मराठी साहित्य, संस्कृती आणि लेखनाचे व्यासपीठ
प्रवेश करा | सदस्य व्हा
मिसळपाव

बिलंदर : भाग ६

विशाल कुलकर्णी ·

धमाल मुलगा 05/05/2010 - 18:35
विशल्या... खल्लास रे! मस्त चाललीये कथा. :) आरामात येऊदे. ह्या पब्लिकला नाय उद्योग..."लवकर..लवकर" म्हणुन दंगा करतात आणि गोष्टीची वाट लागते...तु नको चिंता करु, निवांत लिही...आपुन हाय तुझ्यासोबत! :) वाट पाहतो पुढच्या भागांची :)

घाशीराम कोतवाल १.२ 05/05/2010 - 19:56
तु नको चिंता करु, निवांत लिही...आपुन हाय तुझ्यासोबत! तुम्ही नको नको :O :S :S :S :S अहो नाही तर बिलंदर ची शिकार व्हायची =)) =)) =)) ..."लवकर..लवकर" म्हणुन दंगा करतात आणि गोष्टीची वाट लागते... घ्या धुरस्वामी देशमुख काय म्हणतात आगुदर शिकार कथा लिव्हा न्हायतर चालते व्हा तुळशीबागेतल्या हाटेलात

Pain 06/05/2010 - 02:35
मस्त लिहिलय ! तुमचा ब्लॉग आहे का यापुर्वी लिहिलेल्या गोष्टीन्चा ?

विशाल कुलकर्णी 06/05/2010 - 12:24
सगळ्यांचे आभार ! खरेतर खुनाचे अभिनव प्रकार (शक्यतो सहसा कुणी आजवर न वापरलेले) वापरायची इच्छा असल्याने थोडा उशीर होतोय. पुन्हा कार्यालयीन व्यस्तता आहेच. तरी शक्य तेवढ्या लवकर पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करतोय. Pain माझ्या प्रतिसादाखाली असलेल्या सहीतील "ऐसी अक्षरे मेळविन!" वर टिचकी मारा. माझ्या ब्लॉगवर पोहोचाल. धन्यवाद. आभार. सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"

धमाल मुलगा 05/05/2010 - 18:35
विशल्या... खल्लास रे! मस्त चाललीये कथा. :) आरामात येऊदे. ह्या पब्लिकला नाय उद्योग..."लवकर..लवकर" म्हणुन दंगा करतात आणि गोष्टीची वाट लागते...तु नको चिंता करु, निवांत लिही...आपुन हाय तुझ्यासोबत! :) वाट पाहतो पुढच्या भागांची :)

घाशीराम कोतवाल १.२ 05/05/2010 - 19:56
तु नको चिंता करु, निवांत लिही...आपुन हाय तुझ्यासोबत! तुम्ही नको नको :O :S :S :S :S अहो नाही तर बिलंदर ची शिकार व्हायची =)) =)) =)) ..."लवकर..लवकर" म्हणुन दंगा करतात आणि गोष्टीची वाट लागते... घ्या धुरस्वामी देशमुख काय म्हणतात आगुदर शिकार कथा लिव्हा न्हायतर चालते व्हा तुळशीबागेतल्या हाटेलात

Pain 06/05/2010 - 02:35
मस्त लिहिलय ! तुमचा ब्लॉग आहे का यापुर्वी लिहिलेल्या गोष्टीन्चा ?

विशाल कुलकर्णी 06/05/2010 - 12:24
सगळ्यांचे आभार ! खरेतर खुनाचे अभिनव प्रकार (शक्यतो सहसा कुणी आजवर न वापरलेले) वापरायची इच्छा असल्याने थोडा उशीर होतोय. पुन्हा कार्यालयीन व्यस्तता आहेच. तरी शक्य तेवढ्या लवकर पुर्ण करण्याचा प्रयत्न करतोय. Pain माझ्या प्रतिसादाखाली असलेल्या सहीतील "ऐसी अक्षरे मेळविन!" वर टिचकी मारा. माझ्या ब्लॉगवर पोहोचाल. धन्यवाद. आभार. सस्नेह विशाल ************************************************************* आम्ही इथेही पडीक असतो "ऐसी अक्षरे मेळविन!"
3
कथा
प्रतिभा

प्रेम - एक अनुभव

स्मृती ·

मेघवेडा 02/05/2010 - 17:51
असंच म्हणतो.. मनास चटका लावून जाणारी आहे.. -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

बिपिन कार्यकर्ते 02/05/2010 - 16:24
चटका लावणारी घटना... अगदी अश्शीच पण सुदैवाने सुखांत असलेली घटना माझ्या मित्राची. शेवट सोडता बाकी सगळं सेम टू सेम. आम्ही काही मित्रांनी त्याला भरीला पाडलं, तो पण हुशार आहेच... सरळ गावी जिथे ती मुलगी होती तिथे जाऊन धडकला. मुलीने आधीच फोन करून ठेवला होता. मित्र तिथे जायच्या आधी स्थानिक पोलिस स्टेशनमधे तिथल्या इन्स्पेक्टरना भेटला आणि सेटिंग करून ठेवली... पोलिस कंप्लेंट झाली तर आधीच खबरदारी... :) बिपिन कार्यकर्ते

sur_nair 02/05/2010 - 20:10
खूप छान लिहिलं आहे. या अशा कथा रोजच कुठेतरी घडत असतात. आणि त्या सर्वतः आपापल्या परीने individual असतात. पण एक सांगावेसे वाटते. जे मिळालं नाही त्याचं आपल्याला जास्त दुख, ओढ, खंत वाटते. घरच्यांविरुद्ध हट्टाने प्रेमविवाह करणारे आणि पुढे जमत नाही म्हणून संसार विस्कळीत झालेले सुद्धा खूप आढळतात. याउलट जमवून आणलेले सुखी संसार सुद्धा अनेक आहेत. लग्नाआधी फक्त प्रेम असतं आणि लग्नानंतर प्रामुख्याने तडजोड, एकमेकांना सांभाळून, विश्वासाने जमवून घेणं असतं. एक गोड आठवण म्हणून कधी कधी त्याचं रवंथ करणे वेगळे आणि आयुष्यभर त्यासाठी खुडत काढणे वेगळे. कदाचित रुक्ष असतील हे विचार पण I am just trying to put the practical reality of life.

स्मृती 04/05/2010 - 19:57
खरं आहे तुमचं म्हणणं... या कथेतील 'जगदीश' हे वाचेल तर फार बरं होईल... दुसरं म्हणजे, कधी कधी असं होतं की ज्यांच्या आयुष्यात असा प्रसंग घडतो त्यांच्यापेक्षाही त्या प्रसंगाच्या साक्षीदारांच्या मनावर त्याचा जास्त खोल ठसा उमटतो... असंच काहीसं इथे झालंय..

३_१४ विक्षिप्त अदिती 04/05/2010 - 21:52
हे खरंच घडलेलं आहे? :-( अर्थात अविश्वास ठेवण्यासारखं काहीच नाही ... माझ्या एका वर्गमैत्रिणीला पळून जावं लागलं, पण थोडक्यात त्यांच्या कहाणीला अप्रिय ट्विस्ट नाही मिळाला. अदिती

प्रभो 03/05/2010 - 08:09
चटका लावणारी घटना/कथा... मी अर्धवट लिहिलेल्या एका लग्नाच्या गोष्टीची आठवण झाली.

