मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

" निरंतर "

पेशवे बाजीराव तिसरे ·

स्वाती राजेश 18/01/2008 - 23:24
छान कविता संग्रह आहे तुमचा. राहिल अस्तित्व माझे शाश्वत सखे तुझ्या दोन नेत्रांमधुनी येइल तुलाही प्रचिती नकळत ओघळणारया त्या दोन आसवांमधुनी.. या ओळी सुंदर.. कविता दोनदा वाचली कारण खूप नेहमीपेक्षा वेगळे शब्द आहेत प्रथम कळायला अवघड गेली. पण कवितेचा अर्थ खूपच छान आहे.

स्वाती राजेश 18/01/2008 - 23:24
छान कविता संग्रह आहे तुमचा. राहिल अस्तित्व माझे शाश्वत सखे तुझ्या दोन नेत्रांमधुनी येइल तुलाही प्रचिती नकळत ओघळणारया त्या दोन आसवांमधुनी.. या ओळी सुंदर.. कविता दोनदा वाचली कारण खूप नेहमीपेक्षा वेगळे शब्द आहेत प्रथम कळायला अवघड गेली. पण कवितेचा अर्थ खूपच छान आहे.
विसरुन सर्व गेले इतक्यात लोक मजला ह्रदयी कधी जयांच्या मी वस्ती करुन होतो.. कोण राहीले निरंतर येथे हे मलाच का ऊमजेना अस्तित्व पुसुनी जाण्याची का मी भिती धरुन होतो.. बांधती जीवा ह्या अजुनी चार धागे त्या विश्वासाचे धावतात शरीरामधुनी वेग बनुनी ते श्वासांचे.. आहेस तु सन्निध स्वरसाज बनुनी ह्या गीताचा जाणवे आधार अजुनी त्या समर्थ हातामधल्या हाताचा.. राहिल अस्तित्व माझे शाश्वत सखे तुझ्या दोन नेत्रांमधुनी येइल तुलाही प्रचिती नकळत ओघळणारया त्या दोन आसवांमधुनी..
कविता

" एकान्त "

पेशवे बाजीराव तिसरे ·

स्वाती राजेश 18/01/2008 - 23:32
बाहेर मिटट काळोख अन आत प्रकाश दाटावा.. असा एकान्त मिळावा प्रत्येक श्वास ही ऐकू यावा.. असा एकान्त हवा विसर जगाचा पडावा.. स्वतःमध्येच हरवूनी मी पुन्हा मलाच भेटावा.. या ओळी आवडल्या. असा एकांत आजच्या फास्ट लाइफ मध्ये मिळाला तर?...

स्वाती राजेश 18/01/2008 - 23:32
बाहेर मिटट काळोख अन आत प्रकाश दाटावा.. असा एकान्त मिळावा प्रत्येक श्वास ही ऐकू यावा.. असा एकान्त हवा विसर जगाचा पडावा.. स्वतःमध्येच हरवूनी मी पुन्हा मलाच भेटावा.. या ओळी आवडल्या. असा एकांत आजच्या फास्ट लाइफ मध्ये मिळाला तर?...
बाहेर मिटट काळोख अन आत प्रकाश दाटावा.. असा एकान्त मिळावा प्रत्येक श्वास ही ऐकू यावा.. अशा एकान्ताच्या क्षणी ती बसते समोर येऊनी.. मग तीच होते कविता माझी व्यक्त होते शब्दातुनी.. मनात वाजत राही आठवणीचा पावा.. वेदना सगळ्या जुन्याच परि चेहरा नवा.. नव्या त्या चेहरयाचे नवे नवेच ते पाणी.. ओठावरती येते तरी का जुनीच विराणी.. असा एकान्त हवा विसर जगाचा पडावा.. स्वतःमध्येच हरवूनी मी पुन्हा मलाच भेटावा..
कविता

" सखी "

पेशवे बाजीराव तिसरे ·

विसोबा खेचर 18/01/2008 - 18:32
सखी माता भगिनी सर्व नात्यांचे नाव तू . . दाटतो देवासमोर जो तोच सात्त्विक भाव तू .. क्या बात है! केवळ अप्रतिम कविता... बर्‍याच दिवसांनी अतिशय उच्च साहित्यिक दर्जा असलेली कविता वाचायला मिळाली आणि खूप बरं वाटलं! या कवितेमुळे मिसळपावची श्रीमंती निश्चितच वाढली आहे असं माझं वैयक्तिक मत आहे... आपला, (मातृभक्त) तात्या.

