मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ

सायनचा बसस्टॉप, तो आणि ती........भागः२

भानस ·

भारद्वाज 16/04/2010 - 23:39
मस्त मस्त मस्त मस्त........ ------------------------------------------------------- -भारद्वाज सायन आया...सायन आया...परळ,दादर,माटुंगा सायन आया

डावखुरा 17/04/2010 - 00:38
घरी जाउन काय घडते? तिच्या मनासारखे घडते का?....पुढ्च्या गोष्टीबद्दल उत्सुकता आहे... अजुन येउ द्या... "राजे!"

अमोल केळकर 17/04/2010 - 15:37
खुप छान अमोल केळकर -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

मदनबाण 17/04/2010 - 17:38
हा भाग अत्ता दिसला... मस्त लिहता तुम्ही... :) मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

मीनल 17/04/2010 - 18:14
खरं आहे. मस्त लिहिलं आहे. साधसच. पण प्रत्येकाने अनुभवलेलं असं वाटतयं. मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

अरुंधती 17/04/2010 - 21:08
थँक्स!!! लगेच बाकीचा भाग पोस्ट केल्याबद्दल!! :-) छानच झाली आहे गोष्ट! ब्येस! अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

भारद्वाज 16/04/2010 - 23:39
मस्त मस्त मस्त मस्त........ ------------------------------------------------------- -भारद्वाज सायन आया...सायन आया...परळ,दादर,माटुंगा सायन आया

डावखुरा 17/04/2010 - 00:38
घरी जाउन काय घडते? तिच्या मनासारखे घडते का?....पुढ्च्या गोष्टीबद्दल उत्सुकता आहे... अजुन येउ द्या... "राजे!"

अमोल केळकर 17/04/2010 - 15:37
खुप छान अमोल केळकर -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

मदनबाण 17/04/2010 - 17:38
हा भाग अत्ता दिसला... मस्त लिहता तुम्ही... :) मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

मीनल 17/04/2010 - 18:14
खरं आहे. मस्त लिहिलं आहे. साधसच. पण प्रत्येकाने अनुभवलेलं असं वाटतयं. मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

अरुंधती 17/04/2010 - 21:08
थँक्स!!! लगेच बाकीचा भाग पोस्ट केल्याबद्दल!! :-) छानच झाली आहे गोष्ट! ब्येस! अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/
कथेचा पहिला भाग येथे वाचता येईल त्या हव्याहव्याश्या वाटणाऱ्या चिडवाचिडवीतून सुटका करून घेत ती साहेबांकडे वळली तसे........ पुढे........ या चिडवाचिडवीमुळे साहेबांना फार काही सांगावेच लागले नाही. साडेचार होऊन गेलेच होते. त्यांनी हसत परवानगी दिली तसे पटकन प्रसाधन गृहात जाऊन तोंड धुऊन हलकासा पावडरचा हात फिरवून फ्रेश होऊन शमाने पाचला ऑफिस सोडले. चांगला दीड तास आहे अजून..... सहज पोचून जाऊ आपण. अभी तसा शहाणा आहे. नेहमी वेळेवरच येतो. असे बसस्टॉपवर एकट्या मुलीने वाट पाहत उभे राहणे म्हणजे किती दिव्य आहे.........

सायनचा बसस्टॉप, तो आणि ती........ भागः१

भानस ·

मीनल 17/04/2010 - 02:03
पुढे काय होतं? अभीचं काही बरं वाईट? मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

मदनबाण 17/04/2010 - 12:47
पुढच्या भागाची वाट पाहतो आहे.... मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

पुढच्या भागात एखादं झाड असेल आणि मग बसतील मंडळी त्याभोवति गिरक्या घेत. असं वाटतय की एस आर के चा सिनेमा चालू आहे. पुढे काय होतं? अभीचं काही बरं वाईट? - हा हा हा. हिरो मरतो का कधी ?

मीनल 17/04/2010 - 02:03
पुढे काय होतं? अभीचं काही बरं वाईट? मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

मदनबाण 17/04/2010 - 12:47
पुढच्या भागाची वाट पाहतो आहे.... मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

पुढच्या भागात एखादं झाड असेल आणि मग बसतील मंडळी त्याभोवति गिरक्या घेत. असं वाटतय की एस आर के चा सिनेमा चालू आहे. पुढे काय होतं? अभीचं काही बरं वाईट? - हा हा हा. हिरो मरतो का कधी ?
बस दादरला पोहोचली तसे नेहमीप्रमाणे शमेचे लक्ष खोदादाद सर्कलकडे गेले. ओव्हरब्रीज, प्रचंड वाढलेला...... आवरेनासा झालेला ट्रॅफिक अन त्यात केविलवाणे झालेले, आहे का नाही असा प्रश्नच पडावा असे भासणारे खोदादाद सर्कल. एके काळी काय शान होती, किती मोठे वाटायचे सर्कल आणि आंबेडकर रोड क्रॉस करायचा म्हणजे भीतीच वाटायची. अगदी शाळेपासून मग कॉलेज - पुढे नोकरी..... आणि आपल्या गोड आठवणीही याच्या आसपासच गुंतलेल्या........ पाहता पाहता बसने किंग्जसर्कल गाठले अन त्या चिरपरीचीत फालुदाची तीव्रतेने आठवण आली. न चुकता प्रत्येक वर्षी वार्षिक परीक्षा संपली की बाबा सगळ्यांना नको नको होईल इतका फालुदा खाऊ घालत.

बाप आणि मुलगी

अरुंधती ·

शुचि 13/04/2010 - 23:02
फार सुंदर लिहीलयस ग अरुंधती : ) ...... मला खूप उत्सुकता वाटतेय ही फिल्म पहायची. कचेरीत पहाता येत नाहीये. मी नेहेमीच "फादर्स डॉटर " होते रादर दॅन मदर्स : ) ...... वाचनखूण साठवल्या गेली आहेत : ) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

APPLE 14/04/2010 - 00:32
Thanks Arundhati for sharing such wonderful short movie. I also liked another good movie "Life is Beautiful". Regards, Apple

रेवती 14/04/2010 - 05:25
अफलातून कल्पना! ग्रेट व्हिडिओ आहे. अगदी पारितोषिकपात्र असायलाच हवा असा! सगळी फिल्म आवडली पण शेवटी वडिलांकडे जाताना ती पुन्हा लहान लहान झालेली दाखवलीये ते पाहून फार कालवाकालव झाली. रेवती

In reply to by रेवती

शुचि 14/04/2010 - 06:00
ती पुन्हा लहान लहान झालेली दाखवलीये ते पाहून फार कालवाकालव झाली माझ्या मनातसुद्धा. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

>>>ही कथा एकप्रकारे रुपकही असू शकते. वडील बोटीने दूर जातात हे कदाचित त्यांचा मृत्यू दर्शवते. आणि मुलीने त्यांची वाट पाहाणे हे तिच्या मनात सतत त्यांचे विचार येतात ह्याचे प्रतीक असावे. आणि वृध्दावस्थेतील ती मुलगी जेव्हा कोरड्या पडलेल्या नदीच्या पात्रातून प्रवास करताना दिसते ते कदाचित ती आता मृत्यूला जवळ करून पुन्हा एकदा आपल्या वडीलांना शोधायला निघाली आहे ह्याचे प्रतीक असावे. हे वाचल्यानंतर असं काही असु शकेल याची जाणीव झाली ! धन्स !

मुक्तसुनीत 14/04/2010 - 06:05
पुन्हा एकदा, एका उत्तम फिल्मची ओळख करून दिल्याबद्दल अनेक आभार. अजूनही मनात ती युक्रेनची फिल्म रेंगाळत आहेच. मूळ प्रस्तावात एकंदर मर्म उत्तम उलगडून दाखवलेले आहे. भाषेची शैली चित्रदर्शी आहे. एकेक पदर नाजूकपणे उलगडलेले. फिल्मबद्दल काही बाबी मला जाणवल्या. १.संगीत : पन्नासच्या दशकाच्या संगीताची छाप. अकॉर्डीयनपासून इतर अनेक तुकड्यांबद्दल. असे संगीत हल्ली ऐकायला येत नाही. हॉलीवूडपट म्हणा, किंवा इतर संगीत म्हणा. तुमच्यापैकी कुणाला राज कपूरच्या एका गाण्याची अकॉर्डीयनमधून आठवण झाली का ? मला सुरवातीचा तुकडा ओळखीचाच नव्हे तर हुबेहूब वाटला. पण दुर्दैवाने गाणे सापडत नाही. (प्रदीप सारखे पटकन ओळखतील !) *** २. रूपक : कथेमागचे रूपक लेखिकेने उलगडलेले आहेच. मला "काँटॅक्ट" या कादंबरी/चित्रपटाची आठवणही झाली. (जोडी फोस्टरला आउटरस्पेस मधील जीवांशी काँटॅक्ट होईल असे वाटत असते; इतकेच नव्हे तर आपले वडीलही भेटतील असे वाटते - तसे ते भेटतातही.) ३. मृत्युचे प्रतीक अगदी लख्ख आहे. मुलीच्या नंतरच्या सायकलस्वारींमधे अन्य वृद्ध तिथे जाताना रस्त्यात दिसतात. यातून अजून एक मुद्दा कुठेतरी अधोरेखित होतो : मरण्यामधली डिग्निटी आणि मरणसमयीचा आप्तांचा निरोप, त्यांचा स्पर्श. इतर वृद्ध कमीअधिक फरकाने खुरडत म्हणा किंवा संथपणे - चाललेत. एकटेच. त्याना कुणी निरोप देत नाही. मात्र, ज्यांचा स्नेह मृत्यूसमयी टिकून आहे, निरोपाची ऊब जिथे आहे , तिथे दुसर्‍या दुनियेत भेटीचीही आशा आहे. बाकीच्यांच्या नशीबात तेही असेल काय - अगदी त्या पारलौकिकात सुद्धा ? असो. एक गोष्ट अजून जाणवली. हे जे चित्रकाव्य आहे त्यामधे जे आयुष्याचे प्रतिबिंब पहाण्याचा प्रयत्न आहे ते सगळे सगळ्या आधुनिकोत्तर संवेदनशीलतेपेक्षा निश्चित जुने आहे. माझ्या (मर्यादित )वाचनानुसार , ही अशी रूपकात्मता आजकालच्या फिक्शन, किंवा चित्रपटांमधे पहायला मिळत नाही. आपल्याला जीए कुलकर्णी आठवतील. पन्नाशीमधले संगीत आठवेल. "मुसाफिर"सारख्या चित्रपटातून जन्म-सहजीवन-मृत्यू यांची प्रतीकात्म कथा आठवेल. फारफारतर कार्ल सगान ची काँटॅक्ट आठवेल. पण नव्वदीपलिकडच्या लिखाणामधे अशी आयुष्याबद्दलची समग्रता एखाद्याच रूपकात मांडण्याचा प्रयत्न दिसणार नाही. आपल्या विखंडित स्वरूपाच्या आयुष्याला अशी , काहीशी ठराविक रूपके जणू विसंगतच वाटावीत. यातले रूपक छान मांडले आहे हे खरे, पण हे रूपक चिरपरिचयाचे आहे. पुन्हा एकदा , धन्यवाद. *** : आठवले ! हा पीस हुबेहूब "जीना यहां मरना यहां " मधला ! शंकाच नको ! आता ही चोरी आहे का काय आहे ते कळत नाही. पण पीस तोच ! अकॉर्डीयनवरचाच ! हम्म : डॅन्युब वेव्ह्ज हा तो प्रसिद्ध पीस. http://www.youtube.com/watch?v=xTN6TiusVQo वेव्ह्ज ऑफ डॅन्युब विकी : http://en.wikipedia.org/wiki/Waves_of_the_Danube (आपले जयकिशन भाऊना या निमित्ताने शिसानविवि !)

In reply to by मुक्तसुनीत

अरुंधती 14/04/2010 - 13:31
लघुचित्रपटातील अनेक पदर अजून उलगडवून दाखवलेत त्याबद्दल आभार! :-) मला ह्यातील काही पदर जाणवत होते, पण तुमच्या लिखाणातून ते स्पष्ट झाले!! हो, ते संगीत ''डॅन्युब वेव्हज'' आहे.... माझ्या मते फिल्मच्या शेवटी येणार्‍या क्रेडिट्समध्ये तसे लिहिलेही आहे! हा पीस क्लासिक आहे. त्यामुळेच संगीतातूनही कालातीतपणा डोकावतो. मुळात फिल्मला असा स्वतःचा असा नक्की काळ नाही....कारण ही घटना आहे, हे जे कथानक आहे ते फार जुने आहे आणि आजही ते तेवढेच खरेही आहे!! माणसाच्या भावना काळाच्या पडद्याआडही नष्ट होत नाहीत, प्रत्येक पिढीत त्या अभिव्यक्त होत राहतात, प्रकट होत जातात त्याचेच हे प्रतीक! आता पुन्हा एकदा ती फिल्म बघते आणि तिचा आस्वाद घेते! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

In reply to by अरुंधती

मुक्तसुनीत 14/04/2010 - 16:52
मुळात फिल्मला असा स्वतःचा असा नक्की काळ नाही....कारण ही घटना आहे, हे जे कथानक आहे ते फार जुने आहे आणि आजही ते तेवढेच खरेही आहे!! माणसाच्या भावना काळाच्या पडद्याआडही नष्ट होत नाहीत, प्रत्येक पिढीत त्या अभिव्यक्त होत राहतात, प्रकट होत जातात त्याचेच हे प्रतीक! हे मला पूर्ण मान्य आहेच. माझा एकंदर रोख आयुष्याला/जीवन-मरणाला एखाद्या प्रतीकात (किंवा प्रतिकांच्या समुच्चयात )बांधायच्या विचारसरणीबद्दल होता. "आधुनिकोत्तर" असे ज्याचे वर्णन केले जाते त्या आजच्या विचारसरणीमधे या अशा समग्र दर्शनालाच सर्वप्रथम नाकारलेले आहे : http://en.wikipedia.org/wiki/Postmodernism मधले पहिलेच वाक्य आहे : Postmodernism is a tendency in contemporary culture characterized by the rejection of objective truth and global cultural narrative. तस्मात, प्रस्तुत "फिल्मचा काळ" जुना आहे असे मला म्हणायचे नसून, ही कलाकृती एका अर्थाने जुन्या काळातल्या कलामूल्यांशी इमान राखणारी आहे असे मी वर म्हण्टले आहे.

In reply to by मुक्तसुनीत

नक्कीच ! जी. ए. कुलकर्णी यांच्या जातकुळीतीलच ही कथा आहे. तानिमावशी आणि तिचा आईविना पोरका झालेला लाडका भाचा ! ~~ "कैरी". त्यालाही गावाच्या त्या छोट्या रेल्वे स्टेशनवर डोळ्यात पाणी आणून त्याला निरोप देणारी मावशी कायमपणे आठवत राहते व बिचा-याला पुन्हा ती कधीच दिसणार नाही याची शंकाही येत नाही. मात्र कैरी कशी खावी ही तिची शिकवण तो आयुष्यभर जपून ठेवणार असतो. श्रीपुमामाचे लहान पोरासारखे रडणे त्याला बुचकळ्यात टाकतो तो प्रसंग आपणास हेलावून सोडतो. धन्यवाद एम. एस. ------------------------------------------------------- "चन्द्रकिरणानो, तुम्हा वाजते का कधी थंडी स्वतःची ? मध्यरात्री?"