मेघवेडा 02/05/2010 - 17:51
असंच म्हणतो.. मनास चटका लावून जाणारी आहे.. -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

बिपिन कार्यकर्ते 02/05/2010 - 16:24
चटका लावणारी घटना... अगदी अश्शीच पण सुदैवाने सुखांत असलेली घटना माझ्या मित्राची. शेवट सोडता बाकी सगळं सेम टू सेम. आम्ही काही मित्रांनी त्याला भरीला पाडलं, तो पण हुशार आहेच... सरळ गावी जिथे ती मुलगी होती तिथे जाऊन धडकला. मुलीने आधीच फोन करून ठेवला होता. मित्र तिथे जायच्या आधी स्थानिक पोलिस स्टेशनमधे तिथल्या इन्स्पेक्टरना भेटला आणि सेटिंग करून ठेवली... पोलिस कंप्लेंट झाली तर आधीच खबरदारी... :) बिपिन कार्यकर्ते

sur_nair 02/05/2010 - 20:10
खूप छान लिहिलं आहे. या अशा कथा रोजच कुठेतरी घडत असतात. आणि त्या सर्वतः आपापल्या परीने individual असतात. पण एक सांगावेसे वाटते. जे मिळालं नाही त्याचं आपल्याला जास्त दुख, ओढ, खंत वाटते. घरच्यांविरुद्ध हट्टाने प्रेमविवाह करणारे आणि पुढे जमत नाही म्हणून संसार विस्कळीत झालेले सुद्धा खूप आढळतात. याउलट जमवून आणलेले सुखी संसार सुद्धा अनेक आहेत. लग्नाआधी फक्त प्रेम असतं आणि लग्नानंतर प्रामुख्याने तडजोड, एकमेकांना सांभाळून, विश्वासाने जमवून घेणं असतं. एक गोड आठवण म्हणून कधी कधी त्याचं रवंथ करणे वेगळे आणि आयुष्यभर त्यासाठी खुडत काढणे वेगळे. कदाचित रुक्ष असतील हे विचार पण I am just trying to put the practical reality of life.

स्मृती 04/05/2010 - 19:57
खरं आहे तुमचं म्हणणं... या कथेतील 'जगदीश' हे वाचेल तर फार बरं होईल... दुसरं म्हणजे, कधी कधी असं होतं की ज्यांच्या आयुष्यात असा प्रसंग घडतो त्यांच्यापेक्षाही त्या प्रसंगाच्या साक्षीदारांच्या मनावर त्याचा जास्त खोल ठसा उमटतो... असंच काहीसं इथे झालंय..

३_१४ विक्षिप्त अदिती 04/05/2010 - 21:52
हे खरंच घडलेलं आहे? :-( अर्थात अविश्वास ठेवण्यासारखं काहीच नाही ... माझ्या एका वर्गमैत्रिणीला पळून जावं लागलं, पण थोडक्यात त्यांच्या कहाणीला अप्रिय ट्विस्ट नाही मिळाला. अदिती

प्रभो 03/05/2010 - 08:09
चटका लावणारी घटना/कथा... मी अर्धवट लिहिलेल्या एका लग्नाच्या गोष्टीची आठवण झाली.
फार जुनी गोष्ट नाही ही, गेल्या १०-१५ वर्षांतलीच आहे. एक छोटंसं, टुमदार नगर होतं. तिथले लोक खाऊन पिऊन सुखी, आनंदी, उत्सवप्रिय होते. हेवेदावे, मतभेद नव्हतेच असं नाही; पण अगदी चवीपुरते होते आणि तेवढेच चघळले जायचे. मुळात सगळे कुठल्या ना कुठल्या सोहळ्यात इतके गुंतलेले असायचे की आपोआपच या नकारात्मक गोष्टी मागे पडायच्या. जगदीश पांचाळ, लता राऊत आणि सुषमा कुलकर्णी हे तिघे त्या नगरातल्या तरूणाईचे प्रतिनिधी. लताच्या घरचं वातावरण कनिष्ठ मध्यमवर्गीय आणि तसं पारंपारिक. सहा भावंडांत लताचा दुसरा नंबर. बी.ए.च्या शेवटच्या वर्षाला. काळी-सावळी पण रेखीव. सदैव हसरा तरतरीत चेहरा.
कथा
अनुभव

तुकडा तुकडा चंद्र...

परिकथेतील राजकुमार ·

स्पंदना 29/04/2010 - 16:09
एकदम रसरशित ताजे लिखाण!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

मेघवेडा 29/04/2010 - 17:31
मस्त!! पुढं काय मालक?? -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

मस्त कलंदर 29/04/2010 - 18:24
पुढे रे??? मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

मिसळभोक्ता 29/04/2010 - 23:03
साधारणतः अशाच असतात. त्या क्षेत्रात तुमचे भवितव्य उज्ज्वल आहे. -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

श्रावण मोडक 29/04/2010 - 23:19
घातलंत विरजण? हाहाहाहा... इतक्या वर्षांच्या संस्थळीय वावरानंतर मराठी (खरं तर हिंदी तरी काय वेगळ्या असतात का?) सिरीयल्स वगैरेची आठवण? :) तुमच्या या प्रतिक्रियेच्या विपरित, समाधानकारक ('वयात आलेले' म्हणावे का?) लेखन असणारे एखादे मराठी संस्थळ सांगा आम्हालाही. :)

चतुरंग 30/04/2010 - 00:04
पण मग त्याचं नाव 'सिरियलकथेतील किलरकुमार' असे ठेवावे लागेल! ;) चतुरंग

राजेश घासकडवी 03/05/2010 - 10:22
मराठी सीरियल्स साधारणतः अशाच असतात. त्या क्षेत्रात तुमचे भवितव्य उज्ज्वल आहे.
कथेच्या तीन चतुर्थांश भागात काहीच सनसनाटी घडत नाही. आणि बटबटीत भाषा कुठे दिसते? फक्त 'हे लग्न होणार!' च्या पुढे ब्वु हु हा हा हा हा हा हा... असं गर्भित विकट हास्य आहे त्यात मराठी सीरियल्सप्रमाणे चेहेऱ्यावर सहा सात वेळा वेगवेगळ्या अॅंगलमधून झूम इन करून मागे दीड सेकंदाचा म्यूझिक रीपीट करता येण्याची सोय आहे. पण त्याआधी कुठे काय? कोण मराठी सीरियल निर्माता त्याला दहा फुटी बांबू लावणार? (मूळ इंग्लिश म्हणीचं जमेल तसं भाषांतर केलं आहे....) उगाच आशा पल्लवित का कराव्या, म्हणतो मी? हे म्हणजे विरजण घालून झाल्यावर लगेच 'झालं बरं का श्रीखंड तयार' म्हणण्याइतकं क्रूर वाटलं... राजेश

शुचि 30/04/2010 - 04:52
मस्त. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ विश्वच अवघे ओठा लावून, कुब्जा प्याली तो मुरलीरव डोळ्यांमधुनी थेंब सुखाचे, हे माझ्यास्तव..हे माझ्यास्तव

मीनल 30/04/2010 - 05:23
उत्कंठा वाढवणारी गोष्ट आहे . `आसावरी` ला वाचून असे वाटले .--- चंद्र. दूरून छान दिसणारा. पण प्रत्यक्षात मात्र खाच खळगे असणारा. तशी आसावरी. `तुकडा तुकडा` काय असांव बरं?- काळीज तीळ तीळ तोडणारा, तुकडे करणारा असा चंद्र म्हणजे `आसावरी` . असे तर नसेल ????? :? . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

