व्हॅलेंटाईन्स डे....

मंडळी, १४ फेब्रुवारी म्हणजे व्हॅलेंटाईन्स डे. या दिवशी प्रेम व्यक्त करण्याचा मोका तमाम प्रेमींना मिळतो. या दिवसाच्या निमित्ताने एक धागा चालू करावा असा विचार सहज डोक्यात आला. प्रेम या विषयावर आपण चारोळ्या लिहूया का? प्रेम .. मग ते कोणावरहि असेल. ईश्वर , पती-पत्नी, आई, वडील, भाऊ-बहीण, मित्र्-मैत्रिण किंवा पाळीव प्राणी अगदी निसर्गावर सुद्धा.. कोणाबद्दलही वाटणारे प्रेम आपण शब्दबद्ध करूया का? एक सूचना मात्र : प्रेम भंग किंवा उदासिन चारोळ्या लिहू नयेत. ऋशिकेश, सहजराव, वरदा, स्वाती (तिन्ही- राजेश, दिनेश, महेश), विनायक, सगळे डॉन, डांबीसकाका, चतुरंग, केशवसुमार, प्रभाकर राव, डॉ. प्रसाद, सर्किट, विनायक, टिंगी.., चेंगट नाना, धोंडोपंत काका, प्रमोदकाका, तात्या.. तमाम मिपाकरांना.. ही विनंती की, आपण सगळ्यांनी याला हातभार लावावा. (पुन्हा नव्या जोमाने उभी) प्राजु. शब्द जोडताना माझ्या हातून एक काव्य घडले.. कळलेच नाही मला मी मि.पा. डॉट कॉम च्या प्रेमात पडले... - प्राजु

Taxonomy upgrade extras

सद्भावना

प्रतिसाद

प्रतिक्रिया

आस्वाद

लेखनविषय:	चारोळ्या कविता

वाचने 35726

प्रतिक्रिया 81

प्रतिक्रिया

प्राजूताई स्वागत

केशवसुमार शनिवार, 02/02/2008 23:17

शब्द बदलून माझ्या हातून पुन्हा एक काव्य पडले.. कळलेच नाही मला विडंबनाच्या च्या प्रेमात हे काय घडले...

प्राजू,

विसोबा खेचर शनिवार, 02/02/2008 23:38

वा प्राजू, छान आहे उपक्रम! चालू द्या.. (पुन्हा नव्या जोमाने उभी) हे आवडले..:) वेलकम ब्यॅक... मि.पा. डॉट कॉम च्या प्रेमात पडले... तुझे मिपावरील प्रेम असेच कायम राहू दे, हीच संत व्हॅलेन्टाईनच्या चरणी संत तात्याबांची प्रार्थना.. :) आपला, संत तात्या. अवांतर - आम्हाला पिरेम करण्याकरता १४ फेब्रुवारी हा एकच दिवस नव्हे तर कुठलाही दिवस चालतो! :)

ही घे प्राजु,

पिवळा डांबिस शनिवार, 02/02/2008 23:47

अजून वारयावर गुंजतात ज्याच्या प्रेमाच्या आरोळ्या असा हा पिवळा डांबिस कशाला करील चारोळ्या? :)) तुझ्या आग्रहाखातर केलेली माझ्या आयुष्यातली ही पहिली चारोळी! खराब निघाली तर प्राजुला धोपटा, रे!! :)))

अनामिकेस,

ऋषिकेश रविवार, 03/02/2008 00:26

प्रिय अनामिकेस, प्रेमाचा प्रत्येक रंग मला तुझ्यामधे दिसतोय तुझ्यातील रंगांमुळेच मी प्रेम करायल शिकतोय -(प्रेमळ) ऋषिकेश

तुझ्या

प्राजु रविवार, 03/02/2008 00:28

तुझ्या प्रत्येक रंगात मला माझाच चेहरा दिसला उन, पाऊस, वा-यामध्ये कसा ऋतू हसला...! - प्राजु

ऋतुंचे

ऋषिकेश रविवार, 03/02/2008 00:32

ऋतुंचे हसणे, पावसाचे बरसणे, तुझ्या एका हास्यापुढे हे सारे काही उणे

डांबिसकाक

प्राजु रविवार, 03/02/2008 00:36

डांबिसकाका, तुमच्या धोपटण्यामध्ये मायेचा ओलावा आहे या पुतणीला तुमच्या, इथे परदेशात विसावा आहे... -प्राजु

क्या बात है...

