायला येतं :) कॉलेज आन विद्यापीठातला मित्र/मैत्रींनींच्या गृपचा लिडर दिल्या...sss

स्पंदना 30/07/2012 - 09:09
जग पुढे गेल नाना. तुम्ही हिमालयातुन जाउन येइतो येथे बरीच उलथापालथ झाली. ता.क. (ता.मा. लिहिल पाहिजे.) धमु घरी डोक्टर डोक्टर खेळतोय.

मिसळलेला काव्यप्रेमी 25/11/2013 - 17:58
मस्तच कविता... अवांतरः धमाल रावांनी केलेली काव्य विभागातील लुडबुड बिलकुल पसंत पडलेली नाही. असे करुन त्यांनी आम्हा गरीबांच्या पोटावर पाय देऊ नये इतके बोलुन मी माझे दोन शब्द संपवतो. ;)
आजही मला ते सर्व आठवतयं जणू कालचं सारे घडल्यासारखं तीच आयुष्याची मजा घेत मित्रांच्या सहवासात बसल्यासारखं अजुनही मला आठवतंय.... Lecture ला दांडी मारुन बाजुचा परिसर फिरत बसायचो फिरुन कंटाळा आला की परत college कडे वळायचो Canteen वाल्याला शिव्या घालत बाहेरच्या café मध्ये जायचो Café बंद असला की परत Canteen मधलंच येऊन गिळायचो Library card चा तसा कधी उपयोग झालाच नाही Canteen समोरच असल्याने Library कडे पावलं कधी वळलीच नाहीत आमच्या group ला मात्र मुलींची तशी allergy होती कदाचीत college कडून ती आमच्या group ला झाली होती चालु तासाला मागच्या बाकावर Assignment copy करायचो ज्याची copy केली आहे त्याच्या
कविता

लहान मुलांना पोटशूळ झाल्यास म्हणायचा मंत्र

धनंजय ·

विसोबा खेचर 05/02/2008 - 07:55
छूऽऽ मंतर... बाऊ दूऽऽर गेला! मस्त! :) 'अ आ इ ई....' ची बाराखडी आवडली... आपला, (सहा महिने आवेचा त्रास सहन केलेला!) तात्या.

सुनील 05/02/2008 - 23:28
वैद्य धनंजयपंत, असेच निरनिराळ्या व्याधींवरील मंत्र येऊद्यात!!!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

ऋषिकेश 05/02/2008 - 23:51
बडबडगीत सदृश बालकविता आवडली फक्त अं आं आंबटशोक चा अर्थ मुलं नक्की विचारतील असं वाटलं ;) ऋषिकेश

llपुण्याचे पेशवेll 06/02/2008 - 20:12
हे मात्र खरे.. म्हणूनच पुण्यातील मुलांना बिघडण्यापासून दूर ठेवण्यासाठी शहराबाहेर काढलेली बावन्नखणी अनेकमुलांना उत्सुकतेपोटीच आपलीशी वाटू लागली आणि प्रसिद्ध पावली... :) पुण्याचे पेशवे

धनंजय 06/02/2008 - 22:02
ती ओळ इथे ज्यादा लिंबू पिळल्यासारखी स्पेशल! लहान मुलांसाठी : > अं आं आंबटचिंबट > अ: आहा आंगलट आले असे म्हणता येईल. "आंबटशोक" हा शब्द मी पहिल्यांदा किशोर मासिकात अशाच एका (मुलांना चालेल अशा) वात्रट कवितेत वाचला होता. (आमच्याकडे किशोर आणि चांदोबा येत असे, बहुतेक चांदोबा नसावा-चांदोबात कुठलीच कविता आठवत नाही.) आईने तेव्हा साळसूदपणे "आंबट-चिंबट आवडणे" असा अर्थ सांगितला. तेवढ्यावर माझे समाधान झाले, आणि कवितेतला एक अर्थही (दोनपैकी) बाळबुद्धीला लागला, विनोदी वाटला. चुकून वरचा मंत्र जसाचा तसा मुलांना म्हणून दाखवला तर माझ्या आईची युक्ती वापरता येईल... तसाही अर्थ लागतो.

बाकरवडी 17/08/2009 - 08:47
वा वा !! क्या बात है !! :) :> :B :B :B बाकरवडी :B :B :B खाव खाव खाव ! फक्त मिसळपाव !!

पाषाणभेद 17/08/2009 - 09:08
आणखी काही बालगीते येवू द्या. आजकालची मुले त्यातील निखळ आनंदाला पारखी झालीत हो. बाकी आपले नाव वाचतांना धनंजय चा दिवाळीअंक हातात आहे असे का कोण जाणे वाटते. वा वा. छान छान. असेच लिहीत रहा. -निखळ बालगीतांचा चाहता- पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या

प्रकाश घाटपांडे 17/08/2009 - 09:22
आता पुढील मंत्र हे क ख ग घ..... पासुन सुरु करावेत व ते मोठ्या माणसांसाठ संकट विमोचन म्हणुन वापरावेत चला सुरु करा मिपाकरांनो समांतर - यासाठी पेशल धागा सुरु करण्यात यावा अवांतर- इतरांचे चांगल चाललय म्हणुन एखाद्याला पोटशुळ झाल्यास कोणता मंत्र म्हणावा प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

रेवती 17/08/2009 - 16:43
मस्त मंत्र आहे हो डॉक्टरसाहेब! एकदम आवडला. मुलासाठी लगेच म्हणते.....त्याच्यासमोर. रेवती

धनंजय 17/08/2009 - 21:36
बर्‍याच महिन्यांपूर्वीचा दुवा वर बघून गंमत वाटली. येथे माझ्या काही अन्य बडबडगीतांचे/बालकवितांचे दुवे : कोल्हे वाण्याला कोकणी सल्ला परीचे पशुधन पोचलो का आपण? विंचवाचे वर्‍हाड (नाठाळ मुलांसाठी) बालकविता (ते दुवे वरती आणण्याचा निर्लज्ज प्रयत्न!)

लिखाळ 18/08/2009 - 19:05
वा .. मंत्र मस्त आहे. :) -- लिखाळ. दहशतवाद-भौगोलिक-जैविक असे आपत्तीचे प्रकार बदलतात पण सरकारची निष्क्रियता, भोंगळपणा बदलत नाही.

संदीप चित्रे 18/08/2009 - 19:33
पुढच्या वेळी 'शाळेत बुट्टी मारण्यासाठी म्हणून' जो ठरवलेला पोटशूळ उठतो तेव्हा मंत्र म्हणून बघेन म्हणतोय :)

विसोबा खेचर 05/02/2008 - 07:55
छूऽऽ मंतर... बाऊ दूऽऽर गेला! मस्त! :) 'अ आ इ ई....' ची बाराखडी आवडली... आपला, (सहा महिने आवेचा त्रास सहन केलेला!) तात्या.

सुनील 05/02/2008 - 23:28
वैद्य धनंजयपंत, असेच निरनिराळ्या व्याधींवरील मंत्र येऊद्यात!!!! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

ऋषिकेश 05/02/2008 - 23:51
बडबडगीत सदृश बालकविता आवडली फक्त अं आं आंबटशोक चा अर्थ मुलं नक्की विचारतील असं वाटलं ;) ऋषिकेश

llपुण्याचे पेशवेll 06/02/2008 - 20:12
हे मात्र खरे.. म्हणूनच पुण्यातील मुलांना बिघडण्यापासून दूर ठेवण्यासाठी शहराबाहेर काढलेली बावन्नखणी अनेकमुलांना उत्सुकतेपोटीच आपलीशी वाटू लागली आणि प्रसिद्ध पावली... :) पुण्याचे पेशवे

धनंजय 06/02/2008 - 22:02
ती ओळ इथे ज्यादा लिंबू पिळल्यासारखी स्पेशल! लहान मुलांसाठी : > अं आं आंबटचिंबट > अ: आहा आंगलट आले असे म्हणता येईल. "आंबटशोक" हा शब्द मी पहिल्यांदा किशोर मासिकात अशाच एका (मुलांना चालेल अशा) वात्रट कवितेत वाचला होता. (आमच्याकडे किशोर आणि चांदोबा येत असे, बहुतेक चांदोबा नसावा-चांदोबात कुठलीच कविता आठवत नाही.) आईने तेव्हा साळसूदपणे "आंबट-चिंबट आवडणे" असा अर्थ सांगितला. तेवढ्यावर माझे समाधान झाले, आणि कवितेतला एक अर्थही (दोनपैकी) बाळबुद्धीला लागला, विनोदी वाटला. चुकून वरचा मंत्र जसाचा तसा मुलांना म्हणून दाखवला तर माझ्या आईची युक्ती वापरता येईल... तसाही अर्थ लागतो.

बाकरवडी 17/08/2009 - 08:47
वा वा !! क्या बात है !! :) :> :B :B :B बाकरवडी :B :B :B खाव खाव खाव ! फक्त मिसळपाव !!

पाषाणभेद 17/08/2009 - 09:08
आणखी काही बालगीते येवू द्या. आजकालची मुले त्यातील निखळ आनंदाला पारखी झालीत हो. बाकी आपले नाव वाचतांना धनंजय चा दिवाळीअंक हातात आहे असे का कोण जाणे वाटते. वा वा. छान छान. असेच लिहीत रहा. -निखळ बालगीतांचा चाहता- पाषाणभेद उर्फ दगडफोड्या

प्रकाश घाटपांडे 17/08/2009 - 09:22
आता पुढील मंत्र हे क ख ग घ..... पासुन सुरु करावेत व ते मोठ्या माणसांसाठ संकट विमोचन म्हणुन वापरावेत चला सुरु करा मिपाकरांनो समांतर - यासाठी पेशल धागा सुरु करण्यात यावा अवांतर- इतरांचे चांगल चाललय म्हणुन एखाद्याला पोटशुळ झाल्यास कोणता मंत्र म्हणावा प्रकाश घाटपांडे आमच्या अनुदिनीत जरुर डोकवा.

रेवती 17/08/2009 - 16:43
मस्त मंत्र आहे हो डॉक्टरसाहेब! एकदम आवडला. मुलासाठी लगेच म्हणते.....त्याच्यासमोर. रेवती

धनंजय 17/08/2009 - 21:36
बर्‍याच महिन्यांपूर्वीचा दुवा वर बघून गंमत वाटली. येथे माझ्या काही अन्य बडबडगीतांचे/बालकवितांचे दुवे : कोल्हे वाण्याला कोकणी सल्ला परीचे पशुधन पोचलो का आपण? विंचवाचे वर्‍हाड (नाठाळ मुलांसाठी) बालकविता (ते दुवे वरती आणण्याचा निर्लज्ज प्रयत्न!)