संदीप चित्रे 30/04/2010 - 08:29
तुझ्या कथा नेहमी उत्कंठापूर्ण असतात. त्यामुळे वाचतोय रे मित्रा. (अवांतर - कथेचे शीर्षक वाचून पहिल्यांदा वाटलं की सुहास शिरवळकरांच्या कादंबरीबद्दल लेख आहे.) --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

डॉ.प्रसाद दाढे 30/04/2010 - 08:57
कथा सही रंगवली आहे..मला ही उगाचंच सुरूवातीला पराचीच कथा वाटली होती.. बाकी मिभो, श्रा.मो आणि रंगाशेठच्या प्रतिक्रिया वाचल्या की मिपावर आल्याचं सार्थक वाटतं ;)

II विकास II 30/04/2010 - 09:52
>>बाकी मिभो, श्रा.मो आणि रंगाशेठच्या प्रतिक्रिया वाचल्या की मिपावर आल्याचं सार्थक वाटतं अगदी अगदी. सगळी जण अगदी एकमेकांचे पाणी जोखुन आहेत. प्रतिसादात आणि स्वाक्षरीत मराठी संकेतस्थळांची जाहीरात करुन मिळेल. विद्रोही संकेतस्थळांना खास सुट. योग्य बोली सह संपर्क करावा.

स्वाती दिनेश 30/04/2010 - 10:35
परा, मस्त सुरुवात..पण ह्यावेळी दोन क्रमशः मध्ये फार अंतर ठेवून अंत पाहू नकोस.:) स्वाती

टुकुल 30/04/2010 - 18:58
लै भारी सुरुवात रे परा.. पुढे काय? उत्सुकता ताणली गेली आहे. --टुकुल

II विकास II 02/05/2010 - 18:32
तुम्ही मला फसवलंत कुलकर्णी ! मी तुम्हाला आसावरीच्या नाराजीचे कारण स्पष्ट विचारले होते, तुम्ही माझ्याशी खोटे बोललात. == याचा अर्थ दोष हा मुलीच्या वडीलाचा आहे. त्यांनी सगळी माहीती ही मुलाला दिली नाही. तुम्ही आणि तुमची मुलगी दोघे माझ्याशी खेळलात! हे लग्न करुन मी सुखी होणार नाही हे जेवढे खरे आहे तेवढेच हे लग्न मोडल्याने माझे आयुष्य उध्वस्त होणार आहे, हे देखील खरे आहे. मग काहीही घडले तरी मला शिक्षाच मिळणार असेल, तर ती मी एकट्याने का भोगायची कुलकर्णी? हे लग्न होणार कुलकर्णी, आज संध्याकाळी साखरपुडा आणि त्यानंतर दोन दिवसात हे लग्न लागेल. तयारीला लागा.. == हा मुलाचा निर्णय पुन्हा चुकीचा वाटतो. जर मुलीने लग्नानंतर आत्महत्या केली, सासरच्याबद्दल खोटी तक्रार केली, घरातील मौल्यवान सामान घेउन पळुन गेली तर सासरच्यांना अधिक त्रास नाही का होणार? आणि मुलाला आपल्या घरच्यांना समजावणे तितके अवघड नसावे, जर त्याने योग्य प्रकारे समजावले तर. जर मुलीच्या घरच्यांना शिक्षा द्यायचीच आहे तर खुप मोठी रक्कम घेउन चांगली अद्दल घडवावी, म्हणजे पुन्हा ते तसे कोणा मुलाबरोबर करणार नाहीत. असो. दुसर्‍याला खड्यात घालण्यासाठी आपण खड्यात जाउ नये, हे साधे व्यवहारज्ञानाचे सुत्र आहे. मुलगा सप्तपदी करणार कि नाही हे पुढील भागात स्पष्ट होईल. ----- ज्या दिवशी शिवजयंती साजरी न होता, शिवचरित्र साजरे होईल तो दिवस म्हणजे महाराष्ट्राचा पुनर्जन्माचा दिवस असेन.

मस्त कलंदर 02/05/2010 - 21:19
>>>मुलगा सप्तपदी करणार कि नाही हे पुढील भागात स्पष्ट होईल. यावरून बरेच काही आठवले.... :D [चालक,मालक,संस्थापकः क्लीनिंग, कूकींग विथ सप्तपदीलेस मॅरेज प्रोग्राम]मकुत्सु.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

राघव 02/05/2010 - 20:10
वाचतांय हा मी वाचतांय.. ४ दिवस उलटलेत तरी माणूस पुढं लिवायला तयार नाय.. X( हे बराबर नाय पराशेठ.. राघव

यशोधरा 02/05/2010 - 21:23
परा, तुझे लिखाण वाचणे बंद करुन टाकायला पाहिजे! चिडकायली कसा टाकायचा?

satish kulkarni 04/05/2010 - 09:28
पुढचा भाग कधी टाकणार?? - आपलाच (न फसवणारा) कुलकर्णी

ऋषिकेश 04/05/2010 - 09:43
परा, लै भारी सुरवात.. नेहमीपरमानं पुढची परतिक्रीया सगळे भाग झाल्यावर :) ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

स्पंदना 29/04/2010 - 16:09
एकदम रसरशित ताजे लिखाण!! शब्दांना नसते दुखः; शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे; ते तुमचे माझे असते.

मेघवेडा 29/04/2010 - 17:31
मस्त!! पुढं काय मालक?? -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

मस्त कलंदर 29/04/2010 - 18:24
पुढे रे??? मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

मिसळभोक्ता 29/04/2010 - 23:03
साधारणतः अशाच असतात. त्या क्षेत्रात तुमचे भवितव्य उज्ज्वल आहे. -- मिसळभोक्ता (आमचेकडे सर्व प्रकारच्या आनंदांवर विरजण घालून मिळेल.)

श्रावण मोडक 29/04/2010 - 23:19
घातलंत विरजण? हाहाहाहा... इतक्या वर्षांच्या संस्थळीय वावरानंतर मराठी (खरं तर हिंदी तरी काय वेगळ्या असतात का?) सिरीयल्स वगैरेची आठवण? :) तुमच्या या प्रतिक्रियेच्या विपरित, समाधानकारक ('वयात आलेले' म्हणावे का?) लेखन असणारे एखादे मराठी संस्थळ सांगा आम्हालाही. :)

चतुरंग 30/04/2010 - 00:04
पण मग त्याचं नाव 'सिरियलकथेतील किलरकुमार' असे ठेवावे लागेल! ;) चतुरंग

राजेश घासकडवी 03/05/2010 - 10:22
मराठी सीरियल्स साधारणतः अशाच असतात. त्या क्षेत्रात तुमचे भवितव्य उज्ज्वल आहे.
कथेच्या तीन चतुर्थांश भागात काहीच सनसनाटी घडत नाही. आणि बटबटीत भाषा कुठे दिसते? फक्त 'हे लग्न होणार!' च्या पुढे ब्वु हु हा हा हा हा हा हा... असं गर्भित विकट हास्य आहे त्यात मराठी सीरियल्सप्रमाणे चेहेऱ्यावर सहा सात वेळा वेगवेगळ्या अॅंगलमधून झूम इन करून मागे दीड सेकंदाचा म्यूझिक रीपीट करता येण्याची सोय आहे. पण त्याआधी कुठे काय? कोण मराठी सीरियल निर्माता त्याला दहा फुटी बांबू लावणार? (मूळ इंग्लिश म्हणीचं जमेल तसं भाषांतर केलं आहे....) उगाच आशा पल्लवित का कराव्या, म्हणतो मी? हे म्हणजे विरजण घालून झाल्यावर लगेच 'झालं बरं का श्रीखंड तयार' म्हणण्याइतकं क्रूर वाटलं... राजेश