इनोबा म्हणे रविवार, 03/02/2008 00:57

क्या बात है.... एकापेक्षा एक विसाव्याच्या शोधामधे दूनियेत रणरण फिरलो, फिरून पुन्हा आईच्या कुशीत मी शिरलो. 'आई'.....आपल्या आयुष्यातले पहिले प्रेम.... या व्हेलेंटाईन डेला सर्वप्रथम तिला ही प्रेमळ भेट. बाकी 'तात्यांच्या' म्हणण्याप्रमाणे प्रेमाकरीता आम्हालाही व्हॅलेंटाईन डेची गरज नाही.... आपला प्रत्येक क्षण 'व्हेलेंटाईन.... (प्रेमळ) -इनोबा

सुंदर!

पिवळा डांबिस सोमवार, 04/02/2008 00:12

अगदी कोंड्याचा मांडा बनवणारी सुग्रण कवयत्री आहेस गं तू, प्राजु! छान, छान!!

एक प्रयत्न...चुकले असेल तर माफ करा

llपुण्याचे पेशवेll रविवार, 03/02/2008 01:18

तू इथे नसलीस तरी तुझे अस्तित्व प्रत्येक रंगात आहे आपल्या प्रेमाची मदहोशी अजूनही माझ्या अंगात आहे... पुण्याचे पेशवे

धन्यवाद

स्वाती राजेश रविवार, 03/02/2008 15:31

पुन्हा उपक्रम चालू केल्याबद्दल आनंद झाला. प्राजु, धनंजय, विनायक, ऋषिकेश. पिवळा डांबिस चालू राहू दे... आम्हाला नविन नविन चारोळ्या वाचायला दिल्याबद्द्ल धन्यवाद.

प्रेम कर

प्राजु सोमवार, 04/02/2008 02:14

प्रेम कर गरीबा सारखं कोंड्याच्या भाकरीवर प्रेम कर कुंभारासारखं.. मातीच्या खापरीवर (मांडे भाजण्यासाठी लागणा-या) - प्राजू

प्रेम कर

llपुण्याचे पेशवेll सोमवार, 04/02/2008 04:47

प्रेम कर कधीही कुठल्याही खापरीवर आपल्यासाठिचे त्याचे पोळणं पाहून त्याचे ऋण मनात स्मर ऋणी. डॅनी. पुण्याचे पेशवे

चांगले झाले

सुनील सोमवार, 04/02/2008 05:32

वाचतो आहोत (नाहीतरी काव्याच्या बाबतीत आम्ही तेवढेच करू शकतो!). चारोळ्या पुन्हा सुरू झाल्या हे चांगले झाले! (रसिक) सुनील Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

कॄष्णाची

प्राजु सोमवार, 04/02/2008 09:33

कॄष्णाची घेण्या फिरकि राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला, अचंबित कान्हा दिसे.. म्हणे तिला"कृष्णाच्या नयनी दिसे राधा .. पण तुझ्या तर नयनी कान्हाच वसे???" - प्राजु

ए प्राजू,

विसोबा खेचर सोमवार, 04/02/2008 11:18

छ्या! कैच्या कैच केली आहेस हो ही चारोळी! आपल्याला नाय आवडली! प्रामाणिक मत, राग नसावा... आपला, ('चारोळ्या पाडणे' या प्रकाराला भयंकर घाबरणारा!) तात्या.

प्राजु,असे केले तर...

प्रमोद देव सोमवार, 04/02/2008 11:32

कृष्णाची घेण्या फिरकी राधा झाली कान्हा जाता सामोरी त्याला,अचंबित दिसे कान्हा म्हणे राधेला, मम नयनात फक्त वसे राधा.. तव नयनात मात्र मजला दिसतसे कान्हा

अज्ञात कविची कविता

llपुण्याचे पेशवेll सोमवार, 04/02/2008 20:17

ही चारोळी नसून ती नागपूरच्या एका कविंच्या कवितेच्या पहील्या चार ओळी आहेत. पण त्या फार सुंदर आहेत त्यामुळे इथे देण्याचा मोह आवरत नाही. जर कोणाला ती कविता आणि कवि माहीत असतील तर कृपया पूर्ण कविता प्रकाशित करावी. वेदना पचविल्या ज्यानी हसण्याचे मानकरी ते, त्यानीच फुले वेचावी काट्यांशी ज्यांचे नाते...... -अज्ञात कवि -वेदना पचवणारा डॅनी पुण्याचे पेशवे

प्रेमाची

प्राजु मंगळवार, 05/02/2008 00:10

प्रेमाची लाली चढे मम गाली अशी ही जादू केली तरी कुणी लाज आली पाहूनी मजला प्रतिबिंब माझे त्या दर्पणी.. - प्राजु ( कृष्ण -राधेची कल्पना शब्दांत नाही नीट मांडता आली, त्याबद्दल मी दिलगीर आहे. प्रमोदकाकांनी ति उत्तम शब्दांत मांडली, धन्यवाद प्रमोद काका.)