लिखाळ 18/08/2009 - 19:05
वा .. मंत्र मस्त आहे. :) -- लिखाळ. दहशतवाद-भौगोलिक-जैविक असे आपत्तीचे प्रकार बदलतात पण सरकारची निष्क्रियता, भोंगळपणा बदलत नाही.

संदीप चित्रे 18/08/2009 - 19:33
पुढच्या वेळी 'शाळेत बुट्टी मारण्यासाठी म्हणून' जो ठरवलेला पोटशूळ उठतो तेव्हा मंत्र म्हणून बघेन म्हणतोय :)
लहान मुलांना पोटशूळ झाल्यास म्हणायचा मंत्र अ अ अनशापोटी आ आ आवळा खाल्ला इ ई इथे बसलाय्? उ ऊ उड्या मारतोय्? ए ए एकदा सांगून ऐ ऐ ऐकत नाही! ओ ओ ओरडतोय् औ औ औषध द्याला - अं आं आंबटशोक अ: आहा आंगलट आला! छूऽऽ मंतर... बाऊ दूऽऽर गेला!
विरंगुळा
कविता
बालगीत

संध्याखंत

नंदन ·

स्वाती राजेश 03/02/2008 - 15:13
मिसळ छानच जमली आहे. अशीच झणझणीत कविता येऊ देत. पिले बिलगती आईला झाड आवरे पाने क्षितिज लाजले किंचित रेखीत रंगीत गाणे या ओळी आवडल्या.

प्राजु 03/02/2008 - 20:35
सारे काही जिथल्या तिथे मलाच नाही थारा विश्व मानिते ज्याला मी मग्न तो जगदाधारा" या ओळी एकदम छान जमल्या आहेत. - प्राजु

विसोबा खेचर 03/02/2008 - 23:21
अरे नंदन सायबा, लेका तू कविता केव्हापासून करू लगलास? तुका रे मेल्या खय कळता काव्यातलो? :) असो.. गायी परतुनि आल्या अवचित झाली सांज दीप लागू लागले मंदिरी वाजे झांज या ओळी सुंदर...! तात्या.

नंदन 04/02/2008 - 12:27
:), तात्या माका अजून पण काय कळना नाय काव्याबिव्यातला. पण वाईच जरा हुक्की इली चार ओळी लिवूची, इतकी लोका वांगडा मस्त कविता-चारोळे करतंत ता बघून. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धनंजय 04/02/2008 - 07:12
अर्थगर्भ. नंदन, तुमच्या कसदार लेखणीला इतका थोडा पाझर का, हीच माझी तक्रार.

आजानुकर्ण 04/02/2008 - 09:11
अप्रतिम कविता. खूप आवडली. रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत काय ओळी आहेत! (रसिक) आजानुकर्ण

नंदन 04/02/2008 - 12:30
मंडळी. आपल्या प्रोत्साहनपर प्रतिक्रियांबद्दल मनःपूर्वक आभार. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/02/2008 - 16:14
नंदन, कविता आवडली.......!!! गायी परतुनि आल्या अवचित झाली सांज दीप लागू लागले मंदिरी वाजे झांज आणि रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनं!!! वरील ओळी विशेष आवडल्या !!! पुढील कवितेच्या प्रतिक्षेत.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

ऋषिकेश 04/02/2008 - 22:30
रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत वा! कविता फार आवडली, त्यात गुंफलेली ही सुंदर चारोळी मस्तच :) -ऋषिकेश

यशोधरा 16/10/2016 - 14:37
रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत

तिमा 17/10/2016 - 07:22
रात्र येई संस्थळी मिपाकर करिती खंत नंदन दिसे ना कुठे रुपे जरी अनंत

स्वाती राजेश 03/02/2008 - 15:13
मिसळ छानच जमली आहे. अशीच झणझणीत कविता येऊ देत. पिले बिलगती आईला झाड आवरे पाने क्षितिज लाजले किंचित रेखीत रंगीत गाणे या ओळी आवडल्या.

प्राजु 03/02/2008 - 20:35
सारे काही जिथल्या तिथे मलाच नाही थारा विश्व मानिते ज्याला मी मग्न तो जगदाधारा" या ओळी एकदम छान जमल्या आहेत. - प्राजु

विसोबा खेचर 03/02/2008 - 23:21
अरे नंदन सायबा, लेका तू कविता केव्हापासून करू लगलास? तुका रे मेल्या खय कळता काव्यातलो? :) असो.. गायी परतुनि आल्या अवचित झाली सांज दीप लागू लागले मंदिरी वाजे झांज या ओळी सुंदर...! तात्या.

नंदन 04/02/2008 - 12:27
:), तात्या माका अजून पण काय कळना नाय काव्याबिव्यातला. पण वाईच जरा हुक्की इली चार ओळी लिवूची, इतकी लोका वांगडा मस्त कविता-चारोळे करतंत ता बघून. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

धनंजय 04/02/2008 - 07:12
अर्थगर्भ. नंदन, तुमच्या कसदार लेखणीला इतका थोडा पाझर का, हीच माझी तक्रार.

आजानुकर्ण 04/02/2008 - 09:11
अप्रतिम कविता. खूप आवडली. रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत काय ओळी आहेत! (रसिक) आजानुकर्ण

नंदन 04/02/2008 - 12:30
मंडळी. आपल्या प्रोत्साहनपर प्रतिक्रियांबद्दल मनःपूर्वक आभार. नंदन (मराठी साहित्यविषयक अनुदिनी http://marathisahitya.blogspot.com/)

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 04/02/2008 - 16:14
नंदन, कविता आवडली.......!!! गायी परतुनि आल्या अवचित झाली सांज दीप लागू लागले मंदिरी वाजे झांज आणि रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनं!!! वरील ओळी विशेष आवडल्या !!! पुढील कवितेच्या प्रतिक्षेत.
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

ऋषिकेश 04/02/2008 - 22:30
रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत वा! कविता फार आवडली, त्यात गुंफलेली ही सुंदर चारोळी मस्तच :) -ऋषिकेश

यशोधरा 16/10/2016 - 14:37
रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत

तिमा 17/10/2016 - 07:22
रात्र येई संस्थळी मिपाकर करिती खंत नंदन दिसे ना कुठे रुपे जरी अनंत
गोफातली एक जुनी चारोळी, प्राजू यांची 'सांज' आणि ऋषिकेशची 'झांज' ही कविता यांच्यापासून स्फुरलेली/बनवलेली/पाडलेली ही मिसळ-कविता :) "गायी परतुनि आल्या अवचित झाली सांज दीप लागू लागले मंदिरी वाजे झांज पिले बिलगती आईला झाड आवरे पाने क्षितिज लाजले किंचित रेखीत रंगीत गाणे सारे काही जिथल्या तिथे मलाच नाही थारा विश्व मानिते ज्याला मी मग्न तो जगदाधारा" रात्र येई गोकुळी राधा करिते खंत कान्हा दिसे ना का कुठे रुपे जरी अनंत
प्रकटन
कविता

व्हॅलेंटाईन्स डे....

प्राजु ·

विसोबा खेचर 02/02/2008 - 23:38
वा प्राजू, छान आहे उपक्रम! चालू द्या.. (पुन्हा नव्या जोमाने उभी) हे आवडले..:) वेलकम ब्यॅक... मि.पा. डॉट कॉम च्या प्रेमात पडले... तुझे मिपावरील प्रेम असेच कायम राहू दे, हीच संत व्हॅलेन्टाईनच्या चरणी संत तात्याबांची प्रार्थना.. :) आपला, संत तात्या. अवांतर - आम्हाला पिरेम करण्याकरता १४ फेब्रुवारी हा एकच दिवस नव्हे तर कुठलाही दिवस चालतो! :)

पिवळा डांबिस 02/02/2008 - 23:47
अजून वारयावर गुंजतात ज्याच्या प्रेमाच्या आरोळ्या असा हा पिवळा डांबिस कशाला करील चारोळ्या? :)) तुझ्या आग्रहाखातर केलेली माझ्या आयुष्यातली ही पहिली चारोळी! खराब निघाली तर प्राजुला धोपटा, रे!! :)))

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:26
प्रिय अनामिकेस, प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय -(प्रेमळ) ऋषिकेश

प्राजु 03/02/2008 - 00:28
तुझ्या प्रत्येक रंगात मला माझाच चेहरा दिसला उन, पाऊस, वा-यामध्ये कसा ऋतू हसला...! - प्राजु

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:32
ऋतुंचे हसणे, पावसाचे बरसणे, तुझ्या एका हास्यापुढे हे सारे काही उणे

प्राजु 03/02/2008 - 00:36
डांबिसकाका, तुमच्या धोपटण्यामध्ये मायेचा ओलावा आहे या पुतणीला तुमच्या, इथे परदेशात विसावा आहे... -प्राजु

इनोबा म्हणे 03/02/2008 - 00:57
क्या बात है.... एकापेक्षा एक विसाव्याच्या शोधामधे दूनियेत रणरण फिरलो, फिरून पुन्हा आईच्या कुशीत मी शिरलो. 'आई'.....आपल्या आयुष्यातले पहिले प्रेम.... या व्हेलेंटाईन डेला सर्वप्रथम तिला ही प्रेमळ भेट. बाकी 'तात्यांच्या' म्हणण्याप्रमाणे प्रेमाकरीता आम्हालाही व्हॅलेंटाईन डेची गरज नाही.... आपला प्रत्येक क्षण 'व्हेलेंटाईन.... (प्रेमळ) -इनोबा

स्वाती राजेश 03/02/2008 - 15:31
पुन्हा उपक्रम चालू केल्याबद्दल आनंद झाला. प्राजु, धनंजय, विनायक, ऋषिकेश. पिवळा डांबिस चालू राहू दे... आम्हाला नविन नविन चारोळ्या वाचायला दिल्याबद्द्ल धन्यवाद.