प्राजु 18/01/2008 - 18:57
वा वा.... अप्रतिम कविता.. काय सांगू माझ्याकरिता काय आहेस तू . . गुदमरलेल्या जीवनाचा श्वास तू विश्वास तू . . सखी माता भगिनी सर्व नात्यांचे नाव तू . . दाटतो देवासमोर जो तोच सात्त्विक भाव तू .. या ओळी सुंदर आहेत. - प्राजु.

विसोबा खेचर 18/01/2008 - 18:32
सखी माता भगिनी सर्व नात्यांचे नाव तू . . दाटतो देवासमोर जो तोच सात्त्विक भाव तू .. क्या बात है! केवळ अप्रतिम कविता... बर्‍याच दिवसांनी अतिशय उच्च साहित्यिक दर्जा असलेली कविता वाचायला मिळाली आणि खूप बरं वाटलं! या कवितेमुळे मिसळपावची श्रीमंती निश्चितच वाढली आहे असं माझं वैयक्तिक मत आहे... आपला, (मातृभक्त) तात्या.

प्राजु 18/01/2008 - 18:57
वा वा.... अप्रतिम कविता.. काय सांगू माझ्याकरिता काय आहेस तू . . गुदमरलेल्या जीवनाचा श्वास तू विश्वास तू . . सखी माता भगिनी सर्व नात्यांचे नाव तू . . दाटतो देवासमोर जो तोच सात्त्विक भाव तू .. या ओळी सुंदर आहेत. - प्राजु.
भंगलेल्या शब्दास माझ्या सप्तस्वराची साथ तू . . वेदनेच्या वादळातही सावरणारा तो समर्थ हात तू . . दिवस उजळून टाकणारी प्रसन्न ती पहाट तू . . संपूच नये प्रवास जिचा ती रम्य वाट तू . . सुख तू दुःख तू सकाळ तू दुपार तू . . मन पुलकित करणारी तीच श्रावणधार तू . . काय सांगू माझ्याकरिता काय आहेस तू . . गुदमरलेल्या जीवनाचा श्वास तू विश्वास तू . . सखी माता भगिनी सर्व नात्यांचे नाव तू . . दाटतो देवासमोर जो तोच सात्त्विक भाव तू ..
कविता

विरोप

अनिला ·

प्राजु 18/01/2008 - 01:35
अनिला, खूप छान लिहीलि आहेस कविता... वेगळी आहे एकदम. आवडली. प्राजु.

विसोबा खेचर 18/01/2008 - 08:55
'क्लीक' ला 'टिचकी' हा शब्द कवितेत अगदी चपखलपणे बसल्याचे पाहून गंमत वाटली! :) 'ताव', 'विद्युत डाक' हे शब्द आवडले! अवांतर - तावाप्रमाणेच 'रीम' हा शब्दही कवितेत आला असता तर मजा आली असती! :) असो, सुंदर कविता...! अजूनही अश्या कविता येऊ द्यात, शुभेच्छा! आपला, (ई-जगतातला) तात्या.

अनिला 18/01/2008 - 09:18
४ साला आधी माझा मुलगा एम्.एस. करायला आला तेव्हा सुचलेली आहे. कच्ची तयार होतीच.आणि मिसळपाव वर हेच शब्द पाहून लिहावी वाट्ली. धन्यवाद बरेका, खूप खूप

चतुरंग 18/01/2008 - 20:27
'विद्युत डाकी' शब्द भावला मनी काव्य वाचुनी मोद दिसे आननी 'ताव' काढुनि 'टिचकी' मी मारितो प्रतिकाव्ये मी प्रतिक्रिया ही देतो चतुरंग

सुधीर कांदळकर 26/01/2008 - 09:49
काळानुरूप मराठी भाषेत नवीन भर पडायलाच पाहिजे. ती देखील कवितेत. सोन्याहून पिवळे. गवाक्षे टिचकीने आणि विद्युत डाकी शब्द फार आवडले. पैकी फक्त टिचकी हा शब्द ठाऊक होता.

प्राजु 18/01/2008 - 01:35
अनिला, खूप छान लिहीलि आहेस कविता... वेगळी आहे एकदम. आवडली. प्राजु.