स्पंदन 14/04/2010 - 07:21
एका उत्तम व ऋद्यस्पर्शि चित्रफिती ची ओळख करून दिल्याबद्दल अनेक आभार.... अनेक धन्यवाद. मुलीचे बापा बद्दल चे प्रेम पाहुन डोळे पाणावले...!! मुसूभाऊ नी पण सुरेख विश्लेशण केले, तेव्हा मुसू भाऊ तुम्हाला ही अनेक धन्यवाद

स्पंदना 14/04/2010 - 08:52
सुन्दर! अप्र्तिम!! अन अरुन्धती तुझी उलगड ही तेव्हढीच सुन्दर. गाभ्याला न दुखवता. न कळत अश्रु ओघळले बघ!! वरील प्रत्येकान जे काही लिहिल आहे ते सुद्धा तितकच सुन्दर. अगदी रेवतीची कालवाकालव अन मु.सु. भाउन्च विवरण !!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

मदनबाण 14/04/2010 - 09:07
अप्रतिम... हा इडियो इथे दिल्या बद्धल धन्यवाद... :) मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

".....शिवाय त्यात लपलेल्या गूढार्थाने त्याला अजून सौंदर्य व झळाळी प्राप्त झाली आहे!"..... लिखाणाची भाषा आणि चित्रभाषा यामध्ये किती फरक असू शकतो याचे ज्वलंत उदाहरण म्हणून मी या अनेक पारितोषिके प्राप्त Animation पटाकडे पाहतो. तरलता तर ठायीठायी दिसतेच पण संगीत किती परिणाम करू शकते हे अनुभवायला मिळाले. विशेष म्हणजे आठ मिनिटाच्या या कथेत ती मुलगी बापासाठी कुठेही प्रार्थना करीत बसल्याचे दाखविले गेले नाही, अन्यथा `देवाने तिची प्रार्थना ऐकली व पित्याची भेट घडवून आणली` असला (भारतीय परंपरेतील) मूर्खपणा झाला असता. सायकल चालाविण्यातील तिची उत्कटता, वातावरणातील योग्य दर्शक बदल, तिचे साफल्य यांचा विचार सातत्याने येत राहतो. कधीही परत येऊ न शकणा-या गावी गेलेल्या बापाची वाट पाहण्यातील तिची तळमळ ही या पटाची पताका मानावी. डी सिकाचा `बायसिकल थीफ` हा देखील असाच बाप आणि मुलगा यांच्यातील नाते दाखविणारा पारितोषिक प्राप्त विलक्षण बोलपट ! एक अतिशय सुंदर अनुभव दिल्याबद्दल मन:पूर्वक धन्यवाद अरुंधती ताई !! ------------------------------------------------------- "चन्द्रकिरणानो, तुम्हा वाजते का कधी थंडी स्वतःची ? मध्यरात्री?"

अमोल केळकर 14/04/2010 - 14:27
खुप छान अमोल केळकर -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

बेभान 14/04/2010 - 14:37
एकही संवाद नसताना नुसत्या अ‍ॅनिमेशनच्या बळावर सर्व भावना व्यक्त करण्यास बनविणा-याला यश आले आहे. अतिशय सुरेख. जेंव्हा पाहीला होता तेंव्हा डोळ्यात टचकन पाणी आले. असाच अजुन २००९ साली ऑस्कर नामांकन झालेला (मिळालेला बहुतेक) रशियाच्या कोन्स्तांतिन ब्रॉझित (Konstantin Bronzit) यांनी दिग्दर्शित केलेला Lavatory/Love Story हा ही लघुपट खुप सुंदर. http://www.youtube.com/watch?v=ajLrFugsdMw मिपाकर यावरच्या लेखाची वाट पहातोय.

अरुंधती 14/04/2010 - 14:56
व्वा!!!! धमाल आहे ही चित्रफीत! किती छोटीशी कथावस्तू, पण खूप कुशलपणे फुलवली आहे!! :) मस्त! धन्यवाद! अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

प्राजु 14/04/2010 - 21:18
मस्तच!! अरूंधती, तू फार सुंदर चित्रफित दिली आहेस.. आणि बेभान यांचीही क्लास आहे.. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

शुचि 13/04/2010 - 23:02
फार सुंदर लिहीलयस ग अरुंधती : ) ...... मला खूप उत्सुकता वाटतेय ही फिल्म पहायची. कचेरीत पहाता येत नाहीये. मी नेहेमीच "फादर्स डॉटर " होते रादर दॅन मदर्स : ) ...... वाचनखूण साठवल्या गेली आहेत : ) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

APPLE 14/04/2010 - 00:32
Thanks Arundhati for sharing such wonderful short movie. I also liked another good movie "Life is Beautiful". Regards, Apple

रेवती 14/04/2010 - 05:25
अफलातून कल्पना! ग्रेट व्हिडिओ आहे. अगदी पारितोषिकपात्र असायलाच हवा असा! सगळी फिल्म आवडली पण शेवटी वडिलांकडे जाताना ती पुन्हा लहान लहान झालेली दाखवलीये ते पाहून फार कालवाकालव झाली. रेवती

In reply to by रेवती

शुचि 14/04/2010 - 06:00
ती पुन्हा लहान लहान झालेली दाखवलीये ते पाहून फार कालवाकालव झाली माझ्या मनातसुद्धा. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

>>>ही कथा एकप्रकारे रुपकही असू शकते. वडील बोटीने दूर जातात हे कदाचित त्यांचा मृत्यू दर्शवते. आणि मुलीने त्यांची वाट पाहाणे हे तिच्या मनात सतत त्यांचे विचार येतात ह्याचे प्रतीक असावे. आणि वृध्दावस्थेतील ती मुलगी जेव्हा कोरड्या पडलेल्या नदीच्या पात्रातून प्रवास करताना दिसते ते कदाचित ती आता मृत्यूला जवळ करून पुन्हा एकदा आपल्या वडीलांना शोधायला निघाली आहे ह्याचे प्रतीक असावे. हे वाचल्यानंतर असं काही असु शकेल याची जाणीव झाली ! धन्स !

मुक्तसुनीत 14/04/2010 - 06:05
पुन्हा एकदा, एका उत्तम फिल्मची ओळख करून दिल्याबद्दल अनेक आभार. अजूनही मनात ती युक्रेनची फिल्म रेंगाळत आहेच. मूळ प्रस्तावात एकंदर मर्म उत्तम उलगडून दाखवलेले आहे. भाषेची शैली चित्रदर्शी आहे. एकेक पदर नाजूकपणे उलगडलेले. फिल्मबद्दल काही बाबी मला जाणवल्या. १.संगीत : पन्नासच्या दशकाच्या संगीताची छाप. अकॉर्डीयनपासून इतर अनेक तुकड्यांबद्दल. असे संगीत हल्ली ऐकायला येत नाही. हॉलीवूडपट म्हणा, किंवा इतर संगीत म्हणा. तुमच्यापैकी कुणाला राज कपूरच्या एका गाण्याची अकॉर्डीयनमधून आठवण झाली का ? मला सुरवातीचा तुकडा ओळखीचाच नव्हे तर हुबेहूब वाटला. पण दुर्दैवाने गाणे सापडत नाही. (प्रदीप सारखे पटकन ओळखतील !) *** २. रूपक : कथेमागचे रूपक लेखिकेने उलगडलेले आहेच. मला "काँटॅक्ट" या कादंबरी/चित्रपटाची आठवणही झाली. (जोडी फोस्टरला आउटरस्पेस मधील जीवांशी काँटॅक्ट होईल असे वाटत असते; इतकेच नव्हे तर आपले वडीलही भेटतील असे वाटते - तसे ते भेटतातही.) ३. मृत्युचे प्रतीक अगदी लख्ख आहे. मुलीच्या नंतरच्या सायकलस्वारींमधे अन्य वृद्ध तिथे जाताना रस्त्यात दिसतात. यातून अजून एक मुद्दा कुठेतरी अधोरेखित होतो : मरण्यामधली डिग्निटी आणि मरणसमयीचा आप्तांचा निरोप, त्यांचा स्पर्श. इतर वृद्ध कमीअधिक फरकाने खुरडत म्हणा किंवा संथपणे - चाललेत. एकटेच. त्याना कुणी निरोप देत नाही. मात्र, ज्यांचा स्नेह मृत्यूसमयी टिकून आहे, निरोपाची ऊब जिथे आहे , तिथे दुसर्‍या दुनियेत भेटीचीही आशा आहे. बाकीच्यांच्या नशीबात तेही असेल काय - अगदी त्या पारलौकिकात सुद्धा ? असो. एक गोष्ट अजून जाणवली. हे जे चित्रकाव्य आहे त्यामधे जे आयुष्याचे प्रतिबिंब पहाण्याचा प्रयत्न आहे ते सगळे सगळ्या आधुनिकोत्तर संवेदनशीलतेपेक्षा निश्चित जुने आहे. माझ्या (मर्यादित )वाचनानुसार , ही अशी रूपकात्मता आजकालच्या फिक्शन, किंवा चित्रपटांमधे पहायला मिळत नाही. आपल्याला जीए कुलकर्णी आठवतील. पन्नाशीमधले संगीत आठवेल. "मुसाफिर"सारख्या चित्रपटातून जन्म-सहजीवन-मृत्यू यांची प्रतीकात्म कथा आठवेल. फारफारतर कार्ल सगान ची काँटॅक्ट आठवेल. पण नव्वदीपलिकडच्या लिखाणामधे अशी आयुष्याबद्दलची समग्रता एखाद्याच रूपकात मांडण्याचा प्रयत्न दिसणार नाही. आपल्या विखंडित स्वरूपाच्या आयुष्याला अशी , काहीशी ठराविक रूपके जणू विसंगतच वाटावीत. यातले रूपक छान मांडले आहे हे खरे, पण हे रूपक चिरपरिचयाचे आहे. पुन्हा एकदा , धन्यवाद. *** : आठवले ! हा पीस हुबेहूब "जीना यहां मरना यहां " मधला ! शंकाच नको ! आता ही चोरी आहे का काय आहे ते कळत नाही. पण पीस तोच ! अकॉर्डीयनवरचाच ! हम्म : डॅन्युब वेव्ह्ज हा तो प्रसिद्ध पीस. http://www.youtube.com/watch?v=xTN6TiusVQo वेव्ह्ज ऑफ डॅन्युब विकी : http://en.wikipedia.org/wiki/Waves_of_the_Danube (आपले जयकिशन भाऊना या निमित्ताने शिसानविवि !)

In reply to by मुक्तसुनीत

अरुंधती 14/04/2010 - 13:31
लघुचित्रपटातील अनेक पदर अजून उलगडवून दाखवलेत त्याबद्दल आभार! :-) मला ह्यातील काही पदर जाणवत होते, पण तुमच्या लिखाणातून ते स्पष्ट झाले!! हो, ते संगीत ''डॅन्युब वेव्हज'' आहे.... माझ्या मते फिल्मच्या शेवटी येणार्‍या क्रेडिट्समध्ये तसे लिहिलेही आहे! हा पीस क्लासिक आहे. त्यामुळेच संगीतातूनही कालातीतपणा डोकावतो. मुळात फिल्मला असा स्वतःचा असा नक्की काळ नाही....कारण ही घटना आहे, हे जे कथानक आहे ते फार जुने आहे आणि आजही ते तेवढेच खरेही आहे!! माणसाच्या भावना काळाच्या पडद्याआडही नष्ट होत नाहीत, प्रत्येक पिढीत त्या अभिव्यक्त होत राहतात, प्रकट होत जातात त्याचेच हे प्रतीक! आता पुन्हा एकदा ती फिल्म बघते आणि तिचा आस्वाद घेते! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

In reply to by अरुंधती

मुक्तसुनीत 14/04/2010 - 16:52
मुळात फिल्मला असा स्वतःचा असा नक्की काळ नाही....कारण ही घटना आहे, हे जे कथानक आहे ते फार जुने आहे आणि आजही ते तेवढेच खरेही आहे!! माणसाच्या भावना काळाच्या पडद्याआडही नष्ट होत नाहीत, प्रत्येक पिढीत त्या अभिव्यक्त होत राहतात, प्रकट होत जातात त्याचेच हे प्रतीक! हे मला पूर्ण मान्य आहेच. माझा एकंदर रोख आयुष्याला/जीवन-मरणाला एखाद्या प्रतीकात (किंवा प्रतिकांच्या समुच्चयात )बांधायच्या विचारसरणीबद्दल होता. "आधुनिकोत्तर" असे ज्याचे वर्णन केले जाते त्या आजच्या विचारसरणीमधे या अशा समग्र दर्शनालाच सर्वप्रथम नाकारलेले आहे : http://en.wikipedia.org/wiki/Postmodernism मधले पहिलेच वाक्य आहे : Postmodernism is a tendency in contemporary culture characterized by the rejection of objective truth and global cultural narrative. तस्मात, प्रस्तुत "फिल्मचा काळ" जुना आहे असे मला म्हणायचे नसून, ही कलाकृती एका अर्थाने जुन्या काळातल्या कलामूल्यांशी इमान राखणारी आहे असे मी वर म्हण्टले आहे.

In reply to by मुक्तसुनीत

नक्कीच ! जी. ए. कुलकर्णी यांच्या जातकुळीतीलच ही कथा आहे. तानिमावशी आणि तिचा आईविना पोरका झालेला लाडका भाचा ! ~~ "कैरी". त्यालाही गावाच्या त्या छोट्या रेल्वे स्टेशनवर डोळ्यात पाणी आणून त्याला निरोप देणारी मावशी कायमपणे आठवत राहते व बिचा-याला पुन्हा ती कधीच दिसणार नाही याची शंकाही येत नाही. मात्र कैरी कशी खावी ही तिची शिकवण तो आयुष्यभर जपून ठेवणार असतो. श्रीपुमामाचे लहान पोरासारखे रडणे त्याला बुचकळ्यात टाकतो तो प्रसंग आपणास हेलावून सोडतो. धन्यवाद एम. एस. ------------------------------------------------------- "चन्द्रकिरणानो, तुम्हा वाजते का कधी थंडी स्वतःची ? मध्यरात्री?"