प्राजु 04/02/2008 - 02:14
प्रेम कर गरीबा सारखं कोंड्याच्या भाकरीवर प्रेम कर कुंभारासारखं.. मातीच्या खापरीवर (मांडे भाजण्यासाठी लागणा-या) - प्राजू

llपुण्याचे पेशवेll 04/02/2008 - 04:47
प्रेम कर कधीही कुठल्याही खापरीवर आपल्यासाठिचे त्याचे पोळणं पाहून त्याचे ऋण मनात स्मर ऋणी. डॅनी. पुण्याचे पेशवे

सुनील 04/02/2008 - 05:32
वाचतो आहोत (नाहीतरी काव्याच्या बाबतीत आम्ही तेवढेच करू शकतो!). चारोळ्या पुन्हा सुरू झाल्या हे चांगले झाले! (रसिक) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्राजु 04/02/2008 - 09:33
कॄष्णाची घेण्या फिरकि राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला, अचंबित कान्हा दिसे.. म्हणे तिला"कृष्णाच्या नयनी दिसे राधा .. पण तुझ्या तर नयनी कान्हाच वसे???" - प्राजु

विसोबा खेचर 04/02/2008 - 11:18
छ्या! कैच्या कैच केली आहेस हो ही चारोळी! आपल्याला नाय आवडली! प्रामाणिक मत, राग नसावा... आपला, ('चारोळ्या पाडणे' या प्रकाराला भयंकर घाबरणारा!) तात्या.

प्रमोद देव 04/02/2008 - 11:32
कृष्णाची घेण्या फिरकी राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला,अचंबित दिसे कान्हा म्हणे राधेला, मम नयनात फक्त वसे राधा.. तव नयनात मात्र मजला दिसतसे कान्हा

llपुण्याचे पेशवेll 04/02/2008 - 20:17
ही चारोळी नसून ती नागपूरच्या एका कविंच्या कवितेच्या पहील्या चार ओळी आहेत. पण त्या फार सुंदर आहेत त्यामुळे इथे देण्याचा मोह आवरत नाही. जर कोणाला ती कविता आणि कवि माहीत असतील तर कृपया पूर्ण कविता प्रकाशित करावी. वेदना पचविल्या ज्यानी हसण्याचे मानकरी ते, त्यानीच फुले वेचावी काट्यांशी ज्यांचे नाते...... -अज्ञात कवि -वेदना पचवणारा डॅनी पुण्याचे पेशवे

प्राजु 05/02/2008 - 00:10
प्रेमाची लाली चढे मम गाली अशी ही जादू केली तरी कुणी लाज आली पाहूनी मजला प्रतिबिंब माझे त्या दर्पणी.. - प्राजु ( कृष्ण -राधेची कल्पना शब्दांत नाही नीट मांडता आली, त्याबद्दल मी दिलगीर आहे. प्रमोदकाकांनी ति उत्तम शब्दांत मांडली, धन्यवाद प्रमोद काका.)

वरदा 05/02/2008 - 19:43
आयुष्यात कधीहि लिहिल्या नाही कवितेच्या दोन ओळी तुझ्या प्रेमात प्राजुताई ही पहीली चारोळी छे फार कठीण आहे ग प्राजु...अशी लिहितेस तु इतक्या छान चारोळ्या.....

गौरी 05/02/2008 - 23:58
प्रेमात.. प्रेमात पडले कसे मी कळले ना माझ्या मनी उमजले सर्व काही प्रतिबिंब पाहता मज तुझ्या नयनी (पहिलीच चारोळी आहे. चारोळी एक्स्पर्ट प्राजू , जमलं का नाही सांग गं!!!)

प्राजु 06/02/2008 - 00:37
वरदा, गौरी, चतुरंग.. अप्रतिम.. येऊद्यात अशाच आणखीहि... प्रेमामध्ये असे | अशी काही जादू| | हरवतो साधू | मेनकेत| | कोण म्हणे प्रेम | सुखाचा निचरा | नाही त्यास थारा| दुनियेत| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 00:43
प्रेमाची ती हाक | असे किती मोठी | दुसरी चारोळी | पहा झाली || प्रेमच ते मोठे | व्यापून उरले | 'मि.पा.'अवकाशा | दशांगुळे || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 00:51
वा. चतुरंग.. सह्ह्ही बॉस चारोळीत तुझ्या | प्रेम भरलेले| भरून उरलेले| अंतरात| | मि.पा.अवकाश| कृतकृत्य झाले| धन्य ते पावले| आंतरजाली| | -प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:05
प्रेमाला ह्या कशी | नसे ती उपमा | कोणी लेखाजोखा | ठेवीयला || वाटा ते भरून | आता दाहीदिशा | वदे मि.पा.वरी |'चतुरंग' || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:12
देवाजीच्या द्वारी| मागणे न उरे| जीवनी या भरे| प्रेम सारे| | म्हणोनि असे की| प्रेमची करावे| ओवाळूनी द्यावे| जीवन ते| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:15
काम माझे आता | वाट तेची पाही | जावयाचे आहे | लॅबमध्ये || विसरत नाही | प्रेमा मी तरिही | म्हणे 'चतुरंगा' | पळ आता! || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:24
अरे सभासदा | श्लोक नाहि काही| प्रेमाचीच असे| चारोळी ही| | प्रेमाचीच गाथा| प्रेमिकांच्या ओठी | कविता वा श्लोक| लिही तू ही | | - प्राजु

इनोबा म्हणे 06/02/2008 - 01:42
प्राजूबाई तूम्ही|म्हणता म्हणून| पामर हा काही|नाही काव्यासी लायक|| आम्ही खरडतो चार| ओळी काही बाही| चारोळी म्हणती|जन आपसूक|| जमलं एकदाचं... हूश्श.....! -संथ इनोबा(संदर्भः मिसळबोध)

प्राजु 06/02/2008 - 02:33
रविराज, उखाणा सदृश कविता छान आहे. त्यात तिचे नाव गुंफले असतेत तर मस्त उखाणाच झाला असता... - प्राजु

प्राजु 06/02/2008 - 03:02
अरे वा.. तिचे नाव "प्रिया" आहे तर.. खूपच छान... आणखिही येऊदेत अशा चरोळ्या.. - प्राजु

छोटा डॉन 06/02/2008 - 09:16
च्यायला डोक्याचा भूगा झाला तरी आम्हाला 'कविता' सुचेल तर शपथ ... म्हणून आमच्या मनाच्या भावना दर्शवणार्‍या "संदिप आणि सलील" यांच्या ४ ओळी देत आहे .... " दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... मला तू न दिसशी, परंतु तयांच्या नशिबी कसे सांग तुजला पहाणे .... प्रिये ये निघेनी घनांच्या कडेने ..... मला एकटेसे आता वाटत आहे ..... " विरहतेने व्याकूळ [ छोटा डॉन ]

रविराज 06/02/2008 - 11:01
महाबळेश्वर वाई पाचगणी कोयना भीमा कास बामणोली ठोसेघर प्रतापगड सज्जनगड सह्याद्री अजिंक्यतारा आय लव माय(भू़मी) सातारा - रविराज .

रविराज 06/02/2008 - 11:31
माफ कर प्रिये मला, तुला मी खोटं बोललो तुझ्या आधी सुद्धा होतो मी प्रेमात पडलो येते जेव्हा आठवण तिची, मनात खमंग वारा वादळी ती होती माझ्या आजीच्या हातची पुरणपोळी पुरणपोळीवर तुप जोडीला आमरस प्रेम घट्ट झाले आमचे दिवसेंदिवस कधी निमित्त सणाचे कधी वाढदिवसाचे तर कधी आमच्या भेटीला निमित्त माझ्या रुसण्याचे एकदा मात्र घात झाला पुरणपोळीने धोका दिला अचानक आजी निघुन गेली प्रेयसीही माझी तिच्याबरोबर गेली आता जेव्हा गावी जातो चुली समोर आजीला पाहतो तीच्या आठवणींच्या पुरणपोळ्या मी पोटभर खातो - रविराज.

प्राजु 06/02/2008 - 20:15
पांधरा शुभ्र गोळा तरंगे जशी सळसळे तरूणाई मुखी येता.. तृप्त आत्मा ती माझी रस्-मलाई..... उम्म्म..... वा वा... - (रसमलाईत गुंतलेली )प्राजु

अव्यक्त 07/02/2008 - 00:22
श्याम नभ जसे झाकोळे चंद्रमा कृष्ण कूम्तल व्यापे तव मुख चंद्र्मा नभातुन जसा चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन तव सौंदर्य प्रभा झळाळे ... (प्रेमवीर) अव्यक्त!

llपुण्याचे पेशवेll 07/02/2008 - 03:34
अव्यक्तने व्यक्त केलेली भावना खरच मस्त आहे..... आणि काय हे तात्या. कोण ही अनुष्का सांगा की ! काय झाले 'प्रेमळ' विषयांतर झाले तरी. पुण्याचे पेशवे

जुना अभिजित 07/02/2008 - 11:21
तिने मोठ्या तोर्‍याने माझे प्रेम झिडकारले तेच फूल सुदैवाने तिच्या मैत्रिणीने स्विकारले. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

अनिला 07/02/2008 - 22:30
प्रेमे झाली, झाल्या आणाभाका लग्ने झाली, झाली पोरे बाळे, बळे. कुठ्ली प्रभा? कुठ्ला चन्द्रमा? नभातुन कुठे तो चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन मम फक्त गुन्ता कोसळे

विसोबा खेचर 07/02/2008 - 22:40
क्या बात है.. वास्तववादी चारोळी! नुसत्या छान छान, प्रेमळ प्रेमळ चारोळ्या वाचून कंटाळा आला होता! तात्या.

प्राजु 08/02/2008 - 01:19
गंधित त्या फुलांच्या राशी सख्या मी सांडित गेले डाव सुंदर संसाराचा तुझ्यासवे मांडित गेले - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

विसोबा खेचर 08/02/2008 - 06:58
का झालं असं? कदाचित तुझं तुझ्या नवर्‍यावर जरा जास्तच प्रेम असावं म्हणून असं झालं! :) एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज? हो नक्कीच येईल. परंतु राहू दे! मिपाने तुला नवर्‍यावर दोनदोनदा प्रेम करायची परवानगी दिली आहे! :) तात्या.

वरदा 08/02/2008 - 06:49
मी पाहीलच लगेच खालंचं पोस्ट लिहिलं..पोस्ट कसं उडवायचं? अहो प्राजु कडुन प्रेरणा घेऊन सुचेल ते लिहिते...तिला कसं सुचतं कोण जाणे म्हणुन म्हटंलं आपणही प्रयत्न करत रहावा......

वरदा 08/02/2008 - 07:13
थँक्यू ...तुझं सर्टीफिकेट महत्वाचं...तू खूपच छान लिहितेस....

वरदा 08/02/2008 - 07:57
कळ्ळं होतं मला ते..उत्तर लिहीते म्हट्लं आणि राहीलं...आता चारोळित उत्तर प्रेम का मोजून करता येतं ते कायमचं असतं... ते दोन जणांच्या नुसत्या असण्यानं नाही मनं गुंफल्यानं होतं... प्राजु तू आता बास कर गं म्हणेपर्यंत लिहीणारे मी चारोळ्या....