शुचि 30/04/2010 - 04:52
मस्त. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ विश्वच अवघे ओठा लावून, कुब्जा प्याली तो मुरलीरव डोळ्यांमधुनी थेंब सुखाचे, हे माझ्यास्तव..हे माझ्यास्तव

मीनल 30/04/2010 - 05:23
उत्कंठा वाढवणारी गोष्ट आहे . `आसावरी` ला वाचून असे वाटले .--- चंद्र. दूरून छान दिसणारा. पण प्रत्यक्षात मात्र खाच खळगे असणारा. तशी आसावरी. `तुकडा तुकडा` काय असांव बरं?- काळीज तीळ तीळ तोडणारा, तुकडे करणारा असा चंद्र म्हणजे `आसावरी` . असे तर नसेल ????? :? . मीनल. http://myurmee.blogspot.com/

संदीप चित्रे 30/04/2010 - 08:29
तुझ्या कथा नेहमी उत्कंठापूर्ण असतात. त्यामुळे वाचतोय रे मित्रा. (अवांतर - कथेचे शीर्षक वाचून पहिल्यांदा वाटलं की सुहास शिरवळकरांच्या कादंबरीबद्दल लेख आहे.) --------------------------- माझा ब्लॉगः http://atakmatak.blogspot.com

डॉ.प्रसाद दाढे 30/04/2010 - 08:57
कथा सही रंगवली आहे..मला ही उगाचंच सुरूवातीला पराचीच कथा वाटली होती.. बाकी मिभो, श्रा.मो आणि रंगाशेठच्या प्रतिक्रिया वाचल्या की मिपावर आल्याचं सार्थक वाटतं ;)

II विकास II 30/04/2010 - 09:52
>>बाकी मिभो, श्रा.मो आणि रंगाशेठच्या प्रतिक्रिया वाचल्या की मिपावर आल्याचं सार्थक वाटतं अगदी अगदी. सगळी जण अगदी एकमेकांचे पाणी जोखुन आहेत. प्रतिसादात आणि स्वाक्षरीत मराठी संकेतस्थळांची जाहीरात करुन मिळेल. विद्रोही संकेतस्थळांना खास सुट. योग्य बोली सह संपर्क करावा.

स्वाती दिनेश 30/04/2010 - 10:35
परा, मस्त सुरुवात..पण ह्यावेळी दोन क्रमशः मध्ये फार अंतर ठेवून अंत पाहू नकोस.:) स्वाती

टुकुल 30/04/2010 - 18:58
लै भारी सुरुवात रे परा.. पुढे काय? उत्सुकता ताणली गेली आहे. --टुकुल

II विकास II 02/05/2010 - 18:32
तुम्ही मला फसवलंत कुलकर्णी ! मी तुम्हाला आसावरीच्या नाराजीचे कारण स्पष्ट विचारले होते, तुम्ही माझ्याशी खोटे बोललात. == याचा अर्थ दोष हा मुलीच्या वडीलाचा आहे. त्यांनी सगळी माहीती ही मुलाला दिली नाही. तुम्ही आणि तुमची मुलगी दोघे माझ्याशी खेळलात! हे लग्न करुन मी सुखी होणार नाही हे जेवढे खरे आहे तेवढेच हे लग्न मोडल्याने माझे आयुष्य उध्वस्त होणार आहे, हे देखील खरे आहे. मग काहीही घडले तरी मला शिक्षाच मिळणार असेल, तर ती मी एकट्याने का भोगायची कुलकर्णी? हे लग्न होणार कुलकर्णी, आज संध्याकाळी साखरपुडा आणि त्यानंतर दोन दिवसात हे लग्न लागेल. तयारीला लागा.. == हा मुलाचा निर्णय पुन्हा चुकीचा वाटतो. जर मुलीने लग्नानंतर आत्महत्या केली, सासरच्याबद्दल खोटी तक्रार केली, घरातील मौल्यवान सामान घेउन पळुन गेली तर सासरच्यांना अधिक त्रास नाही का होणार? आणि मुलाला आपल्या घरच्यांना समजावणे तितके अवघड नसावे, जर त्याने योग्य प्रकारे समजावले तर. जर मुलीच्या घरच्यांना शिक्षा द्यायचीच आहे तर खुप मोठी रक्कम घेउन चांगली अद्दल घडवावी, म्हणजे पुन्हा ते तसे कोणा मुलाबरोबर करणार नाहीत. असो. दुसर्‍याला खड्यात घालण्यासाठी आपण खड्यात जाउ नये, हे साधे व्यवहारज्ञानाचे सुत्र आहे. मुलगा सप्तपदी करणार कि नाही हे पुढील भागात स्पष्ट होईल. ----- ज्या दिवशी शिवजयंती साजरी न होता, शिवचरित्र साजरे होईल तो दिवस म्हणजे महाराष्ट्राचा पुनर्जन्माचा दिवस असेन.

मस्त कलंदर 02/05/2010 - 21:19
>>>मुलगा सप्तपदी करणार कि नाही हे पुढील भागात स्पष्ट होईल. यावरून बरेच काही आठवले.... :D [चालक,मालक,संस्थापकः क्लीनिंग, कूकींग विथ सप्तपदीलेस मॅरेज प्रोग्राम]मकुत्सु.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

राघव 02/05/2010 - 20:10
वाचतांय हा मी वाचतांय.. ४ दिवस उलटलेत तरी माणूस पुढं लिवायला तयार नाय.. X( हे बराबर नाय पराशेठ.. राघव

यशोधरा 02/05/2010 - 21:23
परा, तुझे लिखाण वाचणे बंद करुन टाकायला पाहिजे! चिडकायली कसा टाकायचा?

satish kulkarni 04/05/2010 - 09:28
पुढचा भाग कधी टाकणार?? - आपलाच (न फसवणारा) कुलकर्णी

ऋषिकेश 04/05/2010 - 09:43
परा, लै भारी सुरवात.. नेहमीपरमानं पुढची परतिक्रीया सगळे भाग झाल्यावर :) ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.
3
कथा
प्रतिभा

पोकळवाडीत चमत्कार (३)

धमाल मुलगा ·

आनंदयात्री 26/04/2010 - 00:44
एक नंबर !! >>"मामा, वाईच जरा नड व्हती..काय दोनेक हजाराची जुळनी व्हईल का?" >>"काय रं भाड्या, काल यवडा रडत व्हतास आन आज ल्येका दिवसाचंच इमान हुन आलायसा! काय कुटल्या झागीरदारानं तुला दत्ताक घ्येटला का काय रं?" वैगेरे वैगेरे वाक्यं अगदीच जेन्युन .. आता चमत्काराला सुरुवात झालिये .. पुढचे भाग येउद्या फटाफट !!