विसोबा खेचर 18/01/2008 - 08:55
'क्लीक' ला 'टिचकी' हा शब्द कवितेत अगदी चपखलपणे बसल्याचे पाहून गंमत वाटली! :) 'ताव', 'विद्युत डाक' हे शब्द आवडले! अवांतर - तावाप्रमाणेच 'रीम' हा शब्दही कवितेत आला असता तर मजा आली असती! :) असो, सुंदर कविता...! अजूनही अश्या कविता येऊ द्यात, शुभेच्छा! आपला, (ई-जगतातला) तात्या.

अनिला 18/01/2008 - 09:18
४ साला आधी माझा मुलगा एम्.एस. करायला आला तेव्हा सुचलेली आहे. कच्ची तयार होतीच.आणि मिसळपाव वर हेच शब्द पाहून लिहावी वाट्ली. धन्यवाद बरेका, खूप खूप

चतुरंग 18/01/2008 - 20:27
'विद्युत डाकी' शब्द भावला मनी काव्य वाचुनी मोद दिसे आननी 'ताव' काढुनि 'टिचकी' मी मारितो प्रतिकाव्ये मी प्रतिक्रिया ही देतो चतुरंग

सुधीर कांदळकर 26/01/2008 - 09:49
काळानुरूप मराठी भाषेत नवीन भर पडायलाच पाहिजे. ती देखील कवितेत. सोन्याहून पिवळे. गवाक्षे टिचकीने आणि विद्युत डाकी शब्द फार आवडले. पैकी फक्त टिचकी हा शब्द ठाऊक होता.
उघडली गवाक्षे फिरू लागली धरा तुज पत्र लिहाया झाले मी आधिरा टिचकीने एका ताव मिळे लिहाया @च्या गोलात पत्ताही दडे नेमका टपटपली अक्षरे उलगडती भाव मनीचे अक्षरेही घेती आकार रंग निराळे मज भासे ते ते लिहिले विद्युत डाकी टिचकीने एका क्षणात तुजला धाडी पावली लगोलग मज रे पोच पावती भासली जणू रे तुझीच ही सावली या कृती जरी असती यांत्रिक तावातिल शब्द सुवासिक मंत्रित मी मंत्रमुग्ध अन धुंद भान गंधित तुज होईल का रे आशीच ही लागण उघडली गवाक्षे फिरू लागली धरा तव पत्र पहाया झाले मी अधिरा
प्रकटन
कविता

किनारा..

पेशवे बाजीराव तिसरे ·

स्वाती राजेश 18/01/2008 - 00:23
खुपच मस्त ओळी लिहिल्या आहेत. अशाच कविता संग्रही असतील तर जरूर पोस्ट करा. स्वागत आहे... म्हणुनच म्हणतो समुद्र होण्यापेक्शा व्हावे किनारा शेवटी तोच असतो सोबती दुखः प्रत्येक लाटेचे सामाऊन घेणारा... या मस्त ओळी आहेत.

मुक्तसुनीत 18/01/2008 - 05:05
तुमच्या कवितेमधील रचनेचे दोष लक्षात घेऊनही (किंबहुना, रचनेचा, सौष्ठवाचा अभाव आहे हे जाणवत असतानाही) त्यातील सूचितार्थाचा , त्यामागील संवेदनशीलतेचा मला स्पर्श झाला. माणसाच्या आयुष्याबद्दल विचार मांडताना काव्यात अनेक रूपके येतात. समुद्र , किनारा, लाटा ही रूपके काही नवी नव्हेत. पण , या पारंपारिक रूपकांचा इतका चपखल वापर क्वचितच दिसतो. मला तुमच्या ओळी आवडल्या. त्या लिहीण्याने काहीतरी नवे सत्य मांडल्यासारखे वाटले.