किशोरी 08/02/2008 - 13:33
प्रेमाचे हे लक्षण असते खास चोहीकडे होतो आनंदाचा आभास अजुन एक जीवनदायीनी,वात्सल्य तु तुच आहेस माया प्रेमस्वरुप आई तु देवाचीच काया (जमली का हो चारोळी??,या प्राजुजीं काय सुंदर चारोळ्या करतात,कस जमत कोन जाणे असतात चार ओळी पण निबध लिहीणे सोपे अस वाट्तय,चार ओळीतच वेड लागायची पाळी आली)

वरदा 08/02/2008 - 17:42
मी येते सोबत तुझ्या गुंफीत शब्दांना देईन आकार माझ्या मनातील भावनांना

स्वाती राजेश 08/02/2008 - 18:26
प्राजु, वरदा, किशोरी या चारोळ्या मस्तच... अजुनी येऊ देत अशाच छान छान ... वाचून करूया फस्त... बाय द वे ही चारोळी नव्हे-:))))))))

प्राजु 08/02/2008 - 18:30
कविता हे माझे पहिले प्रेम आहे वरदा, किशोरी तुमचेही सेम आहे??? - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 19:50
कविता करणे प्राजु तुझासवेच शिकले कोण जाणे प्रेम का हे चार ओळी खरडू लागले

राजे 08/02/2008 - 19:50
प्रेमाचे काय तुझे माझे सेम आहे तुझे त्याच्यावर आहे माझे तुझ्यावर आहे...... मी कधीच लिहीत नाही कवीता हा माझा प्रांत नाही पण तुझ्यात व माझ्यात काही सेम असावे ह्यातच ह्या चारोळीच्या जन्माची मेख आहे..... जशी जमली तशी केली आहे चारोळी मी आवडली तर बेस्ट आहे नाही तर नेहमी प्रमाणे वेस्ट आहे कोणी नाही तर वाचनारे गेस्ट (पाहूणे सदस्य) आहेत राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 08/02/2008 - 20:01
सौंदर्याचा अविष्कार हा शब्दांचा आहे खेळ कविता म्हणजे मनातील भावनांचा सुंदर मेळ (तुमच्या प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद वरदा,स्वाती,प्राजु)

राजे 08/02/2008 - 20:13
भावनांना आकार देणे हा काही माझा खेळ नाही तुझ्या प्रेमात पडणे ह्यात काही गेम नाही राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

प्राजु 08/02/2008 - 20:16
सुर्व्या निघाला लाल होऊनी वाटेला लागला परतीच्या क्षितिजावरती चुंबुनी गेला कोमल अधरा धरतीच्या.... - प्राजु ( सुर्व्या - म्हणजे सुर्य..)

राजे 08/02/2008 - 20:32
ह्या सुर्याचे रोज नवे नाटक आहे दिलावर रोज नवा दंश आहे आज जगावे तुझ्यासाठी तर मागे आपला वंश आहे... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 09/02/2008 - 10:01
सुर्या गेला चुंबुनी धरतीचे अधर धरती लाजली ओढुन घेतला तिने चांदण्याचा पदर

किशोरी 09/02/2008 - 10:03
प्रेमात पडल्यावर सगळ जग सुंदर दिसत लग्न झाल्यावर कळत प्रेम नेहमीच आंधळ असत

प्राजु 10/02/2008 - 00:59
तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

सुधीर कांदळकर 10/02/2008 - 20:16
वाटतो. ही ग्रंथि आम्हाला जन्मतः च नाही. फार फार मजा आली. आपल्या सर्वांचे कौतुक वाटते. प्राजू, हा आनंदमयी चैतन्याचा ओघ असाच राहू दे. सर्वांना धन्यवाद.

विसोबा खेचर 02/02/2008 - 23:38
वा प्राजू, छान आहे उपक्रम! चालू द्या.. (पुन्हा नव्या जोमाने उभी) हे आवडले..:) वेलकम ब्यॅक... मि.पा. डॉट कॉम च्या प्रेमात पडले... तुझे मिपावरील प्रेम असेच कायम राहू दे, हीच संत व्हॅलेन्टाईनच्या चरणी संत तात्याबांची प्रार्थना.. :) आपला, संत तात्या. अवांतर - आम्हाला पिरेम करण्याकरता १४ फेब्रुवारी हा एकच दिवस नव्हे तर कुठलाही दिवस चालतो! :)

पिवळा डांबिस 02/02/2008 - 23:47
अजून वारयावर गुंजतात ज्याच्या प्रेमाच्या आरोळ्या असा हा पिवळा डांबिस कशाला करील चारोळ्या? :)) तुझ्या आग्रहाखातर केलेली माझ्या आयुष्यातली ही पहिली चारोळी! खराब निघाली तर प्राजुला धोपटा, रे!! :)))

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:26
प्रिय अनामिकेस, प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय -(प्रेमळ) ऋषिकेश

प्राजु 03/02/2008 - 00:28
तुझ्या प्रत्येक रंगात मला माझाच चेहरा दिसला उन, पाऊस, वा-यामध्ये कसा ऋतू हसला...! - प्राजु

ऋषिकेश 03/02/2008 - 00:32
ऋतुंचे हसणे, पावसाचे बरसणे, तुझ्या एका हास्यापुढे हे सारे काही उणे

प्राजु 03/02/2008 - 00:36
डांबिसकाका, तुमच्या धोपटण्यामध्ये मायेचा ओलावा आहे या पुतणीला तुमच्या, इथे परदेशात विसावा आहे... -प्राजु

इनोबा म्हणे 03/02/2008 - 00:57
क्या बात है.... एकापेक्षा एक विसाव्याच्या शोधामधे दूनियेत रणरण फिरलो, फिरून पुन्हा आईच्या कुशीत मी शिरलो. 'आई'.....आपल्या आयुष्यातले पहिले प्रेम.... या व्हेलेंटाईन डेला सर्वप्रथम तिला ही प्रेमळ भेट. बाकी 'तात्यांच्या' म्हणण्याप्रमाणे प्रेमाकरीता आम्हालाही व्हॅलेंटाईन डेची गरज नाही.... आपला प्रत्येक क्षण 'व्हेलेंटाईन.... (प्रेमळ) -इनोबा

स्वाती राजेश 03/02/2008 - 15:31
पुन्हा उपक्रम चालू केल्याबद्दल आनंद झाला. प्राजु, धनंजय, विनायक, ऋषिकेश. पिवळा डांबिस चालू राहू दे... आम्हाला नविन नविन चारोळ्या वाचायला दिल्याबद्द्ल धन्यवाद.

प्राजु 04/02/2008 - 02:14
प्रेम कर गरीबा सारखं कोंड्याच्या भाकरीवर प्रेम कर कुंभारासारखं.. मातीच्या खापरीवर (मांडे भाजण्यासाठी लागणा-या) - प्राजू

llपुण्याचे पेशवेll 04/02/2008 - 04:47
प्रेम कर कधीही कुठल्याही खापरीवर आपल्यासाठिचे त्याचे पोळणं पाहून त्याचे ऋण मनात स्मर ऋणी. डॅनी. पुण्याचे पेशवे

सुनील 04/02/2008 - 05:32
वाचतो आहोत (नाहीतरी काव्याच्या बाबतीत आम्ही तेवढेच करू शकतो!). चारोळ्या पुन्हा सुरू झाल्या हे चांगले झाले! (रसिक) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्राजु 04/02/2008 - 09:33
कॄष्णाची घेण्या फिरकि राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला, अचंबित कान्हा दिसे.. म्हणे तिला"कृष्णाच्या नयनी दिसे राधा .. पण तुझ्या तर नयनी कान्हाच वसे???" - प्राजु

विसोबा खेचर 04/02/2008 - 11:18
छ्या! कैच्या कैच केली आहेस हो ही चारोळी! आपल्याला नाय आवडली! प्रामाणिक मत, राग नसावा... आपला, ('चारोळ्या पाडणे' या प्रकाराला भयंकर घाबरणारा!) तात्या.

प्रमोद देव 04/02/2008 - 11:32
कृष्णाची घेण्या फिरकी राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला,अचंबित दिसे कान्हा म्हणे राधेला, मम नयनात फक्त वसे राधा.. तव नयनात मात्र मजला दिसतसे कान्हा

llपुण्याचे पेशवेll 04/02/2008 - 20:17
ही चारोळी नसून ती नागपूरच्या एका कविंच्या कवितेच्या पहील्या चार ओळी आहेत. पण त्या फार सुंदर आहेत त्यामुळे इथे देण्याचा मोह आवरत नाही. जर कोणाला ती कविता आणि कवि माहीत असतील तर कृपया पूर्ण कविता प्रकाशित करावी. वेदना पचविल्या ज्यानी हसण्याचे मानकरी ते, त्यानीच फुले वेचावी काट्यांशी ज्यांचे नाते...... -अज्ञात कवि -वेदना पचवणारा डॅनी पुण्याचे पेशवे

प्राजु 05/02/2008 - 00:10
प्रेमाची लाली चढे मम गाली अशी ही जादू केली तरी कुणी लाज आली पाहूनी मजला प्रतिबिंब माझे त्या दर्पणी.. - प्राजु ( कृष्ण -राधेची कल्पना शब्दांत नाही नीट मांडता आली, त्याबद्दल मी दिलगीर आहे. प्रमोदकाकांनी ति उत्तम शब्दांत मांडली, धन्यवाद प्रमोद काका.)

वरदा 05/02/2008 - 19:43
आयुष्यात कधीहि लिहिल्या नाही कवितेच्या दोन ओळी तुझ्या प्रेमात प्राजुताई ही पहीली चारोळी छे फार कठीण आहे ग प्राजु...अशी लिहितेस तु इतक्या छान चारोळ्या.....

गौरी 05/02/2008 - 23:58
प्रेमात.. प्रेमात पडले कसे मी कळले ना माझ्या मनी उमजले सर्व काही प्रतिबिंब पाहता मज तुझ्या नयनी (पहिलीच चारोळी आहे. चारोळी एक्स्पर्ट प्राजू , जमलं का नाही सांग गं!!!)