टारझन 26/04/2010 - 00:51
भाग २ आणि ३ वाचले. धम्या ... फ्लॉलेस लिखाण !! गावठी लिखाणाचा बाज कसा कन्सिस्टंट ठेवलायेस रे ? मोठा भाग लिहील्यामुळे "क्रमशः" खपुन जातोय :) - टारझन

अंगद 26/04/2010 - 01:08
>>मोठा भाग लिहील्यामुळे "क्रमशः" खपुन जातोय या बाबतीत मी नशिबवान. आज बर्‍याच दिवसांनी मिपावर आलो आणी पोकळवाडीची कथा वाचायला मिळाली. धमाल मुलगा काय फर्मास लेखन आहे हो तुमचे. शंकर पाटील नावाचे एक लेखक आहेत, त्यांचेही निरिक्षण असेच अचुक असायचे. पुढचा भाग कधी येतोय ही उत्सुकता लागली आहे. मिपावर येणे म्हणजे निखळ आनंद ..

विजय आवारे 26/04/2010 - 17:11
गावठी लिखाणाचा बाज कसा कन्सिस्टंट ठेवलायेस रे ? मोठा भाग लिहील्यामुळे "क्रमशः" खपुन जातोय हेच म्हणतो पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत. :)

दिपक 26/04/2010 - 11:09
धम्या, मोठा भाग टाकलास. मजा आली यार वाचायला. खुप दिवसानी गावरान गोष्ट वाचायला मिळतेय..
रंगत वाढतेय..

निखिल देशपांडे 26/04/2010 - 11:31
पुढचा भाग??? निखिल ================================ करा चर्चा दुज्यांच्या पातकांची, स्वतःला तेवढे गाळून बोला!!!!

अनिल हटेला 26/04/2010 - 18:36
पू भा प्र.... लिखाण आवडले हे वे सा न ल ..... :) बैलोबा चायनीजकर !!!उर्फ.. тельца имени индиго :D

छोटा डॉन 26/04/2010 - 23:29
खुप दिवसापासुन ही लेखमालिका वाचत आहे. प्रतिसाद द्यायला मुद्दामुनच वाट पहात होतो. अशा टाईपच्या आणि ग्रामिण बाजावर बेतलेल्या कथा लिहायला फार मोठ्ठी तयारी लागते, कारण बहुतेक दुसर्‍या तिसर्‍या भागात कथेचा आणि भाषाशैलीचा तोल ढासळतो असा अनुभव आहे ... मात्र आज प्रतिसाद अशासाठी की तिसरा भाग वाचुन आनंद झाला, जमतेय रे धम्या तुला व्यवस्थित, चुकले चुकले ... सेटलमध्ये पेलतेय रे तुला असे म्हणायला हवे. बाकी आत्ताच कुठे कथानक खरे सुरु झाल्यासारखे वाटते आहे, पुढच्या गुंताडाची वाट पहात आहे ... कथेचा बाज असाच टिकवुन ठेवावा हीच सदिच्छा !!! लिहीत रहा, वाचतो आहे ... ------ छोटा डॉन आजवर ज्यांची वाहिली पालखी, भलताच त्यांचा देव होता ! उजळावा दिवा म्हणुनिया किती , मुक्या बिचार्‍या जळती वाती !

मस्त कलंदर 27/04/2010 - 18:54
अहो पोकळवाडीकर... पुढचा भाग???? मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

शहराजाद 05/02/2011 - 03:00
मस्त जमलय. मी आधीचे भाग वाचले नव्हते त्यामुळे सलग सर्व वाचता आलं. ग्रामीण बाज छान. सलग वाचतानाही कुठे खटकत नाही.पुढचे भाग लवकर टाका.

आनंदयात्री 26/04/2010 - 00:44
एक नंबर !! >>"मामा, वाईच जरा नड व्हती..काय दोनेक हजाराची जुळनी व्हईल का?" >>"काय रं भाड्या, काल यवडा रडत व्हतास आन आज ल्येका दिवसाचंच इमान हुन आलायसा! काय कुटल्या झागीरदारानं तुला दत्ताक घ्येटला का काय रं?" वैगेरे वैगेरे वाक्यं अगदीच जेन्युन .. आता चमत्काराला सुरुवात झालिये .. पुढचे भाग येउद्या फटाफट !!

टारझन 26/04/2010 - 00:51
भाग २ आणि ३ वाचले. धम्या ... फ्लॉलेस लिखाण !! गावठी लिखाणाचा बाज कसा कन्सिस्टंट ठेवलायेस रे ? मोठा भाग लिहील्यामुळे "क्रमशः" खपुन जातोय :) - टारझन

अंगद 26/04/2010 - 01:08
>>मोठा भाग लिहील्यामुळे "क्रमशः" खपुन जातोय या बाबतीत मी नशिबवान. आज बर्‍याच दिवसांनी मिपावर आलो आणी पोकळवाडीची कथा वाचायला मिळाली. धमाल मुलगा काय फर्मास लेखन आहे हो तुमचे. शंकर पाटील नावाचे एक लेखक आहेत, त्यांचेही निरिक्षण असेच अचुक असायचे. पुढचा भाग कधी येतोय ही उत्सुकता लागली आहे. मिपावर येणे म्हणजे निखळ आनंद ..

विजय आवारे 26/04/2010 - 17:11
गावठी लिखाणाचा बाज कसा कन्सिस्टंट ठेवलायेस रे ? मोठा भाग लिहील्यामुळे "क्रमशः" खपुन जातोय हेच म्हणतो पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत. :)

दिपक 26/04/2010 - 11:09
धम्या, मोठा भाग टाकलास. मजा आली यार वाचायला. खुप दिवसानी गावरान गोष्ट वाचायला मिळतेय..
रंगत वाढतेय..

निखिल देशपांडे 26/04/2010 - 11:31
पुढचा भाग??? निखिल ================================ करा चर्चा दुज्यांच्या पातकांची, स्वतःला तेवढे गाळून बोला!!!!

अनिल हटेला 26/04/2010 - 18:36
पू भा प्र.... लिखाण आवडले हे वे सा न ल ..... :) बैलोबा चायनीजकर !!!उर्फ.. тельца имени индиго :D

छोटा डॉन 26/04/2010 - 23:29
खुप दिवसापासुन ही लेखमालिका वाचत आहे. प्रतिसाद द्यायला मुद्दामुनच वाट पहात होतो. अशा टाईपच्या आणि ग्रामिण बाजावर बेतलेल्या कथा लिहायला फार मोठ्ठी तयारी लागते, कारण बहुतेक दुसर्‍या तिसर्‍या भागात कथेचा आणि भाषाशैलीचा तोल ढासळतो असा अनुभव आहे ... मात्र आज प्रतिसाद अशासाठी की तिसरा भाग वाचुन आनंद झाला, जमतेय रे धम्या तुला व्यवस्थित, चुकले चुकले ... सेटलमध्ये पेलतेय रे तुला असे म्हणायला हवे. बाकी आत्ताच कुठे कथानक खरे सुरु झाल्यासारखे वाटते आहे, पुढच्या गुंताडाची वाट पहात आहे ... कथेचा बाज असाच टिकवुन ठेवावा हीच सदिच्छा !!! लिहीत रहा, वाचतो आहे ... ------ छोटा डॉन आजवर ज्यांची वाहिली पालखी, भलताच त्यांचा देव होता ! उजळावा दिवा म्हणुनिया किती , मुक्या बिचार्‍या जळती वाती !

मस्त कलंदर 27/04/2010 - 18:54
अहो पोकळवाडीकर... पुढचा भाग???? मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

शहराजाद 05/02/2011 - 03:00
मस्त जमलय. मी आधीचे भाग वाचले नव्हते त्यामुळे सलग सर्व वाचता आलं. ग्रामीण बाज छान. सलग वाचतानाही कुठे खटकत नाही.पुढचे भाग लवकर टाका.
3
कथा
विरंगुळा

काल्पनिक सत्यकथा: "बाबाजार!!"