धनंजय 18/01/2008 - 05:41
ही रूपके पारंपारिक आहेत पण तशी थोडीशी चपखल नाहीतही. "किनारा" आणि "समुद्र" यांची आदलाबदल करूनही ही कविता वाचता येते, हे रूपके चपखल नसण्याचे द्योतक आहे : > माणसाने किनारा होण्यापेक्षा समुद्र व्हावे .. > तुटणार्‍या लाटेसारखे प्रत्येक दु:ख प्रवाही होऊन झेलणारा.. > समुद्राला नसतातच कुणी मित्र वा वैरीही > त्याच्या नशीबात असतात फक्त लाटा अन > दर लाटेसोबत मिळणारा नविन आघात ऊघडतो अनुभवाच्या नविन वाटा... > त्यातला एखादा वाळूचा किनारा लाट हळुवारपणे पांघरतो > अलगदपणे सागराशी हितगुज करतो.. > पण त्या किनार्‍यात गुंतायचे नसते समुद्राने > कारण खडक लाटा फोडून परतवतात नविन किनार्‍याचे... > म्हणुनच म्हणतो किनारा होण्यापेक्षा समुद्र व्हावे > शेवटी तोच असतो सोबती दुःख प्रत्येक लाटेचे सामाऊन घेणारा...

पेशवे बाजीराव तिसरे 18/01/2008 - 18:14
नमस्कार, स्वाती राजेश,प्राजु,मुक्तसुनीत,धनंजय तुमच्या प्रतिक्रिया बद्दल आभारी आहे मी.... धनंजय मी काही कवि नाही... चपखल रूपके रचना सौष्ठव हे असले काही कविते मध्ये असते हे मला माहीती नाही... जे मनात आले जे शब्द सुचले ते लिहीले... कविता करण्यामागचा माझा एकच हेतु आहे... प्रतिमा जरी सुख-स्वप्नांच्या अशा अवेळीच भंगल्या... भरकट्लेले विचार व्यसनात बुडवण्यापेक्शा कविता केलेल्या चांगल्या...

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 18/01/2008 - 20:00
प्रतिमा जरी सुख-स्वप्नांच्या अशा अवेळीच भंगल्या... भरकट्लेले विचार व्यसनात बुडवण्यापेक्शा कविता केलेल्या चांगल्या... हे मात्र बरं आहे !!! कविता करत राहा :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धनंजय 18/01/2008 - 20:28
कल्पना छानच आहे. फक्त पूर्ण घासलेली-पुसलेली नाही, त्यामुळे कच्चा खर्डा समोर ठेवल्यासारखा भास झाला इतकेच. कल्पनास्फूर्ती होऊन ती लिहिण्याचे कार्य करणे म्हणजे कवित्वाचा अर्धा-अधिक भाग तुमच्यापाशी आहेच. उरले फक्त मनन, स्व-संपादन, आणि वाचकाच्या दृष्टिकोनातून तेच शब्द वाचून घेण्याची संवेदनाशक्ती. तीही बहुधा तुमच्यापाशी आहे. कारण कविता सांगितली म्हणजे केवळ आपल्या मनाच्या भावनांना स्वतःसाठी सुचलेले शब्द राहत नाहीत. त्याच भावना उत्कटतेने वाचकात निर्माण करायचा मानस असतो. त्यामुळे तो वाचक कोण ते ठरवून, त्याच्या नजरेतून कविता वाचता आली पाहिजे. हेदेखील तुम्ही बहुधा केले असावे - येथेही काही वाचकांच्या मनाला तुमची कविता भिडलीच आहे. "प्रतिमा जरी ... चांगल्या" ही चारोळी बरी जमली आहे, याबाबत प्राडॉ यांच्याशी सहमत :-)

स्वाती राजेश 18/01/2008 - 00:23
खुपच मस्त ओळी लिहिल्या आहेत. अशाच कविता संग्रही असतील तर जरूर पोस्ट करा. स्वागत आहे... म्हणुनच म्हणतो समुद्र होण्यापेक्शा व्हावे किनारा शेवटी तोच असतो सोबती दुखः प्रत्येक लाटेचे सामाऊन घेणारा... या मस्त ओळी आहेत.

मुक्तसुनीत 18/01/2008 - 05:05
तुमच्या कवितेमधील रचनेचे दोष लक्षात घेऊनही (किंबहुना, रचनेचा, सौष्ठवाचा अभाव आहे हे जाणवत असतानाही) त्यातील सूचितार्थाचा , त्यामागील संवेदनशीलतेचा मला स्पर्श झाला. माणसाच्या आयुष्याबद्दल विचार मांडताना काव्यात अनेक रूपके येतात. समुद्र , किनारा, लाटा ही रूपके काही नवी नव्हेत. पण , या पारंपारिक रूपकांचा इतका चपखल वापर क्वचितच दिसतो. मला तुमच्या ओळी आवडल्या. त्या लिहीण्याने काहीतरी नवे सत्य मांडल्यासारखे वाटले.