प्रयत्न

वरदा मंगळवार, 05/02/2008 19:43

आयुष्यात कधीहि लिहिल्या नाही कवितेच्या दोन ओळी तुझ्या प्रेमात प्राजुताई ही पहीली चारोळी छे फार कठीण आहे ग प्राजु...अशी लिहितेस तु इतक्या छान चारोळ्या.....

पहिलीच मराठी चारोळी...

गौरी मंगळवार, 05/02/2008 23:58

प्रेमात.. प्रेमात पडले कसे मी कळले ना माझ्या मनी उमजले सर्व काही प्रतिबिंब पाहता मज तुझ्या नयनी (पहिलीच चारोळी आहे. चारोळी एक्स्पर्ट प्राजू , जमलं का नाही सांग गं!!!)

संत व्हॅलेंटाईन चरणी ही "अभंग"चारोळी!

चतुरंग बुधवार, 06/02/2008 00:15

प्रेमाची चारोळी | करायाचा ध्यास | नाही तो अभ्यास | काव्यक्षेत्री || जमावी ती कशी | चारोळी मजला | म्हणे 'चतुरंगा'| धाव आता!|| चतुरंग

वा वा

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 00:37

अरे वा!

चतुरंग बुधवार, 06/02/2008 00:43

प्रेमाची ती हाक | असे किती मोठी | दुसरी चारोळी | पहा झाली || प्रेमच ते मोठे | व्यापून उरले | 'मि.पा.'अवकाशा | दशांगुळे || चतुरंग

वा. चतुरंग..

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 00:51

वाह वाह

वरदा बुधवार, 06/02/2008 00:54

क्या बात है...प्राजु, चतुरंग सहीच...

क्या बात है! अजून एक..

चतुरंग बुधवार, 06/02/2008 01:05

प्रेमाला ह्या कशी | नसे ती उपमा | कोणी लेखाजोखा | ठेवीयला || वाटा ते भरून | आता दाहीदिशा | वदे मि.पा.वरी |'चतुरंग' || चतुरंग

देवाजीच्य

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 01:12

च्यामारी...

इनोबा म्हणे बुधवार, 06/02/2008 01:15

च्यामारी... चारोळ्यांच्या जागी ओव्या कशा काय चालू झाल्या? असो! छान चालू आहे....

अच्छा..

चतुरंग बुधवार, 06/02/2008 01:15

काम माझे आता | वाट तेची पाही | जावयाचे आहे | लॅबमध्ये || विसरत नाही | प्रेमा मी तरिही | म्हणे 'चतुरंगा' | पळ आता! || चतुरंग

अरे

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 01:24

हूश्श.....!

इनोबा म्हणे बुधवार, 06/02/2008 01:42

प्राजूबाई तूम्ही|म्हणता म्हणून| पामर हा काही|नाही काव्यासी लायक|| आम्ही खरडतो चार| ओळी काही बाही| चारोळी म्हणती|जन आपसूक|| जमलं एकदाचं... हूश्श.....! -संथ इनोबा(संदर्भः मिसळबोध)

तू माझी प्रिया

रविराज बुधवार, 06/02/2008 02:26

तू माझी प्रिया मी तुझा रवी व्हॅलेंटाईन्स डेच्या निमित्ताने मी झालो कवी - रविराज

वावा

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 02:33

रविराज, उखाणा सदृश कविता छान आहे. त्यात तिचे नाव गुंफले असतेत तर मस्त उखाणाच झाला असता... - प्राजु

आहे त्यामधे

रविराज बुधवार, 06/02/2008 03:00

प्राजु, नाव गुंफले ले आहे त्यामधे. रविराज.

अरे वा..

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 03:02

अरे वा.. तिचे नाव "प्रिया" आहे तर.. खूपच छान... आणखिही येऊदेत अशा चरोळ्या.. - प्राजु

प्रियेचा विरह .....