निमिष सोनार ·

पिंगू 25/04/2010 - 14:00
बाबांच्या घोळक्यात चुकुनही जाऊ नये हा मला सुचलेला सुविचार... वरील लेखावरून साभार... आणि हो फुक्कट आहे.. :)) - (बाबाविरोधी) पिंगू

llपुण्याचे पेशवेll 25/04/2010 - 14:15
हम्म छान. कुठही जा डोळे उघडे ठेऊन. 'दिखावे पे मत जाओ अपनी अकल लगाओ' पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Phoenix

पिंगू 25/04/2010 - 14:00
बाबांच्या घोळक्यात चुकुनही जाऊ नये हा मला सुचलेला सुविचार... वरील लेखावरून साभार... आणि हो फुक्कट आहे.. :)) - (बाबाविरोधी) पिंगू

llपुण्याचे पेशवेll 25/04/2010 - 14:15
हम्म छान. कुठही जा डोळे उघडे ठेऊन. 'दिखावे पे मत जाओ अपनी अकल लगाओ' पुण्याचे पेशवे आम्ही हल्ली सहीत वाक्यं लिहिणं बंद केले आहे. Phoenix
शनिवार संध्याकाळ. कामावरुन घरी परत येत होतो. बसमध्ये भयंकर गर्दी. मला सुरुवातीपासून बसायला जागा मिळाली नव्हती. थोडा प्रवास झाल्यानंतर बसमध्ये एके ठीकाणी बसायला जागा मिळाली. सकाळी विकत घेतलेले वर्तमानपत्र तसेच घडी केलेले बॅगमध्ये होते. सकाळी उभ्या उभ्या प्रवास केल्याने ते वाचायला मिळालेच नव्हते. बसल्यावर वाचायला घेतले. पण गर्दीमुळे नीट वाचता येईना. फक्त मुखपृष्ठावरच्या बातम्यांचे मथळे वाचून झाले आणि पेपर तसाच ठेवून दिला.
कथा
समाज
विचार
बातमी
समीक्षा

बिलंदर : भाग ५

विशाल कुलकर्णी ·

बिपिन कार्यकर्ते 22/04/2010 - 13:43
क्लिशेड होतंय... लांबतंय... काही लूपहोल्सही वाटत आहेत... आणि कथेचा साधारण बाज / शेवटही लक्षात आलाय... हे सगळं मारक ठरतंय... पंच वाया जाईल की काय असे वाटते आहे. बिपिन कार्यकर्ते

कानडाऊ योगेशु 22/04/2010 - 14:51
काही अंशी सहमत. पण वातावरण निर्मिती उत्कृष्ठ जमली आहे. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.! --------------------------------------------------- लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.

अनिल हटेला 22/04/2010 - 20:06
ह्या बाबतीत वातावरन निर्मीती आणी वेगाच्या बाबतीत सॉल्लीड जमतीये कथा... :) पू भा प्र.. :-? बैलोबा चायनीजकर !!!उर्फ.. тельца имени индиго :D

बिपिन कार्यकर्ते 22/04/2010 - 13:43
क्लिशेड होतंय... लांबतंय... काही लूपहोल्सही वाटत आहेत... आणि कथेचा साधारण बाज / शेवटही लक्षात आलाय... हे सगळं मारक ठरतंय... पंच वाया जाईल की काय असे वाटते आहे. बिपिन कार्यकर्ते

कानडाऊ योगेशु 22/04/2010 - 14:51
काही अंशी सहमत. पण वातावरण निर्मिती उत्कृष्ठ जमली आहे. पुढील भागाच्या प्रतिक्षेत.! --------------------------------------------------- लोकांच्या खरडवहीत लिहिण्याची सुविधा नसणे म्हणजे तोंड दाबुन बुक्क्यांचा मार खाणे.लोक तुम्हाला भलत्यासलत्या खरडी लिहुन जातात आणि तुम्ही काहीही करु शकत नाहीत.

अनिल हटेला 22/04/2010 - 20:06
ह्या बाबतीत वातावरन निर्मीती आणी वेगाच्या बाबतीत सॉल्लीड जमतीये कथा... :) पू भा प्र.. :-? बैलोबा चायनीजकर !!!उर्फ.. тельца имени индиго :D
3
कथा

पोकळवाडीत चमत्कार (२)

धमाल मुलगा ·

इनोबा म्हणे 20/04/2010 - 22:26
वाचतोय मालक, अजून जरा मोठे भाग येऊ द्या. तुमच्या चमत्काराची वाट बघतोय आता.

मस्त कलंदर 25/04/2010 - 10:51
>>>पुढचा भाग येउद्या राव लवकर !! वाट पाहतेय.... :( मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

सुबक ठेंगणी 25/04/2010 - 13:59
किती महिन्यांनी लिहिलंस! हा ही पो़कळवाडीतला एक चमत्कारंच म्हणायचा का? पुढच्या कथेची वाट पहाते आहे! :)

ऋषिकेश 24/04/2010 - 11:52
हा भाग मस्त.. आता पुढ्ली प्रतिक्रीया कथा संप(व)ल्यावरच ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

डावखुरा 24/04/2010 - 12:24
फर्मास गावरान तडका..... उत्तम.... पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत....!!!! "राजे!"

दिपक 24/04/2010 - 13:34
लै भारी ष्टोरी मालक. मोठं मोठं भाग टाका.

बहुगुणी 26/04/2010 - 00:32
"ग्रामीण बाजाच्या कथालेखनाचा हा पहिलाच प्रयत्न आहे" असं म्हणता, पण तसं मुळीच वाटत नाही, लिखाण मस्त जमलंय. उत्सुकता वाढलीये, लवकर लिहा पुढचा भाग.

धमाल मुलगा 26/04/2010 - 00:33
धन्यवाद मंडळी. सर्व प्रतिसादक आणि वाचकांचे आभार. थोड्याच वेळात पुढचा भाग टाकतो आहे. :) आपला णम्र, ध. :)

इनोबा म्हणे 20/04/2010 - 22:26
वाचतोय मालक, अजून जरा मोठे भाग येऊ द्या. तुमच्या चमत्काराची वाट बघतोय आता.

मस्त कलंदर 25/04/2010 - 10:51
>>>पुढचा भाग येउद्या राव लवकर !! वाट पाहतेय.... :( मस्त कलंदर.. नीट आवरलेलं घर ही घरचा संगणक बंद पडल्याची खूण आहे!!!!

सुबक ठेंगणी 25/04/2010 - 13:59
किती महिन्यांनी लिहिलंस! हा ही पो़कळवाडीतला एक चमत्कारंच म्हणायचा का? पुढच्या कथेची वाट पहाते आहे! :)

ऋषिकेश 24/04/2010 - 11:52
हा भाग मस्त.. आता पुढ्ली प्रतिक्रीया कथा संप(व)ल्यावरच ऋषिकेश ------------------ इथे दुसर्‍यांच्या ब्लॉगची जाहिरात करून मिळेल. योग्य बोलीसह संपर्क साधावा.

डावखुरा 24/04/2010 - 12:24
फर्मास गावरान तडका..... उत्तम.... पुढिल भागाच्या प्रतिक्षेत....!!!! "राजे!"