स्पंदन 14/04/2010 - 07:21
एका उत्तम व ऋद्यस्पर्शि चित्रफिती ची ओळख करून दिल्याबद्दल अनेक आभार.... अनेक धन्यवाद. मुलीचे बापा बद्दल चे प्रेम पाहुन डोळे पाणावले...!! मुसूभाऊ नी पण सुरेख विश्लेशण केले, तेव्हा मुसू भाऊ तुम्हाला ही अनेक धन्यवाद

स्पंदना 14/04/2010 - 08:52
सुन्दर! अप्र्तिम!! अन अरुन्धती तुझी उलगड ही तेव्हढीच सुन्दर. गाभ्याला न दुखवता. न कळत अश्रु ओघळले बघ!! वरील प्रत्येकान जे काही लिहिल आहे ते सुद्धा तितकच सुन्दर. अगदी रेवतीची कालवाकालव अन मु.सु. भाउन्च विवरण !!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

मदनबाण 14/04/2010 - 09:07
अप्रतिम... हा इडियो इथे दिल्या बद्धल धन्यवाद... :) मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

".....शिवाय त्यात लपलेल्या गूढार्थाने त्याला अजून सौंदर्य व झळाळी प्राप्त झाली आहे!"..... लिखाणाची भाषा आणि चित्रभाषा यामध्ये किती फरक असू शकतो याचे ज्वलंत उदाहरण म्हणून मी या अनेक पारितोषिके प्राप्त Animation पटाकडे पाहतो. तरलता तर ठायीठायी दिसतेच पण संगीत किती परिणाम करू शकते हे अनुभवायला मिळाले. विशेष म्हणजे आठ मिनिटाच्या या कथेत ती मुलगी बापासाठी कुठेही प्रार्थना करीत बसल्याचे दाखविले गेले नाही, अन्यथा `देवाने तिची प्रार्थना ऐकली व पित्याची भेट घडवून आणली` असला (भारतीय परंपरेतील) मूर्खपणा झाला असता. सायकल चालाविण्यातील तिची उत्कटता, वातावरणातील योग्य दर्शक बदल, तिचे साफल्य यांचा विचार सातत्याने येत राहतो. कधीही परत येऊ न शकणा-या गावी गेलेल्या बापाची वाट पाहण्यातील तिची तळमळ ही या पटाची पताका मानावी. डी सिकाचा `बायसिकल थीफ` हा देखील असाच बाप आणि मुलगा यांच्यातील नाते दाखविणारा पारितोषिक प्राप्त विलक्षण बोलपट ! एक अतिशय सुंदर अनुभव दिल्याबद्दल मन:पूर्वक धन्यवाद अरुंधती ताई !! ------------------------------------------------------- "चन्द्रकिरणानो, तुम्हा वाजते का कधी थंडी स्वतःची ? मध्यरात्री?"

अमोल केळकर 14/04/2010 - 14:27
खुप छान अमोल केळकर -------------------------------------------------- भविष्याच्या अंतरंगात डोकावण्यासाठी इथे टिचकी मारा

बेभान 14/04/2010 - 14:37
एकही संवाद नसताना नुसत्या अ‍ॅनिमेशनच्या बळावर सर्व भावना व्यक्त करण्यास बनविणा-याला यश आले आहे. अतिशय सुरेख. जेंव्हा पाहीला होता तेंव्हा डोळ्यात टचकन पाणी आले. असाच अजुन २००९ साली ऑस्कर नामांकन झालेला (मिळालेला बहुतेक) रशियाच्या कोन्स्तांतिन ब्रॉझित (Konstantin Bronzit) यांनी दिग्दर्शित केलेला Lavatory/Love Story हा ही लघुपट खुप सुंदर. http://www.youtube.com/watch?v=ajLrFugsdMw मिपाकर यावरच्या लेखाची वाट पहातोय.

अरुंधती 14/04/2010 - 14:56
व्वा!!!! धमाल आहे ही चित्रफीत! किती छोटीशी कथावस्तू, पण खूप कुशलपणे फुलवली आहे!! :) मस्त! धन्यवाद! अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

प्राजु 14/04/2010 - 21:18
मस्तच!! अरूंधती, तू फार सुंदर चित्रफित दिली आहेस.. आणि बेभान यांचीही क्लास आहे.. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/
आज पहायला मिळालेली एक सुरेख अ‍ॅनिमेशन फिल्म : बाप आणि मुलगी! ह्या लघुपटात तशी दोनच पात्रे आहेत, पण आजूबाजूचे माणसांचे संदर्भही प्रत्यक्ष/ अप्रत्यक्ष रीतीने येत राहतात. बाप आणि मुलीच्या अनोख्या नात्याचं, त्यांच्यातील भावस्पंदांचं इथे पहावयास मिळणारं चित्रण कालातीत, अप्रतिम!

शिव शिव जय हो!

अरुंधती ·

तात्या मला लोकांच्या खवत लिहिता येत नाही आहे You are not allowed to post in this guestbook. असा मेसेज येतो माझा लोकांच्या खवत लिहायचा अधीकार काढुन घेतला काय :?

In reply to by घाशीराम कोतवाल १.२

टारझन 10/04/2010 - 02:10
व्हर्जन अपग्रेड कर मेल्या घाश्या ... ते १.२ एक्स्पायर झालं आसंल :) बाकी लेख उत्तमच :) न्हेमीप्रमाणे!

शुचि 10/04/2010 - 01:43
मस्त लेख आहे. मी वाचला होता कुठेतरी. भयंकर न्युइसन्स होतो अशा प्रकारांचा. आमच्या घराशेजरी लग्नकार्यालय आहे. मला कळत नाही लग्न करायची चूक २ व्यक्तींनी केली की लोक फटाके उडवून ती साजरी कशाला करतात :) ..... एकदा आग लागली होती त्या कार्यलयाला अशा प्रकारांमुळे का होमामुळे :( ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

सुचेल तसं 10/04/2010 - 04:11
ते मोठ्ठाल्ले रथ, ट्रॅक्टर घेऊन मिरवणुकी निघतात आणि त्यावर धडकी भरवणारे स्पीकर्स.... एका समाजाने सुरु केलं की बाकीचेही समाज त्यांच्या त्यांच्या उत्सवाला ध्वनी-हल्ला चढवतात..

तिमा 10/04/2010 - 10:42
प्रत्येक व्यक्तिची आवाज सहन करण्याची क्षमता त्याच्या बुध्दीच्या व्यस्त प्रमाणात असते असे कुठे तरी वाचले होते. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

मदनबाण 10/04/2010 - 13:35
ज्या राज्यात शिवजयंती दोनदा (एक सरकारी अन् दुसरी तिथी प्रमाणे ) साजरी केली जाते तिथे या गोष्टी घडल्या तर नवलं कसले ??? शिवाजी महाराज आता फक्त हार घालण्यापुरतेच आठवले जातात... मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

तात्या मला लोकांच्या खवत लिहिता येत नाही आहे You are not allowed to post in this guestbook. असा मेसेज येतो माझा लोकांच्या खवत लिहायचा अधीकार काढुन घेतला काय :?

In reply to by घाशीराम कोतवाल १.२

टारझन 10/04/2010 - 02:10
व्हर्जन अपग्रेड कर मेल्या घाश्या ... ते १.२ एक्स्पायर झालं आसंल :) बाकी लेख उत्तमच :) न्हेमीप्रमाणे!

शुचि 10/04/2010 - 01:43
मस्त लेख आहे. मी वाचला होता कुठेतरी. भयंकर न्युइसन्स होतो अशा प्रकारांचा. आमच्या घराशेजरी लग्नकार्यालय आहे. मला कळत नाही लग्न करायची चूक २ व्यक्तींनी केली की लोक फटाके उडवून ती साजरी कशाला करतात :) ..... एकदा आग लागली होती त्या कार्यलयाला अशा प्रकारांमुळे का होमामुळे :( ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

सुचेल तसं 10/04/2010 - 04:11
ते मोठ्ठाल्ले रथ, ट्रॅक्टर घेऊन मिरवणुकी निघतात आणि त्यावर धडकी भरवणारे स्पीकर्स.... एका समाजाने सुरु केलं की बाकीचेही समाज त्यांच्या त्यांच्या उत्सवाला ध्वनी-हल्ला चढवतात..

तिमा 10/04/2010 - 10:42
प्रत्येक व्यक्तिची आवाज सहन करण्याची क्षमता त्याच्या बुध्दीच्या व्यस्त प्रमाणात असते असे कुठे तरी वाचले होते. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

मदनबाण 10/04/2010 - 13:35
ज्या राज्यात शिवजयंती दोनदा (एक सरकारी अन् दुसरी तिथी प्रमाणे ) साजरी केली जाते तिथे या गोष्टी घडल्या तर नवलं कसले ??? शिवाजी महाराज आता फक्त हार घालण्यापुरतेच आठवले जातात... मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama
रात्री आवरासवर करून मीनाताईंना झोपायला थेट साडेअकरा झाले. दमलेला, शिणलेला देह अंथरुणावर लोटून दिला तरी उकाड्याने झोप येत नव्हती. उघड्या खिडक्यांमधून वाऱ्याची झुळूक तर सोडाच, पण रस्त्यावरच्या लोकांचे, वाहनांचे आवाज मात्र स्पष्ट ऐकू येत होते. हलके हलके झापड येऊन त्यांना डोळा लागणार एवढ्यात कसल्यातरी गलक्याने त्या दचकून उठल्या. रस्त्यावरून बऱ्याच बाइक्सचे एकसाथ येतानाचे, हलगीचे आणि कसल्या कसल्या घोषणांचे आवाज येत होते. आत्ता? रात्री साडेबारा वाजता? ह्या लोकांना काही काळवेळ आहे की नाही?

बिलंदर - ४

विशाल कुलकर्णी ·

हर्षद आनंदी 09/04/2010 - 17:38
एक एक पदर उलगडत चालले आहेत तशी.. मजा येतेय पण खुप्प वाट बघायला लागत आहे, त्यामुळे नाखुष :( :( :( दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

प्रभो 09/04/2010 - 18:30
विशल्या, ह्यालापण क्रमशः..??? लवकर टाक रे पुढचा भाग.... --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !! प्रभोवाणी

चेतन 09/04/2010 - 19:02
हा भाग ठीक झालाय. मागच्या भागात अंदाज आल्याने एव्हढा ईंटरेस्टींग नाही वाटला जरा लवकर पुढचा भाग टाका ना राव लय वेळ लावताय...

विंजिनेर 09/04/2010 - 19:13
मस्त रे भावड्या... मोठे भाग टाकतो आहेस म्हणून थोडा वेळ लागला तरी चालेल. तुझ्या वेगाने लिही.

तिमा 09/04/2010 - 19:21
विशालभाऊ, तुम्ही उत्तम कथालेखक आहात. एकदा वाचायला घेतल्यावर मधे सोडता येत नाही . तुमचा कथासंग्रह वगैरे प्रसिध्द झालाय का ? असल्यास कळवा. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

वाचक 09/04/2010 - 20:19
आता ही सूडकथा वाटतेय, 'बिलंदर' नावाचा अणि शिर्‍याच्या करुन दिलेल्या ओळखीचा धागा आता संबंधित राहीलेला दिसत नाहीये. की कहानीमे ट्विस्ट ? :)

हर्षद आनंदी 09/04/2010 - 17:38
एक एक पदर उलगडत चालले आहेत तशी.. मजा येतेय पण खुप्प वाट बघायला लागत आहे, त्यामुळे नाखुष :( :( :( दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

प्रभो 09/04/2010 - 18:30
विशल्या, ह्यालापण क्रमशः..??? लवकर टाक रे पुढचा भाग.... --प्रभो ----------------------------------------------------------------------- काय सांगावे स्वतः विषयी,आहात तुम्ही सूज्ञ !! एका सारखे एकच आम्ही,बाकी सगळे शून्य !! प्रभोवाणी

चेतन 09/04/2010 - 19:02
हा भाग ठीक झालाय. मागच्या भागात अंदाज आल्याने एव्हढा ईंटरेस्टींग नाही वाटला जरा लवकर पुढचा भाग टाका ना राव लय वेळ लावताय...

विंजिनेर 09/04/2010 - 19:13
मस्त रे भावड्या... मोठे भाग टाकतो आहेस म्हणून थोडा वेळ लागला तरी चालेल. तुझ्या वेगाने लिही.

तिमा 09/04/2010 - 19:21
विशालभाऊ, तुम्ही उत्तम कथालेखक आहात. एकदा वाचायला घेतल्यावर मधे सोडता येत नाही . तुमचा कथासंग्रह वगैरे प्रसिध्द झालाय का ? असल्यास कळवा. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

वाचक 09/04/2010 - 20:19
आता ही सूडकथा वाटतेय, 'बिलंदर' नावाचा अणि शिर्‍याच्या करुन दिलेल्या ओळखीचा धागा आता संबंधित राहीलेला दिसत नाहीये. की कहानीमे ट्विस्ट ? :)
3

आम्रपाली

अरुंधती ·

प्राजु 08/04/2010 - 02:16
अतिशय सुंदर लेख.. खूप माहिती पूर्ण. आम्रपालीच्या आणि बिंबीसारच्या प्रेम कहाणी बद्दल माहिती होतं. पण नंतरची बौद्ध भिख्खुंची आणि तिची कहाणी नव्हती माहिती. लेख नक्कीच आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

In reply to by प्राजु

राघव 09/04/2010 - 19:28
सुंदर माहिती. अगोदर बिंबिसार व बिंदुसार मधे गोंधळ झाला. पण नंतर गुगलले जरा अन् गोंधळ आवरून घेतला. धन्यवाद! :) राघव

अनामिक 08/04/2010 - 02:31
काय सुंदर लिहिलं आहे.... बरीच नवीन माहिती कळाली. लेखाचं शिर्षक वाचून पहिले चित्रपट आठवला आणि लगेच "नील गगन की छांव मे' गाणं ओठांवर आलं -अनामिक

धनंजय 08/04/2010 - 02:39
मागे "वैशाली की नगरवधू" (लेखक : आचार्य चतुरसेन) ही हिंदी कादंबरी वाचली होती, तिची आठवण आली.

In reply to by धनंजय

अरुंधती 09/04/2010 - 19:51
ह्या कादंबरीतही ही सर्व कहाणी येते की फक्त तिच्या बिंबिसाराबरोबरच्या प्रेमसंबंधांपर्यंतच कहाणी थांबते? मला मिळाली तर ही कादंबरी वाचायला नक्की आवडेल! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

In reply to by अरुंधती

धनंजय 09/04/2010 - 20:11
अंबपाली भिक्खुणी होईपर्यंतची कथा आहे. त्या काळातली सर्व प्रमुख नावे कुठल्या-ना-कुठल्या कल्पनावेल्हाळ तर्‍हेने कथेत गोवलेली आहेत. गौतम बुद्ध आहेतच. अंबपाली नृत्यप्रवीण म्हणून उदयन तिच्या नाचाबरोबर वीणा वाजवायला (आणि तिच्याशी रत व्हायला) येतो. अजित केसकंबलीचा उल्लेख आहे. अंबपालीच्या जन्मदात्यांचे गूढ आहे. ऐतिहासिक बाबतीत कल्पनाभरार्‍या असल्या, तरी ललित म्हणून... कथानके-उपकथानके-राजखलवते-गुप्तहेर-विषकन्या... एकदम मस्त वाचनीय कादंबरी.

In reply to by धनंजय

अरुंधती 09/04/2010 - 20:22
हम्म! म्हणजे अंबपालीचा संन्यस्त जीवनकाळ, तिचे नेमके कार्य ह्याविषयी माहिती त्यात नाही. बघते कोठे गुगलून मिळाले तर! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

शुचि 08/04/2010 - 04:49
ललीत लेख मस्तच. :) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

चित्रा 08/04/2010 - 08:28
चित्रेही छान. शिल्पकलेत आंब्याच्या झाडाखालची आणि टेकून उभी असलेली यक्षीदेखील प्रसिद्ध आहेत, कदाचित या कथेवरून अशा प्रतिमा तयार केल्या असतील असे वाटले. किंवा आंब्यांच्या झाडांना तसेही खूप अधिक महत्त्व आले असेल.