धनंजय 18/01/2008 - 05:41
ही रूपके पारंपारिक आहेत पण तशी थोडीशी चपखल नाहीतही. "किनारा" आणि "समुद्र" यांची आदलाबदल करूनही ही कविता वाचता येते, हे रूपके चपखल नसण्याचे द्योतक आहे : > माणसाने किनारा होण्यापेक्षा समुद्र व्हावे .. > तुटणार्‍या लाटेसारखे प्रत्येक दु:ख प्रवाही होऊन झेलणारा.. > समुद्राला नसतातच कुणी मित्र वा वैरीही > त्याच्या नशीबात असतात फक्त लाटा अन > दर लाटेसोबत मिळणारा नविन आघात ऊघडतो अनुभवाच्या नविन वाटा... > त्यातला एखादा वाळूचा किनारा लाट हळुवारपणे पांघरतो > अलगदपणे सागराशी हितगुज करतो.. > पण त्या किनार्‍यात गुंतायचे नसते समुद्राने > कारण खडक लाटा फोडून परतवतात नविन किनार्‍याचे... > म्हणुनच म्हणतो किनारा होण्यापेक्षा समुद्र व्हावे > शेवटी तोच असतो सोबती दुःख प्रत्येक लाटेचे सामाऊन घेणारा...

पेशवे बाजीराव तिसरे 18/01/2008 - 18:14
नमस्कार, स्वाती राजेश,प्राजु,मुक्तसुनीत,धनंजय तुमच्या प्रतिक्रिया बद्दल आभारी आहे मी.... धनंजय मी काही कवि नाही... चपखल रूपके रचना सौष्ठव हे असले काही कविते मध्ये असते हे मला माहीती नाही... जे मनात आले जे शब्द सुचले ते लिहीले... कविता करण्यामागचा माझा एकच हेतु आहे... प्रतिमा जरी सुख-स्वप्नांच्या अशा अवेळीच भंगल्या... भरकट्लेले विचार व्यसनात बुडवण्यापेक्शा कविता केलेल्या चांगल्या...

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 18/01/2008 - 20:00
प्रतिमा जरी सुख-स्वप्नांच्या अशा अवेळीच भंगल्या... भरकट्लेले विचार व्यसनात बुडवण्यापेक्शा कविता केलेल्या चांगल्या... हे मात्र बरं आहे !!! कविता करत राहा :)
प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे

धनंजय 18/01/2008 - 20:28
कल्पना छानच आहे. फक्त पूर्ण घासलेली-पुसलेली नाही, त्यामुळे कच्चा खर्डा समोर ठेवल्यासारखा भास झाला इतकेच. कल्पनास्फूर्ती होऊन ती लिहिण्याचे कार्य करणे म्हणजे कवित्वाचा अर्धा-अधिक भाग तुमच्यापाशी आहेच. उरले फक्त मनन, स्व-संपादन, आणि वाचकाच्या दृष्टिकोनातून तेच शब्द वाचून घेण्याची संवेदनाशक्ती. तीही बहुधा तुमच्यापाशी आहे. कारण कविता सांगितली म्हणजे केवळ आपल्या मनाच्या भावनांना स्वतःसाठी सुचलेले शब्द राहत नाहीत. त्याच भावना उत्कटतेने वाचकात निर्माण करायचा मानस असतो. त्यामुळे तो वाचक कोण ते ठरवून, त्याच्या नजरेतून कविता वाचता आली पाहिजे. हेदेखील तुम्ही बहुधा केले असावे - येथेही काही वाचकांच्या मनाला तुमची कविता भिडलीच आहे. "प्रतिमा जरी ... चांगल्या" ही चारोळी बरी जमली आहे, याबाबत प्राडॉ यांच्याशी सहमत :-)
माणसाने समुद्र होण्यापेक्शा व्हावे किनारा.. लाटेसार्खे येणारे प्रत्येक दुखः घट्ट पाय रोऊन झेलणारा.. किनारयाला नसतातच कुणी मित्र वा वैरीही त्याच्या नशीबात असतात फ़क्त लाटा अन दर लाटेसोबत मिळणारा नविन आघात ऊघडतो अनुभवाच्या नविन वाटा... त्यातली एखादी लाट असते हळुवारपणे येणारी अलगद्पणे किनरयाला त्याची व्यथा विचारणारी.. पण त्या लाटेत गुन्तायचे नसते किनारयाने कारण निमिशात त्याची स्वप्ने भन्गतात एका नविन आघाताने... म्हणुनच म्हणतो समुद्र होण्यापेक्शा व्हावे किनारा शेवटी तोच असतो सोबती दुखः प्रत्येक लाटेचे सामाऊन घेणारा...
कविता