प्राजु 06/02/2008 - 00:37
वरदा, गौरी, चतुरंग.. अप्रतिम.. येऊद्यात अशाच आणखीहि... प्रेमामध्ये असे | अशी काही जादू| | हरवतो साधू | मेनकेत| | कोण म्हणे प्रेम | सुखाचा निचरा | नाही त्यास थारा| दुनियेत| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 00:43
प्रेमाची ती हाक | असे किती मोठी | दुसरी चारोळी | पहा झाली || प्रेमच ते मोठे | व्यापून उरले | 'मि.पा.'अवकाशा | दशांगुळे || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 00:51
वा. चतुरंग.. सह्ह्ही बॉस चारोळीत तुझ्या | प्रेम भरलेले| भरून उरलेले| अंतरात| | मि.पा.अवकाश| कृतकृत्य झाले| धन्य ते पावले| आंतरजाली| | -प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:05
प्रेमाला ह्या कशी | नसे ती उपमा | कोणी लेखाजोखा | ठेवीयला || वाटा ते भरून | आता दाहीदिशा | वदे मि.पा.वरी |'चतुरंग' || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:12
देवाजीच्या द्वारी| मागणे न उरे| जीवनी या भरे| प्रेम सारे| | म्हणोनि असे की| प्रेमची करावे| ओवाळूनी द्यावे| जीवन ते| | - प्राजु

चतुरंग 06/02/2008 - 01:15
काम माझे आता | वाट तेची पाही | जावयाचे आहे | लॅबमध्ये || विसरत नाही | प्रेमा मी तरिही | म्हणे 'चतुरंगा' | पळ आता! || चतुरंग

प्राजु 06/02/2008 - 01:24
अरे सभासदा | श्लोक नाहि काही| प्रेमाचीच असे| चारोळी ही| | प्रेमाचीच गाथा| प्रेमिकांच्या ओठी | कविता वा श्लोक| लिही तू ही | | - प्राजु

इनोबा म्हणे 06/02/2008 - 01:42
प्राजूबाई तूम्ही|म्हणता म्हणून| पामर हा काही|नाही काव्यासी लायक|| आम्ही खरडतो चार| ओळी काही बाही| चारोळी म्हणती|जन आपसूक|| जमलं एकदाचं... हूश्श.....! -संथ इनोबा(संदर्भः मिसळबोध)

प्राजु 06/02/2008 - 02:33
रविराज, उखाणा सदृश कविता छान आहे. त्यात तिचे नाव गुंफले असतेत तर मस्त उखाणाच झाला असता... - प्राजु

प्राजु 06/02/2008 - 03:02
अरे वा.. तिचे नाव "प्रिया" आहे तर.. खूपच छान... आणखिही येऊदेत अशा चरोळ्या.. - प्राजु

छोटा डॉन 06/02/2008 - 09:16
च्यायला डोक्याचा भूगा झाला तरी आम्हाला 'कविता' सुचेल तर शपथ ... म्हणून आमच्या मनाच्या भावना दर्शवणार्‍या "संदिप आणि सलील" यांच्या ४ ओळी देत आहे .... " दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... मला तू न दिसशी, परंतु तयांच्या नशिबी कसे सांग तुजला पहाणे .... प्रिये ये निघेनी घनांच्या कडेने ..... मला एकटेसे आता वाटत आहे ..... " विरहतेने व्याकूळ [ छोटा डॉन ]

रविराज 06/02/2008 - 11:01
महाबळेश्वर वाई पाचगणी कोयना भीमा कास बामणोली ठोसेघर प्रतापगड सज्जनगड सह्याद्री अजिंक्यतारा आय लव माय(भू़मी) सातारा - रविराज .

रविराज 06/02/2008 - 11:31
माफ कर प्रिये मला, तुला मी खोटं बोललो तुझ्या आधी सुद्धा होतो मी प्रेमात पडलो येते जेव्हा आठवण तिची, मनात खमंग वारा वादळी ती होती माझ्या आजीच्या हातची पुरणपोळी पुरणपोळीवर तुप जोडीला आमरस प्रेम घट्ट झाले आमचे दिवसेंदिवस कधी निमित्त सणाचे कधी वाढदिवसाचे तर कधी आमच्या भेटीला निमित्त माझ्या रुसण्याचे एकदा मात्र घात झाला पुरणपोळीने धोका दिला अचानक आजी निघुन गेली प्रेयसीही माझी तिच्याबरोबर गेली आता जेव्हा गावी जातो चुली समोर आजीला पाहतो तीच्या आठवणींच्या पुरणपोळ्या मी पोटभर खातो - रविराज.

प्राजु 06/02/2008 - 20:15
पांधरा शुभ्र गोळा तरंगे जशी सळसळे तरूणाई मुखी येता.. तृप्त आत्मा ती माझी रस्-मलाई..... उम्म्म..... वा वा... - (रसमलाईत गुंतलेली )प्राजु

अव्यक्त 07/02/2008 - 00:22
श्याम नभ जसे झाकोळे चंद्रमा कृष्ण कूम्तल व्यापे तव मुख चंद्र्मा नभातुन जसा चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन तव सौंदर्य प्रभा झळाळे ... (प्रेमवीर) अव्यक्त!

llपुण्याचे पेशवेll 07/02/2008 - 03:34
अव्यक्तने व्यक्त केलेली भावना खरच मस्त आहे..... आणि काय हे तात्या. कोण ही अनुष्का सांगा की ! काय झाले 'प्रेमळ' विषयांतर झाले तरी. पुण्याचे पेशवे

जुना अभिजित 07/02/2008 - 11:21
तिने मोठ्या तोर्‍याने माझे प्रेम झिडकारले तेच फूल सुदैवाने तिच्या मैत्रिणीने स्विकारले. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

अनिला 07/02/2008 - 22:30
प्रेमे झाली, झाल्या आणाभाका लग्ने झाली, झाली पोरे बाळे, बळे. कुठ्ली प्रभा? कुठ्ला चन्द्रमा? नभातुन कुठे तो चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन मम फक्त गुन्ता कोसळे

विसोबा खेचर 07/02/2008 - 22:40
क्या बात है.. वास्तववादी चारोळी! नुसत्या छान छान, प्रेमळ प्रेमळ चारोळ्या वाचून कंटाळा आला होता! तात्या.

प्राजु 08/02/2008 - 01:19
गंधित त्या फुलांच्या राशी सख्या मी सांडित गेले डाव सुंदर संसाराचा तुझ्यासवे मांडित गेले - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

वरदा 08/02/2008 - 06:36
संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

विसोबा खेचर 08/02/2008 - 06:58
का झालं असं? कदाचित तुझं तुझ्या नवर्‍यावर जरा जास्तच प्रेम असावं म्हणून असं झालं! :) एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज? हो नक्कीच येईल. परंतु राहू दे! मिपाने तुला नवर्‍यावर दोनदोनदा प्रेम करायची परवानगी दिली आहे! :) तात्या.

वरदा 08/02/2008 - 06:49
मी पाहीलच लगेच खालंचं पोस्ट लिहिलं..पोस्ट कसं उडवायचं? अहो प्राजु कडुन प्रेरणा घेऊन सुचेल ते लिहिते...तिला कसं सुचतं कोण जाणे म्हणुन म्हटंलं आपणही प्रयत्न करत रहावा......

वरदा 08/02/2008 - 07:13
थँक्यू ...तुझं सर्टीफिकेट महत्वाचं...तू खूपच छान लिहितेस....

वरदा 08/02/2008 - 07:57
कळ्ळं होतं मला ते..उत्तर लिहीते म्हट्लं आणि राहीलं...आता चारोळित उत्तर प्रेम का मोजून करता येतं ते कायमचं असतं... ते दोन जणांच्या नुसत्या असण्यानं नाही मनं गुंफल्यानं होतं... प्राजु तू आता बास कर गं म्हणेपर्यंत लिहीणारे मी चारोळ्या....

किशोरी 08/02/2008 - 13:33
प्रेमाचे हे लक्षण असते खास चोहीकडे होतो आनंदाचा आभास अजुन एक जीवनदायीनी,वात्सल्य तु तुच आहेस माया प्रेमस्वरुप आई तु देवाचीच काया (जमली का हो चारोळी??,या प्राजुजीं काय सुंदर चारोळ्या करतात,कस जमत कोन जाणे असतात चार ओळी पण निबध लिहीणे सोपे अस वाट्तय,चार ओळीतच वेड लागायची पाळी आली)

वरदा 08/02/2008 - 17:42
मी येते सोबत तुझ्या गुंफीत शब्दांना देईन आकार माझ्या मनातील भावनांना

स्वाती राजेश 08/02/2008 - 18:26
प्राजु, वरदा, किशोरी या चारोळ्या मस्तच... अजुनी येऊ देत अशाच छान छान ... वाचून करूया फस्त... बाय द वे ही चारोळी नव्हे-:))))))))

प्राजु 08/02/2008 - 18:30
कविता हे माझे पहिले प्रेम आहे वरदा, किशोरी तुमचेही सेम आहे??? - प्राजु

वरदा 08/02/2008 - 19:50
कविता करणे प्राजु तुझासवेच शिकले कोण जाणे प्रेम का हे चार ओळी खरडू लागले

राजे 08/02/2008 - 19:50
प्रेमाचे काय तुझे माझे सेम आहे तुझे त्याच्यावर आहे माझे तुझ्यावर आहे...... मी कधीच लिहीत नाही कवीता हा माझा प्रांत नाही पण तुझ्यात व माझ्यात काही सेम असावे ह्यातच ह्या चारोळीच्या जन्माची मेख आहे..... जशी जमली तशी केली आहे चारोळी मी आवडली तर बेस्ट आहे नाही तर नेहमी प्रमाणे वेस्ट आहे कोणी नाही तर वाचनारे गेस्ट (पाहूणे सदस्य) आहेत राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 08/02/2008 - 20:01
सौंदर्याचा अविष्कार हा शब्दांचा आहे खेळ कविता म्हणजे मनातील भावनांचा सुंदर मेळ (तुमच्या प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद वरदा,स्वाती,प्राजु)

राजे 08/02/2008 - 20:13
भावनांना आकार देणे हा काही माझा खेळ नाही तुझ्या प्रेमात पडणे ह्यात काही गेम नाही राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

प्राजु 08/02/2008 - 20:16
सुर्व्या निघाला लाल होऊनी वाटेला लागला परतीच्या क्षितिजावरती चुंबुनी गेला कोमल अधरा धरतीच्या.... - प्राजु ( सुर्व्या - म्हणजे सुर्य..)