विश्वामित्र - मेनकेच्या ष्टोरीत मेनकाच नंतर ऋषीण होउन तपाला बसली आहे असे इंद्राला कळल्यावर त्याला काय धक्का बसेल अशी कल्पना करत होतो प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

चित्रगुप्त 08/04/2010 - 11:03
अतिशय सुन्दर.... या गाण्यातील "दिल पंछी बन उड जाता है" च्या वेळचे वैजयंतीमालाचे विभ्रम अविस्मरणीय.... वाचून जुन्या आठवणी ताज्या झाल्या... खूप वर्षांपूर्वी शाळकरी वयात इंदूरच्या रीगल थेटरात आम्रपाली सिनेमा लागला होता, वैजयन्तीमालाचे भव्य कट-आउट बॅनर बघायला मुद्दाम जायचो... हा सिनेमा "प्रौढांसाठी" होता कि काय हे आठवत नाही, पण तेंव्हा खूप आकर्षण असूनही बघितला नव्हता.... गाणी मात्र अविस्मरणीय.... अलिकडे सीडी घेउन हा सिनेमा बघितला, गाणी अप्रतीम पण सिनेमा सामान्य वाटला.. यातील आणखी काही गाणी... http://www.youtube.com/watch?v=d_oRnqUxM5I&feature=related http://www.youtube.com/watch?v=7LRKOm8Lp-M&feature=related

बद्दु 08/04/2010 - 11:49
आम्रपाली हे नावच इतके मधुर आहे की नुसत्या नावानेच मनात विविध असे झन्कार उठतात..काही काही नावातच ही जादू असते जसे प्राजक्ता, मानसी, सोनाली, अबोली, अंजली, प्रांजली..नुसत्या नावाचा उचार ही किती गोड वाटतो..असो...(ह्म्म....गेले ते दिवस).. बाकी माहिती छान आहे..चालू द्या...

मीनल 08/04/2010 - 18:06
तुमचं वाचन अगाध आहे. म्हणूनच तुम्ही विविध विषयावर माहिती छान संकलन करून लिहू शकता. ओरिजनल अनुभवाचे लेख ही वाचनीय असतात. मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

मदनबाण 09/04/2010 - 09:33
सुरेख लेख... :) नविन माहिती मिळाली. सिद्धार्थ ते गौतम बुद्ध हा प्रवास अलौकीकच आहे. मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

अरुंधती 09/04/2010 - 15:12
मीनल, रामची आई, रेवती, मदनबाण, यशोधरा.... सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल हार्दिक आभार! मला अतिशय आवडणारा हा इतिहासातील काळ आहे.... त्यातील आम्रपालीसारख्या वेगळ्या व्यक्तिरेखेचे, तिच्या जीवनप्रवासाचे वर्णन करण्याचा हा फार त्रोटक प्रयत्न केलाय! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

तिमा 09/04/2010 - 19:02
आम्रपाली सिनेमा बघितला होता. पण एवढी माहिती एका ठिकाणी मिळणे अवघड! तुम्ही फार उत्तम लेख लिहिला आहे.धन्यवाद. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

शशिकांत ओक 13/04/2010 - 22:15
अरुंधती जी, आपले सर्वच लेख फार उत्तम आहेत. कन्ननड कवियत्री व औलिया अक्कांच्या जीवनातील प्रसंग वाचून स्त्री वा पुरुष असा भेद आत्मज्ञानींसाठी करता येत नाही. त्यांना सांसारिक बंधने लागू होत नाहीत. आदि आपली विधाने मला पटली. आपण नाडी ग्रंथांच्या बाबत केले भाष्य व शोधकार्यास पुढाकार घेण्यासाठी प्रकाशांना केलेली विनंती वाचून आपल्या बाबतचा आदर दुणावला. धन्यवाद. आपण पुण्यात असाल तर कधी एकत्र येणे शक्य आहे काय ? माझा मो. नंबर ९८८१९०१०४९ नाडी ग्रंथावरील अधिक माहितीसाठी http://www.naadiguruonweb.org/ शशिकांत

डावखुरा 13/04/2010 - 23:50
सुंदर...... आजची संध्याकाळ सार्थकी लाग्ली..... पहिल्यांदाच पाहीले...आता आम्रपाली पुर्ण पहावा लागणार आहे... धन्यवाद..."राजे!"

बहुगुणी 14/04/2010 - 07:59
"Men usually do..." इथपासून सुरु झालेला interesting प्रवास अखेर कुठे जाऊन पोहोचतो त्याचं मार्मिक वर्णन करणारी ही कविता जालावर इथे वाचायला मिळाली, कवी/कवयित्री कोण आहे ते कळलं नाही, तुम्हाला कोणाला माहित असेल तर त्याची/तिची योग्य नोंद घेता येईल. सर्वांना इथेच आनंद घेता यावा म्हणून ती कविताच खाली देतो आहे: I was brought up by foster parents Yet I received more love than unorphaned children. My childhood was a bed of roses – The stuff dreams are made of. But I never forgot two things- That I was born out of wedlock That I was abandoned at birth. I presumed that a man had ditched my mother Men usually do. I fell in love ! I fell in love ! We were to get married. The Council decreed otherwise. That was their norm. A beautiful woman cannot be for one man’s pleasure. She must be married to the city of Vaishali. They envied a man who had a beautiful lover Men usually do. So I became a courtesan. But I extracted my pound of flesh. A couple of palaces , My personal guards , All expenses paid by the state , Leave , with provision to accumulate. They capitulated before the demands of a beautiful woman Men usually do. Then the parties began. They said that they came for the wine , For the music and the dancing , For ‘ intellectual companionship ‘. But they flashed their lust Men usually do. Bimbasara , the King of Magadha , Invited me to his bed. Magadha will give you more than Vaishali ever can. I spurned his advances – His armies laid siege on Vaishali. Rejected , he reacted like a child dispossessed Men usually do. The parties stopped , the pomp died down. My customers were daily going to their death. I could be their saviour , and I knew This would wound their honour and their pride. So I cast the final die- To emasculate the men of Vaishali and Have the King of Magadha on his knees. "If out of our union I conceive And if I give birth to a boy Then he will be your heir. If you consent to this then , Bimbasar , Come disguised to my chamber And instruct your armies to leave Vaishali." He signed away his wealth for a roll in the hay Men usually do. The deed was done The siege was lifted. I concieved. I chose to encash my accumulated leave And closed shop. There were rumours and stories And fretting and fuming But nothing could be done. The men went back to their wives Men usually do. For nine months I pondered who the target of my revenge was. Bimbasar , the men of Vaishali and/or all malekind. Nine nerve racking months without any answer. A boy was born - Bimbasar kept his promise. Then Gautam Buddha came to Vaishali. The evils lie in ones desires he said. Take refuge in me. Take refuge in duty. Take refuge in the monastic order. And you will be free from the tempest within your soul. I shaved my locks and donned the saffron robes. I finally met a man Who gave without asking for anything in return Men seldom do.

अरुंधती 14/04/2010 - 13:19
बहुगुणी, कविता व व्हिडियो लिंकबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

वाहीदा 14/04/2010 - 16:58
पण माझ्या माहीती नुसार बिम्बिसार अन आम्रपाली त्यांचा आणखिन एक पुत्र होता जीवक नावाचा जो पुढे एक प्रख्यात चिकित्सक अन राजवैद्य झाला बिम्बिसार च्या ५00 राण्या होत्या त्यातील एक आम्रपाली . बिम्बिसार ला एक कूटनीतिज्ञ आणि दूरदर्शी शासक मानले जाते. अजातशत्रु ने आपल्या वडिलांची बिम्बिसार ची हत्या करून राजगादी मिळविली होती . बिहार चा इतिहास रोचक आहे खरा ! शाळेत असताना कोणीतरी एक पुस्तक दिले होते तेव्हा वाचला होता आता जास्त आठवत नाही तुझ्या लेखा मुळे थोडे आठविले :-) ~ वाहीदा

अरुंधती 15/04/2010 - 13:45
वाहिदा, माझ्याकडे व नेटवर उपलब्ध असलेल्या माहितीनुसार जीवक हा राजवैद्य होता, पण तो आम्रपालीचा पुत्र नव्हता. असो. जीवकाने गौतम बुध्दाच्या जखमांवर मलमपट्टी केल्याचे उल्लेख आहेत. आम्रपालीविषयी बर्‍याच आख्यायिका आहेत, त्यामुळे ही आख्यायिकाही असू शकते. तिच्या आयुष्याविषयी बौध्दांच्या ''खुद्दनिकाय'' मधील थेरीगाथेत (बौध्द भिक्षुणींनी रचलेल्या व गायलेल्या कविता/रचना) आम्रपालीचे चरित्र येते. बिंबिसाराच्या बर्‍याच राण्या होत्या हे मात्र बरोबर आहे. अजातशत्रू त्याचा मुलगा आणि ह्याच मुलाच्या हाती त्याचा अत्यंत क्रूर, निष्ठुर शेवट झाला. अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

प्राजु 08/04/2010 - 02:16
अतिशय सुंदर लेख.. खूप माहिती पूर्ण. आम्रपालीच्या आणि बिंबीसारच्या प्रेम कहाणी बद्दल माहिती होतं. पण नंतरची बौद्ध भिख्खुंची आणि तिची कहाणी नव्हती माहिती. लेख नक्कीच आवडला. - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

In reply to by प्राजु

राघव 09/04/2010 - 19:28
सुंदर माहिती. अगोदर बिंबिसार व बिंदुसार मधे गोंधळ झाला. पण नंतर गुगलले जरा अन् गोंधळ आवरून घेतला. धन्यवाद! :) राघव

अनामिक 08/04/2010 - 02:31
काय सुंदर लिहिलं आहे.... बरीच नवीन माहिती कळाली. लेखाचं शिर्षक वाचून पहिले चित्रपट आठवला आणि लगेच "नील गगन की छांव मे' गाणं ओठांवर आलं -अनामिक

धनंजय 08/04/2010 - 02:39
मागे "वैशाली की नगरवधू" (लेखक : आचार्य चतुरसेन) ही हिंदी कादंबरी वाचली होती, तिची आठवण आली.

In reply to by धनंजय

अरुंधती 09/04/2010 - 19:51
ह्या कादंबरीतही ही सर्व कहाणी येते की फक्त तिच्या बिंबिसाराबरोबरच्या प्रेमसंबंधांपर्यंतच कहाणी थांबते? मला मिळाली तर ही कादंबरी वाचायला नक्की आवडेल! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

In reply to by अरुंधती

धनंजय 09/04/2010 - 20:11
अंबपाली भिक्खुणी होईपर्यंतची कथा आहे. त्या काळातली सर्व प्रमुख नावे कुठल्या-ना-कुठल्या कल्पनावेल्हाळ तर्‍हेने कथेत गोवलेली आहेत. गौतम बुद्ध आहेतच. अंबपाली नृत्यप्रवीण म्हणून उदयन तिच्या नाचाबरोबर वीणा वाजवायला (आणि तिच्याशी रत व्हायला) येतो. अजित केसकंबलीचा उल्लेख आहे. अंबपालीच्या जन्मदात्यांचे गूढ आहे. ऐतिहासिक बाबतीत कल्पनाभरार्‍या असल्या, तरी ललित म्हणून... कथानके-उपकथानके-राजखलवते-गुप्तहेर-विषकन्या... एकदम मस्त वाचनीय कादंबरी.

In reply to by धनंजय

अरुंधती 09/04/2010 - 20:22
हम्म! म्हणजे अंबपालीचा संन्यस्त जीवनकाळ, तिचे नेमके कार्य ह्याविषयी माहिती त्यात नाही. बघते कोठे गुगलून मिळाले तर! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

शुचि 08/04/2010 - 04:49
ललीत लेख मस्तच. :) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ I have always known that at last I would take this road, but yesterday I did not know that it would be today. - Narihara

चित्रा 08/04/2010 - 08:28
चित्रेही छान. शिल्पकलेत आंब्याच्या झाडाखालची आणि टेकून उभी असलेली यक्षीदेखील प्रसिद्ध आहेत, कदाचित या कथेवरून अशा प्रतिमा तयार केल्या असतील असे वाटले. किंवा आंब्यांच्या झाडांना तसेही खूप अधिक महत्त्व आले असेल.

विश्वामित्र - मेनकेच्या ष्टोरीत मेनकाच नंतर ऋषीण होउन तपाला बसली आहे असे इंद्राला कळल्यावर त्याला काय धक्का बसेल अशी कल्पना करत होतो प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

चित्रगुप्त 08/04/2010 - 11:03
अतिशय सुन्दर.... या गाण्यातील "दिल पंछी बन उड जाता है" च्या वेळचे वैजयंतीमालाचे विभ्रम अविस्मरणीय.... वाचून जुन्या आठवणी ताज्या झाल्या... खूप वर्षांपूर्वी शाळकरी वयात इंदूरच्या रीगल थेटरात आम्रपाली सिनेमा लागला होता, वैजयन्तीमालाचे भव्य कट-आउट बॅनर बघायला मुद्दाम जायचो... हा सिनेमा "प्रौढांसाठी" होता कि काय हे आठवत नाही, पण तेंव्हा खूप आकर्षण असूनही बघितला नव्हता.... गाणी मात्र अविस्मरणीय.... अलिकडे सीडी घेउन हा सिनेमा बघितला, गाणी अप्रतीम पण सिनेमा सामान्य वाटला.. यातील आणखी काही गाणी... http://www.youtube.com/watch?v=d_oRnqUxM5I&feature=related http://www.youtube.com/watch?v=7LRKOm8Lp-M&feature=related

बद्दु 08/04/2010 - 11:49
आम्रपाली हे नावच इतके मधुर आहे की नुसत्या नावानेच मनात विविध असे झन्कार उठतात..काही काही नावातच ही जादू असते जसे प्राजक्ता, मानसी, सोनाली, अबोली, अंजली, प्रांजली..नुसत्या नावाचा उचार ही किती गोड वाटतो..असो...(ह्म्म....गेले ते दिवस).. बाकी माहिती छान आहे..चालू द्या...

मीनल 08/04/2010 - 18:06
तुमचं वाचन अगाध आहे. म्हणूनच तुम्ही विविध विषयावर माहिती छान संकलन करून लिहू शकता. ओरिजनल अनुभवाचे लेख ही वाचनीय असतात. मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

मदनबाण 09/04/2010 - 09:33
सुरेख लेख... :) नविन माहिती मिळाली. सिद्धार्थ ते गौतम बुद्ध हा प्रवास अलौकीकच आहे. मदनबाण..... There is no need for temples, no need for complicated philosophies. My brain and my heart are my temples; my philosophy is kindness. Dalai Lama

अरुंधती 09/04/2010 - 15:12
मीनल, रामची आई, रेवती, मदनबाण, यशोधरा.... सर्वांचे प्रतिसादाबद्दल हार्दिक आभार! मला अतिशय आवडणारा हा इतिहासातील काळ आहे.... त्यातील आम्रपालीसारख्या वेगळ्या व्यक्तिरेखेचे, तिच्या जीवनप्रवासाचे वर्णन करण्याचा हा फार त्रोटक प्रयत्न केलाय! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

तिमा 09/04/2010 - 19:02
आम्रपाली सिनेमा बघितला होता. पण एवढी माहिती एका ठिकाणी मिळणे अवघड! तुम्ही फार उत्तम लेख लिहिला आहे.धन्यवाद. हर शख्सको अपना बनाके देख लिया मिलेंगे ना किसीसे ये दिलमें ठानी है|

शशिकांत ओक 13/04/2010 - 22:15
अरुंधती जी, आपले सर्वच लेख फार उत्तम आहेत. कन्ननड कवियत्री व औलिया अक्कांच्या जीवनातील प्रसंग वाचून स्त्री वा पुरुष असा भेद आत्मज्ञानींसाठी करता येत नाही. त्यांना सांसारिक बंधने लागू होत नाहीत. आदि आपली विधाने मला पटली. आपण नाडी ग्रंथांच्या बाबत केले भाष्य व शोधकार्यास पुढाकार घेण्यासाठी प्रकाशांना केलेली विनंती वाचून आपल्या बाबतचा आदर दुणावला. धन्यवाद. आपण पुण्यात असाल तर कधी एकत्र येणे शक्य आहे काय ? माझा मो. नंबर ९८८१९०१०४९ नाडी ग्रंथावरील अधिक माहितीसाठी http://www.naadiguruonweb.org/ शशिकांत

डावखुरा 13/04/2010 - 23:50
सुंदर...... आजची संध्याकाळ सार्थकी लाग्ली..... पहिल्यांदाच पाहीले...आता आम्रपाली पुर्ण पहावा लागणार आहे... धन्यवाद..."राजे!"