दिपक 24/04/2010 - 13:34
लै भारी ष्टोरी मालक. मोठं मोठं भाग टाका.

बहुगुणी 26/04/2010 - 00:32
"ग्रामीण बाजाच्या कथालेखनाचा हा पहिलाच प्रयत्न आहे" असं म्हणता, पण तसं मुळीच वाटत नाही, लिखाण मस्त जमलंय. उत्सुकता वाढलीये, लवकर लिहा पुढचा भाग.

धमाल मुलगा 26/04/2010 - 00:33
धन्यवाद मंडळी. सर्व प्रतिसादक आणि वाचकांचे आभार. थोड्याच वेळात पुढचा भाग टाकतो आहे. :) आपला णम्र, ध. :)
3
कथा
विरंगुळा

पोकळवाडीत चमत्कार

धमाल मुलगा ·

प्रभो 19/04/2010 - 22:13
च्यायला क्रमशः आहेच का इथेपण...???? धम्या लवकर टाक बे पुढचा भाग.

इनोबा म्हणे 19/04/2010 - 22:15
ह्ये टिव्ही सिरीयलवानी का केलंस बे? इंटरेस्टींग पार्टवरच क्रमशः ? असो. हि सिरीज वाचलीच नव्हती. लिव्हा आता पटापटा. गावाचं वर्णन तर झ्याक जमलंय. आता टवाळक्या चालू व्हायची वाट बघतूय.

भाग्येश 20/04/2010 - 13:48
खुपच छान! पुढचे लवकर येऊद्या.. अकशी गावच्या पारावर बसल्यावांनी वाटतय.. वाह!! -भाग्येश यथा काष्ठं च काष्ठं च समेयातां महोदधौ || समेत्य च व्यपेयातां तद्वत् भूतसमागमः ||

डावखुरा 20/04/2010 - 14:41
पुढ्चा भाग लवकर येउ द्या... गड्या बर्‍याच दिवसांनी चांगले वाचायला मिळाले.... "राजे!"

धमाल मुलगा 20/04/2010 - 19:54
ग्रामिण बाजाच्या कथालेखनाचा हा माझा पहिलाच प्रयत्न आहे. (जसं काही इतर कथाप्रकारांमध्ये आम्ही सम्राटच आहोत असा आव वाटतोय, नाही का? ;) ) माझ्या आजवरच्या वाचनातुन संस्करण झालेल्या ग्रामीण कथाकारांच्या शैलीचा, पठडीचा प्रभाव कथेमधुन नक्कीच जाणवत असेल. पण चुकत माकत काहीतरी लिहितोय, ते मायबाप वाचक स्विकारताहेत हेच माझ्यासाठी खूप आहे. :) चुकलं माकलं सांभाळुन घ्या द्येवा म्हाराजा! लवकरच टाकतोय पुढचा भाग. तो गोड मानुन घ्यावा ही णम्र इनंती.

आनंदयात्री 20/04/2010 - 23:43
मालक तुमची शैली अप्रतिम आहे. वाचण्यास मजा येतेय. ही लेखमाला शेवटी इथेच पुर्ण व्हायची होती हेच प्राक्तन .. असो .. लेखमाले लेखमाले पे लिख्खा है संस्थळ का नाम !!

मी-सौरभ 21/04/2010 - 00:40
ध.मु. आपण हा ग्रामीण बाज बर्यापैकी पकड्लायत असे वाटते, पण अजून लिखाण आल्याशिवाय प्रतिक्रिया नाही (जसं काही समीक्शणात आम्ही सम्राटच आहोत असा आव वाटतोय, नाही का?) ----- सौरभ :)

प्रभो 19/04/2010 - 22:13
च्यायला क्रमशः आहेच का इथेपण...???? धम्या लवकर टाक बे पुढचा भाग.

इनोबा म्हणे 19/04/2010 - 22:15
ह्ये टिव्ही सिरीयलवानी का केलंस बे? इंटरेस्टींग पार्टवरच क्रमशः ? असो. हि सिरीज वाचलीच नव्हती. लिव्हा आता पटापटा. गावाचं वर्णन तर झ्याक जमलंय. आता टवाळक्या चालू व्हायची वाट बघतूय.

भाग्येश 20/04/2010 - 13:48
खुपच छान! पुढचे लवकर येऊद्या.. अकशी गावच्या पारावर बसल्यावांनी वाटतय.. वाह!! -भाग्येश यथा काष्ठं च काष्ठं च समेयातां महोदधौ || समेत्य च व्यपेयातां तद्वत् भूतसमागमः ||

डावखुरा 20/04/2010 - 14:41
पुढ्चा भाग लवकर येउ द्या... गड्या बर्‍याच दिवसांनी चांगले वाचायला मिळाले.... "राजे!"

धमाल मुलगा 20/04/2010 - 19:54
ग्रामिण बाजाच्या कथालेखनाचा हा माझा पहिलाच प्रयत्न आहे. (जसं काही इतर कथाप्रकारांमध्ये आम्ही सम्राटच आहोत असा आव वाटतोय, नाही का? ;) ) माझ्या आजवरच्या वाचनातुन संस्करण झालेल्या ग्रामीण कथाकारांच्या शैलीचा, पठडीचा प्रभाव कथेमधुन नक्कीच जाणवत असेल. पण चुकत माकत काहीतरी लिहितोय, ते मायबाप वाचक स्विकारताहेत हेच माझ्यासाठी खूप आहे. :) चुकलं माकलं सांभाळुन घ्या द्येवा म्हाराजा! लवकरच टाकतोय पुढचा भाग. तो गोड मानुन घ्यावा ही णम्र इनंती.

आनंदयात्री 20/04/2010 - 23:43
मालक तुमची शैली अप्रतिम आहे. वाचण्यास मजा येतेय. ही लेखमाला शेवटी इथेच पुर्ण व्हायची होती हेच प्राक्तन .. असो .. लेखमाले लेखमाले पे लिख्खा है संस्थळ का नाम !!

मी-सौरभ 21/04/2010 - 00:40
ध.मु. आपण हा ग्रामीण बाज बर्यापैकी पकड्लायत असे वाटते, पण अजून लिखाण आल्याशिवाय प्रतिक्रिया नाही (जसं काही समीक्शणात आम्ही सम्राटच आहोत असा आव वाटतोय, नाही का?) ----- सौरभ :)
3
कथा
विरंगुळा

कथा: सत्संग गुंतवणूक

वसंत वडाळकर_मालेगांव ·

मेघवेडा 19/04/2010 - 12:56
बरोब्बर!! सुरूवातीचाच सीन आहे!! पण हा सीन वगळता बाकी चित्रपट पाहवला नाही.. अगदी मक्या असूनसुद्धा!! :) -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

इनोबा म्हणे 19/04/2010 - 13:11
मलासुद्धा नाही पाहवला. या सीनमध्ये मक्या अगदीच गबाळा दिसत होता राव. ते सुट-बिट मक्याचं काम नै. साधा सुधाच बरा वाटतो.

मेघवेडा 19/04/2010 - 13:20
हो चायला.. ते सुटाबुटात जरा विचित्रच वाटतंय त्ये!! -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

चिरोटा 20/04/2010 - 10:53
सत्संगवाला चांगलाच गंडला.ठकास महाठक. महाराजांकडे रोल्स रॉईस आहे तेव्हा झालेले नुकसान मनाला लावून घ्यायची गरज नाही.!! बाकी हे जुहुचेच सेंटॉरना? कारण पार्ल्याचे सेंटॉर केव्हाच बंद झालय.! भेंडी P = NP

मन१ 16/07/2012 - 21:09
ही २०१० मध्ये पब्लिश झालेली कथा दिसतिये? इथे मिपावरच दोन्-चार आठवद्याखाली २०१२मध्ये हीच कथा वेगळ्या नावानं दिसली... काय भानगड असावी बुवा?