राजे 08/02/2008 - 20:32
ह्या सुर्याचे रोज नवे नाटक आहे दिलावर रोज नवा दंश आहे आज जगावे तुझ्यासाठी तर मागे आपला वंश आहे... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

किशोरी 09/02/2008 - 10:01
सुर्या गेला चुंबुनी धरतीचे अधर धरती लाजली ओढुन घेतला तिने चांदण्याचा पदर

किशोरी 09/02/2008 - 10:03
प्रेमात पडल्यावर सगळ जग सुंदर दिसत लग्न झाल्यावर कळत प्रेम नेहमीच आंधळ असत

प्राजु 10/02/2008 - 00:59
तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

सुधीर कांदळकर 10/02/2008 - 20:16
वाटतो. ही ग्रंथि आम्हाला जन्मतः च नाही. फार फार मजा आली. आपल्या सर्वांचे कौतुक वाटते. प्राजू, हा आनंदमयी चैतन्याचा ओघ असाच राहू दे. सर्वांना धन्यवाद.
मंडळी, १४ फेब्रुवारी म्हणजे व्हॅलेंटाईन्स डे. या दिवशी प्रेम व्यक्त करण्याचा मोका तमाम प्रेमींना मिळतो. या दिवसाच्या निमित्ताने एक धागा चालू करावा असा विचार सहज डोक्यात आला. प्रेम या विषयावर आपण चारोळ्या लिहूया का? प्रेम .. मग ते कोणावरहि असेल. ईश्वर , पती-पत्नी, आई, वडील, भाऊ-बहीण, मित्र्-मैत्रिण किंवा पाळीव प्राणी अगदी निसर्गावर सुद्धा.. कोणाबद्दलही वाटणारे प्रेम आपण शब्दबद्ध करूया का? एक सूचना मात्र : प्रेम भंग किंवा उदासिन चारोळ्या लिहू नयेत. ऋशिकेश, सहजराव, वरदा, स्वाती (तिन्ही- राजेश, दिनेश, महेश), विनायक, सगळे डॉन, डांबीसकाका, चतुरंग, केशवसुमार, प्रभाकर राव, डॉ.
सद्भावना
प्रतिसाद
प्रतिक्रिया
आस्वाद
चारोळ्या
कविता

झांज..

ऋषिकेश ·

विसोबा खेचर 01/02/2008 - 07:56
वा ऋषिकेशा, वाचून अगदी प्रसन्न वाटलं! ना संपतो कोलाहल, भोवती गर्दीही लोटलेली गुलाल अबीर बुक्क्यात रंगून झांज आली या ओ़ळी सुरेख! आपला, (वारकरी) तात्या.

ऋषिकेश 01/02/2008 - 19:48
तात्या, धनंजय प्रोत्साहनाबद्दल अनेक आभार! सुनीलराव, मलाहि आता जाणवतय... काहि ठिकाणी खटकतेय रचना, पण तेव्हा एकदम सुचले म्हणून लिहिलं :) तरीही आवडल्याचं कळवल्याबद्दल आभार -ऋषिकेश

प्राजु 01/02/2008 - 20:15
गाभार्‍यात पेटलेले निरांजन तेलवातीचे गजरात माऊलीचे समाधान पाहून झांज आली ही ओळ खूपच आवडली. - प्राजु

चतुरंग 02/02/2008 - 03:17
मंडळी, ऋषिकेशची, "झांज" ही सुंदर कविता वाचली. मात्रांचा ठेका कुठेतरी चुकतोय असे वाटल्याने ऋषिकेशशी व्य.नि. मधे चर्चा करुन थोडी सुधारणा केली आणि ही गज़ल पुन्हा एकदा सादर करत आहे. पंढरीचा ठेका उदरी घेऊन झांज आली चिपळ्या-ढोलकाला साथ देऊन झांज आली तेलवाती ह्या निरांजनी लावून झांज आली गजरात माऊलीला ती घेऊन झांज आली हरीनाम आसमंती ते भारुन झांज आली कृतकृत्य विठ्ठलाला निरखून झांज आली वैष्णवांच्या कोलाहली ही गर्जून झांज आली अबीर गुलाल बुक्क्यात रंगून झांज आली वारीच्या रिंगणाला ओढ लावून झांज आली आली दिंडी वेशीवरी हे सांगून झांज आली इंद्रायणीच्या सोहळ्या मोहरुन झांज आली बेहोष वाळवंटी आज नाचून झांज आली.. चतुरंग

ऋषिकेश 02/02/2008 - 03:27
ऋषिकेशशी व्य.नि. मधे चर्चा करुन थोडी सुधारणा केली हा तुमचा विनय झाला.. उगाच काय लाजवता राव! अहो त्या एकमेकांत अडकलेल्या उत्फुर्त शब्दांमधून तुम्ही कसदार काव्य तयार केलंत आणि म्हणताय "थोडी" सुधारणा.. कल्पना काय हो छप्पन सुचतात होऽ, त्या लयबद्ध करणं, मात्रांत बसवणं आणि तरीहि हवं ते पोहोचवणं हे येरागबाळ्याचं काम नै भौ... तुमच्यासारख्यांचीच जातिवंत प्रतिभा हवी त्याला :) आधीच सांगितल्याप्रमाणे.. हि कविता फार फार आवडली :)!!!! -(येरागबाळा)ऋषिकेश

प्रमोद देव 02/02/2008 - 10:36
ऋषिकेश ह्यांच्या मूळ रचनेत सुधारणा करून चतुरंग ह्यांनी त्यांचे 'चतुरंग' हे नाव सार्थ केले. आधीच्या काव्यात अर्थ होताच पण गेयता नव्हती. चतुरंग ह्यांनी ते काम अगदी नेटकेपणे साधलेले आहे. ऋषिकेश आणि चतुरंग ह्या दोघांचे मनःपूर्वक अभिनंदन!

प्राजु 02/02/2008 - 21:45
दोघांचेही अगदी मनापासून अभिनंदन... एक उत्तम काव्य तयार झाले आहे. - प्राजु

स्वाती राजेश 03/02/2008 - 15:35
प्राजु टीचर च्या हाताखाली उत्तम विद्यार्थी तयार होत आहे.. मस्त वाटले. गाभार्‍यात पेटलेले निरांजन तेलवातीचे गजरात माऊलीचे समाधान पाहून झांज आली या ओळी आवडल्या. बक अप....

विसोबा खेचर 01/02/2008 - 07:56
वा ऋषिकेशा, वाचून अगदी प्रसन्न वाटलं! ना संपतो कोलाहल, भोवती गर्दीही लोटलेली गुलाल अबीर बुक्क्यात रंगून झांज आली या ओ़ळी सुरेख! आपला, (वारकरी) तात्या.

ऋषिकेश 01/02/2008 - 19:48
तात्या, धनंजय प्रोत्साहनाबद्दल अनेक आभार! सुनीलराव, मलाहि आता जाणवतय... काहि ठिकाणी खटकतेय रचना, पण तेव्हा एकदम सुचले म्हणून लिहिलं :) तरीही आवडल्याचं कळवल्याबद्दल आभार -ऋषिकेश

प्राजु 01/02/2008 - 20:15
गाभार्‍यात पेटलेले निरांजन तेलवातीचे गजरात माऊलीचे समाधान पाहून झांज आली ही ओळ खूपच आवडली. - प्राजु

चतुरंग 02/02/2008 - 03:17
मंडळी, ऋषिकेशची, "झांज" ही सुंदर कविता वाचली. मात्रांचा ठेका कुठेतरी चुकतोय असे वाटल्याने ऋषिकेशशी व्य.नि. मधे चर्चा करुन थोडी सुधारणा केली आणि ही गज़ल पुन्हा एकदा सादर करत आहे. पंढरीचा ठेका उदरी घेऊन झांज आली चिपळ्या-ढोलकाला साथ देऊन झांज आली तेलवाती ह्या निरांजनी लावून झांज आली गजरात माऊलीला ती घेऊन झांज आली हरीनाम आसमंती ते भारुन झांज आली कृतकृत्य विठ्ठलाला निरखून झांज आली वैष्णवांच्या कोलाहली ही गर्जून झांज आली अबीर गुलाल बुक्क्यात रंगून झांज आली वारीच्या रिंगणाला ओढ लावून झांज आली आली दिंडी वेशीवरी हे सांगून झांज आली इंद्रायणीच्या सोहळ्या मोहरुन झांज आली बेहोष वाळवंटी आज नाचून झांज आली.. चतुरंग

ऋषिकेश 02/02/2008 - 03:27
ऋषिकेशशी व्य.नि. मधे चर्चा करुन थोडी सुधारणा केली हा तुमचा विनय झाला.. उगाच काय लाजवता राव! अहो त्या एकमेकांत अडकलेल्या उत्फुर्त शब्दांमधून तुम्ही कसदार काव्य तयार केलंत आणि म्हणताय "थोडी" सुधारणा.. कल्पना काय हो छप्पन सुचतात होऽ, त्या लयबद्ध करणं, मात्रांत बसवणं आणि तरीहि हवं ते पोहोचवणं हे येरागबाळ्याचं काम नै भौ... तुमच्यासारख्यांचीच जातिवंत प्रतिभा हवी त्याला :) आधीच सांगितल्याप्रमाणे.. हि कविता फार फार आवडली :)!!!! -(येरागबाळा)ऋषिकेश

प्रमोद देव 02/02/2008 - 10:36
ऋषिकेश ह्यांच्या मूळ रचनेत सुधारणा करून चतुरंग ह्यांनी त्यांचे 'चतुरंग' हे नाव सार्थ केले. आधीच्या काव्यात अर्थ होताच पण गेयता नव्हती. चतुरंग ह्यांनी ते काम अगदी नेटकेपणे साधलेले आहे. ऋषिकेश आणि चतुरंग ह्या दोघांचे मनःपूर्वक अभिनंदन!

प्राजु 02/02/2008 - 21:45
दोघांचेही अगदी मनापासून अभिनंदन... एक उत्तम काव्य तयार झाले आहे. - प्राजु

स्वाती राजेश 03/02/2008 - 15:35
प्राजु टीचर च्या हाताखाली उत्तम विद्यार्थी तयार होत आहे.. मस्त वाटले. गाभार्‍यात पेटलेले निरांजन तेलवातीचे गजरात माऊलीचे समाधान पाहून झांज आली या ओळी आवडल्या. बक अप....
प्राजू यांची सांज.. ही अप्रतिम कविता वाचून काहि ओळी सुचल्या पंढरीचा ठेका उदरी घेऊन झांज आली चिपळ्या-ढोलकाला साथ देऊन झांज आली गाभार्‍यात पेटलेले निरांजन तेलवातीचे गजरात माऊलीचे समाधान पाहून झांज आली हरीनामाचा गजर आसमंतात भरलेला कृतकृत्य विठ्ठलाला निरखून झांज आली ना संपतो कोलाहल, भोवती गर्दीही लोटलेली गुलाल अबीर बुक्क्यात रंगून झांज आली वारकर्‍यांच्या रिंगणाची, गावास ओढ लागलेली दिंडी पोचली वेशीवरी सांगून झांज आली कृष्णेकाठचा सोहळा पाहूनी शहारली गात्रे बेहोष होऊन वाळवंटी नाचून झांज आली.. -ऋषिकेश
आस्वाद
प्रतिभा
कविता
गझल
मुक्तक
विडंबन

सांज..