बहुगुणी 14/04/2010 - 07:59
"Men usually do..." इथपासून सुरु झालेला interesting प्रवास अखेर कुठे जाऊन पोहोचतो त्याचं मार्मिक वर्णन करणारी ही कविता जालावर इथे वाचायला मिळाली, कवी/कवयित्री कोण आहे ते कळलं नाही, तुम्हाला कोणाला माहित असेल तर त्याची/तिची योग्य नोंद घेता येईल. सर्वांना इथेच आनंद घेता यावा म्हणून ती कविताच खाली देतो आहे: I was brought up by foster parents Yet I received more love than unorphaned children. My childhood was a bed of roses – The stuff dreams are made of. But I never forgot two things- That I was born out of wedlock That I was abandoned at birth. I presumed that a man had ditched my mother Men usually do. I fell in love ! I fell in love ! We were to get married. The Council decreed otherwise. That was their norm. A beautiful woman cannot be for one man’s pleasure. She must be married to the city of Vaishali. They envied a man who had a beautiful lover Men usually do. So I became a courtesan. But I extracted my pound of flesh. A couple of palaces , My personal guards , All expenses paid by the state , Leave , with provision to accumulate. They capitulated before the demands of a beautiful woman Men usually do. Then the parties began. They said that they came for the wine , For the music and the dancing , For ‘ intellectual companionship ‘. But they flashed their lust Men usually do. Bimbasara , the King of Magadha , Invited me to his bed. Magadha will give you more than Vaishali ever can. I spurned his advances – His armies laid siege on Vaishali. Rejected , he reacted like a child dispossessed Men usually do. The parties stopped , the pomp died down. My customers were daily going to their death. I could be their saviour , and I knew This would wound their honour and their pride. So I cast the final die- To emasculate the men of Vaishali and Have the King of Magadha on his knees. "If out of our union I conceive And if I give birth to a boy Then he will be your heir. If you consent to this then , Bimbasar , Come disguised to my chamber And instruct your armies to leave Vaishali." He signed away his wealth for a roll in the hay Men usually do. The deed was done The siege was lifted. I concieved. I chose to encash my accumulated leave And closed shop. There were rumours and stories And fretting and fuming But nothing could be done. The men went back to their wives Men usually do. For nine months I pondered who the target of my revenge was. Bimbasar , the men of Vaishali and/or all malekind. Nine nerve racking months without any answer. A boy was born - Bimbasar kept his promise. Then Gautam Buddha came to Vaishali. The evils lie in ones desires he said. Take refuge in me. Take refuge in duty. Take refuge in the monastic order. And you will be free from the tempest within your soul. I shaved my locks and donned the saffron robes. I finally met a man Who gave without asking for anything in return Men seldom do.

अरुंधती 14/04/2010 - 13:19
बहुगुणी, कविता व व्हिडियो लिंकबद्दल मनःपूर्वक धन्यवाद! :-) अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/

वाहीदा 14/04/2010 - 16:58
पण माझ्या माहीती नुसार बिम्बिसार अन आम्रपाली त्यांचा आणखिन एक पुत्र होता जीवक नावाचा जो पुढे एक प्रख्यात चिकित्सक अन राजवैद्य झाला बिम्बिसार च्या ५00 राण्या होत्या त्यातील एक आम्रपाली . बिम्बिसार ला एक कूटनीतिज्ञ आणि दूरदर्शी शासक मानले जाते. अजातशत्रु ने आपल्या वडिलांची बिम्बिसार ची हत्या करून राजगादी मिळविली होती . बिहार चा इतिहास रोचक आहे खरा ! शाळेत असताना कोणीतरी एक पुस्तक दिले होते तेव्हा वाचला होता आता जास्त आठवत नाही तुझ्या लेखा मुळे थोडे आठविले :-) ~ वाहीदा

अरुंधती 15/04/2010 - 13:45
वाहिदा, माझ्याकडे व नेटवर उपलब्ध असलेल्या माहितीनुसार जीवक हा राजवैद्य होता, पण तो आम्रपालीचा पुत्र नव्हता. असो. जीवकाने गौतम बुध्दाच्या जखमांवर मलमपट्टी केल्याचे उल्लेख आहेत. आम्रपालीविषयी बर्‍याच आख्यायिका आहेत, त्यामुळे ही आख्यायिकाही असू शकते. तिच्या आयुष्याविषयी बौध्दांच्या ''खुद्दनिकाय'' मधील थेरीगाथेत (बौध्द भिक्षुणींनी रचलेल्या व गायलेल्या कविता/रचना) आम्रपालीचे चरित्र येते. बिंबिसाराच्या बर्‍याच राण्या होत्या हे मात्र बरोबर आहे. अजातशत्रू त्याचा मुलगा आणि ह्याच मुलाच्या हाती त्याचा अत्यंत क्रूर, निष्ठुर शेवट झाला. अरुंधती http://iravatik.blogspot.com/
आज एक लेख लिहिताना आम्रपालीच्या उल्लेखापाशी नजर थबकली. बौध्द काळातील एक सौंदर्यवती, अभिसारिका, गणिका, नगरवधू आणि तिची ही अनोखी कहाणी! आम्रपालीचा जन्म कोठे झाला, तिचे माता-पिता कोण हे कायम गूढच राहिले. वैशाली नगरीच्या राजप्रासादात ती एका आम्रतरूपाशी ठेवलेली सापडली म्हणून तिचे नाव आम्रपाली! इ.स.पूर्व ५०० चा तो काळ! त्या कालात ही अनाथ कन्या जसजशी मोठी होऊ लागली तसतशी तिच्या अप्रतिम सौंदर्याची, लालित्य, कौशल्य व मोहकतेची ख्याती चारही दिशांना पसरू लागली.

भगवंत दयाळू आहे.. न्यु प्रिंट संचित

shaileh vasudeo pathak ·

शुचि 06/04/2010 - 17:57
कविता तर आवडली होतीच होती पहील्यांदा. आता विवेचनही आवडलं. फारच सुरेख. हे सगळं भारतात असताना वाचायचे. आता नाळ तुटली. कितीही इच्छ असून हे वाचन होत नाही. जालावर उपलब्ध नाही. आपण अशा विषयांवर जरूर लिहावं. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

शुचि 06/04/2010 - 17:57
कविता तर आवडली होतीच होती पहील्यांदा. आता विवेचनही आवडलं. फारच सुरेख. हे सगळं भारतात असताना वाचायचे. आता नाळ तुटली. कितीही इच्छ असून हे वाचन होत नाही. जालावर उपलब्ध नाही. आपण अशा विषयांवर जरूर लिहावं. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!
भगवंत दयाळू आहे... लहानपणी चांदोबा नावाचे एक मासिक(कदाचित पाक्षिक असेल...) यायचे त्यात एक कथा होती,कोणी एक लहान मुलगा सतत असे म्हणतो, भगवंत दयाळू आहे.एकदा तो आपल्या आई-वडीलां सोबत फ़िरायला गेला असतो.. अचानक बाहेरील काही दृष्य पाहुन तो गाडी थांबावतो आणि पळत सुटतो.. येथे पुढे गेलो तर एक मंदिर आहे.. मंदिरात मी राहत होतो..देवाची पुजा व साधना करत होतो अचानक मृत्यु आला..वै...मग तेथील लोक त्याला तेथेच राहायला सांगतात.तो आपली साधना पुन्हा सुरु करतो....भगवंत दयाळू आहे इ..कथा पुर्वजन्म या गोष्टीशी निगडीत होती. आता उरलो उपकारा पुरता..

आणखीन एक इडियट

राजेश घासकडवी ·

शुचि 05/04/2010 - 23:09
=)) =)) =)) बॅचलर ऑफ टेक्नॉलॉजी फ्रॉम द डिपार्टमेंट ऑफ नाडी इंजिनिअरिंग ह ह पु वा ....... हापीसात जावसं नाय वाटते!!! लय भारी मजा आली!!! शब्द अपुरे!!! ........... अस वटतया सुट्टी मारून ह्यो लेख "सेलेब्रटे" करावा =)) _____________________________ >> स्वप्नांच्या झुंबराचा चुराडा होताना त्यातले काही लोलक जपण्यावर आनंद मानायला एव्हाना ती शिकली होतो. >> क्या बात है!!!!! काय लिहीता घासकडवी साहेब वा!! _____________________________ वडीलंचं व्यक्तीचित्रण देखील प्रभावी झालय :) .... सोमवार का शुक्रवार? मुलगा का मुलगी या असल्या बाबीत अधिक रस ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) गुरूजी (तुम्ही शिष्या माना वा मानू नका, मी तुम्हाला गुरूच मानणार!), महान आहात! नावाचं विडंबन तर अगदी हुच्चच!!! (एखाद दुसरं उद्गारचिन्ह कमी असेल तर माफी.) तुम्ही कुठला धागा कुठे जोडाल आणि कोणाला दोर्‍या लावाल काही सांगता येत नाही. अदिती

धनंजय 05/04/2010 - 22:44
२०२७-२०३१ काळात मुंबई आयआयटीमध्ये मुलींचे प्रमाण फक्त नवमांश (८ मुले+अष्टमांश १ मुलगी = ९ पैकी एक मुलगी)! ऐकून भविष्याबद्दल काळजी वाटते ;-)

In reply to by धनंजय

अनामिक 06/04/2010 - 01:46
पुरुष २०२७ पर्यंत जास्तं उत्क्रांत झाले (आणि माकडीणींच्या पुढे गेले) असल्याने असे घडले असावे का? -अनामिक

पाषाणभेद 05/04/2010 - 22:54
माननिय रारा. राजेश घासकडवी सो. नमस्कार अन आशिर्वाद. तुम्ही आम्हाला लहान हो. म्हणून आशिर्वाद दिले. राग मानू नका. पण मानाने फार मोठे हो तुम्ही. आताच तुमचा लेख वाचला. माझ्या होणार्‍या मुलाच्या मुलाचे प्लानिंग आम्ही आताच केलयं. त्याची नाडी परिक्षा आताच केली व त्यात असे सागण्यात आले की सन २०४० च्या दरम्यान आकाशस्थ वाहनांच्या इंडश्ट्रीला भरपूर नोकर्‍यांची संधी असणार आहे. त्यास्तव तुम्ही त्या पतवंडाला या एन. ई च्या कोर्स साठी अ‍ॅडमिशन घेण्यासाठी मध्यस्थी कराल काय? मी पैशाची साठवणूक आताच चालू केलीय. तरी तुम्ही तुमचे वजन खर्च कराल ही आशा आहे. काय आहे की आजकाल या एन.ई. (नॅनो इंजिनियरींग नाही हो) ला फार भाव आलाय म्हणे. आमच्या वेळी नव्हतं असं काही. असो. बाकी काय असणार आमच्याकडे. खुशाली कळवत रहा. कळावे. तुमचा हितचिंतक, पाषाणभेद दगडफोडे ता.क.: तुमच्या कॉलेजचे फाउंडर कोण हो? आमच्याच काळातले होते का ते? ओळखीचे निघाले तर थोडे पैसे तरी वाचवीन म्हणतो. कसें? उलट टपाली कळावे. पाभे/ दफो

चतुरंग 05/04/2010 - 23:21
केवळ हुच्च!! ०()8= (एवढ्या धमाक्यातही हे वाक्य खरोखरंच काळजाला भिडले .. स्वप्नांच्या झुंबराचा चुराडा होताना त्यातले काही लोलक जपण्यावर आनंद मानायला एव्हाना ती शिकली होतो. क्या बात है!!) (तुमानीचिया नाडी सोडताहे| असा सर्व जालावरी कोण आहे||) जय जय नाडीवीर अनर्थ!! चतुरंग

In reply to by नंदन

Nile 06/04/2010 - 00:01
सहमत! लै म्हणजे लैच भारी लेख! जबर्‍या!

In reply to by चतुरंग

(तुमानीचिया नाडी सोडताहे| असा सर्व जालावरी कोण आहे||) जय जय नाडीवीर अनर्थ!!
म्हनुनच आमी तुमानी चे पेशल विल्याष्टिक डिजाईन केले व्हते! प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

शशिकांत ओक 05/04/2010 - 23:35
एन. इ. मुळे फिजिक्समधल्याच दृष्टीकोनात आमूलाग्र बदल झाला असता तो शोधून काढताना मला हेच शिकावं लागलं असतं.
फाउंडर कोण हो?...आता हळुहळू सर्वच जगभरच एन. इ. डिपार्टमेंट्स तयार होत असली तरी मी पहिला ग्रॅज्युएट म्हणून माझी वट होतीच....
...मी तसा श्रद्धाळू वगैरे नाहीआपण ज्ञान कशासाठी घेतो? ऱाजेशजी , नाडीचे इंजिनियरिंग आपल्या व येथील काही लोकांच्या मनात इतके भिनले आहे. या विपरीत आकर्षणाने अनेकांची झोप उडवली नाही तर नवल नाही. आणखी येऊ द्यात. नाडी ग्रंथावरील अधिक माहितीसाठी http://www.naadiguruonweb.org/ शशिकांत

डावखुरा 05/04/2010 - 23:45
कसंय आता वाचुनही न वाचल्यासारखे झालेय....... १) बॅचलर ऑफ टेक्नॉलॉजी फ्रॉम द डिपार्टमेंट ऑफ नाडी इंजिनिअरिंग.... माझ्या विचारांचे धागे धागे होत चाललेले... ~X( ~X( (शेवटी मुख्य मुद्दा लक्षात आला) ~X( २) माझा जन्म झाल्यानंतर पहिलं मिनिटभर आमच्या पिताश्रींनी कौतुकाने स्वत:च्या काळ्याभोर, गुबगुबीत मिशांवर ताव मारला. त्या मिनिटभरांत माझा चेहेरा न्याहाळण्याऐवजी प्रथम मी मुलगा असल्याचा पुरावा न्याहाळला. =)) =)) =)) =)) हहपुवा..... :) "राजे!"