वाटा

रचनाद्लाल ·

स्वाती राजेश 16/01/2008 - 19:22
खूप चांगला प्रयत्न आहे. कदाचित याही पेक्षा आपण खूप छान कविता करू शकाल. पुढ्यच्या कवितेच्या प्रतिक्षेत... पाहूनी त्या वळणावर आसवांना,काळोखाआड कधी गळतात वाटा। या ओळी आवडल्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 16/01/2008 - 20:45


कोणास कधी कळतात वाटा
वेड्या कोठून कश्या वळतात वाटा।
आणि
एकाकी आयुष्य ठेवुन आठवांना
सोडूनी हात कधी पळतात वाटा।
त्याचबरोबर....!
पाहूनी त्या वळणावर आसवांना,
काळोखाआड कधी गळतात वाटा।

या  ओळी विशेष आवडल्या. येऊ दे, अशाच सुंदर कविता.

मुक्तसुनीत 16/01/2008 - 22:53
तुमच्या या कवितेने एका खूप वर्षांपूर्वी ऐकलेल्या एका आर्तमधुर मराठी गाण्याची आठवण झाली : खिन्न या वाटा दूर पळणार्‍या .... गायिका : उषा मंगेशकर काव्य : शांता शेळके संगीत ??? कुणाला आठवते का हे गीत ? कितीतरी वर्षानी त्याची आठवण जागी झालीय् ....

स्वाती राजेश 16/01/2008 - 19:22
खूप चांगला प्रयत्न आहे. कदाचित याही पेक्षा आपण खूप छान कविता करू शकाल. पुढ्यच्या कवितेच्या प्रतिक्षेत... पाहूनी त्या वळणावर आसवांना,काळोखाआड कधी गळतात वाटा। या ओळी आवडल्या.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 16/01/2008 - 20:45


कोणास कधी कळतात वाटा
वेड्या कोठून कश्या वळतात वाटा।
आणि
एकाकी आयुष्य ठेवुन आठवांना
सोडूनी हात कधी पळतात वाटा।
त्याचबरोबर....!
पाहूनी त्या वळणावर आसवांना,
काळोखाआड कधी गळतात वाटा।

या  ओळी विशेष आवडल्या. येऊ दे, अशाच सुंदर कविता.

मुक्तसुनीत 16/01/2008 - 22:53
तुमच्या या कवितेने एका खूप वर्षांपूर्वी ऐकलेल्या एका आर्तमधुर मराठी गाण्याची आठवण झाली : खिन्न या वाटा दूर पळणार्‍या .... गायिका : उषा मंगेशकर काव्य : शांता शेळके संगीत ??? कुणाला आठवते का हे गीत ? कितीतरी वर्षानी त्याची आठवण जागी झालीय् ....
कोणास कधी कळतात वाटा वेड्या कोठून कश्या वळतात वाटा। एकाकी आयुष्य ठेवुन आठवांना सोडूनी हात कधी पळतात वाटा। पाहीले मी , सरणावर स्वंप्न होते जाळूनी स्वंप्न अश्या जळतात वाटा। पाहूनी त्या वळणावर आसवांना, काळोखाआड कधी गळतात वाटा। कोणी बोले दुनिया तर गोल आहे फ़ीरूनी गोल कुठे मिळतात वाटा? तीही सोडून मला वळनात गेली तीच्या वाचून मला छळतात वाटा। हो येथेच सुरवात , इथेच अंत
कविता
विरंगुळा

असंही प्रेम असतं!!

तुमचा आनंद ·

विसोबा खेचर 16/01/2008 - 13:16
कविता चांगली आहे! तात्या. अवांतर - जळ्ळं, आमची प्रेयसी आम्ही तिच्या आधी कधी जातोय याची वाट पाहात बसेल! :) पुढं जाऊन आमच्या स्वागताबिगताची तयारी करणं तर दूरच राहिलं! :)) तात्या.

