व्हॅलेंटाईन्स डे....

अव्यक्तने व्यक्त केलेली भावना खरच मस्त आहे..... आणि काय हे तात्या. कोण ही अनुष्का सांगा की ! काय झाले 'प्रेमळ' विषयांतर झाले तरी. पुण्याचे पेशवे

तिने मोठ्या तोर्‍याने माझे प्रेम झिडकारले तेच फूल सुदैवाने तिच्या मैत्रिणीने स्विकारले. ष्री, बेडेकरपेक्षा लोहगड, पुरंदरपायथ्याची मिसळ चापणारा अभिजित

प्रेमे झाली, झाल्या आणाभाका लग्ने झाली, झाली पोरे बाळे, बळे. कुठ्ली प्रभा? कुठ्ला चन्द्रमा? नभातुन कुठे तो चंद्र प्रकाश झळाळे कुंतलातुन मम फक्त गुन्ता कोसळे

गंधित त्या फुलांच्या राशी सख्या मी सांडित गेले डाव सुंदर संसाराचा तुझ्यासवे मांडित गेले - प्राजु

संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

संसाराच्या या डावात रंगात तुझ्या रंगले राहीले न माझी मी प्रेमात अशी भिजले

का झालं असं? एक पोस्ट उडवता येईल का प्लीज?

मी पाहीलच लगेच खालंचं पोस्ट लिहिलं..पोस्ट कसं उडवायचं? अहो प्राजु कडुन प्रेरणा घेऊन सुचेल ते लिहिते...तिला कसं सुचतं कोण जाणे म्हणुन म्हटंलं आपणही प्रयत्न करत रहावा......

वरदा... सह्ही आहेस हं! छान जमलीये चरोळी.. प्राजु

थँक्यू ...तुझं सर्टीफिकेट महत्वाचं...तू खूपच छान लिहितेस....

कळ्ळं होतं मला ते..उत्तर लिहीते म्हट्लं आणि राहीलं...आता चारोळित उत्तर प्रेम का मोजून करता येतं ते कायमचं असतं... ते दोन जणांच्या नुसत्या असण्यानं नाही मनं गुंफल्यानं होतं... प्राजु तू आता बास कर गं म्हणेपर्यंत लिहीणारे मी चारोळ्या....

तू ये सोबत माझ्या कवितेच्या विश्वात भावनेला वीण शब्दांत जसा पाऊस यावा ग्रिष्मात -(आनंदी) प्राजु

प्रेमाचे हे लक्षण असते खास चोहीकडे होतो आनंदाचा आभास अजुन एक जीवनदायीनी,वात्सल्य तु तुच आहेस माया प्रेमस्वरुप आई तु देवाचीच काया (जमली का हो चारोळी??,या प्राजुजीं काय सुंदर चारोळ्या करतात,कस जमत कोन जाणे असतात चार ओळी पण निबध लिहीणे सोपे अस वाट्तय,चार ओळीतच वेड लागायची पाळी आली)

मी येते सोबत तुझ्या गुंफीत शब्दांना देईन आकार माझ्या मनातील भावनांना

छान आहेत की दोन्ही चारोळ्या...खूप आवडल्या...

प्राजु, वरदा, किशोरी या चारोळ्या मस्तच... अजुनी येऊ देत अशाच छान छान ... वाचून करूया फस्त... बाय द वे ही चारोळी नव्हे-:))))))))

कविता हे माझे पहिले प्रेम आहे वरदा, किशोरी तुमचेही सेम आहे??? - प्राजु

कविता करणे प्राजु तुझासवेच शिकले कोण जाणे प्रेम का हे चार ओळी खरडू लागले

प्रेमाचे काय तुझे माझे सेम आहे तुझे त्याच्यावर आहे माझे तुझ्यावर आहे...... मी कधीच लिहीत नाही कवीता हा माझा प्रांत नाही पण तुझ्यात व माझ्यात काही सेम असावे ह्यातच ह्या चारोळीच्या जन्माची मेख आहे..... जशी जमली तशी केली आहे चारोळी मी आवडली तर बेस्ट आहे नाही तर नेहमी प्रमाणे वेस्ट आहे कोणी नाही तर वाचनारे गेस्ट (पाहूणे सदस्य) आहेत राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

सौंदर्याचा अविष्कार हा शब्दांचा आहे खेळ कविता म्हणजे मनातील भावनांचा सुंदर मेळ (तुमच्या प्रोत्साहनाबद्दल धन्यवाद वरदा,स्वाती,प्राजु)

भावनांना आकार देणे हा काही माझा खेळ नाही तुझ्या प्रेमात पडणे ह्यात काही गेम नाही राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

सुर्व्या निघाला लाल होऊनी वाटेला लागला परतीच्या क्षितिजावरती चुंबुनी गेला कोमल अधरा धरतीच्या.... - प्राजु ( सुर्व्या - म्हणजे सुर्य..)

प्राजु एक्दम वेगळी आणि छान चारोळी

ह्या सुर्याचे रोज नवे नाटक आहे दिलावर रोज नवा दंश आहे आज जगावे तुझ्यासाठी तर मागे आपला वंश आहे... राजे (*हेच राज जैन आहेत) माझे शब्द....

सुर्या गेला चुंबुनी धरतीचे अधर धरती लाजली ओढुन घेतला तिने चांदण्याचा पदर

प्रेमात पडल्यावर सगळ जग सुंदर दिसत लग्न झाल्यावर कळत प्रेम नेहमीच आंधळ असत

तुझ्या डोळ्यांतल्या नभी माझे स्वच्छंदी विहरणे निळ्या मेघात दाटूनी सरीतूनी बरसणे.. - प्राजु

वाटतो. ही ग्रंथि आम्हाला जन्मतः च नाही. फार फार मजा आली. आपल्या सर्वांचे कौतुक वाटते. प्राजू, हा आनंदमयी चैतन्याचा ओघ असाच राहू दे. सर्वांना धन्यवाद.