छोटा डॉन बुधवार, 06/02/2008 09:16

च्यायला डोक्याचा भूगा झाला तरी आम्हाला 'कविता' सुचेल तर शपथ ... म्हणून आमच्या मनाच्या भावना दर्शवणार्‍या "संदिप आणि सलील" यांच्या ४ ओळी देत आहे .... " दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... दिसे जे कवीला , न दिसते रवीला सांगून गेले कुणीसे शहाणे ... .... मला तू न दिसशी, परंतु तयांच्या नशिबी कसे सांग तुजला पहाणे .... प्रिये ये निघेनी घनांच्या कडेने ..... मला एकटेसे आता वाटत आहे ..... " विरहतेने व्याकूळ [ छोटा डॉन ]

हेच,

विसोबा खेचर बुधवार, 06/02/2008 11:06

च्यायला डोक्याचा भूगा झाला तरी आम्हाला 'कविता' सुचेल तर शपथ ... आम्हीही दिवसातून एकदा तरी अगदी हेच म्हणत असतो! :) तात्या.

महाबळेश्वर वाई पाचगणी

रविराज बुधवार, 06/02/2008 11:01

महाबळेश्वर वाई पाचगणी कोयना भीमा कास बामणोली ठोसेघर प्रतापगड सज्जनगड सह्याद्री अजिंक्यतारा आय लव माय(भू़मी) सातारा - रविराज .

:)

विसोबा खेचर बुधवार, 06/02/2008 11:08

मस्त चारोळी! :) आपला, (महाराष्ट्रीयन) तात्या.

माफ कर प्रिये

रविराज बुधवार, 06/02/2008 11:31

माफ कर प्रिये मला, तुला मी खोटं बोललो तुझ्या आधी सुद्धा होतो मी प्रेमात पडलो येते जेव्हा आठवण तिची, मनात खमंग वारा वादळी ती होती माझ्या आजीच्या हातची पुरणपोळी पुरणपोळीवर तुप जोडीला आमरस प्रेम घट्ट झाले आमचे दिवसेंदिवस कधी निमित्त सणाचे कधी वाढदिवसाचे तर कधी आमच्या भेटीला निमित्त माझ्या रुसण्याचे एकदा मात्र घात झाला पुरणपोळीने धोका दिला अचानक आजी निघुन गेली प्रेयसीही माझी तिच्याबरोबर गेली आता जेव्हा गावी जातो चुली समोर आजीला पाहतो तीच्या आठवणींच्या पुरणपोळ्या मी पोटभर खातो - रविराज.

हम्म!

विसोबा खेचर बुधवार, 06/02/2008 11:41

ही कविता वेगळीच आहे बुवा! उगीच मन उदास करून गेली..! तात्या.

अप्रतिम

ऋषिकेश बुधवार, 06/02/2008 21:28

अप्रतिम कविता!!! खूप खूप आवडली.. अजून येऊ दे रविराज

पु.पो. वरून आठवलं...

प्राजु बुधवार, 06/02/2008 20:15

पांधरा शुभ्र गोळा तरंगे जशी सळसळे तरूणाई मुखी येता.. तृप्त आत्मा ती माझी रस्-मलाई..... उम्म्म..... वा वा... - (रसमलाईत गुंतलेली )प्राजु

िव्कास०१५

विकास्_मी मराठी बुधवार, 06/02/2008 20:24

िव्कास०१५४ गाजराची पुन्गी वाजली तर वाजली नाहितर मॊडून खाल्ली पोरगी पटली तर पटली नाहितर बहीण मानली.........

मी पण....मी पण......

ब्रिटिश टिंग्या बुधवार, 06/02/2008 21:59

भरपुर झाले 'राज'कारण अन 'सपा'ची सत्तेची हाव मिटवा वाद सगळे आता वाढवु फक्त प्रेम अन् बंधुभाव - (समस्त भैय्यांचा भाऊ) छोटी टिंगी

श्याम नभ

अव्यक्त गुरुवार, 07/02/2008 00:22

श्याम नभ जसे झाकोळे चंद्रमा कृष्ण कूम्तल व्यापे तव मुख चंद्र्मा नभातुन जसा चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन तव सौंदर्य प्रभा झळाळे ... (प्रेमवीर) अव्यक्त!

साला, आपलीही एक..

विसोबा खेचर गुरुवार, 07/02/2008 00:42

तात्या दिवाना अनुष्कावर मरतो अनुष्कासाठीच अहोरात्र झुरतो.. आपला, (अनुष्का प्रेमी) तात्या.

आता ही कोण

वरदा गुरुवार, 07/02/2008 00:49

तात्या कोण ही अनुष्का?

खरडवहीत..

विसोबा खेचर गुरुवार, 07/02/2008 00:52

तात्या कोण ही अनुष्का? उत्तर कृपया तुमच्या खरडवहीत पाहा, इथे विषयांतर नको.. :) तात्या.