प्राजु 06/04/2010 - 02:28
क--- ह---र!!!!! धन्य आहात. :) - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

पंगा 06/04/2010 - 04:56
हमें तो भाई इस्टोरी एकदम बकवास लगी| मरे घोडे़ को पीट पीट के अपना ही चमडा़ बना लेने वाली, वह भी किसी तीसरे की आइड़िया सस्ते में उधार ले के| अरे गुरु, ज़रा टापिक तो कुछ अच्छा वाला चुन लेते! नाड़ी-वाला टापिक तो अब बिल्कुल घिसा-पिटा हो चुका है| (अरे ओ 'थ्री ईड़ियट्स' की इस्टोरी लिखने वाले, जरा यहाँ आओ तो| देखो तो, तुम्हारी अच्छी-खासी इस्टोरी की खींच-तान के कैसी चुइंगम बना दी है इन डुप्लिकैट इस्टोरी वाले साहब ने| क्या करें, औरिजनैल्टी का ज़माना ही नहीं रहा आजकल|) खै़र, जब तक बिकती है, बेचते रहियो, गुरु| यह नाड़ी-वाला फारम्यूला अच्छा-खासा मिल जो चुका है, तो चूँस चूँस के निकाल लो उस का रस जी भर के, जितना चूँस के निकाल सको उतना। फिलहाल इस फारम्यूले की चलती है, तो बना दो नाड़ी पे जितनी चले उतनी इस्टोरियाँ| और बना लो अपनी रैटिंग। वह अंग्रेज़ी में कहावत है न, कुछ "मैक है व्हाइल दि सन शाइन्स" कर के, बिल्कुल वैसे| - पंडित गागाभट्ट

In reply to by पंगा

पाषाणभेद 06/04/2010 - 05:06
आरं ए बाबा, वरलं लिवेल काय बी समजलं नाय पग. मराठीत लिव की जरा. का उगा पंगा घेतूया? ऑं? आन काय रे ए तुला हिंदीत टायप करता येतयं, मराठी लेखबी वाचतूया आन तुला मराठी वाक्य टायप करता येत नाय व्हय रे? पंडित गागाभट्ट आमच्या राजेंच्या राज्याभिषेकाला आले होते अन तु त्यांचेच नाव घेतले म्हणून सोडून द्यावे लागते आहे. नाहितर... ( मागं बी तुला सांगेल व्हतं.बाबा आता तरी मराठीतच लिही, बोल, चाल, जेव, झोप, कर, इ.) The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

In reply to by पाषाणभेद

शुचि 06/04/2010 - 05:10
http://misalpav.com/node/11566#comment-183840 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

In reply to by शुचि

पाषाणभेद 06/04/2010 - 05:22
तेच तर पाहतोय मी कधीपासून त्याचे वागणे. तुमच्याच धाग्यावर त्याने हे लिहीले आहे. म्हणजे त्याला समजते की येथे हिंदीला फाट्यावर मारले जाते ते. तरीही त्याचे चालूच आहे. अवांतर: तुम्हीही तुमची वरची स्वाक्षरी हिंदीतच लिहीली आहे बरं का. ती सुधरवून घ्या आधी. उगाच 'लोका सांगे ब्रम्हज्ञान स्वत: कोरडे पाषाण' व्हायचे नाहितर. (आमचे नाव बदनाम होते हो.) The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

In reply to by पाषाणभेद

शुचि 06/04/2010 - 05:28
त्या महादेवी वर्मांच्या सुरेख ओळी आहेत. असू द्या हो स्वाक्षरी चालते कंच्या बी भाषेत ;) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

हॅहॅहॅ
सेमिनारसाठी मी 'एन. इ. बेस्ड मेथडॉलॉजी टू डिटरमिन/प्रेडिक्ट एअरक्राफ्ट फेल्युअर रेट्स' हा चंद्रधारेंनी दिलेलाच विषय निवडला होता. बीटीपी (बीटेक प्रोजेक्ट) साठी देखील तेच गाईड म्हणून निवडणं भाग होतं. 'एन. इ. अॅप्रोच फॉर नॉन रेडार बेस्ड फॉर्मेशन इव्हॅल्युएशन' याखाली मी चांगली दीडशे पानं टंकली.
याच कॉपी राईट प्रोटेक्ट करुन घ्या! एवढा गहन विषय या वयात मांडण हे नाडीमहर्षींच्या आशिर्वादाशिवाय शक्य नाही. फलज्योतिष चिकित्सा मंडळा तर्फे बेस्ट नाडियट अवॉर्ड प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

महेश हतोळकर 06/04/2010 - 09:33
एखाद्या निपूण हॉकीपटूने मैदानभर ड्रिबलींग करावी आणि एक जब्बरदस्त स्कूप मारून गोल करावा असे वाटले. झकास. आजून येऊद्या.

गोगोल 06/04/2010 - 10:01
मला कितीतरी वेळ वाटत होत की एन ई म्हणजे नॅनो इंजिनियरिंग ... पण शेवटी मस्त रहस्यभेद केला आहे. बाकी आय आय टी लाइफ आणि अडमिशन प्रोसेस चे निरीक्षण केवळ जबरदस्त!!

अस्मी 06/04/2010 - 12:27
सॉ-ल्लि-ड - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

बेभान 06/04/2010 - 18:33
मला तर किव Albert Einstein, Michael Maestlin, Isaac Newton यांसारख्या लोकांची करावी वाटते. रद्दीच्या (पट्टीचे भाव आकाशाला- काळ शनिवार ६-एप्रिल-२०३०)भावात गेले बिचारे. नक्कीच पश्चाताप होत असणार यांच्या आत्म्यांना..त्यांची पट्टी पडली नसल्याचा. =)) बाकी लेख अगदी वंटास..अगदी हिरोशिमा, नागासाकी नंतरचा ई-न्युक्लियर अ‍ॅटॅक. (हॅट्स ऑफ/मुज-याची स्मायली)

स्पंदना 07/04/2010 - 10:53
शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते. लेख फारच छान आहे. काय शिकले तुम्हि तुमच्या कोर्सात? नाडिचि गाठ कशी मारायची? नाहि मी नविन आहे. आणि पामराला आत्त्ता पर्यन्त फक्त ***नाडिने धोका दिला आहे.

वेताळ 07/04/2010 - 10:51
एकदम झक्कास आहे लेख. खुपच दिवसानी खुप दर्जेदार विनोदी लेख वाचायला मिळाला. ;) :D ____/\__________और भी आने दे. वेताळ

श्रावण मोडक 07/04/2010 - 13:10
:) बाय द वे तो लोलक हा शब्द काही तरी आठवण देण्याचा प्रयत्न करतोय. काही संदर्भ तुटक-तुटक लागल्यासारखे वाटताहेत...!

सुधीर काळे 07/04/2010 - 20:41
घासकडवी-जी, अतीशय वाचनीय व चमचमीत लेख! तुमची लेखनशैली खरंच फार 'झक्कास' आहे. पुढच्या वेळी फ्रेमाँटला आलो कीं नक्की भेटेन. सध्या मी माझ्याच "फसवणूक" प्रकल्पात बुडून गेलेलो असल्याने बाकीचे वाचायला सवड मिळत नाहीं त्यामुळे हा लेखही वाचयला जवळ-जवळ मुकलोच होतो. पण नशीबाने वाचावासा वाटला व मजा आली. असे किती चांगले लेखन वाचायला मी मुकतोय्/चुकतोय् हाही विचार मनात चुकचुकून गेला! असो. तुमचे लेखन अजून येऊ दे! सुधीर काळे, जकार्ता ------------------------ हा दुवा उघडा: http://72.78.249.107/esakal/20100309/5306183452989196847.htm

शुचि 05/04/2010 - 23:09
=)) =)) =)) बॅचलर ऑफ टेक्नॉलॉजी फ्रॉम द डिपार्टमेंट ऑफ नाडी इंजिनिअरिंग ह ह पु वा ....... हापीसात जावसं नाय वाटते!!! लय भारी मजा आली!!! शब्द अपुरे!!! ........... अस वटतया सुट्टी मारून ह्यो लेख "सेलेब्रटे" करावा =)) _____________________________ >> स्वप्नांच्या झुंबराचा चुराडा होताना त्यातले काही लोलक जपण्यावर आनंद मानायला एव्हाना ती शिकली होतो. >> क्या बात है!!!!! काय लिहीता घासकडवी साहेब वा!! _____________________________ वडीलंचं व्यक्तीचित्रण देखील प्रभावी झालय :) .... सोमवार का शुक्रवार? मुलगा का मुलगी या असल्या बाबीत अधिक रस ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

=)) =)) =)) =)) =)) =)) =)) गुरूजी (तुम्ही शिष्या माना वा मानू नका, मी तुम्हाला गुरूच मानणार!), महान आहात! नावाचं विडंबन तर अगदी हुच्चच!!! (एखाद दुसरं उद्गारचिन्ह कमी असेल तर माफी.) तुम्ही कुठला धागा कुठे जोडाल आणि कोणाला दोर्‍या लावाल काही सांगता येत नाही. अदिती

धनंजय 05/04/2010 - 22:44
२०२७-२०३१ काळात मुंबई आयआयटीमध्ये मुलींचे प्रमाण फक्त नवमांश (८ मुले+अष्टमांश १ मुलगी = ९ पैकी एक मुलगी)! ऐकून भविष्याबद्दल काळजी वाटते ;-)

In reply to by धनंजय

अनामिक 06/04/2010 - 01:46
पुरुष २०२७ पर्यंत जास्तं उत्क्रांत झाले (आणि माकडीणींच्या पुढे गेले) असल्याने असे घडले असावे का? -अनामिक

पाषाणभेद 05/04/2010 - 22:54
माननिय रारा. राजेश घासकडवी सो. नमस्कार अन आशिर्वाद. तुम्ही आम्हाला लहान हो. म्हणून आशिर्वाद दिले. राग मानू नका. पण मानाने फार मोठे हो तुम्ही. आताच तुमचा लेख वाचला. माझ्या होणार्‍या मुलाच्या मुलाचे प्लानिंग आम्ही आताच केलयं. त्याची नाडी परिक्षा आताच केली व त्यात असे सागण्यात आले की सन २०४० च्या दरम्यान आकाशस्थ वाहनांच्या इंडश्ट्रीला भरपूर नोकर्‍यांची संधी असणार आहे. त्यास्तव तुम्ही त्या पतवंडाला या एन. ई च्या कोर्स साठी अ‍ॅडमिशन घेण्यासाठी मध्यस्थी कराल काय? मी पैशाची साठवणूक आताच चालू केलीय. तरी तुम्ही तुमचे वजन खर्च कराल ही आशा आहे. काय आहे की आजकाल या एन.ई. (नॅनो इंजिनियरींग नाही हो) ला फार भाव आलाय म्हणे. आमच्या वेळी नव्हतं असं काही. असो. बाकी काय असणार आमच्याकडे. खुशाली कळवत रहा. कळावे. तुमचा हितचिंतक, पाषाणभेद दगडफोडे ता.क.: तुमच्या कॉलेजचे फाउंडर कोण हो? आमच्याच काळातले होते का ते? ओळखीचे निघाले तर थोडे पैसे तरी वाचवीन म्हणतो. कसें? उलट टपाली कळावे. पाभे/ दफो

चतुरंग 05/04/2010 - 23:21
केवळ हुच्च!! ०()8= (एवढ्या धमाक्यातही हे वाक्य खरोखरंच काळजाला भिडले .. स्वप्नांच्या झुंबराचा चुराडा होताना त्यातले काही लोलक जपण्यावर आनंद मानायला एव्हाना ती शिकली होतो. क्या बात है!!) (तुमानीचिया नाडी सोडताहे| असा सर्व जालावरी कोण आहे||) जय जय नाडीवीर अनर्थ!! चतुरंग

In reply to by नंदन

Nile 06/04/2010 - 00:01
सहमत! लै म्हणजे लैच भारी लेख! जबर्‍या!

In reply to by चतुरंग

(तुमानीचिया नाडी सोडताहे| असा सर्व जालावरी कोण आहे||) जय जय नाडीवीर अनर्थ!!
म्हनुनच आमी तुमानी चे पेशल विल्याष्टिक डिजाईन केले व्हते! प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

शशिकांत ओक 05/04/2010 - 23:35
एन. इ. मुळे फिजिक्समधल्याच दृष्टीकोनात आमूलाग्र बदल झाला असता तो शोधून काढताना मला हेच शिकावं लागलं असतं.
फाउंडर कोण हो?...आता हळुहळू सर्वच जगभरच एन. इ. डिपार्टमेंट्स तयार होत असली तरी मी पहिला ग्रॅज्युएट म्हणून माझी वट होतीच....
...मी तसा श्रद्धाळू वगैरे नाहीआपण ज्ञान कशासाठी घेतो? ऱाजेशजी , नाडीचे इंजिनियरिंग आपल्या व येथील काही लोकांच्या मनात इतके भिनले आहे. या विपरीत आकर्षणाने अनेकांची झोप उडवली नाही तर नवल नाही. आणखी येऊ द्यात. नाडी ग्रंथावरील अधिक माहितीसाठी http://www.naadiguruonweb.org/ शशिकांत

डावखुरा 05/04/2010 - 23:45
कसंय आता वाचुनही न वाचल्यासारखे झालेय....... १) बॅचलर ऑफ टेक्नॉलॉजी फ्रॉम द डिपार्टमेंट ऑफ नाडी इंजिनिअरिंग.... माझ्या विचारांचे धागे धागे होत चाललेले... ~X( ~X( (शेवटी मुख्य मुद्दा लक्षात आला) ~X( २) माझा जन्म झाल्यानंतर पहिलं मिनिटभर आमच्या पिताश्रींनी कौतुकाने स्वत:च्या काळ्याभोर, गुबगुबीत मिशांवर ताव मारला. त्या मिनिटभरांत माझा चेहेरा न्याहाळण्याऐवजी प्रथम मी मुलगा असल्याचा पुरावा न्याहाळला. =)) =)) =)) =)) हहपुवा..... :) "राजे!"