विसोबा खेचर 16/01/2008 - 13:16
कविता चांगली आहे! तात्या. अवांतर - जळ्ळं, आमची प्रेयसी आम्ही तिच्या आधी कधी जातोय याची वाट पाहात बसेल! :) पुढं जाऊन आमच्या स्वागताबिगताची तयारी करणं तर दूरच राहिलं! :)) तात्या.
असंही प्रेम असतं!! अशाच एका संध्याकाळी,मन खुप जास्तच उदास झालं होतं.... काय करु? काहीच सुचतं नव्हतं... उगाच मनात विचार आला, चल स्मशानात जाऊयात.... गेलो मग स्मशानात एकटाच!बसलो एका थडग्याजवळ जाऊन.... थडगे ताजे वाटत होते....मनात कुतूहल जागले.... थडग्यावरचे नाव वाचले...' महनाज़ खान ' '१९८६-२००७'... म्हणजे माझ्याच वयाची असेल! कसं ग्रासलं असेल मृत्युने तिला?काय कारण असेल? आजार? खून? का...
विचार
कविता

सुखाच्या शोधात.... (दु:ख)!!!

छत्रपति ·

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 18:15
नशा सगळ्यांची उतरली दु:खाकडे पाहून! दु:खालाही सुख मिळावे वाटले राहून राहून... जीवनाच्या रथाचे आहेत सुख दु:ख सारथी सुख मिळाले तर दु:खाच्या घरी मीच देईन पार्टी क्या बात है! आपला, (सुखी!) तात्या.

सुनील 15/01/2008 - 18:39
सुखाच्या शोधामध्ये आता मी सुद्धा फ़िरतोय दु:खाला शांत करायचा खूप प्रयत्न करतोय... विशेष आवडले. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्राजु 17/01/2008 - 09:06
एकदम वेगळी आहे कविता... मनापासून आवडली. सगळीच कविता छान आहे. पु.ले.शु. - प्राजु

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 18:15
नशा सगळ्यांची उतरली दु:खाकडे पाहून! दु:खालाही सुख मिळावे वाटले राहून राहून... जीवनाच्या रथाचे आहेत सुख दु:ख सारथी सुख मिळाले तर दु:खाच्या घरी मीच देईन पार्टी क्या बात है! आपला, (सुखी!) तात्या.

सुनील 15/01/2008 - 18:39
सुखाच्या शोधामध्ये आता मी सुद्धा फ़िरतोय दु:खाला शांत करायचा खूप प्रयत्न करतोय... विशेष आवडले. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

प्राजु 17/01/2008 - 09:06
एकदम वेगळी आहे कविता... मनापासून आवडली. सगळीच कविता छान आहे. पु.ले.शु. - प्राजु
दु:खाच्या घरी एकदा जमली होती पार्टी दारु बीरु पीऊन अगदी झींगली होती कार्टी... दु:ख म्हणाले " दोस्तानों! बिलकुल लाजू नका इतके दिवस छ्ळल म्हणून राग मानू नका! मनात खूप साठल आहे काहीच सुचत नाही माझी 'स्टोरी' सांगीतल्या शिवाय आता राहवत नाही...
प्रतिभा
कविता

या सुन्दर जगात

विवेक विद्वास ·

धमाल मुलगा 15/01/2008 - 14:53
कविता कोणाची आहे ते पण लिहित जा रे. नाहीतर ती चोरी ठरते. निदान आरोपीच्या पि॑जर्‍यात तरी उभाराव॑ लागत॑. असो, मिपावर तुझे स्वागत असो.

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 15:30
पाहुन हात तिचा दुसर्‍या हाती... असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी... पडायच असत प्रेमात कधी कधी... क्या बात है! तात्या.

स्वाती राजेश 15/01/2008 - 16:12
छानच लिहिले आहे. मागायचा असतो देवाकडे... हात तिचा चोरुन कधी कधी... द्यायच असत आश्वासन त्यालाही पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी... या ओळी वाचून हसु आले,:)))

शुचि 24/07/2010 - 04:02
मस्त!! सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||

धमाल मुलगा 15/01/2008 - 14:53
कविता कोणाची आहे ते पण लिहित जा रे. नाहीतर ती चोरी ठरते. निदान आरोपीच्या पि॑जर्‍यात तरी उभाराव॑ लागत॑. असो, मिपावर तुझे स्वागत असो.