वाहवा....

llपुण्याचे पेशवेll गुरुवार, 07/02/2008 03:34

अव्यक्तने व्यक्त केलेली भावना खरच मस्त आहे..... आणि काय हे तात्या. कोण ही अनुष्का सांगा की ! काय झाले 'प्रेमळ' विषयांतर झाले तरी. पुण्याचे पेशवे

आपला आयटम

जुना अभिजित गुरुवार, 07/02/2008 11:21

तिने मोठ्या तोर्‍याने माझे प्रेम झिडकारले तेच फूल सुदैवाने तिच्या मैत्रिणीने स्विकारले. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

प्रेमाच्या वटेवरील प्रेमविरानो..

अनिला गुरुवार, 07/02/2008 22:30

प्रेमे झाली, झाल्या आणाभाका लग्ने झाली, झाली पोरे बाळे, बळे. कुठ्ली प्रभा? कुठ्ला चन्द्रमा? नभातुन कुठे तो चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन मम फक्त गुन्ता कोसळे

क्या बात है..

विसोबा खेचर गुरुवार, 07/02/2008 22:40

क्या बात है.. वास्तववादी चारोळी! नुसत्या छान छान, प्रेमळ प्रेमळ चारोळ्या वाचून कंटाळा आला होता! तात्या.

गंधित त्या

प्राजु शुक्रवार, 08/02/2008 01:19

गंधित त्या फुलांच्या राशी सख्या मी सांडित गेले डाव सुंदर संसाराचा तुझ्यासवे मांडित गेले - प्राजु

मी पण मी पण

वरदा शुक्रवार, 08/02/2008 06:36

संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

मी पण मी पण

वरदा शुक्रवार, 08/02/2008 06:36

संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

दोनदा?

विसोबा खेचर शुक्रवार, 08/02/2008 06:38

राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले वरदा, नाही, प्रेमात वगैरे भिजलीस ते चांगलंच आहे, पण दोनदोनदा? :)

दोनदा?

वरदा शुक्रवार, 08/02/2008 06:38

का झालं असं? एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज?

चलता है..

विसोबा खेचर शुक्रवार, 08/02/2008 06:58

का झालं असं? कदाचित तुझं तुझ्या नवर्‍यावर जरा जास्तच प्रेम असावं म्हणून असं झालं! :) एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज? हो नक्कीच येईल. परंतु राहू दे! मिपाने तुला नवर्‍यावर दोनदोनदा प्रेम करायची परवानगी दिली आहे! :) तात्या.

हो ना

वरदा शुक्रवार, 08/02/2008 06:49

मी पाहीलच लगेच खालंचं पोस्ट लिहिलं..पोस्ट कसं उडवायचं? अहो प्राजु कडुन प्रेरणा घेऊन सुचेल ते लिहिते...तिला कसं सुचतं कोण जाणे म्हणुन म्हटंलं आपणही प्रयत्न करत रहावा......

वरदा... सह्ह

प्राजु शुक्रवार, 08/02/2008 06:57

वरदा... सह्ही आहेस हं! छान जमलीये चरोळी.. प्राजु

अरे वा

वरदा शुक्रवार, 08/02/2008 07:13

थँक्यू ...तुझं सर्टीफिकेट महत्वाचं...तू खूपच छान लिहितेस....

तात्या

वरदा शुक्रवार, 08/02/2008 07:57

कळ्ळं होतं मला ते..उत्तर लिहीते म्हट्लं आणि राहीलं...आता चारोळित उत्तर प्रेम का मोजून करता येतं ते कायमचं असतं... ते दोन जणांच्या नुसत्या असण्यानं नाही मनं गुंफल्यानं होतं... प्राजु तू आता बास कर गं म्हणेपर्यंत लिहीणारे मी चारोळ्या....

वरदा तुझे स्वागत..

प्राजु शुक्रवार, 08/02/2008 09:42

तू ये सोबत माझ्या कवितेच्या विश्वात भावनेला वीण शब्दांत जसा पाऊस यावा ग्रिष्मात -(आनंदी) प्राजु

मी पण जरा नाक खुपसु का?

किशोरी शुक्रवार, 08/02/2008 13:33

प्रेमाचे हे लक्षण असते खास चोहीकडे होतो आनंदाचा आभास अजुन एक जीवनदायीनी,वात्सल्य तु तुच आहेस माया प्रेमस्वरुप आई तु देवाचीच काया (जमली का हो चारोळी??,या प्राजुजीं काय सुंदर चारोळ्या करतात,कस जमत कोन जाणे असतात चार ओळी पण निबध लिहीणे सोपे अस वाट्तय,चार ओळीतच वेड लागायची पाळी आली)