प्राजु ·

विसोबा खेचर 01/02/2008 - 00:08
वा प्राजू, खरंच छानच कविता केली आहेस. अगदी चित्रदर्शी झाली आहे. कवितेतली सांज डोळ्यासमोर येते...! और भी लिख्खो... संधिकालचे गीत ओठी घेऊन सांज आली अंबराला नवी किनार देऊन सांज आली या ओळी फार आवडल्या... आपला संध्या-रामरक्षा व पर्वच्याच्या सांजेतला, आणि आपला ग्लेनमोरांजीतल्या सांजेतला, तात्या.

सुनील 01/02/2008 - 01:00
आपला संध्या-रामरक्षा व पर्वच्याच्या सांजेतला, आणि आपला ग्लेनमोरांजीतल्या सांजेतला काय हे तात्या? मी काल संध्याकाळी, संध्या करून, व्याकरणाच्या पुस्तकातील संधी वाचीत शेजारच्या संध्येशी बोलण्याची संधी शोधत होतो!! प्राजू, कविता छान! (संध्यासक्त) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

स्वाती राजेश 01/02/2008 - 00:12
पाऊलाला घरट्याची त्या ओढ लागलेली वाटेवरती नजर कोणती लावून सांज आली या ओळी आवडल्या.

चतुरंग 01/02/2008 - 00:18
प्राजु सुरेख काव्य झालंय. अवांतर - तुझं गीत वाचून "संधिकालि ह्या अशा धुंदल्या दिशा दिशा" ह्या गाण्यानं मनात एकदम फेर धरला! चतुरंग

इनोबा म्हणे 01/02/2008 - 00:54
वाह! झकास जमली आहे कविता. घरांघरांतून पेटली ती चूल लिंपलेली निरांजनाची ज्योत इवली लाऊन सांज आली या ओळी विशेष आवडल्या

ऋषिकेश 01/02/2008 - 03:22
अप्रतिम कविता गुरे वासरे आणि पाखरे घरी परतलेली अस्ताचलाच्या झळाळीला बिलगून सांज आली ह्या ओळी विषेश आवडल्या. मला हि कविता वाचून काहि ओळी (त्या इतक्या सशक्त नाहि आहेत पण तरीही) सुचल्या त्या इथे वाचा. -ऋषिकेश

प्रमोद देव 01/02/2008 - 10:59
गजलसदृष्य कविता आवडली. घरांघरांतून पेटली ती चूल लिंपलेली निरांजनाची ज्योत इवली लाऊन सांज आली तप्त चेतना, शुष्क ओठ अन् गात्रे थरारली गूज रात्रीचे सांगत वेडी लाजून सांज आली.. ह्या ओळी विशेष आवडल्या.

प्रकाश घाटपांडे 01/02/2008 - 11:28
अशीच सुधीर मोघ्यांची ,श्रीधर फडके यांनी संगीतबद्ध केलेली नादमय कविता आहे. आशा भोसलेंनी जीव ओतून गायली आहे. सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू साउली धूळ उडवीत गाई निघाल्या श्याम रंगात वाटा बुडाल्या परतती त्यासवे, पाखरांचे थवे पैल घंटा घुमे राऊळी पर्वतांची दिसे दूर रांग काजळाची जणू दाट रेघ होई डोहातले चांदणे सावळे भोवती सावळ्या चाहुली माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्व सारे जणू होय कान्हा मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी अमृताच्या जणू ओंजळी केशवखुमारांचे यावर विडंबन असेलच. मी एकदा कुठेतरी वाचले होते. पण ते हस्तलिखित होते. पर्वत्यांची दिसे सून लांब काजळाची जरी दाट रेघ ............... असे पुसटसे आठवते आहे. प्रकाश घाटपांडे

प्राजु 01/02/2008 - 20:20
तात्या, वरदा, स्वाती, विनायक, ऋषिकेश, चतुरंग.. धन्यवाद. प्रमोदराव, अहो गझल सदृश म्हणू नका. कारण मला गझल येत नाही लिहायला आणि या कवितेत तर गझलेचे सगळे नियम मी धाब्यावर बसवले आहेत. आपणा सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. - प्राजु

आपला अभिजित 07/02/2008 - 10:50
संधीकाली `घोट' पोटी रिचवून सांज आली गटाराला नवा पाहुणा देऊन सांज आली वस्त्यावस्त्यांतून पेटली ती भट्टी लपलेली त्रुषार्थाची त्रुष्णा विझवून सांज आली मुले-बाळे अन् माऊली घरी परतलेली `अस्ता'स चैतन्याच्या घेऊन सांज आली सुरू आता कोलाहल अन् शिव्यांची लाखोली आयुष्याची लक्तरे फेडून सांज आली पावलास त्या घराची वाटही न गवसलेली वाटेवरच्या नजरा अन् थिजवून सांज आली उद्ध्वस्त होत मने अन् गात्रेही गोठलेली रक्त शुष्क भावनांचे पिऊन सांज आली -------------

प्राजु 08/02/2008 - 00:50
वा वा... अभिजीत.. केशवाच्या पाऊलावर पाऊल... माफि वगैरे नका हो मागू... छान जमली आहे.. पण इथे का लिहिली आहे तुम्ही... स्वतंत्र लिहायचित ना? - प्राजु

विसोबा खेचर 01/02/2008 - 00:08
वा प्राजू, खरंच छानच कविता केली आहेस. अगदी चित्रदर्शी झाली आहे. कवितेतली सांज डोळ्यासमोर येते...! और भी लिख्खो... संधिकालचे गीत ओठी घेऊन सांज आली अंबराला नवी किनार देऊन सांज आली या ओळी फार आवडल्या... आपला संध्या-रामरक्षा व पर्वच्याच्या सांजेतला, आणि आपला ग्लेनमोरांजीतल्या सांजेतला, तात्या.

सुनील 01/02/2008 - 01:00
आपला संध्या-रामरक्षा व पर्वच्याच्या सांजेतला, आणि आपला ग्लेनमोरांजीतल्या सांजेतला काय हे तात्या? मी काल संध्याकाळी, संध्या करून, व्याकरणाच्या पुस्तकातील संधी वाचीत शेजारच्या संध्येशी बोलण्याची संधी शोधत होतो!! प्राजू, कविता छान! (संध्यासक्त) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

स्वाती राजेश 01/02/2008 - 00:12
पाऊलाला घरट्याची त्या ओढ लागलेली वाटेवरती नजर कोणती लावून सांज आली या ओळी आवडल्या.

चतुरंग 01/02/2008 - 00:18
प्राजु सुरेख काव्य झालंय. अवांतर - तुझं गीत वाचून "संधिकालि ह्या अशा धुंदल्या दिशा दिशा" ह्या गाण्यानं मनात एकदम फेर धरला! चतुरंग

इनोबा म्हणे 01/02/2008 - 00:54
वाह! झकास जमली आहे कविता. घरांघरांतून पेटली ती चूल लिंपलेली निरांजनाची ज्योत इवली लाऊन सांज आली या ओळी विशेष आवडल्या

ऋषिकेश 01/02/2008 - 03:22
अप्रतिम कविता गुरे वासरे आणि पाखरे घरी परतलेली अस्ताचलाच्या झळाळीला बिलगून सांज आली ह्या ओळी विषेश आवडल्या. मला हि कविता वाचून काहि ओळी (त्या इतक्या सशक्त नाहि आहेत पण तरीही) सुचल्या त्या इथे वाचा. -ऋषिकेश

प्रमोद देव 01/02/2008 - 10:59
गजलसदृष्य कविता आवडली. घरांघरांतून पेटली ती चूल लिंपलेली निरांजनाची ज्योत इवली लाऊन सांज आली तप्त चेतना, शुष्क ओठ अन् गात्रे थरारली गूज रात्रीचे सांगत वेडी लाजून सांज आली.. ह्या ओळी विशेष आवडल्या.

प्रकाश घाटपांडे 01/02/2008 - 11:28
अशीच सुधीर मोघ्यांची ,श्रीधर फडके यांनी संगीतबद्ध केलेली नादमय कविता आहे. आशा भोसलेंनी जीव ओतून गायली आहे. सांज ये गोकुळी, सावळी सावळी सावळ्याची जणू साउली धूळ उडवीत गाई निघाल्या श्याम रंगात वाटा बुडाल्या परतती त्यासवे, पाखरांचे थवे पैल घंटा घुमे राऊळी पर्वतांची दिसे दूर रांग काजळाची जणू दाट रेघ होई डोहातले चांदणे सावळे भोवती सावळ्या चाहुली माऊली सांज, अंधार पान्हा विश्व सारे जणू होय कान्हा मंद वाऱ्यावरी वाहते बासरी अमृताच्या जणू ओंजळी केशवखुमारांचे यावर विडंबन असेलच. मी एकदा कुठेतरी वाचले होते. पण ते हस्तलिखित होते. पर्वत्यांची दिसे सून लांब काजळाची जरी दाट रेघ ............... असे पुसटसे आठवते आहे. प्रकाश घाटपांडे

प्राजु 01/02/2008 - 20:20
तात्या, वरदा, स्वाती, विनायक, ऋषिकेश, चतुरंग.. धन्यवाद. प्रमोदराव, अहो गझल सदृश म्हणू नका. कारण मला गझल येत नाही लिहायला आणि या कवितेत तर गझलेचे सगळे नियम मी धाब्यावर बसवले आहेत. आपणा सर्वांच्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद. - प्राजु

आपला अभिजित 07/02/2008 - 10:50
संधीकाली `घोट' पोटी रिचवून सांज आली गटाराला नवा पाहुणा देऊन सांज आली वस्त्यावस्त्यांतून पेटली ती भट्टी लपलेली त्रुषार्थाची त्रुष्णा विझवून सांज आली मुले-बाळे अन् माऊली घरी परतलेली `अस्ता'स चैतन्याच्या घेऊन सांज आली सुरू आता कोलाहल अन् शिव्यांची लाखोली आयुष्याची लक्तरे फेडून सांज आली पावलास त्या घराची वाटही न गवसलेली वाटेवरच्या नजरा अन् थिजवून सांज आली उद्ध्वस्त होत मने अन् गात्रेही गोठलेली रक्त शुष्क भावनांचे पिऊन सांज आली -------------