विसुनाना 19/07/2012 - 12:42
ही कथा 'मारिच' नावाच्या श्री. संतोष शिंत्रे यांनी लिहीलेल्या मूळ कथेवरून ढापलेली आहे. हीच कथा येथेही वाचता येईल. गुलाबी सिर : द पिंक हेडेड डक या कथासंग्रहात ती प्रकाशित झालेली आहे. तेच तेच किती वेळा सांगावे आता? कदाचित ही ढापाढापीच त्या मूळ कथेच्या सामर्थ्याची झलक असावी.

मेघवेडा 19/04/2010 - 12:56
बरोब्बर!! सुरूवातीचाच सीन आहे!! पण हा सीन वगळता बाकी चित्रपट पाहवला नाही.. अगदी मक्या असूनसुद्धा!! :) -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

इनोबा म्हणे 19/04/2010 - 13:11
मलासुद्धा नाही पाहवला. या सीनमध्ये मक्या अगदीच गबाळा दिसत होता राव. ते सुट-बिट मक्याचं काम नै. साधा सुधाच बरा वाटतो.

मेघवेडा 19/04/2010 - 13:20
हो चायला.. ते सुटाबुटात जरा विचित्रच वाटतंय त्ये!! -- मेघवेडा! भय इथले संपत नाही, मज तुझी आठवण येते मी संध्याकाळी गातो, तू मला शिकवीली गीते..!

चिरोटा 20/04/2010 - 10:53
सत्संगवाला चांगलाच गंडला.ठकास महाठक. महाराजांकडे रोल्स रॉईस आहे तेव्हा झालेले नुकसान मनाला लावून घ्यायची गरज नाही.!! बाकी हे जुहुचेच सेंटॉरना? कारण पार्ल्याचे सेंटॉर केव्हाच बंद झालय.! भेंडी P = NP

मन१ 16/07/2012 - 21:09
ही २०१० मध्ये पब्लिश झालेली कथा दिसतिये? इथे मिपावरच दोन्-चार आठवद्याखाली २०१२मध्ये हीच कथा वेगळ्या नावानं दिसली... काय भानगड असावी बुवा?

विसुनाना 19/07/2012 - 12:42
ही कथा 'मारिच' नावाच्या श्री. संतोष शिंत्रे यांनी लिहीलेल्या मूळ कथेवरून ढापलेली आहे. हीच कथा येथेही वाचता येईल. गुलाबी सिर : द पिंक हेडेड डक या कथासंग्रहात ती प्रकाशित झालेली आहे. तेच तेच किती वेळा सांगावे आता? कदाचित ही ढापाढापीच त्या मूळ कथेच्या सामर्थ्याची झलक असावी.
संध्याकाळचे ५:३० झाले होते. महाराज अद्याप आले नव्हते. सत्संगी बाबांची वाट बघत होते. तोच रोल्स-राईस मधून बाबांचे आगमन झाले. सर्व सत्संगी उठून उभे राहिलेत. महाराज आसनस्थ झाले. महाराजांनी हाताने खुणावून सर्वांना बसावयास सांगीतले. सत्संग सुरू होण्यापूर्वी नामस्मरण करण्यात आले. श्रीराम जय राम जयजय राम! सर्व सत्संगी नामस्मरणात एकरूप झाले. त्यानंतर सत्संग सुरु झाला. महाराज सांगू लागले- "ह्या अनंत कोटी ब्रम्हांडात एका चैतन्याव्यतिरिक्त काही नाही. चैतन्य हेच आपले स्वरुप आहे. चैतन्य स्वरुप आपल्या मध्येच आहे. त्यामुळेच आपले चलन वलन चालू राहाते. शरिरात चैतन्य नसेल तर शरीर जड बनते.
कथा
मत
बातमी
माध्यमवेध
अनुभव
समीक्षा

कॉफी शॉप सेशन

अरुंधती ·

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 18/04/2010 - 23:29
पिलांना पंख फुटले की आपण पिलांची काळजी करु नये. आपण स्वत:ला गुंतवूनही घेऊ नये. लिहायला सोप्पं आहे पण प्रसंग आल्यावर मला नाही वाटत अशा गोष्टीला सालं आपण फेस करु...! :( लेखनशैली चांगलीच हे वेगळे सांगणे न लगे. और भी आने दो. -दिलीप बिरुटे

रेवती 19/04/2010 - 02:02
हे लेखन छान जमलय! आता साक्षीच्या लेकाच्या लग्नगप्पाही होउन जाऊदेत!;) रेवती

शुचि 19/04/2010 - 05:33
वेगळाच विषय. सिरिअस :(, आवडलं लेखन :) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सरेंडर इज द टेंडरेस्ट इंपल्स ऑफ द हार्ट, अ‍ॅक्टींग आउट ऑफ लव्ह टू गिव्ह व्हॉटेव्हर द बिलव्हड वॉन्ट्स.

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे 18/04/2010 - 23:29
पिलांना पंख फुटले की आपण पिलांची काळजी करु नये. आपण स्वत:ला गुंतवूनही घेऊ नये. लिहायला सोप्पं आहे पण प्रसंग आल्यावर मला नाही वाटत अशा गोष्टीला सालं आपण फेस करु...! :( लेखनशैली चांगलीच हे वेगळे सांगणे न लगे. और भी आने दो. -दिलीप बिरुटे

रेवती 19/04/2010 - 02:02
हे लेखन छान जमलय! आता साक्षीच्या लेकाच्या लग्नगप्पाही होउन जाऊदेत!;) रेवती

शुचि 19/04/2010 - 05:33
वेगळाच विषय. सिरिअस :(, आवडलं लेखन :) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ सरेंडर इज द टेंडरेस्ट इंपल्स ऑफ द हार्ट, अ‍ॅक्टींग आउट ऑफ लव्ह टू गिव्ह व्हॉटेव्हर द बिलव्हड वॉन्ट्स.
''रेखे, पोचलीस का गं कॉफी शॉपमधे?'' सुमाचा आवाज ऐकून रेखाने आपला मोबाईल स्पीकर मोडवर ऑन केला. ''तुला काय वाटतंय? तूच ऐक आता... '' रेखाचे वाक्य संपते न संपते तोच मधू व साक्षी दोघींनीही ''सुमे, कुठं अडकली आहेस? अगं कित्ती उशीर लावशील? पोटात कावळे कोकलताहेत, लवकर ये... फाजीलपणा करू नको फार!!! '' अशा आवाजात एकच गजर केला. हसत हसतच कॉल संपवून त्यांनी रेखाकडे पाहिले. रेखा हसत होती खरी, पण त्यात नेहमीचा मोकळेपणा नव्हता. जणू सुमा यायचीच वाट की रेखाच्या मनात कोंडलेली वाफ बाहेर पडायच्या तयारीत होती. सुमा, रेखा, मधू व साक्षी कॉलेजपासूनच्या मैत्रिणी!
कथा
समाज
जीवनमान
प्रतिभा
विरंगुळा
Subscribe to कथा
© 2026 मिसळपाव