प्राजु 06/04/2010 - 02:28
क--- ह---र!!!!! धन्य आहात. :) - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

पंगा 06/04/2010 - 04:56
हमें तो भाई इस्टोरी एकदम बकवास लगी| मरे घोडे़ को पीट पीट के अपना ही चमडा़ बना लेने वाली, वह भी किसी तीसरे की आइड़िया सस्ते में उधार ले के| अरे गुरु, ज़रा टापिक तो कुछ अच्छा वाला चुन लेते! नाड़ी-वाला टापिक तो अब बिल्कुल घिसा-पिटा हो चुका है| (अरे ओ 'थ्री ईड़ियट्स' की इस्टोरी लिखने वाले, जरा यहाँ आओ तो| देखो तो, तुम्हारी अच्छी-खासी इस्टोरी की खींच-तान के कैसी चुइंगम बना दी है इन डुप्लिकैट इस्टोरी वाले साहब ने| क्या करें, औरिजनैल्टी का ज़माना ही नहीं रहा आजकल|) खै़र, जब तक बिकती है, बेचते रहियो, गुरु| यह नाड़ी-वाला फारम्यूला अच्छा-खासा मिल जो चुका है, तो चूँस चूँस के निकाल लो उस का रस जी भर के, जितना चूँस के निकाल सको उतना। फिलहाल इस फारम्यूले की चलती है, तो बना दो नाड़ी पे जितनी चले उतनी इस्टोरियाँ| और बना लो अपनी रैटिंग। वह अंग्रेज़ी में कहावत है न, कुछ "मैक है व्हाइल दि सन शाइन्स" कर के, बिल्कुल वैसे| - पंडित गागाभट्ट

In reply to by पंगा

पाषाणभेद 06/04/2010 - 05:06
आरं ए बाबा, वरलं लिवेल काय बी समजलं नाय पग. मराठीत लिव की जरा. का उगा पंगा घेतूया? ऑं? आन काय रे ए तुला हिंदीत टायप करता येतयं, मराठी लेखबी वाचतूया आन तुला मराठी वाक्य टायप करता येत नाय व्हय रे? पंडित गागाभट्ट आमच्या राजेंच्या राज्याभिषेकाला आले होते अन तु त्यांचेच नाव घेतले म्हणून सोडून द्यावे लागते आहे. नाहितर... ( मागं बी तुला सांगेल व्हतं.बाबा आता तरी मराठीतच लिही, बोल, चाल, जेव, झोप, कर, इ.) The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

In reply to by पाषाणभेद

शुचि 06/04/2010 - 05:10
http://misalpav.com/node/11566#comment-183840 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

In reply to by शुचि

पाषाणभेद 06/04/2010 - 05:22
तेच तर पाहतोय मी कधीपासून त्याचे वागणे. तुमच्याच धाग्यावर त्याने हे लिहीले आहे. म्हणजे त्याला समजते की येथे हिंदीला फाट्यावर मारले जाते ते. तरीही त्याचे चालूच आहे. अवांतर: तुम्हीही तुमची वरची स्वाक्षरी हिंदीतच लिहीली आहे बरं का. ती सुधरवून घ्या आधी. उगाच 'लोका सांगे ब्रम्हज्ञान स्वत: कोरडे पाषाण' व्हायचे नाहितर. (आमचे नाव बदनाम होते हो.) The universal symbol for diabetes डायबेटीस विरुद्ध लढा महाराष्ट्र भाषा असे मराठी | घालीतसे लाथ नडणार्‍यांच्या कटी|| महाराष्ट्र संतकवी पाषाणभेद शके १५६३

In reply to by पाषाणभेद

शुचि 06/04/2010 - 05:28
त्या महादेवी वर्मांच्या सुरेख ओळी आहेत. असू द्या हो स्वाक्षरी चालते कंच्या बी भाषेत ;) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सजनि कौन तम में परिचित सा, सुधि सा, छाया सा, आता? सूने में सस्मित चितवन से जीवन-दीप जला जाता!

हॅहॅहॅ
सेमिनारसाठी मी 'एन. इ. बेस्ड मेथडॉलॉजी टू डिटरमिन/प्रेडिक्ट एअरक्राफ्ट फेल्युअर रेट्स' हा चंद्रधारेंनी दिलेलाच विषय निवडला होता. बीटीपी (बीटेक प्रोजेक्ट) साठी देखील तेच गाईड म्हणून निवडणं भाग होतं. 'एन. इ. अॅप्रोच फॉर नॉन रेडार बेस्ड फॉर्मेशन इव्हॅल्युएशन' याखाली मी चांगली दीडशे पानं टंकली.
याच कॉपी राईट प्रोटेक्ट करुन घ्या! एवढा गहन विषय या वयात मांडण हे नाडीमहर्षींच्या आशिर्वादाशिवाय शक्य नाही. फलज्योतिष चिकित्सा मंडळा तर्फे बेस्ट नाडियट अवॉर्ड प्रकाश घाटपांडे आमच्या जालनिशीत जरुर डोकवा.

महेश हतोळकर 06/04/2010 - 09:33
एखाद्या निपूण हॉकीपटूने मैदानभर ड्रिबलींग करावी आणि एक जब्बरदस्त स्कूप मारून गोल करावा असे वाटले. झकास. आजून येऊद्या.

गोगोल 06/04/2010 - 10:01
मला कितीतरी वेळ वाटत होत की एन ई म्हणजे नॅनो इंजिनियरिंग ... पण शेवटी मस्त रहस्यभेद केला आहे. बाकी आय आय टी लाइफ आणि अडमिशन प्रोसेस चे निरीक्षण केवळ जबरदस्त!!

अस्मी 06/04/2010 - 12:27
सॉ-ल्लि-ड - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

बेभान 06/04/2010 - 18:33
मला तर किव Albert Einstein, Michael Maestlin, Isaac Newton यांसारख्या लोकांची करावी वाटते. रद्दीच्या (पट्टीचे भाव आकाशाला- काळ शनिवार ६-एप्रिल-२०३०)भावात गेले बिचारे. नक्कीच पश्चाताप होत असणार यांच्या आत्म्यांना..त्यांची पट्टी पडली नसल्याचा. =)) बाकी लेख अगदी वंटास..अगदी हिरोशिमा, नागासाकी नंतरचा ई-न्युक्लियर अ‍ॅटॅक. (हॅट्स ऑफ/मुज-याची स्मायली)

स्पंदना 07/04/2010 - 10:53
शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते. लेख फारच छान आहे. काय शिकले तुम्हि तुमच्या कोर्सात? नाडिचि गाठ कशी मारायची? नाहि मी नविन आहे. आणि पामराला आत्त्ता पर्यन्त फक्त ***नाडिने धोका दिला आहे.

वेताळ 07/04/2010 - 10:51
एकदम झक्कास आहे लेख. खुपच दिवसानी खुप दर्जेदार विनोदी लेख वाचायला मिळाला. ;) :D ____/\__________और भी आने दे. वेताळ

श्रावण मोडक 07/04/2010 - 13:10
:) बाय द वे तो लोलक हा शब्द काही तरी आठवण देण्याचा प्रयत्न करतोय. काही संदर्भ तुटक-तुटक लागल्यासारखे वाटताहेत...!

सुधीर काळे 07/04/2010 - 20:41
घासकडवी-जी, अतीशय वाचनीय व चमचमीत लेख! तुमची लेखनशैली खरंच फार 'झक्कास' आहे. पुढच्या वेळी फ्रेमाँटला आलो कीं नक्की भेटेन. सध्या मी माझ्याच "फसवणूक" प्रकल्पात बुडून गेलेलो असल्याने बाकीचे वाचायला सवड मिळत नाहीं त्यामुळे हा लेखही वाचयला जवळ-जवळ मुकलोच होतो. पण नशीबाने वाचावासा वाटला व मजा आली. असे किती चांगले लेखन वाचायला मी मुकतोय्/चुकतोय् हाही विचार मनात चुकचुकून गेला! असो. तुमचे लेखन अजून येऊ दे! सुधीर काळे, जकार्ता ------------------------ हा दुवा उघडा: http://72.78.249.107/esakal/20100309/5306183452989196847.htm
आणखीन एक इडियट... माझा जन्म झाल्यानंतर पहिलं मिनिटभर आमच्या पिताश्रींनी कौतुकाने स्वत:च्या काळ्याभोर, गुबगुबीत मिशांवर ताव मारला. त्या मिनिटभरांत माझा चेहेरा न्याहाळण्याऐवजी प्रथम मी मुलगा असल्याचा पुरावा न्याहाळला. खरं तर सोनोग्राफी व गर्भजल चिकित्सेनंतर त्यांनी नर्सला मिठाईच्या पुड्यातून दिलेल्या गांधीजींची चित्रं छापलेल्या कागदांमुळे 'पुढची अपॉईंटमेंट कधी, मंडेला की फ्रायडेला?' या प्रश्नाला खणखणीत, 'नक्की मंडेला या साहेब. मंडेलाच.' असं उत्तर मिळालं होतं. पण आमचे पिताश्री म्हणजे पक्के चार्वाकवादी. त्यात वकील. त्यांना शब्दप्रमाण मान्य नव्हतं.

सव्यसाचि (अंतिम)

परिकथेतील राजकुमार ·

शानबा५१२ 01/04/2010 - 17:06
ह्या हॉटेलपासून जवळच असलेल्या हॉटेल किंग मध्ये एका तरुण महिलेचे प्रेत सापडले असून तिचा विष पाजून खुन करण्यात आला आहे. सदर तरुणीच्या सामानाची व लॅपटॉपची तपासणी केली असता हि तरुणी 'पॅपिलॉन' ह्या नावाने हॅकिंग विश्वात प्रसिद्ध होती असे निदर्शनास आले आहे. वरिल दोन्ही घटनांचा काही परस्परसंबंध आहे का ह्याची शहर पोलिस तपासणी करत आहेत. (समाप्त) ...............हे एवढच वाचल आणि वरच काहीच वाचल नाही ह्याचा आनंद झाला :D *******मानुसघान्या,एक केले से भी अकेला,दिसत नसला तरी "खाली मुंडी पाताळ धुंडी"असलेला,साधालाजरा-बॉय..........*****

महेश हतोळकर 01/04/2010 - 17:50
काय लिहीलयस रे! पूर्ण कथामाला कमीतकमी २दा वाचावी लागणार सगळे संदर्भ नीट डोक्यात बसण्यासाठी. बाकी रसग्रहण वगैरे आपला प्रांत नाही. लीहीत रहा. वाचत रहातो.

प्रमोद देव 01/04/2010 - 18:00
मात्र शेवट गुंडाळलेला वाटला. पराशेठ, तुम्ही भविष्यात महाजालावरचे बाबुराव अर्नाळकर म्हणून नक्कीच प्रसिद्ध व्हाल ह्याबद्दल खात्री आहे.

रेवती 01/04/2010 - 19:34
चांगले झालीये ही मालिका! शेवट अजून थोडा विस्तारीत हवा होता असे वाटले पण तरीही कथा आवडली. रेवती

गोगोल 02/04/2010 - 04:06
पहिले तीन भाग छान जमले आहेत. मला त्यातले तांत्रीक डिसक्रिपशन आवडले. ज्या हॅकिंग मेथड्स सांगितल्या आहेत त्या पटण्यासारख्या आहेत. विशेषत: शफी आणि पॅपिलॉन यामधले चॅट मेसेजस ज्यामधून पॅपिलॉन शिकतो ते मस्त लिहिल आहे. शिवाय भारत पाकिस्तान हा एक मस्त अँगल जमून आला होता. त्यामुळे पुढील भागात काय होईल त्याची उत्सुकता होती. थोडक्यात कथानकाला एक जबरदस्त पोटेनशियल होत ... पण .. नंतरचे ४ भाग वाचून पहिले तीन भाग आणि नंतरचे चार भाग लिहिणारा व्यक्ती एकाच आहे का अशी शंका यायला लागली. पॅपिलोन चे जेम्स बॉन्ड करण्याच्या नादात अचाट अतर्क्य आणि खूळचट गोष्टी घुसडून मूळतल्या सशक्त कथानकाची पार वाट लावली. ते भाग वाचून असा वाटायला लगाल की लेखकानी देशी दारूचे घोट घेत, मिथूनाच्या गुंडा चित्रपटाची एक भ्रष्ट नक्कल केली आहे. मला माहीत आहे की या प्रतिक्रियेवर बाकी लोकांच्या बॅशिंग प्रतिक्रिया येतील. पण मला मनापासून हेच म्हणायाच आहे. एक खूप चांगल्या सुरुवातीनंतर अन्टि क्लायमॅक्स ..

In reply to by गोगोल

श्रावण मोडक 02/04/2010 - 10:46
"पॅपिलोन चे जेम्स बॉन्ड करण्याच्या नादात अचाट अतर्क्य आणि खूळचट गोष्टी घुसडून मूळतल्या सशक्त कथानकाची पार वाट लावली. ते भाग वाचून असा वाटायला लगाल की लेखकानी देशी दारूचे घोट घेत, मिथूनाच्या गुंडा चित्रपटाची एक भ्रष्ट नक्कल केली आहे."
केवळ अनावश्यक. लिहिणारा काय करत लिहितो याच्याशी वाचकाचं काय देणं-घेणं? शेवटच्या परिच्छेदात म्हणता की तुमच्या या प्रतिसादावर बॅशिंग प्रतिक्रिया येतील. त्या या मांडणीवर आल्या तर त्याचं काहीही वाईट वाटणार नाही. पण या अशा मांडणीमुळं तुमच्या प्रतिसादातील मूळ मुद्यांकडं इतर वाचकांचं आणि खुद्द लेखकाचंही दुर्लक्ष झालं तर तो दोष सर्वस्वी तुमचाच. हा भाग सोडून उरणाऱ्या तुमच्या प्रतिसादाला +१. अगदी नेमकं लिहिलं आहे.

In reply to by श्रावण मोडक

गोगोल 02/04/2010 - 13:48
मान्य आहे की माझी प्रतिक्रिया ओवर द टॉप होती. थोडी ज्यास्तच पॅशॉनेटली लिहिली गेली..पण भावना दुखावायचा हेतू नव्हता...दुर्दैवानी मला ते वाक्य संपादन करता येत नाही.

In reply to by गोगोल

श्रावण मोडक 02/04/2010 - 14:01
संपादनाची गरज नाही. भावना दुखावण्याचा हेतू नसावा हा माझा कयास होताच. लिहिताना झालेली ती गडबड आहे म्हणून स्पष्ट दाखवली. सॉरीची गरज नाय!!! विषय संपला... :) तुमच्या या समजूतदारपणालाही दाद!

In reply to by गोगोल

शेवटच्या भागात मलाही कहाणी फसल्यासारखी वाटतेय. हे म्हणजे सचिन तेंडुलकरने चांगली सुरवात करावी.लागोपाठ ३ चौकार मारावेत आणि हा आता चांगला सेट झालाय असे वाटत असतानाच आऊट व्हावा.तेव्हा स्वतःवर ही आपण चरडफडतो आणि सचिनवरही. :( . मी गोगोलचा त्रागा समजु शकतो. ह्या भागात पॅपिलॉनने दिलेले कबुलिजबाब ते ही कथेतील दुसर्या पात्रांना... हे पचवायला थोडे जडच जातेय.पॅपिलॉन जसा इतराशी डबलगेम खेळतोय तसेच इतरही खेळत असायला हवे होते.तो अँगल ह्या कथेत सुटलेला दिसतोय. पण लिखाणाची शैली..संवादातुन कथानक पुढे नेण्याची हातोटी प्रशंसनीय.. कथेमध्ये कादंबरीचे बीज दडलेले आहे. अवांतर : कुणी सु.शि. "समांतर" ही कादंबरी वाचली आहे काय? एकदातरी वाचण्याजोगी कादंबरी आहे.टिपिकल सु.शि स्टाईल.ल्व्ह,रोमान्स,सेक्स,सस्पेन्स सर्व काही. ३००+ एक पृष्ठांची कादंबरी असावी ही. ही कादंबरी आठवण्याचे कारण... "समांतर" वाचल्यानंतर काही वर्षांनी शन्नांच्या लघुकथा वाचत होतो तर त्यात समांतरच्या कथानकाशी तंतोतंत साधर्म्य असणारी एक तीन-चार पानी लघुकथा वाचली. मूळ कथाबीज तेच..पण सु.शिंनी त्याची ३०० पानी कादंबरी केली. --------------------------------------------------- लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.

सूर्य 02/04/2010 - 05:54
जबरा लिहीले आहे राव परा. आत्ताच सगळे भाग एकदमच वाचुन काढले. - सूर्य.