प्राजु 08/02/2008 - 00:50
वा वा... अभिजीत.. केशवाच्या पाऊलावर पाऊल... माफि वगैरे नका हो मागू... छान जमली आहे.. पण इथे का लिहिली आहे तुम्ही... स्वतंत्र लिहायचित ना? - प्राजु
संधिकालचे गीत ओठी घेऊन सांज आली अंबराला नवी किनार देऊन सांज आली घरांघरांतून पेटली ती चूल लिंपलेली निरांजनाची ज्योत इवली लाऊन सांज आली गुरे वासरे आणि पाखरे घरी परतलेली अस्ताचलाच्या झळाळीला बिलगून सांज आली संपला कोलाहल अन् चाहूल लोपलेली उदास नूर त्या बाजाराला देऊन सांज आली पाऊलाला घरट्याची त्या ओढ लागलेली वाटेवरती नजर कोणती लावून सांज आली तप्त चेतना, शुष्क ओठ अन् गात्रे थरारली गूज रात्रीचे सांगत वेडी लाजून सांज आली.. - प्राजु
प्रकटन
आस्वाद
कविता
गझल

आपलं माणूस

संगीता ·

विसोबा खेचर 30/01/2008 - 23:01
घोळक्यात असताना दंगामस्ती करायला कुणीही चालतं पण एकांतात असताना गुपित सांगायला आपलंच माणूस लागतं यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं वा! वरील दोन कडवी खूप आवडली. सुरेख कविता.. संगीताताई, कृपया आपण प्रगतीजींपाशी मिपा परिवारातर्फे कृतज्ञता व्यक्त करावी.. तात्या.

संगीता 30/01/2008 - 23:18
ही कविता तिने खूप वर्ष्यांपूर्वी लिहली होती. सध्या तिचे लिहणे बंद झाले आहे. आपल्या प्रतिसादामुळे ती पुन्हा लिहायला लागेल अशी आशा वाटते आहे.

प्राजु 30/01/2008 - 23:06
यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं ही ओळ तर अगदी मनातली आहे ... प्रगतीला धन्यवाद सांग. - प्राजु

manojb_007 31/01/2008 - 16:55
कायमचंच रुसण्यासाठी अबोला धरण्यासाठी कुणीही चालतं पण आपल्यावर रुसण्यासाठी रुसवा आपला काढण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं हे कडव अप्रतिम आहे

विसोबा खेचर 30/01/2008 - 23:01
घोळक्यात असताना दंगामस्ती करायला कुणीही चालतं पण एकांतात असताना गुपित सांगायला आपलंच माणूस लागतं यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं वा! वरील दोन कडवी खूप आवडली. सुरेख कविता.. संगीताताई, कृपया आपण प्रगतीजींपाशी मिपा परिवारातर्फे कृतज्ञता व्यक्त करावी.. तात्या.

संगीता 30/01/2008 - 23:18
ही कविता तिने खूप वर्ष्यांपूर्वी लिहली होती. सध्या तिचे लिहणे बंद झाले आहे. आपल्या प्रतिसादामुळे ती पुन्हा लिहायला लागेल अशी आशा वाटते आहे.

प्राजु 30/01/2008 - 23:06
यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणीही चालतं पण अपयशाच्या दरीत तोल सावरण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं ही ओळ तर अगदी मनातली आहे ... प्रगतीला धन्यवाद सांग. - प्राजु

manojb_007 31/01/2008 - 16:55
कायमचंच रुसण्यासाठी अबोला धरण्यासाठी कुणीही चालतं पण आपल्यावर रुसण्यासाठी रुसवा आपला काढण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं हे कडव अप्रतिम आहे
ही कविता माझ्या मैत्रिणीने लिहिली आहे. आनंदात असताना सुखात भागीदार कुणीही चालतं पण दु:खात रडताना अश्रू पुसायला आपलंच माणूस लागतं घोळक्यात असताना दंगामस्ती करायला कुणीही चालतं पण एकांतात असताना गुपित सांगायला आपलंच माणूस लागतं वरवरच्या जखमांना फुंकर घालायला कुणीही चालतं पण मनात खोलवर रुतलेल्या जखमांना आपलंच माणूस लागतं काळाच्या अंधारात विरणार्‍या आठवणींसाठी कुणीही चालतं पण मनाच्या कप्प्यात घर करण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं कायमचंच रुसण्यासाठी अबोला धरण्यासाठी कुणीही चालतं पण आपल्यावर रुसण्यासाठी रुसवा आपला काढण्यासाठी आपलंच माणूस लागतं यशाच्या शिखरावर बेहोश होण्यासाठी कुणी
प्रतिभा
कविता

मद्यमैफलीस प्रारंभ करण्यापूर्वी म्हणायचा श्लोक.

अविनाश ओगले ·

सुनील 30/01/2008 - 21:35
अतिउत्तम!! जाम पिता फुकाचे कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

छोटा डॉन 31/01/2008 - 08:21
"कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !" ह्यावरनं काही जुन्या ऐकलेल्या ओळी आठवल्या ........... "कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ?? "

तळीराम 31/01/2008 - 20:37
मूळ ओळी: पाजणारं कोणी असेल तर प्यायला तरुण तुर्क आहोत स्वतःच्या पैशानी प्यायला आम्ही काय मूर्ख आहोत? चषक माझा हे विडंबन येथे उपलब्ध. जरुर वाचा. http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=30757858 (चषकीय) तळीराम

धोंडोपंत 01/02/2008 - 07:54
पंत, श्लोक आवडला. आचमन सुरू करण्यापूर्वी हा मंत्र जरूर म्हणू. आपला, (मांत्रिक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com

सुनील 30/01/2008 - 21:35
अतिउत्तम!! जाम पिता फुकाचे कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

छोटा डॉन 31/01/2008 - 08:21
"कोण फुकाचा पाजतोय आजकाल? सगळे मेले स्वार्थी !" ह्यावरनं काही जुन्या ऐकलेल्या ओळी आठवल्या ........... "कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , कोणी पाजली तरच पिण्यात अर्थ आहे , स्वताच्या पैशाने प्यायला मी काय मुर्ख आहे ?? "

तळीराम 31/01/2008 - 20:37
मूळ ओळी: पाजणारं कोणी असेल तर प्यायला तरुण तुर्क आहोत स्वतःच्या पैशानी प्यायला आम्ही काय मूर्ख आहोत? चषक माझा हे विडंबन येथे उपलब्ध. जरुर वाचा. http://www.orkut.com/Community.aspx?cmm=30757858 (चषकीय) तळीराम

धोंडोपंत 01/02/2008 - 07:54
पंत, श्लोक आवडला. आचमन सुरू करण्यापूर्वी हा मंत्र जरूर म्हणू. आपला, (मांत्रिक) धोंडोपंत आम्हाला येथे भेट द्या http://dhondopant.blogspot.com
मद्यमैफलीस प्रारंभ करण्यापूर्वी म्हणायचा श्लोक. वदनी चषक लावा, जाम प्या परीपरीचे सहज कवन होते, जाम पिता फुकाचे पावन करी जीवा त्वा, मद्य हे पूर्ण ब्रह्म समय हरण नोहे, जाणिजे यज्ञकर्म. -अविनाश ओगले
शिफारस
आस्वाद
प्रतिभा
विरंगुळा
कविता
वाङ्मय

मैत्रीण माझी.

विवेकवि ·
मैत्रीण माझी नाजुक फुलासारखी वाऱ्याबरोबर डोलणाऱ्या इवलाश्या रोपटयासारखी हसण तिच खळखळणाऱ्या झऱ्यासारख मनही तिच त्यातील निर्मळ पाण्यासारख आहे ती अशीच अश्रुसोबत हसणारी मनातील वादळांना मनातच थोपवणारी भासते कधी आकाशातील चांदणीसारखी तर कधी सागराबरोबर खेळणाऱ्या लाटेसारखी तशी आहे ती माझ्यापासुन दुरवर तरीही अंतःरात रुतलेली खोलवर तुझ्या मैत्रीच्या छायेत मला क्षणभर विसावू दे हरलो जरी मी, आपली मैत्री मात्र सदैव जिंकू दे माझा अनुभव मी मान्ड्त आहे. वाचावा हि विनती.
कविता
अनुभव

जिवन

विवेकवि ·

सहज 30/01/2008 - 13:17
काव्य हे होत नसतं जर ते "जे न देखे रवि..." मधे समाविष्ट नसतं टंकायच्या आधी साहित्य कूठलय नीट बघून टिचकायच असत. कृपया लक्षात घ्यावे :-)

सुनील 30/01/2008 - 20:38
जिवन नव्हे जीवन! मिपाधर्मात शुद्धलेखन मानले जात नाही! त्यातून कवीला (कवयित्रींसकट) १०० गुन्हे (व्याकरणाचे) माफ असतात!! (मिपाधर्मीय) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

एक 06/03/2008 - 22:58
दिवसाची सूरूवात झकास झाली...पण हसताना तो यड** संत्र्याचा तुकडा घशात अडकला... You made my day :-)

सहज 30/01/2008 - 13:17
काव्य हे होत नसतं जर ते "जे न देखे रवि..." मधे समाविष्ट नसतं टंकायच्या आधी साहित्य कूठलय नीट बघून टिचकायच असत. कृपया लक्षात घ्यावे :-)

सुनील 30/01/2008 - 20:38
जिवन नव्हे जीवन! मिपाधर्मात शुद्धलेखन मानले जात नाही! त्यातून कवीला (कवयित्रींसकट) १०० गुन्हे (व्याकरणाचे) माफ असतात!! (मिपाधर्मीय) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

एक 06/03/2008 - 22:58
दिवसाची सूरूवात झकास झाली...पण हसताना तो यड** संत्र्याचा तुकडा घशात अडकला... You made my day :-)
प्रेम हे होत नसत प्रेम हे कराव लागत आपल अस कुणीच नसत आपलस कराव लागत...! एकदा तरी स्वाताहून वादळात झोकयच असत नाहीच हाती आल तर त्याच वादळात मानोसक्त मारायला शीकायच असत म्हनूनच.......! प्रेम हे होत नसत प्रेम गे कराव लागत आपल अस कुनीच नसत आपलस कराव लागत.......... कस वाट्ल प्रतिक्रिया पाठ्वा.
कविता
प्रतिक्रिया
Subscribe to कविता
© 2026 मिसळपाव