विसोबा खेचर 15/01/2008 - 15:30
पाहुन हात तिचा दुसर्‍या हाती... असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी... पडायच असत प्रेमात कधी कधी... क्या बात है! तात्या.

स्वाती राजेश 15/01/2008 - 16:12
छानच लिहिले आहे. मागायचा असतो देवाकडे... हात तिचा चोरुन कधी कधी... द्यायच असत आश्वासन त्यालाही पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी... या ओळी वाचून हसु आले,:)))

शुचि 24/07/2010 - 04:02
मस्त!! सवतचि भासे मला| दूती नसे ही माला|| नच एकांती सोडी नाथा| भेटू न दे हृदयाला||
या सुंदर जीवनात कधी कधी... पडायच असत प्रेमात कधी कधी... बघायच असत झुरुन दुसर्‍यासाठी कधी कधी... पाहताना तिच्याकडेच दाखवायच असत विचारात गुंतल्यासारख कधी कधी... अन पाहताना तिच्याकडेच विचारात गुंतायच असत कधी कधी... रात्री पहायची असतात स्वप्ने तिचीच... जागुन अशी रात्र काढावी कधी कधी... नंतर "जागली होतिस का रात्री?" म्हणून विचारावे कधी कधी... मागायचा असतो देवाकडे... हात तिचा चोरुन कधी कधी... द्यायच असत आश्वासन त्यालाही पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी... चुकवायच्या असतात नजरा सर्वांच्या विषय तिचा निघाल्यावर कधी कधी... असते रागवायचे लटकेच "अस काही नाहिये" म्हणून कधी कधी... विरहात तीच
कविता
विरंगुळा

शिघ्रकविता

बहुरंगी ·

सुनील 14/01/2008 - 19:02
ही कविता पी जे (विनोद) येथे हलवावी अन्यथा नवीन लिखाणामध्ये वाहून जाईल. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

सुनील 14/01/2008 - 20:56
जसजसे नवे लिखाण येत जाईल तसतसे जुने लिखाण मागील पानावर सरकत जाईल. याला नेमका मराठी प्रतिशब्द काय वापरायचा हे न समजल्याने "वाहून जाईल" असा शब्द वापरला! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

देवदत्त 14/01/2008 - 20:13
छान आहे. (आधी कधीतरी वाचली होती.. पुन्हा वाचताना मजा आली...)

स्वाती दिनेश 15/01/2008 - 12:37
खूप आधी कधीतरी ढकललेल्या विरोपातून आली होती,पण आत्ता परत वाचून मजा आली. स्वाती

सुनील 14/01/2008 - 19:02
ही कविता पी जे (विनोद) येथे हलवावी अन्यथा नवीन लिखाणामध्ये वाहून जाईल. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

सुनील 14/01/2008 - 20:56
जसजसे नवे लिखाण येत जाईल तसतसे जुने लिखाण मागील पानावर सरकत जाईल. याला नेमका मराठी प्रतिशब्द काय वापरायचा हे न समजल्याने "वाहून जाईल" असा शब्द वापरला! Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

देवदत्त 14/01/2008 - 20:13
छान आहे. (आधी कधीतरी वाचली होती.. पुन्हा वाचताना मजा आली...)

स्वाती दिनेश 15/01/2008 - 12:37
खूप आधी कधीतरी ढकललेल्या विरोपातून आली होती,पण आत्ता परत वाचून मजा आली. स्वाती
या कवितेचा रचयीता(शिघ्रकवी) मी नाही, तसेच तो कोण आहे हे देखिल मला माहित नाही. चु.भु.द्या.घ्या. ... मि रानात ............... तु वनात मि वनात ............... तु झाडात मि झाडात ............... तु फ़ांद्यांत मि फ़ांद्यांत ............... तु पानांत मि पानांत ............... तु फ़ुलात मि फ़ुलात ............... तु कळ्यात मि कळ्यांत ............... तु .. . . . . . . . . . . *तु बुचकळ्यात ...* :))))))
कविता
Subscribe to कविता
© 2026 मिसळपाव