अस्मी 02/04/2010 - 10:33
लय भारी...:) खरंच सगळ नीट कळण्यासाठी दोनदा वाचावी लागेल =D> =D> =D> =D> =D> - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

हर्षद आनंदी 02/04/2010 - 16:12
सही रे परा एकदम मस्त! छान वेग, धक्कातंत्र पन शेवटच्या २ भागात गुंडाळा-गुंडाळी जास्त वाटली. अजुन २-३ भाग सहज जमले असते. दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

फार अनपेक्षित अंत केला आहेस. जरा अजून वाढवली असतीस तर आणखीन मजा आली असती........... परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम्| धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे||

अनिल हटेला 02/04/2010 - 22:11
पूर्ण मालीका आवडली.. थोडासा जेम्स बाँड केलायेस पॉपीलॉनचा ,पण हरकत नच्छे....:) (बंडोबा) चायनीजकर !!!उर्फ.. тельца имени индиго :D

प्राजु 03/04/2010 - 19:18
शेवट गुंडाळला. अपेक्षाभंग!! :( - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/

शानबा५१२ 01/04/2010 - 17:06
ह्या हॉटेलपासून जवळच असलेल्या हॉटेल किंग मध्ये एका तरुण महिलेचे प्रेत सापडले असून तिचा विष पाजून खुन करण्यात आला आहे. सदर तरुणीच्या सामानाची व लॅपटॉपची तपासणी केली असता हि तरुणी 'पॅपिलॉन' ह्या नावाने हॅकिंग विश्वात प्रसिद्ध होती असे निदर्शनास आले आहे. वरिल दोन्ही घटनांचा काही परस्परसंबंध आहे का ह्याची शहर पोलिस तपासणी करत आहेत. (समाप्त) ...............हे एवढच वाचल आणि वरच काहीच वाचल नाही ह्याचा आनंद झाला :D *******मानुसघान्या,एक केले से भी अकेला,दिसत नसला तरी "खाली मुंडी पाताळ धुंडी"असलेला,साधालाजरा-बॉय..........*****

महेश हतोळकर 01/04/2010 - 17:50
काय लिहीलयस रे! पूर्ण कथामाला कमीतकमी २दा वाचावी लागणार सगळे संदर्भ नीट डोक्यात बसण्यासाठी. बाकी रसग्रहण वगैरे आपला प्रांत नाही. लीहीत रहा. वाचत रहातो.

प्रमोद देव 01/04/2010 - 18:00
मात्र शेवट गुंडाळलेला वाटला. पराशेठ, तुम्ही भविष्यात महाजालावरचे बाबुराव अर्नाळकर म्हणून नक्कीच प्रसिद्ध व्हाल ह्याबद्दल खात्री आहे.

रेवती 01/04/2010 - 19:34
चांगले झालीये ही मालिका! शेवट अजून थोडा विस्तारीत हवा होता असे वाटले पण तरीही कथा आवडली. रेवती

गोगोल 02/04/2010 - 04:06
पहिले तीन भाग छान जमले आहेत. मला त्यातले तांत्रीक डिसक्रिपशन आवडले. ज्या हॅकिंग मेथड्स सांगितल्या आहेत त्या पटण्यासारख्या आहेत. विशेषत: शफी आणि पॅपिलॉन यामधले चॅट मेसेजस ज्यामधून पॅपिलॉन शिकतो ते मस्त लिहिल आहे. शिवाय भारत पाकिस्तान हा एक मस्त अँगल जमून आला होता. त्यामुळे पुढील भागात काय होईल त्याची उत्सुकता होती. थोडक्यात कथानकाला एक जबरदस्त पोटेनशियल होत ... पण .. नंतरचे ४ भाग वाचून पहिले तीन भाग आणि नंतरचे चार भाग लिहिणारा व्यक्ती एकाच आहे का अशी शंका यायला लागली. पॅपिलोन चे जेम्स बॉन्ड करण्याच्या नादात अचाट अतर्क्य आणि खूळचट गोष्टी घुसडून मूळतल्या सशक्त कथानकाची पार वाट लावली. ते भाग वाचून असा वाटायला लगाल की लेखकानी देशी दारूचे घोट घेत, मिथूनाच्या गुंडा चित्रपटाची एक भ्रष्ट नक्कल केली आहे. मला माहीत आहे की या प्रतिक्रियेवर बाकी लोकांच्या बॅशिंग प्रतिक्रिया येतील. पण मला मनापासून हेच म्हणायाच आहे. एक खूप चांगल्या सुरुवातीनंतर अन्टि क्लायमॅक्स ..

In reply to by गोगोल

श्रावण मोडक 02/04/2010 - 10:46
"पॅपिलोन चे जेम्स बॉन्ड करण्याच्या नादात अचाट अतर्क्य आणि खूळचट गोष्टी घुसडून मूळतल्या सशक्त कथानकाची पार वाट लावली. ते भाग वाचून असा वाटायला लगाल की लेखकानी देशी दारूचे घोट घेत, मिथूनाच्या गुंडा चित्रपटाची एक भ्रष्ट नक्कल केली आहे."
केवळ अनावश्यक. लिहिणारा काय करत लिहितो याच्याशी वाचकाचं काय देणं-घेणं? शेवटच्या परिच्छेदात म्हणता की तुमच्या या प्रतिसादावर बॅशिंग प्रतिक्रिया येतील. त्या या मांडणीवर आल्या तर त्याचं काहीही वाईट वाटणार नाही. पण या अशा मांडणीमुळं तुमच्या प्रतिसादातील मूळ मुद्यांकडं इतर वाचकांचं आणि खुद्द लेखकाचंही दुर्लक्ष झालं तर तो दोष सर्वस्वी तुमचाच. हा भाग सोडून उरणाऱ्या तुमच्या प्रतिसादाला +१. अगदी नेमकं लिहिलं आहे.

In reply to by श्रावण मोडक

गोगोल 02/04/2010 - 13:48
मान्य आहे की माझी प्रतिक्रिया ओवर द टॉप होती. थोडी ज्यास्तच पॅशॉनेटली लिहिली गेली..पण भावना दुखावायचा हेतू नव्हता...दुर्दैवानी मला ते वाक्य संपादन करता येत नाही.

In reply to by गोगोल

श्रावण मोडक 02/04/2010 - 14:01
संपादनाची गरज नाही. भावना दुखावण्याचा हेतू नसावा हा माझा कयास होताच. लिहिताना झालेली ती गडबड आहे म्हणून स्पष्ट दाखवली. सॉरीची गरज नाय!!! विषय संपला... :) तुमच्या या समजूतदारपणालाही दाद!

In reply to by गोगोल

शेवटच्या भागात मलाही कहाणी फसल्यासारखी वाटतेय. हे म्हणजे सचिन तेंडुलकरने चांगली सुरवात करावी.लागोपाठ ३ चौकार मारावेत आणि हा आता चांगला सेट झालाय असे वाटत असतानाच आऊट व्हावा.तेव्हा स्वतःवर ही आपण चरडफडतो आणि सचिनवरही. :( . मी गोगोलचा त्रागा समजु शकतो. ह्या भागात पॅपिलॉनने दिलेले कबुलिजबाब ते ही कथेतील दुसर्या पात्रांना... हे पचवायला थोडे जडच जातेय.पॅपिलॉन जसा इतराशी डबलगेम खेळतोय तसेच इतरही खेळत असायला हवे होते.तो अँगल ह्या कथेत सुटलेला दिसतोय. पण लिखाणाची शैली..संवादातुन कथानक पुढे नेण्याची हातोटी प्रशंसनीय.. कथेमध्ये कादंबरीचे बीज दडलेले आहे. अवांतर : कुणी सु.शि. "समांतर" ही कादंबरी वाचली आहे काय? एकदातरी वाचण्याजोगी कादंबरी आहे.टिपिकल सु.शि स्टाईल.ल्व्ह,रोमान्स,सेक्स,सस्पेन्स सर्व काही. ३००+ एक पृष्ठांची कादंबरी असावी ही. ही कादंबरी आठवण्याचे कारण... "समांतर" वाचल्यानंतर काही वर्षांनी शन्नांच्या लघुकथा वाचत होतो तर त्यात समांतरच्या कथानकाशी तंतोतंत साधर्म्य असणारी एक तीन-चार पानी लघुकथा वाचली. मूळ कथाबीज तेच..पण सु.शिंनी त्याची ३०० पानी कादंबरी केली. --------------------------------------------------- लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.

सूर्य 02/04/2010 - 05:54
जबरा लिहीले आहे राव परा. आत्ताच सगळे भाग एकदमच वाचुन काढले. - सूर्य.

अस्मी 02/04/2010 - 10:33
लय भारी...:) खरंच सगळ नीट कळण्यासाठी दोनदा वाचावी लागेल =D> =D> =D> =D> =D> - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

हर्षद आनंदी 02/04/2010 - 16:12
सही रे परा एकदम मस्त! छान वेग, धक्कातंत्र पन शेवटच्या २ भागात गुंडाळा-गुंडाळी जास्त वाटली. अजुन २-३ भाग सहज जमले असते. दुर्जनं प्रथमं वंदे सज्जनं तदनन्तरं | मुखप्रक्षालनात पूर्वं गुदप्रक्षालनं यथा ||

फार अनपेक्षित अंत केला आहेस. जरा अजून वाढवली असतीस तर आणखीन मजा आली असती........... परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम्| धर्मसंस्थापनार्थाय संभवामि युगे युगे||

अनिल हटेला 02/04/2010 - 22:11
पूर्ण मालीका आवडली.. थोडासा जेम्स बाँड केलायेस पॉपीलॉनचा ,पण हरकत नच्छे....:) (बंडोबा) चायनीजकर !!!उर्फ.. тельца имени индиго :D

प्राजु 03/04/2010 - 19:18
शेवट गुंडाळला. अपेक्षाभंग!! :( - (सर्वव्यापी)प्राजक्ता http://www.praaju.net/
3

तायडीचे पोहे भाग २

निल्या१ ·

रेवती 31/03/2010 - 06:29
बापरे! प्रसंग बाका होता. मलाही असे लोक माहिती आहेत त्यांच्याकडे फक्त जप, तप असं लहान मुलांसकट सगळेजण करत असतात. बरं झालं त्यांच्याकडूनच नकार आला. हीहीही! आता सवळेश्वरांकडे काय झालं तेही लिहा. 'तायडीचे पोहे' अगदी बरोबर नाव आहे. रेवती

In reply to by रेवती

निल्या१ 31/03/2010 - 07:40
रेवती , सवळेश्वरांकडे गेलो असतो पण मला विंग्रजी जमत नाय ! शीर्षक योग्य असल्याचं सांगितल्याबद्दल व आवर्जून प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभारी आहे.

शुचि 31/03/2010 - 06:30
शप्पत!!!! आय नीडेड धिस!!!!!! ह. ह. पु. वा. माझ्या भयानक काथ्याकूटानंतर मी इतकी "सुन्न" बसून राहीले होते. "आवारा" पाहीला तर अजुनच रडावसं वाटू लागलं. हा लेख वाचला आणि मळभ दूर झालं. तुम्हाला कैक पुण्यराशी निळेभौ. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हम नहीं वह जो करें ख़ून का दावा तुझपर बल्कि पूछेगा ख़ुदा भी तो मुकर जायेंगे

In reply to by शुचि

निल्या१ 31/03/2010 - 07:43
शुचि , छान वाटलं प्रतिक्रिया वाचून. प्राप्त पुण्यराशी च्या जोरावर एखादी पुण्यनगरीकरीण माझ्या राशीला लागते का ते पाहतो !! :)

चतुरंग 31/03/2010 - 08:52
एकदम खुसखुशीत लेखणी!! बर्‍याच ठिकाणी फिसकन हसलो! :D (सावळेश्वरांनीच कार्लेकरांचा पत्ता कटवून स्वतःचा पुढे सरकवला की काय अशी शंका आहे! :> ) (गोर्लेकर)चतुरंग

अस्मी 31/03/2010 - 10:03
मस्त लिहिलंय...
म्हटलं तुला काही विचारायचं असेल तर विचार. तायडीने एक दोन मिनिटं विचार केला व धीर एकवटून विचारलं "तुम्हाला कोणता देव आवडतो?"
=)) =)) - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

>> मी तायडीच्या माईशी तर बोलत नाही ना असा भास झाला. >>तायडीने एक दोन मिनिटं विचार केला व धीर एकवटून विचारलं "तुम्हाला कोणता देव आवडतो?" तिला "कपिल देव" असं उत्तर द्यावं असं मनात आलं होत. =)) =)) =)) =)) =))

रेवती 31/03/2010 - 06:29
बापरे! प्रसंग बाका होता. मलाही असे लोक माहिती आहेत त्यांच्याकडे फक्त जप, तप असं लहान मुलांसकट सगळेजण करत असतात. बरं झालं त्यांच्याकडूनच नकार आला. हीहीही! आता सवळेश्वरांकडे काय झालं तेही लिहा. 'तायडीचे पोहे' अगदी बरोबर नाव आहे. रेवती

In reply to by रेवती

निल्या१ 31/03/2010 - 07:40
रेवती , सवळेश्वरांकडे गेलो असतो पण मला विंग्रजी जमत नाय ! शीर्षक योग्य असल्याचं सांगितल्याबद्दल व आवर्जून प्रतिक्रिया दिल्याबद्दल आभारी आहे.

शुचि 31/03/2010 - 06:30
शप्पत!!!! आय नीडेड धिस!!!!!! ह. ह. पु. वा. माझ्या भयानक काथ्याकूटानंतर मी इतकी "सुन्न" बसून राहीले होते. "आवारा" पाहीला तर अजुनच रडावसं वाटू लागलं. हा लेख वाचला आणि मळभ दूर झालं. तुम्हाला कैक पुण्यराशी निळेभौ. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ हम नहीं वह जो करें ख़ून का दावा तुझपर बल्कि पूछेगा ख़ुदा भी तो मुकर जायेंगे

In reply to by शुचि

निल्या१ 31/03/2010 - 07:43
शुचि , छान वाटलं प्रतिक्रिया वाचून. प्राप्त पुण्यराशी च्या जोरावर एखादी पुण्यनगरीकरीण माझ्या राशीला लागते का ते पाहतो !! :)

चतुरंग 31/03/2010 - 08:52
एकदम खुसखुशीत लेखणी!! बर्‍याच ठिकाणी फिसकन हसलो! :D (सावळेश्वरांनीच कार्लेकरांचा पत्ता कटवून स्वतःचा पुढे सरकवला की काय अशी शंका आहे! :> ) (गोर्लेकर)चतुरंग

अस्मी 31/03/2010 - 10:03
मस्त लिहिलंय...
म्हटलं तुला काही विचारायचं असेल तर विचार. तायडीने एक दोन मिनिटं विचार केला व धीर एकवटून विचारलं "तुम्हाला कोणता देव आवडतो?"
=)) =)) - अस्मिता *~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~*~* कुणीही कसं दिसावं यापेक्षा कसं असावं याला महत्त्व आहे. ते शक्य नसेल तर जास्तीत जास्त कसं नसावं याल तरी नक्कीच महत्त्व आहे.

>> मी तायडीच्या माईशी तर बोलत नाही ना असा भास झाला. >>तायडीने एक दोन मिनिटं विचार केला व धीर एकवटून विचारलं "तुम्हाला कोणता देव आवडतो?" तिला "कपिल देव" असं उत्तर द्यावं असं मनात आलं होत. =)) =)) =)) =)) =))
3